У вибраній версії цього розділу немає
Т
1
огда` внидо'ша къ рагђи'лђ и^ прїя'тъ я& съ ра'достїю.
2
раз#смотря'ше же товїю, рече а%ннњ женњ` свое'и, ка'ко подо'бенъ е^сть ю%ноша то'и сн~ђ бра'та мое^го”
3
И$ е^гда` сїе гл~а, ре'че, эTкђ'дђ е^сте ю%ноши бра'тїя на'ша. ѓ^на' же рњ'ста эT колњ'на неџали'мля е^смы`, эT ю%зникъ и^же сђть въ ниневїи”
4
Рече же и^ма рагђи'лъ зна'ета ли товїю бра'та мое^го. ѓ^на' же рњ'ста зна'евњ”
5
Є$гда же мно'га бл~га гл~ашеся ѓ^ не'мъ. рече а^гг~лъ къ рагђи'лђ, товїя ѓ^ не'м#же въпраша'еши эTц~ъ сего е^сть”
6
И$ ѓ^бїя'тъ и& рагђи'лъ. и^ съ слеза'ми цњлова е^го.
7
и^ пла'чющи на выи` рече. блsвенїе тебњ да бђ'детъ сн~е мои. зане` бл~га и^ прпDбна мђж'а сн~ъ е^си,
8
и^ а'нна жена` е^го и^ сара дщ^и слези'ста”
9
Є$гда же гл~аста. повелњ` рагђи'лъ закла'ти ѓ%вна, и^ ё^готова'ти ё^чрежде'нїе”
10
Є$гда же моля'ше и^хъ да ѓ^бњдђюT. реq товїя, сего ради а^зъ дне'сь и^ не ја%мъ ни пїю, доnдеже въспроше'нїе мое ё^слы'шиши, и^ ѓ^бњща'еши мнњ` да'ти са'рђ дще'рь твою`”
11
Сїи гл~ъ е^гда` ё^слы'ша рагђи'лъ ё^страши'ся, вњдящи чт^о слђчи'ся ѓ^нњмъ седми мђжемъ, и^же внидо'ша к не'и. и^ ё^страша'тися нача` да не ё^бо и^ е^мђ та'ко слђчи'тся. и^ е^гда` размышля'ше в себњ, и^ не дая'ше товїи ни е^ді'наго эTвњта” Рече е^мђ а^гг~лъ, не бо'ися да'ти ея` е^мђ. ја%ко семђ` боја%щђся б~а да вдасться въ женђ` дще'рь твоя`. сего ради и%нъ не възмо'же и^мњти ю&” Тогда` рече рагђи'лъ, не ѓ^ста'ви б~ъ мл~твы моеа, и^ сле'зы моя` пред лицемъ своиM прїя`” И$ вњ'рђю ја%ко сего ради сътвори вамъ прїити къ мнњ`. да и^ сїя присовокђпи'тся племе'ни свое^мђ по зако'нђ мољ=сїѓвђ” И$ сего ради нн~њ не сђмня'ися, ја%котебњ ю& въда'мъ.
12
и^ ја%тъ за десни'цђ дще'рь свою`. и^ даде` ю& въ десни'цђ товїи рекђщи, б~ъ а^враа'моv, б~ъ і^саа'ковъ, и^ б~ъ і^а'ковль да бђ'детъ с ва'ми, и^ то'и да съвокђпи'тъ в^ы. і^ и^спо'лнитъ блsвенїе свое на васъ”
13
И$ прїе'мъ хартїю сътвори писа'нїе съвокђпле'нїя.
14
и^ посеM ё^чрежда'хђся блsвяще г~а б~а”
15
Възва же рагђи'лъ а%ннђ женђ` свою`, и повелњ` е'и да ё^готоваеT и%нђ ло'жницђ,
16
и^ ё^готова`. и^ въведе в н^ю сарђ дще'рь свою`, и^ слезя'ще рече е'и.
17
крњпко ё^пова'нїе и^мњи дщ^и моя`” Гь~ вы'шнїи да'сть ти ра'дость, за ско'рбь ю%же претерпњла е^си”