|
Главa G
|
Глава 3
|
|
1
|
1
|
|
И# бhсть брaнь на мн0го междY д0момъ саyлимъ и3 междY д0момъ давjдовымъ, и3 д0мъ давjдовъ возвышaшесz и3 ўкрэплsшесz, д0мъ же саyль и3дsше и3 и3знемогaше.
|
И бы́сть бра́нь на мно́го между́ до́момъ Сау́лимъ и между́ до́момъ даві́довымъ, и до́мъ даві́довъ возвыша́шеся и укрѣпля́шеся, до́мъ же Сау́ль идя́ше и изнемога́ше.
|
|
2
|
2
|
|
И# роди1шасz давjду въ хеврHнэ сынHвъ шeсть: и3 бЁ первор0дный є3мY ґмнHнъ t ґхінаaмы їезраилjтыни,
|
И роди́шася даві́ду въ Хевро́нѣ сыно́въ ше́сть: и бѣ́ перворо́дный єму́ Амно́нъ от Ахінаа́мы Ієзраилі́тыни,
|
|
3
|
3
|
|
и3 вторhй є3мY сhнъ далуjа t ґвігeи карми1лскіz, и3 трeтій ґвессалHмъ сhнъ маaхи дщeре fолмJ царS гессjрска,
|
и вторы́й єму́ сы́нъ далуі́а от Авіге́и карми́лскія, и тре́тій Авессало́мъ сы́нъ маа́хи дще́ре Ѳолмі́ царя́ гессі́рска,
|
|
4
|
4
|
|
четвeртый ґдHніа сhнъ ґггjfы, и3 пsтый сафатjа t ґвітaлы,
|
четве́ртый Адо́ніа сы́нъ Аггі́ѳы, и пя́тый Сафаті́а от Авіта́лы,
|
|
5
|
5
|
|
и3 шестhй їеfераaмъ t є4глы жены2 давjдовы: сjи роди1шасz давjду въ хеврHнэ.
|
и шесты́й Ієѳераа́мъ от є́глы жены́ даві́довы: сі́и роди́шася даві́ду въ Хевро́нѣ.
|
|
6
|
6
|
|
И# бhсть внегдA бhти брaни междY д0момъ саyлимъ и3 междY д0момъ давjдовымъ, и3 бsше ґвени1ръ держA д0мъ саyловъ.
|
И бы́сть внегда́ бы́ти бра́ни между́ до́момъ Сау́лимъ и между́ до́момъ даві́довымъ, и бя́ше Авени́ръ держа́ до́мъ Сау́ловъ.
|
|
7
|
7
|
|
И# саyлова подл0жница бЁ, є4йже бЁ и4мz ресфA, дщeрь їHлz. И# вни1де къ нeй ґвени1ръ, и3 речE їевосfeй сhнъ саyль ко ґвени1ру: что2 ћкw вшeлъ є3си2 къ подл0жницэ nтцA моегw2;
|
И Сау́лова подло́жница бѣ́, є́йже бѣ́ и́мя ресфа́, дще́рь Іо́ля. И вни́де къ не́й Авени́ръ, и рече́ Ієвосѳе́й сы́нъ Сау́ль ко Авени́ру: что́ я́ко вше́лъ єси́ къ подло́жницѣ отца́ моєго́?
|
|
8
|
8
|
|
И# разгнёвасz ѕэлw2 ґвени1ръ њ словеси2 сeмъ на їевосfeа и3 речE є3мY ґвени1ръ: є3дA пeсіz главA є4смь ѓзъ; сотвори1хъ днeсь ми1лость д0му саyла nтцA твоегw2 и3 брaтіи и3 знaємымъ, и3 не tступи1хъ въ д0мъ давjдовъ, и3 и4щеши на мнЁ ты2 њ непрaвдэ жены2 днeсь;
|
И разгнѣ́вася зѣло́ Авени́ръ о словеси́ се́мъ на Ієвосѳе́а и рече́ єму́ Авени́ръ: єда́ пе́сія глава́ є́смь а́зъ? сотвори́хъ дне́сь ми́лость до́му Сау́ла отца́ твоєго́ и бра́тіи и зна́ємымъ, и не отступи́хъ въ до́мъ даві́довъ, и и́щеши на мнѣ́ ты́ о непра́вдѣ жены́ дне́сь?
