|
Главa …в
|
Глава 62
|
|
1
|
1
|
|
СіHна рaди не ўмолчY и3 їеrли1ма рaди не попущY, д0ндеже и3зhдетъ ћкw свётъ прaвда моS, и3 спcніе моE ћкw свэти1ло разжжeтсz.
|
Сіо́на ра́ди не умолчу́ и Ієрусали́ма ра́ди не попущу́, до́ндеже изы́детъ я́ко свѣ́тъ пра́вда моя́, и спасе́ніє моє́ я́ко свѣти́ло разжже́тся.
|
|
2
|
2
|
|
И# ќзрzтъ kзhцы прaвду твою2, и3 цaріе слaву твою2, и3 прозовyтъ тS и4менемъ н0вымъ, и4мже гDь наименyетъ є5.
|
И у́зрятъ язы́цы пра́вду твою́, и ца́ріє сла́ву твою́, и прозову́тъ тя́ и́менемъ но́вымъ, и́мже Госпо́дь наимену́єтъ є́.
|
|
3
|
3
|
|
И# бyдеши вэнeцъ добр0ты въ руцЁ гDни и3 діади1ма цaрствіz въ руцЁ бGа твоегw2:
|
И бу́деши вѣне́цъ добро́ты въ руцѣ́ Госпо́дни и діади́ма ца́рствія въ руцѣ́ Бо́га твоєго́:
|
|
4
|
4
|
|
и3 не прозовeшисz ктомY њстaвленъ, и3 землS твоS ктомY не наречeтсz пустA: тебё бо прозовeтсz в0лz моS, и3 землS твоS вселeннаz, ћкw бlговоли2 гDь въ тебЁ, и3 землS твоS вкyпэ насели1тсz.
|
и не прозове́шися ктому́ оста́вленъ, и земля́ твоя́ ктому́ не нарече́тся пуста́: тебѣ́ бо прозове́тся во́ля Моя́, и земля́ твоя́ вселе́нная, я́ко благоволи́ Госпо́дь въ тебѣ́, и земля́ твоя́ вку́пѣ насели́тся.
|
|
5
|
5
|
|
И# ћкоже живsй ю4ноша съ дёвою, тaкw поживyтъ сhнове твои2 съ тоб0ю: и3 бyдетъ ћкоже рaдуетсz жени1хъ њ невёстэ, тaкw возрaдуетсz гDь њ тебЁ.
|
И я́коже живя́й ю́ноша съ дѣ́вою, та́ко поживу́тъ сы́нове твои́ съ тобо́ю: и бу́детъ я́коже ра́дуєтся жени́хъ о невѣ́стѣ, та́ко возра́дуєтся Госпо́дь о тебѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
И# на стэнaхъ твои1хъ, їеrли1ме, пристaвихъ стрaжы вeсь дeнь и3 всю2 н0щь, и5же до концA не прем0лкнутъ поминaюще гDа.
|
И на стѣна́хъ твои́хъ, Ієрусали́ме, приста́вихъ стра́жы ве́сь де́нь и всю́ но́щь, и́же до конца́ не премо́лкнутъ помина́юще Го́спода.
|
|
7
|
7
|
|
Нёсть бо вaмъ под0бенъ: ѓще и3спрaвиши и3 сотвори1ши, їеrли1ме, рaдованіе на земли2.
|
Нѣ́сть бо ва́мъ подо́бенъ: а́ще испра́виши и сотвори́ши, Ієрусали́ме, ра́дованіє на земли́.
|
|
8
|
8
|
|
Клsтсz гDь десни1цею своeю и3 крёпостію мhшцы своеS: ѓще ктомY tдaмъ пшени1цу твою2 и3 пи1щу твою2 врагHмъ твои6мъ, и3 ѓще ктомY и3спію1тъ віно2 твоE сhнове чуждjи, њ нeмже труди1лсz є3си2:
|
Кля́тся Госпо́дь десни́цею Своє́ю и крѣ́постію мы́шцы Своєя́: а́ще ктому́ отда́мъ пшени́цу твою́ и пи́щу твою́ враго́мъ твои́мъ, и а́ще ктому́ испію́тъ віно́ твоє́ сы́нове чужді́и, о не́мже труди́лся єси́:
|
|
9
|
9
|
|
но собирaющіи снэдsтъ | и3 похвaлzтъ гDа, и3 њб8имaющіи и3спію1тъ | во дв0рэхъ с™hхъ мои1хъ.
|
но собира́ющіи снѣдя́тъ я́ и похва́лятъ Го́спода, и объима́ющіи испію́тъ я́ во дво́рѣхъ святы́хъ Мои́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
И#ди1те враты2 мои1ми и3 пyть сотвори1те лю1демъ мои6мъ, и3 кaменіе, є4же на пути2, размещи1те: воздви1гните знaменіе на kзhки.
|
Иди́те враты́ Мои́ми и пу́ть сотвори́те лю́демъ Мои́мъ, и ка́меніє, є́же на пути́, размещи́те: воздви́гните зна́меніє на язы́ки.
|
|
11
|
11
|
|
Сe бо, гDь слhшано сотвори2 до послёднихъ земли2: рцhте дщeри сіHновэ: сE, сп7си1тель тв0й грzдeтъ, и3мёzй съ соб0ю мздY и3 дёло своE пред8 лицeмъ свои1мъ.
|
Се́ бо, Госпо́дь слы́шано сотвори́ до послѣ́днихъ земли́: рцы́те дще́ри Сіо́новѣ: се́, Спаси́тель тво́й гряде́тъ, имѣ́яй съ Собо́ю мзду́ и дѣ́ло Своє́ предъ лице́мъ Свои́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
И# прозовeтъ | лю1ди с™ы, и3збaвлєны гDемъ: тh же прозовeшисz взhсканъ грaдъ и3 не њстaвленъ.
|
И прозове́тъ я́ лю́ди свя́ты, изба́влены Го́сподемъ: ты́ же прозове́шися взы́сканъ гра́дъ и не оста́вленъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.