|
Pалти1рь
|
Псалти́рь
|
Псалтир церковнослов'янською онлайн |
|
|
Pал0мъ №
|
Псалом 1
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, №.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Бlжeнъ мyжъ, и4же не и4де на совётъ нечести1выхъ, и3 на пути2 грёшныхъ не стA, и3 на сэдaлищи губи1телей не сёде:
|
Блаже́нъ му́жъ, и́же не и́де на совѣ́тъ нечести́выхъ, и на пути́ грѣ́шныхъ не ста́, и на сѣда́лищи губи́телей не сѣ́де:
|
|
2
|
2
|
|
но въ зак0нэ гDни в0лz є3гw2, и3 въ зак0нэ є3гw2 поучи1тсz дeнь и3 н0щь.
|
но въ зако́нѣ Госпо́дни во́ля єго́, и въ зако́нѣ Єго́ поучи́тся де́нь и но́щь.
|
|
3
|
3
|
|
И# бyдетъ ћкw дрeво насаждeное при и3сх0дищихъ в0дъ, є4же пл0дъ св0й дaстъ во врeмz своE, и3 ли1стъ є3гw2 не tпадeтъ: и3 вс‰, є3ли6ка ѓще твори1тъ, ўспёетъ.
|
И бу́детъ я́ко дре́во насажде́ноє при исхо́дищихъ во́дъ, є́же пло́дъ сво́й да́стъ во вре́мя своє́, и ли́стъ єго́ не отпаде́тъ: и вся́, єли́ка а́ще твори́тъ, успѣ́єтъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не тaкw нечести1віи, не тaкw: но ћкw прaхъ, є3г0же возметaетъ вётръ t лицA земли2.
|
Не та́ко нечести́віи, не та́ко: но я́ко пра́хъ, єго́же возмета́єтъ вѣ́тръ от лица́ земли́.
|
|
5
|
5
|
|
Сегw2 рaди не воскрeснутъ нечести1віи на сyдъ, нижE грBшницы въ совётъ првdныхъ.
|
Сего́ ра́ди не воскре́снутъ нечести́віи на су́дъ, ниже́ грѣ́шницы въ совѣ́тъ пра́ведныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Ћкw вёсть гDь пyть првdныхъ, и3 пyть нечести1выхъ поги1бнетъ.
|
Я́ко вѣ́сть Госпо́дь пу́ть пра́ведныхъ, и пу́ть нечести́выхъ поги́бнетъ.
|
|
Pал0мъ в7
|
Псалом 2
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, в7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Вскyю шатaшасz kзhцы, и3 лю1діе поучи1шасz тщє1тнымъ;
|
Вску́ю шата́шася язы́цы, и лю́діє поучи́шася тще́тнымъ?
|
|
2
|
2
|
|
Предстaша цaріе зeмстіи, и3 кн‰зи собрaшасz вкyпэ на гDа и3 на хrтA є3гw2.
|
Предста́ша ца́ріє зе́мстіи, и кня́зи собра́шася вку́пѣ на Го́спода и на Христа́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Раст0ргнемъ [раст0ргнимъ] ќзы и4хъ и3 tвeржемъ [tвeржимъ] t нaсъ и4го и4хъ.
|
Расто́ргнемъ {расто́ргнимъ} у́зы и́хъ и отве́ржемъ {отве́ржимъ} от на́съ и́го и́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Живhй на нб7сёхъ посмэeтсz и5мъ, и3 гDь поругaетсz и5мъ.
|
Живы́й на небесѣ́хъ посмѣє́тся и́мъ, и Госпо́дь поруга́єтся и́мъ.
|
|
5
|
5
|
|
ТогдA возгlетъ къ ни6мъ гнёвомъ свои1мъ и3 ћростію своeю смzтeтъ |:
|
Тогда́ возглаго́летъ къ ни́мъ гнѣ́вомъ Свои́мъ и я́ростію Своє́ю смяте́тъ я́:
|
|
6
|
6
|
|
ѓзъ же постaвленъ є4смь цRь t негw2 над8 сіHномъ, гор0ю с™0ю є3гw2,
|
А́зъ же поста́вленъ є́смь Ца́рь от Него́ надъ Сіо́номъ, горо́ю свято́ю Єго́,
|
|
7
|
7
|
|
возвэщazй повелёніе гDне. ГDь речE ко мнЁ: сн7ъ м0й є3си2 ты2, ѓзъ днeсь роди1хъ тS:
|
возвѣща́яй повелѣ́ніє Госпо́дне. Госпо́дь рече́ ко Мнѣ́: Сы́нъ Мо́й єси́ Ты́, А́зъ дне́сь роди́хъ Тя́:
|
|
8
|
8
|
|
проси2 t менє2, и3 дaмъ ти2 kзhки достоsніе твоE, и3 њдержaніе твоE концы2 земли2:
|
проси́ от Мене́, и да́мъ ти́ язы́ки достоя́ніє Твоє́, и одержа́ніє Твоє́ концы́ земли́:
|
|
9
|
9
|
|
ўпасeши | жезл0мъ желёзнымъ, ћкw сосyды скудє1льничи сокруши1ши |.
|
упасе́ши я́ жезло́мъ желѣ́знымъ, я́ко сосу́ды скуде́льничи сокруши́ши я́.
|
|
10
|
10
|
|
И# нн7э, цaріе, разумёйте, накажи1тесz вси2 судsщіи земли2.
|
И ны́нѣ, ца́ріє, разумѣ́йте, накажи́теся вси́ судя́щіи земли́.
|
|
11
|
11
|
|
Раб0тайте гDеви со стрaхомъ, и3 рaдуйтесz є3мY со трeпетомъ.
|
Рабо́тайте Го́сподеви со стра́хомъ, и ра́дуйтеся Єму́ со тре́петомъ.
|
|
12
|
12
|
|
Пріими1те наказaніе, да не когдA прогнёваетсz гDь, и3 поги1бнете t пути2 првdнагw, є3гдA возгори1тсz вск0рэ ћрость є3гw2: бlжeни вси2 надёющіисz нaнь.
|
Пріими́те наказа́ніє, да не когда́ прогнѣ́ваєтся Госпо́дь, и поги́бнете от пути́ пра́веднаго, єгда́ возгори́тся вско́рѣ я́рость Єго́: блаже́ни вси́ надѣ́ющіися На́нь.
|
|
Pал0мъ G
|
Псалом 3
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, внегдA tбэгaше t лицA ґвессалHма сhна своегw2, G.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ отбѣга́ше от лица́ Авессало́ма сы́на своєго́.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, чт0 сz ўмн0жиша стужaющіи ми2; мн0зи востаю1тъ на мS,
|
Го́споди, что́ ся умно́жиша стужа́ющіи ми́? Мно́зи востаю́тъ на мя́,
|
|
3
|
3
|
|
мн0зи глаг0лютъ души2 моeй: нёсть спcніz є3мY въ бз7э є3гw2.
|
мно́зи глаго́лютъ души́ моє́й: нѣ́сть спасе́нія єму́ въ Бо́зѣ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Тh же, гDи, застyпникъ м0й є3си2, слaва моS, и3 возносsй главY мою2.
|
Ты́ же, Го́споди, засту́пникъ мо́й єси́, сла́ва моя́, и вознося́й главу́ мою́.
|
|
5
|
5
|
|
Глaсомъ мои1мъ ко гDу воззвaхъ, и3 ўслhша мS t горы2 с™hz своеS.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, и услы́ша мя́ от горы́ святы́я Своєя́.
|
|
6
|
6
|
|
Ѓзъ ўснyхъ, и3 спaхъ, востaхъ, ћкw гDь застyпитъ мS.
|
А́зъ усну́хъ, и спа́хъ, воста́хъ, я́ко Госпо́дь засту́питъ мя́.
|
|
7
|
7
|
|
Не ўбою1сz t тeмъ людjй, w4крестъ напaдающихъ на мS.
|
Не убою́ся от те́мъ люді́й, о́крестъ напа́дающихъ на мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Воскrни2, гDи, сп7си1 мz, б9е м0й: ћкw ты2 порази1лъ є3си2 вс‰ враждyющыz ми2 всyе, зyбы грёшникwвъ сокруши1лъ є3си2.
|
Воскре́сни́, Го́споди, спаси́ мя, Бо́же мо́й: я́ко Ты́ порази́лъ єси́ вся́ вражду́ющыя ми́ всу́є, зу́бы грѣ́шниковъ сокруши́лъ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
ГDне є4сть спcніе, и3 на лю1дехъ твои1хъ блгcвeніе твоE.
|
Госпо́дне є́сть спасе́ніє, и на лю́дехъ Твои́хъ благослове́ніє Твоє́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ д7
|
Псалом 4
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ, pал0мъ дв7ду, д7.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ВнегдA призвaти ми2, ўслhша мS бGъ прaвды моеS: въ ск0рби распространи1лъ мS є3си2: ўщeдри мS и3 ўслhши моли1тву мою2.
|
Внегда́ призва́ти ми́, услы́ша мя́ Бо́гъ пра́вды моєя́: въ ско́рби распространи́лъ мя́ єси́: уще́дри мя́ и услы́ши моли́тву мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Сhнове человёчестіи, док0лэ тzжкосeрдіи; вскyю лю1бите суетY и3 и4щете лжи2;
|
Сы́нове человѣ́честіи, доко́лѣ тяжкосе́рдіи? Вску́ю лю́бите суєту́ и и́щете лжи́?
|
|
4
|
4
|
|
И# ўвёдите, ћкw ўдиви2 гDь прпdбнаго своего2. ГDь ўслhшитъ мS, внегдA воззвaти ми2 къ немY.
|
И увѣ́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь услы́шитъ мя́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Нему́.
|
|
5
|
5
|
|
Гнёвайтесz, и3 не согрэшaйте, ±же глаг0лете въ сердцaхъ вaшихъ, на л0жахъ вaшихъ ўмили1тесz:
|
Гнѣ́вайтеся, и не согрѣша́йте, я́же глаго́лете въ сердца́хъ ва́шихъ, на ло́жахъ ва́шихъ умили́теся:
|
|
6
|
6
|
|
пожри1те жeртву прaвды и3 ўповaйте на гDа.
|
пожри́те же́ртву пра́вды и упова́йте на Го́спода.
|
|
7
|
7
|
|
Мн0зи глаг0лютъ: кто2 kви1тъ нaмъ бlг†z; знaменасz на нaсъ свётъ лицA твоегw2, гDи.
|
Мно́зи глаго́лютъ: кто́ яви́тъ на́мъ блага́я? Зна́менася на на́съ свѣ́тъ лица́ Твоєго́, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Дaлъ є3си2 весeліе въ сeрдцы моeмъ: t плодA пшени1цы, вінA и3 є3лeа своегw2 ўмн0жишасz:
|
Да́лъ єси́ весе́ліє въ се́рдцы моє́мъ: от плода́ пшени́цы, віна́ и єле́а своєго́ умно́жишася:
|
|
9
|
9
|
|
въ ми1рэ вкyпэ ўснY и3 почjю, ћкw ты2, гDи, є3ди1наго на ўповaніи всели1лъ мS є3си2.
|
въ ми́рѣ вку́пе усну́ и почі́ю, я́ко Ты́, Го́споди, єди́наго на упова́ніи всели́лъ мя́ єси́.
|
|
Pал0мъ є7
|
Псалом 5
|
|
1
|
1
|
|
Њ наслёдствующемъ, pал0мъ дв7ду, є7.
|
О наслѣ́дствующемъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Глаг0лы мо‰ внуши2, гDи, разумёй звaніе моE.
|
Глаго́лы моя́ внуши́, Го́споди, разумѣ́й зва́ніє моє́.
|
|
3
|
3
|
|
Вонми2 глaсу молeніz моегw2, цRю2 м0й и3 б9е м0й: ћкw къ тебЁ помолю1сz, гDи.
|
Вонми́ гла́су моле́нія моєго́, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й: я́ко къ Тебѣ́ помолю́ся, Го́споди.
|
|
4
|
4
|
|
Заyтра ўслhши глaсъ м0й: заyтра предстaну ти2, и3 ќзриши мS:
|
Зау́тра услы́ши гла́съ мо́й: зау́тра предста́ну Ти́, и у́зриши мя́:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw бGъ не хотsй беззак0ніz ты2 є3си2: не присели1тсz къ тебЁ лукaвнуzй,
|
я́ко Бо́гъ не хотя́й беззако́нія Ты́ єси́: не присели́тся къ Тебѣ́ лука́внуяй,
|
|
6
|
6
|
|
нижE пребyдутъ беззакHнницы пред8 nчи1ма твои1ма: возненави1дэлъ є3си2 вс‰ дёлающыz беззак0ніе,
|
ниже́ пребу́дутъ беззако́нницы предъ очи́ма Твои́ма: возненави́дѣлъ єси́ вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє,
|
|
7
|
7
|
|
погуби1ши вс‰ глаг0лющыz лжY: мyжа кровeй и3 льсти1ва гнушaетсz гDь.
|
погуби́ши вся́ глаго́лющыя лжу́: му́жа крове́й и льсти́ва гнуша́єтся Госпо́дь.
|
|
8
|
8
|
|
Ѓзъ же мн0жествомъ млcти твоеS вни1ду въ д0мъ тв0й, поклоню1сz ко хрaму с™0му твоемY, въ стрaсэ твоeмъ.
|
А́зъ же мно́жествомъ ми́лости Твоєя́ вни́ду въ до́мъ Тво́й, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́, въ стра́сѣ Твоє́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
ГDи, настaви мS прaвдою твоeю, вр†гъ мои1хъ рaди и3спрaви пред8 тоб0ю пyть м0й.
|
Го́споди, наста́ви мя́ пра́вдою Твоє́ю, вра́гъ мои́хъ ра́ди испра́ви предъ Тобо́ю пу́ть мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw нёсть во ўстёхъ и4хъ и4стины, сeрдце и4хъ сyетно, гр0бъ tвeрстъ гортaнь и4хъ, љзы6ки свои1ми льщaху.
|
Я́ко нѣ́сть во устѣ́хъ и́хъ и́стины, се́рдце и́хъ су́єтно, гро́бъ отве́рстъ горта́нь и́хъ, язы́ки свои́ми льща́ху.
|
|
11
|
11
|
|
Суди2 и5мъ, б9е, да tпадyтъ t мhслей свои1хъ: по мн0жеству нечeстіz и4хъ и3зри1ни |, ћкw преwгорчи1ша тS, гDи.
|
Суди́ и́мъ, Бо́же, да отпаду́тъ от мы́слей свои́хъ: по мно́жеству нече́стія и́хъ изри́ни я́, я́ко преогорчи́ша Тя́, Го́споди.
|
|
12
|
12
|
|
И# да возвеселsтсz вси2 ўповaющіи на тS, во вёкъ возрaдуютсz, и3 всели1шисz въ ни1хъ: и3 похвaлzтсz њ тебЁ лю1бzщіи и4мz твоE.
|
И да возвеселя́тся вси́ упова́ющіи на Тя́, во вѣ́къ возра́дуются, и всели́шися въ ни́хъ: и похва́лятся о Тебѣ́ лю́бящіи и́мя Твоє́.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw ты2 блгcви1ши првdника, гDи, ћкw nрyжіемъ бlговолeніz вэнчaлъ є3си2 нaсъ.
|
Я́ко Ты́ благослови́ши пра́ведника, Го́споди, я́ко ору́жіємъ благоволе́нія вѣнча́лъ єси́ на́съ.
|
|
Pал0мъ ѕ7
|
Псалом 6
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ њ nсмёмъ, pал0мъ дв7ду, ѕ7.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ о осмѣ́мъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, да не ћростію твоeю њбличи1ши менE, нижE гнёвомъ твои1мъ накaжеши менE.
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми1луй мS, гDи, ћкw нeмощенъ є4смь: и3зцэли1 мz, гDи, ћкw смzт0шасz кHсти мо‰,
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко не́мощенъ є́смь: изцѣли́ мя, Го́споди, я́ко смято́шася ко́сти моя́,
|
|
4
|
4
|
|
и3 душA моS смzтeсz ѕэлw2: и3 ты2, гDи, док0лэ;
|
и душа́ моя́ смяте́ся зѣло́: и Ты́, Го́споди, доко́лѣ?
|
|
5
|
5
|
|
Њбрати1сz, гDи, и3збaви дyшу мою2, сп7си1 мz рaди млcти твоеS:
|
Обрати́ся, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́, спаси́ мя ра́ди ми́лости Твоєя́:
|
|
6
|
6
|
|
ћкw нёсть въ смeрти поминazй тебE, во ѓдэ же кто2 и3сповёстсz тебЁ;
|
я́ко нѣ́сть въ сме́рти помина́яй Тебе́, во а́дѣ же кто́ исповѣ́стся Тебѣ́?
|
|
7
|
7
|
|
Ўтруди1хсz воздыхaніемъ мои1мъ, и3змhю на всsку н0щь л0же моE, слезaми мои1ми постeлю мою2 њмочY.
|
Утруди́хся воздыха́ніємъ мои́мъ, измы́ю на вся́ку но́щь ло́же моє́, слеза́ми мои́ми посте́лю мою́ омочу́.
|
|
8
|
8
|
|
Смzтeсz t ћрости џко моE, њбетшaхъ во всёхъ вразёхъ мои1хъ.
|
Смяте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́хъ во всѣ́хъ вразѣ́хъ мои́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Tступи1те t менє2, вси2 дёлающіи беззак0ніе, ћкw ўслhша гDь глaсъ плaча моегw2,
|
Отступи́те от мене́, вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко услы́ша Госпо́дь гла́съ пла́ча моєго́,
|
|
10
|
10
|
|
ўслhша гDь молeніе моE, гDь моли1тву мою2 пріsтъ.
|
услы́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прія́тъ.
|
|
11
|
11
|
|
Да постыдsтсz и3 смzтyтсz вси2 врази2 мои2, да возвратsтсz и3 ўстыдsтсz ѕэлw2 вск0рэ.
|
Да постыдя́тся и смяту́тся вси́ врази́ мои́, да возвратя́тся и устыдя́тся зѣло́ вско́рѣ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ з7
|
Псалом 7
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, є3г0же воспётъ гDеви њ словесёхъ хусjевыхъ, сhна їеменjина, з7.
|
Псало́мъ Дави́ду, єго́же воспѣ́тъ Го́сподеви о словесѣ́хъ Хусі́євыхъ, сы́на Іємені́ина.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи б9е м0й, на тS ўповaхъ, сп7си1 мz t всёхъ гонsщихъ мS и3 и3збaви мS:
|
Го́споди Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, спаси́ мя от всѣ́хъ гоня́щихъ мя́ и изба́ви мя́:
|
|
3
|
3
|
|
да не когдA похи1титъ ћкw лeвъ дyшу мою2, не сyщу и3збавлsющу, нижE спасaющу.
|
да не когда́ похи́титъ я́ко ле́въ ду́шу мою́, не су́щу избавля́ющу, ниже́ спаса́ющу.
|
|
4
|
4
|
|
ГDи б9е м0й, ѓще сотвори1хъ сіE, ѓще є4сть непрaвда въ рукY моє1ю,
|
Го́споди Бо́же мо́й, а́ще сотвори́хъ сіє́, а́ще є́сть непра́вда въ руку́ моє́ю,
|
|
5
|
5
|
|
ѓще воздaхъ воздаю1щымъ ми2 ѕл†, да tпадY u5бо t вр†гъ мои1хъ т0щъ:
|
а́ще возда́хъ воздаю́щымъ ми́ зла́, да отпаду́ у́бо от вра́гъ мои́хъ то́щъ:
|
|
6
|
6
|
|
да поженeтъ ќбw врaгъ дyшу мою2, и3 да пости1гнетъ, и3 поперeтъ въ зeмлю жив0тъ м0й, и3 слaву мою2 въ пeрсть всели1тъ.
|
да пожене́тъ у́бо вра́гъ ду́шу мою́, и да пости́гнетъ, и попере́тъ въ зе́млю живо́тъ мо́й, и сла́ву мою́ въ пе́рсть всели́тъ.
|
|
7
|
7
|
|
Воскrни2, гDи, гнёвомъ твои1мъ, вознеси1сz въ концaхъ вр†гъ твои1хъ, и3 востaни, гDи б9е м0й, повелёніемъ, и4мже заповёдалъ є3си2,
|
Воскре́сни́, Го́споди, гнѣ́вомъ Твои́мъ, вознеси́ся въ конца́хъ вра́гъ Твои́хъ, и воста́ни, Го́споди Бо́же мо́й, повелѣ́ніємъ, и́мже заповѣ́далъ єси́,
|
|
8
|
8
|
|
и3 с0нмъ людjй њбhдетъ тS: и3 њ т0мъ на высотY њбрати1сz.
|
и со́нмъ люді́й обы́детъ Тя́: и о то́мъ на высоту́ обрати́ся.
|
|
9
|
9
|
|
ГDь сyдитъ лю1демъ: суди1 ми, гDи, по прaвдэ моeй и3 по неѕл0бэ моeй на мS.
|
Госпо́дь су́дитъ лю́демъ: суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ моє́й и по незло́бѣ моє́й на мя́.
|
|
10
|
10
|
|
Да скончaетсz ѕл0ба грёшныхъ, и3 и3спрaвиши првdнаго, и3спытazй сердцA и3 ўтрHбы, б9е, првdнw.
|
Да сконча́єтся зло́ба грѣ́шныхъ, и испра́виши пра́веднаго, испыта́яй сердца́ и утро́бы, Бо́же, пра́ведно.
|
|
11
|
11
|
|
П0мощь моS t бGа, сп7сaющагw пр†выz сeрдцемъ.
|
По́мощь моя́ от Бо́га, спаса́ющаго пра́выя се́рдцемъ.
|
|
12
|
12
|
|
БGъ суди1тель првdнъ, и3 крёпокъ, и3 долготерпэли1въ, и3 не гнёвъ наводsй на всsкъ дeнь.
|
Бо́гъ суди́тель пра́веденъ, и крѣ́покъ, и долготерпѣли́въ, и не гнѣ́въ наводя́й на вся́къ де́нь.
|
|
13
|
13
|
|
Ѓще не њбратитeсz, nрyжіе своE њчи1ститъ, лyкъ св0й напрzжE, и3 ўгот0ва и5,
|
А́ще не обратите́ся, ору́жіє Своє́ очи́ститъ, лу́къ Сво́й напряже́, и угото́ва и́,
|
|
14
|
14
|
|
и3 въ нeмъ ўгот0ва сосyды смє1ртныz, стрёлы сво‰ сгарaємымъ содёла.
|
и въ не́мъ угото́ва сосу́ды сме́ртныя, стрѣ́лы Своя́ сгара́ємымъ содѣ́ла.
|
|
15
|
15
|
|
СE, болЁ непрaвдою, зачaтъ болёзнь и3 роди2 беззак0ніе:
|
Се́, болѣ́ непра́вдою, зача́тъ болѣ́знь и роди́ беззако́ніє:
|
|
16
|
16
|
|
р0въ и3зры2 и3 и3скопA и5, и3 падeтъ въ ћму, ю4же содёла.
|
ро́въ изры́ и ископа́ и́, и паде́тъ въ я́му, ю́же содѣ́ла.
|
|
17
|
17
|
|
Њбрати1тсz болёзнь є3гw2 на главY є3гw2, и3 на вeрхъ є3гw2 непрaвда є3гw2 сни1детъ.
|
Обрати́тся болѣ́знь єго́ на главу́ єго́, и на ве́рхъ єго́ непра́вда єго́ сни́детъ.
|
|
18
|
18
|
|
И#сповёмсz гDеви по прaвдэ є3гw2 и3 пою2 и4мени гDа вhшнzгw.
|
Исповѣ́мся Го́сподеви по пра́вдѣ Єго́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
|
|
Pал0мъ }
|
Псалом 8
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ точи1лэхъ, pал0мъ дв7ду, }.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи гDь нaшъ, ћкw чyдно и4мz твоE по всeй земли2, ћкw взsтсz великолёпіе твоE превhше нб7съ.
|
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́, я́ко взя́тся великолѣ́піє Твоє́ превы́ше небе́съ.
|
|
3
|
3
|
|
И#з8 ќстъ младeнєцъ и3 ссyщихъ соверши1лъ є3си2 хвалY, вр†гъ твои1хъ рaди, є4же разруши1ти врагA и3 мeстника.
|
Изъ у́стъ младе́нецъ и ссу́щихъ соверши́лъ єси́ хвалу́, вра́гъ Твои́хъ ра́ди, є́же разруши́ти врага́ и ме́стника.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw ўзрю2 небесA, дэлA пє1рстъ твои1хъ, лунY и3 ѕвёзды, ±же ты2 њсновaлъ є3си2:
|
Я́ко узрю́ небеса́, дѣла́ пе́рстъ Твои́хъ, луну́ и звѣ́зды, я́же Ты́ основа́лъ єси́:
|
|
5
|
5
|
|
что2 є4сть человёкъ, ћкw п0мниши є3го2; и3ли2 сhнъ человёчь, ћкw посэщaеши є3го2;
|
что́ є́сть человѣ́къ, я́ко по́мниши єго́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко посѣща́єши єго́?
|
|
6
|
6
|
|
Ўмaлилъ є3си2 є3го2 мaлымъ чи1мъ t ѓгGлъ, слaвою и3 чeстію вэнчaлъ є3си2 є3го2:
|
Ума́лилъ єси́ єго́ ма́лымъ чи́мъ от А́нгелъ, сла́вою и че́стію вѣнча́лъ єси́ єго́:
|
|
7
|
7
|
|
и3 постaвилъ є3си2 є3го2 над8 дёлы рукY твоє1ю, вс‰ покори1лъ є3си2 под8 н0зэ є3гw2:
|
и поста́вилъ єси́ єго́ надъ дѣ́лы руку́ Твоє́ю, вся́ покори́лъ єси́ подъ но́зѣ єго́:
|
|
8
|
8
|
|
џвцы и3 волы2 вс‰, є3щe же и3 скоты2 польск‡z,
|
о́вцы и волы́ вся́, єще́ же и скоты́ польскі́я,
|
|
9
|
9
|
|
пти6цы небє1сныz и3 ры6бы морск‡z, преходsщыz стєзи2 морск‡z.
|
пти́цы небе́сныя и ры́бы морскі́я, преходя́щыя стези́ морскі́я.
|
|
10
|
10
|
|
ГDи гDь нaшъ, ћкw чyдно и4мz твоE по всeй земли2.
|
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ f7
|
Псалом 9
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ тaйныхъ сhна, pал0мъ дв7ду, f7.
|
Въ коне́цъ, о та́йныхъ сы́на, псало́мъ Дави́ду, 9.
|
|
2
|
2
|
|
И#сповёмсz тебЁ, гDи, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ, повёмъ вс‰ чудесA тво‰.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
3
|
3
|
|
Возвеселю1сz и3 возрaдуюсz њ тебЁ, пою2 и4мени твоемY, вhшній.
|
Возвеселю́ся и возра́дуюся о Тебѣ́, пою́ и́мени Твоєму́, Вы́шній.
|
|
4
|
4
|
|
ВнегдA возврати1тисz врагY моемY вспsть, и3знем0гутъ и3 поги1бнутъ t лицA твоегw2.
|
Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ вспя́ть, изнемо́гутъ и поги́бнутъ от лица́ Твоєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw сотвори1лъ є3си2 сyдъ м0й и3 прю2 мою2: сёлъ є3си2 на пrт0лэ, судsй прaвду.
|
Я́ко сотвори́лъ єси́ су́дъ мо́й и прю́ мою́: сѣ́лъ єси́ на престо́лѣ, судя́й пра́вду.
|
|
6
|
6
|
|
Запрети1лъ є3си2 kзhкwмъ, и3 поги1бе нечести1вый: и4мz є3гw2 потреби1лъ є3си2 въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
Запрети́лъ єси́ язы́комъ, и поги́бе нечести́вый: и́мя єго́ потреби́лъ єси́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
7
|
7
|
|
ВрагY њскудёша nр{жіz въ конeцъ, и3 грaды разруши1лъ є3си2: поги1бе пaмzть є3гw2 съ шyмомъ.
|
Врагу́ оскудѣ́ша ору́жія въ коне́цъ, и гра́ды разруши́лъ єси́: поги́бе па́мять єго́ съ шу́момъ.
|
|
8
|
8
|
|
И# гDь во вёкъ пребывaетъ, ўгот0ва на сyдъ пrт0лъ св0й:
|
И Госпо́дь во вѣ́къ пребыва́єтъ, угото́ва на су́дъ престо́лъ Сво́й:
|
|
9
|
9
|
|
и3 т0й суди1ти и4мать вселeннэй въ прaвду, суди1ти и4мать лю1демъ въ правотЁ.
|
и То́й суди́ти и́мать вселе́ннѣй въ пра́вду, суди́ти и́мать лю́демъ въ правотѣ́.
|
|
10
|
10
|
|
И# бhсть гDь прибёжище ўб0гому, пом0щникъ во бlговрeменіихъ, въ ск0рбехъ.
|
И бы́сть Госпо́дь прибѣ́жище убо́гому, помо́щникъ во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ.
|
|
11
|
11
|
|
И# да ўповaютъ на тS знaющіи и4мz твоE, ћкw не њстaвилъ є3си2 взыскaющихъ тS, гDи.
|
И да упова́ютъ на Тя́ зна́ющіи и́мя Твоє́, я́ко не оста́вилъ єси́ взыска́ющихъ Тя́, Го́споди.
|
|
12
|
12
|
|
П0йте гDеви, живyщему въ сіHнэ, возвэсти1те во kзhцэхъ начин†ніz є3гw2:
|
По́йте Го́сподеви, живу́щему въ Сіо́нѣ, возвѣсти́те во язы́цѣхъ начина́нія Єго́:
|
|
13
|
13
|
|
ћкw взыскazй крHви и4хъ помzнY, не забы2 звaніz ўб0гихъ.
|
я́ко взыска́яй кро́ви и́хъ помяну́, не забы́ зва́нія убо́гихъ.
|
|
14
|
14
|
|
Поми1луй мS, гDи, ви1ждь смирeніе моE t вр†гъ мои1хъ, возносsй мS t врaтъ смeртныхъ:
|
Поми́луй мя́, Го́споди, ви́ждь смире́ніє моє́ от вра́гъ мои́хъ, вознося́й мя́ от вра́тъ сме́ртныхъ:
|
|
15
|
15
|
|
ћкw да возвэщY вс‰ хвалы6 тво‰ во вратёхъ дщeре сіHни: возрaдуемсz њ спcніи твоeмъ.
|
я́ко да возвѣщу́ вся́ хвалы́ Твоя́ во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни: возра́дуємся о спасе́ніи Твоє́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Ўглэб0ша kзhцы въ пaгубэ, ю4же сотвори1ша: въ сёти сeй, ю4же скрhша, ўвzзE ногA и4хъ.
|
Углѣбо́ша язы́цы въ па́губѣ, ю́же сотвори́ша: въ сѣ́ти се́й, ю́же скры́ша, увязе́ нога́ и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Знaемь є4сть гDь судбы6 творsй: въ дёлэхъ рукY своє1ю ўвzзE грёшникъ.
|
Зна́ємь є́сть Госпо́дь судьбы́ творя́й: въ дѣ́лѣхъ руку́ своє́ю увязе́ грѣ́шникъ.
|
|
18
|
18
|
|
Да возвратsтсz грBшницы во ѓдъ, вси2 kзhцы забывaющіи бGа.
|
Да возвратя́тся грѣ́шницы во а́дъ, вси́ язы́цы забыва́ющіи Бо́га.
|
|
19
|
19
|
|
Ћкw не до концA забвeнъ бyдетъ ни1щій, терпёніе ўб0гихъ не поги1бнетъ до концA.
|
Я́ко не до конца́ забве́нъ бу́детъ ни́щій, терпѣ́ніє убо́гихъ не поги́бнетъ до конца́.
|
|
20
|
20
|
|
Воскrни2, гDи, да не крэпи1тсz человёкъ, да сyдzтсz kзhцы пред8 тоб0ю.
|
Воскре́сни́, Го́споди, да не крѣпи́тся человѣ́къ, да су́дятся язы́цы предъ Тобо́ю.
|
|
21
|
21
|
|
Постaви, гDи, законоположи1телz над8 ни1ми, да разумёютъ kзhцы, ћкw человёцы сyть.
|
Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля надъ ни́ми, да разумѣ́ютъ язы́цы, я́ко человѣ́цы су́ть.
|
|
22
|
22
|
|
Вскyю, гDи, tстоS далeче, презирaеши во бlговрeменіихъ, въ ск0рбехъ;
|
Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ?
|
|
23
|
23
|
|
ВнегдA горди1тисz нечести1вому, возгарaетсz ни1щій: ўвzзaютъ въ совётэхъ, ±же помышлsютъ.
|
Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́єтся ни́щій: увяза́ютъ въ совѣ́тѣхъ, я́же помышля́ютъ.
|
|
24
|
24
|
|
Ћкw хвали1мь є4сть грёшный въ п0хотехъ души2 своеS, и3 њби1дzй благослови1мь є4сть.
|
Я́ко хвали́мь є́сть грѣ́шный въ по́хотехъ души́ своєя́, и оби́дяй благослови́мь є́сть.
|
|
25
|
25
|
|
Раздражи2 гDа грёшный: по мн0жеству гнёва своегw2 не взhщетъ: нёсть бGа пред8 ни1мъ.
|
Раздражи́ Го́спода грѣ́шный: по мно́жеству гнѣ́ва своєго́ не взы́щетъ: нѣ́сть Бо́га предъ ни́мъ.
|
|
26
|
26
|
|
Њсквернsютсz путіE є3гw2 на всsко врeмz: teмлютсz судбы6 тво‰ t лицA є3гw2: всёми враги6 свои1ми њбладaетъ.
|
Оскверня́ются путіє́ єго́ на вся́ко вре́мя: отъе́млются судьбы́ Твоя́ от лица́ єго́: всѣ́ми враги́ свои́ми облада́єтъ.
|
|
27
|
27
|
|
Речe бо въ сeрдцы своeмъ: не подви1жусz t р0да въ р0дъ без8 ѕлA:
|
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не подви́жуся от ро́да въ ро́дъ безъ зла́:
|
|
28
|
28
|
|
є3гHже клsтвы ўстA є3гw2 пHлна сyть, и3 г0рести и3 льсти2: под8 љзhкомъ є3гw2 трyдъ и3 болёзнь.
|
єго́же кля́твы уста́ єго́ по́лна су́ть, и го́рести и льсти́: подъ язы́комъ єго́ тру́дъ и болѣ́знь.
|
|
29
|
29
|
|
Присэди1тъ въ лови1телствэ съ богaтыми въ тaйныхъ, є4же ўби1ти непови1ннаго: џчи є3гw2 на ни1щаго призирaетэ.
|
Присѣди́тъ въ лови́телствѣ съ бога́тыми въ та́йныхъ, є́же уби́ти непови́ннаго: о́чи єго́ на ни́щаго призира́єтѣ.
|
|
30
|
30
|
|
Лови1тъ въ тaйнэ ћкw лeвъ во њгрaдэ своeй, лови1тъ є4же восхи1тити ни1щаго, восхи1тити ни1щаго, внегдA привлещи2 и5 въ сёти своeй.
|
Лови́тъ въ та́йнѣ я́ко ле́въ во огра́дѣ своє́й, лови́тъ є́же восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ и́ въ сѣ́ти своє́й.
|
|
31
|
31
|
|
Смири1тъ є3го2: преклони1тсz и3 падeтъ, внегдA є3мY њбладaти ўб0гими.
|
Смири́тъ єго́: преклони́тся и паде́тъ, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.
|
|
32
|
32
|
|
Речe бо въ сeрдцы своeмъ: забы2 бGъ, tврати2 лицE своE, да не ви1дитъ до концA.
|
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: забы́ Бо́гъ, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дитъ до конца́.
|
|
33
|
33
|
|
Воскrни2, гDи б9е м0й, да вознесeтсz рукA твоS, не забyди ўб0гихъ твои1хъ до концA.
|
Воскре́сни́, Го́споди Бо́же мо́й, да вознесе́тся рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гихъ Твои́хъ до конца́.
|
|
34
|
34
|
|
Чесw2 рaди прогнёва нечести1вый бGа; речe бо въ сeрдцы своeмъ: не взhщетъ.
|
Чесо́ ра́ди прогнѣ́ва нечести́вый Бо́га? Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не взы́щетъ.
|
|
35
|
35
|
|
Ви1диши, ћкw ты2 болёзнь и3 ћрость смотрsеши, да прeданъ бyдетъ въ рyцэ твои2: тебЁ њстaвленъ є4сть ни1щій, си1ру ты2 бyди пом0щникъ.
|
Ви́диши, я́ко Ты́ болѣ́знь и я́рость смотря́єши, да пре́данъ бу́детъ въ ру́цѣ Твои́: Тебѣ́ оста́вленъ є́сть ни́щій, си́ру Ты́ бу́ди помо́щникъ.
|
|
36
|
36
|
|
Сокруши2 мhшцу грёшному и3 лукaвому: взhщетсz грёхъ є3гw2 и3 не њбрsщетсz.
|
Сокруши́ мы́шцу грѣ́шному и лука́вому: взы́щется грѣ́хъ єго́ и не обря́щется.
|
|
37
|
37
|
|
ГDь цRь во вёкъ и3 въ вёкъ вёка: поги1бнете, kзhцы, t земли2 є3гw2.
|
Госпо́дь Ца́рь во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: поги́бнете, язы́цы, от земли́ Єго́.
|
|
38
|
38
|
|
Желaніе ўб0гихъ ўслhшалъ є3си2, гDи, ўгот0ванію сeрдца и4хъ внsтъ ќхо твоE.
|
Жела́ніє убо́гихъ услы́шалъ єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдца и́хъ вня́тъ у́хо Твоє́.
|
|
39
|
39
|
|
Суди2 си1ру и3 смирeну, да не приложи1тъ ктомY величaтисz человёкъ на земли2.
|
Суди́ си́ру и смире́ну, да не приложи́тъ ктому́ велича́тися человѣ́къ на земли́.
|
|
Pал0мъ ‹
|
Псалом 10
|
|
0
|
0
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, ‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
На гDа ўповaхъ, кaкw речeте души2 моeй: превитaй по горaмъ, ћкw пти1ца;
|
На Го́спода упова́хъ, ка́ко рече́те души́ моє́й: превита́й по гора́мъ, я́ко пти́ца?
|
|
2
|
2
|
|
Ћкw сE, грBшницы налzк0ша лyкъ, ўгот0ваша стрёлы въ тyлэ, сострэлsти во мрaцэ пр†выz сeрдцемъ.
|
Я́ко се́, грѣ́шницы наляко́ша лу́къ, угото́ваша стрѣ́лы въ ту́лѣ, сострѣля́ти во мра́цѣ пра́выя се́рдцемъ.
|
|
3
|
3
|
|
ЗанE ±же ты2 соверши1лъ є3си2, nни2 разруши1ша: првdникъ же что2 сотвори2;
|
Зане́ я́же Ты́ соверши́лъ єси́, они́ разруши́ша: пра́ведникъ же что́ сотвори́?
|
|
4
|
4
|
|
ГDь во хрaмэ с™ёмъ своeмъ. ГDь, на нб7си2 пrт0лъ є3гw2: џчи є3гw2 на ни1щаго призирaетэ, вBжди є3гw2 и3спытaетэ сhны человёчєскіz.
|
Госпо́дь во хра́мѣ святѣ́мъ Своє́мъ. Госпо́дь, на небеси́ престо́лъ Єго́: о́чи Єго́ на ни́щаго призира́єтѣ, вѣ́жди Єго́ испыта́єтѣ сы́ны человѣ́ческія.
|
|
5
|
5
|
|
ГDь и3спытaетъ првdнаго и3 нечести1ваго: любsй же непрaвду ненави1дитъ свою2 дyшу.
|
Госпо́дь испыта́єтъ пра́веднаго и нечести́ваго: любя́й же непра́вду ненави́дитъ свою́ ду́шу.
|
|
6
|
6
|
|
Њдожди1тъ на грёшники сBти: џгнь и3 жyпелъ, и3 дyхъ бyренъ чaсть чaши и4хъ.
|
Одожди́тъ на грѣ́шники сѣ́ти: о́гнь и жу́пелъ, и ду́хъ бу́ренъ ча́сть ча́ши и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw првdнъ гDь и3 пр†вды возлюби2: правwты6 ви1дэ лицE є3гw2.
|
Я́ко пра́веденъ Госпо́дь и пра́вды возлюби́: правоты́ ви́дѣ лице́ Єго́.
|
|
Pал0мъ №i
|
Псалом 11
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ nсмёй, pал0мъ дв7ду, №i.
|
Въ коне́цъ, о осмѣ́й, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Сп7си1 мz, гDи, ћкw њскудЁ прпdбный: ћкw ўмaлишасz и4стины t сынHвъ человёческихъ.
|
Спаси́ мя, Го́споди, я́ко оскудѣ́ преподо́бный: я́ко ума́лишася и́стины от сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
3
|
3
|
|
Сyєтнаz глаг0ла кjйждо ко и4скреннему своемY: ўстнЁ льсти6выz въ сeрдцы, и3 въ сeрдцы глаг0лаша ѕл†z.
|
Су́єтная глаго́ла кі́йждо ко и́скреннему своєму́: устнѣ́ льсти́выя въ се́рдцы, и въ се́рдцы глаго́лаша зла́я.
|
|
4
|
4
|
|
Потреби1тъ гDь вс‰ ўстны2 льсти6выz, љзhкъ велерёчивый,
|
Потреби́тъ Госпо́дь вся́ устны́ льсти́выя, язы́къ велерѣ́чивый,
|
|
5
|
5
|
|
рeкшыz: љзhкъ нaшъ возвели1чимъ, ўстны2 н†ша при нaсъ сyть: кто2 нaмъ гDь є4сть;
|
ре́кшыя: язы́къ на́шъ возвели́чимъ, устны́ на́ша при на́съ су́ть: кто́ на́мъ госпо́дь є́сть?
|
|
6
|
6
|
|
Стрaсти рaди ни1щихъ и3 воздыхaніz ўб0гихъ нн7э воскrнY, гlетъ гDь: положyсz во спcніе, не њбиню1сz њ нeмъ.
|
Стра́сти ра́ди ни́щихъ и воздыха́нія убо́гихъ ны́нѣ воскре́сну́, глаго́летъ Госпо́дь: положу́ся во спасе́ніє, не обиню́ся о не́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
СловесA гDнz словесA чи6ста, сребро2 разжжeно, и3скушeно земли2, њчищeно седмери1цею.
|
Словеса́ Госпо́дня словеса́ чи́ста, сребро́ разжже́но, искуше́но земли́, очище́но седмери́цею.
|
|
8
|
8
|
|
Ты2, гDи, сохрани1ши ны2 и3 соблюдeши ны2 t р0да сегw2 и3 во вёкъ.
|
Ты́, Го́споди, сохрани́ши ны́ и соблюде́ши ны́ от ро́да сего́ и во вѣ́къ.
|
|
9
|
9
|
|
W$крестъ нечести1віи х0дzтъ: по высотЁ твоeй ўмн0жилъ є3си2 сhны человёчєскіz.
|
О́крестъ нечести́віи хо́дятъ: по высотѣ́ Твоє́й умно́жилъ єси́ сы́ны человѣ́ческія.
|
|
Pал0мъ в7i
|
Псалом 12
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, в7‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Док0лэ, гDи, забyдеши мS до концA; док0лэ tвращaеши лицE твоE t менє2;
|
Доко́лѣ, Го́споди, забу́деши мя́ до конца́? Доко́лѣ отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
|
3
|
3
|
|
Док0лэ положY совёты въ души2 моeй, бwлёзни въ сeрдцы моeмъ дeнь и3 н0щь; док0лэ вознесeтсz врaгъ м0й на мS;
|
Доко́лѣ положу́ совѣ́ты въ души́ моє́й, болѣ́зни въ се́рдцы моє́мъ де́нь и но́щь? Доко́лѣ вознесе́тся вра́гъ мо́й на мя́?
|
|
4
|
4
|
|
При1зри, ўслhши мS, гDи б9е м0й: просвэти2 џчи мои2, да не когдA ўснY въ смeрть:
|
При́зри, услы́ши мя́, Го́споди Бо́же мо́й: просвѣти́ о́чи мои́, да не когда́ усну́ въ сме́рть:
|
|
5
|
5
|
|
да не когдA речeтъ врaгъ м0й: ўкрэпи1хсz на него2.
|
да не когда́ рече́тъ вра́гъ мо́й: укрѣпи́хся на него́. 6Стужа́ющіи ми́ возра́дуются, а́ще подви́жуся.
|
|
6
|
6
|
|
Стужaющіи ми2 возрaдуютсz, ѓще подви1жусz.
|
7А́зъ же на ми́лость Твою́ упова́хъ: возра́дуєтся се́рдце моє́ о спасе́ніи Твоє́мъ: воспою́ Го́сподеви благодѣ́явшему мнѣ́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
|
|
7
|
|
|
Ѓзъ же на млcть твою2 ўповaхъ: возрaдуетсz сeрдце моE њ спcніи твоeмъ: воспою2 гDеви бlгодёzвшему мнЁ и3 пою2 и4мени гDа вhшнzгw.
|
|
|
Pал0мъ Gi
|
Псалом 13
|
|
0
|
0
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, G‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
РечE безyменъ въ сeрдцы своeмъ: нёсть бGъ. Растлёша и3 њмерзи1шасz въ начинaніихъ: нёсть творsй бlгостhню.
|
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ начина́ніихъ: нѣ́сть творя́й благосты́ню.
|
|
2
|
2
|
|
ГDь съ нб7сE прини1че на сhны человёчєскіz, ви1дэти, ѓще є4сть разумэвazй, и3ли2 взыскazй бGа.
|
Госпо́дь съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй, или́ взыска́яй Бо́га.
|
|
3
|
3
|
|
Вси2 ўклони1шасz, вкyпэ неключи1ми бhша: нёсть творsй бlгостhню, нёсть до є3ди1нагw.
|
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ неключи́ми бы́ша: нѣ́сть творя́й благосты́ню, нѣ́сть до єди́наго.
|
|
4
|
4
|
|
Ни ли2 ўразумёютъ вси2 дёлающіи беззак0ніе, снэдaющіи лю1ди мо‰ въ снёдь хлёба; гDа не призвaша.
|
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
|
|
5
|
5
|
|
Тaмw ўбоsшасz стрaха, и3дёже не бЁ стрaхъ: ћкw гDь въ р0дэ првdныхъ.
|
Та́мо убоя́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Госпо́дь въ ро́дѣ пра́ведныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Совётъ ни1щагw посрами1сте: гDь же ўповaніе є3гw2 є4сть.
|
Совѣ́тъ ни́щаго посрами́сте: Госпо́дь же упова́ніє єго́ є́сть.
|
|
7
|
7
|
|
Кто2 дaстъ t сіHна спcніе ї}лево;
|
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Госпо́дь плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ, и возвесели́тся Ізра́иль.
|
|
8
|
|
|
ВнегдA возврати1тъ гDь плэнeніе людjй свои1хъ, возрaдуетсz їaкwвъ, и3 возвесели1тсz ї}ль.
|
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ д7i
|
Псалом 14
|
|
0
|
0
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, д7‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, 14.
|
|
1
|
1
|
|
ГDи, кто2 њбитaетъ въ жили1щи твоeмъ; и3ли2 кто2 всели1тсz во с™yю г0ру твою2;
|
Го́споди, кто́ обита́єтъ въ жили́щи Твоє́мъ? Или́ кто́ всели́тся во святу́ю го́ру Твою́?
|
|
2
|
2
|
|
Ходsй непор0ченъ и3 дёлаzй прaвду, глаг0лzй и4стину въ сeрдцы своeмъ:
|
Ходя́й непоро́ченъ и дѣ́лаяй пра́вду, глаго́ляй и́стину въ се́рдцы своє́мъ:
|
|
3
|
3
|
|
и4же не ўльсти2 љзhкомъ свои1мъ и3 не сотвори2 и4скреннему своемY ѕлA, и3 поношeніz не пріsтъ на бли6жніz сво‰:
|
и́же не ульсти́ язы́комъ свои́мъ и не сотвори́ и́скреннему своєму́ зла́, и поноше́нія не прія́тъ на бли́жнія своя́:
|
|
4
|
4
|
|
ўничижeнъ є4сть пред8 ни1мъ лукaвнуzй, боsщыzжесz гDа слaвитъ: кленhйсz и4скреннему своемY и3 не tметazсz:
|
уничиже́нъ є́сть предъ ни́мъ лука́внуяй, боя́щыяжеся Го́спода сла́витъ: клены́йся и́скреннему своєму́ и не отмета́яся:
|
|
5
|
5
|
|
сребрA своегw2 не дадE въ ли1хву и3 мзды2 на непови1нныхъ не пріsтъ. Творsй сі‰ не подви1житсz во вёкъ.
|
сребра́ своєго́ не даде́ въ ли́хву и мзды́ на непови́нныхъ не прія́тъ. Творя́й сія́ не подви́жится во вѣ́къ.
|
|
Pал0мъ є7i
|
Псалом 15
|
|
0
|
0
|
|
Столпописaніе, дв7ду, е7‹.
|
Столпописа́ніє, Дави́ду, 15.
|
|
1
|
1
|
|
Сохрани1 мz, гDи, ћкw на тS ўповaхъ.
|
Сохрани́ мя, Го́споди, я́ко на Тя́ упова́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Рёхъ гDеви: гDь м0й є3си2 ты2, ћкw благи1хъ мои1хъ не трeбуеши.
|
Рѣ́хъ Го́сподеви: Госпо́дь мо́й єси́ Ты́, я́ко благи́хъ мои́хъ не тре́буєши.
|
|
3
|
3
|
|
С™ы6мъ, и5же сyть на земли2 є3гw2, ўдиви2 гDь вс‰ хотBніz сво‰ въ ни1хъ.
|
Святы́мъ, и́же су́ть на земли́ Єго́, удиви́ Госпо́дь вся́ хотѣ́нія Своя́ въ ни́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Ўмн0жишасz нeмwщи и4хъ, по си1хъ ўскори1ша: не соберY соб0ры и4хъ t кровeй, ни помzнy же и3мeнъ и4хъ ўстнaма мои1ма.
|
Умно́жишася не́мощи и́хъ, по си́хъ ускори́ша: не соберу́ собо́ры и́хъ от крове́й, ни помяну́ же име́нъ и́хъ устна́ма мои́ма.
|
|
5
|
5
|
|
ГDь чaсть достоsніz моегw2 и3 чaши моеS: ты2 є3си2 ўстроszй достоsніе моE мнЁ.
|
Госпо́дь ча́сть достоя́нія моєго́ и ча́ши моєя́: Ты́ єси́ устроя́яй достоя́ніє моє́ мнѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
Ќжz напад0ша ми2 въ держaвныхъ мои1хъ: и4бо достоsніе моE держaвно є4сть мнЁ.
|
У́жя нападо́ша ми́ въ держа́вныхъ мои́хъ: и́бо достоя́ніє моє́ держа́вно є́сть мнѣ́.
|
|
7
|
7
|
|
Благословлю2 гDа вразуми1вшаго мS: є3щe же и3 до н0щи наказaша мS ўтрHбы мо‰.
|
Благословлю́ Го́спода вразуми́вшаго мя́: єще́ же и до но́щи наказа́ша мя́ утро́бы моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Предзрёхъ гDа предо мн0ю вhну, ћкw њдеснyю менє2 є4сть, да не подви1жусz.
|
Предзрѣ́хъ Го́спода предо мно́ю вы́ну, я́ко одесну́ю мене́ є́сть, да не подви́жуся.
|
|
9
|
9
|
|
Сегw2 рaди возвесели1сz сeрдце моE, и3 возрaдовасz љзhкъ м0й: є3щe же и3 пл0ть моS всели1тсz на ўповaніи.
|
Сего́ ра́ди возвесели́ся се́рдце моє́, и возра́довася язы́къ мо́й: єще́ же и пло́ть моя́ всели́тся на упова́ніи.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw не њстaвиши дyшу мою2 во ѓдэ, нижE дaси прпdбному твоемY ви1дэти и3стлёніz.
|
Я́ко не оста́виши ду́шу мою́ во а́дѣ, ниже́ да́си преподобному Твоєму́ ви́дѣти истлѣ́нія.
|
|
11
|
11
|
|
Сказaлъ ми2 є3си2 пути6 животA: и3сп0лниши мS весeліz съ лицeмъ твои1мъ: красотA [слaдость] въ десни1цэ твоeй въ конeцъ.
|
Сказа́лъ ми́ єси́ пути́ живота́: испо́лниши мя́ весе́лія съ лице́мъ Твои́мъ: красота́ {сла́дость} въ десни́цѣ Твоє́й въ коне́цъ.
|
|
Pал0мъ ѕ7i
|
Псалом 16
|
|
0
|
0
|
|
Моли1тва дв7ду, ѕ7‹.
|
Моли́тва Дави́ду, 16.
|
|
1
|
1
|
|
Ўслhши, гDи, прaвду мою2, вонми2 молeнію моемY, внуши2 моли1тву мою2 не во ўстнaхъ льсти1выхъ.
|
Услы́ши, Го́споди, пра́вду мою́, вонми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́хъ льсти́выхъ.
|
|
2
|
2
|
|
T лицA твоегw2 судбA моS и3зhдетъ: џчи мои2 да ви1дита правоты6.
|
От лица́ Твоєго́ судьба́ моя́ изы́детъ: о́чи мои́ да ви́дита правоты́.
|
|
3
|
3
|
|
И#скуси1лъ є3си2 сeрдце моE, посэти1лъ є3си2 н0щію: и3скуси1лъ мS є3си2, и3 не њбрётесz во мнЁ непрaвда.
|
Искуси́лъ єси́ се́рдце моє́, посѣти́лъ єси́ но́щію: искуси́лъ мя́ єси́, и не обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw да не возглаг0лютъ ўстA мо‰ дёлъ человёческихъ, за словесA ўстeнъ твои1хъ ѓзъ сохрани1хъ пути6 жeстwки.
|
Я́ко да не возглаго́лютъ уста́ моя́ дѣ́лъ человѣ́ческихъ, за словеса́ усте́нъ Твои́хъ а́зъ сохрани́хъ пути́ же́стоки.
|
|
5
|
5
|
|
Соверши2 стwпы2 мо‰ во стезsхъ твои1хъ, да не подви1жутсz стwпы2 мо‰.
|
Соверши́ стопы́ моя́ во стезя́хъ Твои́хъ, да не подви́жутся стопы́ моя́.
|
|
6
|
6
|
|
Ѓзъ воззвaхъ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2, б9е: приклони2 ќхо твоE мнЁ и3 ўслhши глаг0лы мо‰.
|
А́зъ воззва́хъ, я́ко услы́шалъ мя́ єси́, Бо́же: приклони́ у́хо Твоє́ мнѣ́ и услы́ши глаго́лы моя́.
|
|
7
|
7
|
|
Ўдиви2 млcти тво‰, сп7сazй ўповaющыz на тS t проти1вzщихсz десни1цэ твоeй:
|
Удиви́ ми́лости Твоя́, спаса́яй упова́ющыя на Тя́ от проти́вящихся десни́цѣ Твоє́й:
|
|
8
|
8
|
|
сохрани1 мz, гDи, ћкw зёницу џка: въ кр0вэ крил{ твоє1ю покрhеши мS
|
сохрани́ мя, Го́споди, я́ко зѣ́ницу о́ка: въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю покры́єши мя́
|
|
9
|
9
|
|
t лицA нечести1выхъ њстрaстшихъ [њби1дzщихъ] мS: врази2 мои2 дyшу мою2 њдержaша
|
от лица́ нечести́выхъ остра́стшихъ {оби́дящихъ} мя́: врази́ мои́ ду́шу мою́ одержа́ша
|
|
10
|
10
|
|
тyкъ св0й затвори1ша, ўстA и4хъ глаг0лаша гордhню.
|
ту́къ сво́й затвори́ша, уста́ и́хъ глаго́лаша горды́ню.
|
|
11
|
11
|
|
И#згонsщіи мS нн7э њбыд0ша мS, џчи свои2 возложи1ша ўклони1ти на зeмлю.
|
Изгоня́щіи мя́ ны́нѣ обыдо́ша мя́, о́чи свои́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
|
|
12
|
12
|
|
Њб8sша мS ћкw лeвъ гот0въ на л0въ и3 ћкw скЂменъ њбитazй въ тaйныхъ.
|
Объя́ша мя́ я́ко ле́въ гото́въ на ло́въ и я́ко ски́менъ обита́яй въ та́йныхъ.
|
|
13
|
13
|
|
Воскrни2, гDи, предвари2 | и3 запни2 и5мъ: и3збaви дyшу мою2 t нечести1вагw, nрyжіе твоE
|
Воскре́сни́, Го́споди, предвари́ я́ и запни́ и́мъ: изба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
|
|
14
|
14
|
|
t вр†гъ руки2 твоеS, гDи, t мaлыхъ t земли2: раздэли2 | въ животЁ и4хъ, и3 сокровeнныхъ твои1хъ и3сп0лнисz чрeво и4хъ: насhтишасz сынHвъ, и3 њстaвиша њстaнки младeнцємъ свои6мъ.
|
от вра́гъ руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лыхъ от земли́: раздѣли́ я́ въ животѣ́ и́хъ, и сокрове́нныхъ Твои́хъ испо́лнися чре́во и́хъ: насы́тишася сыно́въ, и оста́виша оста́нки младе́нцемъ свои́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ѓзъ же прaвдою kвлю1сz лицY твоемY, насhщусz, внегдA kви1тимисz слaвэ твоeй.
|
А́зъ же пра́вдою явлю́ся лицу́ Твоєму́, насы́щуся, внегда́ яви́тимися сла́вѣ Твоє́й.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ з7i
|
Псалом 17
|
|
1
|
|
|
Въ конeцъ, џтроку гDню дв7ду, ±же глаг0ла гDеви словесA пёсни сеS, въ дeнь, въ џньже и3збaви є3го2 гDь t руки2 всёхъ вр†гъ є3гw2 и3 и3з8 руки2 саyли: и3 речE: з7‹.
|
|
|
2
|
2
|
|
Возлюблю1 тz, гDи, крёпосте моS:
|
Возлюблю́ Тя, Го́споди, крѣ́посте моя́:
|
|
3
|
3
|
|
гDь ўтверждeніе моE, и3 прибёжище моE, и3 и3збaвитель м0й, бGъ м0й, пом0щникъ м0й, и3 ўповaю на него2: защи1титель м0й, и3 р0гъ спcніz моегw2, и3 застyпникъ м0й.
|
Госпо́дь утвержде́ніє моє́, и прибѣ́жище моє́, и изба́витель мо́й, Бо́гъ мо́й, помо́щникъ мо́й, и упова́ю на Него́: защи́титель мо́й, и ро́гъ спасе́нія моєго́, и засту́пникъ мо́й.
|
|
4
|
4
|
|
ХвалS призовY гDа и3 t вр†гъ мои1хъ спасyсz.
|
Хваля́ призову́ Го́спода и от вра́гъ мои́хъ спасу́ся.
|
|
5
|
5
|
|
Њдержaша мS бwлёзни смє1ртныz, и3 пот0цы беззак0ніz смzт0ша мS:
|
Одержа́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, и пото́цы беззако́нія смято́ша мя́:
|
|
6
|
6
|
|
бwлёзни ѓдwвы њбыд0ша мS, предвари1ша мS сBти смє1ртныz.
|
болѣ́зни а́довы обыдо́ша мя́, предвари́ша мя́ сѣ́ти сме́ртныя.
|
|
7
|
7
|
|
И# внегдA скорбёти ми2, призвaхъ гDа и3 къ бGу моемY воззвaхъ: ўслhша t хрaма с™aгw своегw2 глaсъ м0й, и3 в0пль м0й пред8 ни1мъ вни1детъ во ќшы є3гw2.
|
И внегда́ скорбѣ́ти ми́, призва́хъ Го́спода и къ Бо́гу моєму́ воззва́хъ: услы́ша от хра́ма свята́го Своєго́ гла́съ мо́й, и во́пль мо́й предъ Ни́мъ вни́детъ во у́шы Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
И# подви1жесz и3 трeпетна бhсть землS, и3 њснов†ніz г0ръ смzт0шасz и3 подвиг0шасz, ћкw прогнёвасz на нS бGъ.
|
И подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́, и основа́нія го́ръ смято́шася и подвиго́шася, я́ко прогнѣ́вася на ня́ Бо́гъ.
|
|
9
|
9
|
|
Взhде дhмъ гнёвомъ є3гw2, и3 џгнь t лицA є3гw2 восплaменитсz: ќгліе возгорёсz t негw2.
|
Взы́де ды́мъ гнѣ́вомъ Єго́, и о́гнь от лица́ Єго́ воспла́менится: у́гліє возгорѣ́ся от Него́.
|
|
10
|
10
|
|
И# приклони2 нб7сA и3 сни1де, и3 мрaкъ под8 ногaма є3гw2.
|
И приклони́ небеса́ и сни́де, и мра́къ подъ нога́ма Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
И# взhде на херувjмы и3 летЁ, летЁ на крил{ вётрєню.
|
И взы́де на Херуві́мы и летѣ́, летѣ́ на крилу́ вѣ́треню.
|
|
12
|
12
|
|
И# положи2 тмY закр0въ св0й: w4крестъ є3гw2 селeніе є3гw2: темнA водA во w4блацэхъ воздyшныхъ.
|
И положи́ тму́ закро́въ Сво́й: о́крестъ Єго́ селе́ніє Єго́: темна́ вода́ во о́блацѣхъ возду́шныхъ.
|
|
13
|
13
|
|
T њблистaніz пред8 ни1мъ w4блацы проид0ша, грaдъ и3 ќгліе џгненное.
|
От облиста́нія предъ Ни́мъ о́блацы проидо́ша, гра́дъ и у́гліє о́гненноє.
|
|
14
|
14
|
|
И# возгремЁ съ нб7сE гDь, и3 вhшній дадE глaсъ св0й.
|
И возгремѣ́ съ небесе́ Госпо́дь, и Вы́шній даде́ гла́съ Сво́й.
|
|
15
|
15
|
|
НизпослA стрёлы и3 разгнA |, и3 мHлніи ўмн0жи и3 смzтE |.
|
Низпосла́ стрѣ́лы и разгна́ я́, и мо́лніи умно́жи и смяте́ я́.
|
|
16
|
16
|
|
И# kви1шасz и3ст0чницы воднjи, и3 tкрhшасz њснов†ніz вселeнныz t запрещeніz твоегw2, гDи, t дохновeніz дyха гнёва твоегw2.
|
И яви́шася исто́чницы водні́и, и откры́шася основа́нія вселе́нныя от запреще́нія Твоєго́, Го́споди, от дохнове́нія ду́ха гнѣ́ва Твоєго́.
|
|
17
|
17
|
|
НизпослA съ высоты2 и3 пріsтъ мS, воспріsтъ мS t в0дъ мн0гихъ.
|
Низпосла́ съ высоты́ и прія́тъ мя́, воспрія́тъ мя́ от во́дъ мно́гихъ.
|
|
18
|
18
|
|
И#збaвитъ мS t врагHвъ мои1хъ си1льныхъ и3 t ненави1дzщихъ мS: ћкw ўтверди1шасz пaче менє2.
|
Изба́витъ мя́ от враго́въ мои́хъ си́льныхъ и от ненави́дящихъ мя́: я́ко утверди́шася па́че мене́.
|
|
19
|
19
|
|
Предвари1ша мS въ дeнь њѕлоблeніz моегw2: и3 бhсть гDь ўтверждeніе моE.
|
Предвари́ша мя́ въ де́нь озлобле́нія моєго́: и бы́сть Госпо́дь утвержде́ніє моє́.
|
|
20
|
20
|
|
И# и3зведe мz на широтY: и3збaвитъ мS, ћкw восхотё мz.
|
И изведе́ мя на широту́: изба́витъ мя́, я́ко восхотѣ́ мя.
|
|
21
|
21
|
|
И# воздaстъ ми2 гDь по прaвдэ моeй, и3 по чистотЁ рукY моє1ю воздaстъ ми2,
|
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й, и по чистотѣ́ руку́ моє́ю возда́стъ ми́,
|
|
22
|
22
|
|
ћкw сохрани1хъ пути6 гDни и3 не нечeствовахъ t бGа моегw2.
|
я́ко сохрани́хъ пути́ Госпо́дни и не нече́ствовахъ от Бо́га моєго́.
|
|
23
|
23
|
|
Ћкw вс‰ судбы6 є3гw2 предо мн0ю, и3 њправд†ніz є3гw2 не tступи1ша t менє2.
|
Я́ко вся́ судьбы́ Єго́ предо мно́ю, и оправда́нія Єго́ не отступи́ша от мене́.
|
|
24
|
24
|
|
И# бyду непор0ченъ съ ни1мъ и3 сохраню1сz t беззак0ніz моегw2.
|
И бу́ду непоро́ченъ съ Ни́мъ и сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
|
|
25
|
25
|
|
И# воздaстъ ми2 гDь по прaвдэ моeй и3 по чистотЁ рукY моє1ю пред8 nчи1ма є3гw2.
|
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й и по чистотѣ́ руку́ моє́ю предъ очи́ма Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
Съ прпdбнымъ прпdбнъ бyдеши, и3 съ мyжемъ непови1ннымъ непови1ненъ бyдеши,
|
Съ преподо́бнымъ преподо́бенъ бу́деши, и съ му́жемъ непови́ннымъ непови́ненъ бу́деши,
|
|
27
|
27
|
|
и3 со и3збрaннымъ и3збрaнъ бyдеши, и3 со стропти1вымъ разврати1шисz.
|
и со избра́ннымъ избра́нъ бу́деши, и со стропти́вымъ разврати́шися.
|
|
28
|
28
|
|
Ћкw ты2 лю1ди смирє1нныz сп7сeши и3 џчи г0рдыхъ смири1ши.
|
Я́ко Ты́ лю́ди смире́нныя спасе́ши и о́чи го́рдыхъ смири́ши.
|
|
29
|
29
|
|
Ћкw ты2 просвэти1ши свэти1лникъ м0й, гDи: б9е м0й, просвэти1ши тмY мою2.
|
Я́ко Ты́ просвѣти́ши свѣти́лникъ мо́й, Го́споди: Бо́же мо́й, просвѣти́ши тму́ мою́.
|
|
30
|
30
|
|
Ћкw тоб0ю и3збaвлюсz t и3скушeніz, и3 бGомъ мои1мъ прейдY стёну.
|
Я́ко Тобо́ю изба́влюся от искуше́нія, и Бо́гомъ мои́мъ прейду́ стѣ́ну.
|
|
31
|
31
|
|
БGъ м0й, непор0ченъ пyть є3гw2: словесA гDнz разжжє1на. Защи1титель є4сть всёхъ ўповaющихъ на него2.
|
Бо́гъ мо́й, непоро́ченъ пу́ть Єго́: словеса́ Госпо́дня разжже́на. Защи́титель є́сть всѣ́хъ упова́ющихъ на Него́.
|
|
32
|
32
|
|
Ћкw кто2 бGъ, рaзвэ гDа; и3ли2 кто2 бGъ, рaзвэ бGа нaшегw;
|
Я́ко кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Го́спода? Или́ кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Бо́га на́шего?
|
|
33
|
33
|
|
БGъ препоzсyzй мS си1лою, и3 положи2 непор0ченъ пyть м0й:
|
Бо́гъ препоясу́яй мя́ си́лою, и положи́ непоро́ченъ пу́ть мо́й:
|
|
34
|
34
|
|
совершazй н0зэ мои2 ћкw є3лeни, и3 на выс0кихъ поставлszй мS:
|
соверша́яй но́зѣ мои́ я́ко єле́ни, и на высо́кихъ поставля́яй мя́:
|
|
35
|
35
|
|
научazй рyцэ мои2 на брaнь, и3 положи1лъ є3си2 лyкъ мёдzнъ мы6шца мо‰:
|
науча́яй ру́цѣ мои́ на бра́нь, и положи́лъ єси́ лу́къ мѣ́дянъ мы́шца моя́:
|
|
36
|
36
|
|
и3 дaлъ ми2 є3си2 защищeніе спcніz, и3 десни1ца твоS воспріsтъ мS: и3 наказaніе твоE и3спрaвитъ мS въ конeцъ, и3 наказaніе твоE то2 мS научи1тъ.
|
и да́лъ ми́ єси́ защище́ніє спасе́нія, и десни́ца Твоя́ воспрія́тъ мя́: и наказа́ніє Твоє́ испра́витъ мя́ въ коне́цъ, и наказа́ніє Твоє́ то́ мя́ научи́тъ.
|
|
37
|
37
|
|
Ўшири1лъ є3си2 стwпы2 мо‰ подо мн0ю, и3 не и3знемог0стэ плеснB мои2.
|
Ушири́лъ єси́ стопы́ моя́ подо мно́ю, и не изнемого́стѣ плеснѣ́ мои́.
|
|
38
|
38
|
|
ПоженY враги2 мо‰, и3 пости1гну |, и3 не возвращyсz, д0ндеже скончaютсz:
|
Пожену́ враги́ моя́, и пости́гну я́, и не возвращу́ся, до́ндеже сконча́ются:
|
|
39
|
39
|
|
њскорблю2 и5хъ, и3 не возм0гутъ стaти, падyтъ под8 ногaма мои1ма.
|
оскорблю́ и́хъ, и не возмо́гутъ ста́ти, паду́тъ подъ нога́ма мои́ма.
|
|
40
|
40
|
|
И# препоsсалъ мS є3си2 си1лою на брaнь, спsлъ є3си2 вс‰ востаю1щыz на мS под8 мS.
|
И препоя́салъ мя́ єси́ си́лою на бра́нь, спя́лъ єси́ вся́ востаю́щыя на мя́ подъ мя́.
|
|
41
|
41
|
|
И# врагHвъ мои1хъ дaлъ ми2 є3си2 хребeтъ и3 ненави1дzщыz мS потреби1лъ є3си2.
|
И враго́въ мои́хъ да́лъ ми́ єси́ хребе́тъ и ненави́дящыя мя́ потреби́лъ єси́.
|
|
42
|
42
|
|
Воззвaша, и3 не бЁ спасazй: ко гDу, и3 не ўслhша и4хъ.
|
Воззва́ша, и не бѣ́ спаса́яй: ко Го́споду, и не услы́ша и́хъ.
|
|
43
|
43
|
|
И# и3стню2 | ћкw прaхъ пред8 лицeмъ вётра, ћкw брeніе путjй поглaжду |.
|
И истню́ я́ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, я́ко бре́ніє путі́й погла́жду я́.
|
|
44
|
44
|
|
И#збaвиши мS t прерэкaніz людjй: постaвиши мS во главY kзhкwвъ: лю1діе, и4хже не вёдэхъ, раб0таша ми2,
|
Изба́виши мя́ от прерѣка́нія люді́й: поста́виши мя́ во главу́ язы́ковъ: лю́діє, и́хже не вѣ́дѣхъ, рабо́таша ми́,
|
|
45
|
45
|
|
въ слyхъ ќха послyшаша мS. Сhнове чуждjи солгaша ми2,
|
въ слу́хъ у́ха послу́шаша мя́. Сы́нове чужді́и солга́ша ми́,
|
|
46
|
46
|
|
сhнове чуждjи њбетшaша и3 њхром0ша t стeзь свои1хъ.
|
сы́нове чужді́и обетша́ша и охромо́ша от сте́зь свои́хъ.
|
|
47
|
47
|
|
Жи1въ гDь, и3 блгcвeнъ бGъ, и3 да вознесeтсz бGъ спcніz моегw2,
|
Жи́въ Госпо́дь, и благослове́нъ Бо́гъ, и да вознесе́тся Бо́гъ спасе́нія моєго́,
|
|
48
|
48
|
|
бGъ даsй tмщeніе мнЁ и3 покори1вый лю1ди под8 мS,
|
Бо́гъ дая́й отмще́ніє мнѣ́ и покори́вый лю́ди подъ мя́,
|
|
49
|
49
|
|
и3збaвитель м0й t вр†гъ мои1хъ гнэвли1выхъ: t востаю1щихъ на мS вознесeши мS, t мyжа непрaведна и3збaвиши мS.
|
изба́витель мо́й от вра́гъ мои́хъ гнѣвли́выхъ: от востаю́щихъ на мя́ вознесе́ши мя́, от му́жа непра́ведна изба́виши мя́.
|
|
50
|
50
|
|
Сегw2 рaди и3сповёмсz тебЁ во kзhцэхъ, гDи, и3 и4мени твоемY пою2:
|
Сего́ ра́ди исповѣ́мся Тебѣ́ во язы́цѣхъ, Го́споди, и и́мени Твоєму́ пою́:
|
|
51
|
51
|
|
величazй спасє1ніz царє1ва и3 творsй млcть хрістY своемY дв7ду и3 сёмени є3гw2 до вёка.
|
Велича́яй спасе́нія царе́ва и творя́й ми́лость Хрісту́ Своєму́ Давиду и сѣ́мени єго́ до вѣ́ка.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ }i
|
Псалом 18
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, }‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
НебесA повёдаютъ слaву б9ію, творeніе же рукY є3гw2 возвэщaетъ твeрдь.
|
Небеса́ повѣ́даютъ сла́ву Бо́жію, творе́ніє же руку́ Єго́ возвѣща́єтъ тве́рдь.
|
|
3
|
3
|
|
Дeнь дни2 tрыгaетъ глаг0лъ, и3 н0щь н0щи возвэщaетъ рaзумъ.
|
Де́нь дни́ отрыга́єтъ глаго́лъ, и но́щь но́щи возвѣща́єтъ ра́зумъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не сyть рBчи, нижE словесA, и4хже не слhшатсz глaси и4хъ.
|
Не су́ть рѣ́чи, ниже́ словеса́, и́хже не слы́шатся гла́си и́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Во всю2 зeмлю и3зhде вэщaніе и4хъ, и3 въ концы6 вселeнныz глаг0лы и4хъ: въ с0лнцэ положи2 селeніе своE:
|
Во всю́ зе́млю изы́де вѣща́ніє и́хъ, и въ концы́ вселе́нныя глаго́лы и́хъ: въ со́лнцѣ положи́ селе́ніє Своє́:
|
|
6
|
6
|
|
и3 т0й ћкw жени1хъ и3сходsй t черт0га своегw2, возрaдуетсz ћкw и3споли1нъ тещи2 пyть.
|
и то́й я́ко жени́хъ исходя́й от черто́га своєго́, возра́дуєтся я́ко исполи́нъ тещи́ пу́ть.
|
|
7
|
7
|
|
T крaz небесE и3сх0дъ є3гw2, и3 срётеніе є3гw2 до крaz небесE: и3 нёсть, и4же ўкрhетсz теплоты2 є3гw2.
|
От кра́я небесе́ исхо́дъ єго́, и срѣ́теніє єго́ до кра́я небесе́: и нѣ́сть, и́же укры́єтся теплоты́ єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Зак0нъ гDень непор0ченъ, њбращazй дyшы: свидётелство гDне вёрно, ўмудрsющее младeнцы.
|
Зако́нъ Госпо́день непоро́ченъ, обраща́яй ду́шы: свидѣ́телство Госпо́дне вѣ́рно, умудря́ющеє младе́нцы.
|
|
9
|
9
|
|
Њправд†ніz гDнz пр†ва, весел‰щаz сeрдце: зaповэдь гDнz свэтлA, просвэщaющаz џчи.
|
Оправда́нія Госпо́дня пра́ва, веселя́щая се́рдце: за́повѣдь Госпо́дня свѣтла́, просвѣща́ющая о́чи.
|
|
10
|
10
|
|
Стрaхъ гDень чи1стъ, пребывazй въ вёкъ вёка: судбы6 гDни и4стинны, њправд†нны вкyпэ,
|
Стра́хъ Госпо́день чи́стъ, пребыва́яй въ вѣ́къ вѣ́ка: судьбы́ Госпо́дни и́стинны, оправда́нны вку́пѣ,
|
|
11
|
11
|
|
вожделBнны пaче злaта и3 кaмене чeстна мн0га, и3 слaждшz пaче мeда и3 с0та.
|
вожделѣ́нны па́че зла́та и ка́мене че́стна мно́га, и сла́ждшя па́че ме́да и со́та.
|
|
12
|
12
|
|
И$бо рaбъ тв0й храни1тъ |: внегдA сохрани1ти |, воздаsніе мн0го.
|
И́бо ра́бъ Тво́й храни́тъ я́: внегда́ сохрани́ти я́, воздая́ніє мно́го.
|
|
13
|
13
|
|
Грэхопадє1ніz кто2 разумёетъ; t тaйныхъ мои1хъ њчcти мS,
|
Грѣхопаде́нія кто́ разумѣ́єтъ? От та́йныхъ мои́хъ очи́сти мя́,
|
|
14
|
14
|
|
и3 t чужди1хъ пощади2 рабA твоего2: ѓще не њбладaютъ мн0ю, тогдA непор0ченъ бyду, и3 њчи1щусz t грэхA вели1ка.
|
и от чужди́хъ пощади́ раба́ Твоєго́: а́ще не облада́ютъ мно́ю, тогда́ непоро́ченъ бу́ду, и очи́щуся от грѣха́ вели́ка.
|
|
15
|
15
|
|
И# бyдутъ во бlговолeніе словесA ќстъ мои1хъ, и3 поучeніе сeрдца моегw2 пред8 тоб0ю вhну, гDи, пом0щниче м0й и3 и3збaвителю м0й.
|
И бу́дутъ во благоволе́ніє словеса́ у́стъ мои́хъ, и поуче́ніє се́рдца моєго́ предъ Тобо́ю вы́ну, Го́споди, помо́щниче мо́й и изба́вителю мо́й.
|
|
Pал0мъ f7i
|
Псалом 19
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, f7‹.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Ўслhшитъ тS гDь въ дeнь печaли, защи1титъ тS и4мz бGа їaкwвлz.
|
Услы́шитъ тя́ Госпо́дь въ де́нь печа́ли, защи́титъ тя́ и́мя Бо́га Іа́ковля.
|
|
3
|
3
|
|
П0слетъ ти2 п0мощь t с™aгw, и3 t сіHна застyпитъ тS.
|
По́слетъ ти́ по́мощь от Свята́го, и от Сіо́на засту́питъ тя́.
|
|
4
|
4
|
|
Помzнeтъ всsку жeртву твою2, и3 всесожжeніе твоE тyчно бyди.
|
Помяне́тъ вся́ку же́ртву твою́, и всесожже́ніє твоє́ ту́чно бу́ди.
|
|
5
|
5
|
|
Дaстъ ти2 гDь по сeрдцу твоемY, и3 вeсь совётъ тв0й и3сп0лнитъ.
|
Да́стъ ти́ Госпо́дь по се́рдцу твоєму́, и ве́сь совѣ́тъ тво́й испо́лнитъ.
