|
Глава 8
|
Главa }
|
|
1
|
1
|
|
І собра́ цар Соломо́н вся старі́йшини Ізра́їлеви, вся нача́ла колі́н, старі́йшини оте́честв сино́в Ізра́їлевих к себі́ во Сіо́н, є́же пренести́ киво́т заві́та Госпо́дня от гра́да Дави́дова, той єсть Сіо́н.
|
И# собрA цaрь соломHнъ вс‰ старBйшины ї}лєвы, вс‰ нач†ла колёнъ, старBйшины nтeчествъ сынHвъ ї}левыхъ къ себЁ во сіHнъ, є4же пренести2 ківHтъ завёта гDнz t грaда давjдова: т0й є4сть сіHнъ.
|
|
2
|
2
|
|
І собра́шася ко царю́ Соломо́ну всі лю́діє Ізра́їлеви в мі́сяць Афани́м в пра́здник; сей єсть мі́сяць седьми́й.
|
И# собрaшасz ко царю2 соломHну вси2 лю1діе ї}лєвы въ мцcъ ґfанjмъ въ прaздникъ: сeй є4сть мцcъ седмhй.
|
|
3
|
3
|
|
І прийдо́ша всі старі́йшини Ізра́їлеви, і взя́ша ієре́є киво́т,
|
И# пріид0ша вси2 старBйшины ї}лєвы, и3 взsша їерeє ківHтъ,
|
|
4
|
4
|
|
і вознесо́ша киво́т Госпо́день, і ски́нію свиді́нія, і вся сосу́ди святи́я, я́же во ски́нії свиді́нія; і вознесо́ша я ієре́є і леви́ти.
|
и3 вознес0ша ківHтъ гDень, и3 ски1нію свидёніz, и3 вс‰ сосyды с™ы6z ±же во ски1ніи свидёніz: и3 вознес0ша | їерeє и3 леvjти.
|
|
5
|
5
|
|
Цар же Соломо́н і весь собо́р Ізра́їльський, собра́вшеся к нему́, с ним пред киво́том жря́ху воли́ і о́вці несочте́нни, безчи́сленни от мно́жества.
|
Цaрь же соломHнъ и3 вeсь соб0ръ ї}лскій, собрaвшесz къ немY, съ ни1мъ пред8 ківHтомъ жрsху волы2 и3 џвцы несочтє1нны, безчи1слєнны t мн0жества.
|
|
6
|
6
|
|
І внесо́ша ієре́є киво́т заві́та Госпо́дня на мі́сто єго́ во дави́р хра́ма, во свята́я святи́х, под кри́ла херуви́мов.
|
И# внес0ша їерeє ківHтъ завёта гDнz на мёсто є3гw2 во давjръ хрaма, во с™†z с™hхъ, под8 кри1ла херувjмwвъ.
|
|
7
|
7
|
|
Херуви́ми бо бі́ша распросте́рше крилі́ над мі́стом киво́та, і окрива́ху херуви́ми над киво́том і над святи́ми єго́ сверху́.
|
Херувjми бо бёша распростeрше крилB над8 мёстомъ ківHта: и3 њкрывaху херувjми над8 ківHтомъ и3 над8 с™hми є3гw2 сверхY.
|
|
8
|
8
|
|
І обдержа́ста освяще́ная; і зря́хуся глави́ освяще́нних от святи́х к лицю́ дави́ра, і не явля́хуся вні.
|
И# њбдержaста њсвzщє1наz: и3 зрsхусz главы6 њсвzщeнныхъ t с™hхъ къ лицY давjра, и3 не kвлsхусz внЁ.
|
|
9
|
9
|
|
Не бі в киво́ті то́кмо дві скрижа́лі ка́менни, скрижа́лі заві́та, ї́хже положи́ Моїсе́й в Хори́ві, я́же завіща́ Госпо́дь со сина́ми Ізра́їлевими, внегда́ ісходи́ти їм от землі́ Єги́петськия.
|
Не бЁ въ ківHтэ т0кмw двЁ скриж†ли кaмєнны, скриж†ли завёта, и5хже положи2 мwmсeй въ хwри1вэ, ±же завэщA гDь со сынaми ї}левыми, внегдA и3сходи1ти и5мъ t земли2 є3гЂпетскіz.
