|
Глава 61
|
Главa …а
|
|
1
|
1
|
|
Дух Госпо́день на Мні, єго́же ра́ди пома́за М'я, благовісти́ти ни́щим посла́ М'я, ісціли́ти сокруше́нния се́рдцем, пропові́дати плі́нником отпуще́ніє і сліпи́м прозрі́ніє,
|
Д¦ъ гDень на мнЁ, є3гHже рaди помaза мS, бlговэсти1ти ни1щымъ послa мz, и3сцэли1ти сокрушє1нныz сeрдцемъ, проповёдати плённикwмъ tпущeніе и3 слэпы6мъ прозрёніе,
|
|
2
|
2
|
|
нарещи́ лі́то Госпо́днє прия́тно і день воздая́нія, уті́шити вся пла́чущия,
|
нарещи2 лёто гDне пріsтно и3 дeнь воздаsніz, ўтёшити вс‰ плaчущыz,
|
|
3
|
3
|
|
да́ти пла́чущим Сіо́на сла́ву вмі́сто пе́пела, пома́заніє весе́лія пла́чущим, украше́ніє сла́ви вмі́сто ду́ха уни́нія; і нареку́ться ро́дове пра́вди, насажде́ніє Госпо́днє во сла́ву.
|
дaти плaчущымъ сіHна слaву вмёстw пeпела, помaзаніе весeліz плaчущымъ, ўкрашeніе слaвы вмёстw дyха ўнhніz: и3 нарекyтсz р0дове прaвды, насаждeніе гDне во слaву.
|
|
4
|
4
|
|
І сози́ждуть пусти́ни ві́чния, запусті́вшия пре́жде воздви́гнуть; і обнов'я́ть гра́ди пусти́я, опустоше́нния в ро́ди.
|
И# сози1ждутъ пусты6ни вBчныz, запустёвшыz прeжде воздви1гнутъ: и3 њбновsтъ грaды пусты6z, њпустошє1нныz въ р0ды.
|
|
5
|
5
|
|
І при́йдуть іноро́днії, пасу́щії о́вці твоя́, і іноплеме́нници ора́теліє і виногра́даріє ва́ші;
|
И# пріи1дутъ и3нор0дніи, пасyщіи џвцы тво‰, и3 и3ноплемє1нницы њрaтеліе и3 віногрaдаріе вaши:
|
|
6
|
6
|
|
ви же свяще́нници Госпо́дні нарече́теся, служи́теліє Бо́га ва́шего, рече́ться вам: крі́пость язи́к сні́сте і в бога́тстві їх чу́дні бу́дете.
|
вh же свzщeнницы гDни наречeтесz, служи1теліе бGа вaшегw, речeтсz вaмъ: крёпость kзы6къ снёсте и3 въ богaтствэ и4хъ чyдни бyдете.
|
|
7
|
7
|
|
Си́це зе́млю свою́ втори́цею наслі́дять, і весе́ліє ві́чноє над главо́ю їх.
|
Си1це зeмлю свою2 втори1цею наслёдzтъ, и3 весeліе вёчное над8 глав0ю и4хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Аз бо єсьм Госпо́дь люб'я́й пра́вду і ненави́дяй грабле́нія от непра́вди; і дам труд їх пра́ведником і заві́т ві́чен завіща́ю їм.
|
Ѓзъ бо є4смь гDь любsй прaвду и3 ненави1дzй граблє1ніz t непрaвды: и3 дaмъ трyдъ и4хъ прaведникwмъ и3 завётъ вёченъ завэщaю и5мъ.
|
|
9
|
9
|
|
І позна́ється во язи́ціх сі́м'я їх, і вну́ці їх посреді́ люді́й; всяк ви́дяй я позна́єть я, я́ко сі́ї суть сі́м'я благослове́нно от Бо́га, і ра́достію возра́дуються о Го́споді.
|
И# познaетсz во kзhцэхъ сёмz и4хъ, и3 внyцы и4хъ посредЁ людjй: всsкъ ви1дzй | познaетъ |, ћкw сjи сyть сёмz блгcвeно t бGа, и3 рaдостію возрaдуютсz њ гDэ.
|
|
10
|
10
|
|
Да возра́дується душа́ моя́ о Го́споді; облече́ бо м'я в ри́зу спаcе́нія і оде́ждею весе́лія (оді́я м'я); я́ко на жениха́ возложи́ на м'я віне́ць, і я́ко неві́сту украси́ м'я красото́ю.
|
Да возрaдуетсz душA моS њ гDэ: њблечe бо мS въ ри1зу спcніz и3 nдeждею весeліz (њдёz мS): ћкw на женихA возложи2 на мS вэнeцъ, и3 ћкw невёсту ўкраси1 мz красот0ю.
|
|
11
|
11
|
|
І я́ко земля́ растя́щая цвіт свой, і я́ко вертогра́д сі́мена своя́ прозяба́єть, та́ко возрасти́ть Госпо́дь Госпо́дь пра́вду і весе́ліє пред всі́ми язи́ки.
|
И# ћкw землS растsщаz цвётъ св0й, и3 ћкw вертогрaдъ сёмена сво‰ прозzбaетъ: тaкw возрасти1тъ гDь гDь прaвду и3 весeліе пред8 всёми kзы6ки.
|