|
|
6
|
6
|
|
Возрaдуемсz њ спcніи твоeмъ, и3 во и4мz гDа бGа нaшегw возвели1чимсz: и3сп0лнитъ гDь вс‰ прошє1ніz тво‰.
|
Возра́дуємся о спасе́ніи твоє́мъ, и во и́мя Го́спода Бо́га на́шего возвели́чимся: испо́лнитъ Госпо́дь вся́ проше́нія твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Нн7э познaхъ, ћкw сп7сE гDь хрістA своего2: ўслhшитъ є3го2 съ нб7сE с™aгw своегw2: въ си1лахъ спcніе десни1цы є3гw2.
|
Ны́нѣ позна́хъ, я́ко спасе́ Госпо́дь Хріста́ Своєго́: услы́шитъ єго́ съ небесе́ свята́го Своєго́: въ си́лахъ спасе́ніє десни́цы Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Сjи на колесни1цахъ, и3 сjи на к0нехъ: мh же во и4мz гDа бGа нaшегw призовeмъ.
|
Сі́и на колесни́цахъ, и сі́и на ко́нехъ: мы́ же во и́мя Го́спода Бо́га на́шего призове́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Тjи спsти бhша и3 пад0ша: мh же востaхомъ и3 и3спрaвихомсz.
|
Ті́и спя́ти бы́ша и падо́ша: мы́ же воста́хомъ и испра́вихомся.
|
|
10
|
10
|
|
ГDи, спаси2 царS, и3 ўслhши ны2, въ џньже ѓще дeнь призовeмъ тS.
|
Го́споди, спаси́ царя́, и услы́ши ны́, въ о́ньже а́ще де́нь призове́мъ Тя́.
|
|
Pал0мъ к7
|
Псалом 20
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, к7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, си1лою твоeю возвесели1тсz цaрь, и3 њ спcніи твоeмъ возрaдуетсz ѕэлw2.
|
Го́споди, си́лою Твоє́ю возвесели́тся ца́рь, и о спасе́ніи Твоє́мъ возра́дуєтся зѣло́.
|
|
3
|
3
|
|
Желaніе сeрдца є3гw2 дaлъ є3си2 є3мY, и3 хотёніz ўстнY є3гw2 нёси лиши1лъ є3го2.
|
Жела́ніє се́рдца єго́ да́лъ єси́ єму́, и хотѣ́нія устну́ єго́ нѣ́си лиши́лъ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw предвари1лъ є3си2 є3го2 блгcвeніемъ бlгостhннымъ, положи1лъ є3си2 на главЁ є3гw2 вэнeцъ t кaмене чeстна.
|
Я́ко предвари́лъ єси́ єго́ благослове́ніємъ благосты́ннымъ, положи́лъ єси́ на главѣ́ єго́ вѣне́цъ от ка́мене че́стна.
|
|
5
|
5
|
|
ЖивотA проси1лъ є4сть ў тебє2, и3 дaлъ є3си2 є3мY долготY днjй во вёкъ вёка.
|
Живота́ проси́лъ є́сть у Тебе́, и да́лъ єси́ єму́ долготу́ дні́й во вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
6
|
6
|
|
Вeліz слaва є3гw2 спcніемъ твои1мъ: слaву и3 велелёпіе возложи1ши на него2.
|
Ве́лія сла́ва єго́ спасе́ніємъ Твои́мъ: сла́ву и велелѣ́піє возложи́ши на него́.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw дaси є3мY блгcвeніе во вёкъ вёка: возвесели1ши є3гw2 рaдостію съ лицeмъ твои1мъ.
|
Я́ко да́си єму́ благослове́ніє во вѣ́къ вѣ́ка: возвесели́ши єго́ ра́достію съ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
8
|
8
|
|
Ћкw цaрь ўповaетъ на гDа, и3 млcтію вhшнzгw не подви1житсz.
|
Я́ко ца́рь упова́єтъ на Го́спода, и ми́лостію Вы́шняго не подви́жится.
|
|
9
|
9
|
|
Да њбрsщетсz рукA твоS всBмъ врагHмъ твои6мъ, десни1ца твоS да њбрsщетъ вс‰ ненави1дzщыz тебE.
|
Да обря́щется рука́ Твоя́ всѣ́мъ враго́мъ Твои́мъ, десни́ца Твоя́ да обря́щетъ вся́ ненави́дящыя Тебе́.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw положи1ши и5хъ ћкw пeщь џгненную во врeмz лицA твоегw2: гDь гнёвомъ свои1мъ смzтeтъ |, и3 снёсть и5хъ џгнь.
|
Я́ко положи́ши и́хъ я́ко пе́щь о́гненную во вре́мя лица́ Твоєго́: Госпо́дь гнѣ́вомъ Свои́мъ смяте́тъ я́, и снѣ́сть и́хъ о́гнь.
|
|
11
|
11
|
|
Пл0дъ и4хъ t земли2 погуби1ши, и3 сёмz и4хъ t сынHвъ человёческихъ.
|
Пло́дъ и́хъ от земли́ погуби́ши, и сѣ́мя и́хъ от сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
12
|
12
|
|
Ћкw ўклони1ша на тS ѕл†z, помhслиша совёты, и5хже не возм0гутъ состaвити.
|
Я́ко уклони́ша на Тя́ зла́я, помы́слиша совѣ́ты, и́хже не возмо́гутъ соста́вити.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw положи1ши | хребeтъ: во и3збhтцэхъ твои1хъ ўгот0виши лицE и4хъ.
|
Я́ко положи́ши я́ хребе́тъ: во избы́тцѣхъ Твои́хъ угото́виши лице́ и́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Вознеси1сz, гDи, си1лою твоeю: воспоeмъ и3 поeмъ си6лы тво‰.
|
Вознеси́ся, Го́споди, си́лою Твоє́ю: воспоє́мъ и поє́мъ си́лы Твоя́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ к7а
|
Псалом 21
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ заступлeніи ќтреннемъ, pал0мъ дв7ду, к7№.
|
Въ коне́цъ, о заступле́ніи у́треннемъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, б9е м0й, вонми1 ми, вскyю њстaвилъ мS є3си2; далeче t спcніz моегw2 словесA грэхопадeній мои1хъ.
|
Бо́же, Бо́же мо́й, вонми́ ми, вску́ю оста́вилъ мя́ єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ грѣхопаде́ній мои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
Б9е м0й, воззовY во дни2, и3 не ўслhшиши, и3 въ нощи2, и3 не въ безyміе мнЁ.
|
Бо́же мо́й, воззову́ во дни́, и не услы́шиши, и въ нощи́, и не въ безу́міє мнѣ́.
|
|
4
|
4
|
|
Тh же во с™ёмъ живeши, хвало2 ї}лева.
|
Ты́ же во Святѣ́мъ живе́ши, хвало́ Ізра́илева.
|
|
5
|
5
|
|
На тS ўповaша nтцы2 нaши: ўповaша, и3 и3збaвилъ є3си2 |:
|
На Тя́ упова́ша отцы́ на́ши: упова́ша, и изба́вилъ єси́ я́:
|
|
6
|
6
|
|
къ тебЁ воззвaша, и3 спас0шасz: на тS ўповaша, и3 не постыдёшасz.
|
къ Тебѣ́ воззва́ша, и спасо́шася: на Тя́ упова́ша, и не постыдѣ́шася.
|
|
7
|
7
|
|
Ѓзъ же є4смь чeрвь, ґ не человёкъ, поношeніе человёкwвъ и3 ўничижeніе людjй.
|
А́зъ же є́смь че́рвь, а не человѣ́къ, поноше́ніє человѣ́ковъ и уничиже́ніє люді́й.
|
|
8
|
8
|
|
Вси2 ви1дzщіи мS поругaшамисz, глаг0лаша ўстнaми, покивaша глав0ю:
|
Вси́ ви́дящіи мя́ поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю:
|
|
9
|
9
|
|
ўповA на гDа, да и3збaвитъ є3го2, да сп7сeтъ є3го2, ћкw х0щетъ є3го2.
|
упова́ на Го́спода, да изба́витъ єго́, да спасе́тъ єго́, я́ко хо́щетъ єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw ты2 є3си2 и3ст0ргій мS и3з8 чрeва, ўповaніе моE t сwсцY мaтере моеS.
|
Я́ко Ты́ єси́ исто́ргій мя́ изъ чре́ва, упова́ніє моє́ от сосцу́ ма́тере моєя́.
|
|
11
|
11
|
|
Къ тебЁ привeрженъ є4смь t ложeснъ, t чрeва мaтере моеS бGъ м0й є3си2 ты2.
|
Къ Тебѣ́ приве́рженъ є́смь от ложе́снъ, от чре́ва ма́тере моєя́ Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
|
|
12
|
12
|
|
Да не tстyпиши t менє2, ћкw ск0рбь бли1з8, ћкw нёсть помогazй ми2.
|
Да не отсту́пиши от мене́, я́ко ско́рбь бли́зъ, я́ко нѣ́сть помога́яй ми́.
|
|
13
|
13
|
|
Њбыд0ша мS телцы2 мн0зи, ю3нцы2 тyчніи њдержaша мS:
|
Обыдо́ша мя́ телцы́ мно́зи, юнцы́ ту́чніи одержа́ша мя́:
|
|
14
|
14
|
|
tверз0ша на мS ўстA сво‰, ћкw лeвъ восхищazй и3 рыкazй.
|
отверзо́ша на мя́ уста́ своя́, я́ко ле́въ восхища́яй и рыка́яй.
|
|
15
|
15
|
|
Ћкw водA и3зліsхсz, и3 разсhпашасz вс‰ кHсти мо‰: бhсть сeрдце моE ћкw в0скъ тazй посредЁ чрeва моегw2.
|
Я́ко вода́ излія́хся, и разсы́пашася вся́ ко́сти моя́: бы́сть се́рдце моє́ я́ко во́скъ та́яй посредѣ́ чре́ва моєго́.
|
|
16
|
16
|
|
И$зсше ћкw скудeль крёпость моS, и3 љзhкъ м0й прильпE гортaни моемY, и3 въ пeрсть смeрти свeлъ мS є3си2.
|
И́зсше я́ко скуде́ль крѣ́пость моя́, и язы́къ мо́й прильпе́ горта́ни моєму́, и въ пе́рсть сме́рти све́лъ мя́ єси́.
|
|
17
|
17
|
|
Ћкw њбыд0ша мS пси2 мн0зи, с0нмъ лукaвыхъ њдержaша мS: и3скопaша рyцэ мои2 и3 н0зэ мои2.
|
Я́ко обыдо́ша мя́ пси́ мно́зи, со́нмъ лука́выхъ одержа́ша мя́: ископа́ша ру́цѣ мои́ и но́зѣ мои́.
|
|
18
|
18
|
|
И#счет0ша вс‰ кHсти мо‰: тjи же смотри1ша и3 презрёша мS.
|
Исчето́ша вся́ ко́сти моя́: ті́и же смотри́ша и презрѣ́ша мя́.
|
|
19
|
19
|
|
Раздэли1ша ри6зы мо‰ себЁ, и3 њ nдeжди моeй метaша жрeбій.
|
Раздѣли́ша ри́зы моя́ себѣ́, и о оде́жди моє́й мета́ша жре́бій.
|
|
20
|
20
|
|
Тh же, гDи, не ўдали2 п0мощь твою2 t менє2: на заступлeніе моE вонми2.
|
Ты́ же, Го́споди, не удали́ по́мощь Твою́ от мене́: на заступле́ніє моє́ вонми́.
|
|
21
|
21
|
|
И#збaви t nрyжіz дyшу мою2, и3 и3з8 руки2 пeсіи є3динор0дную мою2.
|
Изба́ви от ору́жія ду́шу мою́, и изъ руки́ пе́сіи єдиноро́дную мою́.
|
|
22
|
22
|
|
Сп7си1 мz t ќстъ льв0выхъ, и3 t рHгъ є3динорHжь смирeніе моE.
|
Спаси́ мя от у́стъ льво́выхъ, и от ро́гъ єдиноро́жь смире́ніє моє́.
|
|
23
|
23
|
|
Повёмъ и4мz твоE брaтіи моeй, посредЁ цRкве воспою2 тS.
|
Повѣ́мъ и́мя Твоє́ бра́тіи моє́й, посредѣ́ це́ркве воспою́ Тя́.
|
|
24
|
24
|
|
Боsщіисz гDа, восхвали1те є3го2, всE сёмz їaкwвле, прослaвите є3го2, да ўбои1тсz же t негw2 всE сёмz ї}лево:
|
Боя́щіися Го́спода, восхвали́те Єго́, все́ сѣ́мя Іа́ковле, просла́вите Єго́, да убои́тся же от Него́ все́ сѣ́мя Ізра́илево:
|
|
25
|
25
|
|
ћкw не ўничижи2, нижE негодовA моли1твы ни1щагw, нижE tврати2 лицE своE t менє2, и3 є3гдA воззвaхъ къ немY, ўслhша мS.
|
я́ко не уничижи́, ниже́ негодова́ моли́твы ни́щаго, ниже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, и єгда́ воззва́хъ къ Нему́, услы́ша мя́.
|
|
26
|
26
|
|
T тебє2 похвалA моS, въ цRкви вели1цэй и3сповёмсz тебЁ: моли6твы мо‰ воздaмъ пред8 боsщимисz є3гw2.
|
От Тебе́ похвала́ моя́, въ це́ркви вели́цѣй исповѣ́мся Тебѣ́: моли́твы моя́ возда́мъ предъ боя́щимися Єго́.
|
|
27
|
27
|
|
Kдsтъ ўб0зіи, и3 насhтzтсz, и3 восхвaлzтъ гDа взыскaющіи є3го2: жив† бyдутъ сердцA и4хъ въ вёкъ вёка.
|
Ядя́тъ убо́зіи, и насы́тятся, и восхва́лятъ Го́спода взыска́ющіи Єго́: жива́ бу́дутъ сердца́ и́хъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
28
|
28
|
|
Помzнyтсz и3 њбратsтсz ко гDу вси2 концы6 земли2, и3 покл0нzтсz пред8 ни1мъ вс‰ nтeчєствіz kзы6къ:
|
Помяну́тся и обратя́тся ко Го́споду вси́ концы́ земли́, и покло́нятся предъ Ни́мъ вся́ оте́чествія язы́къ:
|
|
29
|
29
|
|
ћкw гDне є4сть цrтвіе, и3 т0й њбладaетъ kзы6ки.
|
я́ко Госпо́дне є́сть ца́рствіє, и То́й облада́єтъ язы́ки.
|
|
30
|
30
|
|
Kд0ша и3 поклони1шасz вси2 тyчніи земли2: пред8 ни1мъ припадyтъ вси2 низходsщіи въ зeмлю: и3 душA моS томY живeтъ.
|
Ядо́ша и поклони́шася вси́ ту́чніи земли́: предъ Ни́мъ припаду́тъ вси́ низходя́щіи въ зе́млю: и душа́ моя́ Тому́ живе́тъ.
|
|
31
|
31
|
|
И# сёмz моE пораб0таетъ є3мY: возвэсти1тъ гDеви р0дъ грzдyщій:
|
И сѣ́мя моє́ порабо́таєтъ Єму́: возвѣсти́тъ Го́сподеви ро́дъ гряду́щій:
|
|
32
|
32
|
|
и3 возвэстsтъ прaвду є3гw2 лю1демъ р0ждшымсz [роди1тисz и3мyщымъ], ±же сотвори2 гDь.
|
и возвѣстя́тъ пра́вду Єго́ лю́демъ ро́ждшымся {роди́тися иму́щымъ}, я́же сотвори́ Госпо́дь.
|
|
Pал0мъ к7в
|
Псалом 22
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, к7в7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
ГDь пасeтъ мS, и3 ничт0же мS лиши1тъ.
|
Госпо́дь пасе́тъ мя́, и ничто́же мя́ лиши́тъ.
|
|
2
|
2
|
|
На мёсте ѕлaчнэ, тaмw всели1 мz, на водЁ пок0йнэ воспитa мz.
|
На мѣ́сте зла́чнѣ, та́мо всели́ мя, на водѣ́ поко́йнѣ воспита́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Дyшу мою2 њбрати2, настaви мS на стєзи2 прaвды, и4мене рaди своегw2.
|
Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви мя́ на стези́ пра́вды, и́мене ра́ди Своєго́.
|
|
4
|
4
|
|
Ѓще бо и3 пойдY посредЁ сёни смeртныz, не ўбою1сz ѕлA, ћкw ты2 со мн0ю є3си2: жeзлъ тв0й и3 пaлица твоS, т† мS ўтёшиста.
|
А́ще бо и пойду́ посредѣ́ сѣ́ни сме́ртныя, не убою́ся зла́, я́ко Ты́ со мно́ю єси́: же́злъ Тво́й и па́лица Твоя́, та́ мя́ утѣ́шиста.
|
|
5
|
5
|
|
Ўгот0валъ є3си2 предо мн0ю трапeзу сопроти1въ стужaющымъ мнЁ: ўмaстилъ є3си2 є3лeомъ главY мою2, и3 чaша твоS ўпоzвaющи мS, ћкw держaвна.
|
Угото́валъ єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́въ стужа́ющымъ мнѣ́: ума́стилъ єси́ єле́омъ главу́ мою́, и ча́ша Твоя́ упоява́ющи мя́, я́ко держа́вна.
|
|
6
|
6
|
|
И# млcть твоS поженeтъ мS вс‰ дни6 животA моегw2, и3 є4же всели1тимисz въ д0мъ гDень въ долготY днjй.
|
И ми́лость Твоя́ пожене́тъ мя́ вся́ дни́ живота́ моєго́, и є́же всели́тимися въ до́мъ Госпо́день въ долготу́ дні́й.
|
|
Pал0мъ к7г
|
Псалом 23
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, є3ди1ныz t суббHтъ, к7G.
|
Псало́мъ Дави́ду, єди́ныя от суббо́тъ.
|
|
1
|
1
|
|
ГDнz землS, и3 и3сполнeніе є3S, вселeннаz и3 вси2 живyщіи на нeй.
|
Госпо́дня земля́, и исполне́ніє єя́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
|
|
2
|
2
|
|
Т0й на морsхъ њсновaлъ ю5 є4сть и3 на рэкaхъ ўгот0валъ ю5 є4сть.
|
То́й на моря́хъ основа́лъ ю́ є́сть и на рѣка́хъ угото́валъ ю́ є́сть.
|
|
3
|
3
|
|
Кто2 взhдетъ на г0ру гDню; и3ли2 кто2 стaнетъ на мёстэ с™ёмъ є3гw2;
|
Кто́ взы́детъ на го́ру Госпо́дню? Или́ кто́ ста́нетъ на мѣ́стѣ святѣ́мъ Єго́?
|
|
4
|
4
|
|
Непови1ненъ рукaма и3 чи1стъ сeрдцемъ, и4же не пріsтъ всyе дyшу свою2 и3 не клsтсz лeстію и4скреннему своемY:
|
Непови́ненъ рука́ма и чи́стъ се́рдцемъ, и́же не прія́тъ всу́є ду́шу свою́ и не кля́тся ле́стію и́скреннему своєму́:
|
|
5
|
5
|
|
сeй пріи1метъ блгcвeніе t гDа и3 млcтыню t бGа сп7са своегw2.
|
се́й пріи́метъ благослове́ніє от Го́спода и ми́лостыню от Бо́га Спа́са своєго́.
|
|
6
|
6
|
|
Сeй р0дъ и4щущихъ гDа, и4щущихъ лицE бGа їaкwвлz.
|
Се́й ро́дъ и́щущихъ Го́спода, и́щущихъ лице́ Бо́га Іа́ковля.
|
|
7
|
7
|
|
Возми1те вратA кн‰зи в†ша, и3 возми1тесz вратA вBчнаz: и3 вни1детъ цRь слaвы.
|
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
|
|
8
|
8
|
|
Кт0 є3сть сeй цRь слaвы; гDь крёпокъ и3 си1ленъ, гDь си1ленъ въ брaни.
|
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь крѣ́покъ и си́ленъ, Госпо́дь си́ленъ въ бра́ни.
|
|
9
|
9
|
|
Возми1те вратA кн‰зи в†шz, и3 возми1тесz вратA вBчнаz: и3 вни1детъ цRь слaвы.
|
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
|
|
10
|
10
|
|
Кт0 є3сть сeй цRь слaвы; гDь си1лъ, т0й є4сть цRь слaвы.
|
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь си́лъ, То́й є́сть Ца́рь сла́вы.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ к7д
|
Псалом 24
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, к7д7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Къ тебЁ, гDи, воздвиг0хъ дyшу мою2, б9е м0й, на тS ўповaхъ, да не постыжyсz во вёкъ, нижE да посмэю1тмисz врази2 мои2:
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воздвиго́хъ ду́шу мою́, Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ, ниже́ да посмѣю́тмися врази́ мои́:
|
|
2
|
2
|
|
и4бо вси2 терпsщіи тS не постыдsтсz.
|
и́бо вси́ терпя́щіи Тя́ не постыдя́тся.
|
|
3
|
3
|
|
Да постыдsтсz беззак0ннующіи вотщE.
|
Да постыдя́тся беззако́ннующіи вотще́.
|
|
4
|
4
|
|
Пути6 тво‰, гDи, скажи1 ми и3 стезsмъ твои6мъ научи1 мz.
|
Пути́ Твоя́, Го́споди, скажи́ ми и стезя́мъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
5
|
5
|
|
Настaви мS на и4стину твою2 и3 научи1 мz: ћкw ты2 є3си2 бGъ сп7съ м0й, и3 тебE терпёхъ вeсь дeнь.
|
Наста́ви мя́ на и́стину Твою́ и научи́ мя: я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ Спа́съ мо́й, и Тебе́ терпѣ́хъ ве́сь де́нь.
|
|
6
|
6
|
|
Помzни2 щедрHты тво‰, гDи, и3 млcти тво‰, ћкw t вёка сyть.
|
Помяни́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, и ми́лости Твоя́, я́ко от вѣ́ка су́ть.
|
|
7
|
7
|
|
ГрBхъ ю4ности моеS и3 невёдэніz моегw2 не помzни2: по млcти твоeй помzни1 мz ты2, рaди бlгости твоеS, гDи.
|
Грѣ́хъ ю́ности моєя́ и невѣ́дѣнія моєго́ не помяни́: по ми́лости Твоє́й помяни́ мя Ты́, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Бlгъ и3 прaвъ гDь, сегw2 рaди законоположи1тъ согрэшaющымъ на пути2.
|
Бла́гъ и пра́въ Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́тъ согрѣша́ющымъ на пути́.
|
|
9
|
9
|
|
Настaвитъ крHткіz на сyдъ, научи1тъ крHткіz путє1мъ свои6мъ.
|
Наста́витъ кро́ткія на су́дъ, научи́тъ кро́ткія путе́мъ Свои́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Вси2 путіE гDни млcть и3 и4стина, взыскaющымъ завёта є3гw2 и3 свидёніz є3гw2.
|
Вси́ путіє́ Госпо́дни ми́лость и и́стина, взыска́ющымъ завѣ́та Єго́ и свидѣ́нія Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Рaди и4мене твоегw2, гDи, и3 њчcти грёхъ м0й, мн0гъ бо є4сть.
|
Ра́ди и́мене Твоєго́, Го́споди, и очи́сти грѣ́хъ мо́й, мно́гъ бо є́сть.
|
|
12
|
12
|
|
Кт0 є3сть человёкъ боsйсz гDа; законоположи1тъ є3мY на пути2, є3г0же и3зв0ли.
|
Кто́ єсть человѣ́къ боя́йся Го́спода? Законоположи́тъ єму́ на пути́, єго́же изво́ли.
|
|
13
|
13
|
|
ДушA є3гw2 во благи1хъ водвори1тсz, и3 сёмz є3гw2 наслёдитъ зeмлю.
|
Душа́ єго́ во благи́хъ водвори́тся, и сѣ́мя єго́ наслѣ́дитъ зе́млю.
|
|
14
|
14
|
|
Держaва гDь боsщихсz є3гw2, и3 завётъ є3гw2 kви1тъ и5мъ.
|
Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, и завѣ́тъ Єго́ яви́тъ и́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
Џчи мои2 вhну ко гDу, ћкw т0й и3ст0ргнетъ t сёти н0зэ мои2.
|
О́чи мои́ вы́ну ко Го́споду, я́ко То́й исто́ргнетъ от сѣ́ти но́зѣ мои́.
|
|
16
|
16
|
|
При1зри на мS и3 поми1луй мS, ћкw є3динор0дъ и3 ни1щь є4смь ѓзъ.
|
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, я́ко єдиноро́дъ и ни́щ є́смь а́зъ.
|
|
17
|
17
|
|
СкHрби сeрдца моегw2 ўмн0жишасz, t нyждъ мои1хъ и3зведи1 мz.
|
Ско́рби се́рдца моєго́ умно́жишася, от ну́ждъ мои́хъ изведи́ мя.
|
|
18
|
18
|
|
Ви1ждь смирeніе моE и3 трyдъ м0й, и3 њстaви вс‰ грэхи2 мо‰.
|
Ви́ждь смире́ніє моє́ и тру́дъ мо́й, и оста́ви вся́ грѣхи́ моя́.
|
|
19
|
19
|
|
Ви1ждь враги2 мо‰, ћкw ўмн0жишасz, и3 ненавидёніемъ непрaведнымъ возненави1дэша мS.
|
Ви́ждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, и ненавидѣ́ніємъ непра́веднымъ возненави́дѣша мя́.
|
|
20
|
20
|
|
Сохрани2 дyшу мою2 и3 и3збaви мS, да не постыжyсz, ћкw ўповaхъ на тS.
|
Сохрани́ ду́шу мою́ и изба́ви мя́, да не постыжу́ся, я́ко упова́хъ на Тя́.
|
|
21
|
21
|
|
Неѕл0бивіи и3 прaвіи прилэплsхусz мнЁ, ћкw потерпёхъ тS, гDи.
|
Незло́бивіи и пра́віи прилѣпля́хуся мнѣ́, я́ко потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди.
|
|
22
|
22
|
|
И#збaви, б9е, ї}лz t всёхъ скорбeй є3гw2.
|
Изба́ви, Бо́же, Ізра́иля от всѣ́хъ скорбе́й єго́.
|
|
Pал0мъ к7є
|
Псалом 25
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, к7е7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Суди1 ми, гDи, ћкw ѓзъ неѕл0бою моeю ходи1хъ: и3 на гDа ўповaz не и3знемогY.
|
Суди́ ми, Го́споди, я́ко а́зъ незло́бою моє́ю ходи́хъ: и на Го́спода упова́я не изнемогу́.
|
|
2
|
2
|
|
И#скуси1 мz, гDи, и3 и3спытaй мS, разжжи2 ўтрHбы мо‰ и3 сeрдце моE.
|
Искуси́ мя, Го́споди, и испыта́й мя́, разжжи́ утро́бы моя́ и се́рдце моє́.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw млcть твоS пред8 nчи1ма мои1ма є4сть, и3 благоугоди1хъ во и4стинэ твоeй.
|
Я́ко ми́лость Твоя́ предъ очи́ма мои́ма є́сть, и благоугоди́хъ во и́стинѣ Твоє́й.
|
|
4
|
4
|
|
Не сэд0хъ съ с0нмомъ сyетнымъ, и3 со законопрестyпными не вни1ду.
|
Не сѣдо́хъ съ со́нмомъ су́єтнымъ, и со законопресту́пными не вни́ду.
|
|
5
|
5
|
|
Возненави1дэхъ цeрковь лукaвнующихъ, и3 съ нечести1выми не сsду.
|
Возненави́дѣхъ це́рковь лука́внующихъ, и съ нечести́выми не ся́ду.
|
|
6
|
6
|
|
Ўмhю въ непови1нныхъ рyцэ мои2, и3 њбhду жeртвенникъ тв0й, гDи,
|
Умы́ю въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́, и обы́ду же́ртвенникъ Тво́й, Го́споди,
|
|
7
|
7
|
|
є4же ўслhшати ми2 глaсъ хвалы2 твоеS и3 повёдати вс‰ чудесA тво‰.
|
є́же услы́шати ми́ гла́съ хвалы́ Твоєя́ и повѣ́дати вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
8
|
8
|
|
ГDи, возлюби1хъ бlголёпіе д0му твоегw2 и3 мёсто селeніz слaвы твоеS.
|
Го́споди, возлюби́хъ благолѣ́піє до́му Твоєго́ и мѣ́сто селе́нія сла́вы Твоєя́.
|
|
9
|
9
|
|
Да не погуби1ши съ нечести1выми дyшу мою2 и3 съ м{жи кровeй жив0тъ м0й,
|
Да не погуби́ши съ нечести́выми ду́шу мою́ и съ му́жи крове́й живо́тъ мо́й,
|
|
10
|
10
|
|
и4хже въ рукY беззакHніz, десни1ца и4хъ и3сп0лнисz мзды2.
|
и́хже въ руку́ беззако́нія, десни́ца и́хъ испо́лнися мзды́.
|
|
11
|
11
|
|
Ѓзъ же неѕл0бою моeю ходи1хъ: и3збaви мS, гDи, и3 поми1луй мS.
|
А́зъ же незло́бою моє́ю ходи́хъ: изба́ви мя́, Го́споди, и поми́луй мя́.
|
|
12
|
12
|
|
НогA моS стA на правотЁ: въ цRквахъ благословлю1 тz, гDи.
|
Нога́ моя́ ста́ на правотѣ́: въ це́рквахъ благословлю́ Тя, Го́споди.
|
|
Pал0мъ к7ѕ
|
Псалом 26
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, прeжде помaзаніz, к7ѕ7.
|
Псало́мъ Дави́ду, пре́жде пома́занія.
|
|
1
|
1
|
|
ГDь просвэщeніе моE и3 сп7си1тель м0й, когw2 ўбою1сz; гDь защи1титель животA моегw2, t когw2 ўстрашyсz;
|
Госпо́дь просвѣще́ніє моє́ и спаси́тель мо́й, кого́ убою́ся? Госпо́дь защи́титель живота́ моєго́, от кого́ устрашу́ся?
|
|
2
|
2
|
|
ВнегдA приближaтисz на мS ѕл0бующымъ, є4же снёсти плHти мо‰, њскорблsющіи мS и3 врази2 мои2, тjи и3знемог0ша и3 пад0ша.
|
Внегда́ приближа́тися на мя́ зло́бующымъ, є́же снѣ́сти пло́ти моя́, оскорбля́ющіи мя́ и врази́ мои́, ті́и изнемого́ша и падо́ша.
|
|
3
|
3
|
|
Ѓще њполчи1тсz на мS п0лкъ, не ўбои1тсz сeрдце моE: ѓще востaнетъ на мS брaнь, на него2 ѓзъ ўповaю.
|
А́ще ополчи́тся на мя́ по́лкъ, не убои́тся се́рдце моє́: а́ще воста́нетъ на мя́ бра́нь, на Него́ азъ упова́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Е#ди1но проси1хъ t гDа, то2 взыщY: є4же жи1ти ми2 въ домY гDни вс‰ дни6 животA моегw2, зрёти ми2 красотY гDню и3 посэщaти хрaмъ с™hй є3гw2.
|
Єди́но проси́хъ от Го́спода, то́ взыщу́: є́же жи́ти ми́ въ дому́ Госпо́дни вся́ дни́ живота́ моєго́, зрѣ́ти ми́ красоту́ Госпо́дню и посѣща́ти хра́мъ святы́й Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw скрh мz въ селeніи своeмъ въ дeнь ѕHлъ мои1хъ, покрh мz въ тaйнэ селeніz своегw2, на кaмень вознесe мz.
|
Я́ко скры́ мя въ селе́ніи Своє́мъ въ де́нь зо́лъ мои́хъ, покры́ мя въ та́йнѣ селе́нія Своєго́, на ка́мень вознесе́ мя.
|
|
6
|
6
|
|
И# нн7э сE, вознесE главY мою2 на враги2 мо‰: њбыд0хъ и3 пожр0хъ въ селeніи є3гw2 жeртву хвалeніz и3 воскликновeніz: пою2 и3 воспою2 гDеви.
|
И ны́нѣ се́, вознесе́ главу́ мою́ на враги́ моя́: обыдо́хъ и пожро́хъ въ селе́ніи Єго́ же́ртву хвале́нія и воскликнове́нія: пою́ и воспою́ Го́сподеви.
|
|
7
|
7
|
|
Ўслhши, гDи, глaсъ м0й, и4мже воззвaхъ, поми1луй мS и3 ўслhши мS.
|
Услы́ши, Го́споди, гла́съ мо́й, и́мже воззва́хъ, поми́луй мя́ и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
ТебЁ речE сeрдце моE: гDа взыщY, взыскA тебE лицE моE, лицA твоегw2, гDи, взыщY.
|
Тебѣ́ рече́ се́рдце моє́: Го́спода взыщу́, взыска́ Тебе́ лице́ моє́, лица́ Твоєго́, Го́споди, взыщу́.
|
|
9
|
9
|
|
Не tврати2 лицA твоегw2 t менє2 и3 не ўклони1сz гнёвомъ t рабA твоегw2: пом0щникъ м0й бyди, не tри1ни менE и3 не њстaви менE, б9е, сп7си1телю м0й.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́ и не уклони́ся гнѣ́вомъ от раба́ Твоєго́: помо́щникъ мо́й бу́ди, не отри́ни мене́ и не оста́ви мене́, Бо́же, Спаси́телю мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw nтeцъ м0й и3 мaти моS њстaвиста мS, гDь же воспріsтъ мS.
|
Я́ко оте́цъ мо́й и ма́ти моя́ оста́виста мя́, Госпо́дь же воспрія́тъ мя́.
|
|
11
|
11
|
|
Законоположи1 ми, гDи, въ пути2 твоeмъ, и3 настaви мS на стезю2 прaвую вр†гъ мои1хъ рaди.
|
Законоположи́ ми, Го́споди, въ пути́ Твоє́мъ, и наста́ви мя́ на стезю́ пра́вую вра́гъ мои́хъ ра́ди.
|
|
12
|
12
|
|
Не предaждь менE въ дyшы стужaющихъ ми2: ћкw востaша на мS свидётелє непрaведніи, и3 солгA непрaвда себЁ.
|
Не преда́ждь мене́ въ ду́шы стужа́ющихъ ми́: я́ко воста́ша на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, и солга́ непра́вда себѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
Вёрую ви1дэти бlг†z гDнz на земли2 живhхъ.
|
Вѣ́рую ви́дѣти блага́я Госпо́дня на земли́ живы́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Потерпи2 гDа, мужaйсz, и3 да крэпи1тсz сeрдце твоE, и3 потерпи2 гDа.
|
Потерпи́ Го́спода, мужа́йся, и да крѣпи́тся се́рдце твоє́, и потерпи́ Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ к7з
|
Псалом 27
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, к7з7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Къ тебЁ, гDи, воззовY, б9е м0й: да не премолчи1ши t менє2 [њ мнЁ]: да не когдA премолчи1ши t менє2 [њ мнЁ], и3 ўпод0блюсz низходsщымъ въ р0въ.
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, Бо́же мо́й: да не премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}: да не когда́ премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
|
|
2
|
2
|
|
Ўслhши, гDи, глaсъ молeніz моегw2, внегдA моли1тимисz къ тебЁ, внегдA воздёти ми2 рyцэ мои2 ко хрaму с™0му твоемY.
|
Услы́ши, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́, внегда́ воздѣ́ти ми́ ру́цѣ мои́ ко хра́му свято́му Твоєму́.
|
|
3
|
3
|
|
Не привлецы2 менE со грBшники, и3 съ дёлающими непрaвду не погуби2 менE, глаг0лющими ми1ръ съ бли1жними свои1ми, ѕл†z же въ сердцaхъ свои1хъ.
|
Не привлецы́ мене́ со грѣ́шники, и съ дѣ́лающими непра́вду не погуби́ мене́, глаго́лющими ми́ръ съ бли́жними свои́ми, зла́я же въ сердца́хъ свои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Дaждь и5мъ, гDи, по дэлHмъ и4хъ и3 по лукaвству начинaній и4хъ, по дэлHмъ рукY и4хъ дaждь и5мъ, воздaждь воздаsніе и4хъ и5мъ.
|
Да́ждь и́мъ, Го́споди, по дѣло́мъ и́хъ и по лука́вству начина́ній и́хъ, по дѣло́мъ руку́ и́хъ да́ждь и́мъ, возда́ждь воздая́ніє и́хъ и́мъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw не разумёша въ дэлA гDнz и3 въ дэлA рукY є3гw2: разори1ши | и3 не сози1ждеши |.
|
Я́ко не разумѣ́ша въ дѣла́ Госпо́дня и въ дѣла́ руку́ Єго́: разори́ши я́ и не сози́ждеши я́.
|
|
6
|
6
|
|
Блгcвeнъ гDь, ћкw ўслhша глaсъ молeніz моегw2.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко услы́ша гла́съ моле́нія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
ГDь пом0щникъ м0й и3 защи1титель м0й: на него2 ўповA сeрдце моE, и3 пом0же ми2, и3 процвэтE пл0ть моS: и3 в0лею моeю и3сповёмсz є3мY.
|
Госпо́дь помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й: на Него́ упова́ се́рдце моє́, и помо́же ми́, и процвѣте́ пло́ть моя́: и во́лею моє́ю исповѣ́мся Єму́.
|
|
8
|
8
|
|
ГDь ўтверждeніе людjй свои1хъ и3 защи1титель спасeній хрістA своегw2 є4сть.
|
Госпо́дь утвержде́ніє люді́й Свои́хъ и защи́титель спасе́ній Хріста́ Своєго́ є́сть.
|
|
9
|
9
|
|
Сп7си2 лю1ди тво‰, и3 блгcви2 достоsніе твоE, и3 ўпаси2 |, и3 возми2 [и3 вознеси2] | до вёка.
|
Спаси́ лю́ди Твоя́, и благослови́ достоя́ніє Твоє́, и упаси́ я́, и возми́ {и вознеси́} я́ до вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ к7и
|
Псалом 28
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, и3сх0да ски1ніи, к7}.
|
Псало́мъ Дави́ду, исхо́да ски́ніи.
|
|
1
|
1
|
|
Принеси1те гDеви, сhнове б9іи, принеси1те гDеви сhны w4вни, принеси1те гDеви слaву и3 чeсть:
|
Принеси́те Го́сподеви, сы́нове Бо́жіи, принеси́те Го́сподеви сы́ны о́вни, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть:
|
|
2
|
2
|
|
принеси1те гDеви слaву и4мени є3гw2: поклони1тесz гDеви во дворЁ с™ёмъ є3гw2.
|
принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Глaсъ гDень на водaхъ, бGъ слaвы возгремЁ, гDь на водaхъ мн0гихъ.
|
Гла́съ Госпо́день на вода́хъ, Бо́гъ сла́вы возгремѣ́, Госпо́дь на вода́хъ мно́гихъ.
|
|
4
|
4
|
|
Глaсъ гDень въ крёпости, глaсъ гDень въ великолёпіи.
|
Гла́съ Госпо́день въ крѣ́пости, гла́съ Госпо́день въ великолѣ́піи.
|
|
5
|
5
|
|
Глaсъ гDа, сокрушaющагw кeдры: и3 стрhетъ гDь кeдры лів†нскіz,
|
Гла́съ Го́спода, сокруша́ющаго ке́дры: и стры́єтъ Госпо́дь ке́дры Ліва́нскія,
|
|
6
|
6
|
|
и3 и3стни1тъ | ћкw телцA лівaнска: и3 возлю1бленный ћкw сhнъ є3динор0жь.
|
и истни́тъ я́ я́ко телца́ Ліва́нска: и возлю́бленный я́ко сы́нъ єдиноро́жь.
|
|
7
|
7
|
|
Глaсъ гDа, пресэцaющагw плaмень nгнS.
|
Гла́съ Го́спода, пресѣца́ющаго пла́мень огня́.
|
|
8
|
8
|
|
Глaсъ гDа, стрzсaющагw пустhню: и3 стрzсeтъ гDь пустhню каддjйскую.
|
Гла́съ Го́спода, стряса́ющаго пусты́ню: и стрясе́тъ Госпо́дь пусты́ню Кадді́йскую.
|
|
9
|
9
|
|
Глaсъ гDень, свершaющій є3лє1ни, и3 tкрhетъ дубр†вы: и3 въ хрaмэ є3гw2 всsкій глаг0летъ слaву.
|
Гла́съ Госпо́день, сверша́ющій єле́ни, и откры́єтъ дубра́вы: и въ хра́мѣ Єго́ вся́кій глаго́летъ сла́ву.
|
|
10
|
10
|
|
ГDь пот0пъ населsетъ, и3 сsдетъ гDь цRь въ вёкъ.
|
Госпо́дь пото́пъ населя́єтъ, и ся́детъ Госпо́дь Ца́рь въ вѣ́къ.
|
|
11
|
11
|
|
ГDь крёпость лю1демъ свои6мъ дaстъ, гDь блгcви1тъ лю1ди сво‰ ми1ромъ.
|
Госпо́дь крѣ́пость лю́демъ Свои́мъ да́стъ, Госпо́дь благослови́тъ лю́ди Своя́ ми́ромъ.
|
|
Pал0мъ к7f
|
Псалом 29
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ пёсни њбновлeніz д0му дв7дова, к7f7.
|
Псало́мъ пѣ́сни обновле́нія до́му Дави́дова.
|
|
2
|
2
|
|
Вознесy тz, гDи, ћкw под8sлъ мS є3си2, и3 не возвесели1лъ є3си2 врагHвъ мои1хъ њ мнЁ.
|
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко подъя́лъ мя́ єси́, и не возвесели́лъ єси́ враго́въ мои́хъ о мнѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
ГDи б9е м0й, воззвaхъ къ тебЁ, и3 и3зцэли1лъ мS є3си2.
|
Го́споди Бо́же мо́й, воззва́хъ къ Тебѣ́, и изцѣли́лъ мя́ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
ГDи, возвeлъ є3си2 t ѓда дyшу мою2, сп7слъ мS є3си2 t низходsщихъ въ р0въ.
|
Го́споди, возве́лъ єси́ от а́да ду́шу мою́, спа́слъ мя́ єси́ от низходя́щихъ въ ро́въ.
|
|
5
|
5
|
|
П0йте гDеви, прпdбніи є3гw2, и3 и3сповёдайте пaмzть с™hни є3гw2:
|
По́йте Го́сподеви, преподо́бніи Єго́, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́:
|
|
6
|
6
|
|
ћкw гнёвъ въ ћрости є3гw2, и3 жив0тъ въ в0ли є3гw2: вeчеръ водвори1тсz плaчь, и3 заyтра рaдость.
|
я́ко гнѣ́въ въ я́рости Єго́, и живо́тъ въ во́ли Єго́: ве́черъ водвори́тся пла́чь, и зау́тра ра́дость.
|
|
7
|
7
|
|
Ѓзъ же рёхъ во nби1ліи моeмъ: не подви1жусz во вёкъ.
|
А́зъ же рѣ́хъ во оби́ліи моє́мъ: не подви́жуся во вѣ́къ.
|
|
8
|
8
|
|
ГDи, в0лею твоeю подaждь добр0тэ моeй си1лу: tврати1лъ же є3си2 лицE твоE, и3 бhхъ смущeнъ.
|
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́тѣ моє́й си́лу: отврати́лъ же єси́ лице́ Твоє́, и бы́хъ смуще́нъ.
|
|
9
|
9
|
|
Къ тебЁ, гDи, воззовY, и3 къ бGу моемY помолю1сz.
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, и къ Бо́гу моєму́ помолю́ся.
|
|
10
|
10
|
|
Кaz п0льза въ кр0ви моeй, внегдA сходи1ти ми2 во и3стлёніе; є3дA и3сповёстсz тебЁ пeрсть; и3ли2 возвэсти1тъ и4стину твою2;
|
Ка́я по́льза въ кро́ви моє́й, внегда́ сходи́ти ми́ во истлѣ́ніє? Єда́ исповѣ́стся Тебѣ́ пе́рсть? Или́ возвѣсти́тъ и́стину Твою́?
|
|
11
|
11
|
|
Слhша гDь и3 поми1лова мS: гDь бhсть пом0щникъ м0й.
|
Слы́ша Госпо́дь и поми́лова мя́: Госпо́дь бы́сть помо́щникъ мо́й.
|
|
12
|
12
|
|
Њбрати1лъ є3си2 плaчь м0й въ рaдость мнЁ, растерзaлъ є3си2 врeтище моE и3 препоsсалъ мS є3си2 весeліемъ,
|
Обрати́лъ єси́ пла́чь мо́й въ ра́дость мнѣ́, растерза́лъ єси́ вре́тище моє́ и препоя́салъ мя́ єси́ весе́ліємъ,
|
|
13
|
13
|
|
ћкw да воспоeтъ тебЁ слaва моS, и3 не ўмилю1сz. ГDи б9е м0й, во вёкъ и3сповёмсz тебЁ.
|
я́ко да воспоє́тъ Тебѣ́ сла́ва моя́, и не умилю́ся. Го́споди Бо́же мо́й, во вѣ́къ исповѣ́мся Тебѣ́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ l
|
Псалом 30
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, и3зступлeніz, l.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, изступле́нія.
|
|
2
|
2
|
|
На тS, гDи, ўповaхъ, да не постыжyсz во вёкъ: прaвдою твоeю и3збaви мS и3 и3зми1 мz.
|
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ: пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Приклони2 ко мнЁ ќхо твоE, ўскори2 и3з8sти мS: бyди ми2 въ бGа защи1тителz и3 въ д0мъ прибёжища, є4же спcти1 мz.
|
Приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́, ускори́ изъя́ти мя́: бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ до́мъ прибѣ́жища, є́же спасти́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw держaва моS и3 прибёжище моE є3си2 ты2: и3 и4мене твоегw2 рaди настaвиши мS и3 препитaеши мS.
|
Я́ко держа́ва моя́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́: и и́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши мя́ и препита́єши мя́.
|
|
5
|
5
|
|
И#зведeши мS t сёти сеS, ю4же скрhша ми2: ћкw ты2 є3си2 защи1титель м0й, гDи.
|
Изведе́ши мя́ от сѣ́ти сея́, ю́же скры́ша ми́: я́ко Ты́ єси́ защи́титель мо́й, Го́споди.
|
|
6
|
6
|
|
Въ рyцэ твои2 предложY дyхъ м0й: и3збaвилъ мS є3си2, гDи б9е и4стины.
|
Въ ру́цѣ Твои́ предложу́ ду́хъ мо́й: изба́вилъ мя́ єси́, Го́споди Бо́же и́стины.
|
|
7
|
7
|
|
Возненави1дэлъ є3си2 хранsщыz суєты2 вотщE: ѓзъ же на гDа ўповaхъ.
|
Возненави́дѣлъ єси́ храня́щыя суєты́ вотще́: а́зъ же на Го́спода упова́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Возрaдуюсz и3 возвеселю1сz њ млcти твоeй, ћкw призрёлъ є3си2 на смирeніе моE, сп7слъ є3си2 t нyждъ дyшу мою2
|
Возра́дуюся и возвеселю́ся о ми́лости Твоє́й, я́ко призрѣ́лъ єси́ на смире́ніє моє́, спа́слъ єси́ от ну́ждъ ду́шу мою́
|
|
9
|
9
|
|
и3 нёси менE затвори1лъ въ рукaхъ врaжіихъ, постaвилъ є3си2 на прострaннэ н0зэ мои2.
|
и нѣ́си мене́ затвори́лъ въ рука́хъ вра́жіихъ, поста́вилъ єси́ на простра́ннѣ но́зѣ мои́.
|
|
10
|
10
|
|
Поми1луй мS, гDи, ћкw скорблю2: смzтeсz ћростію џко моE, душA моS и3 ўтр0ба моS.
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко скорблю́: смяте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ и утро́ба моя́.
|
|
11
|
11
|
|
Ћкw и3зчезE въ болёзни жив0тъ м0й, и3 лBта мо‰ въ воздыхaніихъ: и3знем0же нищет0ю крёпость моS, и3 кHсти мо‰ смzт0шасz.
|
Я́ко изчезе́ въ болѣ́зни живо́тъ мо́й, и лѣ́та моя́ въ воздыха́ніихъ: изнемо́же нището́ю крѣ́пость моя́, и ко́сти моя́ смято́шася.
|
|
12
|
12
|
|
T всёхъ вр†гъ мои1хъ бhхъ поношeніе, и3 сосёдwмъ мои6мъ ѕэлw2, и3 стрaхъ знaємымъ мои6мъ: ви1дzщіи мS в0нъ бэжaша t менє2.
|
От всѣ́хъ вра́гъ мои́хъ бы́хъ поноше́ніє, и сосѣ́домъ мои́мъ зѣло́, и стра́хъ зна́ємымъ мои́мъ: ви́дящіи мя́ во́нъ бѣжа́ша от мене́.
|
|
13
|
13
|
|
Забвeнъ бhхъ ћкw мeртвъ t сeрдца: бhхъ ћкw сосyдъ погублeнъ.
|
Забве́нъ бы́хъ я́ко ме́ртвъ от се́рдца: бы́хъ я́ко сосу́дъ погубле́нъ.
|
|
14
|
14
|
|
Ћкw слhшахъ гаждeніе [ўкорeніе] мн0гихъ живyщихъ w4крестъ: внегдA собрaтисz и5мъ вкyпэ на мS, пріsти дyшу мою2 совэщaша.
|
Я́ко слы́шахъ гажде́ніє {укоре́ніє} мно́гихъ живу́щихъ о́крестъ: внегда́ собра́тися и́мъ вку́пѣ на мя́, прія́ти ду́шу мою́ совѣща́ша.
|
|
15
|
15
|
|
Ѓзъ же на тS, гDи, ўповaхъ, рёхъ: ты2 є3си2 бGъ м0й.
|
А́зъ же на Тя́, Го́споди, упова́хъ, рѣ́хъ: Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й.
|
|
16
|
16
|
|
Въ рукY твоє1ю жрє1біи мои2: и3збaви мS и3з8 руки2 вр†гъ мои1хъ и3 t гонsщихъ мS.
|
Въ руку́ Твоє́ю жре́біи мои́: изба́ви мя́ изъ руки́ вра́гъ мои́хъ и от гоня́щихъ мя́.
|
|
17
|
17
|
|
Просвэти2 лицE твоE на рабA твоего2: сп7си1 мz млcтію твоeю.
|
Просвѣти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́: спаси́ мя ми́лостію Твоє́ю.
|
|
18
|
18
|
|
ГDи, да не постыжyсz, ћкw призвaхъ тS: да постыдsтсz нечести1віи, и3 сни1дутъ во ѓдъ.
|
Го́споди, да не постыжу́ся, я́ко призва́хъ Тя́: да постыдя́тся нечести́віи, и сни́дутъ во а́дъ.
|
|
19
|
19
|
|
НBмы да бyдутъ ўстны2 льсти6выz, глаг0лющыz на првdнаго беззак0ніе, гордhнею и3 ўничижeніемъ.
|
Нѣ́мы да бу́дутъ устны́ льсти́выя, глаго́лющыя на пра́веднаго беззако́ніє, горды́нею и уничиже́ніємъ.
|
|
20
|
20
|
|
К0ль мн0гое мн0жество бlгости твоеS, гDи, ю4же скрhлъ є3си2 боsщымсz тебє2, содёлалъ є3си2 ўповaющымъ на тS, пред8 сы6ны человёческими:
|
Ко́ль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скры́лъ єси́ боя́щымся Тебе́, содѣ́лалъ єси́ упова́ющымъ на Тя́, предъ сы́ны человѣ́ческими:
|
|
21
|
21
|
|
скрhеши и5хъ въ тaйнэ лицA твоегw2 t мzтeжа человёческа, покрhеши и5хъ въ кр0вэ t прерэкaніz љзы6къ.
|
скры́єши и́хъ въ та́йнѣ лица́ Твоєго́ от мяте́жа человѣ́ческа, покры́єши и́хъ въ кро́вѣ от прерѣка́нія язы́къ.
|
|
22
|
22
|
|
Блгcвeнъ гDь, ћкw ўдиви2 млcть свою2 во грaдэ њграждeніz.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́дѣ огражде́нія.
|
|
23
|
23
|
|
Ѓзъ же рёхъ во и3зступлeніи моeмъ: tвeрженъ є4смь t лицA џчію твоє1ю: сегw2 рaди ўслhшалъ є3си2 глaсъ моли1твы моеS, внегдA воззвaхъ къ тебЁ.
|
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: отве́рженъ є́смь от лица́ о́чію Твоє́ю: сего́ ра́ди услы́шалъ єси́ гла́съ моли́твы моєя́, внегда́ воззва́хъ къ Тебѣ́.
|
|
24
|
24
|
|
Возлюби1те гDа, вси2 прпdбніи є3гw2: ћкw и4стины взыскaетъ гDь и3 воздаeтъ и3зли1ше творsщымъ гордhню.
|
Возлюби́те Го́спода, вси́ преподо́бніи Єго́: я́ко и́стины взыска́єтъ Госпо́дь и воздає́тъ изли́ше творя́щымъ горды́ню.
|
|
25
|
25
|
|
Мужaйтесz, и3 да крэпи1тсz сeрдце вaше, вси2 ўповaющіи на гDа.
|
Мужа́йтеся, и да крѣпи́тся се́рдце ва́ше, вси́ упова́ющіи на Го́спода.
|
|
Pал0мъ lа
|
Псалом 31
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, рaзума, l№.
|
Псало́мъ Дави́ду, ра́зума.
|
|
1
|
1
|
|
Бlжeни, и4хже њстaвишасz беззакHніz, и3 и4хже прикрhшасz грэси2.
|
Блаже́ни, и́хже оста́вишася беззако́нія, и и́хже прикры́шася грѣси́.
|
|
2
|
2
|
|
Бlжeнъ мyжъ, є3мyже не вмэни1тъ гDь грэхA, нижE є4сть во ўстёхъ є3гw2 лeсть.
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же не вмѣни́тъ Госпо́дь грѣха́, ниже́ є́сть во устѣ́хъ єго́ ле́сть.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw ўмолчaхъ, њбетшaша кHсти мо‰, t є4же звaти ми2 вeсь дeнь,
|
Я́ко умолча́хъ, обетша́ша ко́сти моя́, от є́же зва́ти ми́ ве́сь де́нь,
|
|
4
|
4
|
|
ћкw дeнь и3 н0щь њтzготЁ на мнЁ рукA твоS: возврати1хсz на стрaсть, є3гдA ўнзe ми тeрнъ.
|
я́ко де́нь и но́щь отяготѣ́ на мнѣ́ рука́ Твоя́: возврати́хся на стра́сть, єгда́ унзе́ ми те́рнъ.
|
|
5
|
5
|
|
Беззак0ніе моE познaхъ и3 грэхA моегw2 не покрhхъ, рёхъ: и3сповёмъ на мS беззак0ніе моE гDеви: и3 ты2 њстaвилъ є3си2 нечeстіе сeрдца моегw2.
|
Беззако́ніє моє́ позна́хъ и грѣха́ моєго́ не покры́хъ, рѣ́хъ: исповѣ́мъ на мя́ беззако́ніє моє́ Го́сподеви: и Ты́ оста́вилъ єси́ нече́стіє се́рдца моєго́.
|
|
6
|
6
|
|
За то2 пом0литсz къ тебЁ всsкъ прпdбный во врeмz благопотрeбно: nбaче въ пот0пэ в0дъ мн0гихъ къ немY не прибли1жатсz.
|
За то́ помо́лится къ Тебѣ́ вся́къ преподо́бный во вре́мя благопотре́бно: оба́че въ пото́пѣ во́дъ мно́гихъ къ нему́ не прибли́жатся.
|
|
7
|
7
|
|
Ты2 є3си2 прибёжище моE t ск0рби њбдержaщіz мS: рaдосте моS, и3збaви мS t њбышeдшихъ мS.
|
Ты́ єси́ прибѣ́жище моє́ от ско́рби обдержа́щія мя́: ра́досте моя́, изба́ви мя́ от обыше́дшихъ мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Вразумлю1 тz, и3 настaвлю тS на пyть сeй, въ џньже п0йдеши: ўтвержY на тS џчи мои2.
|
Вразумлю́ тя, и наста́влю тя́ на пу́ть се́й, въ о́ньже по́йдеши: утвержу́ на тя́ о́чи Мои́.
|
|
9
|
9
|
|
Не бyдите ћкw к0нь и3 мeскъ, и5мже нёсть рaзума: броздaми и3 ўзд0ю чє1люсти и4хъ востsгнеши, не приближaющихсz къ тебЁ.
|
Не бу́дите я́ко ко́нь и ме́скъ, и́мже нѣ́сть ра́зума: брозда́ми и уздо́ю че́люсти и́хъ востя́гнеши, не приближа́ющихся къ тебѣ́.
|
|
10
|
10
|
|
МнHги р†ны грёшному: ўповaющаго же на гDа млcть њбhдетъ.
|
Мно́ги ра́ны грѣ́шному: упова́ющаго же на Го́спода ми́лость обы́детъ.
|
|
11
|
11
|
|
Весели1тесz њ гDэ и3 рaдуйтесz првdніи, и3 хвали1тесz, вси2 прaвіи с®цемъ.
|
Весели́теся о Го́сподѣ и ра́дуйтеся пра́ведніи, и хвали́теся, вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ lв
|
Псалом 32
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, не надпи1санъ ў є3врє1й, lв7.
|
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Рaдуйтесz, првdніи, њ гDэ: пр†вымъ подобaетъ похвалA.
|
Ра́дуйтеся, пра́ведніи, о Го́сподѣ: пра́вымъ подоба́єтъ похвала́.
|
|
2
|
2
|
|
И#сповёдайтесz гDеви въ гyслехъ, во pалти1ри десzтострyннэмъ п0йте є3мY:
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви въ гу́слехъ, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ по́йте Єму́:
|
|
3
|
3
|
|
восп0йте є3мY пёснь н0ву, д0брэ п0йте є3мY со восклицaніемъ:
|
воспо́йте Єму́ пѣ́снь но́ву, до́брѣ по́йте Єму́ со восклица́ніємъ:
|
|
4
|
4
|
|
ћкw прaво сл0во гDне, и3 вс‰ дэлA є3гw2 въ вёрэ.
|
я́ко пра́во сло́во Госпо́дне, и вся́ дѣла́ Єго́ въ вѣ́рѣ.
|
|
5
|
5
|
|
Лю1битъ млcтыню и3 сyдъ гDь, млcти гDни и3сп0лнь землS.
|
Лю́битъ ми́лостыню и су́дъ Госпо́дь, ми́лости Госпо́дни испо́лнь земля́.
|
|
6
|
6
|
|
Сл0вомъ гDнимъ небесA ўтверди1шасz, и3 д¦омъ ќстъ є3гw2 всS си1ла и4хъ:
|
Сло́вомъ Госпо́днимъ небеса́ утверди́шася, и ду́хомъ у́стъ Єго́ вся́ си́ла и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
собирazй ћкw мёхъ в0ды морск‡z, полагazй въ сокр0вищихъ бeздны.
|
собира́яй я́ко мѣ́хъ во́ды морскі́я, полага́яй въ сокро́вищихъ бе́здны.
|
|
8
|
8
|
|
Да ўбои1тсz гDа всS землS, t негHже да подви1жутсz вси2 живyщіи по вселeннэй:
|
Да убои́тся Го́спода вся́ земля́, от Него́же да подви́жутся вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй:
|
|
9
|
9
|
|
ћкw т0й речE, и3 бhша: т0й повелЁ, и3 создaшасz.
|
я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
|
|
10
|
10
|
|
ГDь разорsетъ совёты kзhкwвъ, tметaетъ же мы6сли людjй и3 tметaетъ совёты кнzзeй.
|
Госпо́дь разоря́єтъ совѣ́ты язы́ковъ, отмета́єтъ же мы́сли люді́й и отмета́єтъ совѣ́ты князе́й.
|
|
11
|
11
|
|
Совётъ же гDень во вёкъ пребывaетъ, помышлє1ніz с®ца є3гw2 въ р0дъ и3 р0дъ.
|
Совѣ́тъ же Госпо́день во вѣ́къ пребыва́єтъ, помышле́нія се́рдца Єго́ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
12
|
12
|
|
Бlжeнъ kзhкъ, є3мyже є4сть гDь бGъ є3гw2, лю1діе, ±же и3збрA въ наслёдіе себЁ.
|
Блаже́нъ язы́къ, єму́же є́сть Госпо́дь Бо́гъ Єго́, лю́діє, я́же избра́ въ наслѣ́діє Себѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
Съ нб7сE призрЁ гDь, ви1дэ вс‰ сhны человёчєскіz:
|
Съ небесе́ призрѣ́ Госпо́дь, ви́дѣ вся́ сы́ны человѣ́ческія:
|
|
14
|
14
|
|
t гот0вагw жили1ща своегw2 призрЁ на вс‰ живyщыz на земли2:
|
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрѣ́ на вся́ живу́щыя на земли́:
|
|
15
|
15
|
|
создaвый на є3ди1нэ сердцA и4хъ, разумэвazй на вс‰ дэлA и4хъ.
|
созда́вый на єди́нѣ сердца́ и́хъ, разумѣва́яй на вся́ дѣла́ и́хъ.
|
|
16
|
16
|
|
Не спасaетсz цaрь мн0гою си1лою, и3 и3споли1нъ не спасeтсz мн0жествомъ крёпости своеS.
|
Не спаса́єтся ца́рь мно́гою си́лою, и исполи́нъ не спасе́тся мно́жествомъ крѣ́пости своєя́.
|
|
17
|
17
|
|
Л0жь к0нь во спасeніе, во мн0жествэ же си1лы своеS не спасeтсz.
|
Ло́жь ко́нь во спасе́ніє, во мно́жествѣ же си́лы своєя́ не спасе́тся.
|
|
18
|
18
|
|
СE, џчи гDни на боsщыzсz є3гw2, ўповaющыz на млcть є3гw2:
|
Се́, о́чи Госпо́дни на боя́щыяся Єго́, упова́ющыя на ми́лость Єго́:
|
|
19
|
19
|
|
и3збaвити t смeрти дyшы и4хъ, и3 препитaти | въ глaдъ.
|
изба́вити от сме́рти ду́шы и́хъ, и препита́ти я́ въ гла́дъ.
|
|
20
|
20
|
|
Душa же нaша чaетъ гDа, ћкw пом0щникъ и3 защи1титель нaшъ є4сть:
|
Душа́ же на́ша ча́єтъ Го́спода, я́ко помо́щникъ и защи́титель на́шъ є́сть:
|
|
21
|
21
|
|
ћкw њ нeмъ возвесели1тсz сeрдце нaше, и3 во и4мz с™0е є3гw2 ўповaхомъ.
|
я́ко о Не́мъ возвесели́тся се́рдце на́ше, и во и́мя свято́є Єго́ упова́хомъ.
|
|
22
|
22
|
|
Бyди, гDи, млcть твоS на нaсъ, ћкоже ўповaхомъ на тS.
|
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на на́съ, я́коже упова́хомъ на Тя́.
|
|
Pал0мъ lг
|
Псалом 33
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, внегдA и3змэни2 лицE своE пред8 ґвімелeхомъ: и3 tпусти2 є3го2, и3 tи1де, lG.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ измѣни́ лице́ своє́ предъ Авімеле́хомъ: и отпусти́ єго́, и отъи́де.
|
|
2
|
2
|
|
Благословлю2 гDа на всsкое врeмz, вhну хвалA є3гw2 во ўстёхъ мои1хъ.
|
Благословлю́ Го́спода на вся́коє вре́мя, вы́ну хвала́ Єго́ во устѣ́хъ мои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
Њ гDэ похвaлитсz душA моS: да ўслhшатъ кр0тцыи и3 возвеселsтсz.
|
О Го́сподѣ похва́лится душа́ моя́: да услы́шатъ кро́тцыи и возвеселя́тся.
|
|
4
|
4
|
|
Возвели1чите гDа со мн0ю, и3 вознесeмъ и4мz є3гw2 вкyпэ.
|
Возвели́чите Го́спода со мно́ю, и вознесе́мъ и́мя Єго́ вку́пѣ.
|
|
5
|
5
|
|
Взыскaхъ гDа, и3 ўслhша мS и3 t всёхъ скорбeй мои1хъ и3збaви мS.
|
Взыска́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ и от всѣ́хъ скорбе́й мои́хъ изба́ви мя́.
|
|
6
|
6
|
|
Приступи1те къ немY и3 просвэти1тесz, и3 ли1ца в†ша не постыдsтсz.
|
Приступи́те къ Нему́ и просвѣти́теся, и ли́ца ва́ша не постыдя́тся.
|
|
7
|
7
|
|
Сeй ни1щій воззвA, и3 гDь ўслhша и5, и3 t всёхъ скорбeй є3гw2 сп7сE и5.
|
Се́й ни́щій воззва́, и Госпо́дь услы́ша и́, и от всѣ́хъ скорбе́й єго́ спасе́ и́.
|
|
8
|
8
|
|
Њполчи1тсz ѓгGлъ гDень w4крестъ боsщихсz є3гw2 и3 и3збaвитъ и5хъ.
|
Ополчи́тся А́нгелъ Госпо́день о́крестъ боя́щихся Єго́ и изба́витъ и́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Вкуси1те и3 ви1дите, ћкw бlгъ гDь: бlжeнъ мyжъ, и4же ўповaетъ нaнь.
|
Вкуси́те и ви́дите, я́ко бла́гъ Госпо́дь: блаже́нъ му́жъ, и́же упова́єтъ На́нь.
|
|
10
|
10
|
|
Б0йтесz гDа, вси2 с™jи є3гw2, ћкw нёсть лишeніz боsщымсz є3гw2.
|
Бо́йтеся Го́спода, вси́ святі́и Єго́, я́ко нѣ́сть лише́нія боя́щымся Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Богaтіи њбнищaша и3 взалкaша: взыскaющіи же гDа не лишaтсz всsкагw блaга.
|
Бога́тіи обнища́ша и взалка́ша: взыска́ющіи же Го́спода не лиша́тся вся́каго бла́га.
|
|
12
|
12
|
|
Пріиди1те, ч†да, послyшайте менє2, стрaху гDню научY вaсъ.
|
Пріиди́те, ча́да, послу́шайте мене́, стра́ху Госпо́дню научу́ ва́съ.
|
|
13
|
13
|
|
Кт0 є3сть человёкъ хотsй жив0тъ, любsй дни6 ви1дэти блaги;
|
Кто́ єсть человѣ́къ хотя́й живо́тъ, любя́й дни́ ви́дѣти бла́ги?
|
|
14
|
14
|
|
Ўдержи2 љзhкъ тв0й t ѕлA и3 ўстнЁ твои2, є4же не глаг0лати льсти2.
|
Удержи́ язы́къ тво́й от зла́ и устнѣ́ твои́, є́же не глаго́лати льсти́.
|
|
15
|
15
|
|
Ўклони1сz t ѕлA и3 сотвори2 блaго: взыщи2 ми1ра и3 пожени2 и5.
|
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ бла́го: взыщи́ ми́ра и пожени́ и́.
|
|
16
|
16
|
|
Џчи гDни на првdныz, и3 ќши є3гw2 въ моли1тву и4хъ.
|
О́чи Госпо́дни на пра́ведныя, и у́ши Єго́ въ моли́тву и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Лицe же гDне на творsщыz ѕл†z, є4же потреби1ти t земли2 пaмzть и4хъ.
|
Лице́ же Госпо́дне на творя́щыя зла́я, є́же потреби́ти от земли́ па́мять и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Воззвaша првdніи, и3 гDь ўслhша и5хъ и3 t всёхъ скорбeй и4хъ и3збaви и5хъ.
|
Воззва́ша пра́ведніи, и Госпо́дь услы́ша и́хъ и от всѣ́хъ скорбе́й и́хъ изба́ви и́хъ.
|
|
19
|
19
|
|
Бли1з8 гDь сокрушeнныхъ сeрдцемъ, и3 смирє1нныz дyхомъ сп7сeтъ.
|
Бли́зъ Госпо́дь сокруше́нныхъ се́рдцемъ, и смире́нныя ду́хомъ спасе́тъ.
|
|
20
|
20
|
|
МнHги скHрби првdнымъ, и3 t всёхъ и4хъ и3збaвитъ | гDь.
|
Мно́ги ско́рби пра́веднымъ, и от всѣ́хъ и́хъ изба́витъ я́ Госпо́дь.
|
|
21
|
21
|
|
Храни1тъ гDь вс‰ кHсти и4хъ, ни є3ди1на t ни1хъ сокруши1тсz.
|
Храни́тъ Госпо́дь вся́ ко́сти и́хъ, ни єди́на от ни́хъ сокруши́тся.
|
|
22
|
22
|
|
Смeрть грёшникwвъ лютA, и3 ненави1дzщіи првdнаго прегрэшaтъ.
|
Сме́рть грѣ́шниковъ люта́, и ненави́дящіи пра́веднаго прегрѣша́тъ.
|
|
23
|
23
|
|
И#збaвитъ гDь дyшы р†бъ свои1хъ, и3 не прегрэшaтъ вси2 ўповaющіи на него2.
|
Изба́витъ Госпо́дь ду́шы ра́бъ Свои́хъ, и не прегрѣша́тъ вси́ упова́ющіи на Него́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ lд
|
Псалом 34
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, lд7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Суди2, гDи, њби1дzщыz мS, побори2 борю1щыz мS.
|
Суди́, Го́споди, оби́дящыя мя́, побори́ борю́щыя мя́.
|
|
2
|
2
|
|
Пріими2 nрyжіе и3 щи1тъ и3 востaни въ п0мощь мою2:
|
Пріими́ ору́жіє и щи́тъ и воста́ни въ по́мощь мою́:
|
|
3
|
3
|
|
и3зсyни мeчь и3 заключи2 сопроти1въ гонsщихъ мS: рцы2 души2 моeй: спcніе твоE є4смь ѓзъ.
|
изсу́ни ме́чь и заключи́ сопроти́въ гоня́щихъ мя́: рцы́ души́ моє́й: спасе́ніє твоє́ є́смь А́зъ.
|
|
4
|
4
|
|
Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz и4щущіи дyшу мою2, да возвратsтсz вспsть и3 постыдsтсz мhслzщіи ми2 ѕл†z.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся мы́слящіи ми́ зла́я.
|
|
5
|
5
|
|
Да бyдутъ ћкw прaхъ пред8 лицeмъ вётра, и3 ѓгGлъ гDень њскорблsz и5хъ:
|
Да бу́дутъ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, и А́нгелъ Госпо́день оскорбля́я и́хъ:
|
|
6
|
6
|
|
да бyдетъ пyть и4хъ тмA и3 п0лзокъ, и3 ѓгGлъ гDень погонszй и5хъ:
|
да бу́детъ пу́ть и́хъ тма́ и по́лзокъ, и А́нгелъ Госпо́день погоня́яй и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
ћкw тyне скрhша ми2 пaгубу сёти своеS, всyе поноси1ша души2 моeй.
|
я́ко ту́не скры́ша ми́ па́губу сѣ́ти своєя́, всу́є поноси́ша души́ моє́й.
|
|
8
|
8
|
|
Да пріи1детъ є3мY сёть, ю4же не вёсть, и3 лови1тва, ю4же скры2, да њбhметъ и5, и3 въ сёть да впадeтъ въ ню2.
|
Да пріи́детъ єму́ сѣ́ть, ю́же не вѣ́сть, и лови́тва, ю́же скры́, да обы́метъ и́, и въ сѣ́ть да впаде́тъ въ ню́.
|
|
9
|
9
|
|
Душa же моS возрaдуетсz њ гDэ, возвесели1тсz њ спcніи є3гw2.
|
Душа́ же моя́ возра́дуєтся о Го́сподѣ, возвесели́тся о спасе́ніи Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Вс‰ кHсти мо‰ рекyтъ: гDи, гDи, кто2 под0бенъ тебЁ; и3збавлszй ни1ща и3з8 руки2 крёпльшихъ є3гw2, и3 ни1ща, и3 ўб0га t расхищaющихъ є3го2.
|
Вся́ ко́сти моя́ реку́тъ: Го́споди, Го́споди, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Избавля́яй ни́ща изъ руки́ крѣ́пльшихъ єго́, и ни́ща, и убо́га от расхища́ющихъ єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Востaвше на мS свидётелє непрaведніи, ±же не вёдzхъ, вопрошaху мS.
|
Воста́вше на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, я́же не вѣ́дяхъ, вопроша́ху мя́.
|
|
12
|
12
|
|
Воздaша ми2 лук†ваz воз8 бlг†z, и3 безчaдіе души2 моeй.
|
Возда́ша ми́ лука́вая возъ блага́я, и безча́діє души́ моє́й.
|
|
13
|
13
|
|
Ѓзъ же, внегдA nни2 стужaху ми2, њблачaхсz во врeтище и3 смирsхъ пост0мъ дyшу мою2, и3 моли1тва моS въ нёдро моE возврати1тсz.
|
А́зъ же, внегда́ они́ стужа́ху ми́, облача́хся во вре́тище и смиря́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и моли́тва моя́ въ нѣ́дро моє́ возврати́тся.
|
|
14
|
14
|
|
Ћкw бли1жнему, ћкw брaту нaшему, тaкw ўгождaхъ: ћкw плaчz и3 сётуz, тaкw смирsхсz.
|
Я́ко бли́жнему, я́ко бра́ту на́шему, та́ко угожда́хъ: я́ко пла́чя и сѣ́туя, та́ко смиря́хся.
|
|
15
|
15
|
|
И# на мS возвесели1шасz и3 собрaшасz: собрaшасz на мS р†ны, и3 не познaхъ: раздэли1шасz, и3 не ўмили1шасz.
|
И на мя́ возвесели́шася и собра́шася: собра́шася на мя́ ра́ны, и не позна́хъ: раздѣли́шася, и не умили́шася.
|
|
16
|
16
|
|
И#скуси1ша мS, подражни1ша мS подражнeніемъ, поскрежетaша на мS зубы2 свои1ми.
|
Искуси́ша мя́, подражни́ша мя́ подражне́ніємъ, поскрежета́ша на мя́ зубы́ свои́ми.
|
|
17
|
17
|
|
ГDи, когдA ќзриши; ўстр0й дyшу мою2 t ѕлодёйства и4хъ, t лє1въ є3динор0дную мою2.
|
Го́споди, когда́ у́зриши? Устро́й ду́шу мою́ от злодѣ́йства и́хъ, от ле́въ єдиноро́дную мою́.
|
|
18
|
18
|
|
И#сповёмсz тебЁ въ цRкви мн0зэ, въ лю1дехъ тsжцэхъ восхвалю1 тz.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ це́ркви мно́зѣ, въ лю́дехъ тя́жцѣхъ восхвалю́ Тя.
|
|
19
|
19
|
|
Да не возрaдуютсz њ мнЁ враждyющіи ми2 непрaведнw, ненави1дzщіи мS тyне и3 помизaющіи nчи1ма:
|
Да не возра́дуются о мнѣ́ вражду́ющіи ми́ непра́ведно, ненави́дящіи мя́ ту́не и помиза́ющіи очи́ма:
|
|
20
|
20
|
|
ћкw мнЁ ќбw ми6рнаz глаг0лаху, и3 на гнёвъ лє1сти помышлsху.
|
я́ко мнѣ́ у́бо ми́рная глаго́лаху, и на гнѣ́въ ле́сти помышля́ху.
|
|
21
|
21
|
|
Разшири1ша на мS ўстA сво‰, рёша: блaгоже, блaгоже, ви1дэша џчи нaши.
|
Разшири́ша на мя́ уста́ своя́, рѣ́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́дѣша о́чи на́ши.
|
|
22
|
22
|
|
Ви1дэлъ є3си2, гDи, да не премолчи1ши: гDи, не tступи2 t менє2.
|
Ви́дѣлъ єси́, Го́споди, да не премолчи́ши: Го́споди, не отступи́ от мене́.
|
|
23
|
23
|
|
Востaни, гDи, и3 вонми2 судY моемY, б9е м0й и3 гDи м0й, на прю2 мою2.
|
Воста́ни, Го́споди, и вонми́ суду́ моєму́, Бо́же мо́й и Го́споди мо́й, на прю́ мою́.
|
|
24
|
24
|
|
Суди1 ми, гDи, по прaвдэ твоeй, гDи б9е м0й, и3 да не возрaдуютсz њ мнЁ.
|
Суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ Твоє́й, Го́споди Бо́же мо́й, и да не возра́дуются о мнѣ́.
|
|
25
|
25
|
|
Да не рекyтъ въ сердцaхъ свои1хъ: блaгоже, блaгоже души2 нaшей: нижE да рекyтъ: пожр0хомъ є3го2.
|
Да не реку́тъ въ сердца́хъ свои́хъ: бла́гоже, бла́гоже души́ на́шей: ниже́ да реку́тъ: пожро́хомъ єго́.
|
|
26
|
26
|
|
Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz вкyпэ рaдующіисz ѕлHмъ мои6мъ: да њблекyтсz въ стyдъ и3 срaмъ велерёчующіи на мS.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ ра́дующіися зло́мъ мои́мъ: да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ велерѣ́чующіи на мя́.
|
|
27
|
27
|
|
Да возрaдуютсz и3 возвеселsтсz хотsщіи прaвды моеS: и3 да рекyтъ вhну, да возвели1читсz гDь, хотsщіи ми1ра рабY є3гw2.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся хотя́щіи пра́вды моєя́: и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, хотя́щіи ми́ра рабу́ Єго́.
|
|
28
|
28
|
|
И# љзhкъ м0й поучи1тсz прaвдэ твоeй, вeсь дeнь хвалЁ твоeй.
|
И язы́къ мо́й поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, ве́сь де́нь хвалѣ́ Твоє́й.
|
|
Pал0мъ lє
|
Псалом 35
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, џтроку гDню дв7ду, lе7.
|
Въ коне́цъ, о́троку Госпо́дню Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Глаг0летъ пребеззак0нный согрэшaти въ себЁ: нёсть стрaха б9іz пред8 nчи1ма є3гw2:
|
Глаго́летъ пребеззако́нный согрѣша́ти въ себѣ́: нѣ́сть стра́ха Бо́жія предъ очи́ма єго́:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw ўльсти2 пред8 ни1мъ њбрэсти2 беззак0ніе своE, и3 возненави1дэти.
|
я́ко ульсти́ предъ ни́мъ обрѣсти́ беззако́ніє своє́, и возненави́дѣти.
|
|
4
|
4
|
|
Глаг0лы ќстъ є3гw2 беззак0ніе и3 лeсть: не восхотЁ разумёти є4же ўблажи1ти.
|
Глаго́лы у́стъ єго́ беззако́ніє и ле́сть: не восхотѣ́ разумѣ́ти є́же ублажи́ти.
|
|
5
|
5
|
|
Беззак0ніе помhсли на л0жи своeмъ: предстA всsкому пути2 неблaгу, њ ѕл0бэ же не негодовA.
