|
Глава 21
|
Глvа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
Воззрі́в же ви́ді вмета́ющия в храм набдя́щий імі́нія [в сокро́вищноє храни́лище] дари́ своя́ бога́тия.
|
Възрњв же видњ` в#мњта'ющая, въ храм# на бдя'щїи и^мњнїа, да'ры своя бога'тыа”
|
|
2
|
2
|
|
Ви́ді же і ні́кую вдови́цю убо́гу вмета́ющу ту дві ле́пті,
|
Видњв же и^ нњ'кђю вдови'цђ оу^бо'гђ в#мњта'ющђ т^ђ дв^њ лњп'тњ.
|
|
3
|
3
|
|
і рече́: воі́стину глаго́лю вам, я́ко вдови́ця сія́ убо́гая мно́жає всіх вве́рже;
|
и^ рече, въи'сᲄиннђ гл~ю ваM, ја^ко вдови'ца сїа оу^бо'гаа` мно'жае всњхь в#ве'рже.
|
|
4
|
4
|
|
всі бо сі́ї от ізби́тка своєго́ вверго́ша в да́ри Бо́гові; сія́ же от лише́нія своєго́ все житіє́, є́же імі́, вве́рже.
|
вси` б^о сїи эT и^ꙁбытка свое^го вᲆвръгошя в да'ры бв~и. сїа же эT лише'нїа свое^го, вс^е житїе е^же и^мњ` в#вр'ъже”
|
|
5
|
5
|
|
(Зач. 104) І ні́ким глаго́лющим о це́ркві, я́ко ка́менієм до́брим і сосу́ди укра́шена, рече́:
|
И/ нњ'коимъ гл~ющемъ ѓ^ цр~кви. ја^ко ка'менїемь до'брымь и^ сосђды оу^краше'на, реq.
|
|
6
|
6
|
|
сія́, я́же ви́дите, при́йдуть дні́є, в ня́же не оста́неть ка́мень на ка́мені, і́же не разори́ться.
|
сїја% же ви'дњте, прїидђтᲆ дн~їе, в няже не ѓ^ста'нетъ ка'мень на ка'мени, и^же не раꙁорится”
|
|
7
|
7
|
|
Вопроси́ша же Єго́, глаго́люще: Учи́телю, когда́ у́бо сія́ бу́дуть? І что єсть зна́меніє, єгда́ хотя́ть сія́ би́ти?
|
Въпроси'ша же е^го гл~юще. оу^чителю, когDа оу^бо сїа бђдђть. и^ что` е^сть знаменїе е^гда хотятъ сїа быти;
|
|
8
|
8
|
|
(Зач. 105) Он же рече́: блюді́те, да не прельще́ні бу́дете: мно́зі бо при́йдуть во і́м'я Моє́, глаго́люще, я́ко Аз єсьм; і вре́м'я прибли́жися. Не ізи́діте у́бо вослі́д їх.
|
ѓ%н же рече, блюдњте, да не прельщени бђ'дете. мно'ѕи б^о прїидђтъ въ и^мя мое` гл~юще, ја%ко а^ꙁъ е^смь. и^ время прибли'жися. не и^зы'дњте оу^бо в# слDњ и^хъ”
|
|
9
|
9
|
|
Єгда́ же усли́шите бра́ні і нестроє́нія, не убо́йтеся: подоба́єть бо сим би́ти пре́жде; но не у а́біє кончи́на.
|
Є$гда же ё"слы'шиᲄе брани и^ нестрое'нїа, не оу^бо'итеся. подоба'етъ б^о си'мъ быти прежде, н^о не ё& а%бїе кончи'на”
|
|
10
|
10
|
|
Тогда́ глаго́лаше їм: воста́неть бо язи́к на язи́к, і ца́рство на ца́рство;
|
ᲄогда` гл~аше и^м#. въста'нет# б^о ја%ѕы'къ на ја^ѕыk, и^ црsтво на црsтво.
|
|
11
|
11
|
|
тру́си же вели́ці по мі́стом, і гла́ди і па́губи бу́дуть, страхова́нія же і зна́менія ве́лія с небесе́ бу́дуть.
|
трђ'си же вели'ци по мњ'ста, и^ глади и^ па'гђбы бђдTђ, страхова'нїа же и^ ꙁна'менїя ве'лїа съ нб~се бђ'дђтъ”
|
|
12
|
12
|
|
(Зач. 106) Пре́жде же сих всіх возложа́ть на ви ру́ки своя́, і іждену́ть, предаю́ще на со́нмища і темни́ці, ведо́ми к царе́м і влади́кам, і́мене Моєго́ ра́ди;
|
Пре'жде же сиX всњхъ, въꙁложятъ на вы` рђ'кы своя, і^ и'жDенђтъ, предаю'ще на со'нмищя и^ темни'ця, ведо'ми къ цр~емъ, и^ влDкамъ, и%мени мое^го ради”
|
|
13
|
13
|
|
прилучи́ться же вам во свиді́тельство.