|
|
10
|
10
|
|
І бисть, єгда́ ізидо́ша ієре́є із святи́лища, і о́блак іспо́лни храм Госпо́день,
|
И# бhсть є3гдA и3зыд0ша їерeє и3з8 свzти1лища, и3 w4блакъ и3сп0лни хрaмъ гDень,
|
|
11
|
11
|
|
і не можа́ху ієре́є ста́ти служи́ти от лиця́ о́блака, я́ко іспо́лни сла́ва Госпо́дня храм.
|
и3 не можaху їерeє стaти служи1ти t лицA w4блака, ћкw и3сп0лни слaва гDнz хрaмъ.
|
|
12
|
12
|
|
Тогда́ рече́ Соломо́н: Госпо́дь рече́, є́же обита́ти во мглі,
|
ТогдA речE соломHнъ: гDь речE є4же њбитaти во мглЁ,
|
|
13
|
13
|
|
аз же созда́х дом і́мені Твоєму́ свят Тебі́ і гото́в, і престо́лу Твоєму́, є́же обита́ти Тебі́ в нем во ві́ки.
|
ѓзъ же создaхъ д0мъ и4мени твоемY с™ъ тебЁ и3 гот0въ, и3 пrт0лу твоемY, є4же њбитaти тебЁ въ нeмъ во вёки.
|
|
14
|
14
|
|
І обрати́ цар лице́ своє́, і благослови́ цар всего́ Ізра́їля; весь же собо́р Ізра́їлев стоя́ше.
|
И# њбрати2 цaрь лицE своE и3 благослови2 цaрь всего2 ї}лz: вeсь же соб0ръ ї}левъ стоsше.
|
|
15
|
15
|
|
І рече́ (цар): благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев днесь, і́же глаго́ла усти́ Свої́ми о Дави́ді, отці́ моє́м, і рука́ма Свої́ма іспо́лни, глаго́ля:
|
И# речE (цaрь): блгcвeнъ гDь бGъ ї}левъ днeсь, и4же гlа ўсты6 свои1ми њ давjдэ nтцЁ моeмъ и3 рукaма свои1ма и3сп0лни, гlz:
|
|
16
|
16
|
|
от дне в о́ньже ізведо́х лю́ди Моя́ Ізра́їля із Єги́пта, не ізбра́х гра́да от всіх племе́н Ізра́їлевих на созда́ніє хра́му, є́же би́ти і́мені Моєму́ та́мо; но ізбра́х во Ієрусали́мі би́ти і́мені Моєму́ та́мо; і ізбра́х Дави́да би́ти єму́ властели́ну над людьми́ Мої́ми Ізра́їлем;
|
t днE въ џньже и3звед0хъ лю1ди мо‰ ї}лz и3з8 є3гЂпта, не и3збрaхъ грaда t всёхъ племeнъ ї}левыхъ на создaніе хрaму, є4же бhти и4мени моемY тaмw: но и3збрaхъ во їеrли1мэ бhти и4мени моемY тaмw: и3 и3збрaхъ давjда бhти є3мY властели1ну над8 людьми2 мои1ми ї}лемъ:
|
|
17
|
17
|
|
і бисть на се́рдці отцю́ моєму́ Дави́ду, є́же созда́ти храм і́мені Го́спода Бо́га Ізра́їлева,
|
и3 бhсть на сeрдцы nтцY моемY давjду, є4же создaти хрaмъ и4мени гDа бGа ї}лева,
|
|
18
|
18
|
|
і рече́ Госпо́дь к Дави́ду, отцю́ моєму́: поне́же взи́де на се́рдце твоє́ є́же созда́ти храм і́мені Моєму́, до́брі сотвори́л єси́, я́ко бисть на се́рдці твоє́м;
|
и3 речE гDь къ давjду nтцY моемY: понeже взhде на сeрдце твоE є4же создaти хрaмъ и4мени моемY, д0брэ сотвори1лъ є3си2, ћкw бhсть на сeрдцы твоeмъ:
|
|
19
|
19
|
|
оба́че ти не сози́ждеши хра́ма, но ра́зві син твой, і́же ізи́де із чресл твої́х, той сози́ждеть храм і́мені Моєму́;
|
nбaче ты2 не сози1ждеши хрaма, но рaзвэ сhнъ тв0й, и4же и3зhде и3з8 чрeслъ твои1хъ, т0й сози1ждетъ хрaмъ и4мени моемY:
