|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
И$ бы'сть по сконча'нїи мољ=сїѓ^вњ раба` гн~я. и^ рече г~ь і^сђсђ сн~ђ нављ=инђ рабђ` мољ=сїѓ^вђ гл~я”
|
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὴν τελευτὴν Μωυσῆ, εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιησοῖ υἱῷ Ναυὴ τῷ ὑπουργῷ Μωυσῆ λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
Мољ=сїи ра'б# мой сконча'ся. нн~њ ё^бо въста'въ преиди` і^ѓ^рда'нъ т^ы и^ вс^и лю'дїе си^ въ зе'млю ю%же даю` ваM”
|
Μωυσῆς ὁ θεράπων μου τετελεύτηκε· νῦν οὖν ἀναστὰς διάβηθι τὸν ᾿Ιορδάνην, σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς.
|
|
3
|
3
|
|
Все мњсто по немђже пре'идете сто'пою но'гъ ва'шихъ ва'мъ даM ю& ја%коже мољ=сїю” эT сея`
|
πᾶς ὁ τόπος, ἐφ’ ὃν ἂν ἐπιβῆτε τῷ ἴχνει τῶν ποδῶν ὑμῶν, ὑμῖν δώσω αὐτόν, ὃν τρόπον εἴρηκα τῷ Μωυσῇ,
|
|
4
|
4
|
|
пђсты'ня и^ сђпроти'въ дђбра'въ, даже до реки` вели'кїя е^фра'та, и^ до' моря послњдняго. и^же эT за'пада слн~ца да бђдTђ предњлы ва'ши”
|
τὴν ἔρημον καὶ τὸν ᾿Αντιλίβανον ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐσχάτης ἀφ’ ἡλίου δυσμῶν ἔσται τὰ ὅρια ὑμῶν.
|
|
5
|
5
|
|
Не сђпроти'вится вамъ чл~къ преD ва'ми, въ вс^я дн~и живота` ва'шего. і^ ја^коже бњхъ съ мољ=сїѓ^мо, та'кожде бђдђ и^ с тобо'ю не ѓ^ста'влю тебе` и^ не пре'зрю т^я”
|
οὐκ ἀντιστήσεται ἄνθρωπος κατενώπιον ὑμῶν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, καὶ ὥσπερ ἤμην μετὰ Μωυσῆ, οὕτως ἔσομαι καὶ μετὰ σοῦ καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω σε, οὐδ’ ὑπερόψομαί σε.
|
|
6
|
6
|
|
Оу^крепи' же ся и^ бђди си'ленъ ты` б^о раздњли'ши людемъ сиM зе'млю, е^ю'же ся кля'хъ эTц~емъ и^хъ да'ти ю& иM”
|
ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου, σὺ γὰρ ἀποδιελεῖς τῷ λαῷ τούτῳ τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
Толи'ко ё^крњпи'ся и^ възмђжа'и ѕњло, снабдева'ти и^ твори'ти, ја%коже тебњ заповњ'да мољ=сїи ра'бъ мо'и. и^ не съврати'ся эT нихъ ни на' десно н^и на' лњво, да смы'слиши въ все'мъ ѓ^ ни'хже а%ще дњ'еши”
|
ἴσχυε οὖν καὶ ἀνδρίζου, φυλάσσεσθαι καὶ ποιεῖν καθότι ἐνετείλατό σοι Μωυσῆς ὁ παῖς μου, καὶ οὐκ ἐκκλινεῖς ἀπ’ αὐτῶν εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερά, ἵνα συνῇς ἐν πᾶσιν οἷς ἐὰν πράσσῃς.
|
|
8
|
8
|
|
И$ да не эTстђпятъ кни'ги зако'на сего` эT ё%стъ твои^хъ, н^о да поё^ча'ешися в ни'х# дн~ь и^ нощ#. да смы'слиши сътвори'ти вс^е пи'саное. тогда` ё^годи'т# ти ся и^ ё^годи'ши пђти` своа и^ тогда` смы'слиши,
|
καὶ οὐκ ἀποστήσεται ἡ βίβλος τοῦ νόμου τούτου ἐκ τοῦ στόματός σου, καὶ μελετήσεις ἐν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτός, ἵνα εἰδῇς ποιεῖν πάντα τὰ γεγραμμένα· τότε εὐοδωθήσῃ, καὶ εὐοδώσεις τὰς ὁδούς σου καὶ τότε συνήσεις.
|
|
9
|
9
|
|
с^е заповњ'даю тебњ`” Оу^крњпи'ся и^ возмђжа'и не ё^жаса'ися н^и возбо'ися. ја^ко с тобо'ю а^зъ г~ь б~ъ тво'и, ја%може а^ще по'идеши”
|
ἰδοὺ ἐντέταλμαί σοι· ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου, μὴ δειλιάσῃς, μηδὲ φοβηθῇς, ὅτι μετὰ σοῦ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς πάντα, οὗ ἐὰν πορεύῃ.
