|
Книга Суддiв Ізраїльських
|
Сђде'и і^ил~евыX
|
|
Глава 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
І бисть по сконча́нії Ісу́сові, і вопроша́ху си́нове Ізра́їлеви Го́спода, глаго́люще: кто взи́деть нам к Ханане́ю воєво́да, ра́товати на них?
|
И$ бы'сть по скоnча'нїи і^сђ'совњ, въпроша'хђ сн~ове і^и^л~еви е^гда` гл~юще. кт^о взы'идеT съ на'ми к ханане'ю въе^во'дою сњщ'ися с ни'ми”
|
|
2
|
2
|
|
І рече́ Госпо́дь: Іу́да взи́деть; се, дах зе́млю в ру́ку єго́.
|
И$ реq г~ь, і^ю%да взы'идетъ, с^е да'хъ зе'млю в рђ'цњ е^го”
|
|
3
|
3
|
|
І рече́ Іу́да к Симео́ну, бра́ту своєму́: взи́ди со мно́ю в жре́бій мой, і ополчи́мся на Ханане́я; і пойду́ і аз с тобо́ю в жре́бій твой. І по́йде с ним Симео́н.
|
И$ рече і^ю%да къ симеѓ^нђ бра'тђ свое^мђ. вꙁы'ди со мно'ю свобожда'ти жре'бїи мои, да сњче'мся съ ханане'ѓмъ” да и^ а'зъ поидђ` с тобо'ю свобожда'ти жре'бїи твой” І$ и^де` с нимъ симеѓ'н#”
|
|
4
|
4
|
|
І взи́де Іу́да, і предаде́ Госпо́дь Ханане́я і Ферезе́я в ру́ці їх; і ізби́ша їх в везе́ці до десяти́ ти́сящ муже́й.
|
И$ вꙁы'иде і^ю'да и^ да'сть г~ь ханаа'на, и^ ферезе'я в рђцњ е^го, і^ и^ꙁби'ша в# везе'цᲇ. і~, ты'сђщъ мђжъ”
|
|
5
|
5
|
|
І обріто́ша Адонівезе́ка в Везе́ці, і сіко́шася с ним; і ізби́ша Ханане́я і Ферезе́я.
|
І$ ѓ^брњто'ша а^донивезе'ка в# веꙁе'цњ и^ сњко'шася с ни'ми. і^ и^ꙁби'ша ханане'я и^ ферезе'я”
|
|
6
|
6
|
|
І побіже́ Адонівезе́к; і гна́ша вслід єго́, і я́ша єго́, і отсіко́ша краї́ рук єго́ і краї́ ног єго́.
|
И$ эTбњж'е а^донивезе'къ. и^ гна'ша въ слDњ е^го и^ пости'гнђша и&. и^ эTсњко'ша пя'сти рђ'кђ е^го, и^ пле'снњ но'гђ е^го”
|
|
7
|
7
|
|
І рече́ Адонівезе́к: седьми́десяти царе́м обсіко́х краї́ рук їх і краї́ ног їх, і би́ша собира́юще [от крупи́ць] под трапе́зою моє́ю; я́коже у́бо сотвори́х, та́ко воздаде́ мі Бог. І приведо́ша єго́ во Ієрусали́м, і у́мре та́мо.
|
И$ рече а^донивезе'къ, сеDми деся'ти ц~ремъ ѓ^бсеко'хъ рђцњ и^ но'ѕњ” И$ бы'ша собира'юще эT крђпиw поD трапе'зою мое^ю ја%коже ё^бо соᲄвориX та'коy и^ эTда` ми б~ъ. и^ приведо'ша и& въ і^е^рsлимъ, и^ ё%мре т^ђ”
|
|
8
|
8
|
|
І воєва́ша си́нове Іу́дини на Ієрусали́м, і взя́ша єго́, і порази́ша єго́ о́стрієм меча́, і град сожго́ша огне́м.
|
И$ вое^ва'ша сн~ове і^ю%дини на і^ерsлиM, и^ взя'ша и&. и^ погђби'ша и& мече'мъ. и^ граD запали'ша ѓ^гне'мъ”
|
|
9
|
9
|
|
І по сих снидо́ша си́нове Іу́дини воєва́ти на Ханане́я живу́щаго в го́рній к ю́гу і в ра́вній.
