1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Главa к7з
|
Κεφάλαιο 27
|
|
1
|
1
|
| Бhсть же, повнегдA состарётисz їсаaкови, и3 притупи1шасz џчи є3гw2 є4же ви1дэти: и3 призвA и3сavа сhна своего2 старёйшаго, и3 речE є3мY: сhне м0й. И# речE: сE, ѓзъ. | ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὸ γηράσαι τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ ἠμβλύνθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοῦ ὁρᾶν, καὶ ἐκάλεσεν ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρεσβύτερον καί εἶπεν αὐτῷ· υἱέ μου· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. |
|
2
|
2
|
| И# речE їсаaкъ: сE, состарёхсz, и3 не вёмъ днE скончaніz моегw2: | καὶ εἶπεν· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ οὐ γινώσκω τὴν ἡμέραν τῆς τελευτῆς μου· |
|
3
|
3
|
| нн7э u5бо возми2 nрyдіе твоE, тyлъ же и3 лyкъ, и3 и3зhди на п0ле, и3 ўлови1 ми л0въ: | νῦν οὖν λαβὲ τὸ σκεῦός σου, τήν τε φαρέτραν καὶ τὸ τόξον, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον καὶ θήρευσόν μοι θήραν |
|
4
|
4
|
| и3 сотвори1 ми снBди, ћкоже люблю2 ѓзъ: и3 принеси1 ми, да ћмъ, ћкw да бlгослови1тъ тS душA моS, прeжде дaже не ўмрY. | καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ὡς φιλῶ ἐγώ, καὶ ἔνεγκέ μοι, ἵνα φάγω, ὅπως εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθανεῖν με. |
|
5
|
5
|
| Ревeкка же слhша глаг0люща їсаaка ко и3сavу сhну своемY. И#зhде же и3сavъ на п0ле ўлови1ти л0въ nтцY своемY. | Ρεβέκκα δὲ ἤκουσε λαλοῦντος ᾿Ισαὰκ πρὸς ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. ἐπορεύθη δὲ ῾Ησαῦ εἰς τὸ πεδίον θηρεῦσαι θήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ· |
|
6
|
6
|
| Ревeкка же речE ко їaкwву сhну своемY мeншему: сE, ѓзъ слhшахъ nтцA твоего2 бесёдующа ко и3сavу брaту твоемY, глаг0люща: | Ρεβέκκα δὲ εἶπε πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς, τὸν ἐλάσσω· ἰδέ, ἤκουσα τοῦ πατρός σου λαλοῦντος πρὸς ῾Ησαῦ τὸν ἀδελφόν σου λέγοντος· |
|
7
|
7
|
| принеси1 ми л0въ, и3 сотвори1 ми снBди, да kдhй бlгословлю1 тz пред8 гDемъ, прeжде нeже ўмрeти ми2: | ἔνεγκόν μοι θήραν καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ἵνα φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον Κυρίου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με. |
|
8
|
8
|
| нн7э u5бо, сhне м0й, послyшай менE, ћкоже ѓзъ заповёдаю ти2: | νῦν οὖν, υἱέ μου, ἄκουσόν μου, καθὰ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι. |
|
9
|
9
|
| и3 шeдъ во џвцы, поими2 мнЁ tтyду двA кHзлища м‰гка и3 дwбрA, и3 сотворю2 | снBди nтцY твоемY, ћкоже лю1битъ: | καὶ πορευθεὶς εἰς τὰ πρόβατα λαβέ μοι ἐκεῖθεν δύο ἐρίφους ἁπαλοὺς καὶ καλούς, καὶ ποιήσω αὐτοὺς ἐδέσματα τῷ πατρί σου, ὡς φιλεῖ, |
|
10
|
10
|
| и3 внесeши nтцY твоемY, и3 бyдетъ ћсти, ћкw да бlгослови1тъ тS nтeцъ тв0й, прeжде дaже не ќмретъ. | καὶ εἰσοίσεις τῷ πατρί σου καὶ φάγεται, ὅπως εὐλογήσῃ σε ὁ πατήρ σου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτόν. |
