|
Друге послання до Коринф’ян святого апостола Павла
|
Къ корjнfzнwмъ 2-е
|
|
Глава 1
|
Главa №
|
|
Глава 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 175) Сего́ ра́ди іму́ще служе́ніє сіє́, я́коже поми́ловані би́хом, не стужа́єм сі;
|
(За? Rо7е7.) Сегw2 рaди и3мyще служeніе сіE, ћкоже поми1ловани бhхомъ, не стужaемъ си2:
|
|
2
|
2
|
|
но отреко́хомся та́йних сра́ма, не в лука́вствії ходя́ще, ні льстя́ще словесе́ Бо́жия, но явле́нієм і́стини представля́юще себе́ ко вся́цій со́вісті челові́честій, пред Бо́гом.
|
но tрек0хомсz тaйныхъ срaма, не въ лукaвствіи ходsще, ни льстsще словесE б9іz, но kвлeніемъ и4стины представлsюще себE ко всsцэй с0вэсти человёчестэй, пред8 бGомъ.
|
|
3
|
3
|
|
А́ще ли же єсть покрове́нно благовіствова́ніє на́ше, в ги́бнущих єсть покрове́нно,
|
Ѓще ли же є4сть покровeно бlговэствовaніе нaше, въ ги1бнущихъ є4сть покровeно,
|
|
4
|
4
|
|
в ни́хже бог ві́ка сего́ осліпи́ ра́зуми неві́рних, во є́же не возсія́ти їм сві́ту благовіствова́нія сла́ви Христо́ви, І́же єсть о́браз Бо́га неви́димаго.
|
въ ни1хже б0гъ вёка сегw2 њслэпи2 рaзумы невёрныхъ, во є4же не возсіsти и5мъ свёту бlговэствовaніz слaвы хrт0вы, и4же є4сть w4бразъ бGа неви1димагw.
|
|
5
|
5
|
|
Не себе́ бо пропові́даєм, но Христа́ Ісу́са Го́спода; себе́ же самі́х рабо́в вам Ісу́са (Го́спода) ра́ди;
|
Не себe бо проповёдаемъ, но хrтA ї}са гDа: себe же самёхъ рабHвъ вaмъ ї}са (гDа) рaди:
|
|
6
|
6
|
|
(Зач. 176) я́ко Бог реки́й із тьми сві́ту возсія́ти, і́же возсія́ в сердця́х на́ших, к просвіще́нію ра́зума сла́ви Бо́жия о лиці́ Ісу́с Христо́ві.
|
(За? Rо7ѕ7.) ћкw бGъ рекjй и3з8 тмы2 свёту возсіsти, и4же возсіS въ сердцaхъ нaшихъ, къ просвэщeнію рaзума слaвы б9іz њ лицы2 ї}съ хrт0вэ.
|
|
7
|
7
|
|
І́мами же сокро́вище сіє́ в скуде́льних сосу́діх, да премно́жество си́ли бу́деть Бо́жия, а не от нас;
|
И$мамы же сокр0вище сіE въ скудeльныхъ сосyдэхъ, да премн0жество си1лы бyдетъ б9іz, ґ не t нaсъ:
|
|
8
|
8
|
|
во всем скорбя́ще, но не стужа́юще сі; неча́ємі, но не отчаява́ємі;
|
во всeмъ скорбsще, но не стужaюще си2: нечaеми, но не tчаzвaеми:
|
|
9
|
9
|
|
гони́мі, но не оставля́ємі; низлага́ємі, но не погиба́юще;
|
гони1ми, но не њставлsеми: низлагaеми, но не погибaюще:
|
|
10
|
10
|
|
всегда́ ме́ртвость Го́спода Ісу́са в ті́лі нося́ще, да і живо́т Ісу́сов в ті́лі на́шем яви́ться.
|
всегдA мeртвость гDа ї}са въ тёлэ носsще, да и3 жив0тъ ї}совъ въ тёлэ нaшемъ kви1тсz.
|
|
11
|
11
|
|
При́сно бо ми живі́ї в смерть предає́мся Ісу́са ра́ди, да і живо́т Ісу́сов яви́ться в ме́ртвенній пло́ті на́шей;
|
Пrнw бо мы2 живjи въ смeрть предаeмсz ї}са рaди, да и3 жив0тъ ї}совъ kви1тсz въ мeртвеннэй пл0ти нaшей:
|
|
12
|
12
|
|
ті́мже смерть у́бо в нас ді́йствуєть, а живо́т в вас.
|
тёмже смeрть ќбw въ нaсъ дёйствуетъ, ґ жив0тъ въ вaсъ.
|
|
13
|
13
|
|
(Зач. 177) Іму́ще же тойже дух ві́ри, по пи́санному: «Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах», — і ми ві́руєм, ті́мже і глаго́лем,
|
(За? Rо7з7.) И#мyще же т0йже д¦ъ вёры, по пи1санному: вёровахъ, тёмже возглаг0лахъ: и3 мы2 вёруемъ, тёмже и3 глаг0лемъ,
|
|
14
|
14
|
|
ві́дяще, я́ко Воздви́гий Го́спода Ісу́са, і нас со Ісу́сом воздви́гнеть, і предпоста́вить с ва́ми.