|
Прилђчи'т же ся вамъ въ свњдњтельство”
|
|
14
|
14
|
|
Положі́те у́бо на сердця́х ва́ших, не пре́жде поуча́тися отвіщава́ти,
|
Положи'те оу^бо на срDцњхъ ва'шихъ, не преже пооу^чатися эTвњщавати.
|
|
15
|
15
|
|
Аз бо дам вам уста́ і прему́дрость, є́йже не возмо́гуть проти́витися іли́ отвіща́ти всі противля́ющіїся вам.
|
а^ꙁъ б^о вамъ дамъ оу^ста` и^ премђ'дрость, е'йже не въꙁмо'гђтъ противитися, и^л^и эTвњщати вс^и противля'ющеи`ся вамъ”
|
|
16
|
16
|
|
Пре́дані же бу́дете і роди́телі, і бра́тією, і ро́дом, і дру́ги, і умертвя́ть от вас;
|
Предани же бђ'дете и^ роди'тели и^ братїею` и^ ро'домъ и^ дрђ'гы, и^ оу^мр~твятъ эT васъ.
|
|
17
|
17
|
|
і бу́дете ненави́димі от всіх і́мене Моєго́ ра́ди.
|
и^ бђ'дете ненави'дими эT всњхъ и'мени мое^го ради.
|
|
18
|
18
|
|
І влас глави́ ва́шея не поги́бнеть.
|
и^ власъ главы` ва'шеа` не поги'бнетъ.
|
|
19
|
19
|
|
В терпі́нії ва́шем стяжі́те ду́ші ва́ша.
|
в трьпњ'нїи& ва'шем#, стяжи'те дш~а ва'шя”
|
|
20
|
20
|
|
Єгда́ же у́зрите обстої́м Ієрусали́м во́ї, тогда́ разумі́йте, я́ко прибли́жися запусті́ніє єму́.
|
Є$гда же оу^ѕрите ѓ^бъстоиM і^ерsли'мъ во'и, тогда` разђмњ'ете ја%ко прибли'жися запђстњ'нїе е^мђ”
|
|
21
|
21
|
|
Тогда́ су́щії во Іуде́ї да бі́гають в го́ри; і і́же посреді́ єго́, да ісхо́дять; і і́же во страна́х, да не вхо́дять вонь;
|
Тогда сђщїи въ і^оу^де'и`, да бњгают# в го'ры. і^ и'же посредњ е^го, да и^схо'дяT і^ и'же въ странахъ, да не вхо'дятъ во'нь,
|
|
22
|
22
|
|
я́ко дні́є отмще́нію сі́ї суть, я́ко іспо́лнитися всему́ пи́санному.
|
ја%ко дн~їе эTмщенїю сїи сђть, ја^ко и^спо'лнитися всемђ пи'саномђ”
|
|
23
|
23
|
|
Го́ре же іму́щим во утро́бі і доя́щим в ти́я дні: бу́деть бо біда́ ве́лія на землі́, і гнів на лю́дех сих,
|
Горе же и^мђщимъ въ оу^тробњ, и^ доя'щимъ в тыи` дн~и” Бђ'детъ б^о бњда` ве'лїа на ꙁемли`, и^ гнњвъ на' людех# сихъ.
|
|
24
|
24
|
|
і паду́ть во о́стрії меча́, і пліне́ні бу́дуть во вся язи́ки; і Ієрусали́м бу́деть попира́єм язи́ки, до́ндеже сконча́ються времена́ язи́к.
|
и^ па'дђтъ въ ѓ%стрїи меча, и^ пленени бђдђтъ въ вся ја%ѕы'кы, і^ и^ерsлимъ бђ'детъ попира'емъ ја%ѕыкы. до'ндеже сконча'ются времена` ја%ѕы'къ”
|
|
25
|
25
|
|
І бу́дуть зна́менія в со́лнці, і луні́, і звізда́х; і на землі́ туга́ язи́ком от неча́янія, шу́ма морська́го і возмуще́нія,
|
И$ бђ'дђтъ ѕна'менїя въ сл~нци и^ лђнњ и^ ѕвњꙁдахъ, и^ на ꙁеMли` тђга` ја%ѕы'комъ, эT нечаа'ніа шђ'ма морскаго и^ въꙁмђще'нїя,
|
|
26
|
26
|
|
іздиха́ющим челові́ком от стра́ха і ча́янія гряду́щих на вселе́нную, си́ли бо небе́сния подви́гнуться.