|
|
9
|
9
|
|
сі‰ да сотвори1тъ бGъ ґвени1ру и3 сі‰ да приложи1тъ є3мY, занE ћкоже клsтсz гDь давjду, тaкw сотворю2 є3мY въ сeй дeнь,
|
сія́ да сотвори́тъ Бо́гъ Авени́ру и сія́ да приложи́тъ єму́, зане́ я́коже кля́тся Госпо́дь даві́ду, та́ко сотворю́ єму́ въ се́й де́нь,
|
|
10
|
10
|
|
є4же tsти цaрство t д0му саyлz и3 воздви1гнути прест0лъ давjдовъ во ї}ли и3 во їyдэ t дaна дaже до вирсавjи.
|
є́же отъя́ти ца́рство от до́му Сау́ля и воздви́гнути престо́лъ даві́довъ во Ізра́или и во Іу́дѣ от Да́на да́же до вирсаві́и.
|
|
11
|
11
|
|
И# не возм0же ктомY їевосfeй tвэщaти ґвени1ру словесE t боsзни, ћже къ немY.
|
И не возмо́же ктому́ Ієвосѳе́й отвѣща́ти Авени́ру словесе́ от боя́зни, я́же къ нему́.
|
|
12
|
12
|
|
И# послA ґвени1ръ къ давjду послы2 въ fелaмъ, и3дёже бЁ, ѓбіе, глаг0лz: положи2 завётъ тв0й со мн0ю, и3 сE, рукA моS съ тоб0ю, є4же возврати1ти ми2 къ тебЁ вeсь д0мъ ї}левъ.
|
И посла́ Авени́ръ къ даві́ду послы́ въ Ѳела́мъ, идѣ́же бѣ́, а́біє, глаго́ля: положи́ завѣ́тъ тво́й со мно́ю, и се́, рука́ моя́ съ тобо́ю, є́же возврати́ти ми́ къ тебѣ́ ве́сь до́мъ Ізра́илевъ.
|
|
13
|
13
|
|
И# речE давjдъ: д0брэ, ѓзъ положY съ тоб0ю завётъ, т0кмw словесE є3ди1нагw прошY ў тебє2, глаг0лz: не и4маши ви1дэти лицA моегw2, ѓще не приведeши мелх0лы дщeре саyли, приходsщу ти2 ви1дэти лицE моE.
|
И рече́ даві́дъ: до́брѣ, а́зъ положу́ съ тобо́ю завѣ́тъ, то́кмо словесе́ єди́наго прошу́ у тебе́, глаго́ля: не и́маши ви́дѣти лица́ моєго́, а́ще не приведе́ши Мелхо́лы дще́ре Сау́ли, приходя́щу ти́ ви́дѣти лице́ моє́.
|
|
14
|
14
|
|
И# послA давjдъ ко їевосfeю сhну саyлю вёстники, глаг0лz: tдaждь мнЁ женY мою2 мелх0лу, ю4же взsхъ за сто2 неwбрёзаній и3ноплемeнничихъ.
|
И посла́ даві́дъ ко Ієвосѳе́ю сы́ну Сау́лю вѣ́стники, глаго́ля: отда́ждь мнѣ́ жену́ мою́ Мелхо́лу, ю́же взя́хъ за сто́ необрѣ́заній иноплеме́нничихъ.
|
|
15
|
15
|
|
И# послA їевосfeй, и3 взsтъ ю5 t мyжа є3S t фалтіи1ла сhна селли1мова.
|
И посла́ Ієвосѳе́й, и взя́тъ ю́ от му́жа єя́ от Фалтіи́ла сы́на Селли́мова.
|
|
16
|
16
|
|
И# и3дsше мyжъ є3S съ нeю плaчасz дaже до варакjма. И# речE къ немY ґвени1ръ: и3ди2, возврати1сz. И# возврати1сz.
|
И идя́ше му́жъ єя́ съ не́ю пла́чася да́же до Варакі́ма. И рече́ къ нему́ Авени́ръ: иди́, возврати́ся. И возврати́ся.
