Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Къ Тімоfeю 1
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ А΄
Главa №
Κεφάλαιο 1
1
1
(За? ©о7}.) Пavелъ, послaнникъ ї}съ хrт0въ по повелёнію бGа сп7са нaшегw и3 гDа ї}са хrтA ўповaніz нaшегw, Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ χριστοῦ κατ’ ἐπιταγὴν θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν, καὶ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν,
2
2
тімоfeю пrному чaду въ вёрэ: блгdть, млcть, ми1ръ t бGа nц7A нaшегw и3 хrтA ї}са гDа нaшегw. Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν.
3
3
Ћкоже ўмоли1хъ тS пребhти во є3фeсэ, и3дhй въ макед0нію, да завэщaеши нBкимъ не и4накw ўчи1ти, Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ, πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν, ἵνα παραγγείλῃς τισὶν μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν,
4
4
нижE внимaти бaснемъ и3 родосл0віємъ безконє1чнымъ, ±же стzз†ніz творsтъ пaче, нeжели б9іе строeніе, є4же въ вёрэ. μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις, αἵτινες ζητήσεις παρέχουσιν μᾶλλον ἢ οἰκονομίαν θεοῦ τὴν ἐν πίστει.
5
5
Конeцъ же завэщaніz є4сть любы2 t чи1ста сeрдца и3 с0вэсти бlгjz и3 вёры нелицемёрныz, Τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου·
6
6
въ ни1хже нёцыи погрэши1вше, ўклони1шасz въ суеслHвіz, ὧν τινὲς ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν,
7
7
хотsще бhти законоучи1телє, не разумёюще ни ±же глаг0лютъ, ни њ ни1хже ўтверждaютъ. θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι, μὴ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσιν, μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται.
8
8
(За? ©о7f7.) Вёмы же, ћкw д0бръ зак0нъ (є4сть), ѓще кто2 є3го2 зак0ннэ твори1тъ, Οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται,
9
9
вёдый сіE, ћкw првdнику зак0нъ не лежи1тъ [не положeнъ], но беззакHннымъ и3 непокори6вымъ, нечести6вымъ (же) и3 грёшникwмъ, непрaвєднымъ и3 сквє1рнымъ, nтцA и3 мaтере досади1телємъ, мужеубjйцамъ, εἰδὼς τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσιν καὶ ἁμαρτωλοῖς, ἀνοσίοις καὶ βεβήλοις, πατρολῴαις καὶ μητρολῴαις, ἀνδροφόνοις,
10
10
блудникHмъ, мужел0жникwмъ, разб0йникwмъ, (клеветникHмъ, скотол0жникwмъ,) лжи6вымъ, клzтвопрестyпникwмъ, и3 ѓще что2 и4но здрaвому ўчeнію проти1витсz, πόρνοις, ἀρσενοκοίταις, ἀνδραποδισταῖς, ψεύσταις, ἐπιόρκοις, καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται,
11
11
по бlговёстію слaвы бlжeннагw бGа, є4же мнЁ ўвёрено бhсть. κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου θεοῦ, ὃ ἐπιστεύθην ἐγώ.
12
12
(За? ©п7.) И# благодарю2 ўкрэплsющаго мS хrтA ї}са гDа нaшего, ћкw вёрна мS непщевA, положи1въ (мS) въ слyжбу, Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν,
13
13
бhвша мS и3ногдA хyлника и3 гони1телz и3 досади1телz: но поми1лованъ бhхъ, ћкw невёдый сотвори1хъ въ невёрствіи: τὸν πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν· ἀλλὰ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ·
14
14
ўпреумн0жисz же блгdть гDа нaшегw (ї}са хrтA) съ вёрою и3 люб0вію ћже њ хrтЁ ї}сэ. ὑπερεπλεόνασεν δὲ ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ.
