|
Книга пророка Ісаї
|
И҆са́їѧ
|
|
Глава 53
|
Глава́ н҃г
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, кто ві́рова слу́ху на́шему, і ми́шця Госпо́дня кому́ откри́ся?
|
Гдⷭ҇и, кто̀ вѣ́рова слꙋ́хꙋ на́шемꙋ, и҆ мы́шца гдⷭ҇нѧ комꙋ̀ ѿкры́сѧ;
|
|
2
|
2
|
|
Возвісти́хом, я́ко отроча́ пред Ним, я́ко ко́рень в землі́ жа́ждущей, ність ви́да Єму́, ніже́ сла́ви; і ви́діхом Єго́, і не ім'я́ше ви́да, ні добро́ти;
|
Возвѣсти́хомъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆троча̀ пред̾ ни́мъ ꙗ҆́кѡ ко́рень въ землѝ жа́ждꙋщей, нѣ́сть ви́да є҆мꙋ̀, нижѐ сла́вы: и҆ ви́дѣхомъ є҆го̀, и҆ не и҆мѧ́ше ви́да, ни добро́ты:
|
|
3
|
3
|
|
но вид Єго́ безче́стен, ума́лен па́че всіх сино́в челові́чеських; челові́к в я́зві сий і ві́дий терпі́ти болі́знь, я́ко отврати́ся лице́ Єго́, безче́стно бисть, і не вміни́ся.
|
но ви́дъ є҆гѡ̀ безче́стенъ, оу҆ма́ленъ па́че всѣ́хъ сынѡ́въ человѣ́ческихъ: человѣ́къ въ ꙗ҆́звѣ сы́й и҆ вѣ́дый терпѣ́ти болѣ́знь, ꙗ҆́кѡ ѿврати́сѧ лицѐ є҆гѡ̀, безче́стно бы́сть, и҆ не вмѣни́сѧ.
|
|
4
|
4
|
|
Сей гріхи́ на́ша но́сить і о нас болі́знуєть, і ми вміни́хом Єго́ би́ти в труді́ і в я́зві от Бо́га і во озлобле́нії.
|
Се́й грѣхѝ на́шѧ но́ситъ и҆ ѡ҆ на́съ болѣ́знꙋетъ, и҆ мы̀ вмѣни́хомъ є҆го̀ бы́ти въ трꙋдѣ̀ и҆ въ ꙗ҆́звѣ ѿ бг҃а и҆ во ѡ҆ѕлобле́нїи.
|
|
5
|
5
|
|
Той же я́звен бисть за гріхи́ на́ша і му́чен бисть за беззако́нія на́ша, наказа́ніє ми́ра на́шего на Нем, я́звою Єго́ ми ісцілі́хом.
|
То́й же ꙗ҆́звенъ бы́сть за грѣхѝ на́шѧ и҆ мꙋ́ченъ бы́сть за беззакѡ́нїѧ на̑ша, наказа́нїе ми́ра на́шегѡ на не́мъ, ꙗ҆́звою є҆гѡ̀ мы̀ и҆сцѣлѣ́хомъ.
|
|
Глава 1
|
Глава́ а҃
|
|
Глава 60
|
Глава́ ѯ҃
|
|
1
|
1
|
|
Світи́ся, світи́ся, Ієрусали́ме, при́йде бо твой світ, і сла́ва Госпо́дня на тебі́ возсія́.
|
Свѣти́сѧ, свѣти́сѧ, і҆ерⷭ҇ли́ме, прїи́де бо тво́й свѣ́тъ, и҆ сла́ва гдⷭ҇нѧ на тебѣ̀ возсїѧ̀.
|
|
2
|
2
|
|
Се, тьма покри́єть зе́млю, і мрак на язи́ки, на тебі́ же яви́ться Госпо́дь, і сла́ва Єго́ на тебі́ у́зриться.
|
Сѐ, тма̀ покры́етъ зе́млю, и҆ мра́къ на ꙗ҆зы́ки, на тебѣ́ же ꙗ҆ви́тсѧ гдⷭ҇ь, и҆ сла́ва є҆гѡ̀ на тебѣ̀ оу҆́зритсѧ.
|
|
3
|
3
|
|
І по́йдуть ца́ріє сві́том твої́м, і язи́ци сві́тлостію твоє́ю.