|
11
|
11
|
| Речe же їaкwвъ къ ревeкцэ мaтери своeй: и3сavъ брaтъ м0й є4сть мyжъ космaтъ, ѓзъ же мyжъ глaдкій: | εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς Ρεβέκκαν τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἔστιν ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός μου ἀνὴρ δασύς, ἐγὼ δὲ ἀνὴρ λεῖος· |
|
12
|
12
|
| да не кaкw њсsжетъ мS nтeцъ м0й, и3 бyду пред8 ни1мъ ћкw презирazй, и3 наведY на себE клsтву, ґ не бlгословeніе. | μή ποτε ψηλαφήσῃ με ὁ πατήρ, καὶ ἔσομαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡς καταφρονῶν καὶ ἐπάξω ἐπ᾿ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐκ εὐλογίαν. |
|
13
|
13
|
| Речe же є3мY мaти: на мнЁ клsтва твоS, чaдо: т0чію послyшай глaса моегw2, и3 шeдъ принеси1 ми. | εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ μήτηρ· ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον· μόνον ὑπάκουσόν μοι τῆς φωνῆς καὶ πορευθεὶς ἔνεγκέ μοι. |
|
14
|
14
|
| Шeдъ же взS и3 принесE мaтери, и3 сотвори2 мaти є3гw2 снBди, ћкоже люблsше nтeцъ є3гw2. | πορευθεὶς δὲ ἔλαβε καὶ ἤνεγκε τῇ μητρί, καὶ ἐποίησεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδέσματα, καθὰ ἐφίλει ὁ πατὴρ αὐτοῦ. |
|
15
|
15
|
| И# взeмши ревeкка nдeжду и3сavа сhна своегw2 старёйшагw д0брую, ћже бhсть ў неS въ домY, њблечE џною їaкwва сhна своего2 мeншаго, | καὶ λαβοῦσα Ρεβέκκα τὴν στολὴν ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου τὴν καλήν, ἣ ἦν παρ᾿ αὐτῇ ἐν τῷ οἴκῳ, ἐνέδυσεν αὐτὴν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον |
|
16
|
16
|
| и3 к0жицами козлsчими њбложи2 мы6шцы є3гw2, и3 наг0е вhи є3гw2: | καὶ τὰ δέρματα τῶν ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ |
|
17
|
17
|
| и3 дадE снBди и3 хлёбы, ±же сотвори2, въ рyцэ їaкwву сhну своемY. | καὶ ἔδωκε τὰ ἐδέσματα καὶ τοὺς ἄρτους, οὓς ἐποίησεν εἰς τὰς χεῖρας ᾿Ιακὼβ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς. |
|
18
|
18
|
| И# внесE nтцY своемY и3 речE: џтче. Џнъ же речE: сE, ѓзъ: кто2 є3си2 ты2, чaдо; | καὶ εἰσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. εἶπε δέ· πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ· τίς εἶ σὺ τέκνον; |
|
19
|
19
|
| И# речE їaкwвъ nтцY: ѓзъ и3сavъ пeрвенецъ тв0й, сотвори1хъ, ћкоже рeклъ ми2 є3си2: востaвъ сsди и3 ћждь t л0ва моегw2, ћкw да бlгослови1тъ мS душA твоS. | καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ πατρί· ἐγὼ ῾Ησαῦ ὁ πρωτότοκός σου· πεποίηκα καθὰ ἐλάλησάς μοι· ἀναστὰς κάθισον καὶ φάγε ἀπὸ τῆς θήρας μου, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. |
|
20
|
20
|
| Речe же їсаaкъ сhну своемY: что2 сіE, є4же ск0рw њбрёлъ є3си2, q чaдо; Џнъ же речE: є4же дадE гDь бGъ тв0й предо мн0ю. | εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρες, ὦ τέκνον; ὁ δὲ εἶπεν· ὃ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεός σου ἐναντίον μου. |