15
15
(За?.) Вёрно сл0во и3 всsкагw пріsтіz дост0йно, ћкw хrт0съ ї}съ пріи1де въ мjръ грёшники спcти2, t ни1хже пeрвый є4смь ѓзъ. Πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ·
16
16
Но сегw2 рaди поми1лованъ бhхъ, да во мнЁ пeрвэмъ покaжетъ ї}съ хrт0съ всE долготерпёніе, за w4бразъ хотsщихъ вёровати є3мY въ жи1знь вёчную. ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλεήθην, ἵνα ἐν ἐμοὶ πρώτῳ ἐνδείξηται Ἰησοῦς χριστὸς τὴν πᾶσαν μακροθυμίαν, πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον.
17
17
ЦRю1 же вэкHвъ нетлённому, неви1димому, є3ди1ному премdрому бGу, чтcь и3 слaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. Τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ σοφῷ θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
18
18
(За? ©п7№.) Сіe же завэщaніе предаю1 ти, чaдо тімоfeе, по бhвшихъ на тS прeжде прbр0чествіихъ, да в0инствуеши въ ни1хъ д0брое в0инство, Ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας, ἵνα στρατεύῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν,
19
19
и3мёz вёру и3 бlгyю с0вэсть, ю4же нёцыи tри1нувше, t вёры tпад0ша: ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν·
20
20
t ни1хже є4сть v3менeй и3 ґлеxaндръ, и5хже предaхъ сатанЁ, да накaжутсz не хyлити. ὧν ἐστὶν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ, ἵνα παιδευθῶσιν μὴ βλασφημεῖν.
Главa в7
Κεφάλαιο 2
1
1
(За? ©п7в7.) Молю2 u5бо прeжде всёхъ твори1ти моли6твы, молє1ніz, прошє1ніz, благодарє1ніz за вс‰ человёки, Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων·
2
2
за царS и3 за всёхъ, и5же во влaсти сyть, да ти1хое и3 безм0лвное житіE поживeмъ во всsцэмъ бlгочeстіи и3 чтcотЁ: ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι.
3
3
сіe бо добро2 и3 пріsтно пред8 сп7си1телемъ нaшимъ бGомъ, Τοῦτο γὰρ καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ,
4
4
и4же всBмъ человёкwмъ х0щетъ спасти1сz и3 въ рaзумъ и4стины пріити2. ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.
5
5
Е#ди1нъ бо є4сть бGъ, и3 є3ди1нъ ходaтай бGа и3 человёкwвъ, чlвёкъ хrт0съ ї}съ, Εἷς γὰρ θεός, εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος χριστὸς Ἰησοῦς,
6
6
дaвый себE и3збавлeніе за всёхъ: свидётелство времены2 свои1ми, ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, τὸ μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις,
7
7
въ нeже постaвленъ бhхъ ѓзъ проповёдникъ и3 ґпcлъ, и4стину глаг0лю њ хrтЁ, не лгY, ўчи1тель kзhкwвъ въ вёрэ и3 и4стинэ. εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος· ἀλήθειαν λέγω ἐν χριστῷ, οὐ ψεύδομαι· διδάσκαλος ἐθνῶν ἐν πίστει καὶ ἀληθείᾳ.
8
8
ХощY u5бо, да моли6твы творsтъ мyжіе на всsцэмъ мёстэ, воздёюще прпdбныz рyки без8 гнёва и3 размышлeніz: Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας, χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ.
9
9
тaкожде и3 жєны2 во ўкрашeніи лёпотнэмъ, со стыдёніемъ и3 цэломyдріемъ да ўкрашaютъ себE не въ плетeніихъ, ни злaтомъ, и3ли2 би1серми, и3ли2 ри1зами многоцёнными, Ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης, κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν, ἢ χρυσῷ, ἢ μαργαρίταις, ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,
10
10
но, є4же подобaетъ женaмъ њбэщавaющымсz бlгочeстію, дёлы бlги1ми. ἀλλ’ ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι’ ἔργων ἀγαθῶν.
11
11
ЖенA въ безм0лвіи да ўчи1тсz со всsкимъ покорeніемъ: Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ.