|
Посе'м же снидо'шася сн~ове і^ю'дини, вое^ва'ти на ханане'я, живђщ'аго в го'рстњи ко ю%гђ, и^ в ра'внњи”
|
|
10
|
10
|
|
І по́йде Іу́да на Ханане́я живу́щаго в Хевро́ні. І ізи́де Хевро́н со страни́; і́м'я же бі Хевро́ну пре́жде Каріафарво́к-се́фер; і уби́ша Сеси́на, і Ахіма́на, і Фолмі́я, ро́ди Єна́кови.
|
І$ и'де і^ю'да на ханаа'на живђщ'аго в хевро'нњ. и^мя же б^њ хевро'нђ преже карїа^џа'ръвъсефе'ръ. и^ ё^би'ша сеси'на, и^ а^хима'на” И$ џоломїя. роD е^на'ков#”
|
|
11
|
11
|
|
І взидо́ша отту́ду к живу́щим в даві́рі; і́м'я же даві́ру бі пре́жде Каріафсе́фер, град пи́сьмен.
|
И$ въꙁыидо'ша эTтђ'дђ къ живђщ'имъ в дави'рњ. и%мя же дави'рђ б^њ пре'же граD писмеnныи”
|
|
12
|
12
|
|
І рече́ Хале́в: і́же а́ще порази́ть град пи́сьмен і во́зьметь єго́, дам єму́ Асха́нь, дщер мою́, в жену́.
|
И$ рече хале'въ и^же кт^о и^збїеT гра'ды писме'нныи, и^ во'ꙁметъ е^го. да'мъ е^мђ а^сха'нь дще'рь мою въ женђ`”
|
|
13
|
13
|
|
І взя єго́ Гофонії́л, син Кене́за, бра́та Хале́вова юні́йшій, і даде́ єму́ Хале́в Асха́нь, дщер свою́, в жену́.
|
И$ взя` е^го гоџоні'илъ сн~ъ кене'ћовъ бра'тъ хале'вовъ мнїи” И$ даs е^мђ хале'въ а^сха'нь дще'рь свою` въ женђ`”
|
|
Глава 2
|
Глvа, в~”
|
|
Глава 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
І приложи́ша си́нове Ізра́їлеви сотвори́ти зло́є пред Го́сподем; і Ао́д у́мре.
|
И$ приложи'ша сн~ове і^и^л~еви сътвори'ти ѕл^о преD гм~ъ е^гда` а^ѓD ё%мре”
|
|
2
|
2
|
|
І отдаде́ їх Госпо́дь в ру́ку Іави́на, царя́ Ханаа́нська, і́же ца́рствова во Асо́рі. І воєво́да си́ли єго́ Сиса́ра, і той жив'я́ше во Арисо́фі язи́ков.
|
И$ эTда'стъ я& г~ь в рђцњ и^а'винђ цр~ю ханаѓ'ню, и^же црsтвова вᲆ а^со'рњ” и^ вое^во'да е^го си'лныи бы'сть сиса'ра” Си^ живя'ше въ а^саро'џњ стра'н#стᲇ”
|
|
3
|
3
|
|
І возопи́ша си́нове Ізра́їлеви ко Го́споду, я́ко де́в'ять сот колесни́ць желі́зних бя́ше єму́; і той озло́би Ізра́їля зіло́ літ два́десять.
|
И$ възопи'ша сн~ове і^и^л~еви къ г~ђ. ја%ко џ~, со'т# колесни'цъ желњз'ныX бња'ше е^мђ, и^ сїи стђжи'мъ і^и^л~еви ѕњ'ло. лњтъ, к~”
|
|
4
|
4
|
|
І Девво́ра, жена́ проро́чиця, жена́ Лафидо́фова, сія́ судя́ше Ізра́їлю в то вре́м'я;
|
дњво'ра же проро'чица, жена` лафидо'џова. сїа сђди і^и^л~еви в т^о врњмя”
|
|
5
|
5
|
|
і сія́ жив'я́ше под фі́ніком Девво́ра между́ Ра́мою і между́ Вефи́лем, в горі́ Єфре́млі; і восхожда́ху си́нове Ізра́їлеви к ней та́мо на суд.