|
21
|
21
|
| Речe же їсаaкъ їaкwву: прибли1жисz ко мнЁ, и3 њсzжy тz, чaдо, ѓще ты2 є3си2 сhнъ м0й и3сavъ, и3ли2 ни2. | εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ ᾿Ιακώβ· ἔγγισόν μοι καὶ ψηλαφήσω σε, τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ ἢ οὔ. |
|
22
|
22
|
| Прибли1жисz же їaкwвъ ко їсаaку nтцY своемY, и3 њсzзA є3го2 и3 речE: глaсъ ќбw глaсъ їaкwвль, рyцэ же рyцэ и3сavwвэ. | ἤγγισε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἡ μὲν φωνὴ φωνὴ ᾿Ιακώβ, αἱ δὲ χεῖρες χεῖρες ῾Ησαῦ. |
|
23
|
23
|
| И# не познA є3гw2: бёстэ бо рyцэ є3гw2, ћкw рyцэ и3сavа брaта є3гw2 косм†тэ. И# бlгослови2 є3го2 | καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτόν· ἦσαν γὰρ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ὡς αἱ χεῖρες ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δασεῖαι· καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν |
|
24
|
24
|
| и3 речE: тh ли є3си2 сhнъ м0й и3сavъ; Џнъ же речE: ѓзъ. | καὶ εἶπε· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ. |
|
25
|
25
|
| И# речE: принеси1 ми, и3 ћмъ t л0ва твоегw2, чaдо, да бlгослови1тъ тS душA моS. И# принесE є3мY, и3 kдE, и3 принесE є3мY віно2, и3 пи2. | καὶ εἶπε· προσάγαγέ μοι, καὶ φάγομαι ἀπὸ τῆς θήρας σου, τέκνον, ἵνα εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου. καὶ προσήνεγκεν αὐτῷ, καὶ ἔφαγε· καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ ἔπιε. |
|
26
|
26
|
| И# речE є3мY їсаaкъ nтeцъ є3гw2: прибли1жисz ко мнЁ и3 њблобызaй мS, чaдо. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· ἔγγισόν μοι καὶ φίλησόν με τέκνον. |
|
27
|
27
|
| И# прибли1живсz лобызA є3го2: и3 њбонS воню2 ри1зъ є3гw2, и3 бlгослови2 є3го2 и3 речE: сE, вонS сhна моегw2, ћкw вонS ни1вы и3сп0лнены, ю4же блгcви2 гDь: | καὶ ἐγγίσας ἐφίλησεν αὐτόν, καὶ ὠσφράνθη τὴν ὀσμὴν τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρους, ὃν εὐλόγησε Κύριος. |
|
28
|
28
|
| и3 да дaстъ тебЁ бGъ t росы2 небeсныz и3 t тyка земли2, и3 мн0жество пшени1цы и3 вінA: | καὶ δῴη σοι ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς καὶ πλῆθος σίτου καὶ οἴνου. |
|
29
|
29
|
| и3 да пораб0таютъ тебЁ kзhцы, и3 да покл0нzтсz тебЁ кн‰зи, и3 бyди господи1нъ брaту твоемY, и3 покл0нzтсz тебЁ сhнове nтцA твоегw2: проклинazй тS пр0клzтъ, бlгословлszй же тS бlгословeнъ. | καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη, καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντες· καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσί σε οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. ὁ καταρώμενός σε ἐπικατάρατος, ὁ δὲ εὐλογῶν σε εὐλογημένος. |
|
30
|
30
|