|
И҆ по́йдꙋтъ ца́рїе свѣ́томъ твои́мъ, и҆ ꙗ҆зы́цы свѣ́тлостїю твое́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Возведи́ о́крест о́чі твої́ і виждь собра́ная ча́да твоя́; се прийдо́ша всі си́нове твої́ іздале́ча, і дще́рі твоя́ на ра́міх во́зьмуться.
|
Возведѝ ѡ҆́крестъ ѻ҆́чи твоѝ и҆ ви́ждь собра̑наѧ ча̑да твоѧ̑: сѐ, прїидо́ша всѝ сы́нове твоѝ и҆здале́ча, и҆ дщє́ри твоѧ̑ на ра́мѣхъ во́змꙋтсѧ.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда́ у́зриши, і возра́дуєшися, і убої́шися, і ужа́снешися се́рдцем, я́ко преложи́ться к тебі́ бога́тство морсько́є і язи́ков і люді́й;
|
Тогда̀ оу҆́зриши и҆ возра́дꙋешисѧ, и҆ оу҆бои́шисѧ и҆ оу҆жа́снешисѧ се́рдцемъ, ꙗ҆́кѡ преложи́тсѧ къ тебѣ̀ бога́тство морско́е и҆ ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ люді́й:
|
|
6
|
6
|
|
і при́йдуть к тебі́ стада́ вельблю́д, і покри́ють тя вельблю́ди Мадіа́мстії і Гефа́рстії; всі от Сави́ при́йдуть, нося́ще зла́то, і Лива́н принесу́ть і ка́мень че́стен, і спасе́ніє Госпо́днє благовозвістя́ть;
|
и҆ прїи́дꙋтъ къ тебѣ̀ стада̀ велблю̑дъ, и҆ покры́ютъ тѧ̀ велблю́ди мадїа́мстїи и҆ гефа́рстїи: всѝ ѿ савы̀ прїи́дꙋтъ, носѧ́ще зла́то, и҆ лїва́нъ принесꙋ́тъ и҆ ка́мень че́стенъ, и҆ спⷭ҇нїе гдⷭ҇не благовозвѣстѧ́тъ:
|
|
7
|
7
|
|
і вся о́вці Кида́рськія соберу́ться тебі́, і овні́ Навео́фстії при́йдуть к тебі́, і вознесу́ться прия́тная на же́ртвенник Мой, і дом моли́тви Моєя́ просла́виться.
|
и҆ всѧ̑ ѻ҆́вцы кида̑рскїѧ соберꙋ́тсѧ тебѣ̀, и҆ ѻ҆внѝ навеѡ́ѳстїи прїи́дꙋтъ къ тебѣ̀, и҆ вознесꙋ́тсѧ прїѧ̑тнаѧ на же́ртвенникъ мо́й, и҆ до́мъ мл҃твы моеѧ̀ просла́витсѧ.
|
|
8
|
8
|
|
Кі́ї суть, і́же я́ко о́блаци летя́ть, і я́ко го́лубіє со птенці́ ко Мні?
|
Кі́и сꙋ́ть, и҆̀же ꙗ҆́кѡ ѡ҆́блацы летѧ́тъ, и҆ ꙗ҆́кѡ го́лꙋбїе со птєнцы̀ ко мнѣ̀;
|
|
9
|
9
|
|
Мене́ о́строві жда́ша, і кораблі́ Фарсі́йстії во пе́рвих, привести́ ча́да твоя́ іздале́ча, і сребро́ і зла́то їх с ни́ми, і́мене ра́ди Госпо́дня Свята́го, і за є́же свято́му Ізра́їлеву сла́вну би́ти.
|
Менѐ ѻ҆́строви жда́ша, и҆ корабли̑ ѳарсі́йстїи во пе́рвыхъ, привестѝ ча̑да твоѧ̑ и҆здале́ча, и҆ сребро̀ и҆ зла́то и҆́хъ съ ни́ми, и҆́мене ра́ди гдⷭ҇нѧ ст҃а́гѡ, и҆ за є҆́же ст҃о́мꙋ і҆и҃левꙋ сла́внꙋ бы́ти.
|
|
10
|
10
|
|
І сози́ждуть си́нове іноро́днії сті́ни твоя́, і ца́ріє їх предстоя́ти бу́дуть тебі́; за гнів бо Мой порази́х тя і за ми́лость Мою́ возлюби́х тя.