12
12
женё же ўчи1ти не повелэвaю, нижE владёти мyжемъ, но бhти въ безм0лвіи. Γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω, οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός, ἀλλ’ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ.
13
13
Ґдaмъ бо прeжде с0зданъ бhсть, пот0мъ же є4vа: Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὔα·
14
14
и3 ґдaмъ не прельсти1сz, женa же прельсти1вшисz, въ преступлeніи бhсть: καὶ Ἀδὰμ οὐκ ἠπατήθη, ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονεν·
15
15
спасeтсz же чадор0діz рaди [чрез8 чадор0діе], ѓще пребyдетъ въ вёрэ и3 любви2 и3 во с™hни съ цэломyдріемъ. σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης.
Главa G
Κεφάλαιο 3
1
1
(За? ©п7G.) Вёрно сл0во: ѓще кто2 є3пjскопства х0щетъ, добрA дёла желaетъ. Πιστὸς ὁ λόγος· εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ.
2
2
Подобaетъ u5бо є3пjскопу бhти непор0чну, є3ди1ныz жены2 мyжу, трeзвену, цэломyдру, (благоговёйну,) чeстну, страннолюби1ву, ўчи1телну, Δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι, μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα, νηφάλεον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν·
3
3
не піsницэ, не бjйцэ, не сварли1ву, не мшелои1мцу, но кр0тку, (не зави1стливу,) не сребролю1бцу, μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ, ἀλλ’ ἐπιεικῆ, ἄμαχον, ἀφιλάργυρον·
4
4
св0й д0мъ д0брэ прaвzщу, ч†да и3мyщу въ послушaніи со всsкою чистот0ю [чeстностію]: τοῦ ἰδίου οἴκου καλῶς προϊστάμενον, τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετὰ πάσης σεμνότητος.
5
5
ѓще же кто2 своегw2 д0му не ўмёетъ прaвити, кaкw њ цRкви б9іей прилэжaти возм0жетъ; Εἰ δέ τις τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐκ οἶδεν, πῶς ἐκκλησίας θεοῦ ἐπιμελήσεται;
6
6
не новокрещeнну, да не разгордёвсz въ сyдъ впадeтъ діaволь. Μὴ νεόφυτον, ἵνα μὴ τυφωθεὶς εἰς κρίμα ἐμπέσῃ τοῦ διαβόλου.
7
7
Подобaетъ же є3мY и3 свидётелство добро2 и3мёти t внёшнихъ, да не въ поношeніе впадeтъ и3 въ сёть непріsзнену. Δεῖ δὲ αὐτὸν καὶ μαρτυρίαν καλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα μὴ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμπέσῃ καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου.
8
8
Діaконwмъ тaкожде чи6стымъ [чє1стнымъ], не двоzзы6чнымъ, не вінY мн0гу внимaющымъ, не скверностzжaтєлнымъ, Διακόνους ὡσαύτως σεμνούς, μὴ διλόγους, μὴ οἴνῳ πολλῷ προσέχοντας, μὴ αἰσχροκερδεῖς,
9
9
и3мyщымъ тaинство вёры въ чи1стэй с0вэсти. ἔχοντας τὸ μυστήριον τῆς πίστεως ἐν καθαρᾷ συνειδήσει.
10
10
И# сjи ќбw да и3скушaютсz прeжде, пот0мъ же да слyжатъ, непор0чни сyще. Καὶ οὗτοι δὲ δοκιμαζέσθωσαν πρῶτον, εἶτα διακονείτωσαν, ἀνέγκλητοι ὄντες.
11
11
Женaмъ тaкожде чи6стымъ [чє1стнымъ], не клевети6вымъ, (не навaдницамъ,) трeзвєннымъ, вBрнымъ во всeмъ. Γυναῖκας ὡσαύτως σεμνάς, μὴ διαβόλους, νηφαλέους, πιστὰς ἐν πᾶσιν.