| И# бhсть по є4же престaти їсаaку бlгословлsющу їaкwва сhна своего2: и3 бhсть є3гдA и3зhде їaкwвъ t лицA їсаaка nтцA своегw2, и3 и3сavъ брaтъ є3гw2 пріи1де съ лови1твы. | Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ παύσασθαι ᾿Ισαὰκ εὐλογοῦντα ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐγένετο, ὡς ἐξῆλθεν ᾿Ιακὼβ ἀπὸ προσώπου ᾿Ισαὰκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆς θήρας. |
|
31
|
31
|
| Сотвори1 же и3 т0й снBди и3 принесE nтцY своемY, и3 речE nтцY: да востaнетъ nтeцъ м0й, и3 да ћстъ t л0ва сhна своегw2, ћкw да бlгослови1тъ мS душA твоS. | καὶ ἐποίησε καὶ αὐτὸς ἐδέσματα καὶ προσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. καὶ εἶπε τῷ πατρί· ἀναστήτω ὁ πατήρ μου καὶ φαγέτω ἀπὸ τῆς θήρας τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. |
|
32
|
32
|
| И# речE є3мY їсаaкъ nтeцъ є3гw2: кто2 є3си2 ты2; Џнъ же речE: ѓзъ є4смь сhнъ тв0й пeрвенецъ и3сavъ. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· τίς εἶ σύ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ υἱός σου ὁ πρωτότοκος ῾Ησαῦ. |
|
33
|
33
|
| Ўжасeсz же їсаaкъ ќжасомъ вeліимъ ѕэлw2 и3 речE: кто2 u5бо ўлови1вый мнЁ л0въ и3 принесhй ми2; и3 kд0хъ t всёхъ, прeжде нeже пріити2 тебЁ, и3 бlгослови1хъ є3го2, и3 бlгословeнъ бyдетъ. | ἐξέστη δὲ ᾿Ισαὰκ ἔκστασιν μεγάλην σφόδρα καὶ εἶπε· τίς οὖν ὁ θηρεύσας μοι θήραν καὶ εἰσενέγκας μοι; καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ τοῦ ἐλθεῖν σε καὶ εὐλόγησα αὐτόν, καὶ εὐλογημένος ἔσται. |
|
34
|
34
|
| Бhсть же є3гдA ўслhша и3сavъ глаг0лы nтцA своегw2 їсаaка, возопи2 глaсомъ вeліимъ и3 г0рькимъ ѕэлw2, и3 речE: бlгослови2 ќбw и3 менE, џтче. | ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤκουσεν ῾Ησαῦ τὰ ῥήματα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, ἀνεβόησε φωνὴν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλόγησον δή κἀμέ, πάτερ. |
|
35
|
35
|
| Речe же є3мY: пришeдъ брaтъ тв0й съ лeстію, взS бlгословeніе твоE. | εἶπε δὲ αὐτῷ· ἐλθὼν ὁ ἀδελφός σου μετὰ δόλου ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου. |
|
36
|
36
|
| И# речE (и3сavъ): прaведнw наречeсz и4мz є3мY їaкwвъ: запs бо мS сE ўжE втори1цею, и3 пeрвенство моE взS, и3 нн7э взS бlгословeніе моE. И# речE и3сavъ nтцY своемY: не њстaвилъ ли є3си2 (и3) мнЁ бlгословeніz, џтче; | καὶ εἶπε· δικαίως ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· ἐπτέρνικε γάρ με ἰδοὺ δεύτερον τοῦτο· τά τε πρωτοτόκιά μου εἴληφε καὶ νῦν ἔλαβε τὴν εὐλογίαν μου· καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· οὐχ ὑπελίπου μοι εὐλογίαν, πάτερ; |
|
37
|
37
|
| Tвэщaвъ же їсаaкъ, речE и3сavу: ѓще господи1на є3го2 сотвори1хъ тебЁ, и3 всю2 брaтію є3гw2 сотвори1хъ рабы6 є3мY, пшени1цею и3 він0мъ ўтверди1хъ є3го2: тебё же что2 сотворю2, чaдо; | ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ εἶπε τῷ ῾Ησαῦ· εἰ κύριον αὐτὸν πεποίηκά σου καὶ πάντας τοὺς ἀδελφούς αὐτοῦ πεποίηκα αὐτοῦ οἰκέτας, σίτῳ καὶ οἴνῳ ἐστήριξα αὐτόν, σοὶ δὲ τί ποιήσω, τέκνον; |
|
38
|
38
|
