|
Глава 53
|
Глvа, н~г”
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, кто ві́рова слу́ху на́шему, і ми́шця Госпо́дня кому́ откри́ся?
|
Ги~, кт^о вњрова` слђ'хђ на'шемђ, и^ мы'ш#ца гн~я комђ ся ја%ви.
|
|
2
|
2
|
|
Возвісти́хом, я́ко отроча́ пред Ним, я́ко ко́рень в землі́ жа́ждущей, ність ви́да Єму́, ніже́ сла́ви; і ви́діхом Єго́, і не ім'я́ше ви́да, ні добро́ти;
|
совњсти'хомъ предъ нимъ ја%ко по'ле, ја%ко ко'рень въ ꙁемли` жа'ждђщеи. нњсть ѓ%браꙁA е^мђ н^и сла'вы. и^ ви'дᲇхомᲆ е^го, и^ не и^мња'ше видњнїя н^и доброты`.
|
|
3
|
3
|
|
но вид Єго́ безче́стен, ума́лен па́че всіх сино́в челові́чеських; челові́к в я́зві сий і ві́дий терпі́ти болі́знь, я́ко отврати́ся лице́ Єго́, безче́стно бисть, і не вміни́ся.
|
н^о видњнїе е^го беꙁъче'стно, ё^мале'но паче сн~овъ чл~чьскиX. чл~къ въ ја%звњ сы'и и^ ё^мњя тръпњти мђ'кђ. не эTвратися лице е^го, беZ че'сти бы'сᲄь и^ не въмњни'ся”
|
|
4
|
4
|
|
Сей гріхи́ на́ша но́сить і о нас болі́знуєть, і ми вміни́хом Єго́ би́ти в труді́ і в я́зві от Бо́га і во озлобле́нії.
|
Се'и грњхи на'ша поDе^млетъ, и^ ѓ^ насъ поболњ. и^ м^ы възмњни'хоM е^го вᲆ бо'лњзни сђща и^ вᲆ ја^звњ и^ въ ꙁазленїи.
|
|
5
|
5
|
|
Той же я́звен бисть за гріхи́ на́ша і му́чен бисть за беззако́нія на́ша, наказа́ніє ми́ра на́шего на Нем, я́звою Єго́ ми ісцілі́хом.
|
то'и же ја%ꙁвеn бы'сть грXњ ради нашиX, и^ мђ'ченъ быs беꙁаконїи ради на'шихъ” Накаꙁа'нїе смире'нїя на'шего на'нь, ја%ꙁвою е^го м^ы и^сцњли'хоM
|