|
И҆ сози́ждꙋтъ сы́нове и҆норо́днїи стѣ́ны твоѧ̑, и҆ ца́рїе и҆́хъ предстоѧ́ти бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀: за гнѣ́въ бо мо́й порази́хъ тѧ̀ и҆ за млⷭ҇ть мою̀ возлюби́хъ тѧ̀.
|
|
11
|
11
|
|
І отве́рзуться врата́ твоя́ при́сно, день і нощ не затворя́ться, ввести́ к тебі́ си́лу язи́к і царі́ їх ведо́мия.
|
И҆ ѿве́рзꙋтсѧ врата̀ твоѧ̑ прⷭ҇нѡ, де́нь и҆ но́щь не затворѧ́тсѧ, ввестѝ къ тебѣ̀ си́лꙋ ꙗ҆зы̑къ и҆ цари̑ и҆́хъ ведѡ́мыѧ.
|
|
12
|
12
|
|
Язи́ци бо і ца́ріє, і́же не порабо́тають ті, поги́бнуть, і язи́ци запусті́нієм запусті́ють.
|
Ꙗ҆зы́цы бо и҆ ца́рїе, и҆̀же не порабо́таютъ тѝ, поги́бнꙋтъ, и҆ ꙗ҆зы́цы запꙋстѣ́нїемъ запꙋстѣ́ютъ.
|
|
13
|
13
|
|
І сла́ва Лива́нова к тебі́ при́йдеть, кипари́сом і пе́вгом і ке́дром вку́пі, просла́вити мі́сто свято́є Моє́, і мі́сто ногу́ Моє́ю просла́влю.
|
И҆ сла́ва лїва́нова къ тебѣ̀ прїи́детъ, кѷпарі́сомъ и҆ пе́ѵгомъ и҆ ке́дромъ вкꙋ́пѣ, просла́вити мѣ́сто ст҃о́е моѐ, и҆ мѣ́сто ногꙋ̀ моє́ю просла́влю.
|
|
14
|
14
|
|
І по́йдуть к тебі́ боя́щеся си́нове смири́вших тя і раздражи́вших тя, і покло́няться сліда́м ногу́ твоє́ю всі прогні́вавшії тя, і нарече́шися град Госпо́день, Сіо́н свята́го Ізра́їлева.
|
И҆ по́йдꙋтъ къ тебѣ̀ боѧ́щесѧ сы́нове смири́вшихъ тѧ̀ и҆ раздражи́вшихъ тѧ̀, и҆ покло́нѧтсѧ слѣда́мъ ногꙋ̀ твоє́ю всѝ прогнѣ́вавшїи тѧ̀, и҆ нарече́шисѧ гра́дъ гдⷭ҇ень, сїѡ́нъ ст҃а́гѡ і҆и҃лева.
|
|
15
|
15
|
|
За сіє́, я́ко бил єси́ оста́влен і возненави́дін і не бі помага́ющаго ті, положу́ тя в ра́дость ві́чную, весе́ліє родо́м родо́в.
|
За сїѐ, ꙗ҆́кѡ бы́лъ є҆сѝ ѡ҆ста́вленъ и҆ возненави́дѣнъ и҆ не бѣ̀ помага́ющагѡ тѝ, положꙋ̀ тѧ̀ въ ра́дость вѣ́чнꙋю, весе́лїе родѡ́мъ родѡ́въ.
|
|
16
|
16
|
|
І ізссе́ши млеко́ язи́ков і бога́тство царе́й сні́си, і уразумі́єши, я́ко Аз Госпо́дь спаса́яй тя і ізбавля́яй тя Бог Ізра́їлев.
|
И҆ и҆зссе́ши млеко̀ ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ бога́тство царе́й снѣ́си, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь сп҃са́ѧй тѧ̀ и҆ и҆збавлѧ́ѧй тѧ̀ бг҃ъ і҆и҃левъ.
|
|
17
|
17
|
|
І вмі́сто мі́ди принесу́ ті зла́то, і вмі́сто желі́за принесу́ ті сребро́, і вмі́сто древе́с принесу́ ті мідь, і вмі́сто ка́менія желі́зо; і вдам кня́зі твоя́ в мир і надзира́телі твоя́ в пра́вду.