|
|
10
|
10
|
|
И$ заповњ'да і^сђсъ кни'гочїямъ люDскым# гл~я.
|
Καὶ ἐνετείλατο ᾿Ιησοῦς τοῖς γραμματεῦσι τοῦ λαοῦ λέγων·
|
|
11
|
11
|
|
вни'дњте посредњ` по'лчища люDска, и^ заповњ'даите лю'деM гл~юще. ё^готова'ите бра'шна, ја%ко е^ще` тр^и дн~и да мине'те і^ѓ^рда'нъ сїи. и^ вшеDше прїимњте зе'млю, и^же г~ь б~ъ эTц~ъ ва'шихъ да'стъ ва'мъ ю& въ прича'стїе”
|
εἰσέλθατε κατὰ μέσον τῆς παρεμβολῆς τοῦ λαοῦ καὶ ἐντείλασθε τῷ λαῷ λέγοντες· ἑτοιμάζεσθε ἐπισιτισμόν, ὅτι ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον εἰσελθόντες κατασχεῖν τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
|
|
12
|
12
|
|
Рђви'мђ же и^ га'дђ, и^ полђ` племе'ни манасїи'нђ. реq і^сђсъ гл~я
|
καὶ τῷ Ρουβὴν καὶ τῷ Γὰδ καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ εἶπεν ᾿Ιησοῦς·
|
|
13
|
13
|
|
помянњте сло'во, е^же заповњ'да ваM мољ=сїи ра'бъ гн~ь, гл~я. г~ь б~ъ ваш# поко'и ваs, и^ дасть ваM зе'млю сїю”
|
μνήσθητε τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο ὑμῖν Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου λέγων· Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν κατέπαυσεν ὑμᾶς καὶ ἔδωκεν ὑμῖν τὴν γῆν ταύτην.
|
|
14
|
14
|
|
Же'ны ваша и^ дњти ваша, и^ ско'ти ваши да живђтъ въ земли` ю^же да'стъ вамъ мољ=сїи ё^ і^ѓ^рда'на. выy да пре'идете въѓ^рђже'ни преD бра'тїею ва'шею вся'къ крњ'покъ и^ побо'рете по ни'хъ”
|
αἱ γυναῖκες ὑμῶν καὶ τὰ παιδία ὑμῶν καὶ τὰ κτήνη ὑμῶν κατοικείτωσαν ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἔδωκεν ὑμῖν, ὑμεῖς δὲ διαβήσεσθε εὔζωνοι πρότεροι τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, πᾶς ὁ ἰσχύων, καὶ συμμαχήσετε αὐτοῖς,
|
|
15
|
15
|
|
до'ндеже поко'итъ г~ь б~ъ ва'шъ бра'тїю зе'млю ю^же г~ь б~ъ ва'шъ да'етъ и^мъ. и^ ва'шђ, ја%коже и^ ва'съ да прїимђтъ и^ сїи' тогда` эTи^деT ко'ждо въ прича'стїе свое` и^же да'сть ва'мъ мољ=сїи, ѓ^бо'нђ странђ` і^ѓ^рда'на, эT восто'ка сл~нцђ”
|
ἕως ἂν καταπαύσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, ὥσπερ καὶ ὑμᾶς, καὶ κληρονομήσωσι καὶ οὗτοι τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν αὐτοῖς. καὶ ἀπελεύσεσθε ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, ἣν ἔδωκεν ὑμῖν Μωυσῆς εἰς τὸ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐπ’ ἀνατολῶν ἡλίου.
|
|
16
|
16
|
|
И$ эTвњща'вше і^сђсђ рњша вс^е е^ли'ко заповњ'да наM да сътвориM въ вс^е мњ'сто. а%може пђстиши насъ и%демъ”
|
καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπαν· πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλῃ ἡμῖν, ποιήσομεν καὶ εἰς πάντα τόπον, οὗ ἐὰν ἀποστείλῃς ἡμᾶς, πορευσόμεθα·
|
|
17
|
17
|
|
По всемђ` е^ли'ко послђ'шахомъ мољ=сїа, и^ тебе` послђ'шаемъ. толи'ко да бђ'детъ г~ь б~ъ на'шъ с тобо'ю, ја%коже бы'сть съ мољ=сїем#”
|
κατὰ πάντα, ὅσα ἠκούσαμεν Μωυσῆ, ἀκουσόμεθά σου, πλὴν ἔστω Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μετὰ σοῦ, ὃν τρόπον ἦν μετὰ Μωυσῆ.
|
|
18
|
18
|
|
Чл~къ же и^же не покориTся тебњ` н^и послђ'шаетъ словеs твоиX, ја%коже заповњ'да и^мъ. да ё%мретъ толи'ко ё^крњпи'ся и^ възмђжа'и”
|
ὁ δὲ ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἀπειθήσῃ σοι, καὶ ὅστις μὴ ἀκούσῃ τῶν ρημάτων σου καθότι ἐὰν ἐντείλῃ αὐτῷ, ἀποθανέτω. ἀλλὰ ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου.
|