12
12
Діaкони да бывaютъ є3ди1ныz жены2 мyжіе, ч†да д0брэ прaвzще и3 сво‰ д0мы: Διάκονοι ἔστωσαν μιᾶς γυναικὸς ἄνδρες, τέκνων καλῶς προϊστάμενοι καὶ τῶν ἰδίων οἴκων.
13
13
и4бо служи1вшіи д0брэ степeнь себЁ д0бръ снискaютъ и3 мн0гое дерзновeніе въ вёрэ, ћже њ хrтЁ ї}сэ. Οἱ γὰρ καλῶς διακονήσαντες βαθμὸν ἑαυτοῖς καλὸν περιποιοῦνται, καὶ πολλὴν παρρησίαν ἐν πίστει τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ.
14
14
(За? ©п7д7.) Сі‰ пишY тебЁ, ўповaz пріити2 къ тебЁ ск0рw: Ταῦτά σοι γράφω, ἐλπίζων ἐλθεῖν πρός σε τάχιον·
15
15
ѓще же замeдлю, да ўвёси, кaкw подобaетъ въ домY б9іи жи1ти, ћже є4сть цRковь бGа жи1ва, ст0лпъ и3 ўтверждeніе и4стины. ἐὰν δὲ βραδύνω, ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία θεοῦ ζῶντος, στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας.
16
16
И# и3сповёдуемw вeліz є4сть бlгочeстіz тaйна: бGъ kви1сz во пlти, њправдaсz въ д©э, показaсz ѓгGлwмъ, проповёданъ бhсть во kзhцэхъ, вёровасz въ мjрэ, вознесeсz во слaвэ. Καὶ ὁμολογουμένως μέγα ἐστὶν τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον· θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ.
Главa д7
Κεφάλαιο 4
1
1
Д¦ъ же ћвственнэ гlетъ, ћкw въ послBднzz временA tстyпzтъ нёцыи t вёры, внeмлюще духовHмъ лeстчымъ и3 ўчeніємъ бэсHвскимъ, Τὸ δὲ πνεῦμα ῥητῶς λέγει, ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασιν πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων,
2
2
въ лицемёріи лжесловє1сникъ, сожжeнныхъ своeю с0вэстію, ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυτηριασμένων τὴν ἰδίαν συνείδησιν,
3
3
возбранsющихъ жени1тисz, ўдалsтисz t брaшенъ, ±же бGъ сотвори2 въ снэдeніе со благодарeніемъ вBрнымъ и3 познaвшымъ и4стину. κωλυόντων γαμεῖν, ἀπέχεσθαι βρωμάτων, ἃ ὁ θεὸς ἔκτισεν εἰς μετάληψιν μετὰ εὐχαριστίας τοῖς πιστοῖς καὶ ἐπεγνωκόσιν τὴν ἀλήθειαν.
4
4
(За? ©п7е7.) ЗанE всsкое создaніе б9іе добро2, и3 ничт0же tмeтно, со благодарeніемъ пріeмлемо, Ὅτι πᾶν κτίσμα θεοῦ καλόν, καὶ οὐδὲν ἀπόβλητον, μετὰ εὐχαριστίας λαμβανόμενον·
5
5
њсщ7aетсz бо сл0вомъ б9іимъ и3 моли1твою. ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου θεοῦ καὶ ἐντεύξεως.
6
6
Сі‰ вс‰ сказyz брaтіи, д0бръ бyдеши служи1тель ї}са хrтA, питaемь словесы2 вёры и3 д0брымъ ўчeніемъ, є3мyже послёдовалъ є3си2. Ταῦτα ὑποτιθέμενος τοῖς ἀδελφοῖς καλὸς ἔσῃ διάκονος Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐντρεφόμενος τοῖς λόγοις τῆς πίστεως, καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας ᾗ παρηκολούθηκας.