|
И҆ вмѣ́стѡ мѣ́ди принесꙋ̀ тѝ зла́то, и҆ вмѣ́стѡ желѣ́за принесꙋ̀ тѝ сребро̀, и҆ вмѣ́стѡ древе́съ принесꙋ̀ тѝ мѣ́дь, и҆ вмѣ́стѡ ка́менїѧ желѣ́зо: и҆ вда́мъ кнѧ̑зи твоѧ̑ въ ми́ръ и҆ надзира̑тели твоѧ̑ въ пра́вдꙋ.
|
|
18
|
18
|
|
І не усли́шиться посе́м непра́вда в землі́ твоє́й, ні сокруше́ніє, ні бі́дность во преді́ліх твої́х, но прозове́ться спасе́ніє забра́ла твоя́ і врата́ твоя́ хвала́.
|
И҆ не оу҆слы́шитсѧ посе́мъ непра́вда въ землѝ твое́й, ни сокрꙋше́нїе, ни бѣ́дность во предѣ́лѣхъ твои́хъ, но прозове́тсѧ спасе́нїе забра̑ла твоѧ̑ и҆ врата̀ твоѧ̑ хвала̀.
|
|
19
|
19
|
|
І не бу́деть тебі́ ктому́ со́лнце во світ дне, ніже́ восхо́д луни́ просвіти́ть твою́ нощ, но бу́деть тебі́ Госпо́дь світ ві́чний і Бог сла́ва твоя́.
|
И҆ не бꙋ́детъ тебѣ̀ ктомꙋ̀ со́лнце во свѣ́тъ днѐ, нижѐ восхо́дъ лꙋны̀ просвѣти́тъ твою̀ но́щь, но бꙋ́детъ тебѣ̀ гдⷭ҇ь свѣ́тъ вѣ́чный и҆ бг҃ъ сла́ва твоѧ̀.
|
|
20
|
20
|
|
Не за́йдеть бо со́лнце тебі́, і луна́ не оскуді́єть тебі́; бу́деть бо Госпо́дь тебі́ світ ві́чний, і іспо́лняться дні́є рида́нія твоєго́.
|
Не за́йдетъ бо со́лнце тебѣ̀, и҆ лꙋна̀ не ѡ҆скꙋдѣ́етъ тебѣ̀: бꙋ́детъ бо гдⷭ҇ь тебѣ̀ свѣ́тъ вѣ́чный, и҆ и҆спо́лнѧтсѧ дні́е рыда́нїѧ твоегѡ̀.
|
|
21
|
21
|
|
І лю́діє твої́ всі пра́веднії во вік наслі́дять зе́млю, храня́ще сад, діла́ руку́ Єго́ в сла́ву.
|
И҆ лю́дїе твоѝ всѝ пра́веднїи во вѣ́къ наслѣ́дѧтъ зе́млю, хранѧ́ще са́дъ, дѣла̀ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀ въ сла́вꙋ.
|
|
22
|
22
|
|
Ма́лий бу́деть в ти́сящі, а малі́йшій во язи́к вели́к; Аз, Госпо́дь, по вре́мені соберу́ їх.
|
Ма́лый бꙋ́детъ въ ты́сѧщы, а҆ малѣ́йшїй во ꙗ҆зы́къ вели́къ: а҆́зъ гдⷭ҇ь по вре́мени соберꙋ̀ и҆̀хъ.
|
|
Глава 61
|
Глава́ ѯ҃а
|
|
1
|
1
|
|
Дух Госпо́день на Мні, єго́же ра́ди пома́за М'я, благовісти́ти ни́щим посла́ М'я, ісціли́ти сокруше́нния се́рдцем, пропові́дати плі́нником отпуще́ніє і сліпи́м прозрі́ніє,
|
Дх҃ъ гдⷭ҇ень на мнѣ̀, є҆гѡ́же ра́ди пома́за мѧ̀, бл҃говѣсти́ти ни́щымъ посла́ мѧ, и҆сцѣли́ти сокрꙋшє́нныѧ се́рдцемъ, проповѣ́дати плѣ́нникѡмъ ѿпꙋще́нїе и҆ слѣпы̑мъ прозрѣ́нїе,
|
|
2
|
2
|
|
нарещи́ лі́то Госпо́днє прия́тно і день воздая́нія, уті́шити вся пла́чущия,
|
нарещѝ лѣ́то гдⷭ҇не прїѧ́тно и҆ де́нь воздаѧ́нїѧ, оу҆тѣ́шити всѧ̑ пла́чꙋщыѧ,
|
|
3
|
3
|
|
да́ти пла́чущим Сіо́на сла́ву вмі́сто пе́пела, пома́заніє весе́лія пла́чущим, украше́ніє сла́ви вмі́сто ду́ха уни́нія; і нареку́ться ро́дове пра́вди, насажде́ніє Госпо́днє во сла́ву.
