|
Глава 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
І воспі́ Девво́ра і Вара́к, син Авинеє́мов, в той день, і рече́:
|
И$ въꙁопи` дево'ра и^ вара'къ сн~ъ авинее'мовъ. в то'и дн~ь. и^ рњ'ста”
|
|
2
|
2
|
|
внегда́ нача́ти вождо́м во Ізра́їлі, в проізволе́нії люді́й, благослові́те Го́спода!
|
Внегда же эTдастъ эTмще'нїе ѓ^би'дящиM і^и^л~я, въ и^ꙁволе'нїе людеM. блsвите г~а”
|
|
3
|
3
|
|
Усли́шіте, ца́ріє, і внуші́те, кня́зі: аз Го́сподеві воспою́ і пою́ Бо́гу Ізра́їлеву.
|
Слы'шите цр~и и^ внђши'те кн~ѕи, а^ꙁъ гв~и въспою. и^ въсхва'лю б~а і^и^л~ева”
|
|
4
|
4
|
|
Го́споди, во ісхо́ді Твоє́м от Сиї́ра, внегда́ воздвиза́тися Тебі́ от села́ Едо́мова, земля́ потрясе́ся, і не́бо возмути́ся, і о́блаци іска́паша во́ду;
|
Ги~ въ и^схо'дњ твое^мъ эT сїи^ра. вънегда въꙁдвижа'шеся эT села` е^до'мова. ꙁемля` ся потресе`, и^ нб~о въꙁмђти'ся. и^ ѓ%блаци прокапа'ша во'дђ,
|
|
5
|
5
|
|
го́ри подвиго́шася от лиця́ Го́спода Елої́, та́я Сина́ от лиця́ Го́спода Бо́га Ізра́їлева.
|
го'ры подвиза'шася эT лица` гн~я. и^ гора` сїѓ'нъ эT лица` г~а б~а і^и^л~ева”
|
|
6
|
6
|
|
Во дні Самега́ра, си́на Ана́фова, во дні Іаї́лі, оскуді́ша путіє́, і ідо́ша в путі́ кри́ви, і ідо́ша в путі́ развраще́нни;
|
Въ' дн~и самега'ровы, сн~а е^на'џова, въ дн~и і^и^л~евы” ѓ^скђдњша пђтїе і^ и^до'ша беZ чинђ. и^до'ша в# пђти` кри'вы”
|
|
7
|
7
|
|
оскуді́ша живу́щії во Ізра́їлі, оскуді́ша до́ндеже воста́ Девво́ра, до́ндеже воста́ ма́ти во Ізра́їлі;
|
ѓ^скђдњша живђщїи въ і^и^л~и. ѓ^скђдњша до'ндеже въстаX а^ꙁъ дево'ра м~ти въ і^и^л~и”
|
|
8
|
8
|
|
ізбра́ша бо́ги но́ви, я́ко хліб я́чен, тогда́ воєва́ша гра́ди князе́й; щит не яви́ся, ніже́ копіє́ в чети́редесяти ти́сящах во Ізра́їлі.
|
Є$гда` и^ꙁво'лиша боги` но'вы, ја%ко хлbњ ја%ченъ. тогда` и^мња'ше враги` въ вра'тњхъ и^ въе^ва'ша гра'ды и^хъ, и^ не ја^вляшеся пра'ща, а^ни ко'пїе” въ м~. ты'сящахъ въ і^и^л~и”
|
|
9
|
9
|
|
Се́рдце моє́ на учине́нная во Ізра́їлі; си́льнії люді́й, благослові́те Го́спода!
|
СрDце мое` къ ꙁаповњ'данымъ і^и^л~евы. си'лнымъ в людеX блsвите г~а”
|
|
10
|
10
|
|
Ї́здящії на осля́тех бі́лих в полу́дне, і сідя́щії на суди́щі, і ходя́щії на путі́ со́нмов, провіща́йте.
|
ѓO еꙁдя'щїи на ѓ^сля'тахъ бњ'лыхъ и^ на сђ'дъ и^дђщїи совњта. провњща'ите”
|
|
11
|
11
|
|
Глас пле́щущих посреді́ веселя́щихся; та́мо дадя́ть пра́вду. Го́споди, пра́вди укріпи́ во Ізра́їлі; тогда́ разидо́шася во гра́ди своя́ лю́діє Госпо́дні.
|
Глsа плетђщиX средњ веселя'щиXся” тамо да дадя'тъ пра'вдђ гв~и правеDнїи да ё^крњпиши въ і^и^л~и. нн~њ да раꙁыдTђся въ гра'ды своя` лю'дїе гн~и”
|
|
12
|
12
|
|
Воста́ни, воста́ни, Девво́ра! Воста́ни, воста́ни, глаго́ли с пі́снію! Воста́ни, Вара́че, і пліни́ плін твой, си́не Авинеє́мль!
|
Въста'ни въста'ни дево'ра, въсᲄа'ни въста'ни гл~и съ пњ'снїю. въста'ни и^ вара'кђ. и^ плњни` плњ'нь тво'и сн~е а^винее'нь”
|
|
13
|
13
|
|
Тогда́ возвели́чися си́ла Єго́; Госпо́дь смири́ мні крі́пльшия мене́.
|
Нн~њ въꙁвели'чится ѓ^ста'вшїи въ вельмо'жаX людїи. г~ь сми'ри на'мъ крњ'пльшая наs.
|
|
14
|
14
|
|
Лю́діє Єфре́млі утоми́ша їх в доли́ні; брат твой Веніамі́н в лю́дех твої́х; от мене́ Махі́р снидо́ша взиску́ющії, і от Завуло́на укріпля́ющіїся в ски́птрі повіствова́нія пи́сьменника.
|
лю'ди е^фрњмля ё^томи'ша и^хъ в доли'не” Братъ тво'и венїами'нъ послњднїи в лю'дехъ свои^хъ. бы'сть эT мене` махи'ръ сни'де вꙁыска'ющїи тебе`. и^ эT ꙁаё^ло'на ё^крњпля'ющїися въ ски'петре ё^каꙁђ'юще писа'нїе”
|
|
15
|
15
|
|
І нача́льници во Іссаха́рі с Девво́рою і Вара́ком; та́ко Вара́к отпусти́ пі́ших свої́х в доли́ну, в разділе́нія Руви́мова, вели́ка іспита́нія се́рдця.
|
Нача'лнїи въ и^саха'рњ съ дево'рою и^ варакоM” такоже и^ варакъ эTпђсти` пњшца своя` в# поли'нђ. простре` нога'ма свои^ма ё^ раздњленїа рђви'мова. вели'ка и^спытанїа срDца”
|