7
7
Сквeрныхъ же и3 бaбіихъ бaсней tрицaйсz, њбучaй же себE ко бlгочcтію: Τοὺς δὲ βεβήλους καὶ γραώδεις μύθους παραιτοῦ. Γύμναζε δὲ σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν·
8
8
тэлeсное бо њбучeніе вмaлэ є4сть полeзно, ґ бlгочcтіе на всE полeзно є4сть, њбэтовaніе и3мёющее животA нн7эшнzгw и3 грzдyщагw. ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος· ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης.
9
9
(За?.) Вёрно сл0во и3 всsкагw пріsтіz дост0йно. Πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος.
10
10
На сіe бо и3 труждaемсz и3 поношaеми є3смы2, ћкw ўповaхомъ на бGа жи1ва, и4же є4сть сп7си1тель всBмъ человёкwмъ, пaче же вBрнымъ. Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστιν σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν.
11
11
Завэщавaй сі‰ и3 ўчи2. Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε.
12
12
Никт0же њ ю4ности твоeй да неради1тъ: но w4бразъ бyди вBрнымъ сл0вомъ, житіeмъ, люб0вію, дyхомъ, вёрою, чтcот0ю. Μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ.
13
13
Д0ндеже пріидY, внемли2 чтeнію, ўтэшeнію, ўчeнію. Ἕως ἔρχομαι, πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ.
14
14
Не неради2 њ своeмъ даровaніи живyщемъ въ тебЁ, є4же дано2 тебЁ бhсть прbр0чествомъ съ возложeніемъ рyкъ свzщeнничества. Μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου.
15
15
Въ си1хъ поучaйсz, въ си1хъ пребывaй, (въ си1хъ разумэвaй,) да преспэsніе твоE kвлeно бyдетъ во всёхъ. Ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ ἐν πᾶσιν.
16
16
Внимaй себЁ и3 ўчeнію и3 пребывaй въ ни1хъ: сі‰ бо творS, и3 сaмъ спасeшисz и3 послyшающіи тебє2. Ἔπεχε σεαυτῷ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ. Ἐπίμενε αὐτοῖς· τοῦτο γὰρ ποιῶν καὶ σεαυτὸν σώσεις καὶ τοὺς ἀκούοντάς σου.
Главa є7
Κεφάλαιο 5
1
1
(За? ©п7е7.) Стaрцу не твори2 пaкости, но ўтэшaй [стaрца не ўкорsй, но ўмолsй] ћкоже nтцA: ю4ношы, ћкоже брaтію: Πρεσβυτέρῳ μὴ ἐπιπλήξῃς, ἀλλὰ παρακάλει ὡς πατέρα· νεωτέρους, ὡς ἀδελφούς·
2
2
ст†рицы, ћкоже мaтєри: ю4ныz, ћкоже сєстры2, со всsкою чистот0ю. πρεσβυτέρας, ὡς μητέρας· νεωτέρας, ὡς ἀδελφάς, ἐν πάσῃ ἁγνείᾳ.
3
3
Вдови6цы чти2 сyщыz и4стинныz вдови6цы. Χήρας τίμα τὰς ὄντως χήρας.
4
4
Ѓще же кaz вдови1ца ч†да и3ли2 внyчата и4мать, да ўчaтсz прeжде св0й д0мъ бlгочcти1вw ўстр0ити и3 взаeмъ воздаsти роди1телємъ: сіe бо є4сть бlгоуг0дно пред8 бGомъ. Εἰ δέ τις χήρα τέκνα ἢ ἔκγονα ἔχει, μανθανέτωσαν πρῶτον τὸν ἴδιον οἶκον εὐσεβεῖν, καὶ ἀμοιβὰς ἀποδιδόναι τοῖς προγόνοις· τοῦτο γάρ ἐστιν ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ θεοῦ.
5
5
Ґ сyщаz и4стиннаz вдови1ца и3 ўединeна, ўповaетъ на бGа и3 пребывaетъ въ моли1твахъ и3 молeніихъ дeнь и3 н0щь: Ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπὶ τὸν θεόν, καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσιν καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας.