|
да́ти пла́чꙋщымъ сїѡ́на сла́вꙋ вмѣ́стѡ пе́пела, пома́занїе весе́лїѧ пла́чꙋщымъ, оу҆краше́нїе сла́вы вмѣ́стѡ дꙋ́ха оу҆ны́нїѧ: и҆ нарекꙋ́тсѧ ро́дове пра́вды, насажде́нїе гдⷭ҇не во сла́вꙋ.
|
|
4
|
4
|
|
І сози́ждуть пусти́ни ві́чния, запусті́вшия пре́жде воздви́гнуть; і обнов'я́ть гра́ди пусти́я, опустоше́нния в ро́ди.
|
И҆ сози́ждꙋтъ пꙋсты̑ни вѣ̑чныѧ, запꙋстѣ́вшыѧ пре́жде воздви́гнꙋтъ: и҆ ѡ҆бновѧ́тъ гра́ды пꙋсты̑ѧ, ѡ҆пꙋстошє́нныѧ въ ро́ды.
|
|
5
|
5
|
|
І при́йдуть іноро́днії, пасу́щії о́вці твоя́, і іноплеме́нници ора́теліє і виногра́даріє ва́ші;
|
И҆ прїи́дꙋтъ и҆норо́днїи, пасꙋ́щїи ѻ҆́вцы твоѧ̑, и҆ и҆ноплемє́нницы ѡ҆ра́телїе и҆ вїногра́дарїе ва́ши:
|
|
6
|
6
|
|
ви же свяще́нници Госпо́дні нарече́теся, служи́теліє Бо́га ва́шего, рече́ться вам: крі́пость язи́к сні́сте і в бога́тстві їх чу́дні бу́дете.
|
вы́ же свѧще́нницы гдⷭ҇ни нарече́тесѧ, слꙋжи́телїе бг҃а ва́шегѡ, рече́тсѧ ва́мъ: крѣ́пость ꙗ҆зы̑къ снѣ́сте и҆ въ бога́тствѣ и҆́хъ чꙋ́дни бꙋ́дете.
|
|
7
|
7
|
|
Си́це зе́млю свою́ втори́цею наслі́дять, і весе́ліє ві́чноє над главо́ю їх.
|
Си́це зе́млю свою̀ втори́цею наслѣ́дѧтъ, и҆ весе́лїе вѣ́чное над̾ главо́ю и҆́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Аз бо єсьм Госпо́дь люб'я́й пра́вду і ненави́дяй грабле́нія от непра́вди; і дам труд їх пра́ведником і заві́т ві́чен завіща́ю їм.
|
А҆́зъ бо є҆́смь гдⷭ҇ь любѧ́й пра́вдꙋ и҆ ненави́дѧй граблє́нїѧ ѿ непра́вды: и҆ да́мъ трꙋ́дъ и҆́хъ пра́ведникѡмъ и҆ завѣ́тъ вѣ́ченъ завѣща́ю и҆̀мъ.
|
|
9
|
9
|
|
І позна́ється во язи́ціх сі́м'я їх, і вну́ці їх посреді́ люді́й; всяк ви́дяй я позна́єть я, я́ко сі́ї суть сі́м'я благослове́нно от Бо́га, і ра́достію возра́дуються о Го́споді.
|
И҆ позна́етсѧ во ꙗ҆зы́цѣхъ сѣ́мѧ и҆́хъ, и҆ внꙋ́цы и҆́хъ посредѣ̀ люді́й: всѧ́къ ви́дѧй ѧ҆̀ позна́етъ ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ сі́и сꙋ́ть сѣ́мѧ блгⷭ҇ве́но ѿ бг҃а, и҆ ра́достїю возра́дꙋютсѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ.