|
|
17
|
17
|
|
И# речE ґвени1ръ къ старёйшинамъ ї}лєвымъ, глаг0лz: вчерA и3 трeтіzгw днE и3скaсте давjда, да цaрствуетъ над8 вaми:
|
И рече́ Авени́ръ къ старѣ́йшинамъ Ізра́илевымъ, глаго́ля: вчера́ и тре́тіяго дне́ иска́сте даві́да, да ца́рствуєтъ надъ ва́ми:
|
|
18
|
18
|
|
и3 нн7э сотвори1те, ћкоже гDь гlа њ давjдэ, гlz: рук0ю рабA моегw2 давjда сп7сY лю1ди мо‰ ї}лz t руки2 и3ноплемeнничи и3 t руки2 всёхъ врагHвъ и4хъ.
|
и ны́нѣ сотвори́те, я́коже Госпо́дь глаго́ла о даві́дѣ, глаго́ля: руко́ю раба́ моєго́ даві́да спасу́ лю́ди моя́ Ізра́иля от руки́ иноплеме́нничи и от руки́ всѣ́хъ враго́въ и́хъ.
|
|
19
|
19
|
|
И# глаг0ла ґвени1ръ во ќшы веніамjну: и3 и4де ґвени1ръ глаг0лати во ќшы давjдwвы въ хеврHнъ вс‰, є3ли6ка ўгHдна бёша пред8 nчи1ма ї}левыма и3 пред8 nчи1ма всегw2 д0му веніамjнz.
|
И глаго́ла Авени́ръ во у́шы Веніамі́ну: и и́де Авени́ръ глаго́лати во у́шы даві́довы въ Хевро́нъ вся́, єли́ка уго́дна бѣ́ша предъ очи́ма Ізра́илевыма и предъ очи́ма всего́ до́му Веніамі́ня.
|
|
20
|
20
|
|
И# пріи1де ґвени1ръ къ давjду въ хеврHнъ, и3 съ ни1мъ двaдесzть мужeй. И# сотвори2 давjдъ пи1ръ ґвени1ру и3 мужє1мъ є3гw2 и5же съ ни1мъ.
|
И пріи́де Авени́ръ къ даві́ду въ Хевро́нъ, и съ ни́мъ два́десять муже́й. И сотвори́ даві́дъ пи́ръ Авени́ру и муже́мъ єго́ и́же съ ни́мъ.
|
|
21
|
21
|
|
И# речE ґвени1ръ къ давjду: востaну нн7э и3 пойдY и3 соберY къ господи1ну моемY царю2 всего2 ї}лz, и3 положY съ ни1мъ завётъ, и3 цaрствовати и4маши всёми, и4хже желaетъ душA твоS. И# послA давjдъ ґвени1ра, и3 и4де съ ми1ромъ.
|
И рече́ Авени́ръ къ даві́ду: воста́ну ны́нѣ и пойду́ и соберу́ къ господи́ну моєму́ царю́ всего́ Ізра́иля, и положу́ съ ни́мъ завѣ́тъ, и ца́рствовати и́маши всѣ́ми, и́хже жела́єтъ душа́ твоя́. И посла́ даві́дъ Авени́ра, и и́де съ ми́ромъ.
|
|
22
|
22
|
|
И# сE, џтроцы давjдwвы и3 їwaвъ и3дsху t и3сх0да и3 корhсть мн0гу несsху съ соб0ю, и3 ґвени1ръ ўжE не бЁ съ давjдомъ въ хеврHнэ, ћкw tслaнъ бsше, и3 tи1де съ ми1ромъ.
|
И се́, о́троцы даві́довы и Іоа́въ идя́ху от исхо́да и коры́сть мно́гу неся́ху съ собо́ю, и Авени́ръ уже́ не бѣ́ съ даві́домъ въ Хевро́нѣ, я́ко отсла́нъ бя́ше, и отъи́де съ ми́ромъ.
|
|
23
|
23
|
|
Їwaвъ же и3 всE в0инство є3гw2 пріи1де: и3 возвэсти1ша їwaву, глаг0люще: прихождaше ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ къ давjду, и3 tслA є3го2, и3 tи1де съ ми1ромъ.
|
Іоа́въ же и все́ во́инство єго́ пріи́де: и возвѣсти́ша Іоа́ву, глаго́люще: прихожда́ше Авени́ръ сы́нъ ни́ровъ къ даві́ду, и отсла́ єго́, и отъи́де съ ми́ромъ.