|
И$ сїя живя'ше поD фђни'комъ дево'риномъ, междђ ра'моM. и^ ме'ждђ веџи'лемᲆ в горњ` е^фрњмовњ. и^ въсхожа'хђ сн~ове і^и^л~евы, к не'и та'мо на сђд#”
|
|
6
|
6
|
|
І посла́ Девво́ра, і призва́ Вара́ка си́на Авинеє́мля із Кеде́са Неффали́мова, і рече́ к нему́: не запові́да ли тебі́ Госпо́дь Бог Ізра́їлев? і по́йдеши в го́ру Фаво́р, і по́ймеши с собо́ю де́сять ти́сящ муже́й от сино́в Неффали́млих і от сино́в Завуло́них;
|
И$ посла'вше дево'ра, приꙁва` вара'ка сн~а а^вине'мля, эT племе'ни неџали'мова. и^ реq к немђ не ꙁаповњ'да ли тебњ` г~ь б~ъ і^и^л~евъ, да и'деши въ горђ` фаво'ровђ. и^ да пои^ме'ши съ собо'ю, і~, ты'сящь мђжеи. эT сн~овъ неџали'мль и^ эT сн~овᲆ заё^ло'нь” А$ꙁъ
|
|
7
|
7
|
|
і приведу́ к тебі́ в водоте́ч Кисо́нь Сиса́ру, воєво́ду си́ли Іави́ни, і колесни́ці єго́, і мно́жество (вой) єго́, і преда́м єго́ в ру́ки твоя́.
|
же приведђ` к тебњ` в# водоте'чь, кисо'нъ, сиса'рђ вое^во'дђ си'лы а^ви'ня. и^ колесни'ца е^го и^ мно'жество во'и е^го, и^ преда'мъ и& в рђ'кђ твою”
|
|
8
|
8
|
|
І рече́ к ней Вара́к: а́ще по́йдеши со мно́ю, пойду́, і а́ще не по́йдеши со мно́ю, не пойду́; я́ко не вім дне, в о́ньже благоустро́їть Госпо́дь а́нгела со мно́ю.
|
И$ реq к не'и вара'къ, а^ще и%деши со мно'ю, т^о и^дђ`, а^ще л^и не и%деши со мно'ю, т^о не и^дђ`”
|
|
9
|
9
|
|
І рече́ Девво́ра к нему́: іду́щи пойду́ с тобо́ю; оба́че віждь, я́ко не бу́деть тебі́ сла́ва на путі́, в о́ньже ти і́деши; поне́же в ру́ку же́нську преда́сть Госпо́дь Сиса́ру. І воста́ Девво́ра і по́йде с Вара́ком до Ка́диса.
|
И$ реq дево'ра к немђ`, и^дђщи и^дђ` с тобо'ю. ѓ^баq вњждъ ја%ко не бђ'детъ т^и съ сла'вою пђть сїи во'ньже и%деши. поне'же въ рђ'кђ же'ньскђ преда'стъ г~ь сиса'рђ. и^ въста'вши дево'ра і^ и'де с вара'комъ до кади'съ”
|
|
10
|
10
|
|
І воззва́ Вара́к Завуло́на і Неффали́ма до Ка́диса, і пойдо́ша вслід єго́ де́сять ти́сящ муже́й, і і́де с ним Девво́ра.
|
И$ въꙁва` вара'къ ꙁаё^ло'на, и^ неџали'ма. и^ повелњ` въ слDњ себе` и^ти`. і~ ти, ты'сящи мђжеM. і^ и'де с ни'ми дево'ра”
|
|
11
|
11
|
|
І Хаве́р Кине́й отлучи́ся от Ке́ни і от сино́в Іова́ва, у́жика Моїсе́йова; і потче́ ку́щу свою́ под ду́бом почива́ющих, і́же єсть при Кеде́сі.
|
Бли'жнїи же кине'и. эTлђчи'лся бы'сть эT ке'ны и^же бы'сть эT сн~овъ и^ѓ^а^ваковыX ꙁя'тя мољ=сїѓ^ва. и^ потъкнђ` кђщђ свою`, поD дђ'бомъ почива'ющимъ, ја%же въ кади'сњ”
|
|
12
|
12
|
|
І возвісти́ша Сиса́рі, я́ко взи́де Вара́к, син Авинеє́мль, на го́ру Фаво́р.
|
И$ въꙁвњсти'ша сиса'рњ ја%ко въꙁы'иде вара'къ сн~ъ а^виное'мль, на горђ` џаво'рᲆ”
|
|
13
|
13
|
|
І созва́ Сиса́ра вся колесни́ці своя́, де́в'ять сот колесни́ць желі́зних, і вся лю́ди, і́же с ним, от Арисо́фа язи́ков в водоте́ч Кисо́нь.