|
Беззако́ніє помы́сли на ло́жи своє́мъ: предста́ вся́кому пути́ небла́гу, о зло́бѣ же не негодова́.
|
|
6
|
6
|
|
ГDи, на нб7си2 млcть твоS, и3 и4стина твоS до w4блакъ:
|
Го́споди, на небеси́ ми́лость Твоя́, и и́стина Твоя́ до о́блакъ:
|
|
7
|
7
|
|
прaвда твоS ћкw г0ры б9іz, судбы6 тво‰ бeздна мн0га: человёки и3 скоты2 сп7сeши, гDи.
|
пра́вда Твоя́ я́ко го́ры Бо́жія, судьбы́ Твоя́ бе́здна мно́га: человѣ́ки и скоты́ спасе́ши, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Ћкw ўмн0жилъ є3си2 млcть твою2, б9е: сhнове же человёчестіи въ кр0вэ крил{ твоє1ю надёzтисz и4мутъ.
|
Я́ко умно́жилъ єси́ ми́лость Твою́, Бо́же: сы́нове же человѣ́честіи въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю надѣ́ятися и́мутъ.
|
|
9
|
9
|
|
Ўпію1тсz t тyка д0му твоегw2, и3 пот0комъ слaдости твоеS напои1ши |.
|
Упію́тся от ту́ка до́му Твоєго́, и пото́комъ сла́дости Твоєя́ напои́ши я́.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw ў тебє2 и3ст0чникъ животA, во свётэ твоeмъ ќзримъ свётъ.
|
Я́ко у Тебе́ исто́чникъ живота́, во свѣ́тѣ Твоє́мъ у́зримъ свѣ́тъ.
|
|
11
|
11
|
|
Пробaви млcть твою2 вёдущымъ тS и3 прaвду твою2 пр†вымъ сeрдцемъ.
|
Проба́ви ми́лость Твою́ вѣ́дущымъ Тя́ и пра́вду Твою́ пра́вымъ се́рдцемъ.
|
|
12
|
12
|
|
Да не пріи1детъ мнЁ ногA гордhни, и3 рукA грёшнича да не подви1житъ менE.
|
Да не пріи́детъ мнѣ́ нога́ горды́ни, и рука́ грѣ́шнича да не подви́житъ мене́.
|
|
13
|
13
|
|
Тaмw пад0ша вси2 дёлающіи беззак0ніе: и3зриновeни бhша, и3 не возм0гутъ стaти.
|
Та́мо падо́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє: изринове́ни бы́ша, и не возмо́гутъ ста́ти.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ lѕ
|
Псалом 36
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, lѕ7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Не ревнyй лукaвнующымъ, нижE зави1ди творsщымъ беззак0ніе.
|
Не ревну́й лука́внующымъ, ниже́ зави́ди творя́щымъ беззако́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
ЗанE ћкw травA ск0рw и4зсшутъ, и3 ћкw ѕeліе ѕлaка ск0рw tпадyтъ.
|
Зане́ я́ко трава́ ско́ро и́зсшутъ, и я́ко зе́ліє зла́ка ско́ро отпаду́тъ.
|
|
3
|
3
|
|
Ўповaй на гDа и3 твори2 бlгостhню: и3 насели2 зeмлю, и3 ўпасeшисz въ богaтствэ є3S.
|
Упова́й на Го́спода и твори́ благосты́ню: и насели́ зе́млю, и упасе́шися въ бога́тствѣ єя́.
|
|
4
|
4
|
|
Наслади1сz гDеви, и3 дaстъ ти2 прошє1ніz сeрдца твоегw2.
|
Наслади́ся Го́сподеви, и да́стъ ти́ проше́нія се́рдца твоєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Tкрhй ко гDу пyть тв0й и3 ўповaй на него2, и3 т0й сотвори1тъ.
|
Откры́й ко Го́споду пу́ть тво́й и упова́й на Него́, и То́й сотвори́тъ.
|
|
6
|
6
|
|
И# и3зведeтъ ћкw свётъ прaвду твою2 и3 судбY твою2 ћкw полyдне.
|
И изведе́тъ я́ко свѣ́тъ пра́вду твою́ и судьбу́ твою́ я́ко полу́дне.
|
|
7
|
7
|
|
Повини1сz гDеви и3 ўмоли2 є3го2. Не ревнyй спёющему въ пути2 своeмъ, человёку творsщему законопреступлeніе.
|
Повини́ся Го́сподеви и умоли́ Єго́. Не ревну́й спѣ́ющему въ пути́ своє́мъ, человѣ́ку творя́щему законопреступле́ніє.
|
|
8
|
8
|
|
Престaни t гнёва и3 њстaви ћрость: не ревнyй, є4же лукaвновати,
|
Преста́ни от гнѣ́ва и оста́ви я́рость: не ревну́й, є́же лука́вновати,
|
|
9
|
9
|
|
занE лукaвнующіи потребsтсz, терпsщіи же гDа, тjи наслёдzтъ зeмлю.
|
зане́ лука́внующіи потребя́тся, терпя́щіи же Го́спода, ті́и наслѣ́дятъ зе́млю.
|
|
10
|
10
|
|
И# є3щE мaлw, и3 не бyдетъ грёшника: и3 взhщеши мёсто є3гw2 и3 не њбрsщеши.
|
И єще́ ма́ло, и не бу́детъ грѣ́шника: и взы́щеши мѣ́сто єго́ и не обря́щеши.
|
|
11
|
11
|
|
Кр0тцыи же наслёдzтъ зeмлю и3 насладsтсz њ мн0жествэ ми1ра.
|
Кро́тцыи же наслѣ́дятъ зе́млю и насладя́тся о мно́жествѣ ми́ра.
|
|
12
|
12
|
|
Назирaетъ грёшный првdнаго и3 поскрежeщетъ нaнь зубы2 свои1ми:
|
Назира́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и поскреже́щетъ на́нь зубы́ свои́ми:
|
|
13
|
13
|
|
гDь же посмэeтсz є3мY, занE прозирaетъ, ћкw пріи1детъ дeнь є3гw2.
|
Госпо́дь же посмѣє́тся єму́, зане́ прозира́єтъ, я́ко пріи́детъ де́нь єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Мeчь и3звлек0ша грBшницы, напрzг0ша лyкъ св0й, низложи1ти ўб0га и3 ни1ща, заклaти пр†выz сeрдцемъ.
|
Ме́чь извлеко́ша грѣ́шницы, напряго́ша лу́къ сво́й, низложи́ти убо́га и ни́ща, закла́ти пра́выя се́рдцемъ.
|
|
15
|
15
|
|
Мeчь и4хъ да вни1детъ въ сердцA и4хъ, и3 лyцы и4хъ да сокрушaтсz.
|
Ме́чь и́хъ да вни́детъ въ сердца́ и́хъ, и лу́цы и́хъ да сокруша́тся.
|
|
16
|
16
|
|
Лyчше мaлое првdнику, пaче богaтства грёшныхъ мн0га.
|
Лу́чше ма́лоє пра́веднику, па́че бога́тства грѣ́шныхъ мно́га.
|
|
17
|
17
|
|
ЗанE мы6шцы грёшныхъ сокрушaтсz, ўтверждaетъ же првdныz гDь.
|
Зане́ мы́шцы грѣ́шныхъ сокруша́тся, утвержда́єтъ же пра́ведныя Госпо́дь.
|
|
18
|
18
|
|
Вёсть гDь пути6 непор0чныхъ, и3 достоsніе и4хъ въ вёкъ бyдетъ.
|
Вѣ́сть Госпо́дь пути́ непоро́чныхъ, и достоя́ніє и́хъ въ вѣ́къ бу́детъ.
|
|
19
|
19
|
|
Не постыдsтсz во врeмz лю1тое и3 во днeхъ глaда насhтzтсz, ћкw грBшницы поги1бнутъ.
|
Не постыдя́тся во вре́мя лю́тоє и во дне́хъ гла́да насы́тятся, я́ко грѣ́шницы поги́бнутъ.
|
|
20
|
20
|
|
Врази1 же гDни, кyпнw прослaвитисz и5мъ и3 вознести1сz, и3зчезaюще ћкw дhмъ и3зчез0ша.
|
Врази́ же Госпо́дни, ку́пно просла́витися и́мъ и вознести́ся, изчеза́юще я́ко ды́мъ изчезо́ша.
|
|
21
|
21
|
|
Заeмлетъ грёшный и3 не возврати1тъ: првdный же щeдритъ и3 даeтъ.
|
Зає́млетъ грѣ́шный и не возврати́тъ: пра́ведный же ще́дритъ и дає́тъ.
|
|
22
|
22
|
|
Ћкw благословsщіи є3го2 наслёдzтъ зeмлю, кленyщіи же є3го2 потребsтсz.
|
Я́ко благословя́щіи Єго́ наслѣ́дятъ зе́млю, клену́щіи же Єго́ потребя́тся.
|
|
23
|
23
|
|
T гDа стwпы2 человёку и3справлsютсz, и3 пути2 є3гw2 восх0щетъ ѕэлw2.
|
От Го́спода стопы́ человѣ́ку исправля́ются, и пути́ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
|
|
24
|
24
|
|
Е#гдA падeтъ, не разбіeтсz, ћкw гDь подкрэплsетъ рyку є3гw2.
|
Єгда́ паде́тъ, не разбіє́тся, я́ко Госпо́дь подкрѣпля́єтъ ру́ку єго́.
|
|
25
|
25
|
|
Ю#нёйшій бhхъ, и4бо состарёхсz, и3 не ви1дэхъ првdника њстaвлена, нижE сёмене є3гw2 просsща хлёбы.
|
Юнѣ́йшій бы́хъ, и́бо состарѣ́хся, и не ви́дѣхъ пра́ведника оста́влена, ниже́ сѣ́мене єго́ прося́ща хлѣ́бы.
|
|
26
|
26
|
|
Вeсь дeнь ми1луетъ и3 взаи1мъ даeтъ првdный, и3 сёмz є3гw2 во бlгословeніе бyдетъ.
|
Ве́сь де́нь ми́луєтъ и взаи́мъ дає́тъ пра́ведный, и сѣ́мя єго́ во благослове́ніє бу́детъ.
|
|
27
|
27
|
|
Ўклони1сz t ѕлA и3 сотвори2 бlго, и3 всели1сz въ вёкъ вёка.
|
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ благо, и всели́ся въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
28
|
28
|
|
Ћкw гDь лю1битъ сyдъ и3 не њстaвитъ прпdбныхъ свои1хъ: во вёкъ сохранsтсz: беззакHнницы же и3зженyтсz, и3 сёмz нечести1выхъ потреби1тсz.
|
Я́ко Госпо́дь лю́битъ су́дъ и не оста́витъ преподо́бныхъ Свои́хъ: во вѣ́къ сохраня́тся: беззако́нницы же изжену́тся, и сѣ́мя нечести́выхъ потреби́тся.
|
|
29
|
29
|
|
Првdницы же наслёдzтъ зeмлю и3 вселsтсz въ вёкъ вёка на нeй.
|
Пра́ведницы же наслѣ́дятъ зе́млю и вселя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка на не́й.
|
|
30
|
30
|
|
ЎстA првdнагw поучaтсz премdрости, и3 љзhкъ є3гw2 возглаг0летъ сyдъ.
|
Уста́ пра́веднаго поуча́тся прему́дрости, и язы́къ єго́ возглаго́летъ су́дъ.
|
|
31
|
31
|
|
Зак0нъ бGа є3гw2 сeрдцы є3гw2, и3 не зaпнутсz стwпы2 є3гw2.
|
Зако́нъ Бо́га єго́ в се́рдце єго́, и не за́пнутся стопы́ єго́.
|
|
32
|
32
|
|
Сматрsетъ грёшный првdнаго и3 и4щетъ є4же ўмертви1ти є3го2:
|
Сматря́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и и́щетъ є́же умертви́ти єго́:
|
|
33
|
33
|
|
гDь же не њстaвитъ є3гw2 въ рукY є3гw2, нижE њсyдитъ є3го2, є3гдA сyдитъ є3мY.
|
Госпо́дь же не оста́витъ єго́ въ руку́ єго́, ниже́ осу́дитъ єго́, єгда́ су́дитъ єму́.
|
|
34
|
34
|
|
Потерпи2 гDа и3 сохрани2 пyть є3гw2, и3 вознесeтъ тS є4же наслёдити зeмлю: внегдA потреблsтисz грёшникwмъ, ќзриши.
|
Потерпи́ Го́спода и сохрани́ пу́ть Єго́, и вознесе́тъ тя́ є́же наслѣ́дити зе́млю: внегда́ потребля́тися грѣ́шникомъ, у́зриши.
|
|
35
|
35
|
|
Ви1дэхъ нечести1ваго превозносsщасz и3 вhсzщасz ћкw кeдры лів†нскіz:
|
Ви́дѣхъ нечести́ваго превознося́щася и вы́сящася я́ко ке́дры Ліва́нскія:
|
|
36
|
36
|
|
и3 ми1мw и3д0хъ, и3 сE, не бЁ, и3 взыскaхъ є3го2, и3 не њбрётесz мёсто є3гw2.
|
и ми́мо идо́хъ, и се́, не бѣ́, и взыска́хъ єго́, и не обрѣ́теся мѣ́сто єго́.
|
|
37
|
37
|
|
Храни2 неѕл0біе и3 ви1ждь правотY, ћкw є4сть њстaнокъ человёку ми1рну.
|
Храни́ незло́біє и ви́ждь правоту́, я́ко є́сть оста́нокъ человѣ́ку ми́рну.
|
|
38
|
38
|
|
БеззакHнницы же потребsтсz вкyпэ: њстaнцы же нечести1выхъ потребsтсz.
|
Беззако́нницы же потребя́тся вку́пѣ: оста́нцы же нечести́выхъ потребя́тся.
|
|
39
|
39
|
|
Сп7сeніе же првdныхъ t гDа, и3 защи1титель и4хъ є4сть во врeмz ск0рби:
|
Спасе́ніє же пра́ведныхъ от Го́спода, и защи́титель и́хъ є́сть во вре́мя ско́рби:
|
|
40
|
40
|
|
и3 пом0жетъ и5мъ гDь и3 и3збaвитъ и5хъ, и3 и4зметъ и5хъ t грBшникъ и3 сп7сeтъ и5хъ, ћкw ўповaша на него2.
|
и помо́жетъ и́мъ Госпо́дь и изба́витъ и́хъ, и и́зметъ и́хъ от грѣ́шникъ и спасе́тъ и́хъ, я́ко упова́ша на Него́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ lз
|
Псалом 37
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, въ воспоминaніе њ суббHтэ, lз7.
|
Псало́мъ Дави́ду, въ воспомина́ніє о суббо́тѣ.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, да не ћростію твоeю њбличи1ши менE, нижE гнёвомъ твои1мъ накaжеши менE:
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw стрёлы тво‰ ўнз0ша во мнЁ, и3 ўтверди1лъ є3си2 на мнЁ рyку твою2.
|
я́ко стрѣ́лы Твоя́ унзо́ша во мнѣ́, и утверди́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
|
|
4
|
4
|
|
Нёсть и3зцэлeніz въ пл0ти моeй t лицA гнёва твоегw2, нёсть ми1ра въ костeхъ мои1хъ t лицA грBхъ мои1хъ.
|
Нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й от лица́ гнѣ́ва Твоєго́, нѣ́сть ми́ра въ косте́хъ мои́хъ от лица́ грѣ́хъ мои́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw беззакHніz мо‰ превзыд0ша главY мою2, ћкw брeмz тsжкое њтzготёша на мнЁ.
|
Я́ко беззако́нія моя́ превзыдо́ша главу́ мою́, я́ко бре́мя тя́жкоє отяготѣ́ша на мнѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
Возсмердёша и3 согни1ша р†ны мо‰, t лицA безyміz моегw2.
|
Возсмердѣ́ша и согни́ша ра́ны моя́, от лица́ безу́мія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Пострадaхъ и3 слzк0хсz до концA, вeсь дeнь сётуz хождaхъ:
|
Пострада́хъ и сляко́хся до конца́, ве́сь де́нь сѣ́туя хожда́хъ:
|
|
8
|
8
|
|
ћкw лsдвіz мо‰ нап0лнишасz поругaній, и3 нёсть и3зцэлeніz въ пл0ти моeй.
|
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, и нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й.
|
|
9
|
9
|
|
Њѕл0бленъ бhхъ и3 смири1хсz до ѕэлA, рыкaхъ t воздыхaніz сeрдца моегw2.
|
Озло́бленъ бы́хъ и смири́хся до зѣла́, рыка́хъ от воздыха́нія се́рдца моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
ГDи, пред8 тоб0ю всE желaніе моE, и3 воздыхaніе моE t тебє2 не ўтаи1сz.
|
Го́споди, предъ Тобо́ю все́ жела́ніє моє́, и воздыха́ніє моє́ от Тебе́ не утаи́ся.
|
|
11
|
11
|
|
Сeрдце моE смzтeсz, њстaви мS си1ла моS, и3 свётъ џчію моє1ю, и3 т0й нёсть со мн0ю.
|
Се́рдце моє́ смяте́ся, оста́ви мя́ си́ла моя́, и свѣ́тъ о́чію моє́ю, и то́й нѣ́сть со мно́ю.
|
|
12
|
12
|
|
Дрyзи мои2 и3 и4скренніи мои2 прsмw мнЁ прибли1жишасz и3 стaша.
|
Дру́зи мои́ и и́скренніи мои́ пря́мо мнѣ́ прибли́жишася и ста́ша.
|
|
13
|
13
|
|
И# бли1жніи мои2 tдалeче менє2 стaша, и3 нуждaхусz и4щущіи дyшу мою2: и3 и4щущіи ѕл†z мнЁ глаг0лаху сyєтнаz, и3 льсти6внымъ вeсь дeнь поучaхусz.
|
И бли́жніи мои́ отдале́че мене́ ста́ша, и нужда́хуся и́щущіи ду́шу мою́: и и́щущіи зла́я мнѣ́ глаго́лаху су́єтная, и льсти́внымъ ве́сь де́нь поуча́хуся.
|
|
14
|
14
|
|
Ѓзъ же ћкw глyхъ не слhшахъ, и3 ћкw нёмъ не tверзazй ќстъ свои1хъ:
|
А́зъ же я́ко глу́хъ не слы́шахъ, и я́ко нѣ́мъ не отверза́яй у́стъ свои́хъ:
|
|
15
|
15
|
|
и3 бhхъ ћкw человёкъ не слhшай и3 не и3мhй во ўстёхъ свои1хъ њбличeніz.
|
и бы́хъ я́ко человѣ́къ не слы́шай и не имы́й во устѣ́хъ свои́хъ обличе́нія.
|
|
16
|
16
|
|
Ћкw на тS, гDи, ўповaхъ, ты2 ўслhшиши, гDи б9е м0й.
|
Я́ко на Тя́, Го́споди, упова́хъ, Ты́ услы́шиши, Го́споди Бо́же мо́й.
|
|
17
|
17
|
|
Ћкw рёхъ: да не когдA порaдуютмисz врази2 мои2: и3 внегдA подвижaтисz ногaмъ мои6мъ, на мS велерёчеваша.
|
Я́ко рѣ́хъ: да не когда́ пора́дуютмися врази́ мои́: и внегда́ подвижа́тися нога́мъ мои́мъ, на мя́ велерѣ́чеваша.
|
|
18
|
18
|
|
Ћкw ѓзъ на р†ны гот0въ, и3 болёзнь моS предо мн0ю є4сть вhну.
|
Я́ко а́зъ на ра́ны гото́въ, и болѣ́знь моя́ предо мно́ю є́сть вы́ну.
|
|
19
|
19
|
|
Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ возвэщY и3 попекyсz њ грэсЁ моeмъ.
|
Я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ возвѣщу́ и попеку́ся о грѣсѣ́ моє́мъ.
|
|
20
|
20
|
|
Врази1 же мои2 живyтъ и3 ўкрэпи1шасz пaче менє2, и3 ўмн0жишасz ненави1дzщіи мS без8 прaвды:
|
Врази́ же мои́ живу́тъ и укрѣпи́шася па́че мене́, и умно́жишася ненави́дящіи мя́ безъ пра́вды:
|
|
21
|
21
|
|
воздаю1щіи ми2 ѕл†z воз8 благ†z њболгaху мS, занE гонsхъ благостhню.
|
воздаю́щіи ми́ зла́я возъ блага́я оболга́ху мя́, зане́ гоня́хъ благосты́ню.
|
|
22
|
22
|
|
Не њстaви менE, гDи б9е м0й, не tступи2 t менє2:
|
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мо́й, не отступи́ от мене́:
|
|
23
|
23
|
|
вонми2 въ п0мощь мою2, гDи сп7сeніz моегw2.
|
вонми́ въ по́мощь мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
|
|
Pал0мъ lи
|
Псалом 38
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, їдіfyму, пёснь дв7ду, l}.
|
Въ коне́цъ, Ідіѳу́му, пѣ́снь Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Рёхъ: сохраню2 пути6 мо‰, є4же не согрэшaти ми2 љзhкомъ мои1мъ: положи1хъ ўстHмъ мои6мъ храни1ло, внегдA востaти грёшному предо мн0ю.
|
Рѣ́хъ: сохраню́ пути́ моя́, є́же не согрѣша́ти ми́ язы́комъ мои́мъ: положи́хъ усто́мъ мои́мъ храни́ло, внегда́ воста́ти грѣ́шному предо мно́ю.
|
|
3
|
3
|
|
Њнэмёхъ и3 смири1хсz, и3 ўмолчaхъ t бл†гъ, и3 болёзнь моS њбнови1сz.
|
Онѣмѣ́хъ и смири́хся, и умолча́хъ от бла́гъ, и болѣ́знь моя́ обнови́ся.
|
|
4
|
4
|
|
Согрёzсz сeрдце моE во мнЁ, и3 въ поучeніи моeмъ разгори1тсz џгнь: глаг0лахъ љзhкомъ мои1мъ:
|
Согрѣ́яся се́рдце моє́ во мнѣ́, и въ поуче́ніи моє́мъ разгори́тся о́гнь: глаго́лахъ язы́комъ мои́мъ:
|
|
5
|
5
|
|
скажи1 ми, гDи, кончи1ну мою2 и3 число2 днjй мои1хъ, к0е є4сть, да разумёю, что2 лишaюсz ѓзъ.
|
скажи́ ми, Го́споди, кончи́ну мою́ и число́ дні́й мои́хъ, ко́є є́сть, да разумѣ́ю, что́ лиша́юся а́зъ.
|
|
6
|
6
|
|
СE, п‰ди положи1лъ є3си2 дни6 мо‰, и3 состaвъ м0й ћкw ничт0же пред8 тоб0ю: nбaче всsчєскаz суетA всsкъ человёкъ живhй.
|
Се́, пя́ди положи́лъ єси́ дни́ моя́, и соста́въ мо́й я́ко ничто́же предъ Тобо́ю: оба́че вся́ческая суєта́ вся́къ человѣ́къ живы́й.
|
|
7
|
7
|
|
U5бо w4бразомъ х0дитъ человёкъ, nбaче всyе мzтeтсz: сокр0вищствуетъ, и3 не вёсть, комY соберeтъ |.
|
У́бо о́бразомъ хо́дитъ человѣ́къ, оба́че всу́є мяте́тся: сокро́вищствуєтъ, и не вѣ́сть, кому́ собере́тъ я́.
|
|
8
|
8
|
|
И# нн7э кто2 терпёніе моE; не гDь ли; и3 состaвъ м0й t тебє2 є4сть.
|
И ны́нѣ кто́ терпѣ́ніє моє́? Не Госпо́дь ли? И соста́въ мо́й от Тебе́ є́сть.
|
|
9
|
9
|
|
T всёхъ беззак0ній мои1хъ и3збaви мS: поношeніе безyмному дaлъ мS є3си2.
|
От всѣ́хъ беззако́ній мои́хъ изба́ви мя́: поноше́ніє безу́мному да́лъ мя́ єси́.
|
|
10
|
10
|
|
Њнэмёхъ и3 не tверз0хъ ќстъ мои1хъ, ћкw ты2 сотвори1лъ є3си2.
|
Онѣмѣ́хъ и не отверзо́хъ у́стъ мои́хъ, я́ко Ты́ сотвори́лъ єси́.
|
|
11
|
11
|
|
Tстaви t менє2 р†ны тво‰: t крёпости бо руки2 твоеS ѓзъ и3зчез0хъ.
|
Отста́ви от мене́ ра́ны Твоя́: от крѣ́пости бо руки́ Твоєя́ а́зъ изчезо́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
Во њбличeніихъ њ беззак0ніи наказaлъ є3си2 человёка, и3 и3стazлъ є3си2 ћкw паучи1ну дyшу є3гw2: nбaче всyе всsкъ человёкъ.
|
Во обличе́ніихъ о беззако́ніи наказа́лъ єси́ человѣ́ка, и иста́ялъ єси́ я́ко паучи́ну ду́шу єго́: оба́че всу́є вся́къ человѣ́къ.
|
|
13
|
13
|
|
Ўслhши моли1тву мою2, гDи, и3 молeніе моE внуши2, слeзъ мои1хъ не премолчи2: ћкw пресeлникъ ѓзъ є4смь ў тебє2 и3 пришлeцъ, ћкоже вси2 nтцы2 мои2.
|
Услы́ши моли́тву мою́, Го́споди, и моле́ніє моє́ внуши́, сле́зъ мои́хъ не премолчи́: я́ко пресе́лникъ а́зъ є́смь у Тебе́ и пришле́цъ, я́коже вси́ отцы́ мои́.
|
|
14
|
14
|
|
Њслaби ми2, да почjю, прeжде дaже не tидY, и3 ктомY не бyду.
|
Осла́би ми́, да почі́ю, пре́жде да́же не отиду́, и ктому́ не бу́ду.
|
|
Pал0мъ lf
|
Псалом 39
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, lf7.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ТерпS потерпёхъ гDа, и3 внsтъ ми2 и3 ўслhша моли1тву мою2:
|
Терпя́ потерпѣ́хъ Го́спода, и вня́тъ ми́ и услы́ша моли́тву мою́:
|
|
3
|
3
|
|
и3 возведe мz t р0ва страстeй и3 t брeніz ти1ны, и3 постaви на кaмени н0зэ мои2 и3 и3спрaви стwпы2 мо‰:
|
и возведе́ мя от ро́ва страсте́й и от бре́нія ти́ны, и поста́ви на ка́мени но́зѣ мои́ и испра́ви стопы́ моя́:
|
|
4
|
4
|
|
и3 вложи2 во ўстA мо‰ пёснь н0ву, пёніе бGу нaшему. Ќзрzтъ мн0зи и3 ўбоsтсz, и3 ўповaютъ на гDа.
|
и вложи́ во уста́ моя́ пѣ́снь но́ву, пѣ́ніє Бо́гу на́шему. У́зрятъ мно́зи и убоя́тся, и упова́ютъ на Го́спода.
|
|
5
|
5
|
|
Бlжeнъ мyжъ, є3мyже є4сть и4мz гDне ўповaніе є3гw2, и3 не призрЁ въ суєты2 и3 неистовлє1ніz лHжнаz.
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть и́мя Госпо́дне упова́ніє єго́, и не призрѣ́ въ суєты́ и неистовле́нія ло́жная.
|
|
6
|
6
|
|
МнHга сотвори1лъ є3си2 ты2, гDи б9е м0й, чудесA тво‰, и3 помышлeніємъ твои6мъ нёсть кто2 ўпод0битсz тебЁ: возвэсти1хъ и3 глаг0лахъ: ўмн0жишасz пaче числA.
|
Мно́га сотвори́лъ єси́ Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, чудеса́ Твоя́, и помышле́ніємъ Твои́мъ нѣ́сть кто́ уподо́бится Тебѣ́: возвѣсти́хъ и глаго́лахъ: умно́жишася па́че числа́.
|
|
7
|
7
|
|
Жeртвы и3 приношeніz не восхотёлъ є3си2, тёло же сверши1лъ ми2 є3си2: всесожжeній и3 њ грэсЁ не взыскaлъ є3си2.
|
Же́ртвы и приноше́нія не восхотѣ́лъ єси́, тѣ́ло же сверши́лъ ми́ єси́: всесожже́ній и о грѣсѣ́ не взыска́лъ єси́.
|
|
8
|
8
|
|
ТогдA рёхъ: сE, пріидY: въ глави1знэ кни1жнэ пи1сано є4сть њ мнЁ:
|
Тогда́ рѣ́хъ: се́, пріиду́: въ глави́знѣ кни́жнѣ пи́сано є́сть о мнѣ́:
|
|
9
|
9
|
|
є4же сотвори1ти в0лю твою2, б9е м0й, восхотёхъ, и3 зак0нъ тв0й посредЁ чрeва моегw2.
|
є́же сотвори́ти во́лю Твою́, Бо́же мо́й, восхотѣ́хъ, и зако́нъ Тво́й посредѣ́ чре́ва моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Благовэсти1хъ прaвду въ цRкви вели1цэй, сE, ўстнaмъ мои6мъ не возбраню2: гDи, ты2 разумёлъ є3си2.
|
Благовѣсти́хъ пра́вду въ це́ркви вели́цѣй, се́, устна́мъ мои́мъ не возбраню́: Го́споди, Ты́ разумѣ́лъ єси́.
|
|
11
|
11
|
|
Прaвду твою2 не скрhхъ въ сeрдцы моeмъ, и4стину твою2 и3 сп7сeніе твоE рёхъ, не скрhхъ млcть твою2 и3 и4стину твою2 t с0нма мн0га.
|
Пра́вду Твою́ не скры́хъ въ се́рдцы моє́мъ, и́стину Твою́ и спасе́ніє Твоє́ рѣ́хъ, не скры́хъ ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ от со́нма мно́га.
|
|
12
|
12
|
|
Тh же, гDи, не ўдали2 щедр0тъ твои1хъ t менє2: млcть твоS и3 и4стина твоS вhну да застyпитэ мS.
|
Ты́ же, Го́споди, не удали́ щедро́тъ Твои́хъ от мене́: ми́лость Твоя́ и и́стина Твоя́ вы́ну да засту́питѣ мя́.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw њдержaша мS ѕл†z, и5мже нёсть числA: постиг0ша мS беззакHніz мо‰, и3 не возмог0хъ зрёти: ўмн0жишасz пaче вл†съ главы2 моеS, и3 сeрдце моE њстaви мS.
|
Я́ко одержа́ша мя́ зла́я, и́мже нѣ́сть числа́: постиго́ша мя́ беззако́нія моя́, и не возмого́хъ зрѣ́ти: умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́, и се́рдце моє́ оста́ви мя́.
|
|
14
|
14
|
|
Бlговоли2, гDи, и3збaвити мS: гDи, во є4же помощи1 ми, вонми2.
|
Благоволи́, Го́споди, изба́вити мя́: Го́споди, во є́же помощи́ ми, вонми́.
|
|
15
|
15
|
|
Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz вкyпэ и4щущіи дyшу мою2, и3з8sти ю5: да возвратsтсz вспsть и3 постыдsтсz хотsщіи ми2 ѕл†z.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ и́щущіи ду́шу мою́, изъя́ти ю́: да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я.
|
|
16
|
16
|
|
Да пріи1мутъ ѓбіе стyдъ св0й глаг0лющіи ми2: блaгоже, блaгоже.
|
Да пріи́мутъ а́біє сту́дъ сво́й глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
|
|
17
|
17
|
|
Да возрaдуютсz и3 возвеселsтсz њ тебЁ вси2 и4щущіи тебE, гDи, и3 да рекyтъ вhну, да возвели1читсz гDь, лю1бzщіи сп7сeніе твоE.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Го́споди, и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
|
|
18
|
18
|
|
Ѓзъ же ни1щъ є4смь и3 ўб0гъ, гDь попечeтсz њ мнЁ: пом0щникъ м0й и3 защи1титель м0й є3си2 ты2, б9е м0й, не закосни2.
|
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Госпо́дь попече́тся о мнѣ́: помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й єси́ Ты́, Бо́же мо́й, не закосни́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ м7
|
Псалом 40
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, м7.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Бlжeнъ разумэвazй на ни1ща и3 ўб0га, въ дeнь лю1тъ и3збaвитъ є3го2 гDь.
|
Блаже́нъ разумѣва́яй на ни́ща и убо́га, въ де́нь лю́тъ изба́витъ єго́ Госпо́дь.
|
|
3
|
3
|
|
ГDь да сохрани1тъ є3го2 и3 живи1тъ є3го2, и3 да ўбlжи1тъ є3го2 на земли2 и3 да не предaстъ є3гw2 въ рyки врагHвъ є3гw2.
|
Госпо́дь да сохрани́тъ єго́ и живи́тъ єго́, и да ублажи́тъ єго́ на земли́ и да не преда́стъ єго́ въ ру́ки враго́въ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
ГDь да пом0жетъ є3мY на nдрЁ болёзни є3гw2: всE л0же є3гw2 њбрати1лъ є3си2 въ болBзни є3гw2.
|
Госпо́дь да помо́жетъ єму́ на одрѣ́ болѣ́зни єго́: все́ ло́же єго́ обрати́лъ єси́ въ болѣ́зни єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Ѓзъ рёхъ: гDи, поми1луй мS, и3зцэли2 дyшу мою2, ћкw согрэши1хъ ти2.
|
А́зъ рѣ́хъ: Го́споди, поми́луй мя́, изцѣли́ ду́шу мою́, я́ко согрѣши́хъ Ти́.
|
|
6
|
6
|
|
Врази2 мои2 рёша мнЁ ѕл†z: когдA ќмретъ, и3 поги1бнетъ и4мz є3гw2;
|
Врази́ мои́ рѣ́ша мнѣ́ зла́я: когда́ у́мретъ, и поги́бнетъ и́мя єго́?
|
|
7
|
7
|
|
И# вхождaше ви1дэти, всyе глаг0лаше сeрдце є3гw2: собрA беззак0ніе себЁ, и3схождaше в0нъ и3 глаг0лаше вкyпэ.
|
И вхожда́ше ви́дѣти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́: собра́ беззако́ніє себѣ́, исхожда́ше во́нъ и глаго́лаше вку́пѣ.
|
|
8
|
8
|
|
На мS шептaху вси2 врази2 мои2, на мS помышлsху ѕл†z мнЁ.
|
На мя́ шепта́ху вси́ врази́ мои́, на мя́ помышля́ху зла́я мнѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
Сл0во законопрестyпное возложи1ша на мS: є3дA спsй не приложи1тъ воскреснyти;
|
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на мя́: єда́ спя́й не приложи́тъ воскресну́ти?
|
|
10
|
10
|
|
И$бо человёкъ ми1ра моегw2, на нег0же ўповaхъ, kдhй хлёбы мо‰, возвели1чи на мS запинaніе.
|
И́бо человѣ́къ ми́ра моєго́, на него́же упова́хъ, яды́й хлѣ́бы моя́, возвели́чи на мя́ запина́ніє.
|
|
11
|
11
|
|
Тh же, гDи, поми1луй мS и3 возстaви мS, и3 воздaмъ и5мъ.
|
Ты́ же, Го́споди, поми́луй мя́ и возста́ви мя́, и возда́мъ и́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
Въ сeмъ познaхъ, ћкw восхотёлъ мS є3си2, ћкw не возрaдуетсz врaгъ м0й њ мнЁ.
|
Въ се́мъ позна́хъ, я́ко восхотѣ́лъ мя́ єси́, я́ко не возра́дуєтся вра́гъ мо́й о мнѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
Менe же за неѕл0біе пріsлъ, и3 ўтверди1лъ мS є3си2 пред8 тоб0ю въ вёкъ.
|
Мене́ же за незло́біє прія́лъ, и утверди́лъ мя́ єси́ предъ Тобо́ю въ вѣ́къ.
|
|
14
|
14
|
|
Блгcвeнъ гDь бGъ ї}левъ t вёка и3 до вёка: бyди, бyди.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка: бу́ди, бу́ди.
|
|
Pал0мъ м7а
|
Псалом 41
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ рaзумъ сынHвъ корeовыхъ, pал0мъ дв7ду, м7№.
|
Въ коне́цъ, въ ра́зумъ сыно́въ Коре́овыхъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
И$мже w4бразомъ желaетъ є3лeнь на и3ст0чники водны6z, си1це желaетъ душA моS къ тебЁ, б9е.
|
И́мже о́бразомъ жела́єтъ єле́нь на исто́чники водны́я, си́це жела́єтъ душа́ моя́ къ Тебѣ́, Бо́же.
|
|
3
|
3
|
|
ВозжадA душA моS къ бGу крёпкому, жив0му: когдA пріидY и3 kвлю1сz лицY б9ію;
|
Возжада́ душа́ моя́ къ Бо́гу крѣ́пкому, живо́му: когда́ пріиду́ и явлю́ся лицу́ Бо́жію?
|
|
4
|
4
|
|
Бhша слeзы мо‰ мнЁ хлёбъ дeнь и3 н0щь, внегдA глаг0латисz мнЁ на всsкъ дeнь: гдЁ є4сть бGъ тв0й;
|
Бы́ша сле́зы моя́ мнѣ́ хлѣ́бъ де́нь и но́щь, внегда́ глаго́латися мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
|
|
5
|
5
|
|
Сі‰ помzнyхъ, и3 и3зліsхъ на мS дyшу мою2: ћкw пройдY въ мёсто селeніz ди1вна, дaже до д0му б9іz, во глaсэ рaдованіz и3 и3сповёданіz, шyма прaзднующагw.
|
Сія́ помяну́хъ, и излія́хъ на мя́ ду́шу мою́: я́ко пройду́ въ мѣ́сто селе́нія ди́вна, да́же до до́му Бо́жія, во гла́сѣ ра́дованія и исповѣ́данія, шу́ма пра́зднующаго.
|
|
6
|
6
|
|
Вскyю приск0рбна є3си2, душE моS; и3 вскyю смущaеши мS; ўповaй на бGа, ћкw и3сповёмсz є3мY, сп7сeніе лицA моегw2 и3 бGъ м0й.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
7
|
7
|
|
Ко мнЁ самомY душA моS смzтeсz: сегw2 рaди помzнyхъ тS t земли2 їoрдaнски и3 є3рмwніи1мски, t горы2 мaлыz.
|
Ко мнѣ́ самому́ душа́ моя́ смяте́ся: сего́ ра́ди помяну́хъ Тя́ от земли́ Іорда́нски и Єрмоніи́мски, от горы́ Ма́лыя.
|
|
8
|
8
|
|
Бeздна бeздну призывaетъ во глaсэ хлsбій твои1хъ: вс‰ высwты6 тво‰ и3 вHлны тво‰ на мнЁ преид0ша.
|
Бе́здна бе́здну призыва́єтъ во гла́сѣ хля́бій Твои́хъ: вся́ высоты́ Твоя́ и во́лны Твоя́ на мнѣ́ преидо́ша.
|
|
9
|
9
|
|
Въ дeнь заповёсть гDь млcть свою2, и3 н0щію пёснь є3гw2 t менє2 [ў менє2], моли1тва бGу животA моегw2.
|
Въ де́нь заповѣ́сть Госпо́дь ми́лость Свою́, и но́щію пѣ́снь Єго́ от мене́ {у мене́}, моли́тва Бо́гу живота́ моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
РекY бGу: застyпникъ м0й є3си2, почто2 мS забhлъ є3си2; и3 вскyю сётуz хождY, внегдA њскорблsетъ врaгъ;
|
Реку́ Бо́гу: засту́пникъ мо́й єси́, почто́ мя́ забы́лъ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
|
|
11
|
11
|
|
ВнегдA сокрушaтисz костeмъ мои6мъ, поношaху ми2 врази2 мои2, внегдA глаг0лати и5мъ мнЁ на всsкъ дeнь: гдЁ є4сть бGъ тв0й;
|
Внегда́ сокруша́тися косте́мъ мои́мъ, поноша́ху ми́ врази́ мои́, внегда́ глаго́лати и́мъ мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
|
|
12
|
12
|
|
Вскyю приск0рбна є3си2, душE моS; и3 вскyю смущaеши мS; ўповaй на бGа, ћкw и3сповёмсz є3мY, сп7сeніе лицA моегw2 и3 бGъ м0й.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
Pал0мъ м7в
|
Псалом 42
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, не надпи1санъ ў є3врє1й, м7в7.
|
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Суди1 ми, б9е, и3 разсуди2 прю2 мою2: t kзhка не препод0бна, t человёка непрaведна и3 льсти1ва и3збaви мS.
|
Суди́ ми, Бо́же, и разсуди́ прю́ мою́: от язы́ка не преподо́бна, от человѣ́ка непра́ведна и льсти́ва изба́ви мя́.
|
|
2
|
2
|
|
ЗанE ты2 є3си2, б9е, крёпость моS, вскyю tри1нулъ мS є3си2; и3 вскyю сётуz хождY, внегдA њскорблsетъ врaгъ;
|
Зане́ Ты́ єси́, Бо́же, крѣ́пость моя́, вску́ю отри́нулъ мя́ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
|
|
3
|
3
|
|
Посли2 свётъ тв0й и3 и4стину твою2: т† мS настaвиста, и3 введ0ста мS въ г0ру с™yю твою2 и3 въ селє1ніz тво‰.
|
Посли́ свѣ́тъ Тво́й и и́стину Твою́: та́ мя́ наста́виста, и введо́ста мя́ въ го́ру святу́ю Твою́ и въ селе́нія Твоя́.
|
|
4
|
4
|
|
И# вни1ду къ жeртвеннику б9ію, къ бGу веселsщему ю4ность мою2: и3сповёмсz тебЁ въ гyслехъ, б9е, б9е м0й.
|
И вни́ду къ же́ртвеннику Бо́жію, къ Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́: исповѣ́мся Тебѣ́ въ гу́слехъ, Бо́же, Бо́же мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Вскyю приск0рбна є3си2, душE моS; и3 вскyю смущaеши мS; ўповaй на бGа, ћкw и3сповёмсz є3мY, сп7сeніе лицA моегw2 и3 бGъ м0й.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ м7г
|
Псалом 43
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, сынHвъ корeовыхъ, въ рaзумъ, pал0мъ, м7G.
|
Въ коне́цъ, сыно́въ Коре́овыхъ, въ ра́зумъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, ўши1ма нaшима ўслhшахомъ, и3 nтцы2 нaши возвэсти1ша нaмъ дёло, є4же содёлалъ є3си2 во днeхъ и4хъ, во днeхъ дрeвнихъ.
|
Бо́же, уши́ма на́шима услы́шахомъ, и отцы́ на́ши возвѣсти́ша на́мъ дѣ́ло, є́же содѣ́лалъ єси́ во дне́хъ и́хъ, во дне́хъ дре́внихъ.
|
|
3
|
3
|
|
РукA твоS kзhки потреби2, и3 насади1лъ | є3си2: њѕл0билъ є3си2 лю1ди и3 и3згнaлъ є3си2 |.
|
Рука́ Твоя́ язы́ки потреби́, и насади́лъ я́ єси́: озло́билъ єси́ лю́ди и изгна́лъ єси́ я́.
|
|
4
|
4
|
|
Не бо мечeмъ свои1мъ наслёдиша зeмлю, и3 мhшца и4хъ не спасE и4хъ, но десни1ца твоS и3 мhшца твоS и3 просвэщeніе лицA твоегw2, ћкw бlговоли1лъ є3си2 въ ни1хъ.
|
Не бо мече́мъ свои́мъ наслѣ́диша зе́млю, и мы́шца и́хъ не спасе́ и́хъ, но десни́ца Твоя́ и мы́шца Твоя́ и просвѣще́ніє лица́ Твоєго́, я́ко благоволи́лъ єси́ въ ни́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ты2 є3си2 сaмъ цRь м0й и3 бGъ м0й, заповёдаzй спасє1ніz ї†кwвлz.
|
Ты́ єси́ са́мъ Ца́рь мо́й и Бо́гъ мо́й, заповѣ́даяй спасе́нія Іа́ковля.
|
|
6
|
6
|
|
Њ тебЁ враги2 нaшz и3збодeмъ рHги, и3 њ и4мени твоeмъ ўничижи1мъ востаю1щыz на ны2.
|
О Тебѣ́ враги́ на́шя избоде́мъ ро́ги, и о и́мени Твоє́мъ уничижи́мъ востаю́щыя на ны́.
|
|
7
|
7
|
|
Не на лyкъ бо м0й ўповaю, и3 мeчь м0й не спасeтъ менE:
|
Не на лу́къ бо мо́й упова́ю, и ме́чь мо́й не спасе́тъ мене́:
|
|
8
|
8
|
|
спcлъ бо є3си2 нaсъ t стужaющихъ нaмъ, и3 ненави1дzщихъ нaсъ посрами1лъ є3си2.
|
спаслъ бо єси́ на́съ от стужа́ющихъ на́мъ, и ненави́дящихъ на́съ посрами́лъ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
Њ бз7э похвaлимсz вeсь дeнь, и3 њ и4мени твоeмъ и3сповёмысz во вёкъ.
|
О Бо́зѣ похва́лимся ве́сь де́нь, и о и́мени Твоє́мъ исповѣ́мыся во вѣ́къ.
|
|
10
|
10
|
|
Нн7э же tри1нулъ є3си2 и3 посрами1лъ є3си2 нaсъ, и3 не и3зhдеши, б9е, въ си1лахъ нaшихъ.
|
Ны́нѣ же отри́нулъ єси́ и посрами́лъ єси́ на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ.
|
|
11
|
11
|
|
Возврати1лъ є3си2 нaсъ вспsть при вразёхъ нaшихъ, и3 ненави1дzщіи нaсъ расхищaху себЁ.
|
Возврати́лъ єси́ на́съ вспя́ть при вразѣ́хъ на́шихъ, и ненави́дящіи на́съ расхища́ху себѣ́.
|
|
12
|
12
|
|
Дaлъ є3си2 нaсъ ћкw џвцы снёди, и3 во kзhцэхъ разсёzлъ ны2 є3си2.
|
Да́лъ єси́ на́съ я́ко о́вцы снѣ́ди, и во язы́цѣхъ разсѣ́ялъ ны́ єси́.
|
|
13
|
13
|
|
Tдaлъ є3си2 лю1ди тво‰ без8 цэны2, и3 не бЁ мн0жество въ восклицaніихъ нaшихъ.
|
Отда́лъ єси́ лю́ди Твоя́ безъ цѣны́, и не бѣ́ мно́жество въ восклица́ніихъ на́шихъ.
|
|
14
|
14
|
|
Положи1лъ є3си2 нaсъ поношeніе сосёдwмъ нaшымъ, подражнeніе и3 поругaніе сyщымъ w4крестъ нaсъ.
|
Положи́лъ єси́ на́съ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
|
|
15
|
15
|
|
Положи1лъ є3си2 нaсъ въ при1тчу во kзhцэхъ, покивaнію главы2 въ лю1дехъ.
|
Положи́лъ єси́ на́съ въ при́тчу во язы́цѣхъ, покива́нію главы́ въ лю́дехъ.
|
|
16
|
16
|
|
Вeсь дeнь срaмъ м0й предо мн0ю є4сть, и3 стyдъ лицA моегw2 покрh мz,
|
Ве́сь де́нь сра́мъ мо́й предо мно́ю є́сть, и сту́дъ лица́ моєго́ покры́ мя,
|
|
17
|
17
|
|
t глaса поношaющагw и3 њклеветaющагw, t лицA врaжіz и3 и3згонsщагw.
|
от гла́са поноша́ющаго и оклевета́ющаго, от лица́ вра́жія и изгоня́щаго.
|
|
18
|
18
|
|
Сі‰ вс‰ пріид0ша на ны2, и3 не забhхомъ тебє2, и3 не непрaвдовахомъ въ завётэ твоeмъ,
|
Сія́ вся́ пріидо́ша на ны́, и не забы́хомъ Тебе́, и не непра́вдовахомъ въ завѣ́тѣ Твоє́мъ,
|
|
19
|
19
|
|
и3 не tступи2 вспsть сeрдце нaше: и3 ўклони1лъ є3си2 стези2 нaшz t пути2 твоегw2,
|
и не отступи́ вспя́ть се́рдце на́ше: и уклони́лъ єси́ стези́ на́шя от пути́ Твоєго́,
|
|
20
|
20
|
|
ћкw смири1лъ є3си2 нaсъ на мёстэ њѕлоблeніz, и3 прикрh ны сёнь смeртнаz.
|
я́ко смири́лъ єси́ на́съ на мѣ́стѣ озлобле́нія, и прикры́ ны сѣ́нь сме́ртная.
|
|
21
|
21
|
|
Ѓще забhхомъ и4мz бGа нaшегw, и3 ѓще воздёхомъ рyки нaшz къ б0гу чуждeму,
|
А́ще забы́хомъ и́мя Бо́га на́шего, и а́ще воздѣ́хомъ ру́ки на́шя къ бо́гу чужде́му,
|
|
22
|
22
|
|
не бGъ ли взhщетъ си1хъ; т0й бо вёсть т†йнаz сeрдца.
|
не Бо́гъ ли взы́щетъ си́хъ? То́й бо вѣ́сть та́йная се́рдца.
|
|
23
|
23
|
|
ЗанE тебє2 рaди ўмерщвлsемсz вeсь дeнь, вмэни1хомсz ћкw џвцы заколeніz.
|
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся ве́сь де́нь, вмѣни́хомся я́ко о́вцы заколе́нія.
|
|
24
|
24
|
|
Востaни, вскyю спи1ши, гDи; воскrни2, и3 не tри1ни до концA.
|
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскре́сни́, и не отри́ни до конца́.
|
|
25
|
25
|
|
Вскyю лицE твоE tвращaеши; забывaеши нищетY нaшу и3 ск0рбь нaшу;
|
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забыва́єши нищету́ на́шу и ско́рбь на́шу?
|
|
26
|
26
|
|
Ћкw смири1сz въ пeрсть душA нaша, прильпE земли2 ўтр0ба нaша.
|
Я́ко смири́ся въ пе́рсть душа́ на́ша, прильпе́ земли́ утро́ба на́ша.
|
|
27
|
27
|
|
Воскrни2, гDи, помози2 нaмъ, и3 и3збaви нaсъ и4мене рaди твоегw2.
|
Воскре́сни́, Го́споди, помози́ на́мъ, и изба́ви на́съ и́мене ра́ди Твоєго́.
|
|
Pал0мъ м7д
|
Псалом 44
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ и3змэнsемыхъ сынHмъ корewвымъ въ рaзумъ, пёснь њ возлю1бленнэмъ, м7д7.
|
Въ коне́цъ, о измѣня́ємыхъ сыно́мъ Коре́овымъ въ ра́зумъ, пѣ́снь о возлю́бленнѣмъ.
|
|
2
|
2
|
|
Tрhгну сeрдце моE сл0во блaго, глаг0лю ѓзъ дэлA мо‰ цReви: љзhкъ м0й тр0сть кни1жника скоропи1сца.
|
Отры́гну се́рдце моє́ сло́во бла́го, глаго́лю а́зъ дѣла́ моя́ Царе́ви: язы́къ мо́й тро́сть кни́жника скоропи́сца.
|
|
3
|
3
|
|
Красeнъ добр0тою пaче сынHвъ человёческихъ, и3зліsсz бlгодaть во ўстнaхъ твои1хъ: сегw2 рaди блгcви1 тz бGъ во вёкъ.
|
Красе́нъ добро́тою па́че сыно́въ человѣ́ческихъ, излія́ся благода́ть во устна́хъ Твои́хъ: сего́ ра́ди благослови́ Тя Бо́гъ во вѣ́къ.
|
|
4
|
4
|
|
Препоsши мeчь тв0й по бедрЁ твоeй, си1льне,
|
Препоя́ши ме́чь Тво́й по бедрѣ́ Твоє́й, си́льне,
|
|
5
|
5
|
|
красот0ю твоeю и3 добр0тою твоeю: и3 налzцы2, и3 ўспэвaй, и3 цrтвуй и4стины рaди и3 кр0тости и3 прaвды: и3 настaвитъ тS ди1внw десни1ца твоS.
|
красото́ю Твоє́ю и добро́тою Твоє́ю: и наляцы́, и успѣва́й, и ца́рствуй и́стины ра́ди и кро́тости и пра́вды: и наста́витъ Тя́ ди́вно десни́ца Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Стрёлы тво‰ и3з8wщрє1ны, си1льне: лю1діе под8 тоб0ю падyтъ въ сeрдцы вр†гъ цReвыхъ.
|
Стрѣ́лы Твоя́ изощре́ны, Си́льне: лю́діє подъ Тобо́ю паду́тъ въ се́рдцы вра́гъ Царе́выхъ.
|
|
7
|
7
|
|
Пrт0лъ тв0й, б9е, въ вёкъ вёка: жeзлъ прaвости жeзлъ цrтвіz твоегw2.
|
Престо́лъ Тво́й, Бо́же, въ вѣ́къ вѣ́ка: же́злъ пра́вости же́злъ ца́рствія Твоєго́.
|
|
8
|
8
|
|
Возлюби1лъ є3си2 прaвду и3 возненави1дэлъ є3си2 беззак0ніе: сегw2 рaди помaза тS, б9е, бGъ тв0й є3лeемъ рaдости пaче прич†стникъ твои1хъ.
|
Возлюби́лъ єси́ пра́вду и возненави́дѣлъ єси́ беззако́ніє: сего́ ра́ди пома́за Тя́, Бо́же, Бо́гъ Тво́й єле́ємъ ра́дости па́че прича́стникъ Твои́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
СмЂрна и3 стaкти и3 касjа t ри1зъ твои1хъ, t тsжестей слон0выхъ [t хрaмwвъ слон0выхъ], и3з8 ни1хже возвесели1ша тS.
|
Сми́рна и ста́кти и касі́а от ри́зъ Твои́хъ, от тя́жестей слоно́выхъ {от хра́мовъ слоно́выхъ}, изъ ни́хже возвесели́ша Тя́.
|
|
10
|
10
|
|
Дщє1ри царeй въ чeсти твоeй: предстA цари1ца њдеснyю тебє2, въ ри1захъ позлащeнныхъ њдёzна преиспещрeна.
|
Дще́ри царе́й въ че́сти Твоє́й: предста́ цари́ца одесну́ю Тебе́, въ ри́захъ позлаще́нныхъ одѣ́яна преиспещре́на.
|
|
11
|
11
|
|
Слhши, дщи2, и3 ви1ждь, и3 приклони2 ќхо твоE, и3 забyди лю1ди тво‰ и3 д0мъ nтцA твоегw2:
|
Слы́ши, дщи́, и ви́ждь, и приклони́ у́хо твоє́, и забу́ди лю́ди твоя́ и до́мъ отца́ твоєго́:
|
|
12
|
12
|
|
и3 возжелaетъ цRь добр0ты твоеS, занE т0й є4сть гDь тв0й, и3 поклони1шисz є3мY,
|
и возжела́єтъ Ца́рь добро́ты твоєя́, зане́ То́й є́сть Госпо́дь тво́й, и поклони́шися Єму́,
|
|
13
|
13
|
|
и3 дщи2 тЂрова съ д†ры: лицY твоемY пом0лzтсz богaтіи лю1дстіи.
|
и дщи́ Ти́рова съ да́ры: лицу́ Твоєму́ помо́лятся бога́тіи лю́дстіи.
|
|
14
|
14
|
|
ВсS слaва дщeре цReвы внyтрь: р‰сны златhми њдёzна и3 преиспещрeна.
|
Вся́ сла́ва дще́ре Царе́вы вну́трь: ря́сны златы́ми одѣ́яна и преиспещре́на.
|
|
15
|
15
|
|
Приведyтсz цRю2 дBвы в8слёдъ є3S, и4скрєнніz є3S приведyтсz тебЁ:
|
Приведу́тся Царю́ дѣ́вы вслѣ́дъ єя́, и́скреннія єя́ приведу́тся Тебѣ́:
|
|
16
|
16
|
|
приведyтсz въ весeліи и3 рaдованіи, введyтсz въ хрaмъ цReвъ.
|
приведу́тся въ весе́ліи и ра́дованіи, введу́тся въ хра́мъ Царе́въ.
|
|
17
|
17
|
|
Вмёстw nтє1цъ твои1хъ бhша сhнове твои2: постaвиши | кнsзи по всeй земли2.
|
Вмѣ́сто оте́цъ Твои́хъ бы́ша сы́нове Твои́: поста́виши я́ кня́зи по все́й земли́.
|
|
18
|
18
|
|
ПомzнY и4мz твоE во всsкомъ р0дэ и3 р0дэ: сегw2 рaди лю1діе и3сповёдzтсz тебЁ въ вёкъ и3 во вёкъ вёка.
|
Помяну́ и́мя Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ: сего́ ра́ди лю́діє исповѣ́дятся Тебѣ́ въ вѣ́къ и во вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ м7є
|
Псалом 45
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ сынёхъ корeовыхъ, њ тaйныхъ, pал0мъ, м7е7.
|
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, о та́йныхъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
БGъ нaмъ прибёжище и3 си1ла, пом0щникъ въ ск0рбехъ њбрётшихъ ны2 ѕэлw2.
|
Бо́гъ на́мъ прибѣ́жище и си́ла, помо́щникъ въ ско́рбехъ обрѣ́тшихъ ны́ зѣло́.
|
|
3
|
3
|
|
Сегw2 рaди не ўбои1мсz, внегдA смущaетсz землS, и3 прелагaютсz г0ры въ сердцA морск†z.
|
Сего́ ра́ди не убои́мся, внегда́ смуща́єтся земля́, и прелага́ются го́ры въ сердца́ морска́я.
|
|
4
|
4
|
|
Возшумёша и3 смzт0шасz в0ды и4хъ, смzт0шасz г0ры крёпостію є3гw2.
|
Возшумѣ́ша и смято́шася во́ды и́хъ, смято́шася го́ры крѣ́постію єго́.
|
|
5
|
5
|
|
РBчнаz ўстремлє1ніz веселsтъ грaдъ б9ій: њс™и1лъ є4сть селeніе своE вhшній.
|
Рѣ́чная устремле́нія веселя́тъ гра́дъ Бо́жій: освяти́лъ є́сть селе́ніє Своє́ Вы́шній.
|
|
6
|
6
|
|
БGъ посредЁ є3гw2, и3 не подви1житсz: пом0жетъ є3мY бGъ ќтрw заyтра.
|
Бо́гъ посредѣ́ єго́, и не подви́жится: помо́жетъ єму́ Бо́гъ у́тро зау́тра.
|
|
7
|
7
|
|
Смzт0шасz kзhцы, ўклони1шасz ц†рствіz: дадE глaсъ св0й вhшній, подви1жесz землS.
|
Смято́шася язы́цы, уклони́шася ца́рствія: даде́ гла́съ Сво́й Вы́шній, подви́жеся земля́.
|
|
8
|
8
|
|
ГDь си1лъ съ нaми, застyпникъ нaшъ бGъ їaкwвль.
|
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
9
|
9
|
|
Пріиди1те и3 ви1дите дэлA б9іz, ±же положи2 чудесA на земли2:
|
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, я́же положи́ чудеса́ на земли́:
|
|
10
|
10
|
|
teмлz бр†ни до конє1цъ земли2, лyкъ сокруши1тъ и3 сл0митъ nрyжіе, и3 щиты2 сожжeтъ nгнeмъ.
|
отъе́мля бра́ни до коне́цъ земли́, лу́къ сокруши́тъ и сло́митъ ору́жіє, и щиты́ сожже́тъ огне́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
Ўпраздни1тесz и3 разумёйте, ћкw ѓзъ є4смь бGъ: вознесyсz во kзhцэхъ, вознесyсz на земли2.
|
Упраздни́теся и разумѣ́йте, я́ко А́зъ є́смь Бо́гъ: вознесу́ся во язы́цѣхъ, вознесу́ся на земли́.
|
|
12
|
12
|
|
ГDь си1лъ съ нaми, застyпникъ нaшъ бGъ їaкwвль.
|
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ м7ѕ
|
Псалом 46
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ сынёхъ корeовыхъ, pал0мъ, м7ѕ7.
|
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Вси2 kзhцы, восплещи1те рукaми, воскли1кните бGу глaсомъ рaдованіz:
|
Вси́ язы́цы, восплещи́те рука́ми, воскли́кните Бо́гу гла́сомъ ра́дованія:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw гDь вhшній стрaшенъ, цRь вeлій по всeй земли2:
|
я́ко Госпо́дь Вы́шній стра́шенъ, Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
|
|
4
|
4
|
|
покори2 лю1ди нaмъ и3 kзhки под8 н0ги нaша:
|
покори́ лю́ди на́мъ и язы́ки подъ но́ги на́ша:
|
|
5
|
5
|
|
и3збрA нaмъ достоsніz своE, добр0ту їaкwвлю, ю4же возлюби2.
|
избра́ на́мъ достоя́нія своє́, добро́ту Іа́ковлю, ю́же возлюби́.
|
|
6
|
6
|
|
Взhде бGъ въ воскликновeніи, гDь во глaсэ трyбнэ.
|
Взы́де Бо́гъ въ воскликнове́ніи, Госпо́дь во гла́сѣ тру́бнѣ.
|
|
7
|
7
|
|
П0йте бGу нaшему, п0йте: п0йте цReви нaшему, п0йте:
|
По́йте Бо́гу на́шему, по́йте: по́йте Царе́ви на́шему, по́йте.
|
|
8
|
8
|
|
ћкw цRь всеS земли2 бGъ, п0йте разyмнw.
|
Я́ко Ца́рь всея́ земли́ Бо́гъ, по́йте разу́мно.
|
|
9
|
9
|
|
ВоцRи1сz бGъ над8 kзы6ки: бGъ сэди1тъ на пrт0лэ с™ёмъ своeмъ.
|
Воцари́ся Бо́гъ надъ язы́ки: Бо́гъ сѣди́тъ на престо́лѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Кн‰зи лю1дстіи собрaшасz съ бGомъ ґвраaмлимъ: ћкw б9іи держaвніи земли2 ѕэлw2 вознес0шасz.
|
Кня́зи лю́дстіи собра́шася съ Бо́гомъ Авраа́млимъ: я́ко Бо́жіи держа́вніи земли́ зѣло́ вознесо́шася.
|
|
Pал0мъ м7з
|
Псалом 47
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ пёсни сынHвъ корeовыхъ, вторhz суббHты, м7з7.
|
Псало́мъ пѣ́сни сыно́въ Коре́овыхъ, вторы́я суббо́ты.
|
|
2
|
2
|
|
Вeлій гDь и3 хвaленъ ѕэлw2 во грaдэ бGа нaшегw, въ горЁ с™ёй є3гw2,
|
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́ во гра́дѣ Бо́га на́шего, въ горѣ́ святѣ́й Єго́,
|
|
3
|
3
|
|
бlгокорeннымъ рaдованіемъ всеS земли2: г0ры сіHнскіz, рeбра сёверwва, грaдъ цRS вели1кагw.
|
благокоре́ннымъ ра́дованіємъ всея́ земли́: го́ры Сіо́нскія, ре́бра сѣ́верова, гра́дъ Царя́ вели́каго.
|
|
4
|
4
|
|
БGъ въ тsжестэхъ [во хрaмэхъ] є3гw2 знaемь є4сть, є3гдA заступaетъ и5.
|
Бо́гъ въ тя́жестѣхъ {во хра́мѣхъ} єго́ зна́ємь є́сть, єгда́ заступа́єтъ и́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw сE, цaріе зeмстіи собрaшасz, снид0шасz вкyпэ:
|
Я́ко се́, ца́ріє зе́мстіи собра́шася, снидо́шася вку́пѣ:
|
|
6
|
6
|
|
тjи ви1дэвше тaкw, ўдиви1шасz, смzт0шасz, подвиг0шасz:
|
ті́и ви́дѣвше та́ко, удиви́шася, смято́шася, подвиго́шася:
|
|
7
|
7
|
|
трeпетъ пріsтъ | тaмw, бwлёзни ћкw раждaющіz.
|
тре́петъ прія́тъ я́ та́мо, болѣ́зни я́ко ражда́ющія.
|
|
8
|
8
|
|
Дyхомъ бyрнымъ сокруши1ши корабли6 fарс‡йскіz.
|
Ду́хомъ бу́рнымъ сокруши́ши корабли́ Ѳарсі́йскія.
|
|
9
|
9
|
|
Ћкоже слhшахомъ, тaкw и3 ви1дэхомъ во грaдэ гDа си1лъ, во грaдэ бGа нaшегw: бGъ њсновA и3 въ вёкъ.
|
Я́коже слы́шахомъ, та́ко и ви́дѣхомъ во гра́дѣ Го́спода си́лъ, во гра́дѣ Бо́га на́шего: Бо́гъ основа́ и въ вѣ́къ.
|
|
10
|
10
|
|
Пріsхомъ, б9е, млcть твою2 посредЁ людjй твои1хъ.
|
Прія́хомъ, Бо́же, ми́лость Твою́ посредѣ́ люді́й Твои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
По и4мени твоемY, б9е, тaкw и3 хвалA твоS на концaхъ земли2: прaвды и3сп0лнь десни1ца твоS.
|
По и́мени Твоєму́, Бо́же, та́ко и хвала́ Твоя́ на конца́хъ земли́: пра́вды испо́лнь десни́ца Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Да возвесели1тсz горA сіHнскаz, и3 да возрaдуютсz дщє1ри їудє1йскіz, судeбъ рaди твои1хъ, гDи.
|
Да возвесели́тся гора́ Сіо́нская, и да возра́дуются дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди.
|
|
13
|
13
|
|
Њбыди1те сіHнъ и3 њбыми1те є3го2, повёдите въ столпёхъ є3гw2:
|
Обыди́те Сіо́нъ и обыми́те єго́, повѣ́дите въ столпѣ́хъ єго́:
|
|
14
|
14
|
|
положи1те сердцA в†ша въ си1лу є3гw2, и3 раздэли1те д0мы є3гw2, ћкw да повёсте въ р0дэ и3нёмъ.
|
положи́те сердца́ ва́ша въ си́лу єго́, и раздѣли́те до́мы єго́, я́ко да повѣ́сте въ ро́дѣ инѣ́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ћкw т0й є4сть бGъ нaшъ во вёкъ и3 въ вёкъ вёка: т0й ўпасeтъ нaсъ во вёки.
|
Я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: То́й упасе́тъ на́съ во вѣ́ки.
|
|
Pал0мъ м7и
|
Псалом 48
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, сынHмъ корewвымъ, pал0мъ, м7}.
|
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Ўслhшите сі‰, вси2 kзhцы, внуши1те, вси2 живyщіи по вселeннэй,
|
Услы́шите сія́, вси́ язы́цы, внуши́те, вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй,
|
|
3
|
3
|
|
земнор0дніи же и3 сhнове человёчестіи, вкyпэ богaтъ и3 ўб0гъ.
|
земноро́дніи же и сы́нове человѣ́честіи, вку́пѣ бога́тъ и убо́гъ.
|
|
4
|
4
|
|
ЎстA мо‰ возглаг0лютъ премyдрость, и3 поучeніе сeрдца моегw2 рaзумъ.
|
Уста́ моя́ возглаго́лютъ прему́дрость, и поуче́ніє се́рдца моєго́ ра́зумъ.
|
|
5
|
5
|
|
Приклоню2 въ при1тчу ќхо моE, tвeрзу во pалти1ри ганaніе моE.
|
Приклоню́ въ при́тчу у́хо моє́, отве́рзу во псалти́ри гана́ніє моє́.
|
|
6
|
6
|
|
Вскyю бою1сz въ дeнь лю1тъ; беззак0ніе пzты2 моеS њбhдетъ мS.
|
Вску́ю бою́ся въ де́нь лю́тъ? Беззако́ніє пяты́ моєя́ обы́детъ мя́.
|
|
7
|
7
|
|
Надёющіисz на си1лу свою2 и3 њ мн0жествэ богaтства своегw2 хвaлzщіисz:
|
Надѣ́ющіися на си́лу свою́ и о мно́жествѣ бога́тства своєго́ хва́лящіися:
|
|
8
|
8
|
|
брaтъ не и3збaвитъ, и3збaвитъ ли человёкъ; не дaстъ бGу и3змёны за сS,
|
бра́тъ не изба́витъ, изба́витъ ли человѣ́къ? Не да́стъ Бо́гу измѣ́ны за ся́,
|
|
9
|
9
|
|
и3 цёну и3збавлeніz души2 своеS: и3 ўтруди1сz въ вёкъ,
|
и цѣ́ну избавле́нія души́ своєя́: и утруди́ся въ вѣ́къ,
|
|
10
|
10
|
|
и3 жи1въ бyдетъ до концA, не ќзритъ пaгубы.
|
и жи́въ бу́детъ до конца́, не у́зритъ па́губы.
|
|
11
|
11
|
|
Е#гдA ўви1дитъ прем{дрыz ўмирaющыz, вкyпэ безyменъ и3 несмhсленъ поги1бнутъ, и3 њстaвzтъ чужди6мъ богaтство своE.
|
Єгда́ уви́дитъ прему́дрыя умира́ющыя, вку́пѣ безу́менъ и несмы́сленъ поги́бнутъ, и оста́вятъ чужди́мъ бога́тство своє́.
|
|
12
|
12
|
|
И# гр0би и4хъ жили6ща и4хъ во вёкъ, селє1ніz и4хъ въ р0дъ и3 р0дъ, нарек0ша и3менA сво‰ на землsхъ.
|
И гро́би и́хъ жили́ща и́хъ во вѣ́къ, селе́нія и́хъ въ ро́дъ и ро́дъ, нареко́ша имена́ своя́ на земля́хъ.
|
|
13
|
13
|
|
И# человёкъ въ чeсти сhй не разумЁ, приложи1сz скотHмъ несмhслєннымъ и3 ўпод0бисz и5мъ.
|
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
|
|
14
|
14
|
|
Сeй пyть и4хъ соблaзнъ и5мъ, и3 по си1хъ во ўстёхъ свои1хъ благоволsтъ.
|
Се́й пу́ть и́хъ собла́знъ и́мъ, и по си́хъ во устѣ́хъ свои́хъ благоволя́тъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ћкw џвцы во ѓдэ положeни сyть, смeрть ўпасeтъ |: и3 њбладaютъ и4ми прaвіи заyтра, и3 п0мощь и4хъ њбетшaетъ во ѓдэ: t слaвы своеS и3зриновeни бhша.
|
Я́ко о́вцы во а́дѣ положе́ни су́ть, сме́рть упасе́тъ я́: и облада́ютъ и́ми пра́віи зау́тра, и по́мощь и́хъ обетша́єтъ во а́дѣ: от сла́вы своєя́ изринове́ни бы́ша.
|
|
16
|
16
|
|
Nбaче бGъ и3збaвитъ дyшу мою2 и3з8 руки2 ѓдовы, є3гдA пріeмлетъ мS.
|
Оба́че Бо́гъ изба́витъ ду́шу мою́ изъ руки́ а́довы, єгда́ пріє́млетъ мя́.
|
|
17
|
17
|
|
Не ўб0йсz, є3гдA разбогатёетъ человёкъ, и3ли2 є3гдA ўмн0житсz слaва д0му є3гw2:
|
Не убо́йся, єгда́ разбогатѣ́єтъ человѣ́къ, или́ єгда́ умно́жится сла́ва до́му єго́:
|
|
18
|
18
|
|
ћкw внегдA ўмрeти є3мY, не в0зметъ вс‰, нижE сни1детъ съ ни1мъ слaва є3гw2.
|
я́ко внегда́ умре́ти єму́, не во́зметъ вся́, ниже́ сни́детъ съ ни́мъ сла́ва єго́.
|
|
19
|
19
|
|
Ћкw душA є3гw2 въ животЁ є3гw2 благослови1тсz, и3сповёстсz тебЁ, є3гдA благосотвори1ши є3мY.
|
Я́ко душа́ єго́ въ животѣ́ єго́ благослови́тся, исповѣ́стся тебѣ́, єгда́ благосотвори́ши єму́.
|
|
20
|
20
|
|
Вни1детъ дaже до р0да nтє1цъ свои1хъ, дaже до вёка не ќзритъ свёта.
|
Вни́детъ да́же до ро́да оте́цъ свои́хъ, да́же до вѣ́ка не у́зритъ свѣ́та.
|
|
21
|
21
|
|
И# человёкъ въ чeсти сhй не разумЁ, приложи1сz скотHмъ несмhслєннымъ и3 ўпод0бисz и5мъ.
|
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ м7f
|
Псалом 49
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ ґсaфу, м7f7.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
БGъ богHвъ гDь гlа, и3 призвA зeмлю t востHкъ с0лнца до з†падъ.
|
Бо́гъ Бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и призва́ зе́млю от восто́къ со́лнца до за́падъ.
|
|
2
|
2
|
|
T сіHна бlголёпіе красоты2 є3гw2:
|
От Сіо́на благолѣ́піє красоты́ Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
бGъ ћвэ пріи1детъ, бGъ нaшъ, и3 не премолчи1тъ: џгнь пред8 ни1мъ возгори1тсz, и3 w4крестъ є3гw2 бyрz ѕёлна.
|
Бо́гъ я́вѣ пріи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ Ни́мъ возгори́тся, и о́крестъ Єго́ бу́ря зѣ́лна.
|
|
4
|
4
|
|
Призовeтъ нeбо свhше, и3 зeмлю, разсуди1ти лю1ди сво‰.
|
Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди Своя́.
|
|
5
|
5
|
|
Собери1те є3мY прпdбныz є3гw2, завэщaющыz завётъ є3гw2 њ жeртвахъ.
|
Собери́те Єму́ преподо́бныя Єго́, завѣща́ющыя завѣ́тъ Єго́ о же́ртвахъ.
|
|
6
|
6
|
|
И# возвэстsтъ нб7сA прaвду є3гw2: ћкw бGъ судіS є4сть.
|
И возвѣстя́тъ небеса́ пра́вду Єго́: я́ко Бо́гъ судія́ є́сть.
|
|
7
|
7
|
|
Ўслhшите, лю1діе мои2, и3 возгlю вaмъ, ї}лю, и3 засвидётелствую тебЁ: бGъ, бGъ тв0й є4смь ѓзъ.
|
Услы́шите, лю́діє Мои́, и возглаго́лю ва́мъ, Ізра́илю, и засвидѣ́телствую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й є́смь А́зъ.
|
|
8
|
8
|
|
Не њ жeртвахъ твои1хъ њбличY тS, всесожжє1ніz же тво‰ предо мн0ю сyть вhну:
|
Не о же́ртвахъ твои́хъ обличу́ тя́, всесожже́нія же твоя́ предо Мно́ю су́ть вы́ну:
|
|
9
|
9
|
|
не пріимY t д0му твоегw2 телцє1въ, нижE t стaдъ твои1хъ козлHвъ.
|
не пріиму́ от до́му твоєго́ телце́въ, ниже́ от ста́дъ твои́хъ козло́въ.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw мои2 сyть вси2 ѕвёріе дубрaвніи, ск0ти въ горaхъ и3 вол0ве:
|
Я́ко Мои́ су́ть вси́ звѣ́ріє дубра́вніи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
|
|
11
|
11
|
|
познaхъ вс‰ пти6цы небє1сныz, и3 красотA сeлнаz со мн0ю є4сть.
|
позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со Мно́ю є́сть.
|
|
12
|
12
|
|
Ѓще взaлчу, не рекY тебЁ: моs бо є4сть вселeннаz и3 и3сполнeніе є3S.
|
А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: Моя́ бо є́сть вселе́нная и исполне́ніє єя́.
|
|
13
|
13
|
|
Е#дA ћмъ мzсA ю4нча; и3ли2 кр0вь козлHвъ пію2;
|
Єда́ я́мъ мяса́ ю́нча? Или́ кро́вь козло́въ пію́?
|
|
14
|
14
|
|
Пожри2 бGови жeртву хвалы2 и3 воздaждь вhшнему моли6твы тво‰:
|
Пожри́ Богови же́ртву хвалы́ и возда́ждь Вы́шнему моли́твы твоя́:
|
|
15
|
15
|
|
и3 призови1 мz въ дeнь ск0рби твоеS, и3 и3змy тz, и3 прослaвиши мS.
|
и призови́ Мя въ де́нь ско́рби твоєя́, и изму́ тя, и просла́виши Мя́.
|
|
16
|
16
|
|
Грёшнику же речE бGъ: вскyю ты2 повёдаеши њправд†ніz мо‰ и3 воспріeмлеши завётъ м0й ўсты2 твои1ми;
|
Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даєши оправда́нія Моя́ и воспріє́млеши завѣ́тъ Мо́й усты́ твои́ми?
|
|
17
|
17
|
|
Тh же возненави1дэлъ є3си2 наказaніе и3 tвeрглъ є3си2 словесA мо‰ вспsть.
|
Ты́ же возненави́дѣлъ єси́ наказа́ніє и отве́рглъ єси́ словеса́ Моя́ вспя́ть.
|
|
18
|
18
|
|
Ѓще ви1дэлъ є3си2 тaтz, тeклъ є3си2 съ ни1мъ, и3 съ прелюбодёемъ ўчaстіе твоE полагaлъ є3си2:
|
А́ще ви́дѣлъ єси́ та́тя, те́клъ єси́ съ ни́мъ, и съ прелюбодѣ́ємъ уча́стіє твоє́ полага́лъ єси́:
|
|
19
|
19
|
|
ўстA тво‰ ўмн0жиша ѕл0бу, и3 љзhкъ тв0й сплетaше льщє1ніz:
|
уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́ше льще́нія:
|
|
20
|
20
|
|
сэдS на брaта твоего2 клеветaлъ є3си2 и3 на сhна мaтере твоеS полагaлъ є3си2 соблaзнъ.
|
сѣдя́ на бра́та твоєго́ клевета́лъ єси́ и на сы́на ма́тере твоєя́ полага́лъ єси́ собла́знъ.
|
|
21
|
21
|
|
Сі‰ сотвори1лъ є3си2, и3 ўмолчaхъ, вознепщевaлъ є3си2 беззак0ніе, ћкw бyду тебЁ под0бенъ: њбличy тz и3 предстaвлю пред8 лицeмъ твои1мъ грэхи2 тво‰.
|
Сія́ сотвори́лъ єси́, и умолча́хъ, вознепщева́лъ єси́ беззако́ніє, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ твои́мъ грѣхи́ твоя́.
|
|
22
|
22
|
|
Разумёйте ќбw сі‰, забывaющіи бGа, да не когдA похи1титъ, и3 не бyдетъ и3збавлszй.
|
Разумѣ́йте у́бо сія́, забыва́ющіи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
|
|
23
|
23
|
|
Жeртва хвалы2 прослaвитъ мS, и3 тaмw пyть, и4мже kвлю2 є3мY сп7сeніе моE.
|
Же́ртва хвалы́ просла́витъ Мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
|
Pал0мъ н7
|
Псалом 50
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, внегдA вни1ти къ немY наfaну прbр0ку,
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, –
|
|
2
|
2
|
|
є3гдA вни1де къ вирсавjи женЁ ўрjевэ, н7.