|
|
20
|
20
|
|
і возста́ви Госпо́дь глаго́л Свой єго́же глаго́ла; і воста́х вмі́сто Дави́да, отця́ моєго́, і сідо́х на престо́лі Ізра́їлеві, я́коже глаго́ла Госпо́дь, і созда́х храм і́мені Го́спода Бо́га Ізра́їлева,
|
и3 возстaви гDь гlг0лъ св0й є3г0же гlа: и3 востaхъ вмёстw давjда nтцA моегw2, и3 сэд0хъ на прест0лэ ї}левэ, ћкоже гlа гDь, и3 создaхъ хрaмъ и4мени гDа бGа ї}лева,
|
|
21
|
21
|
|
і поста́вих та́мо мі́сто киво́ту, в не́мже єсть та́мо заві́т Госпо́день, єго́же завіща́ Госпо́дь со отці́ на́шими во ізвожде́нії їх із землі́ Єги́петськия.
|
и3 постaвихъ тaмw мёсто ківHту, въ нeмже є4сть тaмw завётъ гDень, є3г0же завэщA гDь со nтцы6 нaшими во и3звождeніи и4хъ и3з8 земли2 є3гЂпетскіz.
|
|
22
|
22
|
|
І ста Соломо́н пред лице́м олтаря́ Госпо́дня пред всім собо́ром Ізра́їлевим і воздви́же ру́ці свої́ на не́бо,
|
И# стA соломHнъ пред8 лицeмъ nлтарS гDнz пред8 всёмъ соб0ромъ ї}левымъ и3 воздви1же рyцэ свои2 на нeбо,
|
|
23
|
23
|
|
і рече́: Го́споди Бо́же Ізра́їлев, ність, я́коже ти Бог на небесі́ горі́ і на землі́ ни́зу, храня́й заві́т і ми́лость рабу́ твоєму́ ходя́щему пред Тобо́ю всім се́рдцем свої́м,
|
и3 речE: гDи б9е ї}левъ, нёсть ћкоже ты2 бGъ на нб7си2 горЁ и3 на земли2 ни1зу, хранsй завётъ и3 млcть рабY твоемY ходsщему пред8 тоб0ю всёмъ сeрдцемъ свои1мъ,
|
|
24
|
24
|
|
я́же сохрани́л єси́ рабу́ Твоєму́ Дави́ду, отцю́ моєму́; і́бо глаго́лал єси́ усти́ Твої́ми і рука́ма Твої́ма соверши́л єси́, я́коже день сей;
|
±же сохрани1лъ є3си2 рабY твоемY давjду nтцY моемY: и4бо гlалъ є3си2 ўсты6 твои1ми и3 рукaма твои1ма соверши1лъ є3си2, ћкоже дeнь сeй:
|
|
25
|
25
|
|
і ни́ні, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, сохрани́ рабу́ Твоєму́ Дави́ду, отцю́ моєму́, я́же рекл єси́ єму́, глаго́ля: не оскуді́єть муж от лиця́ Моєго́ сідя́й на престо́лі Ізра́їлеві, то́кмо а́ще сохраня́ть ча́да твоя́ путі́ своя́, є́же ходи́ти предо Мно́ю, я́коже ходи́л єси́ предо Мно́ю;
|
и3 нн7э, гDи б9е ї}левъ, сохрани2 рабY твоемY давjду nтцY моемY, ±же рeклъ є3си2 є3мY, гlz: не њскудёетъ мyжъ t лицA моегw2 сэдsй на прест0лэ ї}левэ, т0кмw ѓще сохранsтъ ч†да тво‰ пути6 сво‰, є4же ходи1ти предо мн0ю, ћкоже ходи1лъ є3си2 предо мн0ю:
|
|
26
|
26
|
|
і ни́ні, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, да уві́риться глаго́л Твой, єго́же рекл єси́ Дави́ду, отцю́ моєму́:
|
и3 нн7э, гDи б9е ї}левъ, да ўвёритсz гlг0лъ тв0й, є3г0же рeклъ є3си2 давjду nтцY моемY:
|
|
27
|
27
|
|
я́ко а́ще і́стинно всели́ться Бог с челові́ки на землі́? а́ще не́бо і не́бо небесе́ не довлі́ють Ті, кольми́ па́че храм сей, єго́же созда́х і́мені Твоєму́?