|
И$ съꙁва` сиса'ра вс^я колесни'ца своя`. џ~, соT колесни'цъ желњ'ꙁнъ. и^ вся` лю'ди и^же с ни'мъ. эT а^рисо'џа стра'ньска. въ водоте'чь кисо'нь
|
|
14
|
14
|
|
І рече́ Девво́ра к Вара́ку: воста́ни, я́ко сей день, в о́ньже предаде́ Госпо́дь Сиса́ру в ру́ку твою́, зане́ Госпо́дь ізи́деть пред тобо́ю. І сни́де Вара́к с гори́ Фаво́р, і де́сять ти́сящ муже́й вслід єго́.
|
И$ реq дево'ра къ вара'кђ. въста'ни ја%ко сїи дн~ь. во'ньже преда'стᲆ г~ь сиса'рђ в рђ'кђ твою`. ꙁане` г~ь и^зы'иде преD тобо'ю. и^ сни'де вара'къ с горы` џаво'ръ. и^ і~, ты'сящъ мђжъ въ слњ'дъ е^го
|
|
15
|
15
|
|
І сотре́ Госпо́дь Сиса́ру і вся колесни́ці єго́ і весь полк єго́ о́стрієм меча́ пред Вара́ком. І сни́де Сиса́ра с колесни́ці своєя́ і побіже́ нога́ми свої́ми.
|
и^ сътре` г~ь сиса'рђ. и^ все` ѓ^рђж'їе е^го. и^ ве'сь по'лкъ е^го ѓ%стрїеM меча` преD вара'комъ. и^ сни'де сиса'ра съ колесни'цы свое^я, и^ пробњже пjњ”
|
|
16
|
16
|
|
І Вара́к гоня́й вслід колесни́ць єго́ і вслід полка́, да́же до дубра́ви язи́ков. І паде́ весь полк Сиса́рин о́стрієм меча́, не оста́ся ні єди́н.
|
А$ вара'къ жены'и въ слњ'дъ колесни'цъ е^го, и^ въ слњ'дъ по'лка. да'же до дђбра'вы стра'ньски. и^ паде` ве'сь по'лкъ сиса'ринъ ѓ%стрїемъ меча`, не ѓ^ста` же н^и е^ді'нъ”
|
|
17
|
17
|
|
І Сиса́ра убіже́ нога́ми свої́ми в ку́щу Іаї́лі, жени́ Хаве́ра Кине́єва; я́ко мир бя́ше между́ Іави́ном, царе́м Асо́рським і между́ до́мом Хаве́ра Кине́єва.
|
А$ сиса'ра ё^бњже пњш# въ кђщ'ђ и^а^ви'лю. хеве'ра кене'ина. ја%ко ми'ръ бња^ше межђ иа^винемъ цр~еM а^сровоM. и^ ме'ждђ домоM хаве'ровом#” кене'и^номъ”
|
|
18
|
18
|
|
І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє Сиса́рі і рече́ к нему́: уклони́ся, господи́не мой, уклони́ся ко мні, не бо́йся. І уклони́ся к ней в ку́щу, і покри́ єго́ оде́ждею своє́ю.
|
І$ и^ꙁы'иде и^а^и^ль проти'вђ сиса'рњ, и^ рече к# немђ`, съврати'ся господи'не мо'и съврати'ся ко мнњ` не бо'ися. и^ съврати'ся къ не'и в кђщђ. и^ покры` и& ѓ^де'ждею свое^ю”
|
|
19
|
19
|
|
І рече́ Сиса́ра к ней: напо́й м'я ма́ло води́, я́ко возжажда́х. І отріши́ міх мле́чний, і напої́ єго́, і покри́ єго́.
|
И$ реq сиса'ра к не'и. напо'и м^я ма'ло воды`, ја%коже вжадаXся. и^ эTрњши` мXњ мле'чныи и^ напо'и е^го, и^ па'ки покры` е^го”
|
|
20
|
20
|
|
І рече́ к ней Сиса́ра: ста́ни во две́рех ку́щи, і бу́деть а́ще кто при́йдеть к тебі́, і вопро́сить тя, і рече́ть: єсть ли зді муж? І рече́ши: ність.
|
И$ реq к не'и сиса'ра ста'ни в# две'ри кђща. и^ да бђ'детъ а^ще кт^о прїидеT к тебњ и^ въпраша'етъ т^я рекђщи. е^сᲄь ли зд^њ кт^о, и^ да рече'ши нᲇсть”
|
|
21
|
21
|
|
І взя Іаї́ль, жена́ Хаве́рова, кол ку́щний, і взя млат в ру́ку свою́, і вни́де к нему́ ти́хо, і водрузи́ кол во скра́нії єго́, і пронзе́ до землі́; і сей утру́ждся спа́ше, і і́здше.