|
– внегда́ вни́ти къ нему́ Наѳа́ну проро́ку, 2єгда́ вни́де къ Вирсаві́и женѣ́ Урі́євѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Поми1луй мS, б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчcти беззак0ніе моE.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, по вели́цѣй ми́лости Твоє́й, и по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ очи́сти беззако́ніє моє́.
|
|
4
|
4
|
|
Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2 и3 t грэхA моегw2 њчcти мS:
|
Наипа́че омы́й мя́ от беззако́нія моєго́ и от грѣха́ моєго́ очи́сти мя́:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну.
|
я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ зна́ю, и грѣ́хъ мо́й предо мно́ю є́сть вы́ну.
|
|
6
|
6
|
|
ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2.
|
Тебѣ́ єди́ному согрѣши́хъ и лука́воє предъ Тобо́ю сотвори́хъ: я́ко да оправди́шися во словесѣ́хъ Твои́хъ и побѣди́ши, внегда́ суди́ти Ти́.
|
|
7
|
7
|
|
Сe бо, въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS.
|
Се́ бо, въ беззако́ніихъ зача́тъ є́смь, и во грѣсѣ́хъ роди́ мя ма́ти моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Сe бо, и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премdрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2.
|
Се́ бо, и́стину возлюби́лъ єси́, безвѣ́стная и та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́лъ ми́ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz.
|
Окропи́ши мя́ иссо́помъ, и очи́щуся: омы́єши мя́, и па́че снѣ́га убѣлю́ся.
|
|
10
|
10
|
|
Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz.
|
Слу́ху моєму́ да́си ра́дость и весе́ліє: возра́дуются ко́сти смире́нныя.
|
|
11
|
11
|
|
Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчcти.
|
Отврати́ лице́ Твоє́ от грѣ́хъ мои́хъ и вся́ беззако́нія моя́ очи́сти.
|
|
12
|
12
|
|
Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ, б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
|
Се́рдце чи́сто сози́жди во мнѣ́, Бо́же, и ду́хъ пра́въ обнови́ во утро́бѣ моє́й.
|
|
13
|
13
|
|
Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2 и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
|
Не отве́ржи мене́ от лица́ Твоєго́ и Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
|
|
14
|
14
|
|
Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2 и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz.
|
Возда́ждь ми́ ра́дость спасе́нія Твоєго́ и Ду́хомъ Влады́чнимъ утверди́ мя.
|
|
15
|
15
|
|
НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz.
|
Научу́ беззако́нныя путе́мъ Твои́мъ, и нечести́віи къ Тебѣ́ обратя́тся.
|
|
16
|
16
|
|
И#збaви мS t кровeй, б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй.
|
Изба́ви мя́ от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́: возра́дуєтся язы́къ мо́й пра́вдѣ Твоє́й.
|
|
17
|
17
|
|
ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2.
|
Го́споди, устнѣ́ мои́ отве́рзеши, и уста́ моя́ возвѣстя́тъ хвалу́ Твою́.
|
|
18
|
18
|
|
Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжє1ніz не бlговоли1ши.
|
Я́ко а́ще бы восхотѣ́лъ єси́ же́ртвы, да́лъ бы́хъ у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши.
|
|
19
|
19
|
|
Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ.
|
Же́ртва Бо́гу ду́хъ сокруше́нъ: се́рдце сокруше́нно и смире́нно Бо́гъ не уничижи́тъ.
|
|
20
|
20
|
|
Ўбlжи2, гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz:
|
Ублажи́, Го́споди, благоволе́ніємъ Твои́мъ Сіо́на, и да сози́ждутся стѣ́ны Ієрусали́мскія:
|
|
21
|
21
|
|
тогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й телцы2.
|
тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вды, возноше́ніє и всесожега́ємая: тогда́ возложа́тъ на олта́рь Тво́й телцы́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ н7а
|
Псалом 51
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, рaзума дв7ду,
|
Въ коне́цъ, ра́зума Дави́ду,
|
|
2
|
2
|
|
внегдA пріити2 дwи1ку їдумeйску, и3 возвэсти1ти саyлу, и3 рещи2 є3мY: пріи1де дв7дъ въ д0мъ ґвімелeховъ, н7№.
|
внегда́ пріити́ Дои́ку Ідуме́йску, и возвѣсти́ти Сау́лу, и рещи́ єму́: пріи́де Дави́дъ въ до́мъ Авімеле́ховъ.
|
|
3
|
3
|
|
Что2 хвaлишисz во ѕл0бэ, си1льне; беззак0ніе вeсь дeнь,
|
Что́ хва́лишися во зло́бѣ, си́льне? Беззако́ніє ве́сь де́нь,
|
|
4
|
4
|
|
непрaвду ўмhсли љзhкъ тв0й: ћкw бри1тву и3з8wщрeну сотвори1лъ є3си2 лeсть.
|
непра́вду умы́сли язы́къ тво́й: я́ко бри́тву изощре́ну сотвори́лъ єси́ ле́сть.
|
|
5
|
5
|
|
Возлюби1лъ є3си2 ѕл0бу пaче бlгостhни, непрaвду нeже глаг0лати прaвду:
|
Возлюби́лъ єси́ зло́бу па́че благосты́ни, непра́вду не́же глаго́лати пра́вду:
|
|
6
|
6
|
|
возлюби1лъ є3си2 вс‰ глаг0лы потHпныz, љзhкъ льсти1въ.
|
возлюби́лъ єси́ вся́ глаго́лы пото́пныя, язы́къ льсти́въ.
|
|
7
|
7
|
|
Сегw2 рaди бGъ разруши1тъ тS до концA: вост0ргнетъ тS, и3 пресели1тъ тS t селeніz твоегw2 и3 к0рень тв0й t земли2 живhхъ.
|
Сего́ ра́ди Бо́гъ разруши́тъ тя́ до конца́: восто́ргнетъ тя́, и пресели́тъ тя́ от селе́нія твоєго́ и ко́рень тво́й от земли́ живы́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Ќзрzтъ првdніи и3 ўбоsтсz, и3 њ нeмъ возсмэю1тсz и3 рекyтъ:
|
У́зрятъ пра́ведніи и убоя́тся, и о не́мъ возсмѣю́тся и реку́тъ:
|
|
9
|
9
|
|
сE, человёкъ, и4же не положи2 бGа пом0щника себЁ, но ўповA на мн0жество богaтства своегw2, и3 возм0же сует0ю своeю.
|
се́, человѣ́къ, и́же не положи́ Бо́га помо́щника себѣ́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, и возмо́же суєто́ю своє́ю.
|
|
10
|
10
|
|
Ѓзъ же ћкw мaслина плодови1та въ домY б9іи: ўповaхъ на млcть б9ію во вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
А́зъ же я́ко ма́слина плодови́та въ дому́ Бо́жіи: упова́хъ на ми́лость Бо́жію во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
11
|
11
|
|
И#сповёмсz тебЁ въ вёкъ, ћкw сотвори1лъ є3си2: и3 терплю2 и4мz твоE, ћкw бlго пред8 прпdбными твои1ми.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ вѣ́къ, я́ко сотвори́лъ єси́: и терплю́ и́мя Твоє́, я́ко благо предъ преподо́бными Твои́ми.
|
|
Pал0мъ н7в
|
Псалом 52
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ маелefэ, рaзума дв7ду, н7в7.
|
Въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ, ра́зума Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
РечE безyменъ въ сeрдцы своeмъ: нёсть бGъ. Растлёша и3 њмерзи1шасz въ беззак0ніихъ, нёсть творsй бlг0е.
|
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ беззако́ніихъ, нѣ́сть творя́й благо́є.
|
|
3
|
3
|
|
БGъ съ нб7сE прини1че на сhны человёчєскіz, ви1дэти, ѓще є4сть разумэвazй и3ли2 взыскazй бGа.
|
Бо́гъ съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй или́ взыска́яй Бо́га.
|
|
4
|
4
|
|
Вси2 ўклони1шасz, вкyпэ непотрeбни бhша: нёсть творsй бlг0е, нёсть до є3ди1нагw.
|
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ непотре́бни бы́ша: нѣ́сть творя́й благо́є, нѣ́сть до єди́наго.
|
|
5
|
5
|
|
Ни ли2 ўразумёютъ вси2 дёлающіи беззак0ніе, снэдaющіи лю1ди мо‰ въ снёдь хлёба; гDа не призвaша.
|
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
|
|
6
|
6
|
|
Тaмw ўстраши1шасz стрaха, и3дёже не бЁ стрaхъ: ћкw бGъ разсhпа кHсти человэкоуг0дникwвъ: постыдёшасz, ћкw бGъ ўничижи2 и5хъ.
|
Та́мо устраши́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Бо́гъ разсы́па ко́сти человѣкоуго́дниковъ: постыдѣ́шася, я́ко Бо́гъ уничижи́ и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Кто2 дaстъ t сіHна сп7сeніе ї}лево; внегдA возврати1тъ бGъ плэнeніе людjй свои1хъ, возрaдуетсz їaкwвъ и3 возвесели1тсz ї}ль.
|
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Бо́гъ плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ и возвесели́тся Ізра́иль.
|
|
Pал0мъ н7г
|
Псалом 53
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ рaзума дв7ду,
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума Дави́ду,
|
|
2
|
2
|
|
внегдA пріити2 зіфeємъ и3 рещи2 саyлови: не сe ли, дв7дъ скрhсz въ нaсъ; н7G.
|
внегда́ пріити́ Зіфе́ємъ и рещи́ Сау́лови: не се́ ли, Дави́дъ скры́ся въ на́съ?
|
|
3
|
3
|
|
Б9е, во и4мz твоE сп7си1 мz и3 въ си1лэ твоeй суди1 ми.
|
Бо́же, во и́мя Твоє́ спаси́ мя и въ си́лѣ Твоє́й суди́ ми.
|
|
4
|
4
|
|
Б9е, ўслhши моли1тву мою2, внуши2 глаг0лы ќстъ мои1хъ:
|
Бо́же, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw чyждіи востaша на мS, и3 крёпцыи взыскaша дyшу мою2, и3 не предложи1ша бGа пред8 соб0ю.
|
я́ко чу́ждіи воста́ша на мя́, и крѣ́пцыи взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Бо́га предъ собо́ю.
|
|
6
|
6
|
|
Сe бо, бGъ помогaетъ ми2, и3 гDь застyпникъ души2 моeй:
|
Се́ бо, Бо́гъ помога́єтъ ми́, и Госпо́дь засту́пникъ души́ моє́й:
|
|
7
|
7
|
|
tврати1тъ ѕл†z врагHмъ мои6мъ: и4стиною твоeю потреби2 и5хъ.
|
отврати́тъ зла́я враго́мъ мои́мъ: и́стиною Твоє́ю потреби́ и́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
В0лею пожрY тебЁ, и3сповёмсz и4мени твоемY, гDи, ћкw бlго:
|
Во́лею пожру́ Тебѣ́, исповѣ́мся и́мени Твоєму́, Го́споди, я́ко благо:
|
|
9
|
9
|
|
ћкw t всsкіz печaли и3збaвилъ мS є3си2, и3 на враги2 мо‰ воззрЁ џко моE.
|
я́ко от вся́кія печа́ли изба́вилъ мя́ єси́, и на враги́ моя́ воззрѣ́ о́ко моє́.
|
|
Pал0мъ н7д
|
Псалом 54
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ рaзума, ґсaфу, pал0мъ, н7д7.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Внуши2, б9е, моли1тву мою2 и3 не прeзри молeніz моегw2:
|
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нія моєго́:
|
|
3
|
3
|
|
вонми1 ми и3 ўслhши мS: возскорбёхъ печaлію моeю [во и3скушeніи моeмъ], и3 смzт0хсz
|
вонми́ ми и услы́ши мя́: возскорбѣ́хъ печа́лію моє́ю {во искуше́ніи моє́мъ}, и смято́хся
|
|
4
|
4
|
|
t глaса врaжіz и3 t стужeніz грёшнича: ћкw ўклони1ша на мS беззак0ніе и3 во гнёвэ враждовaху ми2.
|
от гла́са вра́жія и от стуже́нія грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́ніє и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
|
|
5
|
5
|
|
Сeрдце моE смzтeсz во мнЁ, и3 боsзнь смeрти нападE на мS:
|
Се́рдце моє́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
|
|
6
|
6
|
|
стрaхъ и3 трeпетъ пріи1де на мS, и3 покрh мz тмA.
|
стра́хъ и тре́петъ пріи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
|
|
7
|
7
|
|
И# рёхъ: кто2 дaстъ ми2 крилB ћкw голуби6нэ; и3 полещY, и3 почjю.
|
И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? И полещу́, и почі́ю.
|
|
8
|
8
|
|
СE, ўдали1хсz бёгаz и3 водвори1хсz въ пустhни.
|
Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
|
|
9
|
9
|
|
Чazхъ бGа сп7сaющагw мS t малодyшіz и3 t бyри.
|
Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от малоду́шія и от бу́ри.
|
|
10
|
10
|
|
Потопи2, гDи, и3 раздэли2 љзhки и4хъ: ћкw ви1дэхъ беззак0ніе и3 прерэкaніе во грaдэ.
|
Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́ніє и прерѣка́ніє во гра́дѣ.
|
|
11
|
11
|
|
Днeмъ и3 н0щію њбhдетъ и5 по стэнaмъ є3гw2: беззак0ніе и3 трyдъ посредЁ є3гw2, и3 непрaвда:
|
Дне́мъ и но́щію обы́детъ и́ по стѣна́мъ єго́: беззако́ніє и тру́дъ посредѣ́ єго́, и непра́вда:
|
|
12
|
12
|
|
и3 не њскудЁ t ст0гнъ є3гw2 ли1хва и3 лeсть.
|
и не оскудѣ́ от сто́гнъ єго́ ли́хва и ле́сть.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw ѓще бы врaгъ поноси1лъ ми2, претерпёлъ бhхъ ќбw: и3 ѓще бы ненави1дzй мS на мS велерёчевалъ, ўкрhлбыхсz t негw2.
|
Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от него́.
|
|
14
|
14
|
|
Тh же, человёче равнодyшне, владhко м0й и3 знaемый м0й,
|
Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́ємый мо́й,
|
|
15
|
15
|
|
и4же кyпнw наслаждaлсz є3си2 со мн0ю брaшенъ: въ домY б9іи ходи1хомъ є3диномышлeніемъ.
|
и́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шенъ: въ дому́ Бо́жіи ходи́хомъ єдиномышле́ніємъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да пріи1детъ же смeрть на нS, и3 да сни1дутъ во ѓдъ жи1ви: ћкw лукaвство въ жили1щихъ и4хъ, посредЁ и4хъ.
|
Да пріи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́вство въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Ѓзъ къ бGу воззвaхъ, и3 гDь ўслhша мS.
|
А́зъ къ Бо́гу воззва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
|
|
18
|
18
|
|
Вeчеръ и3 заyтра и3 полyдне повёмъ и3 возвэщY, и3 ўслhшитъ глaсъ м0й.
|
Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и возвѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
|
|
19
|
19
|
|
И#збaвитъ ми1ромъ дyшу мою2 t приближaющихсz мнЁ: ћкw во мн0зэ бsху со мн0ю.
|
Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от приближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
|
|
20
|
20
|
|
Ўслhшитъ бGъ, и3 смири1тъ | сhй прeжде вBкъ: нёсть бо и5мъ и3змэнeніz, ћкw не ўбоsшасz бGа.
|
Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
|
|
21
|
21
|
|
ПрострE рyку свою2 на воздаsніе: њскверни1ша завётъ є3гw2.
|
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє: оскверни́ша завѣ́тъ Єго́.
|
|
22
|
22
|
|
Раздэли1шасz t гнёва лицA є3гw2, и3 прибли1жишасz сердцA и4хъ: ўмsкнуша словесA и4хъ пaче є3лeа, и3 т† сyть стрёлы.
|
Раздѣли́шася от гнѣ́ва лица́ Єго́, и прибли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че єле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
|
|
23
|
23
|
|
Возвeрзи на гDа печaль твою2, и3 т0й тS препитaетъ: не дaстъ въ вёкъ молвы2 првdнику.
|
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и То́й тя́ препита́єтъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
|
|
24
|
24
|
|
Тh же, б9е, низведeши и5хъ въ студенeцъ и3стлёніz: мyжіе кровeй и3 льсти2 не преполовsтъ днjй свои1хъ. Ѓзъ же, гDи, ўповaю на тS.
|
Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нія: му́жіє крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й свои́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на Тя́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ н7є
|
Псалом 55
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ лю1дехъ t с™hхъ ўдалeнныхъ, дв7ду въ столпописaніе, внегдA ўдержaша и5 и3ноплемє1нницы въ гefэ, pал0мъ, н7е7.
|
Въ коне́цъ, о лю́дехъ от святы́хъ удале́нныхъ, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша и́ иноплеме́нницы въ Ге́ѳѣ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Поми1луй мS, б9е, ћкw попрa мz человёкъ: вeсь дeнь борS стужи1 ми.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, я́ко попра́ мя человѣ́къ: ве́сь де́нь боря́ стужи́ ми.
|
|
3
|
3
|
|
Попрaша мS врази2 мои2 вeсь дeнь: ћкw мн0зи борю1щіи мS съ высоты2.
|
Попра́ша мя́ врази́ мои́ ве́сь де́нь: я́ко мно́зи борю́щіи мя́ съ высоты́.
|
|
4
|
4
|
|
Въ дeнь не [сeй рёчи [не] въ нёкіихъ не и3мёетсz] ўбою1сz, ѓзъ же ўповaю на тS.
|
Въ де́нь не {се́й рѣ́чи не въ нѣ́кіихъ не имѣ́єтся} убою́ся, а́зъ же упова́ю на Тя́.
|
|
5
|
5
|
|
Њ бз7э похвалю2 словесA мо‰: на бGа ўповaхъ, не ўбою1сz: что2 сотвори1тъ мнЁ пл0ть;
|
О Бо́зѣ похвалю́ словеса́ моя́: на Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ пло́ть?
|
|
6
|
6
|
|
Вeсь дeнь словeсъ мои1хъ гнушaхусz: на мS вс‰ помышлє1ніz и4хъ на ѕло2.
|
Ве́сь де́нь слове́съ мои́хъ гнуша́хуся: на мя́ вся́ помышле́нія и́хъ на зло́.
|
|
7
|
7
|
|
Вселsтсz и3 скрhютъ, тjи пsту мою2 сохранsтъ, ћкоже потерпёша дyшу мою2 [тjи пsту мою2 наблюдaти бyдутъ, ћкоже ждaху души2 моеS].
|
Вселя́тся и скры́ютъ, ті́и пя́ту мою́ сохраня́тъ, я́коже потерпѣ́ша ду́шу мою́ {ті́и пя́ту мою́ наблюда́ти бу́дутъ, я́коже жда́ху души́ моєя́}.
|
|
8
|
8
|
|
Ни њ чес0мже tри1неши |, гнёвомъ лю1ди низведeши.
|
Ни о чесо́мже отри́неши я́, гнѣ́вомъ лю́ди низведе́ши.
|
|
9
|
9
|
|
Б9е, жив0тъ м0й возвэсти1хъ тебЁ: положи1лъ є3си2 слeзы мо‰ пред8 тоб0ю, ћкw и3 во њбэтовaніи твоeмъ.
|
Бо́же, живо́тъ мо́й возвѣсти́хъ Тебѣ́: положи́лъ єси́ сле́зы моя́ предъ Тобо́ю, я́ко и во обѣтова́ніи Твоє́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Да возвратsтсz врази2 мои2 вспsть, въ џньже ѓще дeнь призовy тz: сE, познaхъ, ћкw бGъ м0й є3си2 ты2.
|
Да возвратя́тся врази́ мои́ вспя́ть, въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя: се́, позна́хъ, я́ко Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
|
|
11
|
11
|
|
Њ бз7э похвалю2 гlг0лъ, њ гDэ похвалю2 сл0во.
|
О Бо́зѣ похвалю́ глаго́лъ, о Го́сподѣ похвалю́ сло́во.
|
|
12
|
12
|
|
На бGа ўповaхъ, не ўбою1сz: что2 сотвори1тъ мнЁ человёкъ;
|
На Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
|
|
13
|
13
|
|
Во мнЁ, б9е, моли1твы, ±же воздaмъ хвалы2 твоеS:
|
Во мнѣ́, Бо́же, моли́твы, я́же возда́мъ хвалы́ Твоєя́:
|
|
14
|
14
|
|
ћкw и3збaвилъ є3си2 дyшу мою2 t смeрти, џчи мои2 t слeзъ и3 н0зэ мои2 t поползновeніz: благоугождY пред8 гDемъ во свётэ живhхъ.
|
я́ко изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія: благоугожду́ предъ Го́сподемъ во свѣ́тѣ живы́хъ.
|
|
Pал0мъ н7ѕ
|
Псалом 56
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, да не растли1ши, дв7ду въ столпописaніе, внегдA є3мY tбэгaти t лицA саyлова въ пещeру, н7ѕ7.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ єму́ отбѣга́ти от лица́ Сау́лова въ пеще́ру.
|
|
2
|
2
|
|
Поми1луй мS, б9е, поми1луй мS: ћкw на тS ўповA душA моS, и3 на сёнь крил{ твоє1ю надёюсz, д0ндеже прeйдетъ беззак0ніе.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, поми́луй мя́: я́ко на Тя́ упова́ душа́ моя́, и на сѣ́нь крилу́ Твоє́ю надѣ́юся, до́ндеже пре́йдетъ беззако́ніє.
|
|
3
|
3
|
|
ВоззовY къ бGу вhшнему, бGу бlгодёzвшему мнЁ.
|
Воззову́ къ Бо́гу Вы́шнему, Бо́гу благодѣ́явшему мнѣ́.
|
|
4
|
4
|
|
ПослA съ нб7сE и3 сп7сe мz, дадE въ поношeніе попирaющыz мS: послA бGъ млcть свою2 и3 и4стину свою2,
|
Посла́ съ небесе́ и спасе́ мя, даде́ въ поноше́ніє попира́ющыя мя́: посла́ Бо́гъ ми́лость Свою́ и и́стину Свою́,
|
|
5
|
5
|
|
и3 и3збaви дyшу мою2 t среды2 скЂмнwвъ. Поспaхъ смущeнъ: сhнове человёчестіи, зyбы и4хъ nр{жіz и3 стрёлы, и3 љзhкъ и4хъ мeчь џстръ.
|
и изба́ви ду́шу мою́ от среды́ ски́мновъ. Поспа́хъ смуще́нъ: сы́нове человѣ́честіи, зу́бы и́хъ ору́жія и стрѣ́лы, и язы́къ и́хъ ме́чь о́стръ.
|
|
6
|
6
|
|
Вознеси1сz на нб7сA, б9е, и3 по всeй земли2 слaва твоS.
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Сёть ўгот0ваша ногaмъ мои6мъ, и3 слzк0ша дyшу мою2: и3скопaша пред8 лицeмъ мои1мъ ћму, и3 впад0ша въ ню2.
|
Сѣ́ть угото́ваша нога́мъ мои́мъ, и сляко́ша ду́шу мою́: ископа́ша предъ лице́мъ мои́мъ я́му, и впадо́ша въ ню́.
|
|
8
|
8
|
|
Гот0во сeрдце моE, б9е, гот0во сeрдце моE: воспою2 и3 пою2 во слaвэ моeй.
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
|
|
9
|
9
|
|
Востaни, слaва моS, востaни, pалти1рю и3 гyсли: востaну рaнw.
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
|
|
10
|
10
|
|
И#сповёмсz тебЁ въ лю1дехъ, гDи, воспою2 тебЁ во kзhцэхъ:
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, воспою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
|
|
11
|
11
|
|
ћкw возвели1чисz до нб7съ млcть твоS и3 дaже до w4блакъ и4стина твоS.
|
я́ко возвели́чися до небе́съ ми́лость Твоя́ и да́же до о́блакъ и́стина Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Вознеси1сz на нб7сA, б9е, и3 по всeй земли2 слaва твоS.
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
|
|
Pал0мъ н7з
|
Псалом 57
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, да не растли1ши, дв7ду въ столпописaніе, н7з7.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
Ѓще вои1стинну ќбw прaвду глаг0лете, пр†ваz суди1те, сhнове человёчестіи.
|
А́ще вои́стинну у́бо пра́вду глаго́лете, пра́вая суди́те, сы́нове человѣ́честіи.
|
|
3
|
3
|
|
И$бо въ сeрдцы беззак0ніе дёлаете на земли2, непрaвду рyки вaшz сплетaютъ.
|
И́бо въ се́рдцы беззако́ніє дѣ́лаєте на земли́, непра́вду ру́ки ва́шя сплета́ютъ.
|
|
4
|
4
|
|
Њчужди1шасz грBшницы t ложeснъ, заблуди1ша t чрeва, глаг0лаша лжY.
|
Очужди́шася грѣ́шницы от ложе́снъ, заблуди́ша от чре́ва, глаго́лаша лжу́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћрость и4хъ по под0бію ѕміинY, ћкw ѓспіда глyха и3 затыкaющагw ќши свои2,
|
Я́рость и́хъ по подо́бію зміину́, я́ко а́спіда глу́ха и затыка́ющаго у́ши свои́,
|
|
6
|
6
|
|
и4же не ўслhшитъ глaса њбавaющихъ, њбавaемь њбавaетсz t премyдра.
|
и́же не услы́шитъ гла́са обава́ющихъ, обава́ємь обава́єтся от прему́дра.
|
|
7
|
7
|
|
БGъ сокруши1тъ зyбы и4хъ во ўстёхъ и4хъ: членHвныz львHвъ сокруши1лъ є4сть гDь.
|
Бо́гъ сокруши́тъ зу́бы и́хъ во устѣ́хъ и́хъ: члено́вныя льво́въ сокруши́лъ є́сть Госпо́дь.
|
|
8
|
8
|
|
Ўничижaтсz ћкw водA мимотекyщаz: напрzжeтъ лyкъ св0й, д0ндеже и3знем0гутъ.
|
Уничижа́тся я́ко вода́ мимотеку́щая: напряже́тъ лу́къ сво́й, до́ндеже изнемо́гутъ.
|
|
9
|
9
|
|
Ћкw в0скъ растazвъ tи1мутсz: падE џгнь на ни1хъ, и3 не ви1дэша с0лнца.
|
Я́ко во́скъ раста́явъ отъи́мутся: паде́ о́гнь на ни́хъ, и не ви́дѣша со́лнца.
|
|
10
|
10
|
|
Прeжде є4же разумёти тє1рніz вaшегw рaмна, ћкw жи6вы, ћкw во гнёвэ пожрeтъ |.
|
Пре́жде є́же разумѣ́ти те́рнія ва́шего ра́мна, я́ко жи́вы, я́ко во гнѣ́вѣ пожре́тъ я́.
|
|
11
|
11
|
|
Возвесели1тсz првdникъ, є3гдA ўви1дитъ tмщeніе: рyцэ свои2 ўмhетъ въ кр0ви грёшника.
|
Возвесели́тся пра́ведникъ, єгда́ уви́дитъ отмще́ніє: ру́цѣ свои́ умы́єтъ въ кро́ви грѣ́шника.
|
|
12
|
12
|
|
И# речeтъ человёкъ: ѓще ќбw є4сть пл0дъ првdнику, u5бо є4сть бGъ судS и5мъ на земли2.
|
И рече́тъ человѣ́къ: а́ще у́бо є́сть пло́дъ пра́веднику, у́бо є́сть Бо́гъ судя́ и́мъ на земли́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ н7и
|
Псалом 58
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, да не растли1ши, дв7ду въ столпописaніе, внегдA послA саyлъ и3 стрежE д0мъ є3гw2, є4же ўмертви1ти є3го2, н7}.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́лъ и стреже́ до́мъ єго́, є́же умертви́ти єго́.
|
|
2
|
2
|
|
И#зми1 мz t вр†гъ мои1хъ, б9е, и3 t востаю1щихъ на мS и3збaви мS:
|
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Бо́же, и от востаю́щихъ на мя́ изба́ви мя́:
|
|
3
|
3
|
|
и3збaви мS t дёлающихъ беззак0ніе, и3 t м{жъ кровeй сп7си1 мz.
|
изба́ви мя́ от дѣ́лающихъ беззако́ніє, и от му́жъ крове́й спаси́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw сE, ўлови1ша дyшу мою2, напад0ша на мS крёпцыи: нижE беззак0ніе моE, нижE грёхъ м0й, гDи:
|
Я́ко се́, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на мя́ крѣ́пцыи: ниже́ беззако́ніє моє́, ниже́ грѣ́хъ мо́й, Го́споди:
|
|
5
|
5
|
|
без8 беззак0ніz тек0хъ и3 и3спрaвихъ: востaни въ срётеніе моE и3 ви1ждь.
|
безъ беззако́нія теко́хъ и испра́вихъ: воста́ни въ срѣ́теніє моє́ и ви́ждь.
|
|
6
|
6
|
|
И# ты2, гDи б9е си1лъ, б9е ї}левъ, вонми2 посэти1ти вс‰ kзhки: да не ўщeдриши вс‰ дёлающыz беззак0ніе.
|
И Ты́, Го́споди Бо́же си́лъ, Бо́же Ізра́илевъ, вонми́ посѣти́ти вся́ язы́ки: да не уще́дриши вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
|
|
7
|
7
|
|
Возвратsтсz на вeчеръ, и3 взaлчутъ ћкw пeсъ, и3 њбhдутъ грaдъ.
|
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ.
|
|
8
|
8
|
|
СE, тjи tвэщaютъ ўсты6 свои1ми, и3 мeчь во ўстнaхъ и4хъ: ћкw кто2 слhша;
|
Се́, ті́и отвѣща́ютъ усты́ свои́ми, и ме́чь во устна́хъ и́хъ: я́ко кто́ слы́ша?
|
|
9
|
9
|
|
И# ты2, гDи, посмэeшисz и5мъ, ўничижи1ши вс‰ kзhки.
|
И Ты́, Го́споди, посмѣє́шися и́мъ, уничижи́ши вся́ язы́ки.
|
|
10
|
10
|
|
Держaву мою2 къ тебЁ сохраню2: ћкw ты2, б9е, застyпникъ м0й є3си2.
|
Держа́ву мою́ къ Тебѣ́ сохраню́: я́ко Ты́, Бо́же, засту́пникъ мо́й єси́.
|
|
11
|
11
|
|
БGъ м0й, млcть є3гw2 предвари1тъ мS: бGъ м0й, kви1тъ мнЁ на вразёхъ мои1хъ.
|
Бо́гъ мо́й, ми́лость Єго́ предвари́тъ мя́: Бо́гъ мо́й, яви́тъ мнѣ́ на вразѣ́хъ мои́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
Не ўбjй и5хъ, да не когдA забyдутъ зак0нъ тв0й: расточи2 | си1лою твоeю и3 низведи2 |, защи1тниче м0й, гDи,
|
Не убі́й и́хъ, да не когда́ забу́дутъ зако́нъ Тво́й: расточи́ я́ си́лою Твоє́ю и низведи́ я́, защи́тниче мо́й, Го́споди,
|
|
13
|
13
|
|
грёхъ ќстъ и4хъ, сл0во ўстeнъ и4хъ: и3 ћти да бyдутъ въ гордhни своeй, и3 t клsтвы и3 лжи2 возвэстsтсz въ кончи1нэ,
|
грѣ́хъ у́стъ и́хъ, сло́во усте́нъ и́хъ: и я́ти да бу́дутъ въ горды́ни своє́й, и от кля́твы и лжи́ возвѣстя́тся въ кончи́нѣ,
|
|
14
|
14
|
|
во гнёвэ кончи1ны, и3 не бyдутъ: и3 ўвёдzтъ, ћкw бGъ вLчествуетъ їaкwвомъ и3 концы6 земли2.
|
во гнѣ́вѣ кончи́ны, и не бу́дутъ: и увѣ́дятъ, я́ко Бо́гъ влады́чествуєтъ Іа́ковомъ и концы́ земли́.
|
|
15
|
15
|
|
Возвратsтсz на вeчеръ, и3 взaлчутъ ћкw пeсъ, и3 њбhдутъ грaдъ:
|
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ:
|
|
16
|
16
|
|
тjи разhдутсz ћсти: ѓще ли же не насhтzтсz, и3 пор0пщутъ.
|
ті́и разы́дутся я́сти: а́ще ли же не насы́тятся, и поро́пщутъ.
|
|
17
|
17
|
|
Ѓзъ же воспою2 си1лу твою2 и3 возрaдуюсz заyтра њ млcти твоeй: ћкw бhлъ є3си2 застyпникъ м0й и3 прибёжище моE въ дeнь ск0рби моеS.
|
А́зъ же воспою́ си́лу Твою́ и возра́дуюся зау́тра о ми́лости Твоє́й: я́ко бы́лъ єси́ засту́пникъ мо́й и прибѣ́жище моє́ въ де́нь ско́рби моєя́.
|
|
18
|
18
|
|
Пом0щникъ м0й є3си2, тебЁ пою2: ћкw бGъ застyпникъ м0й є3си2, б9е м0й, млcть моS.
|
Помо́щникъ мо́й єси́, Тебѣ́ пою́: я́ко Бо́гъ засту́пникъ мо́й єси́, Бо́же мо́й, ми́лость моя́.
|
|
Pал0мъ н7f
|
Псалом 59
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ и3змэни1тисz хотsщихъ, въ столпописaніе дв7ду, въ научeніе:
|
Въ коне́цъ, о измѣни́тися хотя́щихъ, въ столпописа́ніє Дави́ду, въ науче́ніє:
|
|
2
|
2
|
|
внегдA сожжE средорёчіе сmрjйское и3 сmрjю совaлскую, и3 возврати1сz їwaвъ и3 порази2 є3дHма въ дeбри солeй дванaдесzть тhсzщъ, н7f7.
|
внегда́ сожже́ Средорѣ́чіє Сирі́йскоє и Сирі́ю Сова́лскую, и возврати́ся Іоа́въ и порази́ Єдо́ма въ де́бри Соле́й двана́десять ты́сящъ.
|
|
3
|
3
|
|
Б9е, tри1нулъ ны2 є3си2 и3 низложи1лъ є3си2 нaсъ, разгнёвалсz є3си2 и3 ўщeдрилъ є3си2 нaсъ.
|
Бо́же, отри́нулъ ны́ єси́ и низложи́лъ єси́ на́съ, разгнѣ́вался єси́ и уще́дрилъ єси́ на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Стрsслъ є3си2 зeмлю и3 смути1лъ є3си2 ю5: и3зцэли2 сокрушeніе є3S, ћкw подви1жесz.
|
Стря́слъ єси́ зе́млю и смути́лъ єси́ ю́: изцѣли́ сокруше́ніє єя́, я́ко подви́жеся.
|
|
5
|
5
|
|
Показaлъ є3си2 лю1демъ твои6мъ жестHкаz: напои1лъ є3си2 нaсъ він0мъ ўмилeніz.
|
Показа́лъ єси́ лю́демъ Твои́мъ жесто́кая: напои́лъ єси́ на́съ віно́мъ умиле́нія.
|
|
6
|
6
|
|
Дaлъ є3си2 боsщымсz тебє2 знaменіе, є4же ўбэжaти t лицA лyка.
|
Да́лъ єси́ боя́щымся Тебе́ зна́меніє, є́же убѣжа́ти от лица́ лу́ка.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw да и3збaвzтсz возлю1бленніи твои2, сп7си2 десни1цею твоeю и3 ўслhши мS.
|
Я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́, спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
БGъ возгlа во с™ёмъ своeмъ: возрaдуюсz, и3 раздэлю2 сіки1му, и3 ю3д0ль жили1щъ размёрю.
|
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: возра́дуюся, и раздѣлю́ Сіки́му, и юдо́ль Жили́щъ размѣ́рю.
|
|
9
|
9
|
|
М0й є4сть галаaдъ, и3 м0й є4сть манассjй, є3фрeмъ крёпость главы2 моеS, їyда цaрь м0й.
|
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, Єфре́мъ крѣ́пость главы́ Моєя́, Іу́да ца́рь Мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Мwaвъ кон0бъ ўповaніz моегw2: на їдумeю прострY сап0гъ м0й: мнЁ и3ноплемє1нницы покори1шасz.
|
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю простру́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
|
|
11
|
11
|
|
Кто2 введeтъ мS во грaдъ њграждeніz; и3ли2 кто2 настaвитъ мS до їдумeи;
|
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
|
|
12
|
12
|
|
Не тh ли, б9е, tри1нувый нaсъ; и3 не и3зhдеши, б9е, въ си1лахъ нaшихъ;
|
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ? И не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
|
|
13
|
13
|
|
Дaждь нaмъ п0мощь t ск0рби: и3 сyетно спасeніе человёческо.
|
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
|
|
14
|
14
|
|
Њ бз7э сотвори1мъ си1лу: и3 т0й ўничижи1тъ стужaющыz нaмъ.
|
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу: и То́й уничижи́тъ стужа́ющыя на́мъ.
|
|
Pал0мъ …
|
Псалом 60
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ, дв7ду pал0мъ, ….
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, Дави́ду псало́мъ, 60.
|
|
2
|
2
|
|
Ўслhши, б9е, молeніе моE, вонми2 моли1твэ моeй:
|
Услы́ши, Бо́же, моле́ніє моє́, вонми́ моли́твѣ моє́й:
|
|
3
|
3
|
|
t конє1цъ земли2 къ тебЁ воззвaхъ, внегдA ўны2 сeрдце моE: на кaмень вознeслъ мS є3си2, настaвилъ мS є3си2,
|
от коне́цъ земли́ къ Тебѣ́ воззва́хъ, внегда́ уны́ се́рдце моє́: на ка́мень возне́слъ мя́ єси́, наста́вилъ мя́ єси́,
|
|
4
|
4
|
|
ћкw бhлъ є3си2 ўповaніе моE, ст0лпъ крёпости t лицA врaжіz.
|
я́ко бы́лъ єси́ упова́ніє моє́, сто́лпъ крѣ́пости от лица́ вра́жія.
|
|
5
|
5
|
|
Вселю1сz въ селeніи твоeмъ во вёки, покрhюсz въ кр0вэ кри1лъ твои1хъ.
|
Вселю́ся въ селе́ніи Твоє́мъ во вѣ́ки, покры́юся въ кро́вѣ кри́лъ Твои́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Ћкw ты2, б9е, ўслhшалъ є3си2 моли6твы мо‰, дaлъ є3си2 достоsніе боsщымсz и4мене твоегw2.
|
Я́ко Ты́, Бо́же, услы́шалъ єси́ моли́твы моя́, да́лъ єси́ достоя́ніє боя́щымся и́мене Твоєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Дни6 на дни6 царє1вы приложи1ши, лBта є3гw2 до днE р0да и3 р0да.
|
Дни́ на дни́ царе́вы приложи́ши, лѣ́та єго́ до дне́ ро́да и ро́да.
|
|
8
|
8
|
|
Пребyдетъ въ вёкъ пред8 бGомъ: млcть и3 и4стину є3гw2 кто2 взhщетъ;
|
Пребу́детъ въ вѣ́къ предъ Бо́гомъ: ми́лость и и́стину Єго́ кто́ взы́щетъ?
|
|
9
|
9
|
|
Тaкw воспою2 и4мени твоемY во вёки, воздaти ми2 моли6твы мо‰ дeнь t днE.
|
Та́ко воспою́ и́мени Твоєму́ во вѣ́ки, возда́ти ми́ моли́твы моя́ де́нь от дне́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ …а
|
Псалом 61
|
|
0
|
1
|
|
Pал0мъ
|
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
2
|
|
Въ конeцъ, њ їдіfyмэ, pал0мъ дв7ду, …№.
|
Не Бо́гу ли повине́тся душа́ моя́? От Того́ бо спасе́ніє моє́.
|
|
2
|
3
|
|
Не бGу ли повинeтсz душA моS; t тогH бо сп7сeніе моE.
|
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не подви́жуся наипа́че.
|
|
3
|
4
|
|
И$бо т0й бGъ м0й и3 сп7съ м0й, застyпникъ м0й: не подви1жусz наипaче.
|
Доко́лѣ належите́ на человѣ́ка? Убива́єте вси́ вы́, я́ко стѣнѣ́ преклоне́нѣ и опло́ту возринове́ну.
|
|
4
|
5
|
|
Док0лэ належитE на человёка; ўбивaете вси2 вы2, ћкw стэнЁ преклонeнэ и3 њпл0ту возриновeну.
|
Оба́че цѣ́ну мою́ совѣща́ша отри́нути, теко́ша въ жа́жди: усты́ свои́ми благословля́ху, и се́рдцемъ свои́мъ кленя́ху.
|
|
5
|
6
|
|
Nбaче цёну мою2 совэщaша tри1нути, тек0ша въ жaжди: ўсты6 свои1ми благословлsху, и3 сeрдцемъ свои1мъ кленsху.
|
Оба́че Богови повини́ся, душе́ моя́: я́ко от Того́ терпѣ́ніє моє́.
|
|
6
|
7
|
|
Nбaче бGови повини1сz, душE моS: ћкw t тогw2 терпёніе моE.
|
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не преселю́ся.
|
|
7
|
8
|
|
И$бо т0й бGъ м0й и3 сп7съ м0й, застyпникъ м0й: не преселю1сz.
|
О Бо́зѣ спасе́ніє моє́ и сла́ва моя́: Бо́гъ по́мощи моєя́, и упова́ніє моє́ на Бо́га.
|
|
8
|
9
|
|
Њ бз7э сп7сeніе моE и3 слaва моS: бGъ п0мощи моеS, и3 ўповaніе моE на бGа.
|
Упова́йте на Него́, ве́сь со́нмъ люді́й: излія́йте предъ Ни́мъ сердца́ ва́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ на́шъ.
|
|
9
|
10
|
|
Ўповaйте на него2, вeсь с0нмъ людjй: и3зліsйте пред8 ни1мъ сердцA в†ша, ћкw бGъ пом0щникъ нaшъ.
|
Оба́че су́єтни сы́нове человѣ́честіи, лжи́ви сы́нове человѣ́честіи въ мѣ́рилѣхъ є́же непра́вдовати: ті́и от суєты́ вку́пѣ.
|
|
10
|
11
|
|
Nбaче сyетни сhнове человёчестіи, лжи1ви сhнове человёчестіи въ мёрилэхъ є4же непрaвдовати: тjи t суеты2 вкyпэ.
|
Не упова́йте на непра́вду, и на восхище́ніє не жела́йте: бога́тство а́ще тече́тъ, не прилага́йте се́рдца.
|
|
11
|
12
|
|
Не ўповaйте на непрaвду, и3 на восхищeніе не желaйте: богaтство ѓще течeтъ, не прилагaйте сeрдца.
|
Єди́ною глаго́ла Бо́гъ, дво́я сія́ слы́шахъ, зане́ держа́ва Бо́жія,
|
|
12
|
13
|
|
Е#ди1ною гlа бGъ, дв0z сі‰ слhшахъ, занE держaва б9іz,
|
и Твоя́, Го́споди, ми́лость: я́ко Ты́ возда́си кому́ждо по дѣло́мъ єго́.
|
|
13
|
|
|
и3 твоS, гDи, млcть: ћкw ты2 воздaси комyждо по дэлHмъ є3гw2.
|
|
|
Pал0мъ …в
|
Псалом 62
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ дв7ду, внегдA бhти є3мY въ пустhни їудeйстэй, …в7.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ бы́ти єму́ въ пусты́ни Іуде́йстѣй.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, б9е м0й, къ тебЁ ќтренюю: возжадA тебE душA моS, к0ль мн0жицею тебЁ пл0ть моS, въ земли2 пyстэ и3 непрох0днэ и3 безв0днэ.
|
Бо́же, Бо́же мо́й, къ Тебѣ́ у́тренюю: возжада́ Тебе́ душа́ моя́, ко́ль мно́жицею Тебѣ́ пло́ть моя́, въ земли́ пу́стѣ и непрохо́днѣ и безво́днѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Тaкw во с™ёмъ kви1хсz тебЁ, ви1дэти си1лу твою2 и3 слaву твою2.
|
Та́ко во святѣ́мъ яви́хся Тебѣ́, ви́дѣти си́лу Твою́ и сла́ву Твою́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw лyчши млcть твоS пaче живHтъ: ўстнЁ мои2 похвали1тэ тS.
|
Я́ко лу́чши ми́лость Твоя́ па́че живо́тъ: устнѣ́ мои́ похвали́тѣ Тя́.
|
|
5
|
5
|
|
Тaкw благословлю1 тz въ животЁ моeмъ и3 њ и4мени твоeмъ воздэжY рyцэ мои2.
|
Та́ко благословлю́ Тя въ животѣ́ моє́мъ и о и́мени Твоє́мъ воздѣжу́ ру́цѣ мои́.
|
|
6
|
6
|
|
Ћкw t тyка и3 мaсти да и3сп0лнитсz душA моS, и3 ўстнaма рaдости восхвaлzтъ тS ўстA мо‰.
|
Я́ко от ту́ка и ма́сти да испо́лнится душа́ моя́, и устна́ма ра́дости восхва́лятъ Тя́ уста́ моя́.
|
|
7
|
7
|
|
Ѓще поминaхъ тS на постeли моeй, на ќтреннихъ поучaхсz въ тS:
|
А́ще помина́хъ Тя́ на посте́ли моє́й, на у́треннихъ поуча́хся въ Тя́:
|
|
8
|
8
|
|
ћкw бhлъ є3си2 пом0щникъ м0й, и3 въ кр0вэ крил{ твоє1ю возрaдуюсz.
|
я́ко бы́лъ єси́ помо́щникъ мо́й, и въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
|
9
|
9
|
|
ПрильпE душA моS по тебЁ: менe же пріsтъ десни1ца твоS.
|
Прильпе́ душа́ моя́ по Тебѣ́: мене́ же прія́тъ десни́ца Твоя́.
|
|
10
|
10
|
|
Тjи же всyе и3скaша дyшу мою2: вни1дутъ въ преиспHднzz земли2:
|
Ті́и же всу́є иска́ша ду́шу мою́: вни́дутъ въ преиспо́дняя земли́:
|
|
11
|
11
|
|
предадsтсz въ рyки nрyжіz, ч†сти ли1совwмъ бyдутъ.
|
предадя́тся въ ру́ки ору́жія, ча́сти ли́совомъ бу́дутъ.
|
|
12
|
12
|
|
Цaрь же возвесели1тсz њ бз7э: похвaлитсz всsкъ кленhйсz и4мъ, ћкw загради1шасz ўстA глаг0лющихъ непрaвєднаz.
|
Ца́рь же возвесели́тся о Бо́зѣ: похва́лится вся́къ клены́йся И́мъ, я́ко загради́шася уста́ глаго́лющихъ непра́ведная.
|
|
Pал0мъ …г
|
Псалом 63
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, …G.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Ўслhши, б9е, глaсъ м0й, внегдA моли1тимисz къ тебЁ: t стрaха врaжіz и3зми2 дyшу мою2.
|
Услы́ши, Бо́же, гла́съ мо́й, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́: от стра́ха вра́жія изми́ ду́шу мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Покрhй мS t с0нма лукaвнующихъ, t мн0жества дёлающихъ непрaвду:
|
Покры́й мя́ от со́нма лука́внующихъ, от мно́жества дѣ́лающихъ непра́вду:
|
|
4
|
4
|
|
и5же и3з8wстри1ша ћкw мeчь љзhки сво‰, напрzг0ша лyкъ св0й, вeщь г0рьку,
|
и́же изостри́ша я́ко ме́чь язы́ки своя́, напряго́ша лу́къ сво́й, ве́щь го́рьку,
|
|
5
|
5
|
|
сострэлsти въ тaйныхъ непор0чна: внезaпу сострэлsютъ є3го2, и3 не ўбоsтсz.
|
сострѣля́ти въ та́йныхъ непоро́чна: внеза́пу сострѣля́ютъ єго́, и не убоя́тся.
|
|
6
|
6
|
|
Ўтверди1ша себЁ сл0во лукaвое: повёдаша скрhти сёть, рёша: кто2 ќзритъ и5хъ;
|
Утверди́ша себѣ́ сло́во лука́воє: повѣ́даша скры́ти сѣ́ть, рѣ́ша: кто́ у́зритъ и́хъ?
|
|
7
|
7
|
|
И#спытaша беззак0ніе: и3зчез0ша и3спытaющіи и3спыт†ніz: пристyпитъ человёкъ, и3 сeрдце глубоко2.
|
Испыта́ша беззако́ніє: изчезо́ша испыта́ющіи испыта́нія: присту́питъ человѣ́къ, и се́рдце глубоко́.
|
|
8
|
8
|
|
И# вознесeтсz бGъ: стрёлы младeнєцъ бhша ћзвы и4хъ,
|
И вознесе́тся Бо́гъ: стрѣ́лы младе́нецъ бы́ша я́звы и́хъ,
|
|
9
|
9
|
|
и3 и3знемог0ша на нS kзhцы и4хъ: смути1шасz вси2 ви1дzщіи и5хъ.
|
и изнемого́ша на ня́ язы́цы и́хъ: смути́шася вси́ ви́дящіи и́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
И# ўбоsсz всsкъ человёкъ: и3 возвэсти1ша дэлA б9іz, и3 творє1ніz є3гw2 разумёша.
|
И убоя́ся вся́къ человѣ́къ: и возвѣсти́ша дѣла́ Бо́жія, и творе́нія Єго́ разумѣ́ша.
|
|
11
|
11
|
|
Возвесели1тсz првdникъ њ гDэ и3 ўповaетъ на него2: и3 похвaлzтсz вси2 прaвіи с®цемъ.
|
Возвесели́тся пра́ведникъ о Го́сподѣ и упова́єтъ на Него́: и похва́лятся вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ …д
|
Псалом 64
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ пёсни дв7ду, пёснь їеремjева и3 їезекjилева, людjй преселeніz, є3гдA хотsху и3сходи1ти, …д7.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду, пѣ́снь Ієремі́єва и Ієзекі́илева, люді́й преселе́нія, єгда́ хотя́ху исходи́ти.
|
|
2
|
2
|
|
ТебЁ подобaетъ пёснь, б9е, въ сіHнэ, и3 тебЁ воздaстсz моли1тва во їеrли1мэ.
|
Тебѣ́ подоба́єтъ пѣ́снь, Бо́же, въ Сіо́нѣ, и Тебѣ́ возда́стся моли́тва во Ієрусали́мѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Ўслhши моли1тву мою2: къ тебЁ всsка пл0ть пріи1детъ.
|
Услы́ши моли́тву мою́: къ Тебѣ́ вся́ка пло́ть пріи́детъ.
|
|
4
|
4
|
|
СловесA беззакHнникъ премог0ша нaсъ: и3 нечє1стіz н†ша ты2 њчcтиши.
|
Словеса́ беззако́нникъ премого́ша на́съ: и нече́стія на́ша Ты́ очи́стиши.
|
|
5
|
5
|
|
Бlжeнъ, є3г0же и3збрaлъ є3си2 и3 пріsлъ, всели1тсz во дв0рэхъ твои1хъ. И#сп0лнимсz во бlги1хъ д0му твоегw2: с™ъ хрaмъ тв0й.
|
Блаже́нъ, єго́же избра́лъ єси́ и прія́лъ, всели́тся во дво́рѣхъ Твои́хъ. Испо́лнимся во благи́хъ до́му Твоєго́: свя́тъ хра́мъ Тво́й.
|
|
6
|
6
|
|
Ди1венъ въ прaвдэ, ўслhши ны2, б9е, сп7си1телю нaшъ, ўповaніе всёхъ концeй земли2 и3 сyщихъ въ м0ри далeче:
|
Ди́венъ въ пра́вдѣ, услы́ши ны́, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, упова́ніє всѣ́хъ конце́й земли́ и су́щихъ въ мо́ри дале́че:
|
|
7
|
7
|
|
ўготовлszй г0ры крёпостію своeю, препоsсанъ си1лою:
|
уготовля́яй го́ры крѣ́постію Своє́ю, препоя́санъ си́лою:
|
|
8
|
8
|
|
смущazй глубинY морскyю, шyму в0лнъ є3гw2 кто2 постои1тъ; смzтyтсz kзhцы,
|
смуща́яй глубину́ морску́ю, шу́му во́лнъ єго́ кто́ постои́тъ? Смяту́тся язы́цы,
|
|
9
|
9
|
|
и3 ўбоsтсz живyщіи въ концaхъ t знaменій твои1хъ: и3сх0ды ќтра и3 вeчера ўкраси1ши.
|
и убоя́тся живу́щіи въ конца́хъ от зна́меній Твои́хъ: исхо́ды у́тра и ве́чера украси́ши.
|
|
10
|
10
|
|
Посэти1лъ є3си2 зeмлю и3 ўпои1лъ є3си2 ю5, ўмн0жилъ є3си2 њбогати1ти ю5: рэкA б9іz нап0лнисz в0дъ: ўгот0валъ є3си2 пи1щу и5мъ, ћкw тaкw (є4сть) ўгот0ваніе.
|
Посѣти́лъ єси́ зе́млю и упои́лъ єси́ ю́, умно́жилъ єси́ обогати́ти ю́: рѣка́ Бо́жія напо́лнися во́дъ: угото́валъ єси́ пи́щу и́мъ, я́ко та́ко [є́сть] угото́ваніє.
|
|
11
|
11
|
|
Бразды6 є3S ўп0й, ўмн0жи жи6та є3S: въ кaплzхъ є3S возвесели1тсz возсіsющи [прозzбaющи].
|
Бразды́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́: въ ка́пляхъ єя́ возвесели́тся возсія́ющи {прозяба́ющи}.
|
|
12
|
12
|
|
Блгcви1ши вэнeцъ лёта блaгости твоеS, и3 полS тво‰ и3сп0лнzтсz тyка:
|
Благослови́ши вѣне́цъ лѣ́та бла́гости Твоєя́, и поля́ Твоя́ испо́лнятся ту́ка:
|
|
13
|
13
|
|
разботёютъ кр†снаz пустhни, и3 рaдостію х0лми препоsшутсz.
|
разботѣ́ютъ кра́сная пусты́ни, и ра́достію хо́лми препоя́шутся.
|
|
14
|
14
|
|
Њдёzшасz џвни џвчіи, и3 ўдHліz ўмн0жатъ пшени1цу: воззовyтъ, и4бо воспою1тъ.
|
Одѣ́яшася о́вни о́вчіи, и удо́лія умно́жатъ пшени́цу: воззову́тъ, и́бо воспою́тъ.
|
|
Pал0мъ …є
|
Псалом 65
|
|
1
|
|
|
Въ конeцъ, пёснь pалмA воскrніz, …е7.
|
|
|
2
|
2
|
|
Воскли1кните гDеви всS землS, п0йте же и4мени є3гw2, дади1те слaву хвалЁ є3гw2.
|
–по́йте же и́мени Єго́, дади́те сла́ву хвалѣ́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Рцhте бGу: к0ль стр†шна дэлA тво‰; во мн0жествэ си1лы твоеS с0лжутъ тебЁ врази2 твои2.
|
Рцы́те Бо́гу: ко́ль стра́шна дѣла́ Твоя́? Во мно́жествѣ си́лы Твоєя́ со́лжутъ Тебѣ́ врази́ Твои́.
|
|
4
|
4
|
|
ВсS землS да покл0нитсz тебЁ и3 поeтъ тебЁ, да поeтъ же и4мени твоемY, вhшній.
|
Вся́ земля́ да покло́нится Тебѣ́ и поє́тъ Тебѣ́, да поє́тъ же и́мени Твоєму́, Вы́шній.
|
|
5
|
5
|
|
Пріиди1те и3 ви1дите дэлA б9іz, к0ль стрaшенъ въ совётэхъ пaче сынHвъ человёческихъ.
|
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, ко́ль стра́шенъ въ совѣ́тѣхъ па́че сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
6
|
6
|
|
Њбращazй м0ре въ сyшу, въ рэцЁ пр0йдутъ ногaми: тaмw возвесели1мсz њ нeмъ,
|
Обраща́яй мо́ре въ су́шу, въ рѣцѣ́ про́йдутъ нога́ми: та́мо возвесели́мся о Не́мъ,
|
|
7
|
7
|
|
вLчествующемъ си1лою своeю вёкомъ: џчи є3гw2 на kзhки призирaетэ: преwгорчевaющіи да не возн0сzтсz въ себЁ.
|
влады́чествующемъ си́лою Своє́ю вѣ́комъ: о́чи Єго́ на язы́ки призира́єтѣ: преогорчева́ющіи да не возно́сятся въ себѣ́.
|
|
8
|
8
|
|
Благослови1те, kзhцы, бGа нaшего, и3 ўслhшанъ сотвори1те глaсъ хвалы2 є3гw2,
|
Благослови́те, язы́цы, Бо́га на́шего, и услы́шанъ сотвори́те гла́съ хвалы́ Єго́,
|
|
9
|
9
|
|
пол0жшагw дyшу мою2 въ жив0тъ, и3 не дaвшаго во смzтeніе н0гъ мои1хъ.
|
поло́жшаго ду́шу мою́ въ живо́тъ, и не да́вшаго во смяте́ніє но́гъ мои́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw и3скуси1лъ ны2 є3си2, б9е, разжeглъ ны2 є3си2, ћкоже разжизaетсz сребро2.
|
Я́ко искуси́лъ ны́ єси́, Бо́же, разже́глъ ны́ єси́, я́коже разжиза́єтся сребро́.
|
|
11
|
11
|
|
Ввeлъ ны2 є3си2 въ сёть, положи1лъ є3си2 скHрби на хребтЁ нaшемъ.
|
Вве́лъ ны́ єси́ въ сѣ́ть, положи́лъ єси́ ско́рби на хребтѣ́ на́шемъ.
|
|
12
|
12
|
|
Возвeлъ є3си2 человёки на главы6 нaшz: проид0хомъ сквозЁ џгнь и3 в0ду, и3 и3звeлъ є3си2 ны2 въ пок0й.
|
Возве́лъ єси́ человѣ́ки на главы́ на́шя: проидо́хомъ сквозѣ́ о́гнь и во́ду, и изве́лъ єси́ ны́ въ поко́й.
|
|
13
|
13
|
|
Вни1ду въ д0мъ тв0й со всесожжeніемъ, воздaмъ тебЁ моли6твы мо‰,
|
Вни́ду въ до́мъ Тво́й со всесожже́ніємъ, возда́мъ Тебѣ́ моли́твы моя́,
|
|
14
|
14
|
|
±же и3зрек0стэ ўстнЁ мои2, и3 глаг0лаша ўстA мо‰ въ ск0рби моeй.
|
я́же изреко́стѣ устнѣ́ мои́, и глаго́лаша уста́ моя́ въ ско́рби моє́й.
|
|
15
|
15
|
|
Всесожжє1ніz т{чна вознесY тебЁ съ кади1ломъ, и3 nвны2, вознесY тебЁ волы2 съ козлы6.
|
Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебѣ́ съ кади́ломъ, и овны́, вознесу́ Тебѣ́ волы́ съ козлы́.
|
|
16
|
16
|
|
Пріиди1те, ўслhшите, и3 повёмъ вaмъ, вси2 боsщіисz бGа, є3ли6ка сотвори2 души2 моeй.
|
Пріиди́те, услы́шите, и повѣ́мъ ва́мъ, вси́ боя́щіися Бо́га, єли́ка сотвори́ души́ моє́й.
|
|
17
|
17
|
|
Къ немY ўсты6 мои1ми воззвaхъ, и3 вознес0хъ под8 љзhкомъ мои1мъ.
|
Къ Нему́ усты́ мои́ми воззва́хъ, и вознесо́хъ подъ язы́комъ мои́мъ.
|
|
18
|
18
|
|
Непрaвду ѓще ўзрёхъ въ сeрдцы моeмъ, да не ўслhшитъ менє2 гDь.
|
Непра́вду а́ще узрѣ́хъ въ се́рдцы моє́мъ, да не услы́шитъ мене́ Госпо́дь.
|
|
19
|
19
|
|
Сегw2 рaди ўслhша мS бGъ, внsтъ глaсу молeніz моегw2.
|
Сего́ ра́ди услы́ша мя́ Бо́гъ, вня́тъ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
20
|
20
|
|
Блгcвeнъ бGъ, и4же не tстaви моли1тву мою2 и3 млcть свою2 t менє2.
|
Благослове́нъ Бо́гъ, И́же не отста́ви моли́тву мою́ и ми́лость Свою́ от мене́.
|
|
Pал0мъ …ѕ
|
Псалом 66
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ, pал0мъ пёсни дв7ду, …ѕ7.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, ўщeдри ны2 и3 блгcви1 ны, просвэти2 лицE твоE на ны2 и3 поми1луй ны2:
|
Бо́же, уще́дри ны́ и благослови́ ны, просвѣти́ лице́ Твоє́ на ны́ и поми́луй ны́:
|
|
3
|
3
|
|
познaти на земли2 пyть тв0й, во всёхъ kзhцэхъ спcніе твоE.
|
позна́ти на земли́ пу́ть Тво́й, во всѣ́хъ язы́цѣхъ спасе́ніє Твоє́.
|
|
4
|
4
|
|
Да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе, б9е, да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе вси2.
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
|
|
5
|
5
|
|
Да возвеселsтсz и3 да возрaдуютсz kзhцы: ћкw сyдиши лю1демъ правот0ю, и3 kзhки на земли2 настaвиши.
|
Да возвеселя́тся и да возра́дуются язы́цы: я́ко су́диши лю́демъ правото́ю, и язы́ки на земли́ наста́виши.
|
|
6
|
6
|
|
Да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе, б9е, да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе вси2.
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
|
|
7
|
7
|
|
ЗемлS дадE пл0дъ св0й: блгcви1 ны, б9е, б9е нaшъ,
|
Земля́ даде́ пло́дъ сво́й: благослови́ ны, Бо́же, Бо́же на́шъ,
|
|
8
|
8
|
|
блгcви1 ны, б9е: и3 да ўбоsтсz є3гw2 вси2 концы6 земли2.
|
благослови́ ны, Бо́же: и да убоя́тся Єго́ вси́ концы́ земли́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ …з
|
Псалом 67
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ пёсни дв7ду, …з7.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Да воскrнетъ бGъ, и3 расточaтсz врази2 є3гw2, и3 да бэжaтъ t лицA є3гw2 ненави1дzщіи є3го2.
|
Да воскре́снетъ Бо́гъ, и расточа́тся врази́ Єго́, и да бѣжа́тъ от лица́ Єго́ ненави́дящіи Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw и3зчезaетъ дhмъ, да и3зчeзнутъ: ћкw тaетъ в0скъ t лицA nгнS, тaкw да поги1бнутъ грBшницы t лицA б9іz:
|
Я́ко изчеза́єтъ ды́мъ, да изче́знутъ: я́ко та́єтъ во́скъ от лица́ огня́, та́ко да поги́бнутъ грѣ́шницы от лица́ Бо́жія:
|
|
4
|
4
|
|
ґ првdницы да возвеселsтсz, да возрaдуютсz пред8 бGомъ, да насладsтсz въ весeліи.
|
а пра́ведницы да возвеселя́тся, да возра́дуются предъ Бо́гомъ, да насладя́тся въ весе́ліи.
|
|
5
|
5
|
|
Восп0йте бGу, п0йте и4мени є3гw2: путесотвори1те возшeдшему на зaпады, гDь и4мz є3мY: и3 рaдуйтесz пред8 ни1мъ.
|
Воспо́йте Бо́гу, по́йте и́мени Єго́: путесотвори́те Возше́дшему на за́пады, Госпо́дь и́мя Єму́: и ра́дуйтеся предъ Ни́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Да смzтyтсz t лицA є3гw2, nц7A си1рыхъ и3 судіи2 вдови1цъ: бGъ въ мёстэ с™ёмъ своeмъ.
|
Да смяту́тся от лица́ Єго́, Отца́ си́рыхъ и судіи́ вдови́цъ: Бо́гъ въ мѣ́стѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
БGъ вселsетъ є3диномhслєнныz въ д0мъ, и3зводS њков†нныz мyжествомъ, тaкожде преwгорчевaющыz живyщыz во гробёхъ.
|
Бо́гъ вселя́єтъ єдиномы́сленныя въ до́мъ, изводя́ окова́нныя му́жествомъ, та́кожде преогорчева́ющыя живу́щыя во гробѣ́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Б9е, внегдA и3сходи1ти тебЁ пред8 людьми2 твои1ми, внегдA мимоходи1ти тебЁ въ пустhни,
|
Бо́же, внегда́ исходи́ти Тебѣ́ предъ людьми́ Твои́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебѣ́ въ пусты́ни,
|
|
9
|
9
|
|
землS потрzсeсz, и4бо небесA кaнуша t лицA бGа сінaина, t лицA бGа ї}лева.
|
земля́ потрясе́ся, и́бо небеса́ ка́нуша от лица́ Бо́га Сіна́ина, от лица́ Бо́га Ізра́илева.
|
|
10
|
10
|
|
Д0ждь в0ленъ tлучи1ши, б9е, достоsнію твоемY, и3 и3знем0же, тh же соверши1лъ є3си2 є5.
|
До́ждь во́ленъ отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, и изнемо́же, Ты́ же соверши́лъ єси́ є́.
|
|
11
|
11
|
|
ЖивHтнаz тво‰ живyтъ на нeй: ўгот0валъ є3си2 бlгостію твоeю ни1щему, б9е.
|
Живо́тная Твоя́ живу́тъ на не́й: угото́валъ єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же.
|
|
12
|
12
|
|
ГDь дaстъ глаг0лъ благовэствyющымъ си1лою мн0гою:
|
Госпо́дь да́стъ глаго́лъ благовѣству́ющымъ си́лою мно́гою:
|
|
13
|
13
|
|
цRь си1лъ возлю1бленнагw, красот0ю [рaди красоты2] д0му раздэли1ти кwрhсти.
|
Ца́рь си́лъ возлю́бленнаго, красото́ю {ра́ди красоты́} до́му раздѣли́ти коры́сти.
|
|
14
|
14
|
|
Ѓще поспитE посредЁ предBлъ, крилB голуби6нэ посрeбрєнэ, и3 междор†міz є3S въ блещaніи злaта:
|
А́ще поспите́ посредѣ́ предѣ́лъ, крилѣ́ голуби́нѣ посре́бренѣ, и междора́мія єя́ въ блеща́ніи зла́та:
|
|
15
|
15
|
|
внегдA рaзнствитъ нбcный цари6 на нeй, њснэжaтсz въ селмHнэ.
|
внегда́ ра́знствитъ Небе́сный цари́ на не́й, оснѣжа́тся въ Селмо́нѣ.
|
|
16
|
16
|
|
ГорA б9іz, горA тyчнаz, горA ўсырeннаz, горA тyчнаz.
|
Гора́ Бо́жія, гора́ ту́чная, гора́ усыре́нная, гора́ ту́чная.
|
|
17
|
17
|
|
Вскyю непщyете, г0ры ўсырє1нныz; горA, ю4же бlговоли2 бGъ жи1ти въ нeй: и4бо гDь всели1тсz до концA.
|
Вску́ю непщу́єте, го́ры усыре́нныя? Гора́, ю́же благоволи́ Бо́гъ жи́ти въ не́й: и́бо Госпо́дь всели́тся до конца́.
|
|
18
|
18
|
|
Колесни1ца б9іz тмaми тeмъ, тhсzща гобзyющихъ: гDь въ ни1хъ въ сінaи во с™ёмъ.
|
Колесни́ца Бо́жія тма́ми те́мъ, ты́сяща гобзу́ющихъ: Госпо́дь въ ни́хъ въ Сіна́и во святѣ́мъ.
|
|
19
|
19
|
|
Возшeлъ є3си2 на высотY, плэни1лъ є3си2 плёнъ: пріsлъ є3си2 да‰ніz въ человёцэхъ, и4бо не покарsющыzсz, є4же всели1тисz.
|
Возше́лъ єси́ на высоту́, плѣни́лъ єси́ плѣ́нъ: прія́лъ єси́ дая́нія въ человѣ́цѣхъ, и́бо не покаря́ющыяся, є́же всели́тися.
|
|
20
|
20
|
|
ГDь бGъ блгcвeнъ, блгcвeнъ гDь дeнь днE: поспэши1тъ нaмъ бGъ спcній нaшихъ.
|
Госпо́дь Бо́гъ благослове́нъ, благослове́нъ Госпо́дь де́нь дне́: поспѣши́тъ на́мъ Бо́гъ спасе́ній на́шихъ.
|
|
21
|
21
|
|
БGъ нaшъ бGъ є4же сп7сaти: и3 гDнz, гDнz и3схHдища смє1ртнаz.
|
Бо́гъ на́шъ Бо́гъ є́же спаса́ти: и Госпо́дня, Госпо́дня исхо́дища сме́ртная.
|
|
22
|
22
|
|
Nбaче бGъ сокруши1тъ главы6 врагHвъ свои1хъ, вeрхъ вл†съ преходsщихъ въ прегрэшeніихъ свои1хъ.
|
Оба́че Бо́гъ сокруши́тъ главы́ враго́въ Свои́хъ, ве́рхъ вла́съ преходя́щихъ въ прегрѣше́ніихъ свои́хъ.
|
|
23
|
23
|
|
РечE гDь: t васaна њбращY, њбращY во глубинaхъ морски1хъ:
|
Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́хъ морски́хъ:
|
|
24
|
24
|
|
ћкw да њм0читсz ногA твоS въ кр0ви, љзhкъ пє1съ твои1хъ t вр†гъ t негw2.
|
я́ко да омо́чится нога́ твоя́ въ кро́ви, язы́къ пе́съ твои́хъ от вра́гъ от него́.
|
|
25
|
25
|
|
Ви6дэна бhша шє1ствіz тво‰, б9е, шє1ствіz бGа моегw2 цRS, и4же во с™ёмъ.
|
Ви́дѣна бы́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, и́же во святѣ́мъ.
|
|
26
|
26
|
|
Предвари1ша кн‰зи бли1з8 пою1щихъ, посредЁ дёвъ тmмпaнницъ.
|
Предвари́ша кня́зи бли́зъ пою́щихъ, посредѣ́ дѣ́въ тимпа́нницъ.
|
|
27
|
27
|
|
Въ цRквахъ благослови1те бGа, гDа t и3стHчникъ ї}левыхъ.
|
Въ це́рквахъ благослови́те Бо́га, Го́спода от исто́чникъ Ізра́илевыхъ.
|
|
28
|
28
|
|
Тaмw веніамjнъ ю3нёйшій во ќжасэ, кн‰зи їyдовы владhки и4хъ, кн‰зи завулw6ни, кнsзи нефfал‡мли.
|
Та́мо Веніамі́нъ юнѣ́йшій во у́жасѣ, кня́зи Іу́довы влады́ки и́хъ, кня́зи Завуло́ни, кня́зи Нефѳалі́мли.
|
|
29
|
29
|
|
Заповёждь, б9е, си1лою твоeю: ўкрэпи2, б9е, сіE, є4же содёлалъ є3си2 въ нaсъ.
|
Заповѣ́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю: укрѣпи́, Бо́же, сіє́, є́же содѣ́лалъ єси́ въ на́съ.
|
|
30
|
30
|
|
T хрaма твоегw2 во їеrли1мъ тебЁ принесyтъ цaріе дaры.
|
От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́мъ Тебѣ́ принесу́тъ ца́ріє да́ры.
|
|
31
|
31
|
|
Запрети2 ѕвэрє1мъ трHстнымъ: с0нмъ ю3нє1цъ въ ю4ницахъ людски1хъ, є4же затвори1ти и3скушє1нныz сребр0мъ: расточи2 kзhки хотsщыz брaнемъ.
|
Запрети́ звѣре́мъ тро́стнымъ: со́нмъ юне́цъ въ ю́ницахъ людски́хъ, є́же затвори́ти искуше́нныя сребро́мъ: расточи́ язы́ки хотя́щыя бра́немъ.
|
|
32
|
32
|
|
Пріи1дутъ моли6твенницы t є3гЂпта: є3fі0піа предвари1тъ рyку свою2 къ бGу.
|
Пріи́дутъ моли́твенницы от Єги́пта: Єѳіо́піа предвари́тъ ру́ку свою́ къ Бо́гу.
|
|
33
|
33
|
|
Ц†рства земн†z, п0йте бGу, восп0йте гDеви,
|
Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеви,
|
|
34
|
34
|
|
возшeдшему на нб7о нб7сE на вост0ки: сE, дaстъ глaсу своемY глaсъ си1лы.
|
возше́дшему на небо небесе́ на восто́ки: се́, да́стъ гла́су Своєму́ гла́съ си́лы.
|
|
35
|
35
|
|
Дади1те слaву бGови: на ї}ли велелёпота є3гw2, и3 си1ла є3гw2 на w4блацэхъ.
|
Дади́те сла́ву Богови: на Ізра́или велелѣ́пота Єго́, и си́ла Єго́ на о́блацѣхъ.
|
|
36
|
36
|
|
Ди1венъ бGъ во с™hхъ свои1хъ: бGъ ї}левъ, т0й дaстъ си1лу и3 держaву лю1демъ свои6мъ. Блгcвeнъ бGъ.
|
Ди́венъ Бо́гъ во святы́хъ Свои́хъ: Бо́гъ Ізра́илевъ, То́й да́стъ си́лу и держа́ву лю́демъ Свои́мъ. Благослове́нъ Бо́гъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ …и
|
Псалом 68
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ и3змёншихсz [њ и3мyщихъ и3змэни1тисz], pал0мъ дв7ду, …}.
|
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся {о иму́щихъ измѣни́тися}, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Сп7си1 мz, б9е, ћкw внид0ша в0ды до души2 моеS.
|
Спаси́ мя, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ды до души́ моєя́.
|
|
3
|
3
|
|
Ўглэб0хъ въ тимёніи глубины2, и3 нёсть постоsніz: пріид0хъ во глубины6 морск‡z, и3 бyрz потопи1 мz.
|
Углѣбо́хъ въ тимѣ́ніи глубины́, и нѣ́сть постоя́нія: пріидо́хъ во глубины́ морскі́я, и бу́ря потопи́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Ўтруди1хсz зовhй, и3змолчE гортaнь м0й: и3счез0стэ џчи мои2, t є4же ўповaти ми2 на бGа моего2.
|
Утруди́хся зовы́й, измолче́ горта́нь мо́й: исчезо́стѣ о́чи мои́, от є́же упова́ти ми́ на Бо́га моєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Ўмн0жишасz пaче вл†съ главы2 моеS ненави1дzщіи мS тyне: ўкрэпи1шасz врази2 мои2, и3згонsщіи мS непрaведнw: ±же не восхищaхъ, тогдA воздаsхъ.
|
Умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́ ненави́дящіи мя́ ту́не: укрѣпи́шася врази́ мои́, изгоня́щіи мя́ непра́ведно: я́же не восхища́хъ, тогда́ воздая́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Б9е, ты2 ўвёдэлъ є3си2 безyміе моE, и3 прегрэшє1ніz мо‰ t тебє2 не ўтаи1шасz.
|
Бо́же, Ты́ увѣ́дѣлъ єси́ безу́міє моє́, и прегрѣше́нія моя́ от Тебе́ не утаи́шася.
|
|
7
|
7
|
|
Да не постыдsтсz њ мнЁ терпsщіи тебE, гDи, гDи си1лъ: нижE да посрaмzтсz њ мнЁ и4щущіи тебE, б9е ї}левъ.
|
Да не постыдя́тся о мнѣ́ терпя́щіи Тебе́, Го́споди, Го́споди си́лъ: ниже́ да посра́мятся о мнѣ́ и́щущіи Тебе́, Бо́же Ізра́илевъ.
|
|
8
|
8
|
|
Ћкw тебє2 рaди претерпёхъ поношeніе, покры2 срамотA лицE моE.
|
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпѣ́хъ поноше́ніє, покры́ срамота́ лице́ моє́.
|
|
9
|
9
|
|
Чyждь бhхъ брaтіи моeй и3 стрaненъ сыновHмъ мaтере моеS:
|
Чу́ждь бы́хъ бра́тіи моє́й и стра́ненъ сыново́мъ ма́тере моєя́:
|
|
10
|
10
|
|
ћкw рeвность д0му твоегw2 снэдe мz, и3 поношє1ніz поносsщихъ ти2 напад0ша на мS.
|
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ снѣде́ мя, и поноше́нія понося́щихъ Ти́ нападо́ша на мя́.
|
|
11
|
11
|
|
И# покрhхъ пост0мъ дyшу мою2, и3 бhсть въ поношeніе мнЁ:
|
И покры́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и бы́сть въ поноше́ніє мнѣ́:
|
|
12
|
12
|
|
и3 положи1хъ њдэsніе моE врeтище, и3 бhхъ и5мъ въ при1тчу.
|
и положи́хъ одѣя́ніє моє́ вре́тище, и бы́хъ и́мъ въ при́тчу.
|
|
13
|
13
|
|
Њ мнЁ глумлsхусz сэдsщіи во вратёхъ, и3 њ мнЁ поsху пію1щіи віно2.
|
О мнѣ́ глумля́хуся сѣдя́щіи во вратѣ́хъ, и о мнѣ́ поя́ху пію́щіи віно́.
|
|
14
|
14
|
|
Ѓзъ же моли1твою моeю къ тебЁ, б9е: врeмz бlговолeніz, б9е: во мн0жествэ млcти твоеS ўслhши мS, во и4стинэ спcніz твоегw2.
|
А́зъ же моли́твою моє́ю къ Тебѣ́, Бо́же: вре́мя благоволе́нія, Бо́же: во мно́жествѣ ми́лости Твоєя́ услы́ши мя́, во и́стинѣ спасе́нія Твоєго́.
|
|
15
|
15
|
|
Сп7си1 мz t брeніz, да не ўглёбну: да и3збaвлюсz t ненави1дzщихъ мS и3 t глуб0кихъ в0дъ.
|
Спаси́ мя от бре́нія, да не углѣ́бну: да изба́влюся от ненави́дящихъ мя́ и от глубо́кихъ во́дъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да не потопи1тъ менE бyрz воднaz, нижE да пожрeтъ менE глубинA, нижE сведeтъ њ мнЁ ровeнникъ ќстъ свои1хъ.
|
Да не потопи́тъ мене́ бу́ря водна́я, ниже́ да пожре́тъ мене́ глубина́, ниже́ сведе́тъ о мнѣ́ рове́нникъ у́стъ свои́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Ўслhши мS, гDи, ћкw бlга млcть твоS: по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ при1зри на мS.
|
Услы́ши мя́, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́: по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ при́зри на мя́.
|
|
18
|
18
|
|
Не tврати2 лицA твоегw2 t џтрока твоегw2, ћкw скорблю2: ск0рw ўслhши мS.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́: ско́ро услы́ши мя́.
|
|
19
|
19
|
|
Вонми2 души2 моeй и3 и3збaви ю5: вр†гъ мои1хъ рaди и3збaви мS.
|
Вонми́ души́ моє́й и изба́ви ю́: вра́гъ мои́хъ ра́ди изба́ви мя́.