|
вёдzще, ћкw воздви1гій гDа ї}са, и3 нaсъ со ї}сомъ воздви1гнетъ, и3 предпостaвитъ съ вaми.
|
|
15
|
15
|
|
Вся бо вас ра́ди, да благода́ть умно́жившаяся, мно́жайшими благодаре́нії ізби́точествить в сла́ву Бо́жию.
|
Вс‰ бо вaсъ рaди, да блгdть ўмн0жившаzсz, мн0жайшими благодарє1ніи и3збhточествитъ въ слaву б9ію.
|
|
16
|
16
|
|
Ті́мже не стужа́єм сі; но а́ще і вні́шній наш челові́к тлі́єть, оба́че вну́тренній обновля́ється по вся дні.
|
Тёмже не стужaемъ си2: но ѓще и3 внёшній нaшъ человёкъ тлёетъ, nбaче внyтренній њбновлsетсz по вс‰ дни6.
|
|
17
|
17
|
|
Є́же бо ни́ні ле́гкоє печа́лі на́шея, по преумноже́нію в преспі́яніє тяготу́ ві́чния сла́ви соді́ловаєть нам,
|
Е$же бо нн7э лeгкое печaли нaшеz, по преумножeнію въ преспёzніе тzготY вёчныz слaвы содёловаетъ нaмъ,
|
|
18
|
18
|
|
не смотря́ющим нам ви́димих, но неви́димих; ви́димая бо вре́менна, неви́димая же ві́чна.
|
не смотрsющымъ нaмъ ви1димыхъ, но неви1димыхъ: ви6димаz бо врeмєнна, неви6димаz же вBчна.
|
|
Глава 6
|
Главa ѕ7
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 181) Споспі́шествующе же і мо́лим, не вотще́ благода́ть Бо́жию прия́ти вам.
|
(За? Rп7№.) Споспёшествующе же и3 м0лимъ, не вотщE блгdть б9ію пріsти вaмъ.
|
|
2
|
2
|
|
Глаго́леть бо: во вре́м'я прия́тно послу́шах тебе́ і в день спаcе́нія помого́х ті. Се ни́ні вре́м'я благоприя́тно, се ни́ні день спаcе́нія.
|
Гlетъ бо: во врeмz пріsтно послyшахъ тебє2, и3 въ дeнь спcніz помог0хъ ти2. СE нн7э врeмz бlгопріsтно, сE нн7э дeнь спcніz.
|
|
3
|
3
|
|
Ні єди́но ні в че́мже даю́ще претика́ніє, да служе́ніє безпоро́чно бу́деть,
|
Ни є3ди1но ни въ чeмже даю1ще претыкaніе, да служeніе безпор0чно бyдетъ,
|
|
4
|
4
|
|
но во всем представля́юще себе́ я́коже Бо́жія слуги́, в терпі́нії мно́зі, в ско́рбіх, в біда́х, в тіснота́х,
|
но во всeмъ представлsюще себE ћкоже б9іz слуги6, въ терпёніи мн0зэ, въ ск0рбехъ, въ бэдaхъ, въ тэснотaхъ,
|
|
5
|
5
|
|
в ра́нах, в темни́цях, в нестроє́ніїх, в труді́х, во бді́ніїх, в поще́ніїх,
|
въ рaнахъ, въ темни1цахъ, въ нестроeніихъ, въ трудёхъ, во бдёніихъ, въ пощeніихъ,
|
|
6
|
6
|
|
во очище́нії, в ра́зумі, в долготерпі́нії, в бла́гості, в Ду́сі Свя́ті, в любві́ нелицемі́рні,
|
во њчищeніи, въ рaзумэ, въ долготерпёніи, въ бlгости, въ д©э с™э, въ любви2 нелицемёрнэ,
|
|
7
|
7
|
|
в словесі́ і́стини, в си́лі Бо́жієй, ору́жії пра́вди десни́ми і шу́їми,
|
въ словеси2 и4стины, въ си1лэ б9іей, nр{жіи прaвды деснhми и3 шyими,
|
|
8
|
8
|
|
сла́вою і безче́стієм, гажде́нієм і благохвале́нієм; я́ко лестці́, і і́стинні;
|
слaвою и3 безчeстіемъ, гаждeніемъ и3 благохвалeніемъ: ћкw лестцы2, и3 и4стинни:
|
|
9
|
9
|
|
я́ко незна́ємі, і познава́ємі; я́ко умира́юще, і се жи́ві єсьми́; я́ко наказу́ємі, а не умерщвля́ємі;
|
ћкw незнaеми, и3 познавaеми: ћкw ўмирaюще, и3 сE жи1ви є3смы2: ћкw наказyеми, ґ не ўмерщвлsеми:
|
|
10
|
10
|
|
я́ко скорбя́ще, при́сно же ра́дующеся; я́ко ни́щі, а мно́гі богатя́ще; я́ко нічто́же іму́ще, а вся содержа́ще.
|
ћкw скорбsще, пrнw же рaдующесz: ћкw ни6щи, ґ мнHги богатsще: ћкw ничт0же и3мyще, ґ вс‰ содержaще.
|