|
И$ взя и^а^и^ль жена` хеве'рова ко'лᲆ кђщ#ныи. и^ вꙁя` мла'тъ в рђ'кђ свою`. и^ вни'де к немђ ти'хо. и^ приложи` ко'лъ въ ѓ^бо'чье главы` е^го и^ ё^да'ри мла'тоM. и^ проби` даже до ꙁемля`. се'и же ё^трђждься спя'ше. і^ и^ꙁдъше”
|
|
22
|
22
|
|
І се, Вара́к гоня́й Сиса́ру. І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє єму́ і рече́ єму́: прийди́, і покажу́ тебі́ му́жа, єго́же ти і́щеши. І вни́де к ней, і се, Сиса́ра лежа́ше мертв, і кол во скра́нії єго́.
|
И$ с^е бара'къ жены'и сиса'рђ. і^ и^ꙁы'иде и^а^и'ль проти'вђ е^мђ, и^ реq е^мђ ходи` да покажђ ти мђжа е^го'же ты и%щеши. и^ въни'де к не'и, и^ с^е сиса'ра лежа'ше мр~тв#. а^ ко'лъ въ ѓ^бо'чьи главы` е^го”
|
|
23
|
23
|
|
І покори́ Госпо́дь Бог в той день Іави́на, царя́ Ханаа́ня пред си́ни Ізра́їлевими;
|
И$ покори` г~ь б~ъ в то'и дн~ь. и^ја^ви'на цр~я ханаа'ня, преD сн~ы і^и^л~евыми”
|
|
24
|
24
|
|
і хожда́ше рука́ сино́в Ізра́їлевих ходя́щи, і ожесточи́ся на Іави́на, царя́ Ханаа́нська, до́ндеже істреби́ша єго́.
|
И$ по'иде рђка` сн~овъ і^и^л~евъ. и^ ё^крњпи'ся стђжа'ющи. на и^а^ви'ня цр~я ханаѓ%ня. дон#деже и^стреби'ша и&”
|
|
Глава 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
І воспі́ Девво́ра і Вара́к, син Авинеє́мов, в той день, і рече́:
|
И$ въꙁопи` дево'ра и^ вара'къ сн~ъ авинее'мовъ. в то'и дн~ь. и^ рњ'ста”
|
|
2
|
2
|
|
внегда́ нача́ти вождо́м во Ізра́їлі, в проізволе́нії люді́й, благослові́те Го́спода!
|
Внегда же эTдастъ эTмще'нїе ѓ^би'дящиM і^и^л~я, въ и^ꙁволе'нїе людеM. блsвите г~а”
|
|
3
|
3
|
|
Усли́шіте, ца́ріє, і внуші́те, кня́зі: аз Го́сподеві воспою́ і пою́ Бо́гу Ізра́їлеву.
|
Слы'шите цр~и и^ внђши'те кн~ѕи, а^ꙁъ гв~и въспою. и^ въсхва'лю б~а і^и^л~ева”
|
|
4
|
4
|
|
Го́споди, во ісхо́ді Твоє́м от Сиї́ра, внегда́ воздвиза́тися Тебі́ от села́ Едо́мова, земля́ потрясе́ся, і не́бо возмути́ся, і о́блаци іска́паша во́ду;
|
Ги~ въ и^схо'дњ твое^мъ эT сїи^ра. вънегда въꙁдвижа'шеся эT села` е^до'мова. ꙁемля` ся потресе`, и^ нб~о въꙁмђти'ся. и^ ѓ%блаци прокапа'ша во'дђ,
|
|
5
|
5
|
|
го́ри подвиго́шася от лиця́ Го́спода Елої́, та́я Сина́ от лиця́ Го́спода Бо́га Ізра́їлева.