|
|
20
|
20
|
|
Тh бо вёси поношeніе моE, и3 стyдъ м0й, и3 срамотY мою2: пред8 тоб0ю вси2 њскорблsющіи мS.
|
Ты́ бо вѣ́си поноше́ніє моє́, и сту́дъ мо́й, и срамоту́ мою́: предъ Тобо́ю вси́ оскорбля́ющіи мя́.
|
|
21
|
21
|
|
Поношeніе чazше душA моS и3 стрaсть: и3 ждaхъ соскорбsщагw, и3 не бЁ, и3 ўтэшaющихъ, и3 не њбрэт0хъ.
|
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ и стра́сть: и жда́хъ соскорбя́щаго, и не бѣ́, и утѣша́ющихъ, и не обрѣто́хъ.
|
|
22
|
22
|
|
И# дaша въ снёдь мою2 жeлчь, и3 въ жaжду мою2 напои1ша мS џцта.
|
И да́ша въ снѣ́дь мою́ же́лчь, и въ жа́жду мою́ напои́ша мя́ о́цта.
|
|
23
|
23
|
|
Да бyдетъ трапeза и4хъ пред8 ни1ми въ сёть и3 въ воздаsніе и3 въ соблaзнъ.
|
Да бу́детъ трапе́за и́хъ предъ ни́ми въ сѣ́ть и въ воздая́ніє и въ собла́знъ.
|
|
24
|
24
|
|
Да помрачaтсz џчи и4хъ, є4же не ви1дэти, и3 хребeтъ и4хъ вhну слzцы2.
|
Да помрача́тся о́чи и́хъ, є́же не ви́дѣти, и хребе́тъ и́хъ вы́ну сляцы́.
|
|
25
|
25
|
|
Пролjй на нS гнёвъ тв0й, и3 ћрость гнёва твоегw2 да пости1гнетъ и5хъ.
|
Пролі́й на ня́ гнѣ́въ Тво́й, и я́рость гнѣ́ва Твоєго́ да пости́гнетъ и́хъ.
|
|
26
|
26
|
|
Да бyдетъ дв0ръ и4хъ пyстъ, и3 въ жили1щихъ и4хъ да не бyдетъ живhй.
|
Да бу́детъ дво́ръ и́хъ пу́стъ, и въ жили́щихъ и́хъ да не бу́детъ живы́й.
|
|
27
|
27
|
|
ЗанE є3г0же ты2 порази1лъ є3си2, тjи погнaша, и3 къ болёзни ћзвъ мои1хъ приложи1ша.
|
Зане́ єго́же Ты́ порази́лъ єси́, ті́и погна́ша, и къ болѣ́зни я́звъ мои́хъ приложи́ша.
|
|
28
|
28
|
|
Приложи2 беззак0ніе къ беззак0нію и4хъ, и3 да не вни1дутъ въ прaвду твою2.
|
Приложи́ беззако́ніє къ беззако́нію и́хъ, и да не вни́дутъ въ пра́вду Твою́.
|
|
29
|
29
|
|
Да потребsтсz t кни1ги живhхъ, и3 съ првdными да не напи1шутсz.
|
Да потребя́тся от кни́ги живы́хъ, и съ пра́ведными да не напи́шутся.
|
|
30
|
30
|
|
Ни1щъ и3 болsй є4смь ѓзъ: спcніе твоE, б9е, да пріи1метъ мS.
|
Ни́щъ и боля́й є́смь а́зъ: спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да пріи́метъ мя́.
|
|
31
|
31
|
|
Восхвалю2 и4мz бGа моегw2 съ пёснію, возвели1чу є3го2 во хвалeніи:
|
Восхвалю́ и́мя Бо́га моєго́ съ пѣ́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́ніи:
|
|
32
|
32
|
|
и3 ўг0дно бyдетъ бGу пaче телцA ю4на, р0ги и3зносsща и3 пaзнwкти.
|
и уго́дно бу́детъ Бо́гу па́че телца́ ю́на, ро́ги износя́ща и па́знокти.
|
|
33
|
33
|
|
Да ќзрzтъ ни1щіи и3 возвеселsтсz: взыщи1те бGа, и3 живA бyдетъ душA вaша.
|
Да у́зрятъ ни́щіи и возвеселя́тся: взыщи́те Бо́га, и жива́ бу́детъ душа́ ва́ша.
|
|
34
|
34
|
|
Ћкw ўслhша ўбHгіz гDь, и3 њков†нныz сво‰ не ўничижи2.
|
Я́ко услы́ша убо́гія Госпо́дь, и окова́нныя Своя́ не уничижи́.
|
|
35
|
35
|
|
Да восхвaлzтъ є3го2 нб7сA и3 землS, м0ре и3 вс‰ жив{щаz въ нeмъ.
|
Да восхва́лятъ Єго́ небеса́ и земля́, мо́ре и вся́ живу́щая въ не́мъ.
|
|
36
|
36
|
|
Ћкw бGъ сп7сeтъ сіHна, и3 сози1ждутсz грaди їудeйстіи, и3 вселsтсz тaмw и3 наслёдzтъ и5:
|
Я́ко Бо́гъ спасе́тъ Сіо́на, и сози́ждутся гра́ди Іуде́йстіи, и вселя́тся та́мо и наслѣ́дятъ и́:
|
|
37
|
37
|
|
и3 сёмz рабHвъ твои1хъ ўдержи1тъ и5, и3 лю1бzщіи и4мz твоE вселsтсz въ нeмъ.
|
и сѣ́мя рабо́въ Твои́хъ удержи́тъ и́, и лю́бящіи и́мя Твоє́ вселя́тся въ не́мъ.
|
|
Pал0мъ …f
|
Псалом 69
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ дв7ду, въ воспоминaніе, во є4же сп7сти1 мz гDу, …f7.
|
Въ коне́цъ Дави́ду, въ воспомина́ніє, во є́же спасти́ мя Го́споду.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, въ п0мощь мою2 вонми2: гDи, помощи1 ми потщи1сz.
|
Бо́же, въ по́мощь мою́ вонми́: Го́споди, помощи́ ми потщи́ся.
|
|
3
|
3
|
|
Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz и4щущіи дyшу мою2, да возвратsтсz вспsть и3 постыдsтсz хотsщіи ми2 ѕл†z:
|
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я:
|
|
4
|
4
|
|
да возвратsтсz ѓбіе стыдsщесz глаг0лющіи ми2: блaгоже, блaгоже.
|
да возвратя́тся а́біє стыдя́щеся глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
|
|
5
|
5
|
|
Да возрaдуютсz и3 возвеселsтсz њ тебЁ вси2 и4щущіи тебE, б9е: и3 да глаг0лютъ вhну, да возвели1читсz гDь, лю1бzщіи спcніе твоE.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Бо́же: и да глаго́лютъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
|
|
6
|
6
|
|
Ѓзъ же ни1щъ є4смь и3 ўб0гъ, б9е, помози1 ми: пом0щникъ м0й и3 и3збaвитель м0й є3си2 ты2, гDи, не закосни2.
|
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Бо́же, помози́ ми: помо́щникъ мо́й и изба́витель мо́й єси́ Ты́, Го́споди, не закосни́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7
|
Псалом 70
|
|
0
|
0
|
|
Дв7ду pал0мъ, сынHвъ їwнадaвовыхъ и3 пeрвыхъ плёншихсz, не надпи1санъ ў є3врє1й, о7.
|
Дави́ду псало́мъ, сыно́въ Іонада́вовыхъ и пе́рвыхъ плѣ́ншихся, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
На тS, гDи, ўповaхъ, да не постыжyсz въ вёкъ.
|
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся въ вѣ́къ.
|
|
2
|
2
|
|
Прaвдою твоeю и3збaви мS и3 и3зми1 мz: приклони2 ко мнЁ ќхо твоE и3 сп7си1 мz.
|
Пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя: приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́ и спаси́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Бyди ми2 въ бGа защи1тителz и3 въ мёсто крёпко спcти1 мz: ћкw ўтверждeніе моE и3 прибёжище моE є3си2 ты2.
|
Бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ мѣ́сто крѣ́пко спасти́ мя: я́ко утвержде́ніє моє́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́.
|
|
4
|
4
|
|
Б9е м0й, и3збaви мS и3з8 руки2 грёшнагw, и3з8 руки2 законопрестyпнагw и3 њби1дzщагw:
|
Бо́же мо́й, изба́ви мя́ изъ руки́ грѣ́шнаго, изъ руки́ законопресту́пнаго и оби́дящаго:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw ты2 є3си2 терпёніе моE, гDи, гDи, ўповaніе моE t ю4ности моеS.
|
я́ко Ты́ єси́ терпѣ́ніє моє́, Го́споди, Го́споди, упова́ніє моє́ от ю́ности моєя́.
|
|
6
|
6
|
|
Въ тебЁ ўтверди1хсz t ўтр0бы, t чрeва мaтере моеS ты2 є3си2 м0й покрови1тель: њ тебЁ пёніе моE вhну.
|
Въ Тебѣ́ утверди́хся от утро́бы, от чре́ва ма́тере моєя́ Ты́ єси́ мо́й покрови́тель: о Тебѣ́ пѣ́ніє моє́ вы́ну.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw чyдо бhхъ мнHгимъ: и3 ты2 пом0щникъ м0й крёпокъ.
|
Я́ко чу́до бы́хъ мно́гимъ: и Ты́ помо́щникъ мо́й крѣ́покъ.
|
|
8
|
8
|
|
Да и3сп0лнzтсz ўстA мо‰ хвалeніz, ћкw да воспою2 слaву твою2, вeсь дeнь великолёпіе твоE.
|
Да испо́лнятся уста́ моя́ хвале́нія, я́ко да воспою́ сла́ву Твою́, ве́сь де́нь великолѣ́піє Твоє́.
|
|
9
|
9
|
|
Не tвeржи менє2 во врeмz стaрости: внегдA њскудэвaти крёпости моeй, не њстaви менє2.
|
Не отве́ржи мене́ во вре́мя ста́рости: внегда́ оскудѣва́ти крѣ́пости моє́й, не оста́ви мене́.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw рёша врази2 мои2 мнЁ, и3 стрегyщіи дyшу мою2 совэщaша вкyпэ,
|
Я́ко рѣ́ша врази́ мои́ мнѣ́, и стрегу́щіи ду́шу мою́ совѣща́ша вку́пѣ,
|
|
11
|
11
|
|
глаг0люще: бGъ њстaвилъ є4сть є3го2, пожени1те и3 и3ми1те є3го2, ћкw нёсть и3збавлszй.
|
глаго́люще: Бо́гъ оста́вилъ є́сть єго́, пожени́те и ими́те єго́, я́ко нѣ́сть избавля́яй.
|
|
12
|
12
|
|
Б9е м0й, не ўдали1сz t менє2: б9е м0й, въ п0мощь мою2 вонми2.
|
Бо́же мо́й, не удали́ся от мене́: Бо́же мо́й, въ по́мощь мою́ вонми́.
|
|
13
|
13
|
|
Да постыдsтсz и3 и3зчeзнутъ њклеветaющіи дyшу мою2, да њблекyтсz въ стyдъ и3 срaмъ и4щущіи ѕл†z мнЁ.
|
Да постыдя́тся и изче́знутъ оклевета́ющіи ду́шу мою́, да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ и́щущіи зла́я мнѣ́.
|
|
14
|
14
|
|
Ѓзъ же всегдA воз8уповaю на тS, и3 приложY на всsку похвалY твою2.
|
А́зъ же всегда́ возупова́ю на Тя́, и приложу́ на вся́ку похвалу́ Твою́.
|
|
15
|
15
|
|
ЎстA мо‰ возвэстsтъ прaвду твою2, вeсь дeнь спcніе твоE, ћкw не познaхъ кни6жнаz.
|
Уста́ моя́ возвѣстя́тъ пра́вду Твою́, ве́сь де́нь спасе́ніє Твоє́, я́ко не позна́хъ кни́жная.
|
|
16
|
16
|
|
Вни1ду въ си1лэ гDни: гDи, помzнY прaвду тебє2 є3ди1нагw.
|
Вни́ду въ си́лѣ Госпо́дни: Го́споди, помяну́ пра́вду Тебе́ єди́наго.
|
|
17
|
17
|
|
Б9е м0й, и5мже научи1лъ мS є3си2 t ю4ности моеS, и3 донн7э возвэщY чудесA тво‰.
|
Бо́же мо́й, и́мже научи́лъ мя́ єси́ от ю́ности моєя́, и доны́нѣ возвѣщу́ чудеса́ Твоя́.
|
|
18
|
18
|
|
И# дaже до стaрости и3 престарёніz, б9е м0й, не њстaви менє2, д0ндеже возвэщY мhшцу твою2 р0ду всемY грzдyщему,
|
И да́же до ста́рости и престарѣ́нія, Бо́же мо́й, не оста́ви мене́, до́ндеже возвѣщу́ мы́шцу Твою́ ро́ду всему́ гряду́щему,
|
|
19
|
19
|
|
си1лу твою2 и3 прaвду твою2, б9е, дaже до вhшнихъ, ±же сотвори1лъ ми2 є3си2 вели6чіz: б9е, кто2 под0бенъ тебЁ;
|
си́лу Твою́ и пра́вду Твою́, Бо́же, да́же до вы́шнихъ, я́же сотвори́лъ ми́ єси́ вели́чія: Бо́же, кто́ подо́бенъ Тебѣ́?
|
|
20
|
20
|
|
Е#ли6ки kви1лъ ми2 є3си2 скHрби мнHги и3 ѕлы2; и3 њбрaщьсz њживотвори1лъ мS є3си2 и3 t бeзднъ земли2 возвeлъ мS є3си2.
|
Єли́ки яви́лъ ми́ єси́ ско́рби мно́ги и злы́? И обра́щься оживотвори́лъ мя́ єси́ и от бе́зднъ земли́ возве́лъ мя́ єси́.
|
|
21
|
21
|
|
Ўмн0жилъ є3си2 на мнЁ вели1чествіе твоE, и3 њбрaщьсz ўтёшилъ мS є3си2, и3 t бeзднъ земли2 пaки возвeлъ мS є3си2.
|
Умно́жилъ єси́ на мнѣ́ вели́чествіє Твоє́, и обра́щься утѣ́шилъ мя́ єси́, и от бе́зднъ земли́ па́ки возве́лъ мя́ єси́.
|
|
22
|
22
|
|
И$бо ѓзъ и3сповёмсz тебЁ въ лю1дехъ, гDи, въ сосyдэхъ pал0мскихъ и4стину твою2, б9е: воспою2 тебЁ въ гyслехъ, с™hй ї}левъ.
|
И́бо а́зъ исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, въ сосу́дѣхъ псало́мскихъ и́стину Твою́, Бо́же: воспою́ Тебѣ́ въ гу́слехъ, Святы́й Ізра́илевъ.
|
|
23
|
23
|
|
Возрaдуетэсz ўстнЁ мои2, є3гдA воспою2 тебЁ, и3 душA моS, ю4же є3си2 и3збaвилъ:
|
Возра́дуєтѣся устнѣ́ мои́, єгда́ воспою́ Тебѣ́, и душа́ моя́, ю́же єси́ изба́вилъ:
|
|
24
|
24
|
|
є3щe же и3 љзhкъ м0й вeсь дeнь поучи1тсz прaвдэ твоeй, є3гдA постыдsтсz и3 посрaмzтсz и4щущій ѕл†z мнЁ.
|
єще́ же и язы́къ мо́й ве́сь де́нь поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, єгда́ постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи зла́я мнѣ́.
|
|
Pал0мъ o7а
|
Псалом 71
|
|
0
|
0
|
|
Њ соломHнэ, pал0мъ дв7ду, о7№.
|
О Соломо́нѣ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Б9е, сyдъ тв0й царeви дaждь, и3 прaвду твою2 сhну царeву:
|
Бо́же, су́дъ Тво́й царе́ви да́ждь, и пра́вду Твою́ сы́ну царе́ву:
|
|
2
|
2
|
|
суди1ти лю1демъ твои6мъ въ прaвдэ и3 ни1щымъ твои6мъ въ судЁ.
|
суди́ти лю́демъ Твои́мъ въ пра́вдѣ и ни́щымъ Твои́мъ въ судѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
Да воспріи1мутъ г0ры ми1ръ лю1демъ и3 х0лми прaвду.
|
Да воспріи́мутъ го́ры ми́ръ лю́демъ и хо́лми пра́вду.
|
|
4
|
4
|
|
Сyдитъ ни1щымъ людски6мъ, и3 спасeтъ сhны ўб0гихъ, и3 смири1тъ клеветникA.
|
Су́дитъ ни́щымъ людски́мъ, и спасе́тъ сы́ны убо́гихъ, и смири́тъ клеветника́.
|
|
5
|
5
|
|
И# пребyдетъ съ с0лнцемъ, и3 прeжде луны2 р0да родHвъ.
|
И пребу́детъ съ со́лнцемъ, и пре́жде луны́ ро́да родо́въ.
|
|
6
|
6
|
|
Сни1детъ ћкw д0ждь на руно2, и3 ћкw кaплz кaплющаz на зeмлю.
|
Сни́детъ я́ко до́ждь на руно́, и я́ко ка́пля ка́плющая на зе́млю.
|
|
7
|
7
|
|
Возсіsетъ во днeхъ є3гw2 прaвда и3 мн0жество ми1ра, д0ндеже tи1метсz лунA.
|
Возсія́єтъ во дне́хъ єго́ пра́вда и мно́жество ми́ра, до́ндеже отъи́мется луна́.
|
|
8
|
8
|
|
И# њбладaетъ t м0рz до м0рz, и3 t рёкъ до конє1цъ вселeнныz.
|
И облада́єтъ от мо́ря до мо́ря, и от рѣ́къ до коне́цъ вселе́нныя.
|
|
9
|
9
|
|
Пред8 ни1мъ припадyтъ є3fі0плzне, и3 врази2 є3гw2 пeрсть поли1жутъ.
|
Предъ ни́мъ припаду́тъ єѳіо́пляне, и врази́ єго́ пе́рсть поли́жутъ.
|
|
10
|
10
|
|
Цaріе fарсjйстіи и3 џстрови дaры принесyтъ, цaріе ґрaвстіи и3 савA дaры приведyтъ:
|
Ца́ріє Ѳарсі́йстіи и о́строви да́ры принесу́тъ, ца́ріє Ара́встіи и Сава́ да́ры приведу́тъ:
|
|
11
|
11
|
|
и3 покл0нzтсz є3мY вси2 цaріе зeмстіи, вси2 kзhцы пораб0таютъ є3мY.
|
и покло́нятся єму́ вси́ ца́ріє зе́мстіи, вси́ язы́цы порабо́таютъ єму́.
|
|
12
|
12
|
|
Ћкw и3збaви ни1ща t си1льна, и3 ўб0га, є3мyже не бЁ пом0щника.
|
Я́ко изба́ви ни́ща от си́льна, и убо́га, єму́же не бѣ́ помо́щника.
|
|
13
|
13
|
|
Пощади1тъ ни1ща и3 ўб0га, и3 дyшы ўб0гихъ спасeтъ:
|
Пощади́тъ ни́ща и убо́га, и ду́шы убо́гихъ спасе́тъ:
|
|
14
|
14
|
|
t ли1хвы и3 t непрaвды и3збaвитъ дyшы и4хъ, и3 чeстно и4мz є3гw2 пред8 ни1ми.
|
от ли́хвы и от непра́вды изба́витъ ду́шы и́хъ, и че́стно и́мя єго́ предъ ни́ми.
|
|
15
|
15
|
|
И# жи1въ бyдетъ, и3 дaстсz є3мY t злaта ґравjйска: и3 пом0лzтсz њ нeмъ вhну, вeсь дeнь благословsтъ є3го2.
|
И жи́въ бу́детъ, и да́стся єму́ от зла́та Араві́йска: и помо́лятся о не́мъ вы́ну, ве́сь де́нь благословя́тъ єго́.
|
|
16
|
16
|
|
Бyдетъ ўтверждeніе на земли2 на версёхъ г0ръ: превознесeтсz пaче лівaна пл0дъ є3гw2, и3 процвэтyтъ t грaда ћкw травA земнaz.
|
Бу́детъ утвержде́ніє на земли́ на версѣ́хъ го́ръ: превознесе́тся па́че Ліва́на пло́дъ єго́, и процвѣту́тъ от гра́да я́ко трава́ земна́я.
|
|
17
|
17
|
|
Бyдетъ и4мz є3гw2 благословeно во вёки, прeжде с0лнца пребывaетъ и4мz є3гw2: и3 благословsтсz въ нeмъ вс‰ кwлёна земнaz, вси2 kзhцы ўблажaтъ є3го2.
|
Бу́детъ и́мя єго́ благослове́но во вѣ́ки, пре́жде со́лнца пребыва́єтъ и́мя єго́: и благословя́тся въ не́мъ вся́ колѣ́на земна́я, вси́ язы́цы ублажа́тъ єго́.
|
|
18
|
18
|
|
Блгcвeнъ гDь бGъ ї}левъ, творsй чудесA є3ди1нъ,
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, творя́й чудеса́ єди́нъ,
|
|
19
|
19
|
|
и3 блгcвeно и4мz слaвы є3гw2 во вёкъ и3 въ вёкъ вёка: и3 и3сп0лнитсz слaвы є3гw2 всS землS: бyди, бyди.
|
и благослове́но и́мя сла́вы Єго́ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: и испо́лнится сла́вы Єго́ вся́ земля́: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7в
|
Псалом 72
|
|
0
|
0
|
|
Њкончaшасz пBсни дв7да, сhна їессeова. Pал0мъ ґсaфу, о7в7.
|
Оконча́шася пѣ́сни Дави́да, сы́на Ієссе́ова. Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
К0ль бlгъ бGъ ї}левъ пр†вымъ сeрдцемъ.
|
Ко́ль бла́гъ Бо́гъ Ізра́илевъ пра́вымъ се́рдцемъ.
|
|
2
|
2
|
|
Мои1 же вмaлэ не подвижaстэсz н0зэ: вмaлэ не проліsшасz стwпы2 мо‰:
|
Мои́ же вма́лѣ не подвижа́стѣся но́зѣ: вма́лѣ не пролія́шася стопы́ моя́:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw возревновaхъ на беззакHнныz, ми1ръ грёшникwвъ зрS:
|
я́ко возревнова́хъ на беззако́нныя, ми́ръ грѣ́шниковъ зря́:
|
|
4
|
4
|
|
ћкw нёсть восклонeніz въ смeрти и4хъ и3 ўтверждeніz въ рaнэ и4хъ:
|
я́ко нѣ́сть восклоне́нія въ сме́рти и́хъ и утвержде́нія въ ра́нѣ и́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
въ трудёхъ человёческихъ не сyть, и3 съ человBки не пріи1мутъ рaнъ.
|
въ трудѣ́хъ человѣ́ческихъ не су́ть, и съ человѣ́ки не пріи́мутъ ра́нъ.
|
|
6
|
6
|
|
Сегw2 рaди ўдержA | гордhнz и4хъ до концA: њдёzшасz непрaвдою и3 нечeстіемъ свои1мъ.
|
Сего́ ра́ди удержа́ я́ горды́ня и́хъ до конца́: одѣ́яшася непра́вдою и нече́стіємъ свои́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
И#зhдетъ ћкw и3з8 тyка непрaвда и4хъ: преид0ша въ люб0вь сeрдца.
|
Изы́детъ я́ко изъ ту́ка непра́вда и́хъ: преидо́ша въ любо́вь се́рдца.
|
|
8
|
8
|
|
Помhслиша и3 глаг0лаша въ лукaвствэ, непрaвду въ высотY глаг0лаша:
|
Помы́слиша и глаго́лаша въ лука́вствѣ, непра́вду въ высоту́ глаго́лаша:
|
|
9
|
9
|
|
положи1ша на небеси2 ўстA сво‰, и3 љзhкъ и4хъ прeйде по земли2.
|
положи́ша на небеси́ уста́ своя́, и язы́къ и́хъ пре́йде по земли́.
|
|
10
|
10
|
|
Сегw2 рaди њбратsтсz лю1діе мои2 сёмw, и3 днjе и3сп0лнени њбрsщутсz въ ни1хъ.
|
Сего́ ра́ди обратя́тся лю́діє Мои́ сѣ́мо, и дні́є испо́лнени обря́щутся въ ни́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
И# рёша: кaкw ўвёдэ бGъ; и3 ѓще є4сть рaзумъ въ вhшнэмъ;
|
И рѣ́ша: ка́ко увѣ́дѣ Бо́гъ? И а́ще є́сть ра́зумъ въ Вы́шнѣмъ?
|
|
12
|
12
|
|
СE, сjи грBшницы и3 гобзyющіи въ вёкъ ўдержaша богaтство.
|
Се́, сі́и грѣ́шницы и гобзу́ющіи въ вѣ́къ удержа́ша бога́тство.
|
|
13
|
13
|
|
И# рёхъ: є3дA [u5бо] всyе њправди1хъ сeрдце моE и3 ўмhхъ въ непови1нныхъ рyцэ мои2,
|
И рѣ́хъ: єда́ {у́бо} всу́є оправди́хъ се́рдце моє́ и умы́хъ въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́,
|
|
14
|
14
|
|
и3 бhхъ ћзвенъ вeсь дeнь, и3 њбличeніе моE на ќтренихъ;
|
и бы́хъ я́звенъ ве́сь де́нь, и обличе́ніє моє́ на у́тренихъ?
|
|
15
|
15
|
|
Ѓще глаг0лахъ, повёмъ тaкw: сE, р0ду сынHвъ твои1хъ, є3мyже њбэщaхсz [сE, р0ду сынHвъ твои1хъ преступи1хъ]:
|
А́ще глаго́лахъ, повѣ́мъ та́ко: се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ, єму́же обѣща́хся {се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ преступи́хъ}:
|
|
16
|
16
|
|
и3 непщевaхъ разумёти: сіE трyдъ є4сть предо мн0ю,
|
и непщева́хъ разумѣ́ти: сіє́ тру́дъ є́сть предо мно́ю,
|
|
17
|
17
|
|
д0ндеже вни1ду во с™и1ло б9іе и3 разумёю въ послBднzz и4хъ.
|
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жіє и разумѣ́ю въ послѣ́дняя и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Nбaче за льщє1ніz и4хъ положи1лъ є3си2 и5мъ ѕл†z, низложи1лъ є3си2 |, внегдA разгордёшасz.
|
Оба́че за льще́нія и́хъ положи́лъ єси́ и́мъ зла́я, низложи́лъ єси́ я́, внегда́ разгордѣ́шася.
|
|
19
|
19
|
|
Кaкw бhша въ запустёніе; внезaпу и3зчез0ша, погиб0ша за беззак0ніе своE.
|
Ка́ко бы́ша въ запустѣ́ніє? Внеза́пу изчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
|
|
20
|
20
|
|
Ћкw с0ніе востаю1щагw, гDи, во грaдэ твоeмъ w4бразъ и4хъ ўничижи1ши.
|
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́дѣ Твоє́мъ о́бразъ и́хъ уничижи́ши.
|
|
21
|
21
|
|
Ћкw разжжeсz сeрдце моE, и3 ўтрHбы мо‰ и3змэни1шасz:
|
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, и утро́бы моя́ измѣни́шася:
|
|
22
|
22
|
|
и3 ѓзъ ўничижeнъ, и3 не разумёхъ, ск0тенъ бhхъ ў тебє2.
|
и а́зъ уничиже́нъ, и не разумѣ́хъ, ско́тенъ бы́хъ у Тебе́.
|
|
23
|
23
|
|
И# ѓзъ вhну съ тоб0ю: ўдержaлъ є3си2 рyку деснyю мою2,
|
И а́зъ вы́ну съ Тобо́ю: удержа́лъ єси́ ру́ку десну́ю мою́,
|
|
24
|
24
|
|
и3 совётомъ твои1мъ настaвилъ мS є3си2, и3 со слaвою пріsлъ мS є3си2.
|
и совѣ́томъ Твои́мъ наста́вилъ мя́ єси́, и со сла́вою прія́лъ мя́ єси́.
|
|
25
|
25
|
|
Чт0 бо ми2 є4сть на нб7си2; и3 t тебє2 что2 восхотёхъ на земли2;
|
Что́ бо ми́ є́сть на небеси́? И от Тебе́ что́ восхотѣ́хъ на земли́?
|
|
26
|
26
|
|
И#зчезE сeрдце моE и3 пл0ть моS, б9е сeрдца моегw2, и3 чaсть моS, б9е, во вёкъ.
|
Изчезе́ се́рдце моє́ и пло́ть моя́, Бо́же се́рдца моєго́, и ча́сть моя́, Бо́же, во вѣ́къ.
|
|
27
|
27
|
|
Ћкw сE, ўдалsющіи себE t тебє2 поги1бнутъ: потреби1лъ є3си2 всsкаго любодёющаго t тебє2.
|
Я́ко се́, удаля́ющіи себе́ от Тебе́ поги́бнутъ: потреби́лъ єси́ вся́каго любодѣ́ющаго от Тебе́.
|
|
28
|
28
|
|
Мнё же прилэплsтисz бGови блaго є4сть, полагaти на гDа ўповaніе моE, возвэсти1ти ми2 вс‰ хвалы6 тво‰, во вратёхъ дщeре сіHни.
|
Мнѣ́ же прилѣпля́тися Богови бла́го є́сть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвѣсти́ти ми́ вся́ хвалы́ Твоя́, во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни.
|
|
Pал0мъ o7г
|
Псалом 73
|
|
0
|
0
|
|
Рaзума ґсaфу, о7G.
|
Ра́зума Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Вскyю, б9е, tри1нулъ є3си2 до концA; разгнёвасz ћрость твоS на џвцы пaжити твоеS;
|
Вску́ю, Бо́же, отри́нулъ єси́ до конца́? Разгнѣ́вася я́рость Твоя́ на о́вцы па́жити Твоєя́?
|
|
2
|
2
|
|
Помzни2 с0нмъ тв0й, є3г0же стzжaлъ є3си2 и3спeрва, и3збaвилъ є3си2 жезл0мъ достоsніz твоегw2, горA сіHнъ сіS [жeзлъ достоsніz твоегw2, г0ру сіHнъ сію2], въ нeйже всели1лсz є3си2.
|
Помяни́ со́нмъ Тво́й, єго́же стяжа́лъ єси́ испе́рва, изба́вилъ єси́ жезло́мъ достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́нъ сія́ {же́злъ достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́нъ сію́}, въ не́йже всели́лся єси́.
|
|
3
|
3
|
|
Воздви1гни рyцэ твои2 на горды6ни и4хъ въ конeцъ, є3ли6ка лукaвнова врaгъ во с™ёмъ твоeмъ.
|
Воздви́гни ру́цѣ Твои́ на горды́ни и́хъ въ коне́цъ, єли́ка лука́внова вра́гъ во святѣ́мъ Твоє́мъ.
|
|
4
|
4
|
|
И# восхвали1шасz ненави1дzщіи тS посредЁ прaздника твоегw2: положи1ша знaмєніz сво‰ знaмєніz, и3 не познaша,
|
И восхвали́шася ненави́дящіи Тя́ посредѣ́ пра́здника Твоєго́: положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, и не позна́ша,
|
|
5
|
5
|
|
ћкw во и3сх0дэ превhше: ћкw въ дубрaвэ дрeвzнэ сэки1рами разсэк0ша
|
я́ко во исхо́дѣ превы́ше: я́ко въ дубра́вѣ дре́вянѣ сѣки́рами разсѣко́ша
|
|
6
|
6
|
|
двє1ри є3гw2 вкyпэ, сёчивомъ и3 nск0рдомъ разруши1ша и5.
|
две́ри єго́ вку́пѣ, сѣ́чивомъ и оско́рдомъ разруши́ша и́.
|
|
7
|
7
|
|
Возжг0ша nгнeмъ с™и1ло твоE: на земли2 њскверни1ша жили1ще и4мене твоегw2.
|
Возжго́ша огне́мъ святи́ло Твоє́: на земли́ оскверни́ша жили́ще и́мене Твоєго́.
|
|
8
|
8
|
|
Рёша въ сeрдцы своeмъ ю4жики и4хъ вкyпэ: пріиди1те, и3 tстaвимъ вс‰ прaздники б9іz t земли2.
|
Рѣ́ша въ се́рдцы своє́мъ ю́жики и́хъ вку́пѣ: пріиди́те, и отста́вимъ вся́ пра́здники Бо́жія от земли́.
|
|
9
|
9
|
|
Знaмєніz и4хъ [знaменій нaшихъ] не ви1дэхомъ: нёсть ктомY прbр0ка, и3 нaсъ не познaетъ ктомY.
|
Зна́менія и́хъ {зна́меній на́шихъ} не ви́дѣхомъ: нѣ́сть ктому́ проро́ка, и на́съ не позна́єтъ ктому́.
|
|
10
|
10
|
|
Док0лэ, б9е, пон0ситъ врaгъ; раздражи1тъ проти1вный и4мz твоE до концA;
|
Доко́лѣ, Бо́же, поно́ситъ вра́гъ? Раздражи́тъ проти́вный и́мя Твоє́ до конца́?
|
|
11
|
11
|
|
Вскyю tвращaеши рyку твою2 и3 десни1цу твою2 t среды2 нёдра твоегw2 въ конeцъ;
|
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ и десни́цу Твою́ от среды́ нѣ́дра Твоєго́ въ коне́цъ?
|
|
12
|
12
|
|
БGъ же, цRь нaшъ, прeжде вёка содёла спcніе посредЁ земли2.
|
Бо́гъ же, Ца́рь на́шъ, пре́жде вѣ́ка содѣ́ла спасе́ніє посредѣ́ земли́.
|
|
13
|
13
|
|
Ты2 ўтверди1лъ є3си2 си1лою твоeю м0ре: ты2 стeрлъ є3си2 главы6 ѕміє1въ въ водЁ:
|
Ты́ утверди́лъ єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре: Ты́ сте́рлъ єси́ главы́ зміє́въ въ водѣ́:
|
|
14
|
14
|
|
ты2 сокруши1лъ є3си2 главY ѕмjеву, дaлъ є3си2 того2 брaшно лю1демъ є3fіHпскимъ.
|
Ты́ сокруши́лъ єси́ главу́ змі́єву, да́лъ єси́ того́ бра́шно лю́демъ єѳіо́пскимъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ты2 раст0рглъ є3си2 и3ст0чники и3 пот0ки: ты2 и3зсуши1лъ є3си2 рёки и3f†мскіz.
|
Ты́ расто́рглъ єси́ исто́чники и пото́ки: Ты́ изсуши́лъ єси́ рѣ́ки иѳа́мскія.
|
|
16
|
16
|
|
Тв0й є4сть дeнь, и3 твоS є4сть н0щь: ты2 соверши1лъ є3си2 зарю2 и3 с0лнце.
|
Тво́й є́сть де́нь, и Твоя́ є́сть но́щь: Ты́ соверши́лъ єси́ зарю́ и со́лнце.
|
|
17
|
17
|
|
Ты2 сотвори1лъ є3си2 вс‰ предёлы земли2: жaтву и3 вeсну ты2 создaлъ є3си2 |.
|
Ты́ сотвори́лъ єси́ вся́ предѣ́лы земли́: жа́тву и ве́сну Ты́ созда́лъ єси́ я́.
|
|
18
|
18
|
|
Помzни2 сі‰: врaгъ поноси2 гDеви, и3 лю1діе безyмніи раздражи1ша и4мz твоE.
|
Помяни́ сія́: вра́гъ поноси́ Го́сподеви, и лю́діє безу́мніи раздражи́ша и́мя Твоє́.
|
|
19
|
19
|
|
Не предaждь ѕвэрє1мъ дyшу и3сповёдающуюсz тебЁ: дyшъ ўб0гихъ твои1хъ не забyди до концA.
|
Не преда́ждь звѣре́мъ ду́шу исповѣ́дающуюся Тебѣ́: ду́шъ убо́гихъ Твои́хъ не забу́ди до конца́.
|
|
20
|
20
|
|
При1зри на завётъ тв0й: ћкw и3сп0лнишасz помрачeнніи земли2 домHвъ беззак0ній.
|
При́зри на завѣ́тъ Тво́й: я́ко испо́лнишася помраче́нніи земли́ домо́въ беззако́ній.
|
|
21
|
21
|
|
Да не возврати1тсz смирeнный посрaмленъ: ни1щъ и3 ўб0гъ восхвали1та и4мz твоE.
|
Да не возврати́тся смире́нный посра́мленъ: ни́щъ и убо́гъ восхвали́та и́мя Твоє́.
|
|
22
|
22
|
|
Востaни, б9е, суди2 прю2 твою2: помzни2 поношeніе твоE, є4же t безyмнагw вeсь дeнь.
|
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю́ Твою́: помяни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго ве́сь де́нь.
|
|
23
|
23
|
|
Не забyди глaса моли1твєнникъ твои1хъ: гордhнz ненави1дzщихъ тS взhде вhну [да восх0дитъ вhну къ тебЁ].
|
Не забу́ди гла́са моли́твенникъ Твои́хъ: горды́ня ненави́дящихъ Тя́ взы́де вы́ну {да восхо́дитъ вы́ну къ Тебѣ́}.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7д
|
Псалом 74
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, да не растли1ши, pал0мъ пёсни ґсaфу, о7д7.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, псало́мъ пѣ́сни Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
И#сповёмысz тебЁ, б9е, и3сповёмысz тебЁ и3 призовeмъ и4мz твоE: повёмъ вс‰ чудесA тво‰.
|
Исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, исповѣ́мыся Тебѣ́ и призове́мъ и́мя Твоє́: повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
3
|
3
|
|
Е#гдA пріимY врeмz, ѓзъ правwты2 возсуждY.
|
Єгда́ пріиму́ вре́мя, А́зъ правоты́ возсужду́.
|
|
4
|
4
|
|
Растazсz землS и3 вси2 живyщіи на нeй, ѓзъ ўтверди1хъ столпы2 є3S.
|
Раста́яся земля́ и вси́ живу́щіи на не́й, А́зъ утверди́хъ столпы́ єя́.
|
|
5
|
5
|
|
Рёхъ беззак0ннующымъ, не беззак0ннуйте: и3 согрэшaющымъ, не возноси1те р0га.
|
Рѣ́хъ беззако́ннующымъ, не беззако́ннуйте: и согрѣша́ющымъ, не возноси́те ро́га.
|
|
6
|
6
|
|
Не воздвизaйте на высотY р0га вaшегw и3 не глаг0лите на бGа непрaвду:
|
Не воздвиза́йте на высоту́ ро́га ва́шего и не глаго́лите на Бо́га непра́вду:
|
|
7
|
7
|
|
ћкw нижE t и3схHдъ, нижE и3 з†падъ, нижE t пустhхъ г0ръ.
|
я́ко ниже́ от исхо́дъ, ниже́ и за́падъ, ниже́ от пусты́хъ го́ръ.
|
|
8
|
8
|
|
Ћкw бGъ судіS є4сть: сего2 смирsетъ, и3 сего2 возн0ситъ.
|
Я́ко Бо́гъ судія́ є́сть: сего́ смиря́єтъ, и сего́ возно́ситъ.
|
|
9
|
9
|
|
Ћкw чaша въ руцЁ гDни, вінA нерастворeна и3сп0лнь растворeніz, и3 ўклони2 t сеS въ сію2: nбaче др0ждіе є3гw2 не и3стощи1сz, и3спію1тъ вси2 грёшніи земли2.
|
Я́ко ча́ша въ руцѣ́ Госпо́дни, віна́ нерастворе́на испо́лнь растворе́нія, и уклони́ от сея́ въ сію́: оба́че дро́ждіє єго́ не истощи́ся, испію́тъ вси́ грѣ́шніи земли́.
|
|
10
|
10
|
|
Ѓзъ же возрaдуюсz въ вёкъ, воспою2 бGу їaкwвлю:
|
А́зъ же возра́дуюся въ вѣ́къ, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
11
|
11
|
|
и3 вс‰ р0ги грёшныхъ сломлю2, и3 вознесeтсz р0гъ првdнагw.
|
и вся́ ро́ги грѣ́шныхъ сломлю́, и вознесе́тся ро́гъ пра́веднаго.
|
|
Pал0мъ o7є
|
Псалом 75
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, въ пёснехъ, pал0мъ ґсaфу, пёснь ко ґссmрjанину, о7е7.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Аса́фу, пѣ́снь ко Ассирі́анину.
|
|
2
|
2
|
|
Вёдомъ во їудeи бGъ: во ї}ли вeліе и4мz є3гw2.
|
Вѣ́домъ во Іуде́и Бо́гъ: во Ізра́или ве́ліє и́мя Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
И# бhсть въ ми1рэ мёсто є3гw2, и3 жили1ще є3гw2 въ сіHнэ.
|
И бы́сть въ ми́рѣ мѣ́сто Єго́, и жили́ще Єго́ въ Сіо́нѣ.
|
|
4
|
4
|
|
Тaмw сокруши2 крёпwсти лукHвъ, nрyжіе и3 мeчь и3 брaнь.
|
Та́мо сокруши́ крѣ́пости луко́въ, ору́жіє и ме́чь и бра́нь.
|
|
5
|
5
|
|
Просвэщaеши ты2 ди1внw t г0ръ вёчныхъ.
|
Просвѣща́єши Ты́ ди́вно от го́ръ вѣ́чныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Смzт0шасz вси2 неразyмніи сeрдцемъ: ўснyша сн0мъ свои1мъ, и3 ничт0же њбрэт0ша вси2 мyжіе богaтства въ рукaхъ свои1хъ.
|
Смято́шася вси́ неразу́мніи се́рдцемъ: усну́ша сно́мъ свои́мъ, и ничто́же обрѣто́ша вси́ му́жіє бога́тства въ рука́хъ свои́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
T запрещeніz твоегw2, б9е їaковль, воздремaша всёдшіи на к0ни.
|
От запреще́нія Твоєго́, Бо́же Іа́ковль, воздрема́ша всѣ́дшіи на ко́ни.
|
|
8
|
8
|
|
Ты2 стрaшенъ є3си2, и3 кто2 противостaнетъ тебЁ; tт0лэ гнёвъ тв0й.
|
Ты́ стра́шенъ єси́, и кто́ противоста́нетъ Тебѣ́? Отто́лѣ гнѣ́въ Тво́й.
|
|
9
|
9
|
|
Съ нб7сE слhшанъ сотвори1лъ є3си2 сyдъ: землS ўбоsсz и3 ўмолчA,
|
Съ небесе́ слы́шанъ сотвори́лъ єси́ су́дъ: земля́ убоя́ся и умолча́,
|
|
10
|
10
|
|
внегдA востaти на сyдъ бGу, спcти2 вс‰ крHткіz земли2.
|
внегда́ воста́ти на су́дъ Бо́гу, спасти́ вся́ кро́ткія земли́.
|
|
11
|
11
|
|
Ћкw помышлeніе человёческое и3сповёстсz тебЁ, и3 њстaнокъ помышлeніz прaзднуетъ ти2.
|
Я́ко помышле́ніє человѣ́ческоє исповѣ́стся Тебѣ́, и оста́нокъ помышле́нія пра́зднуєтъ Ти́.
|
|
12
|
12
|
|
Помоли1тесz и3 воздади1те гDеви бGу нaшему: вси2, и5же w4крестъ є3гw2, принесyтъ дaры
|
Помоли́теся и воздади́те Го́сподеви Бо́гу на́шему: вси́, и́же о́крестъ Єго́, принесу́тъ да́ры
|
|
13
|
13
|
|
стрaшному и3 teмлющему дyхи кнzзeй, стрaшному пaче царeй земнhхъ.
|
Стра́шному и отъе́млющему ду́хи князе́й, стра́шному па́че царе́й земны́хъ.
|
|
Pал0мъ o7ѕ
|
Псалом 76
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ їдіfyмэ, pал0мъ ґсaфу, о7ѕ7.
|
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Глaсомъ мои1мъ ко гDу воззвaхъ, глaсомъ мои1мъ къ бGу, и3 внsтъ ми2.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ къ Бо́гу, и вня́тъ ми́.
|
|
3
|
3
|
|
Въ дeнь ск0рби моеS бGа взыскaхъ рукaма мои1ма, н0щію пред8 ни1мъ, и3 не прельщeнъ бhхъ: tвeржесz ўтёшитисz душA моS.
|
Въ де́нь ско́рби моєя́ Бо́га взыска́хъ рука́ма мои́ма, но́щію предъ Ни́мъ, и не прельще́нъ бы́хъ: отве́ржеся утѣ́шитися душа́ моя́.
|
|
4
|
4
|
|
Помzнyхъ бGа и3 возвесели1хсz, поглумлsхсz [размышлsхъ], и3 малодyшствоваше дyхъ м0й.
|
Помяну́хъ Бо́га и возвесели́хся, поглумля́хся {размышля́хъ}, и малоду́шствоваше ду́хъ мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Предвари1стэ стражбы6 џчи мои2: смzт0хсz и3 не глаг0лахъ.
|
Предвари́стѣ стражбы́ о́чи мои́: смято́хся и не глаго́лахъ.
|
|
6
|
6
|
|
Помhслихъ дни6 пє1рвыz, и3 лBта вBчнаz помzнyхъ, и3 поучaхсz:
|
Помы́слихъ дни́ пе́рвыя, и лѣ́та вѣ́чная помяну́хъ, и поуча́хся:
|
|
7
|
7
|
|
н0щію сeрдцемъ мои1мъ глумлsхсz, и3 тужaше [размышлsхъ, и3 и3спhтоваше] дyхъ м0й:
|
но́щію се́рдцемъ мои́мъ глумля́хся, и тужа́ше {размышля́хъ, и испы́товаше} ду́хъ мо́й:
|
|
8
|
8
|
|
є3дA во вёки tри1нетъ гDь и3 не приложи1тъ бlговоли1ти пaки;
|
єда́ во вѣ́ки отри́нетъ Госпо́дь и не приложи́тъ благоволи́ти па́ки?
|
|
9
|
9
|
|
и3ли2 до концA млcть свою2 tсэчeтъ, скончA гlг0лъ t р0да въ р0дъ;
|
Или́ до конца́ ми́лость Свою́ отсѣче́тъ, сконча́ глаго́лъ от ро́да въ ро́дъ?
|
|
10
|
10
|
|
є3дA забyдетъ ўщeдрити бGъ; и3ли2 ўдержи1тъ во гнёвэ своeмъ щедрHты сво‰;
|
Єда́ забу́детъ уще́дрити Бо́гъ? Или́ удержи́тъ во гнѣ́вѣ Своє́мъ щедро́ты Своя́?
|
|
11
|
11
|
|
И# рёхъ: нн7э начaхъ, сіS и3змёна десни1цы вhшнzгw.
|
И рѣ́хъ: ны́нѣ нача́хъ, сія́ измѣ́на десни́цы Вы́шняго.
|
|
12
|
12
|
|
Помzнyхъ дэлA гDнz: ћкw помzнY t начaла чудесA тво‰,
|
Помяну́хъ дѣла́ Госпо́дня: я́ко помяну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́,
|
|
13
|
13
|
|
и3 поучyсz во всёхъ дёлэхъ твои1хъ, и3 въ начинaніихъ твои1хъ поглумлю1сz [размышлsти бyду].
|
и поучу́ся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, и въ начина́ніихъ Твои́хъ поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду}.
|
|
14
|
14
|
|
Б9е, во с™ёмъ пyть тв0й: кто2 бGъ вeлій, ћкw бGъ нaшъ;
|
Бо́же, во святѣ́мъ пу́ть Тво́й: кто́ Бо́гъ ве́лій, я́ко Бо́гъ на́шъ?
|
|
15
|
15
|
|
Ты2 є3си2 бGъ творsй чудесA: сказaлъ є3си2 въ лю1дехъ си1лу твою2,
|
Ты́ єси́ Бо́гъ творя́й чудеса́: сказа́лъ єси́ въ лю́дехъ си́лу Твою́,
|
|
16
|
16
|
|
и3збaвилъ є3си2 мhшцею твоeю лю1ди тво‰, сhны ї†кwвли и3 їHсифwвы.
|
изба́вилъ єси́ мы́шцею Твоє́ю лю́ди Твоя́, сы́ны Іа́ковли и Іо́сифовы.
|
|
17
|
17
|
|
Ви1дэша тS в0ды, б9е, ви1дэша тS в0ды и3 ўбоsшасz: смzт0шасz бє1здны.
|
Ви́дѣша Тя́ во́ды, Бо́же, ви́дѣша Тя́ во́ды и убоя́шася: смято́шася бе́здны.
|
|
18
|
18
|
|
Мн0жество шyма в0дъ: глaсъ дaша w4блацы, и4бо стрёлы тво‰ прех0дzтъ.
|
Мно́жество шу́ма во́дъ: гла́съ да́ша о́блацы, и́бо стрѣ́лы Твоя́ прехо́дятъ.
|
|
19
|
19
|
|
Глaсъ гр0ма твоегw2 въ колеси2, њсвэти1ша мHлніz тво‰ вселeнную: подви1жесz и3 трeпетна бhсть землS.
|
Гла́съ гро́ма Твоєго́ въ колеси́, освѣти́ша мо́лнія Твоя́ вселе́нную: подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́.
|
|
20
|
20
|
|
Въ м0ри путіE твои2, и3 стєзи2 тво‰ въ водaхъ мн0гихъ, и3 слэды2 твои2 не познaютсz.
|
Въ мо́ри путіє́ Твои́, и стези́ Твоя́ въ вода́хъ мно́гихъ, и слѣды́ Твои́ не позна́ются.
|
|
21
|
21
|
|
Настaвилъ є3си2 ћкw џвцы лю1ди тво‰ рук0ю мwmсeовою и3 ґарHнею.
|
Наста́вилъ єси́ я́ко о́вцы лю́ди Твоя́ руко́ю Моисе́овою и Ааро́нею.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7з
|
Псалом 77
|
|
0
|
0
|
|
Рaзума ґсaфу, о7з7.
|
Ра́зума Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Внемли1те, лю1діе мои2, зак0ну моемY, приклони1те ќхо вaше во глаг0лы ќстъ мои1хъ.
|
Внемли́те, лю́діє мои́, зако́ну моєму́, приклони́те у́хо ва́ше во глаго́лы у́стъ мои́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Tвeрзу въ при1тчахъ ўстA мо‰, провэщaю ган†ніz и3спeрва.
|
Отве́рзу въ при́тчахъ уста́ моя́, провѣща́ю гана́нія испе́рва.
|
|
3
|
3
|
|
Е#ли6ка слhшахомъ и3 познaхомъ |, и3 nтцы2 нaши повёдаша нaмъ:
|
Єли́ка слы́шахомъ и позна́хомъ я́, и отцы́ на́ши повѣ́даша на́мъ:
|
|
4
|
4
|
|
не ўтаи1шасz t ч†дъ и4хъ въ р0дъ и4нъ, возвэщaюще хвалы6 гDни, и3 си6лы є3гw2 и3 чудесA є3гw2, ±же сотвори2.
|
не утаи́шася от ча́дъ и́хъ въ ро́дъ и́нъ, возвѣща́юще хвалы́ Госпо́дни, и си́лы Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же сотвори́.
|
|
5
|
5
|
|
И# воздви1же свидёніе во їaкwвэ, и3 зак0нъ положи2 во ї}ли, є3ли6ка заповёда nтцє1мъ нaшымъ сказaти | сыновHмъ свои6мъ,
|
И воздви́же свидѣ́ніє во Іа́ковѣ, и зако́нъ положи́ во Ізра́или, єли́ка заповѣ́да отце́мъ на́шымъ сказа́ти я́ сыново́мъ свои́мъ,
|
|
6
|
6
|
|
ћкw да познaетъ р0дъ и4нъ, сhнове родsщіисz, и3 востaнутъ и3 повёдzтъ | сыновHмъ свои6мъ:
|
я́ко да позна́єтъ ро́дъ и́нъ, сы́нове родя́щіися, и воста́нутъ и повѣ́дятъ я́ сыново́мъ свои́мъ:
|
|
7
|
7
|
|
да положaтъ на бGа ўповaніе своE, и3 не забyдутъ дёлъ б9іихъ, и3 зaпwвэди є3гw2 взhщутъ:
|
да положа́тъ на Бо́га упова́ніє своє́, и не забу́дутъ дѣ́лъ Бо́жіихъ, и за́повѣди Єго́ взы́щутъ:
|
|
8
|
8
|
|
да не бyдутъ ћкоже nтцы2 и4хъ, р0дъ стропти1въ и3 преwгорчевazй, р0дъ и4же не и3спрaви сeрдца своегw2 и3 не ўвёри съ бGомъ дyха своегw2.
|
да не бу́дутъ я́коже отцы́ и́хъ, ро́дъ стропти́въ и преогорчева́яй, ро́дъ и́же не испра́ви се́рдца своєго́ и не увѣ́ри съ Бо́гомъ ду́ха своєго́.
|
|
9
|
9
|
|
Сhнове є3фрє1мли налzцaюще и3 стрэлsюще лyки возврати1шасz въ дeнь брaни:
|
Сы́нове Єфре́мли наляца́юще и стрѣля́юще лу́ки возврати́шася въ де́нь бра́ни:
|
|
10
|
10
|
|
не сохрани1ша завёта б9іz, и3 въ зак0нэ є3гw2 не восхотёша ходи1ти.
|
не сохрани́ша завѣ́та Бо́жія, и въ зако́нѣ Єго́ не восхотѣ́ша ходи́ти.
|
|
11
|
11
|
|
И# забhша бlгодэ‰ніz є3гw2 и3 чудесA є3гw2, ±же показA и5мъ
|
И забы́ша благодѣя́нія Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же показа́ и́мъ
|
|
12
|
12
|
|
пред8 nтцы6 и4хъ, ±же сотвори2 чудесA въ земли2 є3гЂпетстэй, на п0ли танеHсэ:
|
предъ отцы́ и́хъ, я́же сотвори́ чудеса́ въ земли́ Єги́петстѣй, на по́ли Танео́сѣ:
|
|
13
|
13
|
|
развeрзе м0ре и3 проведE и5хъ: предстaви в0ды ћкw мёхъ,
|
разве́рзе мо́ре и проведе́ и́хъ: предста́ви во́ды я́ко мѣ́хъ,
|
|
14
|
14
|
|
и3 настaви | w4блакомъ во дни2 и3 всю2 н0щь просвэщeніемъ nгнS.
|
и наста́ви я́ о́блакомъ во дни́ и всю́ но́щь просвѣще́ніємъ огня́.
|
|
15
|
15
|
|
Развeрзе кaмень въ пустhни и3 напои2 | ћкw въ бeзднэ мн0зэ:
|
Разве́рзе ка́мень въ пусты́ни и напои́ я́ я́ко въ бе́зднѣ мно́зѣ:
|
|
16
|
16
|
|
и3 и3зведE в0ду и3з8 кaмене и3 низведE ћкw рёки в0ды.
|
и изведе́ во́ду изъ ка́мене и низведе́ я́ко рѣ́ки во́ды.
|
|
17
|
17
|
|
И# приложи1ша є3щE согрэшaти є3мY, преwгорчи1ша вhшнzго въ безв0днэй:
|
И приложи́ша єще́ согрѣша́ти Єму́, преогорчи́ша Вы́шняго въ безво́днѣй:
|
|
18
|
18
|
|
и3 и3скуси1ша бGа въ сердцaхъ свои1хъ, воспроси1ти бр†шна душaмъ свои6мъ.
|
и искуси́ша Бо́га въ сердца́хъ свои́хъ, воспроси́ти бра́шна душа́мъ свои́мъ.
|
|
19
|
19
|
|
И# клеветaша на бGа и3 рёша: є3дA возм0жетъ бGъ ўгот0вати трапeзу въ пустhни;
|
И клевета́ша на Бо́га и рѣ́ша: єда́ возмо́жетъ Бо́гъ угото́вати трапе́зу въ пусты́ни?
|
|
20
|
20
|
|
Понeже порази2 кaмень, и3 потек0ша в0ды, и3 пот0цы наводни1шасz: є3дA и3 хлёбъ м0жетъ дaти; и3ли2 ўгот0вати трапeзу лю1демъ свои6мъ;
|
Поне́же порази́ ка́мень, и потеко́ша во́ды, и пото́цы наводни́шася: єда́ и хлѣ́бъ мо́жетъ да́ти? Или́ угото́вати трапе́зу лю́демъ Свои́мъ?
|
|
21
|
21
|
|
Сегw2 рaди слhша гDь и3 презрЁ, и3 џгнь возгорёсz во їaкwвэ, и3 гнёвъ взhде на ї}лz:
|
Сего́ ра́ди слы́ша Госпо́дь и презрѣ́, и о́гнь возгорѣ́ся во Іа́ковѣ, и гнѣ́въ взы́де на Ізра́иля:
|
|
22
|
22
|
|
ћкw не вёроваша бGови, нижE ўповaша на спcніе є3гw2.
|
я́ко не вѣ́роваша Богови, ниже́ упова́ша на спасе́ніє Єго́.
|
|
23
|
23
|
|
И# заповёда њблакHмъ свhше, и3 двє1ри небесE tвeрзе:
|
И заповѣ́да облако́мъ свы́ше, и две́ри небесе́ отве́рзе:
|
|
24
|
24
|
|
и3 њдожди2 и5мъ мaнну ћсти, и3 хлёбъ небeсный дадE и5мъ.
|
и одожди́ и́мъ ма́нну я́сти, и хлѣ́бъ небе́сный даде́ и́мъ.
|
|
25
|
25
|
|
Хлёбъ ѓгGлскій kдE человёкъ: брaшно послA и5мъ до сhтости.
|
Хлѣ́бъ а́нгелскій яде́ человѣ́къ: бра́шно посла́ и́мъ до сы́тости.
|
|
26
|
26
|
|
Воздви1же ю4гъ съ небесE, и3 наведE си1лою своeю лjва:
|
Воздви́же ю́гъ съ небесе́, и наведе́ си́лою Своє́ю лі́ва:
|
|
27
|
27
|
|
и3 њдожди2 на нS ћкw прaхъ плHти, и3 ћкw пес0къ морскjй пти6цы перн†ты.
|
и одожди́ на ня́ я́ко пра́хъ пло́ти, и я́ко песо́къ морскі́й пти́цы перна́ты.
|
|
28
|
28
|
|
И# напад0ша посредЁ стaна и4хъ, w4крестъ жили1щъ и4хъ.
|
И нападо́ша посредѣ́ ста́на и́хъ, о́крестъ жили́щъ и́хъ.
|
|
29
|
29
|
|
И# kд0ша и3 насhтишасz ѕэлw2, и3 желaніе и4хъ пренесE и5мъ.
|
И ядо́ша и насы́тишася зѣло́, и жела́ніє и́хъ принесе́ и́мъ.
|
|
30
|
30
|
|
Не лиши1шасz t желaніz своегw2: є3щE брaшну сyщу во ўстёхъ и4хъ,
|
Не лиши́шася от жела́нія своєго́: єще́ бра́шну су́щу во устѣ́хъ и́хъ,
|
|
31
|
31
|
|
и3 гнёвъ б9ій взhде на нS, и3 ўби2 мнHжайшаz и4хъ, и3 и3збр†ннымъ ї}лєвымъ запsтъ.
|
и гнѣ́въ Бо́жій взы́де на ня́, и уби́ мно́жайшая и́хъ, и избра́ннымъ Ізра́илевымъ запя́тъ.
|
|
32
|
32
|
|
Во всёхъ си1хъ согрэши1ша є3щE и3 не вёроваша чудесє1мъ є3гw2:
|
Во всѣ́хъ си́хъ согрѣши́ша єще́ и не вѣ́роваша чудесе́мъ Єго́:
|
|
33
|
33
|
|
и3 и3зчез0ша въ суетЁ днjе и4хъ, и3 лBта и4хъ со тщaніемъ.
|
и изчезо́ша въ суєтѣ́ дні́є и́хъ, и лѣ́та и́хъ со тща́ніємъ.
|
|
34
|
34
|
|
Е#гдA ўбивaше |, тогдA взыскaху є3го2 и3 њбращaхусz и3 ќтреневаху къ бGу:
|
Єгда́ убива́ше я́, тогда́ взыска́ху Єго́ и обраща́хуся и у́треневаху къ Бо́гу:
|
|
35
|
35
|
|
и3 помzнyша, ћкw бGъ пом0щникъ и5мъ є4сть, и3 бGъ вhшній и3збaвитель и5мъ є4сть:
|
и помяну́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ и́мъ є́сть, и Бо́гъ Вы́шній изба́витель и́мъ є́сть:
|
|
36
|
36
|
|
и3 возлюби1ша є3го2 ўсты6 свои1ми, и3 љзhкомъ свои1мъ солгaша є3мY:
|
и возлюби́ша Єго́ усты́ свои́ми, и язы́комъ свои́мъ солга́ша Єму́:
|
|
37
|
37
|
|
сeрдце же и4хъ не бЁ прaво съ ни1мъ, нижE ўвёришасz въ завётэ є3гw2.
|
се́рдце же и́хъ не бѣ́ пра́во съ Ни́мъ, ниже́ увѣ́ришася въ завѣ́тѣ Єго́.
|
|
38
|
38
|
|
Т0й же є4сть щeдръ, и3 њчcтитъ грэхи2 и4хъ, и3 не растли1тъ: и3 ўмн0житъ tврати1ти ћрость свою2, и3 не разжжeтъ всегw2 гнёва своегw2.
|
То́й же є́сть ще́дръ, и очи́ститъ грѣхи́ и́хъ, и не растли́тъ: и умно́житъ отврати́ти я́рость Свою́, и не разжже́тъ всего́ гнѣ́ва Своєго́.
|
|
39
|
39
|
|
И# помzнY, ћкw пл0ть сyть, дyхъ ходsй и3 не њбращazйсz:
|
И помяну́, я́ко пло́ть су́ть, ду́хъ ходя́й и не обраща́яйся:
|
|
40
|
40
|
|
колькрaты преwгорчи1ша є3го2 въ пустhни, прогнёваша є3го2 въ земли2 безв0днэй;
|
колькра́ты преогорчи́ша Єго́ въ пусты́ни, прогнѣ́ваша Єго́ въ земли́ безво́днѣй?
|
|
41
|
41
|
|
и3 њбрати1шасz, и3 и3скуси1ша бGа, и3 с™aго ї}лева раздражи1ша:
|
И обрати́шася, и искуси́ша Бо́га, и свята́го Ізра́илева раздражи́ша:
|
|
42
|
42
|
|
и3 не помzнyша руки2 є3гw2 въ дeнь, въ џньже и3збaви | и3з8 руки2 њскорблsющагw:
|
и не помяну́ша руки́ Єго́ въ де́нь, въ о́ньже изба́ви я́ изъ руки́ оскорбля́ющаго:
|
|
43
|
43
|
|
ћкоже положи2 во є3гЂптэ знaмєніz сво‰, и3 чудесA сво‰ на п0ли танеHсэ:
|
я́коже положи́ во Єги́птѣ зна́менія Своя́, и чудеса́ Своя́ на по́ли Танео́сѣ:
|
|
44
|
44
|
|
и3 преложи2 въ кр0вь рёки и4хъ и3 и3ст0чники и4хъ, ћкw да не пію1тъ.
|
и преложи́ въ кро́вь рѣ́ки и́хъ и исто́чники и́хъ, я́ко да не пію́тъ.
|
|
45
|
45
|
|
ПослA на нS пє1сіz м{хи, и3 поzд0ша |, и3 ж†бы, и3 растли2 |:
|
Посла́ на ня́ пе́сія му́хи, и поядо́ша я́, и жа́бы, и растли́ я́:
|
|
46
|
46
|
|
и3 дадE ржЁ плоды2 и4хъ, и3 труды2 и4хъ пругHмъ.
|
и даде́ ржѣ́ плоды́ и́хъ, и труды́ и́хъ пруго́мъ.
|
|
47
|
47
|
|
Ўби2 грaдомъ віногрaды и4хъ и3 черни1чіе и4хъ слaною:
|
Уби́ гра́домъ віногра́ды и́хъ и черни́чіє и́хъ сла́ною:
|
|
48
|
48
|
|
и3 предадE грaду скоты2 и4хъ, и3 и3мёніе и4хъ nгню2.
|
и предаде́ гра́ду скоты́ и́хъ, и имѣ́ніє и́хъ огню́.
|
|
49
|
49
|
|
ПослA на нS гнёвъ ћрости своеS, ћрость и3 гнёвъ и3 ск0рбь, послaніе ѓггєлы лю1тыми.
|
Посла́ на ня́ гнѣ́въ я́рости Своєя́, я́рость и гнѣ́въ и ско́рбь, посла́ніє а́ггелы лю́тыми.
|
|
50
|
50
|
|
Путесотвори2 стезю2 гнёву своемY, и3 не пощадЁ t смeрти дyшъ и4хъ, и3 скоты2 и4хъ въ смeрти заключи2:
|
Путесотвори́ стезю́ гнѣ́ву Своєму́, и не пощадѣ́ от сме́рти ду́шъ и́хъ, и скоты́ и́хъ въ сме́рти заключи́:
|
|
51
|
51
|
|
и3 порази2 всsкое первор0дное въ земли2 є3гЂпетстэй, начaтокъ всsкагw трудA и4хъ въ селeніихъ хaмовыхъ.
|
и порази́ вся́коє перворо́дноє въ земли́ Єги́петстѣй, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ въ селе́ніихъ Ха́мовыхъ.
|
|
52
|
52
|
|
И# воздви1же ћкw џвцы лю1ди сво‰, и3 возведE | ћкw стaдо въ пустhни:
|
И воздви́же я́ко о́вцы лю́ди Своя́, и возведе́ я́ я́ко ста́до въ пусты́ни:
|
|
53
|
53
|
|
и3 настaви | на ўповaніе, и3 не ўбоsшасz: и3 враги2 и4хъ покры2 м0ре.
|
и наста́ви я́ на упова́ніє, и не убоя́шася: и враги́ и́хъ покры́ мо́ре.
|
|
54
|
54
|
|
И# введE | въ г0ру с™hни своеS, г0ру сію2, ю4же стzжA десни1ца є3гw2.
|
И введе́ я́ въ го́ру святы́ни Своєя́, го́ру сію́, ю́же стяжа́ десни́ца Єго́.
|
|
55
|
55
|
|
И# и3згнA t лицA и4хъ kзhки, и3 по жрeбію дадE и5мъ (зeмлю) ќжемъ жребодаsніz, и3 всели2 въ селeніихъ и4хъ кwлёна ї}лєва.
|
И изгна́ от лица́ и́хъ язы́ки, и по жре́бію даде́ и́мъ [зе́млю] у́жемъ жребодая́нія, и всели́ въ селе́ніихъ и́хъ колѣ́на Ізра́илева.
|
|
56
|
56
|
|
И# и3скуси1ша и3 преwгорчи1ша бGа вhшнzго, и3 свидёній є3гw2 не сохрани1ша:
|
И искуси́ша и преогорчи́ша Бо́га Вы́шняго, и свидѣ́ній Єго́ не сохрани́ша:
|
|
57
|
57
|
|
и3 tврати1шасz и3 tверг0шасz, ћкоже и3 nтцы2 и4хъ: преврати1шасz въ лyкъ развращeнъ:
|
и отврати́шася и отверго́шася, я́коже и отцы́ и́хъ: преврати́шася въ лу́къ развраще́нъ:
|
|
58
|
58
|
|
и3 прогнёваша є3го2 въ х0лмэхъ свои1хъ, и3 во и3стукaнныхъ свои1хъ раздражи1ша є3го2.
|
и прогнѣ́ваша Єго́ въ хо́лмѣхъ свои́хъ, и во истука́нныхъ свои́хъ раздражи́ша Єго́.
|
|
59
|
59
|
|
Слhша бGъ и3 презрЁ, и3 ўничижи2 ѕэлw2 ї}лz:
|
Слы́ша Бо́гъ и презрѣ́, и уничижи́ зѣло́ Ізра́иля:
|
|
60
|
60
|
|
и3 tри1ну ски1нію силHмскую, селeніе є4же [селeніе своE, и3дёже] всели1сz въ человёцэхъ:
|
и отри́ну ски́нію Сило́мскую, селе́ніє є́же {селе́ніє Своє́, идѣ́же} всели́ся въ человѣ́цѣхъ:
|
|
61
|
61
|
|
и3 предадE въ плёнъ крёпость и4хъ, и3 добр0ту и4хъ въ рyки врагHвъ:
|
и предаде́ въ плѣ́нъ крѣ́пость и́хъ, и добро́ту и́хъ въ ру́ки враго́въ:
|
|
62
|
62
|
|
и3 затвори2 во nрyжіи лю1ди сво‰ и3 достоsніе своE презрЁ.
|
и затвори́ во ору́жіи лю́ди Своя́ и достоя́ніє Своє́ презрѣ́.
|
|
63
|
63
|
|
Ю$ношы и4хъ поzдE џгнь, и3 дBвы и4хъ не њсётwваны бhша:
|
Ю́ношы и́хъ пояде́ о́гнь, и дѣ́вы и́хъ не осѣ́тованы бы́ша:
|
|
64
|
64
|
|
свzщeнницы и4хъ мечeмъ пад0ша, и3 вдови1цы и4хъ не њпл†каны бyдутъ.
|
свяще́нницы и́хъ мече́мъ падо́ша, и вдови́цы и́хъ не опла́каны бу́дутъ.
|
|
65
|
65
|
|
И# востA ћкw спS гDь, ћкw си1ленъ и3 шyменъ t вінA:
|
И воста́ я́ко спя́ Госпо́дь, я́ко си́ленъ и шу́менъ от віна́:
|
|
66
|
66
|
|
и3 порази2 враги2 сво‰ вспsть, поношeніе вёчное дадE и5мъ:
|
и порази́ враги́ Своя́ вспя́ть, поноше́ніє вѣ́чноє даде́ и́мъ:
|
|
67
|
67
|
|
и3 tри1ну селeніе їHсифово, и3 колёно є3фрeмово не и3збрA:
|
и отри́ну селе́ніє Іо́сифово, и колѣ́но Єфре́мово не избра́:
|
|
68
|
68
|
|
и3 и3збрA колёно їyдово, г0ру сіHню, ю4же возлюби2:
|
и избра́ колѣ́но Іу́дово, го́ру Сіо́ню, ю́же возлюби́:
|
|
69
|
69
|
|
и3 создA ћкw є3динор0га с™и1лище своE: на земли2 њсновA и5 въ вёкъ.
|
и созда́ я́ко єдиноро́га святи́лище Своє́: на земли́ основа́ и́ въ вѣ́къ.
|
|
70
|
70
|
|
И# и3збрA дв7да рабA своего2, и3 воспріsтъ є3го2 t стaдъ џвчихъ:
|
И избра́ Дави́да раба́ Своєго́, и воспрія́тъ єго́ от ста́дъ о́вчихъ:
|
|
71
|
71
|
|
t дои1лицъ поsтъ є3го2, пасти2 їaкwва рабA своего2, и3 ї}лz достоsніе своE.
|
от дои́лицъ поя́тъ єго́, пасти́ Іа́кова раба́ Своєго́, и Ізра́иля достоя́ніє Своє́.
|
|
72
|
72
|
|
И# ўпасE | въ неѕл0біи сeрдца своегw2, и3 въ рaзумэхъ рукY своє1ю настaвилъ | є4сть.
|
И упасе́ я́ въ незло́біи се́рдца своєго́, и въ ра́зумѣхъ руку́ своє́ю наста́вилъ я́ є́сть.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7и
|
Псалом 78
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ ґсaфу, о7}.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Б9е, пріид0ша kзhцы въ достоsніе твоE, њскверни1ша хрaмъ с™hй тв0й,
|
Бо́же, пріидо́ша язы́цы въ достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша хра́мъ святы́й Тво́й,
|
|
2
|
2
|
|
положи1ша їеrли1мъ ћкw nв0щное храни1лище: положи1ша тр{піz р†бъ твои1хъ брaшно пти1цамъ небє1снымъ, плHти прпdбныхъ твои1хъ ѕвэрє1мъ земнhмъ:
|
положи́ша Ієрусали́мъ я́ко ово́щноє храни́лище: положи́ша тру́пія ра́бъ Твои́хъ бра́шно пти́цамъ небе́снымъ, пло́ти преподо́бныхъ Твои́хъ звѣре́мъ земны́мъ:
|
|
3
|
3
|
|
проліsша кр0вь и4хъ ћкw в0ду w4крестъ їеrли1ма, и3 не бЁ погребazй.
|
пролія́ша кро́вь и́хъ я́ко во́ду о́крестъ Ієрусали́ма, и не бѣ́ погреба́яй.
|
|
4
|
4
|
|
Бhхомъ поношeніе сосёдwмъ нaшымъ, подражнeніе и3 поругaніе сyщымъ w4крестъ нaсъ.
|
Бы́хомъ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
|
|
5
|
5
|
|
Док0лэ, гDи, прогнёваешисz до концA; разжжeтсz ћкw џгнь рвeніе твоE;
|
Доко́лѣ, Го́споди, прогнѣ́ваєшися до конца́? Разжже́тся я́ко о́гнь рве́ніє Твоє́?
|
|
6
|
6
|
|
Пролjй гнёвъ тв0й на kзhки незнaющыz тебє2, и3 на ц†рствіz, ±же и4мене твоегw2 не призвaша:
|
Пролі́й гнѣ́въ Тво́й на язы́ки незна́ющыя Тебе́, и на ца́рствія, я́же и́мене Твоєго́ не призва́ша:
|
|
7
|
7
|
|
ћкw поzд0ша їaкwва, и3 мёсто є3гw2 њпустоши1ша.
|
я́ко поядо́ша Іа́кова, и мѣ́сто єго́ опустоши́ша.
|
|
8
|
8
|
|
Не помzни2 нaшихъ беззак0ній пeрвыхъ: ск0рw да предварsтъ ны2 щедрHты тво‰, гDи, ћкw њбнищaхомъ ѕэлw2.
|
Не помяни́ на́шихъ беззако́ній пе́рвыхъ: ско́ро да предваря́тъ ны́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хомъ зѣло́.
|
|
9
|
9
|
|
Помози2 нaмъ, б9е, сп7си1телю нaшъ, слaвы рaди и4мене твоегw2: гDи, и3збaви ны2 и3 њчcти грэхи2 нaшz и4мене рaди твоегw2.
|
Помози́ на́мъ, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, сла́вы ра́ди и́мене Твоєго́: Го́споди, изба́ви ны́ и очи́сти грѣхи́ на́шя и́мене ра́ди Твоєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Да не когдA рекyтъ kзhцы: гдЁ є4сть бGъ и4хъ; и3 да ўвёстсz во kзhцэхъ пред8 nчи1ма нaшима tмщeніе кр0ве р†бъ твои1хъ пролитhz.
|
Да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ? И да увѣ́стся во язы́цѣхъ предъ очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве ра́бъ Твои́хъ пролиты́я.
|
|
11
|
11
|
|
Да вни1детъ пред8 тS воздыхaніе њковaнныхъ: по вели1чію мhшцы твоеS снабди2 сhны ўмерщвлeнныхъ.
|
Да вни́детъ предъ Тя́ воздыха́ніє окова́нныхъ: по вели́чію мы́шцы Твоєя́ снабди́ сы́ны умерщвле́нныхъ.
|
|
12
|
12
|
|
Воздaждь сосёдwмъ нaшымъ седмери1цею въ нёдро и4хъ поношeніе и4хъ, и4мже поноси1ша тS, гDи.
|
Возда́ждь сосѣ́домъ на́шымъ седмери́цею въ нѣ́дро и́хъ поноше́ніє и́хъ, и́мже поноси́ша Тя́, Го́споди.
|
|
13
|
13
|
|
Мh же лю1діе твои2 и3 џвцы пaжити твоеS и3сповёмысz тебЁ, б9е, во вёкъ, въ р0дъ и3 р0дъ возвэсти1мъ хвалY твою2.
|
Мы́ же лю́діє Твои́ и о́вцы па́жити Твоєя́ исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, во вѣ́къ, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣсти́мъ хвалу́ Твою́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ o7f
|
Псалом 79
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ и3змёншихсz, свидёніе ґсaфу, pал0мъ о7f7.
|
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся, свидѣ́ніє Аса́фу, псало́мъ 79.
|
|
2
|
2
|
|
Пасhй ї}лz вонми2: наставлszй ћкw nвчA їHсифа, сэдsй на херувjмэхъ, kви1сz:
|
Пасы́й Ізра́иля вонми́: наставля́яй я́ко овча́ Іо́сифа, сѣдя́й на херуві́мѣхъ, яви́ся:
|
|
3
|
3
|
|
пред8 є3фрeмомъ и3 веніамjномъ и3 манассjемъ воздви1гни си1лу твою2, и3 пріиди2 во є4же спcти2 нaсъ.
|
предъ Єфре́момъ и Веніамі́номъ и Манассі́ємъ воздви́гни си́лу Твою́, и пріиди́ во є́же спасти́ на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Б9е, њбрати1 ны, и3 просвэти2 лицE твоE, и3 спасeмсz.
|
Бо́же, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
5
|
5
|
|
ГDи б9е си1лъ, док0лэ гнёваешисz на моли1тву р†бъ твои1хъ;
|
Го́споди Бо́же си́лъ, доко́лѣ гнѣ́ваєшися на моли́тву ра́бъ Твои́хъ?
|
|
6
|
6
|
|
Напитaеши нaсъ хлёбомъ слeзнымъ, и3 напои1ши нaсъ слезaми въ мёру.
|
Напита́єши на́съ хлѣ́бомъ сле́знымъ, и напои́ши на́съ слеза́ми въ мѣ́ру.
|
|
7
|
7
|
|
Положи1лъ є3си2 нaсъ въ прерэкaніе сосёдwмъ нaшымъ, и3 врази2 нaши подражни1ша ны2.
|
Положи́лъ єси́ на́съ въ прерѣка́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, и врази́ на́ши подражни́ша ны́.
|
|
8
|
8
|
|
ГDи б9е си1лъ, њбрати1 ны, и3 просвэти2 лицE твоE, и3 спасeмсz.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
9
|
9
|
|
Віногрaдъ и3з8 є3гЂпта пренeслъ є3си2: и3згнaлъ є3си2 kзhки, и3 насади1лъ є3си2 и5:
|
Віногра́дъ изъ Єги́пта прене́слъ єси́: изгна́лъ єси́ язы́ки, и насади́лъ єси́ и́:
|
|
10
|
10
|
|
путесотвори1лъ є3си2 пред8 ни1мъ, и3 насади1лъ є3си2 корє1ніz є3гw2, и3 и3сп0лни зeмлю.
|
путесотвори́лъ єси́ предъ ни́мъ, и насади́лъ єси́ коре́нія єго́, и испо́лни зе́млю.
|
|
11
|
11
|
|
Покры2 г0ры сёнь є3гw2, и3 вBтвіz є3гw2 кeдры б9іz:
|
Покры́ го́ры сѣ́нь єго́, и вѣ́твія єго́ ке́дры Бо́жія:
|
|
12
|
12
|
|
прострE р0зги є3гw2 [сво‰] до м0рz, и3 дaже до рёкъ tр†сли є3гw2 [сво‰].