6
6
питaющаzсz же прострaннw, живA ўмерлA. Ἡ δὲ σπαταλῶσα, ζῶσα τέθνηκεν.
7
7
И# сі‰ завэщавaй, да непор0чни бyдутъ. Καὶ ταῦτα παράγγελλε, ἵνα ἀνεπίληπτοι ὦσιν.
8
8
Ѓще же кто2 њ свои1хъ, пaче же њ пrныхъ [њ домaшнихъ] не промышлsетъ, вёры tвeрглсz є4сть и3 невёрнагw г0ршій є4сть. Εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται, καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων.
9
9
Вдови1ца же да причитaетсz не мeнши лётъ шести1десzтихъ, бhвши є3ди1ному мyжу женA, Χήρα καταλεγέσθω μὴ ἔλαττον ἐτῶν ἑξήκοντα, γεγονυῖα ἑνὸς ἀνδρὸς γυνή,
10
10
въ дёлэхъ д0брыхъ свидётелствуема, ѓще ч†да воспитaла є4сть, ѓще с™hхъ н0зэ ўмы2, ѓще стр†нныz пріsтъ, ѓще скHрбнымъ ўтэшeніе бhсть [ск0рбныхъ снабдЁ], ѓще всsкому дёлу бlгу послёдовала є4сть. ἐν ἔργοις καλοῖς μαρτυρουμένη, εἰ ἐτεκνοτρόφησεν, εἰ ἐξενοδόχησεν, εἰ ἁγίων πόδας ἔνιψεν, εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν, εἰ παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ ἐπηκολούθησεν.
11
11
(За? ©п7ѕ7.) Ю$ныхъ же вдови1цъ tрицaйсz: є3гдa бо разсвирёпэютъ њ хrтЁ [проти1ву хrтA], посzгaти хотsтъ, Νεωτέρας δὲ χήρας παραιτοῦ· ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσιν τοῦ χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν,
12
12
и3мyщыz грёхъ, ћкw пeрвыz вёры tверг0шасz: ἔχουσαι κρίμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν.
13
13
кyпнw же и3 пр†здны ўчaтсz њбходи1ти д0мы, не т0чію же пр†здны, но и3 блzди6вы и3 њплази6вы [любопы6тны], глаг0лющыz, ±же не подобaетъ. Ἅμα δὲ καὶ ἀργαὶ μανθάνουσιν, περιερχόμεναι τὰς οἰκίας, οὐ μόνον δὲ ἀργαί, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λαλοῦσαι τὰ μὴ δέοντα.
14
14
ХощY u5бо ю4нымъ вдови1цамъ посzгaти, ч†да раждaти, д0мъ стр0ити, ни є3ди1ны же вины2 даsти проти1вному хулы2 рaди: Βούλομαι οὖν νεωτέρας γαμεῖν, τεκνογονεῖν, οἰκοδεσποτεῖν, μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόναι τῷ ἀντικειμένῳ λοιδορίας χάριν.
15
15
сe бо нBкіz разврати1шасz в8слёдъ сатаны2. Ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ Σατανᾶ.
16
16
Ѓще кто2 вёренъ и3ли2 вёрна и4мать вдови6цы, да довли1тъ и5хъ, и3 да не тzготи1тсz цRковь, да сyщихъ и4стинныхъ вдови1цъ ўдов0литъ. Εἴ τις πιστὸς ἢ πιστὴ ἔχει χήρας, ἐπαρκείτω αὐταῖς, καὶ μὴ βαρείσθω ἡ ἐκκλησία, ἵνα ταῖς ὄντως χήραις ἐπαρκέσῃ.
17
17
Прилэжaщіи же д0брэ пресвЂтери сугyбыz чeсти да сподоблsютсz: пaче же труждaющіисz въ сл0вэ и3 ўчeніи. Οἱ καλῶς προεστῶτες πρεσβύτεροι διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν, μάλιστα οἱ κοπιῶντες ἐν λόγῳ καὶ διδασκαλίᾳ.