|
|
10
|
10
|
|
Да возра́дується душа́ моя́ о Го́споді; облече́ бо м'я в ри́зу спаcе́нія і оде́ждею весе́лія (оді́я м'я); я́ко на жениха́ возложи́ на м'я віне́ць, і я́ко неві́сту украси́ м'я красото́ю.
|
Да возра́дꙋетсѧ дꙋша̀ моѧ̀ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ: ѡ҆блече́ бо мѧ̀ въ ри́зꙋ спⷭ҇нїѧ и҆ ѻ҆де́ждею весе́лїѧ (ѡ҆дѣ́ѧ мѧ̀): ꙗ҆́кѡ на жениха̀ возложѝ на мѧ̀ вѣне́цъ, и҆ ꙗ҆́кѡ невѣ́стꙋ оу҆краси́ мѧ красото́ю.
|
|
11
|
11
|
|
І я́ко земля́ растя́щая цвіт свой, і я́ко вертогра́д сі́мена своя́ прозяба́єть, та́ко возрасти́ть Госпо́дь Госпо́дь пра́вду і весе́ліє пред всі́ми язи́ки.
|
И҆ ꙗ҆́кѡ землѧ̀ растѧ́щаѧ цвѣ́тъ сво́й, и҆ ꙗ҆́кѡ вертогра́дъ сѣ́мена своѧ̑ прозѧба́етъ: та́кѡ возрасти́тъ гдⷭ҇ь гдⷭ҇ь пра́вдꙋ и҆ весе́лїе пред̾ всѣ́ми ꙗ҆зы̑ки.
|
|
Глава 62
|
Глава́ ѯ҃в
|
|
1
|
1
|
|
Сіо́на ра́ди не умолчу́ і Ієрусали́ма ра́ди не попущу́, до́ндеже ізи́деть я́ко світ пра́вда моя́, і спасе́ніє моє́ я́ко світи́ло разжже́ться.
|
Сїѡ́на ра́ди не оу҆молчꙋ̀ и҆ і҆ерⷭ҇ли́ма ра́ди не попꙋщꙋ̀, до́ндеже и҆зы́детъ ꙗ҆́кѡ свѣ́тъ пра́вда моѧ̀, и҆ спⷭ҇нїе моѐ ꙗ҆́кѡ свѣти́ло разжже́тсѧ.
|
|
2
|
2
|
|
І у́зрять язи́ци пра́вду твою́, і ца́ріє сла́ву твою́, і прозову́ть тя і́менем но́вим, і́мже Госпо́дь наймену́єть є.
|
И҆ оу҆́зрѧтъ ꙗ҆зы́цы пра́вдꙋ твою̀, и҆ ца́рїе сла́вꙋ твою̀, и҆ прозовꙋ́тъ тѧ̀ и҆́менемъ но́вымъ, и҆́мже гдⷭ҇ь наименꙋ́етъ є҆̀.
|
|
3
|
3
|
|
І бу́деши віне́ць добро́ти в руці́ Госпо́дні і діади́ма ца́рствія в руці́ Бо́га твоєго́;
|
И҆ бꙋ́деши вѣне́цъ добро́ты въ рꙋцѣ̀ гдⷭ҇ни и҆ дїади́ма ца́рствїѧ въ рꙋцѣ̀ бг҃а твоегѡ̀:
|
|
4
|
4
|
|
і не прозове́шися ктому́ оста́влен, і земля́ твоя́ ктому́ не нарече́ться пуста́; тебі́ бо прозове́ться во́ля Моя́, і земля́ твоя́ вселе́нная, я́ко благоволи́ Госпо́дь в тебі́, і земля́ твоя́ вку́пі насели́ться.
|
и҆ не прозове́шисѧ ктомꙋ̀ ѡ҆ста́вленъ, и҆ землѧ̀ твоѧ̀ ктомꙋ̀ не нарече́тсѧ пꙋста̀: тебѣ́ бо прозове́тсѧ во́лѧ моѧ̀, и҆ землѧ̀ твоѧ̀ вселе́ннаѧ, ꙗ҆́кѡ бл҃говолѝ гдⷭ҇ь въ тебѣ̀, и҆ землѧ̀ твоѧ̀ вкꙋ́пѣ насели́тсѧ.
|
|
5
|
5
|
|
І я́коже жив'я́й ю́ноша с ді́вою, та́ко поживу́ть си́нове твої́ с тобо́ю; і бу́деть, я́коже ра́дується жени́х о неві́сті, та́ко возра́дується Госпо́дь о тебі́.