|
простре́ ро́зги єго́ {своя́} до мо́ря, и да́же до рѣ́къ отра́сли єго́ {своя́}.
|
|
13
|
13
|
|
Вскyю низложи1лъ є3си2 њпл0тъ є3гw2, и3 њб8имaютъ и5 вси2 мимоходsщіи путeмъ;
|
Вску́ю низложи́лъ єси́ опло́тъ єго́, и объима́ютъ и́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ?
|
|
14
|
14
|
|
ЊзобA и5 вeпрь t дубрaвы, и3 ўединeнный ди1вій поzдE и5.
|
Озоба́ и́ ве́прь от дубра́вы, и уєдине́нный ди́вій пояде́ и́.
|
|
15
|
15
|
|
Б9е си1лъ, њбрати1сz u5бо, и3 при1зри съ нб7сE и3 ви1ждь, и3 посэти2 віногрaдъ сeй:
|
Бо́же си́лъ, обрати́ся у́бо, и при́зри съ небесе́ и ви́ждь, и посѣти́ віногра́дъ се́й:
|
|
16
|
16
|
|
и3 соверши2 и5, є3г0же насади2 десни1ца твоS, и3 на сhна человёческаго, є3г0же ўкрепи1лъ є3си2 себЁ.
|
и соверши́ и́, єго́же насади́ десни́ца Твоя́, и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрепи́лъ єси́ Себѣ́.
|
|
17
|
17
|
|
Пожжeнъ nгнeмъ и3 раск0панъ: t запрещeніz лицA твоегw2 поги1бнутъ.
|
Пожже́нъ огне́мъ и раско́панъ: от запреще́нія лица́ Твоєго́ поги́бнутъ.
|
|
18
|
18
|
|
Да бyдетъ рукA твоS на мyжа десни1цы твоеS и3 на сhна человёческаго, є3г0же ўкрэпи1лъ є3си2 себЁ,
|
Да бу́детъ рука́ Твоя́ на му́жа десни́цы Твоєя́ и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрѣпи́лъ єси́ Себѣ́,
|
|
19
|
19
|
|
и3 не tстyпимъ t тебє2: њживи1ши ны2, и3 и4мz твоE призовeмъ.
|
и не отсту́пимъ от Тебе́: оживи́ши ны́, и и́мя Твоє́ призове́мъ.
|
|
20
|
20
|
|
ГDи б9е си1лъ, њбрати1 ны, и3 просвэти2 лицE твоE, и3 спасeмсz.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
Pал0мъ п7
|
Псалом 80
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ точи1лэхъ, pал0мъ ґсaфу, п7.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Рaдуйтесz бGу пом0щнику нaшему, воскли1кните бGу їaкwвлю:
|
Ра́дуйтеся Бо́гу помо́щнику на́шему, воскли́кните Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
3
|
3
|
|
пріими1те pал0мъ и3 дади1те тmмпaнъ, pалти1рь красeнъ съ гyсльми:
|
пріими́те псало́мъ и дади́те тимпа́нъ, псалти́рь красе́нъ съ гу́сльми:
|
|
4
|
4
|
|
воструби1те въ новомcчіи труб0ю, во бlгознамени1тый дeнь прaздника вaшегw:
|
воструби́те въ новоме́сячіи трубо́ю, во благознамени́тый де́нь пра́здника ва́шего:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw повелёніе ї}леви є4сть, и3 судбA бGу їaковлю.
|
я́ко повелѣ́ніє Ізра́илеви є́сть, и судьба́ Бо́гу Іа́ковлю.
|
|
6
|
6
|
|
Свидёніе во їHсифэ положи2 є5, внегдA и3зhти є3мY t земли2 є3гЂпетскіz: љзhка, є3гHже не вёдzше, ўслhша.
|
Свидѣ́ніє во Іо́сифѣ положи́ є́, внегда́ изы́ти єму́ от земли́ Єги́петскія: язы́ка, єго́же не вѣ́дяше, услы́ша.
|
|
7
|
7
|
|
Tsтъ t брeмене хребeтъ є3гw2: рyцэ є3гw2 въ коши2 пораб0тастэ.
|
Отя́тъ от бре́мене хребе́тъ єго́: ру́цѣ єго́ въ коши́ порабо́тастѣ.
|
|
8
|
8
|
|
Въ ск0рби призвaлъ мS є3си2, и3 и3збaвихъ тS: ўслhшахъ тS въ тaйнэ бyрнэ: и3скуси1хъ тS на водЁ прерэкaніz.
|
Въ ско́рби призва́лъ Мя́ єси́, и изба́вихъ тя́: услы́шахъ тя́ въ та́йнѣ бу́рнѣ: искуси́хъ тя́ на водѣ́ Прерѣка́нія.
|
|
9
|
9
|
|
Слhшите, лю1діе мои2, и3 засвидётелствую вaмъ, ї}лю, ѓще послyшаеши менє2:
|
Слы́шите, лю́діє Мои́, и засвидѣ́телствую ва́мъ, Ізра́илю, а́ще послу́шаєши Мене́:
|
|
10
|
10
|
|
не бyдетъ тебЁ б0гъ н0въ, нижE поклони1шисz б0гу чуждeму.
|
не бу́детъ тебѣ́ бо́гъ но́въ, ниже́ поклони́шися бо́гу чужде́му.
|
|
11
|
11
|
|
Ѓзъ бо є4смь гDь бGъ тв0й, и3зведhй тS t земли2 є3гЂпетскіz: разшири2 ўстA твоS, и3 и3сп0лню |.
|
А́зъ бо є́смь Госпо́дь Бо́гъ тво́й, изведы́й тя́ от земли́ Єги́петскія: разшири́ уста́ твоя́, и испо́лню я́.
|
|
12
|
12
|
|
И# не послyшаша лю1діе мои2 глaса моегw2, и3 ї}ль не внsтъ ми2:
|
И не послу́шаша лю́діє Мои́ гла́са Моєго́, и Ізра́иль не вня́тъ Ми́:
|
|
13
|
13
|
|
и3 tпусти1хъ | по начинaніємъ сердeцъ и4хъ, п0йдутъ въ начинaніихъ свои1хъ.
|
и отпусти́хъ я́ по начина́ніємъ серде́цъ и́хъ, по́йдутъ въ начина́ніихъ свои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Ѓще бhша лю1діе мои2 послyшали менє2, ї}ль ѓще бы въ пути6 мо‰ ходи1лъ:
|
А́ще бы́ша лю́діє Мои́ послу́шали Мене́, Ізра́иль а́ще бы въ пути́ Моя́ ходи́лъ:
|
|
15
|
15
|
|
ни њ чес0мже ќбw враги2 є3гw2 смири1лъ бhхъ, и3 на њскорблsющыz и5хъ возложи1лъ бhхъ рyку мою2.
|
ни о чесо́мже у́бо враги́ єго́ смири́лъ бы́хъ, и на оскорбля́ющыя и́хъ возложи́лъ бы́хъ ру́ку Мою́.
|
|
16
|
16
|
|
Врази2 гDни солгaша є3мY, и3 бyдетъ врeмz и4хъ въ вёкъ:
|
Врази́ Госпо́дни солга́ша Єму́, и бу́детъ вре́мя и́хъ въ вѣ́къ:
|
|
17
|
17
|
|
и3 напитA и5хъ t тyка пшени1чна, и3 t кaмене мeда насhти и5хъ.
|
и напита́ и́хъ от ту́ка пшени́чна, и от ка́мене ме́да насы́ти и́хъ.
|
|
Pал0мъ п7а
|
Псалом 81
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ ґсaфу, п7№.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
БGъ стA въ с0нмэ богHвъ, посредё же б0ги разсyдитъ.
|
Бо́гъ ста́ въ со́нмѣ бого́въ, посредѣ́ же бо́ги разсу́дитъ.
|
|
2
|
2
|
|
Док0лэ сyдите непрaвду, и3 ли1ца грёшникwвъ пріeмлете;
|
Доко́лѣ су́дите непра́вду, и ли́ца грѣ́шниковъ пріє́млете?
|
|
3
|
3
|
|
Суди1те си1ру и3 ўб0гу, смирeна и3 ни1ща њправдaйте:
|
Суди́те си́ру и убо́гу, смире́на и ни́ща оправда́йте:
|
|
4
|
4
|
|
и3зми1те ни1ща и3 ўб0га, и3з8 руки2 грёшничи и3збaвите є3го2.
|
изми́те ни́ща и убо́га, изъ руки́ грѣ́шничи изба́вите єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Не познaша, нижE ўразумёша, во тмЁ х0дzтъ: да подви1жатсz вс‰ њснов†ніz земли2.
|
Не позна́ша, ниже́ уразумѣ́ша, во тмѣ́ хо́дятъ: да подви́жатся вся́ основа́нія земли́.
|
|
6
|
6
|
|
Ѓзъ рёхъ: б0зи є3стE, и3 сhнове вhшнzгw вси2:
|
А́зъ рѣ́хъ: бо́зи єсте́, и сы́нове Вы́шняго вси́:
|
|
7
|
7
|
|
вh же ћкw человёцы ўмирaете, и3 ћкw є3ди1нъ t кнzзeй пaдаете.
|
вы́ же я́ко человѣ́цы умира́єте, и я́ко єди́нъ от князе́й па́даєте.
|
|
8
|
8
|
|
Воскrни2, б9е, суди2 земли2: ћкw ты2 наслёдиши во всёхъ kзhцэхъ.
|
Воскре́сни́, Бо́же, суди́ земли́: я́ко Ты́ наслѣ́диши во всѣ́хъ язы́цѣхъ.
|
|
Pал0мъ п7в
|
Псалом 82
|
|
1
|
1
|
|
Пёснь pалмA ґсaфу, п7в7.
|
Пѣ́снь псалма́ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Б9е, кто2 ўпод0битсz тебЁ; не премолчи2, нижE ўкроти2 [нижE ўкроти1сz], б9е:
|
Бо́же, кто́ уподо́бится Тебѣ́? Не премолчи́, ниже́ укроти́ {ниже́ укроти́ся}, Бо́же:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw сE, врази2 твои2 возшумёша, и3 ненави1дzщіи тS воздвиг0ша главY.
|
я́ко се́, врази́ Твои́ возшумѣ́ша, и ненави́дящіи Тя́ воздвиго́ша главу́.
|
|
4
|
4
|
|
На лю1ди тво‰ лукaвноваша в0лею, и3 совэщaша на с™ы6z тво‰.
|
На лю́ди Твоя́ лука́вноваша во́лею, и совѣща́ша на святы́я Твоя́.
|
|
5
|
5
|
|
Рёша: пріиди1те и3 потреби1мъ | t kзы6къ, и3 не помzнeтсz и4мz ї}лево ктомY.
|
Рѣ́ша: пріиди́те и потреби́мъ я́ от язы́къ, и не помяне́тся и́мя Ізра́илево ктому́.
|
|
6
|
6
|
|
Ћкw совэщaша є3диномышлeніемъ вкyпэ, на тS завётъ завэщaша:
|
Я́ко совѣща́ша єдиномышле́ніємъ вку́пѣ, на Тя́ завѣ́тъ завѣща́ша:
|
|
7
|
7
|
|
селє1ніz їдумє1йска и3 їсмaиліте, мwaвъ и3 ґгaрzне,
|
селе́нія Ідуме́йска и Ісма́иліте, Моа́въ и Ага́ряне,
|
|
8
|
8
|
|
гевaлъ и3 ґммHнъ и3 ґмали1къ, и3ноплемє1нницы съ живyщими въ тЂрэ:
|
Гева́лъ и Аммо́нъ и Амали́къ, иноплеме́нницы съ живу́щими въ Ти́рѣ:
|
|
9
|
9
|
|
и4бо и3 ґссyръ пріи1де съ ни1ми, бhша въ заступлeніе сыновHмъ лHтwвымъ:
|
и́бо и Ассу́ръ пріи́де съ ни́ми, бы́ша въ заступле́ніє сыново́мъ Ло́товымъ:
|
|
10
|
10
|
|
сотвори2 и5мъ ћкw мадіaму и3 сісaрэ, ћкw їавjму въ пот0цэ кjссовэ:
|
сотвори́ и́мъ я́ко Мадіа́му и Сіса́рѣ, я́ко Іаві́му въ пото́цѣ Кі́ссовѣ:
|
|
11
|
11
|
|
потреби1шасz во ґендHрэ, бhша ћкw гн0й земнhй.
|
потреби́шася во Аєндо́рѣ, бы́ша я́ко гно́й земны́й.
|
|
12
|
12
|
|
Положи2 кнsзи и4хъ ћкw њри1ва и3 зи1ва, и3 зевeа и3 салмaна, вс‰ кн‰зи и4хъ,
|
Положи́ кня́зи и́хъ я́ко Ори́ва и Зи́ва, и Зеве́а и Салма́на, вся́ кня́зи и́хъ,
|
|
13
|
13
|
|
и4же рёша: да наслёдимъ себЁ с™и1лище б9іе.
|
и́же рѣ́ша: да наслѣ́димъ себѣ́ святи́лище Бо́жіє.
|
|
14
|
14
|
|
Б9е м0й, положи2 | ћкw к0ло, ћкw тр0сть пред8 лицeмъ вётра.
|
Бо́же мо́й, положи́ я́ я́ко ко́ло, я́ко тро́сть предъ лице́мъ вѣ́тра.
|
|
15
|
15
|
|
Ћкw џгнь попалszй дубр†вы, ћкw плaмень пожигazй г0ры:
|
Я́ко о́гнь попаля́яй дубра́вы, я́ко пла́мень пожига́яй го́ры:
|
|
16
|
16
|
|
тaкw поженeши | бyрею твоeю, и3 гнёвомъ твои1мъ смzтeши |.
|
та́ко пожене́ши я́ бу́рею Твоє́ю, и гнѣ́вомъ Твои́мъ смяте́ши я́.
|
|
17
|
17
|
|
И#сп0лни ли1ца и4хъ безчeстіz, и3 взhщутъ и4мене твоегw2, гDи.
|
Испо́лни ли́ца и́хъ безче́стія, и взы́щутъ и́мене Твоєго́, Го́споди.
|
|
18
|
18
|
|
Да постыдsтсz и3 смzтyтсz въ вёкъ вёка, и3 посрaмzтсz и3 поги1бнутъ.
|
Да постыдя́тся и смяту́тся въ вѣ́къ вѣ́ка, и посра́мятся и поги́бнутъ.
|
|
19
|
19
|
|
И# да познaютъ, ћкw и4мz тебЁ гDь, ты2 є3ди1нъ вhшній по всeй земли2.
|
И да позна́ютъ, я́ко и́мя Тебѣ́ Госпо́дь, Ты́ єди́нъ Вы́шній по все́й земли́.
|
|
Pал0мъ п7г
|
Псалом 83
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, њ точи1лэхъ, сынHмъ корewвымъ, pал0мъ, п7G.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
К0ль возлю1блєнна селє1ніz тво‰, гDи си1лъ.
|
Ко́ль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди си́лъ.
|
|
3
|
3
|
|
Желaетъ и3 скончавaетсz душA моS во дворы2 гDни: сeрдце моE и3 пл0ть моS возрaдовастасz њ бз7э жи1вэ.
|
Жела́єтъ и скончава́єтся душа́ моя́ во дворы́ Госпо́дни: се́рдце моє́ и пло́ть моя́ возра́довастася о Бо́зѣ жи́вѣ.
|
|
4
|
4
|
|
И$бо пти1ца њбрёте себЁ хрaмину, и3 г0рлица гнэздо2 себЁ, и3дёже положи1тъ птенцы2 сво‰, nлтари6 тво‰, гDи си1лъ, цRю2 м0й и3 б9е м0й.
|
И́бо пти́ца обрѣ́те себѣ́ хра́мину, и го́рлица гнѣздо́ себѣ́, идѣ́же положи́тъ птенцы́ своя́, олтари́ Твоя́, Го́споди си́лъ, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Бlжeни живyщіи въ домY твоeмъ: въ вёки вэкHвъ восхвaлzтъ тS.
|
Блаже́ни живу́щіи въ дому́ Твоє́мъ: въ вѣ́ки вѣко́въ восхва́лятъ Тя́.
|
|
6
|
6
|
|
Бlжeнъ мyжъ, є3мyже є4сть заступлeніе є3гw2 ў тебє2: восхождє1ніz въ сeрдцы своeмъ положи2,
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть заступле́ніє єго́ у Тебе́: восхожде́нія въ се́рдцы своє́мъ положи́,
|
|
7
|
7
|
|
во ю3д0ль плачeвную, въ мёсто є4же положи2 [во ю3д0ли плачeвнэй, въ мёстэ, є4же положи2]: и4бо блгcвeніе дaстъ законополагazй.
|
во юдо́ль плаче́вную, въ мѣ́сто є́же положи́ {во юдо́ли плаче́внѣй, въ мѣ́стѣ, є́же положи́}: и́бо благослове́ніє да́стъ законополага́яй.
|
|
8
|
8
|
|
П0йдутъ t си1лы въ си1лу: kви1тсz бGъ богHвъ въ сіHнэ.
|
По́йдутъ от си́лы въ си́лу: яви́тся Бо́гъ бого́въ въ Сіо́нѣ.
|
|
9
|
9
|
|
ГDи б9е си1лъ, ўслhши моли1тву мою2, внуши2, б9е їaкwвль.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, услы́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль.
|
|
10
|
10
|
|
Защи1тниче нaшъ, ви1ждь, б9е, и3 при1зри на лицE хрістA твоегw2.
|
Защи́тниче на́шъ, ви́ждь, Бо́же, и при́зри на лице́ хріста́ Твоєго́.
|
|
11
|
11
|
|
Ћкw лyчше дeнь є3ди1нъ во дв0рэхъ твои1хъ пaче тhсzщъ: и3зв0лихъ приметaтисz въ домY бGа моегw2 пaче, нeже жи1ти ми2 въ селeніихъ грёшничихъ.
|
Я́ко лу́чше де́нь єди́нъ во дво́рѣхъ Твои́хъ па́че ты́сящъ: изво́лихъ примета́тися въ дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти ми́ въ селе́ніихъ грѣ́шничихъ.
|
|
12
|
12
|
|
Ћкw млcть и3 и4стину лю1битъ гDь, бGъ блгdть и3 слaву дaстъ: гDь не лиши1тъ бlги1хъ ходsщихъ неѕл0біемъ.
|
Я́ко ми́лость и и́стину лю́битъ Госпо́дь, Бо́гъ благода́ть и сла́ву да́стъ: Госпо́дь не лиши́тъ благи́хъ ходя́щихъ незло́біємъ.
|
|
13
|
13
|
|
ГDи б9е си1лъ, бlжeнъ человёкъ ўповazй на тS.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, блаже́нъ человѣ́къ упова́яй на Тя́.
|
|
Pал0мъ п7д
|
Псалом 84
|
|
1
|
1
|
|
Въ конeцъ, сынHмъ корewвымъ, pал0мъ, п7д7.
|
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Бlговоли1лъ є3си2, гDи, зeмлю твою2, возврати1лъ є3си2 плёнъ їaкwвль.
|
Благоволи́лъ єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́лъ єси́ плѣ́нъ Іа́ковль.
|
|
3
|
3
|
|
Њстaвилъ є3си2 беззакHніz людjй твои1хъ, покрhлъ є3си2 вс‰ грэхи2 и4хъ.
|
Оста́вилъ єси́ беззако́нія люді́й Твои́хъ, покры́лъ єси́ вся́ грѣхи́ и́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Ўкроти1лъ є3си2 вeсь гнёвъ тв0й, возврати1лсz є3си2 t гнёва ћрости твоеS.
|
Укроти́лъ єси́ ве́сь гнѣ́въ Тво́й, возврати́лся єси́ от гнѣ́ва я́рости Твоєя́.
|
|
5
|
5
|
|
Возврати2 нaсъ, б9е спcній нaшихъ, и3 tврати2 ћрость твою2 t нaсъ.
|
Возврати́ на́съ, Бо́же спасе́ній на́шихъ, и отврати́ я́рость Твою́ от на́съ.
|
|
6
|
6
|
|
Е#дA во вёки прогнёваешисz на ны2; и3ли2 прострeши гнёвъ тв0й t р0да въ р0дъ;
|
Єда́ во вѣ́ки прогнѣ́ваєшися на ны́? Или́ простре́ши гнѣ́въ Тво́й от ро́да въ ро́дъ?
|
|
7
|
7
|
|
Б9е, ты2 њбрaщьсz њживи1ши ны2, и3 лю1діе твои2 возвеселsтсz њ тебЁ.
|
Бо́же, Ты́ обра́щься оживи́ши ны́, и лю́діє Твои́ возвеселя́тся о Тебѣ́.
|
|
8
|
8
|
|
Kви2 нaмъ, гDи, млcть твою2, и3 спcніе твоE дaждь нaмъ.
|
Яви́ на́мъ, Го́споди, ми́лость Твою́, и спасе́ніє Твоє́ да́ждь на́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Ўслhшу, что2 речeтъ њ мнЁ гDь бGъ: ћкw речeтъ ми1ръ на лю1ди сво‰, и3 на прпdбныz сво‰, и3 на њбращaющыz сердцA къ немY.
|
Услы́шу, что́ рече́тъ о мнѣ́ Госпо́дь Бо́гъ: я́ко рече́тъ ми́ръ на лю́ди Своя́, и на преподо́бныя Своя́, и на обраща́ющыя сердца́ къ Нему́.
|
|
10
|
10
|
|
Nбaче бли1з8 боsщихсz є3гw2 спcніе є3гw2, всели1ти слaву въ зeмлю нaшу.
|
Оба́че бли́зъ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву въ зе́млю на́шу.
|
|
11
|
11
|
|
Млcть и3 и4стина срэт0стэсz, прaвда и3 ми1ръ њблобызaстасz:
|
Ми́лость и и́стина срѣто́стѣся, пра́вда и ми́ръ облобыза́стася:
|
|
12
|
12
|
|
и4стина t земли2 возсіS, и3 прaвда съ нб7сE прини1че:
|
и́стина от земли́ возсія́, и пра́вда съ небесе́ прини́че:
|
|
13
|
13
|
|
и4бо гDь дaстъ бlгость, и3 землS нaша дaстъ пл0дъ св0й.
|
и́бо Госпо́дь да́стъ бла́гость, и земля́ на́ша да́стъ пло́дъ сво́й.
|
|
14
|
14
|
|
Прaвда пред8 ни1мъ пред8и1детъ, и3 положи1тъ въ пyть стwпы2 сво‰.
|
Пра́вда предъ Ни́мъ предъи́детъ, и положи́тъ въ пу́ть стопы́ своя́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ п7є
|
Псалом 85
|
|
0
|
0
|
|
Мlтва дв7ду, п7е7.
|
Моли́тва Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Приклони2, гDи, ќхо твоE, и3 ўслhши мS: ћкw ни1щъ и3 ўб0гъ є4смь ѓзъ.
|
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, и услы́ши мя́: я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ.
|
|
2
|
2
|
|
Сохрани2 дyшу мою2, ћкw прпdбенъ є4смь: сп7си2 рабA твоего2, б9е м0й, ўповaющаго на тS.
|
Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бенъ є́смь: спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мо́й, упова́ющаго на Тя́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми1луй мS, гDи, ћкw къ тебЁ воззовY вeсь дeнь.
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко къ Тебѣ́ воззову́ ве́сь де́нь.
|
|
4
|
4
|
|
Возвесели2 дyшу рабA твоегw2: ћкw къ тебЁ взsхъ дyшу мою2.
|
Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́: я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw ты2, гDи, бlгъ и3 кр0токъ и3 многомлcтивъ всBмъ призывaющымъ тS.
|
Я́ко Ты́, Го́споди, бла́гъ и кро́токъ и многоми́лостивъ всѣ́мъ призыва́ющымъ Тя́.
|
|
6
|
6
|
|
Внуши2, гDи, моли1тву мою2 и3 вонми2 глaсу молeніz моегw2.
|
Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ и вонми́ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Въ дeнь ск0рби моеS воззвaхъ къ тебЁ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2.
|
Въ де́нь ско́рби моєя́ воззва́хъ къ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́.
|
|
8
|
8
|
|
Нёсть под0бенъ тебЁ въ бозёхъ, гDи, и3 нёсть по дэлHмъ твои6мъ.
|
Нѣ́сть подо́бенъ Тебѣ́ въ бозѣ́хъ, Го́споди, и нѣ́сть по дѣло́мъ Твои́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Вси2 kзhцы, є3ли1ки сотвори1лъ є3си2, пріи1дутъ и3 покл0нzтсz пред8 тоб0ю, гDи, и3 прослaвzтъ и4мz твоE:
|
Вси́ язы́цы, єли́ки сотвори́лъ єси́, пріи́дутъ и покло́нятся предъ Тобо́ю, Го́споди, и просла́вятъ и́мя Твоє́:
|
|
10
|
10
|
|
ћкw вeлій є3си2 ты2 и3 творsй чудесA, ты2 є3си2 бGъ є3ди1нъ.
|
я́ко ве́лій єси́ Ты́ и творя́й чудеса́, Ты́ єси́ Бо́гъ єди́нъ.
|
|
11
|
11
|
|
Настaви мS, гDи, на пyть тв0й, и3 пойдY во и4стинэ твоeй: да возвесели1тсz сeрдце моE боsтисz и4мене твоегw2.
|
Наста́ви мя́, Го́споди, на пу́ть Тво́й, и пойду́ во и́стинѣ Твоє́й: да возвесели́тся се́рдце моє́ боя́тися и́мене Твоєго́.
|
|
12
|
12
|
|
И#сповёмсz тебЁ, гDи б9е м0й, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ и3 прослaвлю и4мz твоE въ вёкъ:
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди Бо́же мо́й, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ и просла́влю и́мя Твоє́ въ вѣ́къ:
|
|
13
|
13
|
|
ћкw млcть твоS вeліz на мнЁ, и3 и3збaвилъ є3си2 дyшу мою2 t ѓда преисп0днэйшагw.
|
я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мнѣ́, и изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от а́да преиспо́днѣйшаго.
|
|
14
|
14
|
|
Б9е, законопрест{пницы востaша на мS, и3 с0нмъ держaвныхъ взыскaша дyшу мою2, и3 не предложи1ша тебE пред8 соб0ю.
|
Бо́же, законопресту́пницы воста́ша на мя́, и со́нмъ держа́вныхъ взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Тебе́ предъ собо́ю.
|
|
15
|
15
|
|
И# ты2, гDи б9е м0й, щeдрый и3 млcтивый, долготерпэли1вый и3 многомлcтивый и3 и4стинный,
|
И Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, ще́дрый и ми́лостивый, долготерпѣли́вый и многоми́лостивый и и́стинный,
|
|
16
|
16
|
|
при1зри на мS и3 поми1луй мS: дaждь держaву твою2 џтроку твоемY и3 сп7си2 сhна рабы2 твоеS.
|
при́зри на мя́ и поми́луй мя́: да́ждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ и спаси́ сы́на рабы́ Твоєя́.
|
|
17
|
17
|
|
Сотвори2 со мн0ю знaменіе во бlго: и3 да ви1дzтъ ненави1дzщіи мS, и3 постыдsтсz, ћкw ты2, гDи, пом0глъ ми2 и3 ўтёшилъ мS є3си2.
|
Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во благо: и да ви́дятъ ненави́дящіи мя́, и постыдя́тся, я́ко Ты́, Го́споди, помо́глъ ми́ и утѣ́шилъ мя́ єси́.
|
|
Pал0мъ п7ѕ
|
Псалом 86
|
|
1
|
1
|
|
СынHмъ корewвымъ, pал0мъ пёсни, п7ѕ7.
|
Сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ пѣ́сни.
|
|
2
|
2
|
|
Њснов†ніz є3гw2 на горaхъ с™hхъ: лю1битъ гDь вратA сіw6нz пaче всёхъ селeній їaкwвлихъ.
|
Основа́нія єго́ на гора́хъ святы́хъ: лю́битъ Госпо́дь врата́ Сіо́ня па́че всѣ́хъ селе́ній Іа́ковлихъ.
|
|
3
|
3
|
|
Пресл†внаz глаг0лашасz њ тебЁ, грaде б9ій.
|
Пресла́вная глаго́лашася о тебѣ́, гра́де Бо́жій.
|
|
4
|
4
|
|
ПомzнY раaвъ и3 вавmлHна вёдущымъ мS: и3 сE, и3ноплемє1нницы и3 тЂръ и3 лю1діе є3fі0пстіи, сjи бhша тaмw.
|
Помяну́ Раа́въ и Вавило́на вѣ́дущымъ мя́: и се́, иноплеме́нницы и Ти́ръ и лю́діє Єѳіо́пстіи, сі́и бы́ша та́мо.
|
|
5
|
5
|
|
Мaти сіHнъ речeтъ: человёкъ и3 человёкъ роди1сz въ нeмъ, и3 т0й њсновA и5 вhшній.
|
Ма́ти Сіо́нъ рече́тъ: человѣ́къ и человѣ́къ роди́ся въ не́мъ, и То́й основа́ и́ Вы́шній.
|
|
6
|
6
|
|
ГDь повёсть въ писaніи людjй и3 кнzзeй, си1хъ бhвшихъ въ нeмъ.
|
Госпо́дь повѣ́сть въ писа́ніи люді́й и князе́й, си́хъ бы́вшихъ въ не́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw веселsщихсz всёхъ жили1ще въ тебЁ.
|
Я́ко веселя́щихся всѣ́хъ жили́ще въ тебѣ́.
|
|
Pал0мъ п7з
|
Псалом 87
|
|
1
|
1
|
|
Пёснь pалмA сынHмъ корewвымъ, въ конeцъ, њ маелefэ є4же tвэщaти, рaзума є3мaну ї}лтzнину, п7з7.
|
Пѣ́снь псалма́ Сыно́мъ Коре́овымъ, въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ є́же отвѣща́ти, ра́зума Єма́ну Ізра́илтянину.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи б9е спcніz моегw2, во дни2 воззвaхъ и3 въ нощи2 пред8 тоб0ю:
|
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дни́ воззва́хъ и въ нощи́ предъ Тобо́ю:
|
|
3
|
3
|
|
да вни1детъ пред8 тS моли1тва моS, приклони2 ќхо твоE къ молeнію моемY.
|
да вни́детъ предъ Тя́ моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ къ моле́нію моєму́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw и3сп0лнисz ѕHлъ душA моS, и3 жив0тъ м0й ѓду прибли1жисz.
|
Я́ко испо́лнися зо́лъ душа́ моя́, и живо́тъ мо́й а́ду прибли́жися.
|
|
5
|
5
|
|
Привмэнeнъ бhхъ съ низходsщими въ р0въ: бhхъ ћкw человёкъ без8 п0мощи,
|
Привмѣне́нъ бы́хъ съ низходя́щими въ ро́въ: бы́хъ я́ко человѣ́къ безъ по́мощи,
|
|
6
|
6
|
|
въ мeртвыхъ своб0дь: ћкw ћзвенніи спsщіи во гр0бэ, и4хже не помzнyлъ є3си2 ктомY, и3 тjи t руки2 твоеS tриновeни бhша.
|
въ ме́ртвыхъ свобо́дь: я́ко я́звенніи спя́щіи во гро́бѣ, и́хже не помяну́лъ єси́ ктому́, и ті́и от руки́ Твоєя́ отринове́ни бы́ша.
|
|
7
|
7
|
|
Положи1ша мS въ р0вэ преисп0днэмъ, въ тeмныхъ и3 сёни смeртнэй.
|
Положи́ша мя́ въ ро́вѣ преиспо́днѣмъ, въ те́мныхъ и сѣ́ни сме́ртнѣй.
|
|
8
|
8
|
|
На мнЁ ўтверди1сz ћрость твоS, и3 вс‰ вHлны тво‰ навeлъ є3си2 на мS.
|
На мнѣ́ утверди́ся я́рость Твоя́, и вся́ во́лны Твоя́ наве́лъ єси́ на мя́.
|
|
9
|
9
|
|
Ўдaлилъ є3си2 знaемыхъ мои1хъ t менє2: положи1ша мS мeрзость себЁ: прeданъ бhхъ и3 не и3схождaхъ.
|
Уда́лилъ єси́ зна́ємыхъ мои́хъ от мене́: положи́ша мя́ ме́рзость себѣ́: пре́данъ бы́хъ и не исхожда́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Џчи мои2 и3знемог0стэ t нищеты2: воззвaхъ къ тебЁ, гDи, вeсь дeнь, воздёхъ къ тебЁ рyцэ мои2.
|
О́чи мои́ изнемого́стѣ от нищеты́: воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, ве́сь де́нь, воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́.
|
|
11
|
11
|
|
Е#дA мeртвыми твори1ши чудесA; и3ли2 врaчеве воскресsтъ, и3 и3сповёдzтсz тебЁ;
|
Єда́ ме́ртвыми твори́ши чудеса́? Или́ вра́чеве воскреся́тъ, и исповѣ́дятся Тебѣ́?
|
|
12
|
12
|
|
Е#дA повёсть кто2 во гр0бэ млcть твою2, и3 и4стину твою2 въ поги1бели;
|
Єда́ повѣ́сть кто́ во гро́бѣ ми́лость Твою́, и и́стину Твою́ въ поги́бели?
|
|
13
|
13
|
|
Е#дA позн†на бyдутъ во тмЁ чудесA тво‰, и3 прaвда твоS въ земли2 забвeннэй;
|
Єда́ позна́на бу́дутъ во тмѣ́ чудеса́ Твоя́, и пра́вда Твоя́ въ земли́ забве́ннѣй?
|
|
14
|
14
|
|
И# ѓзъ къ тебЁ, гDи, воззвaхъ, и3 ќтрw моли1тва моS предвари1тъ тS.
|
И а́зъ къ Тебѣ́, Го́споди, воззва́хъ, и у́тро моли́тва моя́ предвари́тъ Тя́.
|
|
15
|
15
|
|
Вскyю, гDи, tрёеши дyшу мою2; tвращaеши лицE твоE t менє2;
|
Вску́ю, Го́споди, отрѣ́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
|
16
|
16
|
|
Ни1щъ є4смь ѓзъ, и3 въ трудёхъ t ю4ности моеS: вознeсжесz смири1хсz и3 и3знемог0хъ.
|
Ни́щъ є́смь а́зъ, и въ трудѣ́хъ от ю́ности моєя́: возне́сжеся смири́хся и изнемого́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
На мнЁ преид0ша гнёви твои2, ўстрашє1ніz тво‰ возмути1ша мS:
|
На мнѣ́ преидо́ша гнѣ́ви Твои́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша мя́:
|
|
18
|
18
|
|
њбыд0ша мS ћкw водA вeсь дeнь, њдержaша мS вкyпэ.
|
обыдо́ша мя́ я́ко вода́ ве́сь де́нь, одержа́ша мя́ вку́пѣ.
|
|
19
|
19
|
|
Ўдaлилъ є3си2 t менє2 дрyга и3 и4скреннzго, и3 знaемыхъ мои1хъ t страстeй.
|
Уда́лилъ єси́ от мене́ дру́га и и́скренняго, и зна́ємыхъ мои́хъ от страсте́й.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ п7и
|
Псалом 88
|
|
1
|
1
|
|
Рaзума є3faма ї}лтzнина, п7}.
|
Ра́зума Єѳа́ма Ізра́илтянина.
|
|
2
|
2
|
|
Млcти тво‰, гDи, во вёкъ воспою2, въ р0дъ и3 р0дъ возвэщY и4стину твою2 ўсты6 мои1ми.
|
Ми́лости Твоя́, Го́споди, во вѣ́къ воспою́, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣщу́ и́стину Твою́ усты́ мои́ми.
|
|
3
|
3
|
|
ЗанE рeклъ є3си2: въ вёкъ млcть сози1ждетсz: на нб7сёхъ ўгот0витсz и4стина твоS.
|
Зане́ ре́клъ єси́: въ вѣ́къ ми́лость сози́ждется: на небесѣ́хъ угото́вится и́стина Твоя́.
|
|
4
|
4
|
|
Завэщaхъ завётъ и3збр†ннымъ мои6мъ, клsхсz дв7ду рабY моемY:
|
Завѣща́хъ завѣ́тъ избра́ннымъ Мои́мъ, кля́хся Дави́ду рабу́ Моєму́:
|
|
5
|
5
|
|
до вёка ўгот0ваю сёмz твоE, и3 сози1жду въ р0дъ и3 р0дъ пrт0лъ тв0й.
|
до вѣ́ка угото́ваю сѣ́мя твоє́, и сози́жду въ ро́дъ и ро́дъ престо́лъ тво́й.
|
|
6
|
6
|
|
И#сповёдzтъ нб7сA чудесA тво‰, гDи, и4бо и4стину твою2 въ цRкви с™hхъ.
|
Исповѣ́дятъ небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, и́бо и́стину Твою́ въ це́ркви святы́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw кто2 во w4блацэхъ ўравни1тсz гDеви; ўпод0битсz гDеви въ сынёхъ б9іихъ;
|
Я́ко кто́ во о́блацѣхъ уравни́тся Го́сподеви? Уподо́бится Го́сподеви въ сынѣ́хъ Бо́жіихъ?
|
|
8
|
8
|
|
БGъ прославлsемь въ совётэ с™hхъ, вeлій и3 стрaшенъ є4сть над8 всёми њкрeстными є3гw2.
|
Бо́гъ прославля́ємь въ совѣ́тѣ святы́хъ, ве́лій и стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми окре́стными Єго́.
|
|
9
|
9
|
|
ГDи б9е си1лъ, кто2 под0бенъ тебЁ; си1ленъ є3си2, гDи, и3 и4стина твоS w4крестъ тебє2.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Си́ленъ єси́, Го́споди, и и́стина Твоя́ о́крестъ Тебе́.
|
|
10
|
10
|
|
Ты2 вLчествуеши держaвою морск0ю: возмущeніе же в0лнъ є3гw2 ты2 ўкрочaеши.
|
Ты́ влады́чествуєши держа́вою морско́ю: возмуще́ніє же во́лнъ єго́ Ты́ укроча́єши.
|
|
11
|
11
|
|
Ты2 смири1лъ, є3си2, ћкw ћзвена, г0рдаго: мhшцею си1лы твоеS расточи1лъ є3си2 враги2 тво‰.
|
Ты́ смири́лъ, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго: мы́шцею си́лы Твоєя́ расточи́лъ єси́ враги́ Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Тво‰ сyтъ небесA, и3 твоS є4сть землS: вселeнную и3 и3сполнeніе є3S ты2 њсновaлъ є3си2.
|
Твоя́ су́ть небеса́, и Твоя́ є́сть земля́: вселе́нную и исполне́ніє єя́ Ты́ основа́лъ єси́.
|
|
13
|
13
|
|
Сёверъ и3 м0ре ты2 создaлъ є3си2: fавHръ и3 є3рмHнъ њ и4мени твоeмъ возрaдуетасz.
|
Сѣ́веръ и мо́ре Ты́ созда́лъ єси́: Ѳаво́ръ и Єрмо́нъ о и́мени Твоє́мъ возра́дуєтася.
|
|
14
|
14
|
|
ТвоS мhшца съ си1лою: да ўкрэпи1тсz рукA твоS, и3 вознесeтсz десни1ца твоS.
|
Твоя́ мы́шца съ си́лою: да укрѣпи́тся рука́ Твоя́, и вознесе́тся десни́ца Твоя́.
|
|
15
|
15
|
|
Прaвда и3 судбA ўгот0ваніе пrт0ла твоегw2: млcть и3 и4стина пред8и1детэ пред8 лицeмъ твои1мъ.
|
Пра́вда и судьба́ угото́ваніє престо́ла Твоєго́: ми́лость и и́стина предъи́детѣ предъ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Бlжeни лю1діе вёдущіи воскликновeніе: гDи, во свётэ лицA твоегw2 п0йдутъ,
|
Блаже́ни лю́діє вѣ́дущіи воскликнове́ніє: Го́споди, во свѣ́тѣ лица́ Твоєго́ по́йдутъ,
|
|
17
|
17
|
|
и3 њ и4мени твоeмъ возрaдуютсz вeсь дeнь, и3 прaвдою твоeю вознесyтсz.
|
и о и́мени Твоє́мъ возра́дуются ве́сь де́нь, и пра́вдою Твоє́ю вознесу́тся.
|
|
18
|
18
|
|
Ћкw похвалA си1лы и4хъ ты2 є3си2, и3 во бlговолeніи твоeмъ вознесeтсz р0гъ нaшъ:
|
Я́ко похвала́ си́лы и́хъ Ты́ єси́, и во благоволе́ніи Твоє́мъ вознесе́тся ро́гъ на́шъ:
|
|
19
|
19
|
|
ћкw гDне є4сть заступлeніе, и3 с™aгw ї}лева цRS нaшегw.
|
я́ко Госпо́дне є́сть заступле́ніє, и Свята́го Ізра́илева царя́ на́шего.
|
|
20
|
20
|
|
ТогдA гlалъ є3си2 въ видёніи сыновHмъ твои6мъ, и3 рeклъ є3си2: положи1хъ п0мощь на си1льнаго, вознес0хъ и3збрaннаго t людjй мои1хъ:
|
Тогда́ глаго́лалъ єси́ въ видѣ́ніи сыново́мъ Твои́мъ, и ре́клъ єси́: положи́хъ по́мощь на си́льнаго, вознесо́хъ избра́ннаго от люді́й Мои́хъ:
|
|
21
|
21
|
|
њбрэт0хъ дв7да рабA моего2, є3лeемъ с™hмъ мои1мъ помaзахъ є3го2.
|
обрѣто́хъ Дави́да раба́ Моєго́, єле́ємъ святы́мъ Мои́мъ пома́захъ єго́.
|
|
22
|
22
|
|
И$бо рукA моS застyпитъ є3го2, и3 мhшца моS ўкрэпи1тъ є3го2:
|
И́бо рука́ Моя́ засту́питъ єго́, и мы́шца Моя́ укрѣпи́тъ єго́:
|
|
23
|
23
|
|
ничт0же ўспёетъ врaгъ на него2, и3 сhнъ беззак0ніz не приложи1тъ њѕл0бити є3го2.
|
ничто́же успѣ́єтъ вра́гъ на него́, и сы́нъ беззако́нія не приложи́тъ озло́бити єго́.
|
|
24
|
24
|
|
И# ссэкY t лицA є3гw2 враги2 є3гw2, и3 ненави1дzщыz є3го2 побэждY:
|
И ссѣку́ от лица́ єго́ враги́ єго́, и ненави́дящыя єго́ побѣжду́:
|
|
25
|
25
|
|
и3 и4стина моS и3 млcть моS съ ни1мъ, и3 њ и4мени моeмъ вознесeтсz р0гъ є3гw2:
|
и и́стина Моя́ и ми́лость Моя́ съ ни́мъ, и о и́мени Моє́мъ вознесе́тся ро́гъ єго́:
|
|
26
|
26
|
|
и3 положY на м0ри рyку є3гw2, и3 на рэкaхъ десни1цу є3гw2.
|
и положу́ на мо́ри ру́ку єго́, и на рѣка́хъ десни́цу єго́.
|
|
27
|
27
|
|
Т0й призовeтъ мS: nц7ъ м0й є3си2 ты2, бGъ м0й и3 застyпникъ спcніz моегw2.
|
То́й призове́тъ Мя́: оте́цъ мо́й єси́ Ты́, Бо́гъ мо́й и засту́пникъ спасе́нія моєго́.
|
|
28
|
28
|
|
И# ѓзъ пeрвенца положY є3го2, высокA пaче царeй земнhхъ:
|
И А́зъ пе́рвенца положу́ єго́, высока́ па́че царе́й земны́хъ:
|
|
29
|
29
|
|
въ вёкъ сохраню2 є3мY млcть мою2, и3 завётъ м0й вёренъ є3мY:
|
въ вѣ́къ сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, и завѣ́тъ Мо́й вѣ́ренъ єму́:
|
|
30
|
30
|
|
и3 положY въ вёкъ вёка сёмz є3гw2, и3 пrт0лъ є3гw2 ћкw днjе нeба.
|
и положу́ въ вѣ́къ вѣ́ка сѣ́мя єго́, и престо́лъ єго́ я́ко дні́є не́ба.
|
|
31
|
31
|
|
Ѓще њстaвzтъ сhнове є3гw2 зак0нъ м0й, и3 въ судбaхъ мои1хъ не п0йдутъ:
|
А́ще оста́вятъ сы́нове єго́ зако́нъ Мо́й, и въ судьба́хъ Мои́хъ не по́йдутъ:
|
|
32
|
32
|
|
ѓще њправд†ніz мо‰ њсквернsтъ, и3 зaповэдій мои1хъ не сохранsтъ:
|
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́тъ, и за́повѣдій Мои́хъ не сохраня́тъ:
|
|
33
|
33
|
|
посэщY жезл0мъ беззакHніz и4хъ, и3 рaнами непр†вды и4хъ,
|
посѣщу́ жезло́мъ беззако́нія и́хъ, и ра́нами непра́вды и́хъ,
|
|
34
|
34
|
|
млcть же мою2 не разорю2 t ни1хъ, ни превреждY во и4стинэ моeй:
|
ми́лость же Мою́ не разорю́ от ни́хъ, ни преврежду́ во и́стинѣ Моє́й:
|
|
35
|
35
|
|
нижE њскверню2 завёта моегw2, и3 и3сходsщихъ t ќстъ мои1хъ не tвeргусz.
|
ниже́ оскверню́ завѣ́та Моєго́, и исходя́щихъ от у́стъ Мои́хъ не отве́ргуся.
|
|
36
|
36
|
|
Е#ди1ною клsхсz њ с™ёмъ моeмъ: ѓще дв7ду солжY;
|
Єди́ною кля́хся о святѣ́мъ Моє́мъ: а́ще Дави́ду солжу́?
|
|
37
|
37
|
|
Сёмz є3гw2 во вёкъ пребyдетъ, и3 прест0лъ є3гw2 ћкw с0лнце предо мн0ю,
|
Сѣ́мя єго́ во вѣ́къ пребу́детъ, и престо́лъ єго́ я́ко со́лнце предо Мно́ю,
|
|
38
|
38
|
|
и3 ћкw лунA совершeна въ вёкъ, и3 свидётель на нб7си2 вёренъ.
|
и я́ко луна́ соверше́на въ вѣ́къ, и свидѣ́тель на небеси́ вѣ́ренъ.
|
|
39
|
39
|
|
Тh же tри1нулъ є3си2 и3 ўничижи1лъ, негодовaлъ є3си2 помaзаннаго твоего2:
|
Ты́ же отри́нулъ єси́ и уничижи́лъ, негодова́лъ єси́ пома́заннаго Твоєго́:
|
|
40
|
40
|
|
разори1лъ є3си2 завётъ рабA твоегw2, њскверни1лъ є3си2 на земли2 с™hню є3гw2:
|
разори́лъ єси́ завѣ́тъ раба́ Твоєго́, оскверни́лъ єси́ на земли́ святы́ню єго́:
|
|
41
|
41
|
|
разори1лъ є3си2 вс‰ њпл0ты є3гw2, положи1лъ є3си2 твє1рдаz є3гw2 стрaхъ.
|
разори́лъ єси́ вся́ опло́ты єго́, положи́лъ єси́ тве́рдая єго́ стра́хъ.
|
|
42
|
42
|
|
Расхищaху є3го2 вси2 мимоходsщіи путeмъ, бhсть поношeніе сосёдwмъ свои6мъ.
|
Расхища́ху єго́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ, бы́сть поноше́ніє сосѣ́домъ свои́мъ.
|
|
43
|
43
|
|
Возвhсилъ є3си2 десни1цу стужaющихъ є3мY, возвесели1лъ є3си2 вс‰ враги2 є3гw2:
|
Возвы́силъ єси́ десни́цу стужа́ющихъ єму́, возвесели́лъ єси́ вся́ враги́ єго́:
|
|
44
|
44
|
|
tврати1лъ є3си2 п0мощь мечA є3гw2 и3 не заступи1лъ є3си2 є3го2 во брaни:
|
отврати́лъ єси́ по́мощь меча́ єго́ и не заступи́лъ єси́ єго́ во бра́ни:
|
|
45
|
45
|
|
разори1лъ є3си2 t њчищeніz є3гw2, прест0лъ є3гw2 на зeмлю повeрглъ є3си2:
|
разори́лъ єси́ от очище́нія єго́, престо́лъ єго́ на зе́млю пове́рглъ єси́:
|
|
46
|
46
|
|
ўмaлилъ є3си2 дни6 врeмене є3гw2, њбліsлъ є3си2 є3го2 студ0мъ.
|
ума́лилъ єси́ дни́ вре́мене єго́, облія́лъ єси́ єго́ студо́мъ.
|
|
47
|
47
|
|
Док0лэ, гDи, tвращaешисz въ конeцъ, разжжeтсz ћкw џгнь гнёвъ тв0й;
|
Доко́лѣ, Го́споди, отвраща́єшися въ коне́цъ, разжже́тся я́ко о́гнь гнѣ́въ Тво́й?
|
|
48
|
48
|
|
Помzни2, кjй м0й состaвъ: є3дa бо всyе создaлъ є3си2 вс‰ сhны человёчєскіz;
|
Помяни́, кі́й мо́й соста́въ: єда́ бо всу́є созда́лъ єси́ вся́ сы́ны человѣ́ческія?
|
|
49
|
49
|
|
Кто2 є4сть человёкъ, и4же поживeтъ и3 не ќзритъ смeрти, и3збaвитъ дyшу свою2 и3з8 руки2 ѓдовы;
|
Кто́ є́сть человѣ́къ, и́же поживе́тъ и не у́зритъ сме́рти, изба́витъ ду́шу свою́ изъ руки́ а́довы?
|
|
50
|
50
|
|
ГдЁ сyть млcти тво‰ дрє1вніz, гDи, и4миже клsлсz є3си2 дв7ду во и4стинэ твоeй;
|
Гдѣ́ су́ть ми́лости Твоя́ дре́внія, Го́споди, и́миже кля́лся єси́ Дави́ду во и́стинѣ Твоє́й?
|
|
51
|
51
|
|
Помzни2, гDи, поношeніе р†бъ твои1хъ, є4же ўдержaхъ въ нёдрэ моeмъ мн0гихъ kзы6къ:
|
Помяни́, Го́споди, поноше́ніє ра́бъ Твои́хъ, є́же удержа́хъ въ нѣ́дрѣ моє́мъ мно́гихъ язы́къ:
|
|
52
|
52
|
|
и4мже поноси1ша врази2 твои2, гDи, и4мже поноси1ша и3змэнeнію хрістA твоегw2.
|
и́мже поноси́ша врази́ Твои́, Го́споди, и́мже поноси́ша измѣне́нію хріста́ Твоєго́.
|
|
53
|
53
|
|
Блгcвeнъ гDь во вёкъ: бyди, бyди.
|
Благослове́нъ Госпо́дь во вѣ́къ: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ п7f
|
Псалом 89
|
|
1
|
1
|
|
Мlтва мwmсeа человёка б9іz, п7f7.
|
Моли́тва Моисе́а человѣ́ка Бо́жія.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, прибёжище бhлъ є3си2 нaмъ въ р0дъ и3 р0дъ.
|
Го́споди, прибѣ́жище бы́лъ єси́ на́мъ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
3
|
3
|
|
Прeжде дaже горaмъ не бhти и3 создaтисz земли2 и3 вселeннэй, и3 t вёка и3 до вёка ты2 є3си2.
|
Пре́жде да́же гора́мъ не бы́ти и созда́тися земли́ и вселе́ннѣй, и от вѣ́ка и до вѣ́ка Ты́ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Не tврати2 человёка во смирeніе, и3 рeклъ є3си2: њбрати1тесz, сhнове человёчестіи.
|
Не отврати́ человѣ́ка во смире́ніє, и ре́клъ єси́: обрати́теся, сы́нове человѣ́честіи.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw тhсzща лётъ пред8 nчи1ма твои1ма, гDи, ћкw дeнь вчерaшній, и4же ми1мw и4де, и3 стрaжа нощнaz.
|
Я́ко ты́сяща лѣ́тъ предъ очи́ма Твои́ма, Го́споди, я́ко де́нь вчера́шній, и́же ми́мо и́де, и стра́жа нощна́я.
|
|
6
|
6
|
|
Ўничижє1ніz и4хъ лBта бyдутъ: ќтрw ћкw травA ми1мw и4детъ, ќтрw процвэтeтъ и3 прeйдетъ: на вeчеръ tпадeтъ, њжестёетъ и3 и4зсхнетъ:
|
Уничиже́нія и́хъ лѣ́та бу́дутъ: *у́тро я́ко трава́ ми́мо и́детъ, у́тро процвѣте́тъ и пре́йдетъ: на ве́черъ отпаде́тъ, ожестѣ́єтъ и и́зсхнетъ:
|
|
7
|
7
|
|
ћкw и3зчез0хомъ гнёвомъ твои1мъ, и3 ћростію твоeю смути1хомсz.
|
я́ко изчезо́хомъ гнѣ́вомъ Твои́мъ, и я́ростію Твоє́ю смути́хомся.
|
|
8
|
8
|
|
Положи1лъ є3си2 беззакHніz н†ша пред8 тоб0ю, вёкъ нaшъ въ просвэщeніе лицA твоегw2.
|
Положи́лъ єси́ беззако́нія на́ша предъ Тобо́ю, вѣ́къ на́шъ въ просвѣще́ніє лица́ Твоєго́.
|
|
9
|
9
|
|
Ћкw вси2 днjе нaши њскудёша, и3 гнёвомъ твои1мъ и3зчез0хомъ:
|
Я́ко вси́ дні́є на́ши оскудѣ́ша, и гнѣ́вомъ Твои́мъ изчезо́хомъ: 10лѣ́та на́ша я́ко паучи́на поуча́хуся:–
|
|
10
|
10
|
|
лBта н†ша ћкw паучи1на поучaхусz: днjе лётъ нaшихъ въ ни1хже сeдмьдесzтъ лётъ, ѓще же въ си1лахъ, џсмьдесzтъ лётъ, и3 мн0жае и4хъ трyдъ и3 болёзнь: ћкw пріи1де кр0тость на ны2, и3 накaжемсz.
|
–дні́є лѣ́тъ на́шихъ въ ни́хже се́дмьдесятъ лѣ́тъ, а́ще же въ си́лахъ, о́смьдесятъ лѣ́тъ, и мно́жає и́хъ тру́дъ и болѣ́знь: я́ко пріи́де кро́тость на ны́, и нака́жемся.
|
|
11
|
11
|
|
Кто2 вёсть держaву гнёва твоегw2, и3 t стрaха твоегw2 ћрость твою2 и3зчести2;
|
Кто́ вѣ́сть держа́ву гнѣ́ва Твоєго́, и от стра́ха Твоєго́ я́рость Твою́ изчести́?
|
|
12
|
12
|
|
Десни1цу твою2 тaкw скажи1 ми, и3 њков†нныz [и3 нак†занныz] сeрдцемъ въ мyдрости.
|
Десни́цу Твою́ та́ко скажи́ ми, и окова́нныя {и нака́занныя} се́рдцемъ въ му́дрости.
|
|
13
|
13
|
|
Њбрати1сz, гDи, док0лэ; и3 ўмолeнъ бyди на рабы6 тво‰.
|
Обрати́ся, Го́споди, доко́лѣ? И умоле́нъ бу́ди на рабы́ Твоя́.
|
|
14
|
14
|
|
И#сп0лнихомсz заyтра млcти твоеS, гDи, и3 возрaдовахомсz и3 возвесели1хомсz:
|
Испо́лнихомся зау́тра ми́лости Твоєя́, Го́споди, и возра́довахомся и возвесели́хомся:
|
|
15
|
15
|
|
во вс‰ дни6 нaшz возвесели1хомсz, за дни6, въ нsже смири1лъ ны2 є3си2, лBта, въ нsже ви1дэхомъ ѕл†z.
|
во вся́ дни́ на́шя возвесели́хомся, за дни́, въ ня́же смири́лъ ны́ єси́, лѣ́та, въ ня́же ви́дѣхомъ зла́я.
|
|
16
|
16
|
|
И# при1зри на рабы6 тво‰ и3 на дэлA тво‰, и3 настaви сhны и4хъ.
|
И при́зри на рабы́ Твоя́ и на дѣла́ Твоя́, и наста́ви сы́ны и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
И# бyди свётлость гDа бGа нaшегw на нaсъ, и3 дэлA рyкъ нaшихъ и3спрaви на нaсъ, и3 дёло рyкъ нaшихъ и3спрaви.
|
И бу́ди свѣ́тлость Го́спода Бо́га на́шего на на́съ, и дѣла́ ру́къ на́шихъ испра́ви на на́съ, и дѣ́ло ру́къ на́шихъ испра́ви.
|
|
Pал0мъ §
|
Псалом 90
|
|
0
|
0
|
|
ХвалA пёсни дв7довы, не надпи1санъ ў є3врє1й, ч7.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́довы, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Живhй въ п0мощи вhшнzгw, въ кр0вэ бGа нбcнагw водвори1тсz,
|
Живы́й въ по́мощи Вы́шняго, въ кро́вѣ Бо́га небе́снаго водвори́тся,
|
|
2
|
2
|
|
речeтъ гDеви: застyпникъ м0й є3си2 и3 прибёжище моE, бGъ м0й, и3 ўповaю на него2.
|
рече́тъ Го́сподеви: засту́пникъ мо́й єси́ и прибѣ́жище моє́, Бо́гъ мо́й, и упова́ю на Него́.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw т0й и3збaвитъ тS t сёти л0вчи и3 t словесE мzтeжна:
|
Я́ко То́й изба́витъ тя́ от сѣ́ти ло́вчи и от словесе́ мяте́жна:
|
|
4
|
4
|
|
плещмA свои1ма њсэни1тъ тS, и3 под8 крилB є3гw2 надёешисz: nрyжіемъ њбhдетъ тS и4стина є3гw2.
|
плещма́ Свои́ма осѣни́тъ тя́, и подъ крилѣ́ Єго́ надѣ́єшися: ору́жіємъ обы́детъ тя́ и́стина Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Не ўбои1шисz t стрaха нощнaгw, t стрэлы2 летsщіz во дни2,
|
Не убои́шися от стра́ха нощна́го, от стрѣлы́ летя́щія во дни́,
|
|
6
|
6
|
|
t вeщи во тмЁ преходsщіz, t срsща [t нападeніz] и3 бёса полyденнагw.
|
от ве́щи во тьмѣ́ преходя́щія, от сря́ща {от нападе́нія} и бѣ́са полу́деннаго.
|
|
7
|
7
|
|
Падeтъ t страны2 твоеS тhсzща, и3 тмA њдеснyю тебє2, къ тебё же не прибли1житсz:
|
Паде́тъ от страны́ твоєя́ ты́сяща, и тьма́ одесну́ю тебе́, къ тебѣ́ же не прибли́жится:
|
|
8
|
8
|
|
nбaче nчи1ма твои1ма см0триши и3 воздаsніе грёшникwвъ ќзриши.
|
оба́че очи́ма твои́ма смо́триши и воздая́ніє грѣ́шниковъ у́зриши.
|
|
9
|
9
|
|
Ћкw ты2, гDи, ўповaніе моE: вhшнzго положи1лъ є3си2 прибёжище твоE.
|
Я́ко ты́, Го́споди, упова́ніє моє́: Вы́шняго положи́лъ єси́ прибѣ́жище твоє́.
|
|
10
|
10
|
|
Не пріи1детъ къ тебЁ ѕло2, и3 рaна не прибли1житсz тэлеси2 твоемY [селeнію твоемY]:
|
Не пріи́детъ къ тебѣ́ зло́, и ра́на не прибли́жится тѣлеси́ твоєму́ {селе́нію твоєму́}:
|
|
11
|
11
|
|
ћкw ѓгGлwмъ свои6мъ заповёсть њ тебЁ, сохрани1ти тS во всёхъ путeхъ твои1хъ.
|
я́ко А́нгеломъ Свои́мъ заповѣ́сть о тебѣ́, сохрани́ти тя́ во всѣ́хъ путе́хъ твои́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
На рукaхъ в0змутъ тS, да не когдA преткнeши њ кaмень н0гу твою2:
|
На рука́хъ во́змутъ тя́, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́:
|
|
13
|
13
|
|
на ѓспіда и3 васілjска настyпиши, и3 поперeши львA и3 ѕмjz.
|
на а́спіда и васілі́ска насту́пиши, и попере́ши льва́ и змі́я.
|
|
14
|
14
|
|
Ћкw на мS ўповA, и3 и3збaвлю и5: покрhю и5, ћкw познA и4мz моE.
|
Я́ко на Мя́ упова́, и изба́влю и́: покры́ю и́, я́ко позна́ и́мя Моє́.
|
|
15
|
15
|
|
Воззовeтъ ко мнЁ, и3 ўслhшу є3го2: съ ни1мъ є4смь въ ск0рби, и3змY є3го2 и3 прослaвлю є3го2:
|
Воззове́тъ ко Мнѣ́, и услы́шу єго́: съ ни́мъ є́смь въ ско́рби, изму́ єго́ и просла́влю єго́:
|
|
16
|
16
|
|
долгот0ю днjй и3сп0лню є3го2 и3 kвлю2 є3мY спcніе моE.
|
долгото́ю дні́й испо́лню єго́ и явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ §а
|
Псалом 91
|
|
1
|
1
|
|
Pал0мъ пёсни, въ дeнь суббHтный, ч7№.
|
Псало́мъ пѣ́сни, въ де́нь суббо́тный.
|
|
2
|
2
|
|
Бlго є4сть и3сповёдатисz гDеви и3 пёти и4мени твоемY, вhшній:
|
Благо є́сть исповѣ́датися Го́сподеви и пѣ́ти и́мени Твоєму́, Вы́шній:
|
|
3
|
3
|
|
возвэщaти заyтра млcть твою2 и3 и4стину твою2 на всsку н0щь,
|
возвѣща́ти зау́тра ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ на вся́ку но́щь,
|
|
4
|
4
|
|
въ десzтострyннэмъ pалти1ри съ пёснію въ гyслехъ.
|
въ десятостру́ннѣмъ псалти́ри съ пѣ́снію въ гу́слехъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw возвесели1лъ мS є3си2, гDи, въ творeніи твоeмъ, и3 въ дёлэхъ рукY твоє1ю возрaдуюсz.
|
Я́ко возвесели́лъ мя́ єси́, Го́споди, въ творе́ніи Твоє́мъ, и въ дѣ́лѣхъ руку́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
|
6
|
6
|
|
Ћкw возвели1чишасz дэлA тво‰, гDи: ѕэлw2 ўглуби1шасz помышлє1ніz тво‰.
|
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: зѣло́ углуби́шася помышле́нія Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Мyжъ безyменъ не познaетъ, и3 неразуми1въ не разумёетъ си1хъ.
|
Му́жъ безу́менъ не позна́єтъ, и неразуми́въ не разумѣ́єтъ си́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
ВнегдA прозzб0ша грBшницы ћкw травA, и3 проник0ша вси2 дёлающіи беззак0ніе, ћкw да потребsтсz въ вёкъ вёка:
|
Внегда́ прозябо́ша грѣ́шницы я́ко трава́, и пронико́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко да потребя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка:
|
|
9
|
9
|
|
тh же вhшній во вёкъ, гDи.
|
Ты́ же вы́шній во вѣ́къ, Го́споди.
|
|
10
|
10
|
|
Ћкw сE, врази2 твои2, гDи, ћкw сE, врази2 твои2 поги1бнутъ, и3 разhдутсz вси2 дёлающіи беззак0ніе.
|
Я́ко се́, врази́ Твои́, Го́споди, я́ко се́, врази́ Твои́ поги́бнутъ, и разы́дутся вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє.
|
|
11
|
11
|
|
И# вознесeтсz ћкw є3динор0га р0гъ м0й, и3 стaрость моS въ є3лeи масти1тэ:
|
И вознесе́тся я́ко єдиноро́га ро́гъ мо́й, и ста́рость моя́ въ єле́и масти́тѣ:
|
|
12
|
12
|
|
и3 воззрЁ џко моE на враги2 мо‰, и3 востаю1щыz на мS лукaвнующыz ўслhшитъ ќхо моE.
|
и воззрѣ́ о́ко моє́ на враги́ моя́, и востаю́щыя на мя́ лука́внующыя услы́шитъ у́хо моє́.
|
|
13
|
13
|
|
Првdникъ ћкw фjніxъ процвэтeтъ: ћкw кeдръ, и4же въ лівaнэ, ўмн0житсz.
|
Пра́ведникъ я́ко фі́ніксъ процвѣте́тъ: я́ко ке́дръ, и́же въ Ліва́нѣ, умно́жится.
|
|
14
|
14
|
|
Насаждeни въ домY гDни во дв0рэхъ бGа нaшегw процвэтyтъ:
|
Насажде́ни въ дому́ Госпо́дни во дво́рѣхъ Бо́га на́шего процвѣту́тъ:
|
|
15
|
15
|
|
є3щE ўмн0жатсz въ стaрости масти1тэ, и3 благопріeмлюще бyдутъ.
|
єще́ умно́жатся въ ста́рости масти́тѣ, и благопріє́млюще бу́дутъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да возвэстsтъ, ћкw прaвъ гDь бGъ нaшъ, и3 нёсть непрaвды въ нeмъ.
|
Да возвѣстя́тъ, я́ко пра́въ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ, и нѣ́сть непра́вды въ Не́мъ.
|
|
Pал0мъ §в
|
Псалом 92
|
|
0
|
0
|
|
Въ дeнь предсуббHтный, внегдA насели1сz землS, хвалA пёсни дв7ду, ч7в7.
|
Въ де́нь предсуббо́тный, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
ГDь воцRи1сz, въ лёпоту њблечeсz: њблечeсz гDь въ си1лу и3 препоsсасz: и4бо ўтверди2 вселeнную, ћже не подви1житсz.
|
Госпо́дь воцари́ся, въ лѣ́поту облече́ся: облече́ся Госпо́дь въ си́лу и препоя́сася: и́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́жится.
|
|
2
|
2
|
|
Гот0въ пrт0лъ тв0й tт0лэ: t вёка ты2 є3си2.
|
Гото́въ престо́лъ Тво́й отто́лѣ: от вѣ́ка Ты́ єси́.
|
|
3
|
3
|
|
Воздвиг0ша рёки, гDи, воздвиг0ша рёки глaсы сво‰:
|
Воздвиго́ша рѣ́ки, Го́споди, воздвиго́ша рѣ́ки гла́сы своя́:
|
|
4
|
4
|
|
в0змутъ рёки сотрє1ніz сво‰, t гласHвъ в0дъ мн0гихъ.
|
во́змутъ рѣ́ки сотре́нія своя́, от гласо́въ во́дъ мно́гихъ. 5Ди́вны высоты́ морскі́я: ди́венъ въ высо́кихъ Госпо́дь.
|
|
5
|
5
|
|
Ди6вны высwты2 мwрск‡z: ди1венъ въ выс0кихъ гDь.
|
6Свидѣ́нія Твоя́ увѣ́ришася зѣло́. До́му Твоєму́ подоба́єтъ святы́ня, Го́споди, въ долготу́ дні́й.
|
|
6
|
|
|
СвидBніz тво‰ ўвёришасz ѕэлw2. Д0му твоемY подобaетъ с™hнz, гDи, въ долготY днjй.
|
|
|
Pал0мъ §г
|
Псалом 93
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, въ четвeртый суббHты, ч7G.
|
Псало́мъ Дави́ду, въ четве́ртый суббо́ты.
|
|
1
|
1
|
|
БGъ tмщeній гDь, бGъ tмщeній не њбинyлсz є4сть.
|
Бо́гъ отмще́ній Госпо́дь, Бо́гъ отмще́ній не обину́лся є́сть.
|
|
2
|
2
|
|
Вознеси1сz, судsй земли2, воздaждь воздаsніе гHрдымъ.
|
Вознеси́ся, Судя́й земли́, возда́ждь воздая́ніє го́рдымъ.
|
|
3
|
3
|
|
Док0лэ грBшницы, гDи, док0лэ грBшницы восхвaлzтсz;
|
Доко́лѣ грѣ́шницы, Го́споди, доко́лѣ грѣ́шницы восхва́лятся?
|
|
4
|
4
|
|
Провэщaютъ и3 возглаг0лютъ непрaвду, возглаг0лютъ вси2 дёлающіи беззак0ніе;
|
Провѣща́ютъ и возглаго́лютъ непра́вду, возглаго́лютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє?
|
|
5
|
5
|
|
Лю1ди тво‰, гDи, смири1ша, и3 достоsніе твоE њѕл0биша:
|
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, и достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
|
|
6
|
6
|
|
вдови1цу и3 си1ра ўмори1ша, и3 пришeлца ўби1ша,
|
вдови́цу и си́ра умори́ша, и прише́лца уби́ша,
|
|
7
|
7
|
|
и3 рёша: не ќзритъ гDь, нижE ўразумёетъ бGъ їaкwвль.
|
и рѣ́ша: не у́зритъ Госпо́дь, ниже́ уразумѣ́єтъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
8
|
8
|
|
Разумёйте же, безyмніи въ лю1дехъ, и3 бyіи нёкогда, ўмудри1тесz:
|
Разумѣ́йте же, безу́мніи въ лю́дехъ, и бу́іи нѣ́когда, умудри́теся:
|
|
9
|
9
|
|
насаждeй ќхо, не слhшитъ ли; и3ли2 создaвый џко, не сматрsетъ ли;
|
насажде́й у́хо, не слы́шитъ ли? Или́ созда́вый о́ко, не сматря́єтъ ли?
|
|
10
|
10
|
|
наказyzй kзhки, не њбличи1тъ ли, ўчaй человёка рaзуму;
|
Наказу́яй язы́ки, не обличи́тъ ли, уча́й человѣ́ка ра́зуму?
|
|
11
|
11
|
|
ГDь вёсть помышлє1ніz человёчєскаz, ћкw сyть сyєтна.
|
Госпо́дь вѣ́сть помышле́нія человѣ́ческая, я́ко су́ть су́єтна.
|
|
12
|
12
|
|
Бlжeнъ человёкъ, є3г0же ѓще накaжеши, гDи, и3 t зак0на твоегw2 научи1ши є3го2:
|
Блаже́нъ человѣ́къ, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, и от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́:
|
|
13
|
13
|
|
ўкроти1ти є3го2 t днjй лю1тыхъ, д0ндеже и3зрhетсz грёшному ћма.
|
укроти́ти єго́ от дні́й лю́тыхъ, до́ндеже изры́єтся грѣ́шному я́ма.
|
|
14
|
14
|
|
Ћкw не tри1нетъ гDь людjй свои1хъ, и3 достоsніz своегw2 не њстaвитъ:
|
Я́ко не отри́нетъ Госпо́дь люді́й Свои́хъ, и достоя́нія Своєго́ не оста́витъ:
|
|
15
|
15
|
|
д0ндеже прaвда њбрати1тсz на сyдъ, и3 держaщіисz є3S вси2 прaвіи с®цемъ.
|
до́ндеже пра́вда обрати́тся на су́дъ, и держа́щіися єя́ вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
16
|
16
|
|
Кто2 востaнетъ ми2 на лукaвнующыz; и3ли2 кто2 спредстaнетъ ми2 на дёлающыz беззак0ніе;
|
Кто́ воста́нетъ ми́ на лука́внующыя? Или́ кто́ спредста́нетъ ми́ на дѣ́лающыя беззако́ніє?
|
|
17
|
17
|
|
Ѓще не гDь пом0глъ бы ми2, вмaлэ всели1ласz бы во ѓдъ душA моS.
|
А́ще не Госпо́дь помо́глъ бы ми́, вма́лѣ всели́лася бы во а́дъ душа́ моя́.
|
|
18
|
18
|
|
Ѓще глаг0лахъ: подви1жесz ногA моS, млcть твоS, гDи, помогaше ми2:
|
А́ще глаго́лахъ: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше ми́:
|
|
19
|
19
|
|
по мн0жеству болёзней мои1хъ въ сeрдцы моeмъ, ўтэшє1ніz тво‰ возвесели1ша дyшу мою2.
|
по мно́жеству болѣ́зней мои́хъ въ се́рдцы моє́мъ, утѣше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
|
|
20
|
20
|
|
Да не пребyдетъ тебЁ прест0лъ беззак0ніz, созидazй трyдъ на повелёніе.
|
Да не пребу́детъ Тебѣ́ престо́лъ беззако́нія, созида́яй тру́дъ на повелѣ́ніє.
|
|
21
|
21
|
|
Ўловsтъ на дyшу првdничу, и3 кр0вь непови1нную њсyдzтъ.
|
Уловя́тъ на ду́шу пра́ведничу, и кро́вь непови́нную осу́дятъ.
|
|
22
|
22
|
|
И# бhсть мнЁ гDь въ прибёжище, и3 бGъ м0й въ п0мощь ўповaніz моегw2:
|
И бы́сть мнѣ́ Госпо́дь въ прибѣ́жище, и Бо́гъ мо́й въ по́мощь упова́нія моєго́:
|
|
23
|
23
|
|
и3 воздaстъ и5мъ гDь беззак0ніе и4хъ, и3 по лукaвствію и4хъ погуби1тъ | гDь бGъ [нaшъ].
|
и возда́стъ и́мъ Госпо́дь беззако́ніє и́хъ, и по лука́вствію и́хъ погуби́тъ я́ Госпо́дь Бо́гъ {на́шъ}.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ §д
|
Псалом 94
|
|
0
|
0
|
|
ХвалA пёсни дв7ду, не надпи1санъ ў є3врє1й, ч7д7.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Пріиди1те, возрaдуемсz гDеви, воскли1кнемъ бGу сп7си1телю нaшему:
|
Пріиди́те, возра́дуємся Го́сподеви, воскли́кнемъ Бо́гу спаси́телю на́шему:
|
|
2
|
2
|
|
предвари1мъ лицE є3гw2 во и3сповёданіи, и3 во pалмёхъ воскли1кнемъ є3мY:
|
предвари́мъ лице́ Єго́ во исповѣ́даніи, и во псалмѣ́хъ воскли́кнемъ Єму́:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw бGъ вeлій гDь, и3 цRь вeлій по всeй земли2:
|
я́ко Бо́гъ ве́лій Госпо́дь, и Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
|
|
4
|
4
|
|
ћкw въ руцЁ є3гw2 вси2 концы6 земли2, и3 высwты2 г0ръ тогw2 сyть.
|
я́ко въ руцѣ́ Єго́ вси́ концы́ земли́, и высоты́ го́ръ Того́ су́ть.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw тогw2 є4сть м0ре, и3 т0й сотвори2 є5, и3 сyшу рyцэ є3гw2 создaстэ.
|
Я́ко Того́ є́сть мо́ре, и То́й сотвори́ є́, и су́шу ру́цѣ Єго́ созда́стѣ.
|
|
6
|
6
|
|
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ є3мY, и3 восплaчемсz пред8 гDемъ сотв0ршимъ нaсъ:
|
Пріиди́те, поклони́мся и припаде́мъ Єму́, и воспла́чемся предъ Го́сподемъ сотво́ршимъ на́съ:
|
|
7
|
7
|
|
ћкw т0й є4сть бGъ нaшъ, и3 мы2 лю1діе пaжити є3гw2 и3 џвцы руки2 є3гw2. Днeсь ѓще глaсъ є3гw2 ўслhшите,
|
я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ, и мы́ лю́діє па́жити Єго́ и о́вцы руки́ Єго́. Дне́сь а́ще гла́съ Єго́ услы́шите,
|
|
8
|
8
|
|
не њжесточи1те сердeцъ вaшихъ, ћкw въ прогнёваніи, по дни2 и3скушeніz въ пустhни:
|
не ожесточи́те серде́цъ ва́шихъ, я́ко въ прогнѣ́ваніи, по дни́ искуше́нія въ пусты́ни:
|
|
9
|
9
|
|
въ џньже [и3дёже] и3скуси1ша мS nтцы2 вaши, и3скуси1ша мS, и3 ви1дэша дэлA мо‰.
|
въ о́ньже {идѣ́же} искуси́ша Мя́ отцы́ ва́ши, искуси́ша Мя́, и ви́дѣша дѣла́ Моя́.
|
|
10
|
10
|
|
Четhредесzть лётъ негодовaхъ р0да тогw2, и3 рёхъ: пrнw заблуждaютъ сeрдцемъ, тjи же не познaша путjй мои1хъ:
|
Четы́редесять лѣ́тъ негодова́хъ ро́да того́, и рѣ́хъ: при́сно заблужда́ютъ се́рдцемъ, ті́и же не позна́ша путі́й Мои́хъ:
|
|
11
|
11
|
|
ћкw клsхсz во гнёвэ моeмъ, ѓще вни1дутъ въ пок0й м0й.
|
я́ко кля́хся во гнѣ́вѣ Моє́мъ, а́ще вни́дутъ въ поко́й Мо́й.
|
|
Pал0мъ §є
|
Псалом 95
|
|
0
|
0
|
|
ХвалA пёсни дв7ду, внегдA д0мъ созидaшесz по плэнeніи, не надпи1санъ ў є3врє1й, ч7е7.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, внегда́ до́мъ созида́шеся по плѣне́ніи, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Восп0йте гDеви пёснь н0ву, восп0йте гDеви всS землS:
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, воспо́йте Го́сподеви вся́ земля́:
|
|
2
|
2
|
|
восп0йте гDеви, благослови1те и4мz є3гw2: благовэсти1те дeнь t днE спcніе є3гw2.
|
воспо́йте Го́сподеви, благослови́те и́мя Єго́: благовѣсти́те де́нь от дне́ спасе́ніє Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Возвэсти1те во kзhцэхъ слaву є3гw2, во всёхъ лю1дехъ чудесA є3гw2.
|
Возвѣсти́те во язы́цѣхъ сла́ву Єго́, во всѣ́хъ лю́дехъ чудеса́ Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw вeлій гDь и3 хвaленъ ѕэлw2, стрaшенъ є4сть над8 всёми бHги.
|
Я́ко ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми бо́ги.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw вси2 б0зи kзы6къ бёсове: гDь же небесA сотвори2.
|
Я́ко вси́ бо́зи язы́къ бѣ́сове: Госпо́дь же небеса́ сотвори́.
|
|
6
|
6
|
|
И#сповёданіе и3 красотA пред8 ни1мъ, с™hнz и3 великолёпіе во с™и1лэ є3гw2.
|
Исповѣ́даніє и красота́ предъ Ни́мъ, святы́ня и великолѣ́піє во святи́лѣ Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Принеси1те гDеви, nтeчєствіz kзы6къ, принеси1те гDеви слaву и3 чeсть.
|
Принеси́те Го́сподеви, оте́чествія язы́къ, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть.
|
|
8
|
8
|
|
Принеси1те гDеви слaву и4мени є3гw2: возми1те жє1ртвы и3 входи1те во дворы2 є3гw2.
|
Принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: возми́те же́ртвы и входи́те во дворы́ Єго́.
|
|
9
|
9
|
|
Поклони1тесz гDеви во дворЁ с™ёмъ є3гw2: да подви1житсz t лицA є3гw2 всS землS.
|
Поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́: да подви́жится от лица́ Єго́ вся́ земля́.
|
|
10
|
10
|
|
Рцhте во kзhцэхъ, ћкw гDь воцRи1сz: и4бо и3спрaви вселeнную, ћже не подви1житсz: сyдитъ лю1демъ прaвостію.
|
Рцы́те во язы́цѣхъ, я́ко Госпо́дь воцари́ся: и́бо испра́ви вселе́нную, я́же не подви́жится: су́дитъ лю́демъ пра́востію.
|
|
11
|
11
|
|
Да возвеселsтсz нб7сA, и3 рaдуетсz землS: да подви1житсz м0ре и3 и3сполнeніе є3гw2:
|
Да возвеселя́тся небеса́, и ра́дуєтся земля́: да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́:
|
|
12
|
12
|
|
возрaдуютсz полS, и3 вс‰ ±же на ни1хъ: тогдA возрaдуютсz вс‰ древA дубр†внаz
|
возра́дуются поля́, и вся́ я́же на ни́хъ: тогда́ возра́дуются вся́ древа́ дубра́вная
|
|
13
|
13
|
|
t лицA гDнz, ћкw грzдeтъ, ћкw грzдeтъ суди1ти земли2: суди1ти вселeннэй въ прaвду, и3 лю1демъ и4стиною своeю.
|
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко гряде́тъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ и́стиною Своє́ю.
|
|
Pал0мъ §ѕ
|
Псалом 96
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, є3гдA землS є3гw2 ўстроsшесz, не надпи1санъ ў є3врє1й, ч7ѕ7.
|
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ земля́ єго́ устроя́шеся, не надпи́санъ у євре́й
|
|
1
|
1
|
|
ГDь воцRи1сz, да рaдуетсz землS, да веселsтсz џстрови мн0зи.
|
Госпо́дь воцари́ся, да ра́дуєтся земля́, да веселя́тся о́строви мно́зи.
|
|
2
|
2
|
|
W$блакъ и3 мрaкъ w4крестъ є3гw2: прaвда и3 судбA и3справлeніе пrт0ла є3гw2.
|
О́блакъ и мра́къ о́крестъ Єго́: пра́вда и судьба́ исправле́ніє престо́ла Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Џгнь пред8 ни1мъ пред8и1детъ и3 попали1тъ w4крестъ враги2 є3гw2.
|
О́гнь предъ Ни́мъ предъи́детъ и попали́тъ о́крестъ враги́ Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Њсвэти1ша мHлніz є3гw2 вселeнную: ви1дэ и3 подви1жесz землS.
|
Освѣти́ша мо́лнія Єго́ вселе́нную: ви́дѣ и подви́жеся земля́.
|
|
5
|
5
|
|
Г0ры ћкw в0скъ растazша t лицA гDнz, t лицA гDа всеS земли2.
|
Го́ры я́ко во́скъ раста́яша от лица́ Госпо́дня, от лица́ Го́спода всея́ земли́.
|
|
6
|
6
|
|
Возвэсти1ша нб7сA прaвду є3гw2, и3 ви1дэша вси2 лю1діе слaву є3гw2.
|
Возвѣсти́ша небеса́ пра́вду Єго́, и ви́дѣша вси́ лю́діє сла́ву Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Да постыдsтсz вси2 клaнzющіисz и3стук†ннымъ, хвaлzщіисz њ јдwлэхъ свои1хъ: поклони1тесz є3мY, вси2 ѓгGли є3гw2.
|
Да постыдя́тся вси́ кла́няющіися истука́ннымъ, хва́лящіися о і́долѣхъ свои́хъ: поклони́теся Єму́, вси́ а́нгели Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Слhша и3 возвесели1сz сіHнъ, и3 возрaдовашасz дщє1ри їудє1йскіz, судeбъ рaди твои1хъ, гDи:
|
Слы́ша и возвесели́ся Сіо́нъ, и возра́довашася дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди:
|
|
9
|
9
|
|
ћкw ты2 гDь вhшній над8 всeю землeю, ѕэлw2 превознeслсz є3си2 над8 всёми бHги.
|
я́ко Ты́ Госпо́дь вы́шній надъ все́ю земле́ю, зѣло́ превозне́слся єси́ надъ всѣ́ми бо́ги.
|
|
10
|
10
|
|
Лю1бzщіи гDа, ненави1дите ѕл†z: храни1тъ гDь дyшы прпdбныхъ свои1хъ, и3з8 руки2 грёшничи и3збaвитъ |.
|
Лю́бящіи Го́спода, ненави́дите зла́я: храни́тъ Госпо́дь ду́шы преподо́бныхъ Свои́хъ, изъ руки́ грѣ́шничи изба́витъ я́.
|
|
11
|
11
|
|
Свётъ возсіS првdнику, и3 пр†вымъ с®цемъ весeліе.
|
Свѣ́тъ возсія́ пра́веднику, и пра́вымъ се́рдцемъ весе́ліє.
|
|
12
|
12
|
|
Весели1тесz, првdніи, њ гDэ, и3 и3сповёдайте пaмzть с™hни є3гw2.
|
Весели́теся, пра́ведніи, о Го́сподѣ, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ §з
|
Псалом 97
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, ч7з7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Восп0йте гDеви пёснь н0ву, ћкw ди6вна сотвори2 гDь: сп7сE є3го2 десни1ца є3гw2 и3 мhшца с™az є3гw2.