18
18
Глаг0летъ бо писaніе: волA молотsща не њброти1ши: и3: дост0инъ дёлатель мзды2 своеS. Λέγει γὰρ ἡ γραφή, Βοῦν ἀλοῶντα οὐ φιμώσεις· καί, Ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ.
19
19
На пресвЂтера хулы2 не пріeмли, рaзвэ при двою2 и3ли2 тріeхъ свидётелехъ. Κατὰ πρεσβυτέρου κατηγορίαν μὴ παραδέχου, ἐκτὸς εἰ μὴ ἐπὶ δύο ἢ τριῶν μαρτύρων.
20
20
Согрэшaющихъ же пред8 всёми њбличaй, да и3 пр0чіи стрaхъ и4мутъ. Τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσιν.
21
21
Засвидётелствую пред8 бGомъ, и3 гDемъ ї}съ хrт0мъ, и3 и3збрaнными (є3гw2) ѓгGлы, да сі‰ сохрани1ши без8 лицемёріz, ничесHже творS по ўклонeнію. Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων, ἵνα ταῦτα φυλάξῃς χωρὶς προκρίματος, μηδὲν ποιῶν κατὰ πρόσκλησιν.
22
22
(За? ©п7з7.) Руки2 ск0рw не возлагaй ни на ког0же, нижE приwбщaйсz чужhмъ грэхHмъ: себE чи1ста соблюдaй. Χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις· σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει.
23
23
КтомY не пjй воды2, но мaлw вінA пріeмли, стомaха рaди твоегw2 и3 чaстыхъ твои1хъ недyгwвъ. Μηκέτι ὑδροπότει, ἀλλ’ οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ, διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνάς σου ἀσθενείας.
24
24
Нёкихъ (же) человёкъ грэси2 пред8zвлeни сyть, предварsюще на сyдъ: нBкимъ же и3 послёдствуютъ. Τινῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι πρόδηλοί εἰσιν, προάγουσαι εἰς κρίσιν· τισὶν δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσιν.
25
25
Тaкожде и3 дHбраz дэлA пред8zвлє1на сyть: и3 с{щаz и4накw, ўтаи1тисz не м0гутъ. Ὡσαύτως καὶ τὰ καλὰ ἔργα πρόδηλά ἐστιν· καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὐ δύνανται.
Главa ѕ7
Κεφάλαιο 6
1
1
Е#ли1цы сyть под8 и4гомъ раби2, свои1хъ госп0дій всsкіz чeсти да сподоблsютъ, да и4мz б9іе не хyлитсz и3 ў§ніе. Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται.
2
2
И#мyщіи же вёрныхъ госп0дій да не нерадsтъ њ ни1хъ, понeже брaтіz сyть: но пaче да раб0таютъ, занE вёрни сyть и3 возлю1блени, и5же благодaть воспріeмлющіи. Сі‰ ўчи2 и3 моли2. Οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν· ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσιν καὶ ἀγαπητοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι. Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει.
3
3
Ѓще ли кто2 и4накw ўчи1тъ и3 не приступaетъ къ здр†вымъ словесє1мъ гDа нaшегw ї}са хrтA и3 ўчeнію, є4же по бlговёрію, Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ, καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσιν λόγοις, τοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, καὶ τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ,
4
4
разгордёсz, ничт0же вёдый, но недyгуzй њ стzзaніихъ и3 словопрёніихъ, t ни1хже бывaетъ зaвисть, рвeніе, хулы6, непщев†ніz лук†ва, τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί,
5
5
бесBды ѕлы6z растлённыхъ человёкwвъ ўм0мъ и3 лишeнныхъ и4стины, непщyющихъ приwбрётеніе бhти бlгочcтіе. Tступaй t таковhхъ. διαπαρατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν, καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν. Ἀφίστασο ἀπὸ τῶν τοιούτων.