|
го'ры подвиза'шася эT лица` гн~я. и^ гора` сїѓ'нъ эT лица` г~а б~а і^и^л~ева”
|
|
6
|
6
|
|
Во дні Самега́ра, си́на Ана́фова, во дні Іаї́лі, оскуді́ша путіє́, і ідо́ша в путі́ кри́ви, і ідо́ша в путі́ развраще́нни;
|
Въ' дн~и самега'ровы, сн~а е^на'џова, въ дн~и і^и^л~евы” ѓ^скђдњша пђтїе і^ и^до'ша беZ чинђ. и^до'ша в# пђти` кри'вы”
|
|
7
|
7
|
|
оскуді́ша живу́щії во Ізра́їлі, оскуді́ша до́ндеже воста́ Девво́ра, до́ндеже воста́ ма́ти во Ізра́їлі;
|
ѓ^скђдњша живђщїи въ і^и^л~и. ѓ^скђдњша до'ндеже въстаX а^ꙁъ дево'ра м~ти въ і^и^л~и”
|
|
8
|
8
|
|
ізбра́ша бо́ги но́ви, я́ко хліб я́чен, тогда́ воєва́ша гра́ди князе́й; щит не яви́ся, ніже́ копіє́ в чети́редесяти ти́сящах во Ізра́їлі.
|
Є$гда` и^ꙁво'лиша боги` но'вы, ја%ко хлbњ ја%ченъ. тогда` и^мња'ше враги` въ вра'тњхъ и^ въе^ва'ша гра'ды и^хъ, и^ не ја^вляшеся пра'ща, а^ни ко'пїе” въ м~. ты'сящахъ въ і^и^л~и”
|
|
9
|
9
|
|
Се́рдце моє́ на учине́нная во Ізра́їлі; си́льнії люді́й, благослові́те Го́спода!
|
СрDце мое` къ ꙁаповњ'данымъ і^и^л~евы. си'лнымъ в людеX блsвите г~а”
|
|
10
|
10
|
|
Ї́здящії на осля́тех бі́лих в полу́дне, і сідя́щії на суди́щі, і ходя́щії на путі́ со́нмов, провіща́йте.
|
ѓO еꙁдя'щїи на ѓ^сля'тахъ бњ'лыхъ и^ на сђ'дъ и^дђщїи совњта. провњща'ите”
|
|
11
|
11
|
|
Глас пле́щущих посреді́ веселя́щихся; та́мо дадя́ть пра́вду. Го́споди, пра́вди укріпи́ во Ізра́їлі; тогда́ разидо́шася во гра́ди своя́ лю́діє Госпо́дні.
|
Глsа плетђщиX средњ веселя'щиXся” тамо да дадя'тъ пра'вдђ гв~и правеDнїи да ё^крњпиши въ і^и^л~и. нн~њ да раꙁыдTђся въ гра'ды своя` лю'дїе гн~и”
|
|
12
|
12
|
|
Воста́ни, воста́ни, Девво́ра! Воста́ни, воста́ни, глаго́ли с пі́снію! Воста́ни, Вара́че, і пліни́ плін твой, си́не Авинеє́мль!
|
Въста'ни въста'ни дево'ра, въсᲄа'ни въста'ни гл~и съ пњ'снїю. въста'ни и^ вара'кђ. и^ плњни` плњ'нь тво'и сн~е а^винее'нь”
|
|
13
|
13
|
|
Тогда́ возвели́чися си́ла Єго́; Госпо́дь смири́ мні крі́пльшия мене́.
|
Нн~њ въꙁвели'чится ѓ^ста'вшїи въ вельмо'жаX людїи. г~ь сми'ри на'мъ крњ'пльшая наs.
|
|
14
|
14
|
|
Лю́діє Єфре́млі утоми́ша їх в доли́ні; брат твой Веніамі́н в лю́дех твої́х; от мене́ Махі́р снидо́ша взиску́ющії, і от Завуло́на укріпля́ющіїся в ски́птрі повіствова́нія пи́сьменника.
|
лю'ди е^фрњмля ё^томи'ша и^хъ в доли'не” Братъ тво'и венїами'нъ послњднїи в лю'дехъ свои^хъ. бы'сть эT мене` махи'ръ сни'де вꙁыска'ющїи тебе`. и^ эT ꙁаё^ло'на ё^крњпля'ющїися въ ски'петре ё^каꙁђ'юще писа'нїе”
|
|
15
|
15
|
|
І нача́льници во Іссаха́рі с Девво́рою і Вара́ком; та́ко Вара́к отпусти́ пі́ших свої́х в доли́ну, в разділе́нія Руви́мова, вели́ка іспита́нія се́рдця.
|
Нача'лнїи въ и^саха'рњ съ дево'рою и^ варакоM” такоже и^ варакъ эTпђсти` пњшца своя` в# поли'нђ. простре` нога'ма свои^ма ё^ раздњленїа рђви'мова. вели'ка и^спытанїа срDца”
|