|
И҆ ꙗ҆́коже живѧ́й ю҆́ноша съ дѣ́вою, та́кѡ поживꙋ́тъ сы́нове твоѝ съ тобо́ю: и҆ бꙋ́детъ ꙗ҆́коже ра́дꙋетсѧ жени́хъ ѡ҆ невѣ́стѣ, та́кѡ возра́дꙋетсѧ гдⷭ҇ь ѡ҆ тебѣ̀.
|
|
6
|
6
|
|
І на стіна́х твої́х, Ієрусали́ме, приста́вих стра́жи весь день і всю нощ, і́же до конця́ не премо́лкнуть помина́юще Го́спода.
|
И҆ на стѣна́хъ твои́хъ, і҆ерⷭ҇ли́ме, приста́вихъ стра́жы ве́сь де́нь и҆ всю̀ но́щь, и҆̀же до конца̀ не премо́лкнꙋтъ помина́юще гдⷭ҇а.
|
|
7
|
7
|
|
Ність бо вам подо́бен; а́ще іспра́виши і сотвори́ши, Ієрусали́ме, ра́дованіє на землі́.
|
Нѣ́сть бо ва́мъ подо́бенъ: а҆́ще и҆спра́виши и҆ сотвори́ши, і҆ерⷭ҇ли́ме, ра́дованїе на землѝ.
|
|
8
|
8
|
|
Кля́тся Госпо́дь десни́цею Своє́ю і крі́постію ми́шці Своєя́: а́ще ктому́ отда́м пшени́цю твою́ і пи́щу твою́ враго́м твої́м, і а́ще ктому́ іспію́ть вино́ твоє́ си́нове чужді́ї, о не́мже труди́лся єси́;
|
Клѧ́тсѧ гдⷭ҇ь десни́цею свое́ю и҆ крѣ́постїю мы́шцы своеѧ̀: а҆́ще ктомꙋ̀ ѿда́мъ пшени́цꙋ твою̀ и҆ пи́щꙋ твою̀ врагѡ́мъ твои̑мъ, и҆ а҆́ще ктомꙋ̀ и҆спїю́тъ вїно̀ твоѐ сы́нове чꙋжді́и, ѡ҆ не́мже трꙋди́лсѧ є҆сѝ:
|
|
9
|
9
|
|
но собира́ющії снідя́ть я і похва́лять Го́спода, і обима́ющії іспію́ть я во дво́ріх святи́х Мої́х.
|
но собира́ющїи снѣдѧ́тъ ѧ҆̀ и҆ похва́лѧтъ гдⷭ҇а, и҆ ѡ҆б̾има́ющїи и҆спїю́тъ ѧ҆̀ во дво́рѣхъ ст҃ы́хъ мои́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Іді́те врати́ Мої́ми і путь сотворі́те лю́дем Мої́м, і ка́меніє, є́же на путі́, размещі́те; воздви́гніте зна́меніє на язи́ки.
|
И҆ди́те враты̀ мои́ми и҆ пꙋ́ть сотвори́те лю́демъ мои̑мъ, и҆ ка́менїе, є҆́же на пꙋтѝ, размещи́те: воздви́гните зна́менїе на ꙗ҆зы́ки.
|
|
11
|
11
|
|
Се бо, Госпо́дь сли́шано сотвори́ до послі́дніх землі́: рці́те дще́рі Сіо́нові: се, Спаси́тель твой гряде́ть, імі́яй с Собо́ю мзду і ді́ло Своє́ пред лице́м Свої́м.
|
Се́ бо, гдⷭ҇ь слы́шано сотворѝ до послѣ́днихъ землѝ: рцы́те дще́ри сїѡ́новѣ: сѐ, сп҃си́тель тво́й грѧде́тъ, и҆мѣ́ѧй съ собо́ю мздꙋ̀ и҆ дѣ́ло своѐ пред̾ лице́мъ свои́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
І прозове́ть я лю́ди свя́ти, ізба́влені Го́сподем; ти же прозове́шися взи́скан град і не оста́влен.
|
И҆ прозове́тъ ѧ҆̀ лю́ди ст҃ы, и҆зба́влєны гдⷭ҇емъ: ты́ же прозове́шисѧ взы́сканъ гра́дъ и҆ не ѡ҆ста́вленъ.
|