6
6
Е$сть же снискaніе вeліе бlгочcтіе съ дов0лствомъ. Ἔστιν δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας·
7
7
Ничт0же бо внес0хомъ въ мjръ сeй: ћвэ, ћкw нижE и3знести2 что2 м0жемъ. οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα·
8
8
И#мёюще же пи1щу и3 њдэsніе, си1ми дов0лни бyдемъ. ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα.
9
9
Ґ хотsщіи богати1тисz впaдаютъ въ нап†сти и3 сёть, и3 въ п0хwти мнHги несмhслєнны и3 вреждaющыz, ±же погружaютъ человёки во всегуби1телство и3 поги1бель: Οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσιν τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν.
10
10
к0рень бо всBмъ ѕлы6мъ сребролю1біе є4сть, є3гHже нёцыи желaюще заблуди1ша t вёры, и3 себE пригвозди1ша болёзнемъ мнHгимъ. Ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστὶν ἡ φιλαργυρία· ἧς τινὲς ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως, καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς.
11
11
Тh же, q, человёче б9ій, си1хъ бёгай: (За? ©п7}) гони1 же прaвду, бlгочcтіе, вёру, люб0вь, терпёніе, кр0тость: Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα.
12
12
подвизaйсz д0брымъ п0двигомъ вёры, є4млисz за вёчную жи1знь, въ ню1же и3 звaнъ бhлъ є3си2, и3 и3сповёдалъ є3си2 д0брое и3сповёданіе пред8 мн0гими свидётєли. Ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως, ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν ἐκλήθης, καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.
13
13
Завэщавaю ти2 пред8 бGомъ њживлsющимъ всsчєскаz, и3 хrт0мъ ї}сомъ свидётелствовавшимъ при понтjйстэмъ пілaтэ д0брое и3сповёданіе: Παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ τοῦ ζῳοποιοῦντος τὰ πάντα, καὶ χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν,
14
14
соблюсти2 тебЁ зaповэдь несквeрну и3 незаз0рну, дaже до kвлeніz гDа нaшегw ї}са хrтA, τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον, μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ,
15
15
є4же во сво‰ временA kви1тъ бlжeнный и3 є3ди1нъ си1льный, цRь цaрствующихъ и3 гDь госп0дствующихъ, ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων, καὶ κύριος τῶν κυριευόντων,
16
16
є3ди1нъ и3мёzй безсм7ртіе и3 во свётэ живhй непристyпнэмъ, є3г0же никт0же ви1дэлъ є4сть t человBкъ, нижE ви1дэти м0жетъ: є3мyже чтcь и3 держaва вёчнаz. Ґми1нь. ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων, οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον. Ἀμήν.
17
17
(За? ©п7f7.) Бог†тымъ въ нн7эшнемъ вёцэ запрещaй не высокомyдрствовати, нижE ўповaти на богaтство погибaющее, но на бGа жи1ва, даю1щаго нaмъ вс‰ nби1лнw въ наслаждeніе: Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε, μὴ ὑψηλοφρονεῖν, μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ’ ἐν τῷ θεῷ τῷ ζῶντι, τῷ παρέχοντι ἡμῖν πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν·
18
18
бlг0е дёлати, богати1тисz въ дёлэхъ д0брыхъ, благопод†тливымъ бhти, nбщи1тєлнымъ, ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς,
19
19
сокр0вищующе себЁ њсновaніе добро2 въ бyдущее, да пріи1мутъ вёчную жи1знь. ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς αἰωνίου ζωῆς.
20
20
Q, тімоfeе, предaніе сохрани2, ўклонszсz сквeрныхъ суесл0вій и3 прекосл0вій лжеимeннагw рaзума: Ὦ Τιμόθεε, τὴν παραθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως·
21
21
њ нeмже нёцыи хвaлzщесz, њ вёрэ погрэши1ша. Блгdть съ тоб0ю. Ґми1нь. ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν. Ἡ χάρις μετὰ σοῦ. Ἀμήν.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.