| Речe же и3сavъ ко nтцY своемY: є3дA є3ди1но є4сть бlгословeніе ў тебє2, џтче; бlгослови2 ќбw и3 менE, џтче. Ўмили1вшусz же їсаaку, возопи2 глaсомъ вeліимъ и3сavъ и3 восплaкасz. | εἶπε δὲ ῾Ησαῦ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· μὴ εὐλογία μία σοί ἐστι, πάτερ; εὐλόγησον δὴ κἀμέ, πάτερ. κατανυχθέντος δὲ ᾿Ισαὰκ ἀνεβόησε φωνῇ ῾Ησαῦ καὶ ἔκλαυσεν. |
|
39
|
39
|
| Tвэщaвъ же їсаaкъ nтeцъ є3гw2, речE є3мY: сE, t тyка земли2 бyдетъ вселeніе твоE, и3 t росы2 небeсныz свhше: | ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς ἔσται ἡ κατοίκησίς σου καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν. |
|
40
|
40
|
| и3 мечeмъ твои1мъ жи1ти бyдеши, и3 брaту твоемY пораб0таеши: бyдетъ же (врeмz) є3гдA низложи1ши и3 tрэши1ши kрeмъ є3гw2 t вhи твоеS. | καὶ ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ σου ζήσῃ καὶ τῷ ἀδελφῷ σου δουλεύσεις· ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν καθέλῃς, καὶ ἐκλύσῃς τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου. |
|
41
|
41
|
| И# враждовaше и3сavъ на їaкwва њ бlгословeніи, и4мже бlгослови2 є3го2 nтeцъ є3гw2. Речe же и3сavъ во ўмЁ своeмъ: да прибли1жатсz днjе плaча nтцA моегw2, да бhхъ ўби1лъ їaкwва брaта моего2. | Καὶ ἐνεκότει ῾Ησαῦ τῷ ᾿Ιακὼβ περὶ τῆς εὐλογίας ἧς εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ· εἶπε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ· ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου, ἵνα ἀποκτείνω ᾿Ιακὼβ τὸν ἀδελφόν μου. |
|
42
|
42
|
| Возвэщє1на же бhша ревeкцэ словесA и3сavа сhна є3S старёйшагw: и3 послaвши призвA їaкwва сhна своего2 ю3нёйшаго и3 речE є3мY: сE, и3сavъ брaтъ тв0й грози1тъ тебЁ ўби1ти тS: | ἀπηγγέλη δὲ Ρεβέκκᾳ τὰ ρήματα ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός σου ἀπειλεῖ σοι τοῦ ἀποκτεῖναί σε· |
|
43
|
43
|
| нн7э u5бо, чaдо, послyшай моегw2 глaса, и3 востaвъ бэжи2 въ месопотaмію къ лавaну брaту моемY въ харрaнъ, | νῦν οὖν, τέκνον, ἄκουσόν μου τῆς φωνῆς καὶ ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταμίαν πρὸς Λάβαν τὸν ἀδελφόν μου εἰς Χαρράν. |
|
44
|
44
|
| и3 поживи2 съ ни1мъ дни6 нBкіz, д0ндеже tврати1тсz ћрость и3 гнёвъ брaта твоегw2 t тебє2, | καὶ οἴκησον μετ᾿ αὐτοῦ ἡμέρας τινάς, |
|
45
|
45
|
| и3 забyдетъ ±же є3мY сотвори1лъ є3си2, и3 послaвши приведY тS tтyду, да не когдA безчaдна бyду t nбои1хъ вaсъ въ дeнь є3ди1нъ. | ἕως τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐπιλάθηται ἃ πεποίηκας αὐτῷ. καὶ ἀποστείλασα μεταπέμψομαί σε ἐκεῖθεν, μή ποτε ἀποτεκνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. |
|
46
|
46
|
| Речe же ревeкка ко їсаaку: стужи1хъ си2 жи1знію моeю дщeрей рaди сынHвъ хеттeйскихъ: ѓще п0йметъ їaкwвъ женY t дщeрей земли2 сеS, то2 вскyю ми2 жи1ти; | Εἶπε δὲ Ρεβέκκα πρὸς ᾿Ισαάκ· προσώχθικα τῇ ζωῇ μου διὰ τὰς θυγατέρας τῶν υἱῶν Χέτ· εἰ λήψεται ᾿Ιακὼβ γυναῖκα ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, ἵνα τί μοι τὸ ζῆν; |