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, я́ко ди́вна сотвори́ Госпо́дь: спасе́ Єго́ десни́ца Єго́ и мы́шца свята́я Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
СказA гDь спcніе своE, пред8 kзы6ки tкры2 прaвду свою2.
|
Сказа́ Госпо́дь спасе́ніє Своє́, предъ язы́ки откры́ пра́вду Свою́.
|
|
3
|
3
|
|
ПомzнY млcть свою2 їaкwву и3 и4стину свою2 д0му ї}леву: ви1дэша вси2 концы6 земли2 спcніе бGа нaшегw.
|
Помяну́ ми́лость Свою́ Іа́кову и и́стину Свою́ до́му Ізра́илеву: ви́дѣша вси́ концы́ земли́ спасе́ніє Бо́га на́шего.
|
|
4
|
4
|
|
Воскли1кните бGови, всS землS, восп0йте и3 рaдуйтесz и3 п0йте.
|
Воскли́кните Богови, вся́ земля́, воспо́йте и ра́дуйтеся и по́йте.
|
|
5
|
5
|
|
П0йте гDеви въ гyслехъ, въ гyслехъ и3 глaсэ pал0мстэ,
|
По́йте Го́сподеви въ гу́слехъ, въ гу́слехъ и гла́сѣ псало́мстѣ,
|
|
6
|
6
|
|
въ трубaхъ к0ваныхъ и3 глaсомъ трубы2 р0жаны: воструби1те пред8 цReмъ гDемъ.
|
въ труба́хъ ко́ваныхъ и гла́сомъ трубы́ ро́жаны: воструби́те предъ Царе́мъ Го́сподемъ.
|
|
7
|
7
|
|
Да подви1житсz м0ре и3 и3сполнeніе є3гw2, вселeннаz и3 вси2 живyщіи на нeй.
|
Да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
|
|
8
|
8
|
|
Рёки восплeщутъ рук0ю вкyпэ, г0ры возрaдуютсz
|
Рѣ́ки воспле́щутъ руко́ю вку́пѣ, го́ры возра́дуются
|
|
9
|
9
|
|
t лицA гDнz, ћкw грzдeтъ, ћкw и4детъ суди1ти земли2: суди1ти вселeннэй въ прaвду, и3 лю1демъ прaвостію.
|
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко и́детъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ пра́востію.
|
|
Pал0мъ §и
|
Псалом 98
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, ч7}.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
ГDь воцRи1сz, да гнёваютсz лю1діе: сэдsй на херувjмэхъ, да подви1житсz землS.
|
Госпо́дь воцари́ся, да гнѣ́ваются лю́діє: сѣдя́й на Херуві́мѣхъ, да подви́жится земля́.
|
|
2
|
2
|
|
ГDь въ сіHнэ вели1къ, и3 выс0къ є4сть над8 всёми людьми2.
|
Госпо́дь въ Сіо́нѣ вели́къ, и высо́къ є́сть надъ всѣ́ми людьми́.
|
|
3
|
3
|
|
Да и3сповёдzтсz и4мени твоемY вели1кому, ћкw стрaшно и3 с™о є4сть.
|
Да исповѣ́дятся и́мени Твоєму́ вели́кому, я́ко стра́шно и свято є́сть.
|
|
4
|
4
|
|
И# чeсть царeва сyдъ лю1битъ: ты2 ўгот0валъ є3си2 правоты6, сyдъ и3 прaвду во їaкwвэ ты2 сотвори1лъ є3си2.
|
И че́сть царе́ва су́дъ лю́битъ: Ты́ угото́валъ єси́ правоты́, су́дъ и пра́вду во Іа́ковѣ Ты́ сотвори́лъ єси́.
|
|
5
|
5
|
|
Возноси1те гDа бGа нaшего и3 покланsйтесz подн0жію нHгу є3гw2, ћкw с™о є4сть.
|
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся подно́жію но́гу Єго́, я́ко свято є́сть.
|
|
6
|
6
|
|
Мwmсeй и3 ґарHнъ во їерeехъ є3гw2, и3 самуи1лъ въ призывaющихъ и4мz є3гw2: призывaху гDа, и3 т0й послyшаше и5хъ.
|
Моисе́й и Ааро́нъ во ієре́єхъ Єго́, и Самуи́лъ въ призыва́ющихъ и́мя Єго́: призыва́ху Го́спода, и То́й послу́шаше и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Въ столпЁ w4блачнэ гlаше къ ни6мъ: ћкw хранsху свидBніz є3гw2 и3 повелBніz є3гw2, ±же дадE и5мъ.
|
Въ столпѣ́ о́блачнѣ глаго́лаше къ ни́мъ: я́ко храня́ху свидѣ́нія Єго́ и повелѣ́нія Єго́, я́же даде́ и́мъ.
|
|
8
|
8
|
|
ГDи б9е нaшъ, ты2 послyшалъ є3си2 и5хъ: б9е, ты2 млcтивъ бывaлъ є3си2 и5мъ, и3 мщaz на вс‰ начин†ніz и4хъ.
|
Го́споди Бо́же на́шъ, Ты́ послу́шалъ єси́ и́хъ: Бо́же, Ты́ ми́лостивъ быва́лъ єси́ и́мъ, и мща́я на вся́ начина́нія и́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Возноси1те гDа бGа нaшего и3 покланsйтесz въ горЁ с™ёй є3гw2: ћкw с™ъ гDь бGъ нaшъ.
|
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся въ горѣ́ святѣ́й Єго́: я́ко свя́тъ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ.
|
|
Pал0мъ §f
|
Псалом 99
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду во и3сповёданіе, ч7f7.
|
Псало́мъ Дави́ду во исповѣ́даніє.
|
|
1
|
1
|
|
Воскли1кните бGови всS землS:
|
Воскли́кните Богови вся́ земля́:
|
|
2
|
2
|
|
раб0тайте гDеви въ весeліи, вни1дите пред8 ни1мъ въ рaдости.
|
рабо́тайте Го́сподеви въ весе́ліи, вни́дите предъ Ни́мъ въ ра́дости.
|
|
3
|
3
|
|
Ўвёдите, ћкw гDь т0й є4сть бGъ нaшъ: т0й сотвори2 нaсъ, ґ не мы2: мh же лю1діе є3гw2 и3 џвцы пaжити є3гw2.
|
Увѣ́дите, я́ко Госпо́дь То́й є́сть Бо́гъ на́шъ: То́й сотвори́ на́съ, а не мы́: мы́ же лю́діє Єго́ и о́вцы па́жити Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Вни1дите во вратA є3гw2 во и3сповёданіи, во дворы2 є3гw2 въ пёніихъ: и3сповёдайтесz є3мY, хвали1те и4мz є3гw2.
|
Вни́дите во врата́ Єго́ во исповѣ́даніи, во дворы́ Єго́ въ пѣ́ніихъ: исповѣ́дайтеся Єму́, хвали́те и́мя Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Ћкw бlгъ гDь, въ вёкъ млcть є3гw2, и3 дaже до р0да и3 р0да и4стина є3гw2.
|
Я́ко бла́гъ Госпо́дь, въ вѣ́къ ми́лость Єго́, и да́же до ро́да и ро́да и́стина Єго́.
|
|
Pал0мъ R
|
Псалом 100
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, R.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Млcть и3 сyдъ воспою2 тебЁ, гDи:
|
Ми́лость и су́дъ воспою́ Тебѣ́, Го́споди:
|
|
2
|
2
|
|
пою2 и3 разумёю въ пути2 непор0чнэ: когдA пріи1деши ко мнЁ; прехождaхъ въ неѕл0біи сeрдца моегw2 посредЁ д0му моегw2.
|
пою́ и разумѣ́ю въ пути́ непоро́чнѣ: когда́ пріи́деши ко мнѣ́? Прехожда́хъ въ незло́біи се́рдца моєго́ посредѣ́ до́му моєго́.
|
|
3
|
3
|
|
Не предлагaхъ пред8 nчи1ма мои1ма вeщь законопрестyпную: творsщыz преступлeніе возненави1дэхъ:
|
Не предлага́хъ предъ очи́ма мои́ма ве́щь законопресту́пную: творя́щыя преступле́ніє возненави́дѣхъ:
|
|
4
|
4
|
|
не прильпE мнЁ сeрдце стропти1во: ўклонsющагосz t менє2 лукaваго не познaхъ.
|
не прильпе́ мнѣ́ се́рдце стропти́во: уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Њклеветaющаго тaй и4скреннzго своего2, сего2 и3згонsхъ: г0рдымъ џкомъ и3 несhтымъ сeрдцемъ, съ си1мъ не kдsхъ.
|
Оклевета́ющаго та́й и́скренняго своєго́, сего́ изгоня́хъ: го́рдымъ о́комъ и несы́тымъ се́рдцемъ, съ си́мъ не ядя́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Џчи мои2 на вBрныz земли2, посаждaти | со мн0ю: ходsй по пути2 непор0чну, сeй ми2 служaше.
|
О́чи мои́ на вѣ́рныя земли́, посажда́ти я́ со мно́ю: ходя́й по пути́ непоро́чну, се́й ми́ служа́ше.
|
|
7
|
7
|
|
Не живsше посредЁ д0му моегw2 творsй гордhню: глаг0лzй непрaвєднаz не и3справлsше пред8 nчи1ма мои1ма.
|
Не живя́ше посредѣ́ до́му моєго́ творя́й горды́ню: глаго́ляй непра́ведная не исправля́ше предъ очи́ма мои́ма.
|
|
8
|
8
|
|
Воyтріz и3збивaхъ вс‰ грBшныz земли2, є4же потреби1ти t грaда гDнz вс‰ дёлающыz беззак0ніе.
|
Воу́трія избива́хъ вся́ грѣ́шныя земли́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rа
|
Псалом 101
|
|
1
|
1
|
|
Моли1тва ни1щагw, є3гдA ўнhетъ и3 пред8 гDемъ проліeтъ молeніе своE, R№.
|
Моли́тва ни́щаго, єгда́ уны́єтъ и предъ Го́сподемъ проліє́тъ моле́ніє своє́.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, ўслhши моли1тву мою2, и3 в0пль м0й къ тебЁ да пріи1детъ.
|
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, и во́пль мо́й къ Тебѣ́ да пріи́детъ.
|
|
3
|
3
|
|
Не tврати2 лицA твоегw2 t менє2: въ џньже ѓще дeнь скорблю2, приклони2 ко мнЁ ќхо твоE: въ џньже ѓще дeнь призовy тz, ск0рw ўслhши мS.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́: въ о́ньже а́ще де́нь скорблю́, приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́: въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw и3зчез0ша ћкw дhмъ днjе мои2, и3 кHсти мо‰ ћкw суши1ло сосх0шасz.
|
Я́ко изчезо́ша я́ко ды́мъ дні́є мои́, и ко́сти моя́ я́ко суши́ло сосхо́шася.
|
|
5
|
5
|
|
Ўsзвленъ бhхъ ћкw травA, и3 и4зсше сeрдце моE, ћкw забhхъ снёсти хлёбъ м0й.
|
Уя́звленъ бы́хъ я́ко трава́, и и́зсше се́рдце моє́, я́ко забы́хъ снѣ́сти хлѣ́бъ мо́й.
|
|
6
|
6
|
|
T глaса воздыхaніz моегw2 прильпE к0сть моS пл0ти моeй.
|
От гла́са воздыха́нія моєго́ прильпе́ ко́сть моя́ пло́ти моє́й.
|
|
7
|
7
|
|
Ўпод0бихсz неsсыти пустhннэй, бhхъ ћкw нощнhй врaнъ на нhрищи [на развaлинэ].
|
Уподо́бихся нея́сыти пусты́ннѣй, бы́хъ я́ко нощны́й вра́нъ на ны́рищи {на разва́линѣ}.
|
|
8
|
8
|
|
Бдёхъ и3 бhхъ ћкw пти1ца њс0бzщаzсz на здЁ [на кр0вэ].
|
Бдѣ́хъ и бы́хъ я́ко пти́ца осо́бящаяся на здѣ́ {на кро́вѣ}.
|
|
9
|
9
|
|
Вeсь дeнь поношaху ми2 врази2 мои2, и3 хвaлzщіи мS мн0ю [на мS] кленsхусz.
|
Ве́сь де́нь поноша́ху ми́ врази́ мои́, и хва́лящіи мя́ мно́ю {на мя́} кленя́хуся.
|
|
10
|
10
|
|
ЗанE пeпелъ ћкw хлёбъ kдsхъ и3 питіE моE съ плaчемъ растворsхъ,
|
Зане́ пе́пелъ я́ко хлѣ́бъ ядя́хъ и питіє́ моє́ съ пла́чемъ растворя́хъ,
|
|
11
|
11
|
|
t лицA гнёва твоегw2 и3 ћрости твоеS: ћкw вознeсъ низвeрглъ мS є3си2.
|
от лица́ гнѣ́ва Твоєго́ и я́рости Твоєя́: я́ко возне́съ низве́рглъ мя́ єси́.
|
|
12
|
12
|
|
Днjе мои2 ћкw сёнь ўклони1шасz, и3 ѓзъ ћкw сёнw и3зсх0хъ.
|
Дні́є мои́ я́ко сѣ́нь уклони́шася, и а́зъ я́ко сѣ́но изсхо́хъ.
|
|
13
|
13
|
|
Тh же, гDи, во вёкъ пребывaеши, и3 пaмzть твоS въ р0дъ и3 р0дъ.
|
Ты́ же, Го́споди, во вѣ́къ пребыва́єши, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
14
|
14
|
|
Ты2 воскRсъ ўщeдриши сіHна: ћкw врeмz ўщeдрити є3го2, ћкw пріи1де врeмz.
|
Ты́ воскре́съ уще́дриши Сіо́на: я́ко вре́мя уще́дрити єго́, я́ко пріи́де вре́мя.
|
|
15
|
15
|
|
Ћкw благоволи1ша раби2 твои2 кaменіе [њ кaменіи] є3гw2, и3 пeрсть є3гw2 ўщeдрzтъ.
|
Я́ко благоволи́ша раби́ Твои́ ка́меніє {о ка́меніи} єго́, и пе́рсть єго́ уще́дрятъ.
|
|
16
|
16
|
|
И# ўбоsтсz kзhцы и4мене гDнz, и3 вси2 цaріе зeмстіи слaвы твоеS:
|
И убоя́тся язы́цы и́мене Госпо́дня, и вси́ ца́ріє зе́мстіи сла́вы Твоєя́:
|
|
17
|
17
|
|
ћкw сози1ждетъ гDь сіHна и3 kви1тсz во слaвэ своeй.
|
я́ко сози́ждетъ Госпо́дь Сіо́на и яви́тся во сла́вѣ Своє́й.
|
|
18
|
18
|
|
ПризрЁ на моли1тву смирeнныхъ и3 не ўничижи2 молeніz и4хъ.
|
Призрѣ́ на моли́тву смире́нныхъ и не уничижи́ моле́нія и́хъ.
|
|
19
|
19
|
|
Да напи1шетсz сіE въ р0дъ и4нъ, и3 лю1діе зи1ждеміи восхвaлzтъ гDа:
|
Да напи́шется сіє́ въ ро́дъ и́нъ, и лю́діє зи́ждеміи восхва́лятъ Го́спода:
|
|
20
|
20
|
|
ћкw прини1че съ высоты2 с™hz своеS, гDь съ нб7сE на зeмлю призрЁ,
|
я́ко прини́че съ высоты́ святы́я Своєя́, Госпо́дь съ небесе́ на зе́млю призрѣ́,
|
|
21
|
21
|
|
ўслhшати воздыхaніе њковaнныхъ, разрэши1ти сhны ўмерщвлeнныхъ:
|
услы́шати воздыха́ніє окова́нныхъ, разрѣши́ти сы́ны умерщвле́нныхъ:
|
|
22
|
22
|
|
возвэсти1ти въ сіHнэ и4мz гDне и3 хвалY є3гw2 во їеrли1мэ,
|
возвѣсти́ти въ Сіо́нѣ и́мя Госпо́дне и хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мѣ,
|
|
23
|
23
|
|
внегдA собрaтисz лю1демъ вкyпэ и3 царє1мъ, є4же раб0тати гDеви.
|
внегда́ собра́тися лю́демъ вку́пѣ и царе́мъ, є́же рабо́тати Го́сподеви.
|
|
24
|
24
|
|
TвэщA є3мY на пути2 крёпости є3гw2: ўмалeніе днjй мои1хъ возвэсти1 ми:
|
Отвѣща́ Єму́ на пути́ крѣ́пости Єго́: умале́ніє дні́й мои́хъ возвѣсти́ ми:
|
|
25
|
25
|
|
не возведи2 менE во преполовeніе днjй мои1хъ: въ р0дэ родHвъ лBта тво‰.
|
не возведи́ мене́ во преполове́ніє дні́й мои́хъ: въ ро́дѣ родо́въ лѣ́та Твоя́.
|
|
26
|
26
|
|
Въ начaлэхъ ты2, гDи, зeмлю њсновaлъ є3си2, и3 дэлA рукY твоє1ю сyть небесA.
|
Въ нача́лѣхъ Ты́, Го́споди, зе́млю основа́лъ єси́, и дѣла́ руку́ Твоє́ю су́ть небеса́.
|
|
27
|
27
|
|
Т† поги1бнутъ, тh же пребывaеши: и3 вс‰ ћкw ри1за њбетшaютъ, и3 ћкw nдeжду свіeши |, и3 и3змэнsтсz.
|
Та́ поги́бнутъ, Ты́ же пребыва́єши: и вся́ я́ко ри́за обетша́ютъ, и я́ко оде́жду свіє́ши я́, и измѣня́тся.
|
|
28
|
28
|
|
Тh же т0йжде є3си2, и3 лBта тво‰ не њскудёютъ.
|
Ты́ же то́йжде єси́, и лѣ́та Твоя́ не оскудѣ́ютъ.
|
|
29
|
29
|
|
Сhнове р†бъ твои1хъ вселsтсz, и3 сёмz и4хъ во вёкъ и3спрaвитсz.
|
Сы́нове ра́бъ Твои́хъ вселя́тся, и сѣ́мя и́хъ во вѣ́къ испра́вится.
|
|
Pал0мъ Rв
|
Псалом 102
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, Rв7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Благослови2, душE моS, гDа, и3 вс‰ внyтрєннzz мо‰, и4мz с™0е є3гw2:
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и вся́ вну́тренняя моя́, и́мя свято́є Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
благослови2, душE моS, гDа, и3 не забывaй всёхъ воздаsній є3гw2:
|
благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и не забыва́й всѣ́хъ воздая́ній Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
њчищaющаго вс‰ беззакHніz тво‰, и3зцэлsющаго вс‰ недyги тво‰,
|
очища́ющаго вся́ беззако́нія твоя́, изцѣля́ющаго вся́ неду́ги твоя́,
|
|
4
|
4
|
|
и3збавлsющаго t и3стлёніz жив0тъ тв0й, вэнчaющаго тS млcтію и3 щедр0тами,
|
избавля́ющаго от истлѣ́нія живо́тъ тво́й, вѣнча́ющаго тя́ ми́лостію и щедро́тами,
|
|
5
|
5
|
|
и3сполнsющаго во бlги1хъ желaніе твоE: њбнови1тсz ћкw џрлz ю4ность твоS.
|
исполня́ющаго во благи́хъ жела́ніє твоє́: обнови́тся я́ко о́рля ю́ность твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Творsй млcтыни гDь и3 судбY всBмъ њби6димымъ.
|
Творя́й ми́лостыни Госпо́дь и судьбу́ всѣ́мъ оби́димымъ.
|
|
7
|
7
|
|
СказA пути6 сво‰ мwmсeови, сыновHмъ ї}лєвымъ хотBніz сво‰.
|
Сказа́ пути́ Своя́ Моисе́ови, сыново́мъ Ізра́илевымъ хотѣ́нія Своя́.
|
|
8
|
8
|
|
Щeдръ и3 млcтивъ гDь, долготерпэли1въ и3 многомлcтивъ.
|
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
|
|
9
|
9
|
|
Не до концA прогнёваетсz, нижE во вёкъ враждyетъ:
|
Не до конца́ прогнѣ́ваєтся, ниже́ во вѣ́къ вражду́єтъ:
|
|
10
|
10
|
|
не по беззак0ніємъ нaшымъ сотвори1лъ є4сть нaмъ, нижE по грэхHмъ нaшымъ воздaлъ є4сть нaмъ.
|
не по беззако́ніємъ на́шымъ сотвори́лъ є́сть на́мъ, ниже́ по грѣхо́мъ на́шымъ возда́лъ є́сть на́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
Ћкw по высотЁ небeснэй t земли2, ўтверди1лъ є4сть гDь млcть свою2 на боsщихсz є3гw2:
|
Я́ко по высотѣ́ небе́снѣй от земли́, утверди́лъ є́сть Госпо́дь ми́лость Свою́ на боя́щихся Єго́:
|
|
12
|
12
|
|
є3ли1кw tстоsтъ вост0цы t з†падъ, ўдaлилъ є4сть t нaсъ беззакHніz н†ша.
|
єли́ко отстоя́тъ восто́цы от за́падъ, уда́лилъ є́сть от на́съ беззако́нія на́ша.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкоже щeдритъ nтeцъ сhны, ўщeдри гDь боsщихсz є3гw2.
|
Я́коже ще́дритъ оте́цъ сы́ны, уще́дри Госпо́дь боя́щихся Єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Ћкw т0й познA создaніе нaше, помzнY, ћкw пeрсть є3смы2.
|
Я́ко То́й позна́ созда́ніє на́ше, помяну́, я́ко пе́рсть єсмы́.
|
|
15
|
15
|
|
Человёкъ, ћкw травA днjе є3гw2, ћкw цвётъ сeлный, тaкw њцвэтeтъ:
|
Человѣ́къ, я́ко трава́ дні́є єго́, я́ко цвѣ́тъ се́лный, та́ко оцвѣте́тъ:
|
|
16
|
16
|
|
ћкw дyхъ пр0йде въ нeмъ, и3 не бyдетъ, и3 не познaетъ ктомY мёста своегw2.
|
я́ко ду́хъ про́йде въ не́мъ, и не бу́детъ, и не позна́єтъ ктому́ мѣ́ста своєго́.
|
|
17
|
17
|
|
Млcть же гDнz t вёка и3 до вёка на боsщихсz є3гw2,
|
Ми́лость же Госпо́дня от вѣ́ка и до вѣ́ка на боя́щихся Єго́,
|
|
18
|
18
|
|
и3 прaвда є3гw2 на сынёхъ сынHвъ, хранsщихъ завётъ є3гw2 и3 п0мнzщихъ зaпwвэди є3гw2 твори1ти |.
|
и пра́вда Єго́ на сынѣ́хъ сыно́въ, храня́щихъ завѣ́тъ Єго́ и по́мнящихъ за́повѣди Єго́ твори́ти я́.
|
|
19
|
19
|
|
ГDь на нб7си2 ўгот0ва пrт0лъ св0й, и3 цrтво є3гw2 всёми њбладaетъ.
|
Госпо́дь на небеси́ угото́ва престо́лъ Сво́й, и ца́рство Єго́ всѣ́ми облада́єтъ.
|
|
20
|
20
|
|
Благослови1те гDа, вси2 ѓгGли є3гw2, си1льніи крёпостію, творsщіи сл0во є3гw2, ўслhшати глaсъ словeсъ є3гw2.
|
Благослови́те Го́спода, вси́ А́нгели Єго́, си́льніи крѣ́постію, творя́щіи сло́во Єго́, услы́шати гла́съ слове́съ Єго́.
|
|
21
|
21
|
|
Благослови1те гDа, вс‰ си6лы є3гw2, слуги6 є3гw2, творsщіи в0лю є3гw2.
|
Благослови́те Го́спода, вся́ си́лы Єго́, слуги́ Єго́, творя́щіи во́лю Єго́.
|
|
22
|
22
|
|
Благослови1те гDа, вс‰ дэлA є3гw2 на всsкомъ мёстэ вLчества є3гw2: благослови2, душE моS, гDа.
|
Благослови́те Го́спода, вся́ дѣла́ Єго́ на вся́комъ мѣ́стѣ влады́чества Єго́: благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
|
Pал0мъ Rг
|
Псалом 103
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, њ мірстёмъ бытіи2, RG.
|
Псало́мъ Дави́ду, о мірстѣ́мъ бытіи́.
|
|
1
|
1
|
|
Благослови2, душE моS, гDа. ГDи б9е м0й, возвели1чилсz є3си2 ѕэлw2: во и3сповёданіе и3 въ велелёпоту њблeклсz є3си2:
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мо́й, возвели́чился єси́ зѣло́: во исповѣ́даніє и въ велелѣ́поту обле́клся єси́:
|
|
2
|
2
|
|
њдэsйсz свётомъ ћкw ри1зою, простирazй нeбо ћкw к0жу:
|
одѣя́йся свѣ́томъ я́ко ри́зою, простира́яй не́бо я́ко ко́жу:
|
|
3
|
3
|
|
покрывazй водaми превhспрєннzz сво‰, полагazй w4блаки на восхождeніе своE, ходsй на крил{ вётрєню:
|
покрыва́яй вода́ми превы́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ вѣ́треню:
|
|
4
|
4
|
|
творsй ѓгGлы сво‰ дyхи, и3 слуги6 сво‰ плaмень џгненный:
|
творя́й а́нгелы Своя́ ду́хи, и слуги́ Своя́ пла́мень о́гненный:
|
|
5
|
5
|
|
њсновazй зeмлю на твeрди є3S: не преклони1тсz въ вёкъ вёка.
|
основа́яй зе́млю на тве́рди єя́: не преклони́тся въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
6
|
6
|
|
Бeздна ћкw ри1за њдэsніе є3S, на горaхъ стaнутъ в0ды:
|
Бе́здна я́ко ри́за одѣя́ніє єя́, на гора́хъ ста́нутъ во́ды:
|
|
7
|
7
|
|
t запрещeніz твоегw2 побёгнутъ, t глaса гр0ма твоегw2 ўбоsтсz.
|
от запреще́нія Твоєго́ побѣ́гнутъ, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́тся.
|
|
8
|
8
|
|
Восх0дzтъ г0ры, и3 низх0дzтъ полS, въ мёсто є4же њсновaлъ є3си2 и5мъ.
|
Восхо́дятъ го́ры, и низхо́дятъ поля́, въ мѣ́сто є́же основа́лъ єси́ и́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Предёлъ положи1лъ є3си2, є3гHже не прeйдутъ, нижE њбратsтсz покрhти зeмлю.
|
Предѣ́лъ положи́лъ єси́, єго́же не пре́йдутъ, ниже́ обратя́тся покры́ти зе́млю.
|
|
10
|
10
|
|
Посылazй и3ст0чники въ дeбрехъ, посредЁ г0ръ пр0йдутъ в0ды.
|
Посыла́яй исто́чники въ де́брехъ, посредѣ́ го́ръ про́йдутъ во́ды.
|
|
11
|
11
|
|
Напаsютъ вс‰ ѕвBри сє1лныz, ждyтъ [воспріи1мутъ] nнaгри въ жaжду свою2.
|
Напая́ютъ вся́ звѣ́ри се́лныя, жду́тъ {воспріи́мутъ} она́гри въ жа́жду свою́.
|
|
12
|
12
|
|
На тhхъ пти6цы небє1сныz привитaютъ: t среды2 кaменіz дадsтъ глaсъ.
|
На ты́хъ пти́цы небе́сныя привита́ютъ: от среды́ ка́менія дадя́тъ гла́съ.
|
|
13
|
13
|
|
Напаszй г0ры t превhспреннихъ свои1хъ: t плодA дёлъ твои1хъ насhтитсz землS.
|
Напая́яй го́ры от превы́спреннихъ Свои́хъ: от плода́ дѣ́лъ Твои́хъ насы́тится земля́.
|
|
14
|
14
|
|
Прозzбazй травY скотHмъ, и3 ѕлaкъ на слyжбу человёкwмъ, и3звести2 хлёбъ t земли2:
|
Прозяба́яй траву́ ското́мъ, и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ, извести́ хлѣ́бъ от земли́:
|
|
15
|
15
|
|
и3 віно2 весели1тъ сeрдце человёка, ўмaстити лицE є3лeемъ: и3 хлёбъ сeрдце человёка ўкрэпи1тъ.
|
и віно́ весели́тъ се́рдце человѣ́ка, ума́стити лице́ єле́ємъ: и хлѣ́бъ се́рдце человѣ́ка укрѣпи́тъ.
|
|
16
|
16
|
|
Насhтzтсz древA пwльскaz, кeдри лівaнстіи, и5хже є3си2 насади1лъ:
|
Насы́тятся древа́ польска́я, ке́дри Ліва́нстіи, и́хже єси́ насади́лъ:
|
|
17
|
17
|
|
тaмw пти6цы вогнэздsтсz, є3рwдjево жили1ще предводи1телствуетъ и4ми.
|
та́мо пти́цы вогнѣздя́тся, єроді́єво жили́ще предводи́телствуєтъ и́ми.
|
|
18
|
18
|
|
Г0ры высHкіz є3лeнємъ, кaмень прибёжище зazцємъ.
|
Го́ры высо́кія єле́немъ, ка́мень прибѣ́жище за́яцемъ.
|
|
19
|
19
|
|
Сотвори1лъ є4сть лунY во временA: с0лнце познA зaпадъ св0й.
|
Сотвори́лъ є́сть луну́ во времена́: со́лнце позна́ за́падъ сво́й.
|
|
20
|
20
|
|
Положи1лъ є3си2 тмY, и3 бhсть н0щь, въ нeйже пр0йдутъ вси2 ѕвёріе дубрaвніи,
|
Положи́лъ єси́ тму́, и бы́сть но́щь, въ не́йже про́йдутъ вси́ звѣ́ріє дубра́вніи,
|
|
21
|
21
|
|
скЂмни рыкaющіи восхи1тити и3 взыскaти t бGа пи1щу себЁ.
|
ски́мни рыка́ющіи восхи́тити и взыска́ти от Бо́га пи́щу себѣ́.
|
|
22
|
22
|
|
ВозсіS с0лнце, и3 собрaшасz, и3 въ л0жахъ свои1хъ лsгутъ.
|
Возсія́ со́лнце, и собра́шася, и въ ло́жахъ свои́хъ ля́гутъ.
|
|
23
|
23
|
|
И#зhдетъ человёкъ на дёло своE и3 на дёланіе своE до вeчера.
|
Изы́детъ человѣ́къ на дѣ́ло своє́ и на дѣ́ланіє своє́ до ве́чера.
|
|
24
|
24
|
|
Ћкw возвели1чишасz дэлA тво‰, гDи: вс‰ премdростію сотвори1лъ є3си2: и3сп0лнисz землS твaри твоеS.
|
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: вся́ прему́дростію сотвори́лъ єси́: испо́лнися земля́ тва́ри Твоєя́.
|
|
25
|
25
|
|
СіE м0ре вели1кое и3 прострaнное: тaмw гaди, и4хже нёсть числA, живHтнаz м†лаz съ вели1кими:
|
Сіє́ мо́ре вели́коє и простра́нноє: та́мо га́ди, и́хже нѣ́сть числа́, живо́тная ма́лая съ вели́кими:
|
|
26
|
26
|
|
тaмw корабли6 преплaваютъ, ѕмjй сeй, є3г0же создaлъ є3си2 ругaтисz є3мY.
|
та́мо корабли́ препла́ваютъ, змі́й се́й, єго́же созда́лъ єси́ руга́тися єму́.
|
|
27
|
27
|
|
Вс‰ къ тебЁ чaютъ, дaти пи1щу и5мъ во блaго врeмz.
|
Вся́ къ Тебѣ́ ча́ютъ, да́ти пи́щу и́мъ во бла́го вре́мя.
|
|
28
|
28
|
|
Дaвшу тебЁ и5мъ, соберyтъ: tвeрзшу тебЁ рyку, всsчєскаz и3сп0лнzтсz блaгости:
|
Да́вшу Тебѣ́ и́мъ, соберу́тъ: отве́рзшу Тебѣ́ ру́ку, вся́ческая испо́лнятся бла́гости:
|
|
29
|
29
|
|
tврaщшу же тебЁ лицE, возмzтyтсz: tи1меши дyхъ и4хъ, и3 и3зчeзнутъ и3 въ пeрсть свою2 возвратsтсz:
|
отвра́щшу же Тебѣ́ лице́, возмяту́тся: отъи́меши ду́хъ и́хъ, и изче́знутъ и въ пе́рсть свою́ возвратя́тся:
|
|
30
|
30
|
|
п0слеши д¦а твоего2, и3 сози1ждутсz, и3 њбнови1ши лицE земли2.
|
по́слеши ду́ха Твоєго́, и сози́ждутся, и обнови́ши лице́ земли́.
|
|
31
|
31
|
|
Бyди слaва гDнz во вёки: возвесели1тсz гDь њ дёлэхъ свои1хъ:
|
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во вѣ́ки: возвесели́тся Госпо́дь о дѣ́лѣхъ Свои́хъ:
|
|
32
|
32
|
|
призирazй на зeмлю и3 творsй ю5 трzсти1сz: прикасazйсz горaмъ, и3 дымsтсz.
|
призира́яй на зе́млю и творя́й ю́ трясти́ся: прикаса́яйся гора́мъ, и дымя́тся.
|
|
33
|
33
|
|
Воспою2 гDеви въ животЁ моeмъ, пою2 бGу моемY, д0ндеже є4смь:
|
Воспою́ Го́сподеви въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь:
|
|
34
|
34
|
|
да ўслади1тсz є3мY бесёда моS, ѓзъ же возвеселю1сz њ гDэ.
|
да услади́тся Єму́ бесѣ́да моя́, а́зъ же возвеселю́ся о Го́сподѣ.
|
|
35
|
35
|
|
Да и3зчeзнутъ грBшницы t земли2, и3 беззакHнницы, ћкоже не бhти и5мъ. Благослови2, душE моS, гDа.
|
Да изче́знутъ грѣ́шницы от земли́, и беззако́нницы, я́коже не бы́ти и́мъ. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rд
|
Псалом 104
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rд7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёдайтесz гDеви и3 призывaйте и4мz є3гw2, возвэсти1те во kзhцэхъ дэлA є3гw2:
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви и призыва́йте и́мя Єго́, возвѣсти́те во язы́цѣхъ дѣла́ Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
восп0йте є3мY и3 п0йте є3мY, повёдите вс‰ чудесA є3гw2.
|
воспо́йте Єму́ и по́йте Єму́, повѣ́дите вся́ чудеса́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Хвали1тесz њ и4мени с™ёмъ є3гw2: да возвесели1тсz сeрдце и4щущихъ гDа:
|
Хвали́теся о и́мени святѣ́мъ Єго́: да возвесели́тся се́рдце и́щущихъ Го́спода:
|
|
4
|
4
|
|
взыщи1те гDа и3 ўтверди1тесz, взыщи1те лицA є3гw2 вhну.
|
взыщи́те Го́спода и утверди́теся, взыщи́те лица́ Єго́ вы́ну.
|
|
5
|
5
|
|
Помzни1те чудесA є3гw2, ±же сотвори2, чудесA є3гw2 и3 судбы6 ќстъ є3гw2,
|
Помяни́те чудеса́ Єго́, я́же сотвори́, чудеса́ Єго́ и судьбы́ у́стъ Єго́,
|
|
6
|
6
|
|
сёмz ґвраaмле раби2 є3гw2, сhнове ї†кwвли и3збрaнніи є3гw2.
|
сѣ́мя Авраа́мле раби́ Єго́, сы́нове Іа́ковли избра́нніи Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Т0й гDь бGъ нaшъ: по всeй земли2 судбы6 є3гw2.
|
То́й Госпо́дь Бо́гъ на́шъ: по все́й земли́ судьбы́ Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
ПомzнY въ вёкъ завётъ св0й, сл0во, є4же заповёда въ тhсzщы родHвъ,
|
Помяну́ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й, сло́во, є́же заповѣ́да въ ты́сящы родо́въ,
|
|
9
|
9
|
|
є4же завэщA ґвраaму, и3 клsтву свою2 їсаaку:
|
є́же завѣща́ Авраа́му, и кля́тву Свою́ Ісаа́ку:
|
|
10
|
10
|
|
и3 постaви ю5 їaкwву въ повелёніе и3 ї}лю въ завётъ вёченъ,
|
и поста́ви ю́ Іа́кову въ повелѣ́ніє и Ізра́илю въ завѣ́тъ вѣ́ченъ,
|
|
11
|
11
|
|
гlz: тебЁ дaмъ зeмлю ханаaню, ќже достоsніz вaшегw.
|
глаго́ля: тебѣ́ да́мъ зе́млю Ханаа́ню, у́же достоя́нія ва́шего.
|
|
12
|
12
|
|
ВнегдA бhти и5мъ м†лымъ числ0мъ, малёйшымъ и3 пришeлцємъ въ нeй,
|
Внегда́ бы́ти и́мъ ма́лымъ число́мъ, малѣ́йшымъ и прише́лцемъ въ не́й,
|
|
13
|
13
|
|
и3 преид0ша t kзhка въ kзhкъ и3 t цaрствіz въ лю1ди и4ны:
|
и преидо́ша от язы́ка въ язы́къ и от ца́рствія въ лю́ди и́ны:
|
|
14
|
14
|
|
не њстaви человёка њби1дэти и5хъ и3 њбличи2 њ ни1хъ цари6:
|
не оста́ви человѣ́ка оби́дѣти и́хъ и обличи́ о ни́хъ цари́:
|
|
15
|
15
|
|
не прикасaйтесz пом†заннымъ мои6мъ, и3 во прbр0цэхъ мои1хъ не лукaвнуйте.
|
не прикаса́йтеся пома́заннымъ Мои́мъ, и во проро́цѣхъ Мои́хъ не лука́внуйте.
|
|
16
|
16
|
|
И# призвA глaдъ на зeмлю: всsко ўтверждeніе хлёбное сотры2.
|
И призва́ гла́дъ на зе́млю: вся́ко утвержде́ніє хлѣ́бноє сотры́.
|
|
17
|
17
|
|
ПослA пред8 ни1ми человёка: въ рабA пр0данъ бhсть їHсифъ.
|
Посла́ предъ ни́ми человѣ́ка: въ раба́ про́данъ бы́сть Іо́сифъ.
|
|
18
|
18
|
|
Смири1ша во њк0вахъ н0зэ є3гw2, желёзо пр0йде душA є3гw2,
|
Смири́ша во око́вахъ но́зѣ єго́, желѣ́зо про́йде душа́ єго́,
|
|
19
|
19
|
|
д0ндеже пріи1де сл0во є3гw2: сл0во гDне разжжE є3го2.
|
до́ндеже пріи́де сло́во Єго́: сло́во Госпо́дне разжже́ єго́.
|
|
20
|
20
|
|
ПослA цaрь и3 разрэши2 є3го2: кнsзь людjй, и3 њстaви [tпусти2] є3го2.
|
Посла́ ца́рь и разрѣши́ єго́: кня́зь люді́й, и оста́ви {отпусти́} єго́.
|
|
21
|
21
|
|
Постaви є3го2 господи1на д0му своемY и3 кнsзz всемY стzжaнію своемY,
|
Поста́ви єго́ господи́на до́му своєму́ и кня́зя всему́ стяжа́нію своєму́,
|
|
22
|
22
|
|
наказaти кн‰зи є3гw2 ћкw себE и3 стaрцы є3гw2 ўмудри1ти.
|
наказа́ти кня́зи єго́ я́ко себе́ и ста́рцы єго́ умудри́ти.
|
|
23
|
23
|
|
И# вни1де ї}ль во є3гЂпетъ, и3 їaкwвъ пришeлствова въ зeмлю хaмову.
|
И вни́де Ізра́иль во Єги́петъ, и Іа́ковъ прише́лствова въ зе́млю Ха́мову.
|
|
24
|
24
|
|
И# возрасти2 лю1ди сво‰ ѕэлw2 и3 ўкрэпи2 | пaче врагHвъ и4хъ.
|
И возрасти́ лю́ди Своя́ зѣло́ и укрѣпи́ я́ па́че враго́въ и́хъ.
|
|
25
|
25
|
|
Преврати2 сeрдце и4хъ возненави1дэти лю1ди є3гw2, лeсть сотвори1ти въ рабёхъ є3гw2.
|
Преврати́ се́рдце и́хъ возненави́дѣти лю́ди Єго́, ле́сть сотвори́ти въ рабѣ́хъ Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
ПослA мwmсeа рабA своего2, ґарHна, є3г0же и3збрA себЁ:
|
Посла́ Моисе́а раба́ Своєго́, Ааро́на, єго́же избра́ Себѣ́:
|
|
27
|
27
|
|
положи2 въ ни1хъ словесA знaменій свои1хъ и3 чудeсъ свои1хъ въ земли2 хaмовэ.
|
положи́ въ ни́хъ словеса́ зна́меній Свои́хъ и чуде́съ Свои́хъ въ земли́ Ха́мовѣ.
|
|
28
|
28
|
|
ПослA тмY и3 помрачи2, ћкw преwгорчи1ша словесA є3гw2.
|
Посла́ тму́ и помрачи́, я́ко преогорчи́ша словеса́ Єго́.
|
|
29
|
29
|
|
Преложи2 в0ды и4хъ въ кр0вь и3 и3змори2 ры6бы и4хъ.
|
Преложи́ во́ды и́хъ въ кро́вь и измори́ ры́бы и́хъ.
|
|
30
|
30
|
|
ВоскипЁ землS и4хъ жaбами въ сокр0вищницахъ царeй и4хъ.
|
Воскипѣ́ земля́ и́хъ жа́бами въ сокро́вищницахъ царе́й и́хъ.
|
|
31
|
31
|
|
РечE, и3 пріид0ша пє1сіz м{хи и3 скн‡пы во вс‰ предёлы и4хъ.
|
Рече́, и пріидо́ша пе́сія му́хи и скні́пы во вся́ предѣ́лы и́хъ.
|
|
32
|
32
|
|
Положи2 дожди6 и4хъ грaды, џгнь попалsющь въ земли2 и4хъ:
|
Положи́ дожди́ и́хъ гра́ды, о́гнь попаля́ющь въ земли́ и́хъ:
|
|
33
|
33
|
|
и3 порази2 віногрaды и4хъ и3 смHквы и4хъ, и3 сотры2 всsкое дрeво предBлъ и4хъ.
|
и порази́ віногра́ды и́хъ и смо́квы и́хъ, и сотры́ вся́коє дре́во предѣ́лъ и́хъ.
|
|
34
|
34
|
|
РечE, и3 пріид0ша прyзи и3 гyсєницы, и5мже не бЁ числA,
|
Рече́, и пріидо́ша пру́зи и гу́сеницы, и́мже не бѣ́ числа́,
|
|
35
|
35
|
|
и3 снэд0ша всsку травY въ земли2 и4хъ, и3 поzд0ша всsкъ пл0дъ земли2 и4хъ.
|
и снѣдо́ша вся́ку траву́ въ земли́ и́хъ, и поядо́ша вся́къ пло́дъ земли́ и́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
И# порази2 всsкаго пeрвенца въ земли2 и4хъ, начaтокъ всsкагw трудA и4хъ:
|
И порази́ вся́каго пе́рвенца въ земли́ и́хъ, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ:
|
|
37
|
37
|
|
и3 и3зведE | съ сребр0мъ и3 злaтомъ: и3 не бЁ въ колёнэхъ и4хъ болsй.
|
и изведе́ я́ съ сребро́мъ и зла́томъ: и не бѣ́ въ колѣ́нѣхъ и́хъ боля́й.
|
|
38
|
38
|
|
Возвесели1сz є3гЂпетъ во и3схождeніи и4хъ: ћкw нападE стрaхъ и4хъ на нS.
|
Возвесели́ся Єги́петъ во исхожде́ніи и́хъ: я́ко нападе́ стра́хъ и́хъ на ня́.
|
|
39
|
39
|
|
РаспрострE w4блакъ въ покр0въ и5мъ, и3 џгнь, є4же просвэти1ти и5мъ н0щію.
|
Распростре́ о́блакъ въ покро́въ и́мъ, и о́гнь, є́же просвѣти́ти и́мъ но́щію.
|
|
40
|
40
|
|
Проси1ша, и3 пріид0ша крaстєли, и3 хлёба небeснагw насhти |:
|
Проси́ша, и пріидо́ша кра́стели, и хлѣ́ба небе́снаго насы́ти я́:
|
|
41
|
41
|
|
развeрзе кaмень, и3 потек0ша в0ды, потек0ша въ безв0дныхъ рёки:
|
разве́рзе ка́мень, и потеко́ша во́ды, потеко́ша въ безво́дныхъ рѣ́ки:
|
|
42
|
42
|
|
ћкw помzнY сл0во с™0е своE, є4же ко ґвраaму рабY своемY.
|
я́ко помяну́ сло́во свято́є Своє́, є́же ко Авраа́му рабу́ Своєму́.
|
|
43
|
43
|
|
И# и3зведE лю1ди сво‰ въ рaдости и3 и3збр†нныz сво‰ въ весeліи.
|
И изведе́ лю́ди Своя́ въ ра́дости и избра́нныя Своя́ въ весе́ліи.
|
|
44
|
44
|
|
И# дадE и5мъ страны6 kзы6къ, и3 труды2 людjй наслёдоваша:
|
И даде́ и́мъ страны́ язы́къ, и труды́ люді́й наслѣ́доваша:
|
|
45
|
45
|
|
ћкw да сохранsтъ њправд†ніz є3гw2 и3 зак0на є3гw2 взhщутъ.
|
я́ко да сохраня́тъ оправда́нія Єго́ и зако́на Єго́ взы́щутъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rє
|
Псалом 105
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rе7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёдайтесz гDеви, ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Кто2 возглаг0летъ си6лы гDни, слы6шаны сотвори1тъ вс‰ хвалы6 є3гw2;
|
Кто́ возглаго́летъ си́лы Госпо́дни, слы́шаны сотвори́тъ вся́ хвалы́ Єго́?
|
|
3
|
3
|
|
Бlжeни хранsщіи сyдъ и3 творsщіи прaвду во всsкое врeмz.
|
Блаже́ни храня́щіи су́дъ и творя́щіи пра́вду во вся́коє вре́мя.
|
|
4
|
4
|
|
Помzни2 нaсъ, гDи, во бlговолeніи людjй твои1хъ, посэти2 нaсъ спcніемъ твои1мъ,
|
Помяни́ на́съ, Го́споди, во благоволе́ніи люді́й Твои́хъ, посѣти́ на́съ спасе́ніємъ Твои́мъ,
|
|
5
|
5
|
|
ви1дэти во блaгости и3збр†нныz тво‰, возвесели1тисz въ весeліи kзhка твоегw2, хвали1тисz съ достоsніемъ твои1мъ.
|
ви́дѣти во бла́гости избра́нныя Твоя́, возвесели́тися въ весе́ліи язы́ка Твоєго́, хвали́тися съ достоя́ніємъ Твои́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Согрэши1хомъ со nтцы6 нaшими, беззак0нновахомъ, непрaвдовахомъ:
|
Согрѣши́хомъ со отцы́ на́шими, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ:
|
|
7
|
7
|
|
nтцы2 нaши во є3гЂптэ не разумёша чудeсъ твои1хъ, ни помzнyша мн0жества млcти твоеS: и3 преwгорчи1ша восходsще въ чермн0е м0ре.
|
отцы́ на́ши во Єги́птѣ не разумѣ́ша чуде́съ Твои́хъ, ни помяну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́: и преогорчи́ша восходя́ще въ Чермно́є мо́ре.
|
|
8
|
8
|
|
И# сп7сE и5хъ и4мене своегw2 рaди, сказaти си1лу свою2:
|
И спасе́ и́хъ и́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́:
|
|
9
|
9
|
|
и3 запрети2 чермн0му м0рю, и3 и3зсsче: и3 настaви [преведE] | въ бeзднэ ћкw въ пустhни.
|
и запрети́ Чермно́му мо́рю, и изся́че: и наста́ви {преведе́} я́ въ бе́зднѣ я́ко въ пусты́ни.
|
|
10
|
10
|
|
И# сп7сE | и3з8 руки2 ненави1дzщихъ и3 и3збaви | и3з8 руки2 врагHвъ.
|
И спасе́ я́ изъ руки́ ненави́дящихъ и изба́ви я́ изъ руки́ враго́въ.
|
|
11
|
11
|
|
Покры2 водA стужaющыz и5мъ: ни є3ди1нъ t ни1хъ и3збhсть.
|
Покры́ вода́ стужа́ющыя и́мъ: ни єди́нъ от ни́хъ избы́сть.
|
|
12
|
12
|
|
И# вёроваша словеси2 є3гw2 и3 воспёша хвалY є3гw2.
|
И вѣ́роваша словеси́ Єго́ и воспѣ́ша хвалу́ Єго́.
|
|
13
|
13
|
|
Ўскори1ша, забhша дэлA є3гw2, не стерпёша совёта є3гw2:
|
Ускори́ша, забы́ша дѣла́ Єго́, не стерпѣ́ша совѣ́та Єго́:
|
|
14
|
14
|
|
и3 похотёша желaнію въ пустhни и3 и3скуси1ша бGа въ безв0днэй.
|
и похотѣ́ша жела́нію въ пусты́ни и искуси́ша Бо́га въ безво́днѣй.
|
|
15
|
15
|
|
И# дадE и5мъ прошeніе и4хъ, послA сhтость въ дyшы и4хъ.
|
И даде́ и́мъ проше́ніє и́хъ, посла́ сы́тость въ ду́шы и́хъ.
|
|
16
|
16
|
|
И# прогнёваша мwmсeа въ станY, ґарHна с™aго гDнz.
|
И прогнѣ́ваша Моисе́а въ стану́, Ааро́на свята́го Госпо́дня.
|
|
17
|
17
|
|
Tвeрзесz землS и3 пожрE даfaна и3 покры2 на с0нмищи ґвірHна:
|
Отве́рзеся земля́ и пожре́ Даѳа́на и покры́ на со́нмищи Авіро́на:
|
|
18
|
18
|
|
и3 разжжeсz џгнь въ с0нмэ и4хъ, плaмень попали2 грёшники.
|
и разжже́ся о́гнь въ со́нмѣ и́хъ, пла́мень попали́ грѣ́шники.
|
|
19
|
19
|
|
И# сотвори1ша телцA въ хwри1вэ и3 поклони1шасz и3стукaнному:
|
И сотвори́ша телца́ въ Хори́вѣ и поклони́шася истука́нному:
|
|
20
|
20
|
|
и3 и3змэни1ша слaву є3гw2 въ под0біе телцA kдyщагw травY.
|
и измѣни́ша сла́ву Єго́ въ подо́біє телца́ яду́щаго траву́.
|
|
21
|
21
|
|
И# забhша бGа сп7сaющаго и5хъ, сотв0ршаго вє1ліz во є3гЂптэ,
|
И забы́ша Бо́га спаса́ющаго и́хъ, сотво́ршаго ве́лія во Єги́птѣ,
|
|
22
|
22
|
|
чудесA въ земли2 хaмовэ, стр†шнаz въ м0ри чермнёмъ.
|
чудеса́ въ земли́ Ха́мовѣ, стра́шная въ мо́ри Чермнѣ́мъ.
|
|
23
|
23
|
|
И# речE потреби1ти и5хъ, ѓще не бы2 мwmсeй и3збрaнный є3гw2 стaлъ въ сокрушeніи пред8 ни1мъ, возврати1ти ћрость є3гw2, да не погуби1тъ и5хъ.
|
И рече́ потреби́ти и́хъ, а́ще не бы́ Моисе́й избра́нный Єго́ ста́лъ въ сокруше́ніи предъ Ни́мъ, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́тъ и́хъ.
|
|
24
|
24
|
|
И# ўничижи1ша зeмлю желaнную, не ћша вёры словеси2 є3гw2:
|
И уничижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша вѣ́ры словеси́ Єго́:
|
|
25
|
25
|
|
и3 пороптaша въ селeніихъ свои1хъ, не ўслhшаша глaса гDнz.
|
и поропта́ша въ селе́ніихъ свои́хъ, не услы́шаша гла́са Госпо́дня.
|
|
26
|
26
|
|
И# воздви1же рyку свою2 на нS, низложи1ти | въ пустhни,
|
И воздви́же ру́ку Свою́ на ня́, низложи́ти я́ въ пусты́ни,
|
|
27
|
27
|
|
и3 низложи1ти сёмz и4хъ во kзhцэхъ, и3 расточи1ти | въ страны6.
|
и низложи́ти сѣ́мя и́хъ во язы́цѣхъ, и расточи́ти я́ въ страны́.
|
|
28
|
28
|
|
И# причасти1шасz веельфегHру и3 снэд0ша жє1ртвы мeртвыхъ:
|
И причасти́шася Веєльфего́ру и снѣдо́ша же́ртвы ме́ртвыхъ:
|
|
29
|
29
|
|
и3 раздражи1ша є3го2 въ начинaніихъ свои1хъ, и3 ўмн0жисz въ ни1хъ падeніе.
|
и раздражи́ша Єго́ въ начина́ніихъ свои́хъ, и умно́жися въ ни́хъ паде́ніє.
|
|
30
|
30
|
|
И# стA фінеeсъ и3 ўми1лостиви, и3 престA сёчь:
|
И ста́ Фінеє́съ и уми́лостиви, и преста́ сѣ́чь:
|
|
31
|
31
|
|
и3 вмэни1сz є3мY въ прaвду, въ р0дъ и3 р0дъ до вёка.
|
и вмѣни́ся єму́ въ пра́вду, въ ро́дъ и ро́дъ до вѣ́ка.
|
|
32
|
32
|
|
И# прогнёваша є3го2 на водЁ прерэкaніz, и3 њѕл0бленъ бhсть мwmсeй и4хъ рaди:
|
И прогнѣ́ваша Єго́ на водѣ́ Прерѣка́нія, и озло́бленъ бы́сть Моисе́й и́хъ ра́ди:
|
|
33
|
33
|
|
ћкw преwгорчи1ша дyхъ є3гw2 и3 рaзнствова ўстнaма свои1ма.
|
я́ко преогорчи́ша ду́хъ єго́ и ра́знствова устна́ма свои́ма.
|
|
34
|
34
|
|
Не потреби1ша kзhки, ±же речE гDь и5мъ.
|
Не потреби́ша язы́ки, я́же рече́ Госпо́дь и́мъ.
|
|
35
|
35
|
|
И# смэси1шасz во kзhцэхъ и3 навык0ша дэлHмъ и4хъ:
|
И смѣси́шася во язы́цѣхъ и навыко́ша дѣло́мъ и́хъ:
|
|
36
|
36
|
|
и3 пораб0таша и3стук†ннымъ и4хъ, и3 бhсть и5мъ въ соблaзнъ.
|
и порабо́таша истука́ннымъ и́хъ, и бы́сть и́мъ въ собла́знъ.
|
|
37
|
37
|
|
И# пожр0ша сhны сво‰ и3 дщє1ри сво‰ бэсовHмъ,
|
И пожро́ша сы́ны своя́ и дще́ри своя́ бѣсово́мъ,
|
|
38
|
38
|
|
и3 проліsша кр0вь непови1нную, кр0вь сынHвъ свои1хъ и3 дщeрей, ±же пожр0ша и3стук†ннымъ хана†нскимъ: и3 ўбіeна бhсть землS и4хъ кровьми2
|
и пролія́ша кро́вь непови́нную, кро́вь сыно́въ свои́хъ и дще́рей, я́же пожро́ша истука́ннымъ Ханаа́нскимъ: и убіє́на бы́сть земля́ и́хъ кровьми́
|
|
39
|
39
|
|
и3 њскверни1сz въ дёлэхъ и4хъ: и3 соблуди1ша въ начинaніихъ свои1хъ.
|
и оскверни́ся въ дѣ́лѣхъ и́хъ: и соблуди́ша въ начина́ніихъ свои́хъ.
|
|
40
|
40
|
|
И# разгнёвасz ћростію гDь на лю1ди сво‰ и3 њмерзи2 достоsніе своE:
|
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ и омерзи́ достоя́ніє Своє́:
|
|
41
|
41
|
|
и3 предадE | въ рyки врагHвъ, и3 њбладaша и4ми ненави1дzщіи и5хъ.
|
и предаде́ я́ въ ру́ки враго́въ, и облада́ша и́ми ненави́дящіи и́хъ.
|
|
42
|
42
|
|
И# стужи1ша и5мъ врази2 и4хъ: и3 смири1шасz под8 рукaми и4хъ.
|
И стужи́ша и́мъ врази́ и́хъ: и смири́шася подъ рука́ми и́хъ.
|
|
43
|
43
|
|
Мн0жицею и3збaви |: тjи же преwгорчи1ша є3го2 совётомъ свои1мъ, и3 смири1шасz въ беззак0ніихъ свои1хъ.
|
Мно́жицею изба́ви я́: ті́и же преогорчи́ша Єго́ совѣ́томъ свои́мъ, и смири́шася въ беззако́ніихъ свои́хъ.
|
|
44
|
44
|
|
И# ви1дэ гDь, внегдA скорбёти и5мъ, внегдA ўслhшаше молeніе и4хъ:
|
И ви́дѣ Госпо́дь, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, внегда́ услы́шаше моле́ніє и́хъ:
|
|
45
|
45
|
|
и3 помzнY завётъ св0й, и3 раскazсz по мн0жеству млcти своеS:
|
и помяну́ завѣ́тъ Сво́й, и раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́:
|
|
46
|
46
|
|
и3 дадE | въ щедрHты пред8 всёми плэни1вшими |.
|
и даде́ я́ въ щедро́ты предъ всѣ́ми плѣни́вшими я́.
|
|
47
|
47
|
|
Сп7си1 ны, гDи, б9е нaшъ, и3 собери1 ны t kзы6къ, и3сповёдатисz и4мени твоемY с™0му, хвали1тисz во хвалЁ твоeй.
|
Спаси́ ны, Го́споди, Бо́же на́шъ, и собери́ ны от язы́къ, исповѣ́датися и́мени Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалѣ́ Твоє́й.
|
|
48
|
48
|
|
Блгcвeнъ гDь бGъ ї}левъ t вёка и3 до вёка. И# рекyтъ вси2 лю1діе: бyди, бyди.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка. И реку́тъ вси́ лю́діє: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rѕ
|
Псалом 106
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rѕ7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёдайтесz гDеви, ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Да рекyтъ и3збaвленніи гDемъ, и5хже и3збaви и3з8 руки2 врагA,
|
Да реку́тъ изба́вленніи Го́сподемъ, и́хже изба́ви изъ руки́ врага́,
|
|
3
|
3
|
|
и3 t стрaнъ собрA и4хъ, t востHкъ и3 з†падъ, и3 сёвера и3 м0рz:
|
и от стра́нъ собра́ и́хъ, от восто́къ и за́падъ, и сѣ́вера и мо́ря:
|
|
4
|
4
|
|
заблуди1ша въ пустhни безв0днэй, пути2 грaда њби1телнагw не њбрэт0ша:
|
заблуди́ша въ пусты́ни безво́днѣй, пути́ гра́да оби́телнаго не обрѣто́ша:
|
|
5
|
5
|
|
ѓлчуще и3 жaждуще, душA и4хъ въ ни1хъ и3зчезE.
|
а́лчуще и жа́ждуще, душа́ и́хъ въ ни́хъ изчезе́.
|
|
6
|
6
|
|
И# воззвaша ко гDу, внегдA скорбёти и5мъ, и3 t нyждъ и4хъ и3збaви |:
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изба́ви я́:
|
|
7
|
7
|
|
и3 настaви | на пyть прaвъ, вни1ти во грaдъ њби1телный.
|
и наста́ви я́ на пу́ть пра́въ, вни́ти во гра́дъ оби́телный.
|
|
8
|
8
|
|
Да и3сповёдzтсz [да и3сповёдzтъ] гDеви млcти є3гw2 и3 чудесA є3гw2 сыновHмъ человёчєскимъ:
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
9
|
9
|
|
ћкw насhтилъ є4сть дyшу тщY, и3 дyшу ѓлчущу и3сп0лни бл†гъ:
|
я́ко насы́тилъ є́сть ду́шу тщу́, и ду́шу а́лчущу испо́лни бла́гъ:
|
|
10
|
10
|
|
сэдsщыz во тмЁ и3 сёни смeртнэй, њков†нныz нищет0ю и3 желёзомъ,
|
сѣдя́щыя во тмѣ́ и сѣ́ни сме́ртнѣй, окова́нныя нището́ю и желѣ́зомъ,
|
|
11
|
11
|
|
ћкw преwгорчи1ша словесA б9іz, и3 совётъ вhшнzгw раздражи1ша.
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, и совѣ́тъ Вы́шняго раздражи́ша.
|
|
12
|
12
|
|
И# смири1сz въ трудёхъ сeрдце и4хъ, и3 и3знемог0ша, и3 не бЁ помагazй.
|
И смири́ся въ трудѣ́хъ се́рдце и́хъ, и изнемого́ша, и не бѣ́ помага́яй.
|
|
13
|
13
|
|
И# воззвaша ко гDу, внегдA скорбёти и5мъ, и3 t нyждъ и4хъ сп7сE |:
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
|
14
|
14
|
|
и3 и3зведE | и3з8 тмы2 и3 сёни смeртныz, и3 ќзы и4хъ растерзA.
|
и изведе́ я́ изъ тмы́ и сѣ́ни сме́ртныя, и у́зы и́хъ растерза́.
|
|
15
|
15
|
|
Да и3сповёдzтсz [да и3сповёдzтъ] гDеви млcти є3гw2 и3 чудесA є3гw2 сыновHмъ человёчєскимъ:
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
16
|
16
|
|
ћкw сокруши2 вратA мBднаz, и3 верєи2 желBзныz сломи2.
|
я́ко сокруши́ врата́ мѣ́дная, и вереи́ желѣ́зныя сломи́.
|
|
17
|
17
|
|
Воспріsтъ | t пути2 беззак0ніz и4хъ: беззак0ній бо рaди свои1хъ смири1шасz.
|
Воспрія́тъ я́ от пути́ беззако́нія и́хъ: беззако́ній бо ра́ди свои́хъ смири́шася.
|
|
18
|
18
|
|
Всsкагw брaшна возгнушaсz душA и4хъ, и3 прибли1жишасz до врaтъ смeртныхъ.
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ и́хъ, и прибли́жишася до вра́тъ сме́ртныхъ.
|
|
19
|
19
|
|
И# воззвaша ко гDу, внегдA скорбёти и5мъ, и3 t нyждъ и4хъ сп7сE |:
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
|
20
|
20
|
|
послA сл0во своE, и3 и3зцэли2 |, и3 и3збaви | t растлёній и4хъ.
|
посла́ сло́во Своє́, и изцѣли́ я́, и изба́ви я́ от растлѣ́ній и́хъ.
|
|
21
|
21
|
|
Да и3сповёдzтсz [да и3сповёдzтъ] гDеви млcти є3гw2 и3 чудесA є3гw2 сыновHмъ человёчєскимъ:
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
22
|
22
|
|
и3 да пожрyтъ є3мY жeртву хвалы2 и3 да возвэстsтъ дэлA є3гw2 въ рaдости.
|
и да пожру́тъ Єму́ же́ртву хвалы́ и да возвѣстя́тъ дѣла́ Єго́ въ ра́дости.
|
|
23
|
23
|
|
Сходsщіи въ м0ре въ кораблeхъ, творsщіи дBланіz въ водaхъ мн0гихъ,
|
Сходя́щіи въ мо́ре въ корабле́хъ, творя́щіи дѣ́ланія въ вода́хъ мно́гихъ,
|
|
24
|
24
|
|
тjи ви1дэша дэлA гDнz и3 чудесA є3гw2 во глубинЁ.
|
ті́и ви́дѣша дѣла́ Госпо́дня и чудеса́ Єго́ во глубинѣ́.
|
|
25
|
25
|
|
РечE, и3 стA дyхъ бyренъ, и3 вознес0шасz вHлны є3гw2:
|
Рече́, и ста́ ду́хъ бу́ренъ, и вознесо́шася во́лны єго́:
|
|
26
|
26
|
|
восх0дzтъ до небeсъ и3 низх0дzтъ до бeзднъ: душA и4хъ въ ѕлhхъ тazше:
|
восхо́дятъ до небе́съ и низхо́дятъ до бе́зднъ: душа́ и́хъ въ злы́хъ та́яше:
|
|
27
|
27
|
|
смzт0шасz, подвиг0шасz ћкw піsный, и3 всS мyдрость и4хъ поглощенA бhсть.
|
смято́шася, подвиго́шася я́ко пія́ный, и вся́ му́дрость и́хъ поглощена́ бы́сть.
|
|
28
|
28
|
|
И# воззвaша ко гDу, внегдA скорбёти и5мъ, и3 t нyждъ и4хъ и3зведE |:
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изведе́ я́:
|
|
29
|
29
|
|
и3 повелЁ бyри, и3 стA въ тишинY, и3 ўмолк0ша вHлны є3гw2.
|
и повелѣ́ бу́ри, и ста́ въ тишину́, и умолко́ша во́лны єго́.
|
|
30
|
30
|
|
И# возвесели1шасz, ћкw ўмолк0ша, и3 настaви | въ пристaнище хотёніz своегw2.
|
И возвесели́шася, я́ко умолко́ша, и наста́ви я́ въ приста́нище хотѣ́нія Своєго́.
|
|
31
|
31
|
|
Да и3сповёдzтсz [да и3сповёдzтъ] гDеви млcти є3гw2 и3 чудесA є3гw2 сыновHмъ человёчєскимъ:
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
32
|
32
|
|
да вознесyтъ є3го2 въ цRкви людстёй, и3 на сэдaлищи стaрєцъ восхвaлzтъ є3го2.
|
да вознесу́тъ Єго́ въ це́ркви людстѣ́й, и на сѣда́лищи ста́рецъ восхва́лятъ Єго́.
|
|
33
|
33
|
|
Положи1лъ є4сть рёки въ пустhню и3 и3схHдиша вwднaz въ жaжду,
|
Положи́лъ є́сть рѣ́ки въ пусты́ню и исхо́диша водна́я въ жа́жду,
|
|
34
|
34
|
|
зeмлю плодон0сную въ слaность, t ѕл0бы живyщихъ на нeй.
|
зе́млю плодоно́сную въ сла́ность, от зло́бы живу́щихъ на не́й.
|
|
35
|
35
|
|
Положи1лъ є4сть пустhню во є3зeра вwднaz и3 зeмлю безв0дную во и3схHдища вwднaz.
|
Положи́лъ є́сть пусты́ню во єзе́ра водна́я и зе́млю безво́дную во исхо́дища водна́я.
|
|
36
|
36
|
|
И# насели2 тaмw ѓлчущыz, и3 состaвиша грaды њби1тєлны:
|
И насели́ та́мо а́лчущыя, и соста́виша гра́ды оби́телны:
|
|
37
|
37
|
|
и3 насёzша сeла, и3 насади1ша віногрaды, и3 сотвори1ша пл0дъ жи1тенъ.
|
и насѣ́яша се́ла, и насади́ша віногра́ды, и сотвори́ша пло́дъ жи́тенъ.
|
|
38
|
38
|
|
И# блгcви2 |, и3 ўмн0жишасz ѕэлw2: и3 скоты2 и4хъ не ўмaли.
|
И благослови́ я́, и умно́жишася зѣло́: и скоты́ и́хъ не ума́ли.
|
|
39
|
39
|
|
И# ўмaлишасz и3 њѕл0бишасz t ск0рби ѕHлъ и3 болёзни:
|
И ума́лишася и озло́бишася от ско́рби зо́лъ и болѣ́зни:
|
|
40
|
40
|
|
и3зліsсz ўничижeніе на кн‰зи и4хъ, и3 њблазни2 [заблуждaти сотвори2] | по непрох0днэй, ґ не по пути2.
|
излія́ся уничиже́ніє на кня́зи и́хъ, и облазни́ {заблужда́ти сотвори́} я́ по непрохо́днѣй, а не по пути́.
|
|
41
|
41
|
|
И# пом0же ўб0гу t нищеты2 и3 положи2 ћкw џвцы nтeчєствіz.
|
И помо́же убо́гу от нищеты́ и положи́ я́ко о́вцы оте́чествія.
|
|
42
|
42
|
|
Ќзрzтъ прaвіи и3 возвеселsтсz, и3 всsкое беззак0ніе загради1тъ ўстA сво‰.
|
У́зрятъ пра́віи и возвеселя́тся, и вся́коє беззако́ніє загради́тъ уста́ своя́.
|
|
43
|
43
|
|
Кто2 премyдръ и3 сохрани1тъ сі‰; и3 ўразумёютъ млcти гDни.
|
Кто́ прему́дръ и сохрани́тъ сія́? И уразумѣ́ютъ ми́лости Госпо́дни.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rз
|
Псалом 107
|
|
1
|
1
|
|
Пёснь, pал0мъ дв7ду, Rз7.
|
Пѣ́снь, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Гот0во сeрдце моE, б9е, гот0во сeрдце моE: воспою2 и3 пою2 во слaвэ моeй.
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
|
|
3
|
3
|
|
Востaни, слaва моS, востaни, pалти1рю и3 гyсли: востaну рaнw.