|
и^ꙁдыха'ющем# чл~комъ эT страха и^ чаанїа грядђщихъ на вселеннђю” си'лы б^о нбsъныа подви'гнђтся”
|
|
27
|
27
|
|
І тогда́ у́зрять Си́на Челові́чеська гряду́ща на о́блаціх с си́лою і сла́вою мно́гою.
|
И$ тогда оу^ѕрять сн~а члчsка грядђща на ѓ^блацXњ, съ си'лою и^ сла'вою мно'гою”
|
|
28
|
28
|
|
(Зач. 107) Начина́ющим же сим бива́ти, восклоні́теся і воздви́гніте глави́ ва́ша, зане́ приближа́ється ізбавле́ніє ва́ше.
|
Начина'ющим же си'м бывати, въсъклони'теся и^ въздви'гнњте главы` ва'шя, ꙁане приближа'ется и^ꙁбавленїе ва'ше”
|
|
29
|
29
|
|
І рече́ при́тчу їм: ви́діте смоко́вницю і вся древа́:
|
И$ рече при'тчђ и^мъ. ви'дите смоко'вницђ, и^ вс^я дре'ва,
|
|
30
|
30
|
|
єгда́ прошиба́ються уже́, ви́дяще са́мі ві́сте, я́ко близ жа́тва єсть.
|
е^гда прошибаю'тся, оу'же ви'дяще са'ми вњ'сте, ја%ко блиꙁъ жа'тва е^сть.
|
|
31
|
31
|
|
Та́ко і ви, єгда́ у́зрите сія́ бива́юща, ві́діте, я́ко близ єсть Ца́рствіє Бо́жиє.
|
та'ко и^ в^ы, Є$гда оу^зрите сїа быва'юща, вњдите ја%ко бли'ꙁъ е^сть црsтвїе бж~їе”
|
|
32
|
32
|
|
Амі́нь глаго́лю вам, я́ко не і́мать прейти́ род сей, до́ндеже вся сія́ бу́дуть.
|
а^ми'нь гл~ю ваM, ја^ко не и'мать преити` роD се'й, дондеже вс^я сїа бђ'дђтъ”
|
|
33
|
33
|
|
Не́бо і земля́ мимоі́деть, а словеса́ Моя́ не і́муть прейти́.
|
Нб~о и^ земля ми'мои%дет. а^ словеса моя не и^мђть преити`”
|
|
34
|
34
|
|
Внемлі́те же себі́, да не когда́ отягча́ють сердця́ ва́ша об'яде́нієм і пія́нством і печа́льми жите́йськими, і на́йдеть на ви внеза́пу день той,
|
Внемлњте же себᲇ, да не когда ѓ^тягчя'ютъ срDця вашя ѓ^бьяде'нїемъ и^ пїа'нствомъ, и^ печя'льми жите'йскыми, и^ на'йдетъ на вы` внеза'пђ дн~ь то'и.
|
|
35
|
35
|
|
я́ко сіть бо при́йдеть на вся живу́щия на лиці́ всея́ землі́.
|
ја%ко сњть б^о прїидетъ на вс^я живђщая на лици всеа` земля`”
|
|
36
|
36
|
|
Бді́те у́бо на вся́ко вре́м'я моля́щеся, да сподо́битеся убіжа́ти всіх сих хотя́щих би́ти, і ста́ти пред Си́ном Челові́чеським.
|
Бди'те оу^бо на вяко вре'мя моля'щеся, да сподо'биᲄеся оу^бњжати всњхᲆ сиX хотя'щиX быти, и^ ста'ти преD сн~омъ члчsкыM”
|
|
37
|
37
|
|
(Зач. 108) Бі же во дні во це́ркві учя́; но́щію же ісходя́ водворя́шеся в горі́ нарица́ємій Єлео́н.
|
Бњ же въ дн~е в# цр~кви оу^ча`, нощїю же и^сходя` въдворяшеся в# го'рњ нарица'емњй е^леѓ'нъ”
|
|
38
|
38
|
|
І всі лю́діє із у́тра прихожда́ху к Нему́ во це́рков послу́шати Єго́.
|
И$ вс^и людїе и^зъ оу^тра прихождахђ к немђ в# цр~ковъ, послђшати е^го”
|
