Возлю́бленнії, не вся́кому ду́ху ві́руйте, но іскуша́йте ду́хи, а́ще от Бо́га суть; я́ко мно́зі лжепроро́ци ізидо́ша в мир.

Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα, εἰ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον.

О сем познава́йте ду́ха Бо́жия і ду́ха ле́стча: всяк дух, і́же іспові́дуєть Ісу́са Христа́ во пло́ті прише́дша, от Бо́га єсть;

Ἐν τούτῳ γινώσκεται τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν·

і всяк дух, і́же не іспові́дуєть Ісу́са Христа́ во пло́ті прише́дша, от Бо́га ність; і сей єсть анти́христов, єго́же сли́шасте, я́ко гряде́ть, і ни́ні в ми́рі єсть уже́.

καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔστιν· καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη.

Ви от Бо́га єсте́, ча́дця, і побіди́сте тіх; я́ко бо́лій єсть і́же в вас, не́жели і́же в ми́рі.

Ὑμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστέ, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς· ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ.

Они́ от ми́ра суть; сего́ ра́ди от ми́ра глаго́лють, і мир тіх послу́шаєть.

Αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν, καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει.

Ми от Бо́га єсьми́; і́же зна́єть Бо́га, послу́шаєть нас, і і́же ність от Бо́га, не послу́шаєть нас. О сем познава́єм ду́ха і́стини і ду́ха ле́стча.

Ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμέν· ὁ γινώσκων τὸν θεόν, ἀκούει ἡμῶν· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἀκούει ἡμῶν. Ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης.

Возлю́бленнії, возлю́бим друг дру́га, я́ко люби́ от Бо́га єсть, і всяк люб'я́й от Бо́га рожде́н єсть і зна́єть Бо́га;

Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους· ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται, καὶ γινώσκει τὸν θεόν.

а не люб'я́й не позна́ Бо́га, я́ко Бог люби́ єсть.

Ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν θεόν· ὅτι ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν.

О сем яви́ся люби́ Бо́жия в нас, я́ко Си́на Своєго́ Єдиноро́днаго посла́ Бог в мир, да жи́ви бу́дем Ім.

Ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ θεὸς εἰς τὸν κόσμον, ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ.

О сем єсть люби́, не я́ко ми возлюби́хом Бо́га, но я́ко Той возлюби́ нас, і посла́ Си́на Своєго́ очище́ніє о грісі́х на́ших.

Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἀπέστειλεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν.

(Зач.) Возлю́бленнії, а́ще си́це возлюби́л єсть нас Бог, і ми до́лжні єсьми́ друг дру́га люби́ти.

Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν.

(Зач.) Бо́га нікто́же нігді́же ви́ді. А́ще друг дру́га лю́бим, Бог в нас пребива́єть, і люби́ Єго́ соверше́нна єсть в нас.

Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν μένει, καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν.

О сем разумі́єм, я́ко в Нем пребива́єм, і Той в нас, я́ко от Ду́ха Своєго́ дал єсть нам.

Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν.

І ми ви́діхом і свиді́тельствуєм, я́ко Оте́ць посла́ Си́на Спаси́теля ми́ру.

Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου.

І́же а́ще іспові́сть, я́ко Ісу́с єсть Син Бо́жий, Бог в нем пребива́єть, і той в Бо́зі.

Ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ θεῷ.

І ми позна́хом і ві́ровахом любо́в, ю́же і́мать Бог к нам. Бог люби́ єсть, і пребива́яй в любві́ в Бо́зі пребива́єть, і Бог в нем пребива́єть.

Καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ θεῷ μένει, καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει.

О сем соверша́ється люби́ с на́ми, да дерзнове́ніє і́мами в день су́дний, зане́, я́коже Он єсть, і ми єсьми́ в ми́рі сем.

Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστιν, καὶ ἡμεῖς ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ.

Стра́ха ність в любві́, но соверше́нна люби́ вон ізгоня́єть страх, я́ко страх му́ку і́мать; боя́йся же не соверши́ся в любві́.

Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει· ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ.

Ми лю́бим Єго́, я́ко Той пе́рвіє возлюби́л єсть нас.

Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.

(Зач. 74) А́ще кто рече́ть, я́ко люблю́ Бо́га, а бра́та своєго́ ненави́дить, лож єсть; і́бо не люб'я́й бра́та своєго́, єго́же ви́ді, Бо́га, Єго́же не ви́ді, ка́ко мо́жеть люби́ти?

Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι Ἀγαπῶ τὸν θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακεν, τὸν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακεν πῶς δύναται ἀγαπᾷν;

І сію́ за́повідь і́мами от Него́, да люб'я́й Бо́га лю́бить і бра́та своєго́.

Καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν θεόν, ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.