|
|
24
|
24
|
|
И# вни1де їwaвъ къ царю2 и3 речE: что2 сіE сотвори1лъ є3си2; сE, прихождaше ґвени1ръ къ тебЁ, и3 почто2 tпусти1лъ є3си2 є3го2, и3 tи1де съ ми1ромъ;
|
И вни́де Іоа́въ къ царю́ и рече́: что́ сіє́ сотвори́лъ єси́? се́, прихожда́ше Авени́ръ къ тебѣ́, и почто́ отпусти́лъ єси́ єго́, и отъи́де съ ми́ромъ?
|
|
25
|
25
|
|
и3ли2 не вёси ѕл0бы ґвени1ра сhна ни1рова, ћкw слукaвствовати къ тебЁ пріи1де, и3 ўразумёти и3сх0дъ тв0й и3 вх0дъ тв0й, и3 ўвёдати вс‰ є3ли6ка твори1ши ты2;
|
или́ не вѣ́си зло́бы Авени́ра сы́на ни́рова, я́ко слука́вствовати къ тебѣ́ пріи́де, и уразумѣ́ти исхо́дъ тво́й и вхо́дъ тво́й, и увѣ́дати вся́ єли́ка твори́ши ты́?
|
|
26
|
26
|
|
И# возврати1сz їwaвъ t давjда, и3 послA послы2 в8слёдъ ґвени1ра, и3 возврати1ша є3го2 t клaдzзz сеірaмска: давjдъ же не вёдzше.
|
И возврати́ся Іоа́въ от даві́да, и посла́ послы́ вслѣ́дъ Авени́ра, и возврати́ша єго́ от кла́дязя сеіра́мска: даві́дъ же не вѣ́дяше.
|
|
27
|
27
|
|
И# возврати2 ґвени1ра въ хеврHнъ, и3 соврати2 є3го2 їwaвъ на странY t врaтъ глаг0лати къ немY лукaвнw: и3 ўдaри є3го2 въ лsдвіz, и3 ќмре въ кр0ви ґсаи1ла брaта їwaвлz.
|
И возврати́ Авени́ра въ Хевро́нъ, и соврати́ єго́ Іоа́въ на страну́ от вра́тъ глаго́лати къ нему́ лука́вно: и уда́ри єго́ въ ля́двія, и у́мре въ кро́ви Асаи́ла бра́та Іоа́вля.
|
|
28
|
28
|
|
И# ўслhша давjдъ по си1хъ и3 речE: чи1стъ є4смь ѓзъ и3 цaрство моE t гDа и3 tнн7э и3 до вёка t кр0ве ґвени1ра сhна ни1рова:
|
И услы́ша даві́дъ по си́хъ и рече́: чи́стъ є́смь а́зъ и ца́рство моє́ от Го́спода и отны́нѣ и до вѣ́ка от кро́ве Авени́ра сы́на ни́рова:
|
|
29
|
29
|
|
да сни1детъ на главY їwaвлю и3 на вeсь д0мъ nтцA є3гw2, и3 да не њскудёетъ t д0му їwaвлz и3зливazй сёмz, и3 прокажeнный, и3 держaйсz жезлA, и3 пaдаzй nрyжіемъ, и3 ўмaленный хлёбами.
|
да сни́детъ на главу́ Іоа́влю и на ве́сь до́мъ отца́ єго́, и да не оскудѣ́єтъ от до́му Іоа́вля излива́яй сѣ́мя, и прокаже́нный, и держа́йся жезла́, и па́даяй ору́жіємъ, и ума́ленный хлѣ́бами.
|
|
30
|
30
|
|
Їwaвъ же и3 ґвeсса брaтъ є3гw2 наблюдaху ґвени1ра, понeже ўби2 ґсаи1ла брaта и4хъ въ гаваHнэ на брaни.
|
Іоа́въ же и Аве́сса бра́тъ єго́ наблюда́ху Авени́ра, поне́же уби́ Асаи́ла бра́та и́хъ въ гавао́нѣ на бра́ни.
|
|
31
|
31
|
|
И# речE давjдъ ко їwaву и3 ко всBмъ лю1демъ є3гw2: раздери1те ри6зы вaшz и3 препоsшитесz врeтищы, и3 рыдaйте њ ґвени1рэ. Сaмъ же цaрь давjдъ и3дsше в8слёдъ nдрA.