|
ћкw ѓще и4стиннw всели1тсz бGъ съ челwвёки на земли2; ѓще нб7о и3 нб7о нб7сE не довлёютъ ти2, кольми2 пaче хрaмъ сeй, є3г0же создaхъ и4мени твоемY;
|
|
28
|
28
|
|
і да при́зриши на моли́тву мою́, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, послу́шати моли́тви, є́юже мо́литься раб Твой пред Тобо́ю к Тебі́ днесь,
|
и3 да при1зриши на моли1тву мою2, гDи б9е ї}левъ, послyшати моли1твы, є4юже м0литсz рaбъ тв0й пред8 тоб0ю къ тебЁ днeсь,
|
|
29
|
29
|
|
да бу́дуть о́чі Твої́ отве́рсти на храм сей день і нощ, на мі́сто, о не́мже рекл єси́: бу́деть і́м'я Моє́ та́мо на усли́шаніє моли́тви, є́юже мо́литься раб Твой на мі́сті сем день і нощ;
|
да бyдутъ џчи твои2 tвє1рсты на хрaмъ сeй дeнь и3 н0щь, на мёсто њ нeмже рeклъ є3си2: бyдетъ и4мz моE тaмw на ўслhшаніе моли1твы, є4юже м0литсz рaбъ тв0й на мёстэ сeмъ дeнь и3 н0щь:
|
|
30
|
30
|
|
і усли́шиши моли́тву раба́ Твоєго́ і люді́й Твої́х Ізра́їля, о ни́хже помо́ляться на мі́сті сем; і Ти усли́шиши на мі́сті обита́лища Твоєго́ на небесі́, і сотвори́ши і поми́луєши;
|
и3 ўслhшиши моли1тву рабA твоегw2 и3 людjй твои1хъ ї}лz, њ ни1хже пом0лzтсz на мёстэ сeмъ: и3 ты2 ўслhшиши на мёстэ њбитaлища твоегw2 на нб7си2, и3 сотвори1ши и3 поми1луеши:
|
|
31
|
31
|
|
єли́ка а́ще согріши́ть ки́йждо ко і́скреннему своєму́, і а́ще при́йметь на него́ кля́тву, є́же кля́ти єго́, і при́йдеть, і іспові́сть пред лице́м олтаря́ Твоєго́ в хра́мі сем,
|
є3ли6ка ѓще согрэши1тъ кjйждо ко и4скреннему своемY, и3 ѓще пріи1метъ на него2 клsтву є4же клsти є3го2, и3 пріи1детъ, и3 и3сповёсть пред8 лицeмъ nлтарS твоегw2 въ хрaмэ сeмъ:
|
|
32
|
32
|
|
і Ти усли́шиши от небесе́, і сотвори́ши суд лю́дем Твої́м Ізра́їлю: осуди́ти беззако́ннаго, да́ти путь єго́ на главу́ єго́, і оправди́ти пра́веднаго, да́ти єму́ по пра́вді єго́;
|
и3 ты2 ўслhшиши t нб7сE, и3 сотвори1ши сyдъ лю1демъ твои6мъ ї}лю: њсуди1ти беззак0ннаго, дaти пyть є3гw2 на главY є3гw2, и3 њправди1ти првdнаго, дaти є3мY по прaвдэ є3гw2:
|
|
33
|
33
|
|
єгда́ паду́ть лю́діє Твої́ Ізра́їль пред враги́, я́ко согріша́т Ті, і обратя́ться к Тебі́, і іспові́дяться і́мені Твоєму́, і помо́ляться і возглаго́лють моли́тву к Тебі́ в хра́мі сем:
|
є3гдA падyтъ лю1діе твои2 ї}ль пред8 враги6, ћкw согрэшaтъ ти2, и3 њбратsтсz къ тебЁ, и3 и3сповёдzтсz и4мени твоемY, и3 пом0лzтсz и3 возглаг0лютъ моли1тву къ тебЁ въ хрaмэ сeмъ:
|
|
34
|
34
|
|
і Ти усли́шиши с небесе́, і ми́лостив бу́деши о согріше́ніїх люді́й Свої́х Ізра́їля, і возврати́ши я в зе́млю, ю́же дал єси́ отце́м їх;
|
и3 ты2 ўслhшиши съ нб7сE, и3 млcтивъ бyдеши њ согрэшeніихъ людjй свои1хъ ї}лz, и3 возврати1ши | въ зeмлю, ю4же дaлъ є3си2 nтцє1мъ и4хъ:
|
|
35
|
35
|
|
внегда́ заключи́тися небесі́ і не би́ти дождю́, я́ко согріша́т Ті, і помо́ляться на мі́сті сем, і іспові́дяться і́мені Твоєму́, і от гріх свої́х обратя́ться, єгда́ смири́ши їх;
|
внегдA заключи1тисz небеси2 и3 не бhти дождю2, ћкw согрэшaтъ ти2, и3 пом0лzтсz на мёстэ сeмъ, и3 и3сповёдzтсz и4мени твоемY, и3 t грBхъ свои1хъ њбратsтсz, є3гдA смири1ши и5хъ:
|
|
36
|
36
|
|
і усли́шиши с небесе́, і ми́лостив бу́деши о грісі́х раба́ Твоєго́ і люді́й Твої́х Ізра́їля; я́ко яви́ши їм путь благи́й ходи́ти по нему́, і да́си дождь на зе́млю, ю́же дал єси́ лю́дем Твої́м в достоя́ніє;
|
и3 ўслhшиши съ нб7сE, и3 млcтивъ бyдеши њ грэсёхъ рабA твоегw2 и3 людjй твои1хъ ї}лz: ћкw kви1ши и5мъ пyть благjй ходи1ти по немY, и3 дaси д0ждь на зeмлю, ю4же дaлъ є3си2 лю1демъ твои6мъ въ достоsніе:
|
|
37
|
37
|
|
глад а́ще бу́деть, смерть а́ще бу́деть, єгда́ бу́деть возжже́ніє, гу́сениці, ржа а́ще бу́деть, і а́ще оскорб'я́ть я вразі́ їх в єди́нім от градо́в їх, все проти́вноє, вся́ка болі́знь,
|
глaдъ ѓще бyдетъ, смeрть ѓще бyдетъ, є3гдA бyдетъ возжжeніе, гyсєницы, ржA ѓще бyдетъ, и3 ѓще њскорбsтъ | врази2 и4хъ въ є3ди1нэмъ t градHвъ и4хъ: всE проти1вное, всsка болёзнь,
|
|
38
|
38
|
|
вся́ка моли́тва, вся́ко моле́ніє а́ще бу́деть вся́кому челові́ку от люді́й Ізра́їлевих, єгда́ позна́єть ки́йждо болі́знь се́рдця своєго́ і воздви́гнеть ру́ці свої́ в хра́мі сем,
|
всsка моли1тва, всsко молeніе ѓще бyдетъ всsкому человёку t людjй ї}левыхъ, є3гдA познaетъ кjйждо болёзнь сeрдца своегw2, и3 воздви1гнетъ рyцэ свои2 въ хрaмэ сeмъ:
|
|
39
|
39
|
|
і Ти усли́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща Твоєго́, і ми́лостив бу́деши, і сотвори́ши, і да́си коєму́ждо по путе́м єго́, я́коже уві́си се́рдце єго́, я́ко Ти єди́н то́кмо ві́си всіх сердця́ сино́в челові́чеських;
|
и3 ты2 ўслhшиши t нб7сE, t гот0вагw жили1ща твоегw2, и3 млcтивъ бyдеши, и3 сотвори1ши, и3 дaси коемyждо по путє1мъ є3гw2, ћкоже ўвёси сeрдце є3гw2, ћкw ты2 є3ди1нъ т0кмw вёси всёхъ сердцA сынHвъ человёческихъ:
|