|
И рече́ даві́дъ ко Іоа́ву и ко всѣ́мъ лю́демъ єго́: раздери́те ри́зы ва́шя и препоя́шитеся вре́тищы, и рыда́йте о Авени́рѣ. Са́мъ же ца́рь даві́дъ идя́ше вслѣ́дъ одра́.
|
|
32
|
32
|
|
И# погреб0ша ґвени1ра въ хеврHнэ. И# воздви1же цaрь глaсъ св0й и3 плaкасz над8 гр0бомъ є3гw2, и3 вси2 лю1діе плaкаша њ ґвени1рэ.
|
И погребо́ша Авени́ра въ Хевро́нѣ. И воздви́же ца́рь гла́съ сво́й и пла́кася надъ гро́бомъ єго́, и вси́ лю́діє пла́каша о Авени́рѣ.
|
|
33
|
33
|
|
И# плaкасz цaрь над8 ґвени1ромъ и3 речE: є3дA смeртію навaла ќмре ґвени1ръ;
|
И пла́кася ца́рь надъ Авени́ромъ и рече́: єда́ сме́ртію Нава́ла у́мре Авени́ръ?
|
|
34
|
34
|
|
рyцэ твои2 не св‰заны, н0зэ твои2 не во њк0вахъ: не приступи1лъ є3си2 ћкоже навaлъ, пред8 сынми2 непрaвды пaлъ є3си2. И# собрaшасz вси2 лю1діе плaкатисz є3гw2,
|
ру́цѣ твои́ не свя́заны, но́зѣ твои́ не во око́вахъ: не приступи́лъ єси́ я́коже Нава́лъ, предъ сынми́ непра́вды па́лъ єси́. И собра́шася вси́ лю́діє пла́катися єго́,
|
|
35
|
35
|
|
и3 пріид0ша вси2 лю1діе предложи1ти давjду ћсти хлёбы є3щE сyщу дни2. И# клsтсz давjдъ, глаг0лz: сі‰ да сотвори1тъ ми2 бGъ и3 сі‰ да приложи1тъ, ћкw ѓще не зaйдетъ с0лнце, не и4мамъ вкуси1ти хлёба ни и3н0гw чегw2.
|
и пріидо́ша вси́ лю́діє предложи́ти даві́ду я́сти хлѣ́бы єще́ су́щу дни́. И кля́тся даві́дъ, глаго́ля: сія́ да сотвори́тъ ми́ Бо́гъ и сія́ да приложи́тъ, я́ко а́ще не за́йдетъ со́лнце, не и́мамъ вкуси́ти хлѣ́ба ни ино́го чего́.
|
|
36
|
36
|
|
И# познaша вси2 лю1діе, и3 ўгHдна бhша пред8 ни1ми вс‰, є3ли6ка сотвори2 цaрь пред8 людьми2.
|
И позна́ша вси́ лю́діє, и уго́дна бы́ша предъ ни́ми вся́, єли́ка сотвори́ ца́рь предъ людьми́.
|
|
37
|
37
|
|
И# разумёша вси2 лю1діе и3 вeсь ї}ль въ т0й дeнь, ћкw не бhсть t царS ўбjйства ґвени1ру сhну ни1рову.
|
И разумѣ́ша вси́ лю́діє и ве́сь Ізра́иль въ то́й де́нь, я́ко не бы́сть от царя́ убі́йства Авени́ру сы́ну ни́рову.
|
|
38
|
38
|
|
И# речE цaрь nтрокHмъ свои6мъ: не вёсте ли, ћкw властели1нъ вели1къ падE въ сeй дeнь во ї}ли;
|
И рече́ ца́рь отроко́мъ свои́мъ: не вѣ́сте ли, я́ко властели́нъ вели́къ паде́ въ се́й де́нь во Ізра́или?
|
|
39
|
39
|
|
и3 ћкw ѓзъ є4смь бли1жній днeсь и3 возстaвленъ въ царS; мyжіе же сjи сhнове сар{ины жесточaйшіи менє2 сyть: да воздaстъ гDь творsщему лук†внаz по ѕл0бэ є3гw2.
|
и я́ко а́зъ є́смь бли́жній дне́сь и возста́вленъ въ царя́? му́жіє же сі́и сы́нове сару́ины жесточа́йшіи мене́ су́ть: да возда́стъ Госпо́дь творя́щему лука́вная по зло́бѣ єго́.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.