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
|
|
4
|
4
|
|
И#сповёмсz тебЁ въ лю1дехъ, гDи, пою2 тебЁ во kзhцэхъ:
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, пою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw вeліz верхY нб7съ млcть твоS и3 до w4блакъ и4стина твоS.
|
я́ко ве́лія верху́ небе́съ ми́лость Твоя́ и до о́блакъ и́стина Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Вознеси1сz на нб7сA, б9е, и3 по всeй земли2 слaва твоS,
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́,
|
|
7
|
7
|
|
ћкw да и3збaвzтсz возлю1бленніи твои2: сп7си2 десни1цею твоeю и3 ўслhши мS.
|
я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́: спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
БGъ возгlа во с™ёмъ своeмъ: вознесyсz и3 раздэлю2 сікjму, и3 ўд0ль селeній размёрю.
|
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: вознесу́ся и раздѣлю́ Сікі́му, и удо́ль Селе́ній размѣ́рю.
|
|
9
|
9
|
|
М0й є4сть галаaдъ, и3 м0й є4сть манассjй, и3 є3фрeмъ заступлeніе главы2 моеS: їyда цaрь м0й,
|
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, и Єфре́мъ заступле́ніє главы́ Моєя́: Іу́да ца́рь Мо́й,
|
|
10
|
10
|
|
мwaвъ кон0бъ ўповaніz моегw2: на їдумeю наложY сап0гъ м0й: мнЁ и3ноплемє1нницы покори1шасz.
|
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю наложу́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
|
|
11
|
11
|
|
Кто2 введeтъ мS во грaдъ њграждeніz; и3ли2 кто2 настaвитъ мS до їдумeи;
|
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
|
|
12
|
12
|
|
Не тh ли, б9е, tри1нувый нaсъ, и3 не и3зhдеши, б9е, въ си1лахъ нaшихъ;
|
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
|
|
13
|
13
|
|
Дaждь нaмъ п0мощь t ск0рби: и3 сyетно спасeніе человёческо.
|
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
|
|
14
|
14
|
|
Њ бз7э сотвори1мъ си1лу, и3 т0й ўничижи1тъ враги2 нaшz.
|
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу, и То́й уничижи́тъ враги́ на́шя.
|
|
Pал0мъ Rи
|
Псалом 108
|
|
0
|
0
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, R}.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Б9е, хвалы2 моеS не премолчи2:
|
Бо́же, хвалы́ моєя́ не премолчи́:
|
|
2
|
2
|
|
ћкw ўстA грBшнича и3 ўстA льсти1вагw на мS tверз0шасz, глаг0лаша на мS љзhкомъ льсти1вымъ,
|
я́ко уста́ грѣ́шнича и уста́ льсти́ваго на мя́ отверзо́шася, глаго́лаша на мя́ язы́комъ льсти́вымъ,
|
|
3
|
3
|
|
и3 словесы2 ненави1стными њбыд0ша мS, и3 брaшасz со мн0ю тyне.
|
и словесы́ ненави́стными обыдо́ша мя́, и бра́шася со мно́ю ту́не.
|
|
4
|
4
|
|
Вмёстw є4же люби1ти мS, њболгaху мS, ѓзъ же молsхсz:
|
Вмѣ́сто є́же люби́ти мя́, оболга́ху мя́, а́зъ же моля́хся:
|
|
5
|
5
|
|
и3 положи1ша на мS ѕл†z за бlг†z, и3 нeнависть за возлюблeніе моE.
|
и положи́ша на мя́ зла́я за блага́я, и не́нависть за возлюбле́ніє моє́.
|
|
6
|
6
|
|
Постaви на него2 грёшника, и3 діaволъ да стaнетъ њдеснyю є3гw2:
|
Поста́ви на него́ грѣ́шника, и діа́волъ да ста́нетъ одесну́ю єго́:
|
|
7
|
7
|
|
внегдA суди1тисz є3мY, да и3зhдетъ њсуждeнъ, и3 моли1тва є3гw2 да бyдетъ въ грёхъ.
|
внегда́ суди́тися єму́, да изы́детъ осужде́нъ, и моли́тва єго́ да бу́детъ въ грѣ́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Да бyдутъ днjе є3гw2 мaли, и3 є3пjскопство є3гw2 да пріи1метъ и4нъ:
|
Да бу́дутъ дні́є єго́ ма́ли, и єпі́скопство єго́ да пріи́метъ и́нъ:
|
|
9
|
9
|
|
да бyдутъ сhнове є3гw2 си1ри, и3 женA є3гw2 вдовA:
|
да бу́дутъ сы́нове єго́ си́ри, и жена́ єго́ вдова́:
|
|
10
|
10
|
|
дви1жущесz да преселsтсz сhнове є3гw2 и3 воспр0сzтъ, да и3згнaни бyдутъ и3з8 домHвъ свои1хъ.
|
дви́жущеся да преселя́тся сы́нове єго́ и воспро́сятъ, да изгна́ни бу́дутъ изъ домо́въ свои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
Да взhщетъ заимодaвецъ вс‰, є3ли6ка сyть є3гw2: и3 да восхи1тzтъ чуждjи труды2 є3гw2.
|
Да взы́щетъ заимода́вецъ вся́, єли́ка су́ть єго́: и да восхи́тятъ чужді́и труды́ єго́.
|
|
12
|
12
|
|
Да не бyдетъ є3мY застyпника, нижE да бyдетъ ўщедрszй сирwты2 є3гw2:
|
Да не бу́детъ єму́ засту́пника, ниже́ да бу́детъ ущедря́яй сироты́ єго́:
|
|
13
|
13
|
|
да бyдутъ ч†да є3гw2 въ погублeніе, въ р0дэ є3ди1нэмъ да потреби1тсz и4мz є3гw2.
|
да бу́дутъ ча́да єго́ въ погубле́ніє, въ ро́дѣ єди́нѣмъ да потреби́тся и́мя єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Да воспомzнeтсz беззак0ніе nтє1цъ є3гw2 пред8 гDемъ, и3 грёхъ мaтере є3гw2 да не њчи1ститсz:
|
Да воспомяне́тся беззако́ніє оте́цъ єго́ предъ Го́сподемъ, и грѣ́хъ ма́тере єго́ да не очи́стится:
|
|
15
|
15
|
|
да бyдутъ пред8 гDемъ вhну, и3 да потреби1тсz t земли2 пaмzть и4хъ:
|
да бу́дутъ предъ Го́сподемъ вы́ну, и да потреби́тся от земли́ па́мять и́хъ:
|
|
16
|
16
|
|
занeже не помzнY сотвори1ти ми1лость, и3 погнA человёка ни1ща и3 ўб0га, и3 ўмилeна сeрдцемъ ўмертви1ти.
|
зане́же не помяну́ сотвори́ти ми́лость, и погна́ человѣ́ка ни́ща и убо́га, и умиле́на се́рдцемъ умертви́ти.
|
|
17
|
17
|
|
И# возлюби2 клsтву, и3 пріи1детъ є3мY: и3 не восхотЁ блгcвeніz, и3 ўдали1тсz t негw2.
|
И возлюби́ кля́тву, и пріи́детъ єму́: и не восхотѣ́ благослове́нія, и удали́тся от него́.
|
|
18
|
18
|
|
И# њблечeсz въ клsтву ћкw въ ри1зу, и3 вни1де ћкw водA во ўтр0бу є3гw2 и3 ћкw є3лeй въ кHсти є3гw2:
|
И облече́ся въ кля́тву я́ко въ ри́зу, и вни́де я́ко вода́ во утро́бу єго́ и я́ко єле́й въ ко́сти єго́:
|
|
19
|
19
|
|
да бyдетъ є3мY ћкw ри1за, въ ню1же њблачи1тсz, и3 ћкw п0zсъ, и4мже вhну њпоzсyетсz.
|
да бу́детъ єму́ я́ко ри́за, въ ню́же облачи́тся, и я́ко по́ясъ, и́мже вы́ну опоясу́єтся.
|
|
20
|
20
|
|
СіE дёло њболгaющихъ мS ў гDа и3 глаг0лющихъ лук†ваz на дyшу мою2.
|
Сіє́ дѣ́ло оболга́ющихъ мя́ у Го́спода и глаго́лющихъ лука́вая на ду́шу мою́.
|
|
21
|
21
|
|
И# ты2, гDи, гDи, сотвори2 со мн0ю и4мене рaди твоегw2, ћкw бlга млcть твоS:
|
И Ты́, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю и́мене ра́ди Твоєго́, я́ко бла́га ми́лость Твоя́:
|
|
22
|
22
|
|
и3збaви мS, ћкw ни1щъ и3 ўб0гъ є4смь ѓзъ, и3 сeрдце моE смzтeсz внyтрь менє2.
|
изба́ви мя́, я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ, и се́рдце моє́ смяте́ся вну́трь мене́.
|
|
23
|
23
|
|
Ћкw сёнь, внегдA ўклони1тисz є4й, tsхсz: стрzс0хсz ћкw прyзи.
|
Я́ко сѣ́нь, внегда́ уклони́тися є́й, отъя́хся: стрясо́хся я́ко пру́зи.
|
|
24
|
24
|
|
Кwлёна мо‰ и3знем0госта t постA, и3 пл0ть моS и3змэни1сz є3лeа рaди.
|
Колѣ́на моя́ изнемо́госта от поста́, и пло́ть моя́ измѣни́ся єле́а ра́ди.
|
|
25
|
25
|
|
И# ѓзъ бhхъ поношeніе и5мъ: ви1дэша мS, покивaша главaми свои1ми.
|
И а́зъ бы́хъ поноше́ніє и́мъ: ви́дѣша мя́, покива́ша глава́ми свои́ми.
|
|
26
|
26
|
|
Помози1 ми, гDи б9е м0й, и3 сп7си1 мz по млcти твоeй:
|
Помози́ ми, Го́споди Бо́же мо́й, и спаси́ мя по ми́лости Твоє́й:
|
|
27
|
27
|
|
и3 да разумёютъ, ћкw рукA твоS сіS, и3 ты2, гDи, сотвори1лъ є3си2 ю5.
|
и да разумѣ́ютъ, я́ко рука́ Твоя́ сія́, и Ты́, Го́споди, сотвори́лъ єси́ ю́.
|
|
28
|
28
|
|
Прокленyтъ тjи, и3 ты2 блгcви1ши: востаю1щіи на мS да постыдsтсz, рaбъ же тв0й возвесели1тсz.
|
Проклену́тъ ті́и, и Ты́ благослови́ши: востаю́щіи на мя́ да постыдя́тся, ра́бъ же Тво́й возвесели́тся.
|
|
29
|
29
|
|
Да њблекyтсz њболгaющіи мS въ срамотY и3 њдeждутсz ћкw nдeждою студ0мъ свои1мъ.
|
Да облеку́тся оболга́ющіи мя́ въ срамоту́ и оде́ждутся я́ко оде́ждою студо́мъ свои́мъ.
|
|
30
|
30
|
|
И#сповёмсz гDеви ѕэлw2 ўсты6 мои1ми и3 посредЁ мн0гихъ восхвалю2 є3го2:
|
Исповѣ́мся Го́сподеви зѣло́ усты́ мои́ми и посредѣ́ мно́гихъ восхвалю́ Єго́:
|
|
31
|
31
|
|
ћкw престA њдеснyю ўб0гагw, є4же спcти2 t гонsщихъ дyшу мою2.
|
я́ко предста́ одесну́ю убо́гаго, є́же спасти́ от гоня́щихъ ду́шу мою́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ Rf
|
Псалом 109
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, Rf7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
РечE гDь гDеви моемY: сэди2 њдеснyю менє2, д0ндеже положY враги2 тво‰ подн0жіе н0гъ твои1хъ.
|
Рече́ Госпо́дь Го́сподеви моєму́: сѣди́ одесну́ю Мене́, до́ндеже положу́ враги́ Твоя́ подно́жіє но́гъ Твои́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Жeзлъ си1лы п0слетъ ти2 гDь t сіHна, и3 гDствуй посредЁ врагHвъ твои1хъ.
|
Же́злъ си́лы по́слетъ Ти́ Госпо́дь от Сіо́на, и го́сподствуй посредѣ́ враго́въ Твои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
Съ тоб0ю начaло въ дeнь си1лы твоеS, во свётлостехъ с™hхъ твои1хъ: и3з8 чрeва прeжде денни1цы роди1хъ тS.
|
Съ Тобо́ю нача́ло въ де́нь си́лы Твоєя́, во свѣ́тлостехъ святы́хъ Твои́хъ: изъ чре́ва пре́жде денни́цы роди́хъ Тя́.
|
|
4
|
4
|
|
Клsтсz гDь и3 не раскaетсz: ты2 їерeй во вёкъ по чи1ну мелхіседeкову.
|
Кля́тся Госпо́дь и не раска́єтся: Ты́ ієре́й во вѣ́къ по чи́ну Мелхіседе́кову.
|
|
5
|
5
|
|
ГDь њдеснyю тебє2 сокруши1лъ є4сть въ дeнь гнёва своегw2 цари6:
|
Госпо́дь одесну́ю Тебе́ сокруши́лъ є́сть въ де́нь гнѣ́ва Своєго́ цари́:
|
|
6
|
6
|
|
сyдитъ во kзhцэхъ, и3сп0лнитъ падє1ніz, сокруши1тъ главы6 на земли2 мн0гихъ.
|
су́дитъ во язы́цѣхъ, испо́лнитъ паде́нія, сокруши́тъ главы́ на земли́ мно́гихъ.
|
|
7
|
7
|
|
T пот0ка на пути2 піeтъ: сегw2 рaди вознесeтъ главY.
|
От пото́ка на пути́ піє́тъ: сего́ ра́ди вознесе́тъ главу́.
|
|
Pал0мъ Ri
|
Псалом 110
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, R‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёмсz тебЁ, гDи, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ въ совётэ прaвыхъ и3 с0нмэ.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ въ совѣ́тѣ пра́выхъ и со́нмѣ.
|
|
2
|
2
|
|
Вє1ліz дэлA гDнz, и3зы6скана во всёхъ в0лzхъ є3гw2:
|
Ве́лія дѣла́ Госпо́дня, изы́скана во всѣ́хъ во́ляхъ Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
и3сповёданіе и3 великолёпіе дёло є3гw2, и3 прaвда є3гw2 пребывaетъ въ вёкъ вёка.
|
исповѣ́даніє и великолѣ́піє дѣ́ло Єго́, и пра́вда Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
Пaмzть сотвори1лъ є4сть чудeсъ свои1хъ: млcтивъ и3 щeдръ гDь.
|
Па́мять сотвори́лъ є́сть чуде́съ Свои́хъ: ми́лостивъ и ще́дръ Госпо́дь.
|
|
5
|
5
|
|
Пи1щу дадE боsщымсz є3гw2: помzнeтъ въ вёкъ завётъ св0й.
|
Пи́щу даде́ боя́щымся Єго́: помяне́тъ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й.
|
|
6
|
6
|
|
Крёпость дёлъ свои1хъ возвэсти2 лю1демъ свои6мъ, дaти и5мъ достоsніе kзы6къ.
|
Крѣ́пость дѣ́лъ Свои́хъ возвѣсти́ лю́демъ Свои́мъ, да́ти и́мъ достоя́ніє язы́къ.
|
|
7
|
7
|
|
ДэлA рyкъ є3гw2 и4стина и3 сyдъ, вBрны вс‰ зaпwвэди є3гw2,
|
Дѣла́ ру́къ Єго́ и́стина и су́дъ, вѣ́рны вся́ за́повѣди Єго́,
|
|
8
|
8
|
|
ўтвержє1ны въ вёкъ вёка, сотворє1ны во и4стинэ и3 правотЁ.
|
утверже́ны въ вѣ́къ вѣ́ка, сотворе́ны во и́стинѣ и правотѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
И#збавлeніе послA лю1демъ свои6мъ: заповёда въ вёкъ завётъ св0й: с™о и3 стрaшно и4мz є3гw2.
|
Избавле́ніє посла́ лю́демъ Свои́мъ: заповѣ́да въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й: свято и стра́шно и́мя Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Начaло премdрости стрaхъ гDень, рaзумъ же бlгъ всBмъ творsщымъ и5: хвалA є3гw2 пребывaетъ въ вёкъ вёка.
|
Нача́ло прему́дрости стра́хъ Госпо́день, ра́зумъ же бла́гъ всѣ́мъ творя́щымъ и́: хвала́ Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ р№i
|
Псалом 111
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, pал0мъ, R№‹.
|
Аллилу́іа, псало́мъ.
|
|
1
|
1
|
|
Бlжeнъ мyжъ боsйсz гDа, въ зaповэдехъ є3гw2 восх0щетъ ѕэлw2.
|
Блаже́нъ му́жъ боя́йся Го́спода, въ за́повѣдехъ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
|
|
2
|
2
|
|
Си1льно на земли2 бyдетъ сёмz є3гw2, р0дъ прaвыхъ благослови1тсz:
|
Си́льно на земли́ бу́детъ сѣ́мя єго́, ро́дъ пра́выхъ благослови́тся:
|
|
3
|
3
|
|
слaва и3 богaтство въ домY є3гw2, и3 прaвда є3гw2 пребывaетъ въ вёкъ вёка.
|
сла́ва и бога́тство въ дому́ єго́, и пра́вда єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
ВозсіS во тмЁ свётъ пр†вымъ: млcтивъ и3 щeдръ и3 првdнъ.
|
Возсія́ во тмѣ́ свѣ́тъ пра́вымъ: ми́лостивъ и ще́дръ и пра́веденъ.
|
|
5
|
5
|
|
Бlгъ мyжъ щeдрz и3 даS: ўстр0итъ словесA сво‰ на судЁ, ћкw въ вёкъ не подви1житсz.
|
Бла́гъ му́жъ ще́дря и дая́: устро́итъ словеса́ своя́ на судѣ́, я́ко въ вѣ́къ не подви́жится.
|
|
6
|
6
|
|
Въ пaмzть вёчную бyдетъ првdникъ.
|
Въ па́мять вѣ́чную бу́детъ пра́ведникъ.
|
|
7
|
7
|
|
T слyха ѕлA не ўбои1тсz:
|
От слу́ха зла́ не убои́тся:
|
|
8
|
8
|
|
гот0во сeрдце є3гw2 ўповaти на гDа: ўтверди1сz сeрдце є3гw2, не ўбои1тсz, д0ндеже воззри1тъ на враги2 сво‰.
|
гото́во се́рдце єго́ упова́ти на Го́спода: утверди́ся се́рдце єго́, не убои́тся, до́ндеже воззри́тъ на враги́ своя́.
|
|
9
|
9
|
|
Расточи2, дадE ўбHгимъ: прaвда є3гw2 пребывaетъ во вёкъ вёка: р0гъ є3гw2 вознесeтсz въ слaвэ.
|
Расточи́, даде́ убо́гимъ: пра́вда єго́ пребыва́єтъ во вѣ́къ вѣ́ка: ро́гъ єго́ вознесе́тся въ сла́вѣ.
|
|
10
|
10
|
|
Грёшникъ ќзритъ и3 прогнёваетсz, зубы2 свои1ми поскрежeщетъ и3 растaетъ: желaніе грёшника поги1бнетъ.
|
Грѣ́шникъ у́зритъ и прогнѣ́ваєтся зубы́ свои́ми поскреже́щетъ и раста́єтъ: жела́ніє грѣ́шника поги́бнетъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рв7i
|
Псалом 112
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rв7‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те, џтроцы, гDа, хвали1те и4мz гDне.
|
Хвали́те, о́троцы, Го́спода, хвали́те и́мя Госпо́дне.
|
|
2
|
2
|
|
Бyди и4мz гDне бlгословeно tнн7э и3 до вёка.
|
Бу́ди и́мя Госпо́дне благослове́но отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
T востHкъ с0лнца до з†падъ хвaльно и4мz гDне.
|
От восто́къ со́лнца до за́падъ хва́льно и́мя Госпо́дне.
|
|
4
|
4
|
|
Выс0къ над8 всёми kзы6ки гDь: над8 нб7сы2 слaва є3гw2.
|
Высо́къ надъ всѣ́ми язы́ки Госпо́дь: надъ небесы́ сла́ва Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Кто2 ћкw гDь бGъ нaшъ; на выс0кихъ живhй,
|
Кто́ я́ко Госпо́дь Бо́гъ на́шъ? На высо́кихъ живы́й,
|
|
6
|
6
|
|
и3 на смирє1нныz призирazй на нб7си2 и3 на земли2:
|
и на смире́нныя призира́яй на небеси́ и на земли́:
|
|
7
|
7
|
|
воздвизazй t земли2 ни1ща, и3 t гн0ища возвышazй ўб0га:
|
воздвиза́яй от земли́ ни́ща, и от гно́ища возвыша́яй убо́га:
|
|
8
|
8
|
|
посади1ти є3го2 съ кн‰зи, съ кн‰зи людjй свои1хъ:
|
посади́ти єго́ съ кня́зи, съ кня́зи люді́й Свои́хъ:
|
|
9
|
9
|
|
вселsz непл0довь въ д0мъ, мaтерь њ чaдэхъ веселsщусz.
|
вселя́я непло́довь въ до́мъ, ма́терь о ча́дѣхъ веселя́щуся.
|
|
Pал0мъ рGi
|
Псалом 113
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, RG‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Во и3сх0дэ ї}левэ t є3гЂпта, д0му їaкwвлz и3з8 людjй в†рваръ,
|
Во исхо́дѣ Ізра́илевѣ от Єги́пта, до́му Іа́ковля изъ люді́й ва́рваръ,
|
|
2
|
2
|
|
бhсть їудeа с™hнz є3гw2, ї}ль w4бласть є3гw2.
|
бы́сть Іуде́а святы́ня Єго́, Ізра́иль о́бласть Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
М0ре ви1дэ и3 побэжE, їoрдaнъ возврати1сz вспsть:
|
Мо́ре ви́дѣ и побѣже́, Іорда́нъ возврати́ся вспя́ть:
|
|
4
|
4
|
|
г0ры взыгрaшасz ћкw nвни2, и3 х0лми ћкw ѓгнцы џвчіи.
|
го́ры взыгра́шася я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
|
|
5
|
5
|
|
Чт0 ти є4сть, м0ре, ћкw побёгло є3си2, и3 тебЁ, їoрдaне, ћкw возврати1лсz є3си2 вспsть:
|
Что́ ти є́сть, мо́ре, я́ко побѣ́гло єси́, и тебѣ́, Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ вспя́ть:
|
|
6
|
6
|
|
г0ры, ћкw взыгрaстесz ћкw nвни2, и3 х0лми ћкw ѓгнцы џвчіи.
|
го́ры, я́ко взыгра́стеся я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
|
|
7
|
7
|
|
T лицA гDнz подви1жесz землS, t лицA бGа їaкwвлz:
|
От лица́ Госпо́дня подви́жеся земля́, от лица́ Бо́га Іа́ковля:
|
|
8
|
8
|
|
њбрaщшагw кaмень во є3зeра вwднaz и3 несэк0мый во и3ст0чники вwднhz.
|
обра́щшаго ка́мень во єзе́ра водна́я и несѣко́мый во исто́чники водны́я.
|
|
9
|
9
|
|
Не нaмъ, гDи, не нaмъ, но и4мени твоемY дaждь слaву њ млcти твоeй и3 и4стинэ твоeй:
|
Не на́мъ, Го́споди, не на́мъ, но и́мени Твоєму́ да́ждь сла́ву о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й:
|
|
10
|
10
|
|
да не когдA рекyтъ kзhцы: гдЁ є4сть бGъ и4хъ;
|
да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ?
|
|
11
|
11
|
|
БGъ же нaшъ на нб7си2 и3 на земли2, вс‰ є3ли6ка восхотЁ, сотвори2.
|
Бо́гъ же на́шъ на небеси́ и на земли́, вся́ єли́ка восхотѣ́, сотвори́.
|
|
12
|
12
|
|
Јдwли kзы6къ сребро2 и3 злaто, дэлA рyкъ человёческихъ:
|
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
|
|
13
|
13
|
|
ўстA и4мутъ, и3 не возглаг0лютъ: џчи и4мутъ, и3 не ќзрzтъ:
|
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
|
|
14
|
14
|
|
ќшы и4мутъ, и3 не ўслhшатъ: нHздри и4мутъ, и3 не њбонsютъ:
|
у́шы и́мутъ, и не услы́шатъ: но́здри и́мутъ, и не обоня́ютъ:
|
|
15
|
15
|
|
рyцэ и4мутъ, и3 не њсsжутъ: н0зэ и4мутъ, и3 не п0йдутъ: не возгласsтъ гортaнемъ свои1мъ.
|
ру́цѣ и́мутъ, и не ося́жутъ: но́зѣ и́мутъ, и не по́йдутъ: не возглася́тъ горта́немъ свои́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Под0бни и5мъ да бyдутъ творsщіи | и3 вси2 надёющіисz на нS.
|
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
|
|
17
|
17
|
|
Д0мъ ї}левъ ўповA на гDа: пом0щникъ и3 защи1титель и5мъ є4сть.
|
До́мъ Ізра́илевъ упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
18
|
18
|
|
Д0мъ ґарHнь ўповA на гDа: пом0щникъ и3 защи1титель и5мъ є4сть.
|
До́мъ Ааро́нь упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
19
|
19
|
|
Боsщіисz гDа ўповaша на гDа: пом0щникъ и3 защи1титель и5мъ є4сть.
|
Боя́щіися Го́спода упова́ша на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
20
|
20
|
|
ГDь помzнyвъ ны2 блгcви1лъ є4сть нaсъ: блгcви1лъ є4сть д0мъ ї}левъ, блгcви1лъ є4сть д0мъ ґарHнь,
|
Госпо́дь помяну́въ ны́ благослови́лъ є́сть на́съ: благослови́лъ є́сть до́мъ Ізра́илевъ, благослови́лъ є́сть до́мъ Ааро́нь,
|
|
21
|
21
|
|
блгcви1лъ є4сть боsщыzсz гDа, м†лыz съ вели1кими.
|
благослови́лъ є́сть боя́щыяся Го́спода, ма́лыя съ вели́кими.
|
|
22
|
22
|
|
Да приложи1тъ гDь на вы2, на вы2 и3 на сhны вaшz:
|
Да приложи́тъ Госпо́дь на вы́, на вы́ и на сы́ны ва́шя:
|
|
23
|
23
|
|
бlгословeни вы2 гDеви, сотв0ршему нб7о и3 зeмлю.
|
благослове́ни вы́ Го́сподеви, сотво́ршему небо и зе́млю.
|
|
24
|
24
|
|
Нб7о нб7сE гDеви, зeмлю же дадE сыновHмъ человёчєскимъ.
|
Не́бо небесе́ Го́сподеви, зе́млю же даде́ сыново́мъ человѣ́ческимъ.
|
|
25
|
25
|
|
Не мeртвіи восхвaлzтъ тS, гDи, нижE вси2 низходsщіи во ѓдъ:
|
Не ме́ртвіи восхва́лятъ Тя́, Го́споди, ниже́ вси́ низходя́щіи во а́дъ:
|
|
26
|
26
|
|
но мы2 живjи благослови1мъ гDа tнн7э и3 до вёка.
|
но мы́ живі́и благослови́мъ Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ рд7i
|
Псалом 114
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rд7‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Возлюби1хъ, ћкw ўслhшитъ гDь глaсъ молeніz моегw2,
|
Возлюби́хъ, я́ко услы́шитъ Госпо́дь гла́съ моле́нія моєго́,
|
|
2
|
2
|
|
ћкw приклони2 ќхо своE мнЁ: и3 во дни6 мо‰ призовY.
|
я́ко приклони́ у́хо Своє́ мнѣ́: и во дни́ моя́ призову́.
|
|
3
|
3
|
|
Њб8sша мS бwлBзни смє1ртныz, бэды6 ѓдwвы њбрэт0ша мS: ск0рбь и3 болёзнь њбрэт0хъ и3 и4мz гDне призвaхъ:
|
Объя́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, бѣды́ а́довы обрѣто́ша мя́: ско́рбь и болѣ́знь обрѣто́хъ–
|
|
4
|
4
|
|
q, гDи, и3збaви дyшу мою2: млcтивъ гDь и3 првdнъ, и3 бGъ нaшъ ми1луетъ.
|
–и и́мя Госпо́дне призва́хъ: 4о, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́:–
|
|
5
|
5
|
|
Хранsй младeнцы гDь: смири1хсz, и3 сп7сe мz.
|
–ми́лостивъ Госпо́дь и пра́веденъ, и Бо́гъ на́шъ ми́луєтъ.
|
|
6
|
6
|
|
Њбрати1сz, душE моS, въ пок0й тв0й, ћкw гDь бlгодёйствова тS:
|
5Храня́й младе́нцы Госпо́дь: смири́хся, и спасе́ мя.
|
|
7
|
7
|
|
ћкw и3з8sтъ дyшу мою2 t смeрти, џчи мои2 t слeзъ и3 н0зэ мои2 t поползновeніz.
|
6Обрати́ся, душе́ моя́, въ поко́й тво́й, я́ко Госпо́дь благодѣ́йствова тя́:
|
|
8
|
8
|
|
БлагоугождY пред8 гDемъ во странЁ живhхъ.
|
7я́ко изъя́тъ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія.
|
|
1001
|
9
|
|
Слaва:
|
8Благоугожду́ предъ Го́сподемъ во странѣ́ живы́хъ.
|
|
Pал0мъ рє7i
|
Псалом 115
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rе7‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Вёровахъ, тёмже возглаг0лахъ: ѓзъ же смири1хсz ѕэлw2.
|
Вѣ́ровахъ, тѣ́мже возглаго́лахъ: а́зъ же смири́хся зѣло́.
|
|
2
|
2
|
|
Ѓзъ же рёхъ во и3зступлeніи моeмъ: всsкъ человёкъ л0жъ.
|
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: вся́къ человѣ́къ ло́жъ.
|
|
3
|
3
|
|
Что2 воздaмъ гDеви њ всёхъ, ±же воздадe ми;
|
Что́ возда́мъ Го́сподеви о всѣ́хъ, я́же воздаде́ ми?
|
|
4
|
4
|
|
Чaшу спcніz пріимY и3 и4мz гDне призовY:
|
Ча́шу спасе́нія пріиму́ и и́мя Госпо́дне призову́:
|
|
5
|
5
|
|
моли6твы мо‰ гDеви воздaмъ пред8 всёми людьми2 є3гw2.
|
моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́.
|
|
6
|
6
|
|
ЧтcнA пред8 гDемъ смeрть прпdбныхъ є3гw2.
|
Честна́ предъ Го́сподемъ сме́рть преподо́бныхъ Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Q, гDи, ѓзъ рaбъ тв0й, ѓзъ рaбъ тв0й и3 сhнъ рабhни твоеS: растерзaлъ є3си2 ќзы мо‰.
|
О, Го́споди, а́зъ ра́бъ Тво́й, а́зъ ра́бъ Тво́й и сы́нъ рабы́ни Твоєя́: растерза́лъ єси́ у́зы моя́.
|
|
8
|
8
|
|
ТебЁ пожрY жeртву хвалы2, и3 во и4мz гDне призовY.
|
Тебѣ́ пожру́ же́ртву хвалы́, и во и́мя Госпо́дне призову́.
|
|
9
|
9
|
|
Моли6твы мо‰ гDеви воздaмъ пред8 всёми людьми2 є3гw2,
|
Моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́,
|
|
10
|
10
|
|
во дв0рэхъ д0му гDнz, посредЁ тебє2, їеrли1ме.
|
во дво́рѣхъ до́му Госпо́дня, посредѣ́ тебе́, Ієрусали́ме.
|
|
Pал0мъ рѕ7i
|
Псалом 116
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rѕ7‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те гDа, вси2 kзhцы, похвали1те є3го2, вси2 лю1діе:
|
Хвали́те Го́спода, вси́ язы́цы, похвали́те Єго́, вси́ лю́діє:
|
|
2
|
2
|
|
ћкw ўтверди1сz млcть є3гw2 на нaсъ, и3 и4стина гDнz пребывaетъ во вёкъ.
|
я́ко утверди́ся ми́лость Єго́ на на́съ, и и́стина Госпо́дня пребыва́єтъ во вѣ́къ.
|
|
Pал0мъ рз7i
|
Псалом 117
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rз7‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёдайтесz гDеви, ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Да речeтъ ќбw д0мъ ї}левъ: ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ізра́илевъ: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Да речeтъ ќбw д0мъ ґарHнь: ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ааро́нь: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Да рекyтъ ќбw вси2 боsщіисz гDа: ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Да реку́тъ у́бо вси́ боя́щіися Го́спода: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
T ск0рби призвaхъ гDа, и3 ўслhша мS въ прострaнство.
|
От ско́рби призва́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ въ простра́нство.
|
|
6
|
6
|
|
ГDь мнЁ пом0щникъ, и3 не ўбою1сz: что2 сотвори1тъ мнЁ человёкъ;
|
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
|
|
7
|
7
|
|
гDь мнЁ пом0щникъ, и3 ѓзъ воззрю2 на враги2 мо‰.
|
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и а́зъ воззрю́ на враги́ моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Бlго є4сть надёzтисz на гDа, нeжели надёzтисz на человёка:
|
Благо є́сть надѣ́ятися на Го́спода, не́жели надѣ́ятися на человѣ́ка:
|
|
9
|
9
|
|
бlго є4сть ўповaти на гDа, нeжели ўповaти на кн‰зи.
|
благо є́сть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зи.
|
|
10
|
10
|
|
Вси2 kзhцы њбыд0ша мS, и3 и4менемъ гDнимъ противлsхсz и5мъ:
|
Вси́ язы́цы обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
|
|
11
|
11
|
|
њбышeдше њбыд0ша мS, и3 и4менемъ гDнимъ противлsхсz и5мъ:
|
обыше́дше обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
|
|
12
|
12
|
|
њбыд0ша мS ћкw пчeлы с0тъ, и3 разгорёшасz ћкw џгнь въ тeрніи: и3 и4менемъ гDнимъ противлsхсz и5мъ.
|
обыдо́ша мя́ я́ко пче́лы со́тъ, и разгорѣ́шася я́ко о́гнь въ те́рніи: и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Tриновeнъ преврати1хсz пaсти, и3 гDь пріsтъ мS.
|
Отринове́нъ преврати́хся па́сти, и Госпо́дь прія́тъ мя́.
|
|
14
|
14
|
|
Крёпость моS и3 пёніе моE гDь, и3 бhсть ми2 во спcніе.
|
Крѣ́пость моя́ и пѣ́ніє моє́ Госпо́дь, и бы́сть ми́ во спасе́ніє.
|
|
15
|
15
|
|
Глaсъ рaдости и3 спcніz въ селeніихъ првdныхъ: десни1ца гDнz сотвори2 си1лу.
|
Гла́съ ра́дости и спасе́нія въ селе́ніихъ пра́ведныхъ: десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
|
16
|
16
|
|
Десни1ца гDнz вознесe мz, десни1ца гDнz сотвори2 си1лу.
|
Десни́ца Госпо́дня вознесе́ мя, десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
|
17
|
17
|
|
Не ўмрY, но жи1въ бyду и3 повёмъ дэлA гDнz.
|
Не умру́, но жи́въ бу́ду и повѣ́мъ дѣла́ Госпо́дня.
|
|
18
|
18
|
|
Наказyz наказa мz гDь, смeрти же не предадe мz.
|
Наказу́я наказа́ мя Госпо́дь, сме́рти же не предаде́ мя.
|
|
19
|
19
|
|
Tвeрзите мнЁ вратA прaвды: вшeдъ въ нS, и3сповёмсz гDеви.
|
Отве́рзите мнѣ́ врата́ пра́вды: вше́дъ въ ня́, исповѣ́мся Го́сподеви.
|
|
20
|
20
|
|
Сі‰ вратA гDнz: првdніи вни1дутъ въ нS.
|
Сія́ врата́ Госпо́дня: пра́ведніи вни́дутъ въ ня́.
|
|
21
|
21
|
|
И#сповёмсz тебЁ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2 и3 бhлъ є3си2 мнЁ во спcніе.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
|
|
22
|
22
|
|
Кaмень, є3г0же небрег0ша зи1ждущіи, сeй бhсть во главY ќгла:
|
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущіи, се́й бы́сть во главу́ у́гла:
|
|
23
|
23
|
|
t гDа бhсть сeй, и3 є4сть ди1венъ во nчесёхъ нaшихъ.
|
от Го́спода бы́сть се́й, и є́сть ди́венъ во очесѣ́хъ на́шихъ.
|
|
24
|
24
|
|
Сeй дeнь, є3г0же сотвори2 гDь, возрaдуемсz и3 возвесели1мсz въ џнь.
|
Се́й де́нь, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся и возвесели́мся въ о́нь.
|
|
25
|
25
|
|
Q, гDи, сп7си1 же, q, гDи, поспэши1 же.
|
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспѣши́ же.
|
|
26
|
26
|
|
Блгcвeнъ грzдhй во и4мz гDне: благослови1хомъ вы2 и3з8 д0му гDнz.
|
Благослове́нъ гряды́й во и́мя Госпо́дне: благослови́хомъ вы́ изъ до́му Госпо́дня.
|
|
27
|
27
|
|
БGъ гDь, и3 kви1сz нaмъ: состaвите прaздникъ во ўчащaющихъ до рHгъ nлтарeвыхъ.
|
Бо́гъ Госпо́дь, и яви́ся на́мъ: соста́вите пра́здникъ во учаща́ющихъ до ро́гъ олтаре́выхъ.
|
|
28
|
28
|
|
БGъ м0й є3си2 ты2, и3 и3сповёмсz тебЁ: бGъ м0й є3си2 ты2, и3 вознесy тz: и3сповёмсz тебЁ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2 и3 бhлъ є3си2 мнЁ во спcніе.
|
Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и исповѣ́мся Тебѣ́: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и вознесу́ Тя: исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
|
|
29
|
29
|
|
И#сповёдайтесz гDеви, ћкw бlгъ, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ р}i
|
Псалом 118
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, R}‹.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Бlжeни непор0чніи въ пyть [въ пути2], ходsщіи въ зак0нэ гDни.
|
Блаже́ни непоро́чніи въ пу́ть {въ пути́}, ходя́щіи въ зако́нѣ Госпо́дни.
|
|
2
|
2
|
|
Бlжeни и3спытaющіи свидBніz є3гw2, всёмъ с®цемъ взhщутъ є3го2.
|
Блаже́ни испыта́ющіи свидѣ́нія Єго́, всѣ́мъ се́рдцемъ взы́щутъ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Не дёлающіи бо беззак0ніz въ путeхъ є3гw2 ходи1ша.
|
Не дѣ́лающіи бо беззако́нія въ путе́хъ Єго́ ходи́ша.
|
|
4
|
4
|
|
Ты2 заповёдалъ є3си2 зaпwвэди тво‰ сохрани1ти ѕэлw2:
|
Ты́ заповѣ́далъ єси́ за́повѣди Твоя́ сохрани́ти зѣло́:
|
|
5
|
5
|
|
дабы2 и3спрaвилисz путіE мои2, сохрани1ти њправд†ніz тво‰.
|
дабы́ испра́вилися путіє́ мои́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
ТогдA не постыжyсz, внегдA призрёти ми2 на вс‰ зaпwвэди тво‰.
|
Тогда́ не постыжу́ся, внегда́ призрѣ́ти ми́ на вся́ за́повѣди Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
И#сповёмсz тебЁ въ прaвости сeрдца, внегдA научи1тимисz судбaмъ прaвды твоеS.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ пра́вости се́рдца, внегда́ научи́тимися судьба́мъ пра́вды Твоєя́.
|
|
8
|
8
|
|
Њправд†ніz тво‰ сохраню2: не њстaви менE до ѕэлA.
|
Оправда́нія Твоя́ сохраню́: не оста́ви мене́ до зѣла́.
|
|
9
|
9
|
|
Въ чес0мъ и3спрaвитъ ю3нёйшій пyть св0й; внегдA сохрани1ти словесA тво‰.
|
Въ чесо́мъ испра́витъ юнѣ́йшій пу́ть сво́й? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́.
|
|
10
|
10
|
|
Всёмъ сeрдцемъ мои1мъ взыскaхъ тебE: не tри1ни менE t зaповэдій твои1хъ.
|
Всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ взыска́хъ Тебе́: не отри́ни мене́ от за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
Въ сeрдцы моeмъ скрhхъ словесA тво‰, ћкw да не согрэшY тебЁ.
|
Въ се́рдцы моє́мъ скры́хъ словеса́ Твоя́, я́ко да не согрѣшу́ Тебѣ́.
|
|
12
|
12
|
|
Блгcвeнъ є3си2, гDи: научи1 мz њправдaніємъ твои6мъ.
|
Благослове́нъ єси́, Го́споди: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Ўстнaма мои1ма возвэсти1хъ вс‰ судбы6 ќстъ твои1хъ.
|
Устна́ма мои́ма возвѣсти́хъ вся́ судьбы́ у́стъ Твои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
На пути2 свидёній твои1хъ наслади1хсz, ћкw њ всsкомъ богaтствэ.
|
На пути́ свидѣ́ній Твои́хъ наслади́хся, я́ко о вся́комъ бога́тствѣ.
|
|
15
|
15
|
|
Въ зaповэдехъ твои1хъ поглумлю1сz, и3 ўразумёю пути6 тво‰.
|
Въ за́повѣдехъ Твои́хъ поглумлю́ся, и уразумѣ́ю пути́ Твоя́.
|
|
16
|
16
|
|
Во њправдaніихъ твои1хъ поучyсz: не забyду словeсъ твои1хъ.
|
Во оправда́ніихъ Твои́хъ поучу́ся: не забу́ду слове́съ Твои́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Воздaждь рабY твоемY: живи1 мz, и3 сохраню2 словесA тво‰.
|
Возда́ждь рабу́ Твоєму́: живи́ мя, и сохраню́ словеса́ Твоя́.
|
|
18
|
18
|
|
Tкрhй џчи мои2, и3 ўразумёю чудесA t зак0на твоегw2.
|
Откры́й о́чи мои́, и уразумѣ́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́.
|
|
19
|
19
|
|
Пришлeцъ ѓзъ є4смь на земли2: не скрhй t менє2 зaпwвэди тво‰.
|
Пришле́цъ а́зъ є́смь на земли́: не скры́й от мене́ за́повѣди Твоя́.
|
|
20
|
20
|
|
Возлюби2 душA моS возжелaти судбы6 тво‰ на всsкое врeмz.
|
Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьбы́ Твоя́ на вся́коє вре́мя.
|
|
21
|
21
|
|
Запрети1лъ є3си2 гHрдымъ: пр0клzти ўклонsющіисz t зaповэдій твои1хъ.
|
Запрети́лъ єси́ го́рдымъ: про́кляти уклоня́ющіися от за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
22
|
22
|
|
Tими2 t менє2 пон0съ [поношeніе] и3 ўничижeніе, ћкw свидёній твои1хъ взыскaхъ.
|
Отъими́ от мене́ поно́съ {поноше́ніє} и уничиже́ніє, я́ко свидѣ́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
23
|
23
|
|
И$бо сэд0ша кн‰зи и3 на мS клеветaху, рaбъ же тв0й глумлsшесz во њправдaніихъ твои1хъ:
|
И́бо сѣдо́ша кня́зи и на мя́ клевета́ху, ра́бъ же Тво́й глумля́шеся во оправда́ніихъ Твои́хъ:
|
|
24
|
24
|
|
и4бо свидBніz тво‰ поучeніе моE є4сть, и3 совёти мои2 њправд†ніz тво‰.
|
и́бо свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть, и совѣ́ти мои́ оправда́нія Твоя́.
|
|
25
|
25
|
|
ПрильпE земли2 душA моS: живи1 мz по словеси2 твоемY.
|
Прильпе́ земли́ душа́ моя́: живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
|
|
26
|
26
|
|
Пути6 мо‰ возвэсти1хъ, и3 ўслhшалъ мS є3си2: научи1 мz њправдaніємъ твои6мъ.
|
Пути́ моя́ возвѣсти́хъ, и услы́шалъ мя́ єси́: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
27
|
27
|
|
Пyть њправдaній твои1хъ вразуми1 ми, и3 поглумлю1сz въ чудесёхъ твои1хъ.
|
Пу́ть оправда́ній Твои́хъ вразуми́ ми, и поглумлю́ся въ чудесѣ́хъ Твои́хъ.
|
|
28
|
28
|
|
ВоздремA душA моS t ўнhніz: ўтверди1 мz въ словесёхъ твои1хъ.
|
Воздрема́ душа́ моя́ от уны́нія: утверди́ мя въ словесѣ́хъ Твои́хъ.
|
|
29
|
29
|
|
Пyть непрaвды tстaви t менє2 и3 зак0номъ твои1мъ поми1луй мS.
|
Пу́ть непра́вды отста́ви от мене́ и зако́номъ Твои́мъ поми́луй мя́.
|
|
30
|
30
|
|
Пyть и4стины и3зв0лихъ и3 судбы6 тво‰ не забhхъ.
|
Пу́ть и́стины изво́лихъ и судьбы́ Твоя́ не забы́хъ.
|
|
31
|
31
|
|
Прилэпи1хсz свидёніємъ твои6мъ, гDи, не посрами2 менE.
|
Прилѣпи́хся свидѣ́ніємъ Твои́мъ, Го́споди, не посрами́ мене́.
|
|
32
|
32
|
|
Пyть зaповэдій твои1хъ тек0хъ, є3гдA разшири1лъ є3си2 сeрдце моE.
|
Пу́ть за́повѣдій Твои́хъ теко́хъ, єгда́ разшири́лъ єси́ се́рдце моє́.
|
|
33
|
33
|
|
Законоположи2 мнЁ, гDи, пyть њправдaній твои1хъ, и3 взыщY и5 вhну:
|
Законоположи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть оправда́ній Твои́хъ, и взыщу́ и́ вы́ну:
|
|
34
|
34
|
|
вразуми1 мz, и3 и3спытaю зак0нъ тв0й и3 сохраню2 и5 всёмъ сeрдцемъ мои1мъ.
|
вразуми́ мя, и испыта́ю зако́нъ Тво́й и сохраню́ и́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ.
|
|
35
|
35
|
|
Настaви мS на стезю2 зaповэдій твои1хъ, ћкw тyю восхотёхъ.
|
Наста́ви мя́ на стезю́ за́повѣдій Твои́хъ, я́ко ту́ю восхотѣ́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
Приклони2 сeрдце моE во свидBніz тво‰, ґ не въ лихои1мство.
|
Приклони́ се́рдце моє́ во свидѣ́нія Твоя́, а не въ лихои́мство.
|
|
37
|
37
|
|
Tврати2 џчи мои2 є4же не ви1дэти суеты2: въ пути2 твоeмъ живи1 мz.
|
Отврати́ о́чи мои́ є́же не ви́дѣти суєты́: въ пути́ Твоє́мъ живи́ мя.
|
|
38
|
38
|
|
Постaви рабY твоемY сл0во твоE въ стрaхъ тв0й.
|
Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ въ стра́хъ Тво́й.
|
|
39
|
39
|
|
Tими2 поношeніе моE, є4же непщевaхъ: ћкw судбы6 тво‰ бlги.
|
Отъими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́хъ: я́ко судьбы́ Твоя́ бла́ги.
|
|
40
|
40
|
|
СE, возжелaхъ зaпwвэди тво‰: въ прaвдэ твоeй живи1 мz.
|
Се́, возжела́хъ за́повѣди Твоя́: въ пра́вдѣ Твоє́й живи́ мя.
|
|
41
|
41
|
|
И# да пріи1детъ на мS млcть твоS, гDи, спcніе твоE по словеси2 твоемY:
|
И да пріи́детъ на мя́ ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словеси́ Твоєму́:
|
|
42
|
42
|
|
и3 tвэщaю поношaющымъ ми2 сл0во, ћкw ўповaхъ на словесA тво‰.
|
и отвѣща́ю поноша́ющымъ ми́ сло́во, я́ко упова́хъ на словеса́ Твоя́.
|
|
43
|
43
|
|
И# не tими2 t ќстъ мои1хъ словесE и4стинна до ѕэлA, ћкw на судбы6 тво‰ ўповaхъ:
|
И не отъими́ от у́стъ мои́хъ словесе́ и́стинна до зѣла́, я́ко на судьбы́ Твоя́ упова́хъ:
|
|
44
|
44
|
|
и3 сохраню2 зак0нъ тв0й вhну, въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
и сохраню́ зако́нъ Тво́й вы́ну, въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
45
|
45
|
|
И# хождaхъ въ широтЁ, ћкw зaпwвэди тво‰ взыскaхъ:
|
И хожда́хъ въ широтѣ́, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ:
|
|
46
|
46
|
|
и3 глаг0лахъ њ свидёніихъ твои1хъ пред8 цари6 и3 не стыдsхсz:
|
и глаго́лахъ о свидѣ́ніихъ Твои́хъ предъ цари́ и не стыдя́хся:
|
|
47
|
47
|
|
и3 поучaхсz въ зaповэдехъ твои1хъ, ±же возлюби1хъ ѕэлw2:
|
и поуча́хся въ за́повѣдехъ Твои́хъ, я́же возлюби́хъ зѣло́:
|
|
48
|
48
|
|
и3 воздвиг0хъ рyцэ мои2 къ зaповэдемъ твои6мъ, ±же возлюби1хъ, и3 глумлsхсz во њправдaніихъ твои1хъ.
|
и воздвиго́хъ ру́цѣ мои́ къ за́повѣдемъ Твои́мъ, я́же возлюби́хъ, и глумля́хся во оправда́ніихъ Твои́хъ.
|
|
49
|
49
|
|
Помzни2 словесA тво‰ рабY твоемY, и4хже ўповaніе дaлъ ми2 є3си2.
|
Помяни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, и́хже упова́ніє да́лъ ми́ єси́.
|
|
50
|
50
|
|
Т0 мz ўтёши во смирeніи моeмъ, ћкw сл0во твоE живи1 мz.
|
То́ мя утѣ́ши во смире́ніи моє́мъ, я́ко сло́во Твоє́ живи́ мя.
|
|
51
|
51
|
|
Г0рдіи законопреступовaху до ѕэлA: t зак0на же твоегw2 не ўклони1хсz.
|
Го́рдіи законопреступова́ху до зѣла́: от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся.
|
|
52
|
52
|
|
Помzнyхъ судбы6 тво‰ t вёка, гDи, и3 ўтёшихсz.
|
Помяну́хъ судьбы́ Твоя́ от вѣ́ка, Го́споди, и утѣ́шихся.
|
|
53
|
53
|
|
Печaль пріsтъ мS t грBшникъ, њставлsющихъ зак0нъ тв0й.
|
Печа́ль прія́тъ мя́ от грѣ́шникъ, оставля́ющихъ зако́нъ Тво́й.
|
|
54
|
54
|
|
ПBта бsху мнЁ њправд†ніz тво‰ на мёстэ пришeлствіz моегw2.
|
Пѣ́та бя́ху мнѣ́ оправда́нія Твоя́ на мѣ́стѣ прише́лствія моєго́.
|
|
55
|
55
|
|
Помzнyхъ въ нощи2 и4мz твоE, гDи, и3 сохрани1хъ зак0нъ тв0й.
|
Помяну́хъ въ нощи́ и́мя Твоє́, Го́споди, и сохрани́хъ зако́нъ Тво́й.
|
|
56
|
56
|
|
Сeй бhсть мнЁ, ћкw њправдaній твои1хъ взыскaхъ.
|
Се́й бы́сть мнѣ́, я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
57
|
57
|
|
Чaсть моS є3си2, гDи: рёхъ сохрани1ти зак0нъ тв0й.
|
Ча́сть моя́ єси́, Го́споди: рѣ́хъ сохрани́ти зако́нъ Тво́й.
|
|
58
|
58
|
|
Помоли1хсz лицY твоемY всёмъ сeрдцемъ мои1мъ: поми1луй мS по словеси2 твоемY.
|
Помоли́хся лицу́ Твоєму́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ: поми́луй мя́ по словеси́ Твоєму́.
|
|
59
|
59
|
|
Помhслихъ пути6 тво‰ и3 возврати1хъ н0зэ мои2 во свидBніz тво‰.
|
Помы́слихъ пути́ Твоя́ и возврати́хъ но́зѣ мои́ во свидѣ́нія Твоя́.
|
|
60
|
60
|
|
Ўгот0вихсz и3 не смути1хсz сохрани1ти зaпwвэди тво‰.
|
Угото́вихся и не смути́хся сохрани́ти за́повѣди Твоя́.
|
|
61
|
61
|
|
Ќжz грBшникъ њбzзaшасz мнЁ, и3 зак0на твоегw2 не забhхъ.
|
У́жя грѣ́шникъ обяза́шася мнѣ́, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
62
|
62
|
|
Полyнощи востaхъ и3сповёдатисz тебЁ њ судбaхъ прaвды твоеS.
|
Полу́нощи воста́хъ исповѣ́датися Тебѣ́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
|
|
63
|
63
|
|
Причaстникъ ѓзъ є4смь всBмъ боsщымсz тебє2 и3 хранsщымъ зaпwвэди тво‰.
|
Прича́стникъ а́зъ є́смь всѣ́мъ боя́щымся Тебе́ и храня́щымъ за́повѣди Твоя́.
|
|
64
|
64
|
|
Млcти твоеS, гDи, и3сп0лнь землS: њправдaніємъ твои6мъ научи1 мz.
|
Ми́лости Твоєя́, Го́споди, испо́лнь земля́: оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
65
|
65
|
|
Бlгость сотвори1лъ є3си2 съ раб0мъ твои1мъ, гDи, по словеси2 твоемY:
|
Бла́гость сотвори́лъ єси́ съ рабо́мъ Твои́мъ, Го́споди, по словеси́ Твоєму́:
|
|
66
|
66
|
|
бlгости и3 наказaнію и3 рaзуму научи1 мz, ћкw зaповэдемъ твои6мъ вёровахъ.
|
бла́гости и наказа́нію и ра́зуму научи́ мя, я́ко за́повѣдемъ Твои́мъ вѣ́ровахъ.
|
|
67
|
67
|
|
Прeжде дaже не смири1тимисz, ѓзъ прегрэши1хъ: сегw2 рaди сл0во твоE сохрани1хъ.
|
Пре́жде да́же не смири́тимися, а́зъ прегрѣши́хъ: сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́хъ.
|
|
68
|
68
|
|
Бlгъ є3си2 ты2, гDи: и3 бlгостію твоeю научи1 мz њправдaніємъ твои6мъ.
|
Бла́гъ єси́ Ты́, Го́споди: и бла́гостію Твоє́ю научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
69
|
69
|
|
Ўмн0жисz на мS непрaвда г0рдыхъ: ѓзъ же всёмъ сeрдцемъ мои1мъ и3спытaю зaпwвэди тво‰.
|
Умно́жися на мя́ непра́вда го́рдыхъ: а́зъ же всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ испыта́ю за́повѣди Твоя́.
|
|
70
|
70
|
|
Ўсыри1сz ћкw млеко2 сeрдце и4хъ: ѓзъ же зак0ну твоемY поучи1хсz.
|
Усыри́ся я́ко млеко́ се́рдце и́хъ: а́зъ же зако́ну Твоєму́ поучи́хся.
|
|
71
|
71
|
|
Бlго мнЁ, ћкw смири1лъ мS є3си2, ћкw да научyсz њправдaніємъ твои6мъ.
|
Благо мнѣ́, я́ко смири́лъ мя́ єси́, я́ко да научу́ся оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
72
|
72
|
|
Бlгъ мнЁ зак0нъ ќстъ твои1хъ пaче тhсzщъ злaта и3 сребрA.
|
Бла́гъ мнѣ́ зако́нъ у́стъ Твои́хъ па́че ты́сящъ зла́та и сребра́.
|
|
1001
|
73
|
|
Слaва:
|
Ру́це Твои́ сотвори́стѣ мя́ и созда́стѣ мя́: вразуми́ мя, и научу́ся за́повѣдемъ Твои́мъ.
|
|
73
|
74
|
|
Рyце твои2 сотвори1стэ мS и3 создaстэ мS: вразуми1 мz, и3 научyсz зaповэдемъ твои6мъ.
|
Боя́щіися Тебе́ у́зрятъ мя́ и возвеселя́тся, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
74
|
75
|
|
Боsщіисz тебє2 ќзрzтъ мS и3 возвеселsтсz, ћкw на словесA тво‰ ўповaхъ.
|
Разумѣ́хъ, Го́споди, я́ко пра́вда судьбы́ Твоя́, и вои́стинну смири́лъ мя́ єси́.
|
|
75
|
76
|
|
Разумёхъ, гDи, ћкw прaвда судбы6 тво‰, и3 вои1стинну смири1лъ мS є3си2.
|
Бу́ди же ми́лость Твоя́, да утѣ́шитъ мя́, по словеси́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́:
|
|
76
|
77
|
|
Бyди же млcть твоS, да ўтёшитъ мS, по словеси2 твоемY рабY твоемY:
|
да пріи́дутъ мнѣ́ щедро́ты Твоя́, и жи́въ бу́ду, я́ко зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
77
|
78
|
|
да пріи1дутъ мнЁ щедрHты тво‰, и3 жи1въ бyду, ћкw зак0нъ тв0й поучeніе моE є4сть.
|
Да постыдя́тся го́рдіи, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на мя́: а́зъ же поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду} въ за́повѣдехъ Твои́хъ.
|
|
78
|
79
|
|
Да постыдsтсz г0рдіи, ћкw непрaведнw беззак0нноваша на мS: ѓзъ же поглумлю1сz [размышлsти бyду] въ зaповэдехъ твои1хъ.
|
Да обратя́тъ мя́ боя́щіися Тебе́ и вѣ́дящіи свидѣ́нія Твоя́.
|
|
79
|
80
|
|
Да њбратsтъ мS боsщіисz тебє2 и3 вёдzщіи свидBніz тво‰.
|
Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніихъ Твои́хъ, я́ко да не постыжу́ся.
|
|
80
|
81
|
|
Бyди сeрдце моE непор0чно во њправдaніихъ твои1хъ, ћкw да не постыжyсz.
|
Изчеза́єтъ во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́хъ:
|
|
81
|
82
|
|
И#зчезaетъ во спcніе твоE душA моS, на словесA тво‰ ўповaхъ:
|
изчезо́ша о́чи мои́ въ сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ утѣ́шиши мя́?
|
|
82
|
83
|
|
и3зчез0ша џчи мои2 въ сл0во твоE, глаг0люще: когдA ўтёшиши мS;
|
Зане́ бы́хъ я́ко мѣ́хъ на сла́нѣ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
83
|
84
|
|
занE бhхъ ћкw мёхъ на слaнэ: њправдaній твои1хъ не забhхъ.
|
Коли́ко є́сть дні́й раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши ми́ от гоня́щихъ мя́ су́дъ?
|
|
84
|
85
|
|
Коли1кw є4сть днjй рабA твоегw2; когдA сотвори1ши ми2 t гонsщихъ мS сyдъ;
|
Повѣ́даша мнѣ́ законопресту́пницы глумле́нія, но не я́ко зако́нъ Тво́й, Го́споди.
|
|
85
|
86
|
|
Повёдаша мнЁ законопрест{пницы глумлє1ніz, но не ћкw зак0нъ тв0й, гDи.
|
Вся́ за́повѣди Твоя́ и́стина: непра́ведно погна́ша мя́, помози́ ми.
|
|
86
|
87
|
|
Вс‰ зaпwвэди тво‰ и4стина: непрaведнw погнaша мS, помози1 ми.
|
Вма́лѣ не сконча́ша мене́ на земли́: а́зъ же не оста́вихъ за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
87
|
88
|
|
Вмaлэ не скончaша менE на земли2: ѓзъ же не њстaвихъ зaповэдій твои1хъ.
|
По ми́лости Твоє́й живи́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія у́стъ Твои́хъ.
|
|
88
|
89
|
|
По млcти твоeй живи1 мz, и3 сохраню2 свидBніz ќстъ твои1хъ.
|
Во вѣ́къ, Го́споди, сло́во Твоє́ пребыва́єтъ на небеси́.
|
|
89
|
90
|
|
Во вёкъ, гDи, сл0во твоE пребывaетъ на нб7си2.
|
Въ ро́дъ и ро́дъ и́стина Твоя́: основа́лъ єси́ зе́млю, и пребыва́єтъ.
|
|
90
|
91
|
|
Въ р0дъ и3 р0дъ и4стина твоS: њсновaлъ є3си2 зeмлю, и3 пребывaетъ.
|
Учине́ніємъ Твои́мъ пребыва́єтъ де́нь: я́ко вся́ческая рабо́тна Тебѣ́.
|
|
91
|
92
|
|
Ўчинeніемъ твои1мъ пребывaетъ дeнь: ћкw всsчєскаz рабHтна тебЁ.
|
Я́ко а́ще бы не зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ бы́лъ, тогда́ у́бо поги́блъ бы́хъ во смире́ніи моє́мъ:
|
|
92
|
93
|
|
Ћкw ѓще бы не зак0нъ тв0й поучeніе моE бhлъ, тогдA ќбw поги1блъ бhхъ во смирeніи моeмъ:
|
во вѣ́къ не забу́ду оправда́ній Твои́хъ, я́ко въ ни́хъ оживи́лъ мя́ єси́.
|
|
93
|
94
|
|
во вёкъ не забyду њправдaній твои1хъ, ћкw въ ни1хъ њживи1лъ мS є3си2.
|
Тво́й є́смь а́зъ, спаси́ мя: я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
94
|
95
|
|
Тв0й є4смь ѓзъ, сп7си1 мz: ћкw њправдaній твои1хъ взыскaхъ.
|
Мене́ жда́ша грѣ́шницы погуби́ти мя́: свидѣ́нія Твоя́ разумѣ́хъ.
|
|
95
|
96
|
|
МенE ждaша грBшницы погуби1ти мS: свидBніz тво‰ разумёхъ.
|
Вся́кія кончи́ны ви́дѣхъ коне́цъ: широка́ за́повѣдь Твоя́ зѣло́.
|
|
96
|
97
|
|
Всsкіz кончи1ны ви1дэхъ конeцъ: широкA зaповэдь твоS ѕэлw2.
|
Ко́ль возлюби́хъ зако́нъ Тво́й, Го́споди: ве́сь де́нь поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
97
|
98
|
|
К0ль возлюби1хъ зак0нъ тв0й, гDи: вeсь дeнь поучeніе моE є4сть.
|
Па́че вра́гъ мои́хъ умудри́лъ мя́ єси́ за́повѣдію Твоє́ю, я́ко въ вѣ́къ моя́ є́сть.
|
|
98
|
99
|
|
Пaче вр†гъ мои1хъ ўмудри1лъ мS є3си2 зaповэдію твоeю, ћкw въ вёкъ моS є4сть.
|
Па́че всѣ́хъ уча́щихъ мя́ разумѣ́хъ, я́ко свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
99
|
100
|
|
Пaче всёхъ ўчaщихъ мS разумёхъ, ћкw свидBніz тво‰ поучeніе моE є4сть.
|
Па́че ста́рецъ разумѣ́хъ, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ.
|
|
100
|
101
|
|
Пaче стaрєцъ разумёхъ, ћкw зaпwвэди тво‰ взыскaхъ.
|
От вся́каго пути́ лука́ва возбрани́хъ нога́мъ мои́мъ, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́:
|
|
101
|
102
|
|
T всsкагw пути2 лукaва возбрани1хъ ногaмъ мои6мъ, ћкw да сохраню2 словесA тво‰:
|
от суде́бъ Твои́хъ не уклони́хся, я́ко Ты́ законоположи́лъ ми́ єси́.
|
|
102
|
103
|
|
t судeбъ твои1хъ не ўклони1хсz, ћкw ты2 законоположи1лъ ми2 є3си2.
|
Ко́ль сладка́ горта́ни моєму́ словеса́ Твоя́: па́че ме́да усто́мъ мои́мъ.
|
|
103
|
104
|
|
К0ль сладк† гортaни моемY словесA тво‰: пaче мeда ўстHмъ мои6мъ.
|
От за́повѣдій Твои́хъ разумѣ́хъ: сего́ ра́ди возненави́дѣхъ вся́къ пу́ть непра́вды.
|
|
104
|
105
|
|
T зaповэдій твои1хъ разумёхъ: сегw2 рaди возненави1дэхъ всsкъ пyть непрaвды.
|
Свѣти́лникъ нога́ма мои́ма зако́нъ Тво́й, и свѣ́тъ стезя́мъ мои́мъ.
|
|
105
|
106
|
|
Свэти1лникъ ногaма мои1ма зак0нъ тв0й, и3 свётъ стезsмъ мои6мъ.
|
Кля́хся и поста́вихъ сохрани́ти судьбы́ пра́вды Твоєя́.
|
|
106
|
107
|
|
Клsхсz и3 постaвихъ сохрани1ти судбы6 прaвды твоеS.
|
Смири́хся до зѣла́: Го́споди, живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
|
|
107
|
108
|
|
Смири1хсz до ѕэлA: гDи, живи1 мz по словеси2 твоемY.
|
Во́льная у́стъ мои́хъ благоволи́ же, Го́споди, и судьба́мъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
108
|
109
|
|
ВHльнаz ќстъ мои1хъ бlговоли1 же, гDи, и3 судбaмъ твои6мъ научи1 мz.
|
Душа́ моя́ въ руку́ Твоє́ю {Алекс.: моє́ю} вы́ну, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
109
|
110
|
|
ДушA моS въ рукY твоє1ю [Ґлеx.: моє1ю] вhну, и3 зак0на твоегw2 не забhхъ.
|
Положи́ша грѣ́шницы сѣ́ть мнѣ́: и от за́повѣдій Твои́хъ не заблуди́хъ.
|
|
110
|
111
|
|
Положи1ша грBшницы сёть мнЁ: и3 t зaповэдій твои1хъ не заблуди1хъ.
|
Наслѣ́довахъ свидѣ́нія Твоя́ во вѣ́къ, я́ко ра́дованіє се́рдца моєго́ су́ть:
|
|
111
|
112
|
|
Наслёдовахъ свидBніz тво‰ во вёкъ, ћкw рaдованіе сeрдца моегw2 сyть:
|
приклони́хъ се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ въ вѣ́къ за воздая́ніє.
|
|
112
|
113
|
|
приклони1хъ сeрдце моE сотвори1ти њправд†ніz тво‰ въ вёкъ за воздаsніе.
|
Законопресту́пныя возненави́дѣхъ, зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
|
|
113
|
114
|
|
Законопрест{пныz возненави1дэхъ, зак0нъ же тв0й возлюби1хъ.
|
Помо́щникъ мо́й и засту́пникъ мо́й єси́ Ты́: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
114
|
115
|
|
Пом0щникъ м0й и3 застyпникъ м0й є3си2 ты2: на словесA тво‰ ўповaхъ.
|
Уклони́теся от мене́, лука́внующіи, и испыта́ю за́повѣди Бо́га моєго́.
|
|
115
|
116
|
|
Ўклони1тесz t менє2, лукaвнующіи, и3 и3спытaю зaпwвэди бGа моегw2.
|
Заступи́ мя по словеси́ Твоєму́, и жи́въ бу́ду: и не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́:
|
|
116
|
117
|
|
Заступи1 мz по словеси2 твоемY, и3 жи1въ бyду: и3 не посрами2 менE t чazніz моегw2:
|
помози́ ми, и спасу́ся, и поучу́ся во оправда́ніихъ Твои́хъ вы́ну.
|
|
117
|
118
|
|
помози1 ми, и3 сп7сyсz, и3 поучyсz во њправдaніихъ твои1хъ вhну.
|
Уничижи́лъ єси́ вся́ отступа́ющыя от оправда́ній Твои́хъ: я́ко непра́ведно помышле́ніє и́хъ.
|
|
118
|
119
|
|
Ўничижи1лъ є3си2 вс‰ tступaющыz t њправдaній твои1хъ: ћкw непрaведно помышлeніе и4хъ.
|
Преступа́ющыя непщева́хъ вся́ грѣ́шныя земли́: сего́ ра́ди возлюби́хъ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
119
|
120
|
|
Преступaющыz непщевaхъ вс‰ грBшныz земли2: сегw2 рaди возлюби1хъ свидBніz тво‰.
|
Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ти моя́: от суде́бъ бо Твои́хъ убоя́хся.
|
|
120
|
121
|
|
Пригвозди2 стрaху твоемY плHти мо‰: t судeбъ бо твои1хъ ўбоsхсz.
|
Сотвори́хъ су́дъ и пра́вду: не преда́ждь мене́ оби́дящымъ мя́.
|
|
121
|
122
|
|
Сотвори1хъ сyдъ и3 прaвду: не предaждь менE њби1дzщымъ мS.
|
Воспріими́ раба́ Твоєго́ во благо, да не оклевета́ютъ мене́ го́рдіи.
|
|
122
|
123
|
|
Воспріими2 рабA твоего2 во бlго, да не њклеветaютъ менE г0рдіи.
|
О́чи мои́ изчезо́стѣ во спасе́ніє Твоє́ и въ сло́во пра́вды Твоєя́:
|
|
123
|
124
|
|
Џчи мои2 и3зчез0стэ во спcніе твоE и3 въ сл0во прaвды твоеS:
|
сотвори́ съ рабо́мъ Твои́мъ по ми́лости Твоє́й, и оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
124
|
125
|
|
сотвори2 съ раб0мъ твои1мъ по млcти твоeй, и3 њправдaніємъ твои6мъ научи1 мz.
|
Ра́бъ Тво́й є́смь а́зъ: вразуми́ мя, и увѣ́мъ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
125
|
126
|
|
Рaбъ тв0й є4смь ѓзъ: вразуми1 мz, и3 ўвёмъ свидBніz тво‰.
|
Вре́мя сотвори́ти Го́сподеви: разори́ша зако́нъ Тво́й.
|
|
126
|
127
|
|
Врeмz сотвори1ти гDеви: разори1ша зак0нъ тв0й.
|
Сего́ ра́ди возлюби́хъ за́повѣди Твоя́ па́че зла́та и топа́зіа.
|
|
127
|
128
|
|
Сегw2 рaди возлюби1хъ зaпwвэди тво‰ пaче злaта и3 топaзіа.
|
Сего́ ра́ди ко всѣ́мъ за́повѣдемъ Твои́мъ направля́хся, вся́къ пу́ть непра́вды возненави́дѣхъ.
|
|
128
|
129
|
|
Сегw2 рaди ко всBмъ зaповэдемъ твои6мъ направлsхсz, всsкъ пyть непрaвды возненави1дэхъ.
|
Ди́вна свидѣ́нія Твоя́: сего́ ра́ди испыта́ я́ душа́ моя́.
|
|
129
|
130
|
|
Ди6вна свидBніz тво‰: сегw2 рaди и3спытA | душA моS.
|
Явле́ніє слове́съ Твои́хъ просвѣща́єтъ и вразумля́єтъ младе́нцы.
|
|
130
|
131
|
|
Kвлeніе словeсъ твои1хъ просвэщaетъ и3 вразумлsетъ младeнцы.
|
Уста́ моя́ отверзо́хъ и привлеко́хъ ду́хъ, я́ко за́повѣдій Твои́хъ жела́хъ.
|
|
131
|
132
|
|
ЎстA мо‰ tверз0хъ и3 привлек0хъ дyхъ, ћкw зaповэдій твои1хъ желaхъ.
|
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, по суду́ лю́бящихъ и́мя Твоє́.
|
|
1002
|
133
|
|
Слaва:
|
Стопы́ моя́ напра́ви по словеси́ Твоєму́, и да не облада́єтъ мно́ю вся́коє беззако́ніє:
|
|
132
|
134
|
|
При1зри на мS и3 поми1луй мS, по судY лю1бzщихъ и4мz твоE.
|
изба́ви мя́ от клеветы́ человѣ́ческія, и сохраню́ за́повѣди Твоя́.
|
|
133
|
135
|
|
Стwпы2 мо‰ напрaви по словеси2 твоемY, и3 да не њбладaетъ мн0ю всsкое беззак0ніе:
|
Лице́ Твоє́ просвѣти́ на раба́ Твоєго́ и научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
134
|
136
|
|
и3збaви мS t клеветы2 человёческіz, и3 сохраню2 зaпwвэди тво‰.
|
Исхо́дища водна́я изведо́стѣ о́чи мои́, поне́же не сохрани́хъ зако́на Твоєго́.
|
|
135
|
137
|
|
ЛицE твоE просвэти2 на рабA твоего2 и3 научи1 мz њправдaніємъ твои6мъ.
|
Пра́веднъ єси́, Го́споди, и пра́ви суди́ Твои́:
|
|
136
|
138
|
|
И#схHдища водн†z и3звед0стэ џчи мои2, понeже не сохрани1хъ зак0на твоегw2.
|
заповѣ́далъ єси́ пра́вду свидѣ́нія Твоя́, и и́стину зѣло́.
|
|
137
|
139
|
|
Првdнъ є3си2, гDи, и3 прaви суди2 твои2:
|
Иста́яла мя́ є́сть ре́вность Твоя́: я́ко забы́ша словеса́ Твоя́ врази́ мои́.
|
|
138
|
140
|
|
заповёдалъ є3си2 прaвду свидBніz тво‰, и3 и4стину ѕэлw2.
|
Разжже́но сло́во Твоє́ зѣло́, и ра́бъ Тво́й возлюби́ є́.
|
|
139
|
141
|
|
И#стazла мS є4сть рeвность твоS: ћкw забhша словесA тво‰ врази2 мои2.
|
Юнѣ́йшій а́зъ є́смь и уничиже́нъ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
140
|
142
|
|
Разжжeно сл0во твоE ѕэлw2, и3 рaбъ тв0й возлюби2 є5.
|
Пра́вда Твоя́ пра́вда во вѣ́къ, и зако́нъ Тво́й и́стина.
|
|
141
|
143
|
|
Ю#нёйшій ѓзъ є4смь и3 ўничижeнъ: њправдaній твои1хъ не забhхъ.
|
Ско́рби и ну́жди обрѣто́ша мя́: за́повѣди Твоя́ поуче́ніє моє́.
|
|
142
|
144
|
|
Прaвда твоS прaвда во вёкъ, и3 зак0нъ тв0й и4стина.
|
Пра́вда свидѣ́нія Твоя́ въ вѣ́къ: вразуми́ мя, и жи́въ бу́ду.
|
|
143
|
145
|
|
СкHрби и3 нyжди њбрэт0ша мS: зaпwвэди тво‰ поучeніе моE.
|
Воззва́хъ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, услы́ши мя́, Го́споди: оправда́нія Твоя́ взыщу́.
|
|
144
|
146
|
|
Прaвда свидBніz тво‰ въ вёкъ: вразуми1 мz, и3 жи1въ бyду.
|
Воззва́хъ Ти́, спаси́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
145
|
147
|
|
Воззвaхъ всёмъ сeрдцемъ мои1мъ, ўслhши мS, гDи: њправд†ніz тво‰ взыщY.
|
Предвари́хъ въ безго́діи и воззва́хъ: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
146
|
148
|
|
Воззвaхъ ти2, сп7си1 мz, и3 сохраню2 свидBніz тво‰.
|
Предвари́стѣ о́чи мои́ ко у́тру, поучи́тися словесе́мъ Твои́мъ.
|
|
147
|
149
|
|
Предвари1хъ въ безг0діи и3 воззвaхъ: на словесA тво‰ ўповaхъ.
|
Гла́съ мо́й услы́ши, Го́споди, по ми́лости Твоє́й: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
|
|
148
|
150
|
|
Предвари1стэ џчи мои2 ко ќтру, поучи1тисz словесє1мъ твои6мъ.
|
Прибли́жишася гоня́щіи мя́ беззако́ніємъ: от зако́на же Твоєго́ удали́шася.
|
|
149
|
151
|
|
Глaсъ м0й ўслhши, гDи, по млcти твоeй: по судбЁ твоeй живи1 мz.
|
Бли́зъ єси́ Ты́, Го́споди, и вси́ путіє́ Твои́ и́стина.
|
|
150
|
152
|
|
Прибли1жишасz гонsщіи мS беззак0ніемъ: t зак0на же твоегw2 ўдали1шасz.
|
Испе́рва позна́хъ от свидѣ́ній Твои́хъ, я́ко въ вѣ́къ основа́лъ я́ єси́.
|
|
151
|
153
|
|
Бли1з8 є3си2 ты2, гDи, и3 вси2 путіE твои2 и4стина.
|
Ви́ждь смире́ніє моє́ и изми́ мя: я́ко зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
152
|
154
|
|
И#спeрва познaхъ t свидёній твои1хъ, ћкw въ вёкъ њсновaлъ | є3си2.
|
Суди́ су́дъ мо́й и изба́ви мя́: словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ мя.
|
|
153
|
155
|
|
Ви1ждь смирeніе моE и3 и3зми1 мz: ћкw зак0на твоегw2 не забhхъ.
|
Дале́че от грѣ́шникъ спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твои́хъ не взыска́ша.
|
|
154
|
156
|
|
Суди2 сyдъ м0й и3 и3збaви мS: словесE рaди твоегw2 живи1 мz.
|
Щедро́ты Твоя́ мно́ги, Го́споди: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
|
|
155
|
157
|
|
Далeче t грBшникъ спcніе, ћкw њправдaній твои1хъ не взыскaша.
|
Мно́зи изгоня́щіи мя́ и стужа́ющіи ми́: от свидѣ́ній Твои́хъ не уклони́хся.
|
|
156
|
158
|
|
ЩедрHты тво‰ мнHги, гDи: по судбЁ твоeй живи1 мz.
|
Ви́дѣхъ неразумѣва́ющыя и иста́яхъ: я́ко слове́съ Твои́хъ не сохрани́ша.
|
|
157
|
159
|
|
Мн0зи и3згонsщіи мS и3 стужaющіи ми2: t свидёній твои1хъ не ўклони1хсz.
|
Ви́ждь, я́ко за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ: Го́споди, по ми́лости Твоє́й живи́ мя.
|
|
158
|
160
|
|
Ви1дэхъ неразумэвaющыz и3 и3стazхъ: ћкw словeсъ твои1хъ не сохрани1ша.
|
Нача́ло слове́съ Твои́хъ и́стина, и во вѣ́къ вся́ судьбы́ пра́вды Твоєя́.
|
|
159
|
161
|
|
Ви1ждь, ћкw зaпwвэди тво‰ возлюби1хъ: гDи, по млcти твоeй живи1 мz.
|
Кня́зи погна́ша мя́ ту́не: и от слове́съ Твои́хъ убоя́ся се́рдце моє́.
|
|
160
|
162
|
|
Начaло словeсъ твои1хъ и4стина, и3 во вёкъ вс‰ судбы6 прaвды твоеS.
|
Возра́дуюся а́зъ о словесѣ́хъ Твои́хъ, я́ко обрѣта́яй коры́сть мно́гу.
|
|
161
|
163
|
|
Кн‰зи погнaша мS тyне: и3 t словeсъ твои1хъ ўбоsсz сeрдце моE.
|
Непра́вду возненави́дѣхъ и омерзи́хъ: зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
|
|
162
|
164
|
|
Возрaдуюсz ѓзъ њ словесёхъ твои1хъ, ћкw њбрэтazй корhсть мн0гу.
|
Седмери́цею дне́мъ хвали́хъ Тя́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
|
|
163
|
165
|
|
Непрaвду возненави1дэхъ и3 њмерзи1хъ: зак0нъ же тв0й возлюби1хъ.
|
Ми́ръ мно́гъ лю́бящымъ зако́нъ Тво́й, и нѣ́сть и́мъ собла́зна.
|
|
164
|
166
|
|
Седмери1цею днeмъ хвали1хъ тS њ судбaхъ прaвды твоеS.
|
Ча́яхъ спасе́нія Твоєго́, Го́споди, и за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ.
|
|
165
|
167
|
|
Ми1ръ мн0гъ лю1бzщымъ зак0нъ тв0й, и3 нёсть и5мъ соблaзна.
|
Сохрани́ душа́ моя́ свидѣ́нія Твоя́ и возлюби́ я́ зѣло́.
|
|
166
|
168
|
|
Чazхъ спcніz твоегw2, гDи, и3 зaпwвэди тво‰ возлюби1хъ.
|
Сохрани́хъ за́повѣди Твоя́ и свидѣ́нія Твоя́, я́ко вси́ путіє́ мои́ предъ Тобо́ю, Го́споди.
|
|
167
|
169
|
|
Сохрани2 душA моS свидBніz тво‰ и3 возлюби2 | ѕэлw2.
|
Да прибли́жится моле́ніє моє́ предъ Тя́, Го́споди: по словеси́ Твоєму́ вразуми́ мя.
|
|
168
|
170
|
|
Сохрани1хъ зaпwвэди тво‰ и3 свидBніz тво‰, ћкw вси2 путіE мои2 пред8 тоб0ю, гDи.
|
Да вни́детъ проше́ніє моє́ предъ Тя́: Го́споди, по словеси́ Твоєму́ изба́ви мя́.
|
|
169
|
171
|
|
Да прибли1житсz молeніе моE пред8 тS, гDи: по словеси2 твоемY вразуми1 мz.
|
Отры́гнутъ устнѣ́ мои́ пѣ́ніє, єгда́ научи́ши мя́ оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
170
|
172
|
|
Да вни1детъ прошeніе моE пред8 тS: гDи, по словеси2 твоемY и3збaви мS.
|
Провѣща́єтъ язы́къ мо́й словеса́ Твоя́, я́ко вся́ за́повѣди Твоя́ пра́вда.
|
|
171
|
173
|
|
Tрhгнутъ ўстнЁ мои2 пёніе, є3гдA научи1ши мS њправдaніємъ твои6мъ.
|
Да бу́детъ рука́ Твоя́ є́же спасти́ мя, я́ко за́повѣди Твоя́ изво́лихъ.
|
|
172
|
174
|
|
Провэщaетъ љзhкъ м0й словесA тво‰, ћкw вс‰ зaпwвэди тво‰ прaвда.
|
Возжела́хъ спасе́ніє Твоє́, Го́споди, и зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
173
|
175
|
|
Да бyдетъ рукA твоS є4же спcти1 мz, ћкw зaпwвэди тво‰ и3зв0лихъ.
|
Жива́ бу́детъ душа́ моя́ и восхва́литъ Тя́: и судьбы́ Твоя́ помо́гутъ мнѣ́.
|
|
174
|
176
|
|
Возжелaхъ спcніе твоE, гDи, и3 зак0нъ тв0й поучeніе моE є4сть.
|
Заблуди́хъ я́ко овча́ поги́бшеє: взыщи́ раба́ Твоєго́, я́ко за́повѣдій Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
175
|
|
|
ЖивA бyдетъ душA моS и3 восхвaлитъ тS: и3 судбы6 тво‰ пом0гутъ мнЁ.
|
|
|
176
|
|
|
Заблуди1хъ ћкw nвчA поги1бшее: взыщи2 рабA твоего2, ћкw зaповэдій твои1хъ не забhхъ.
|
|
|
1003
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рf7i
|
Псалом 119
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rf7‹.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Ко гDу, внегдA скорбёти ми2, воззвaхъ, и3 ўслhша мS.
|
Ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти ми́, воззва́хъ, и услы́ша мя́.
|
|
2
|
2
|
|
ГDи, и3збaви дyшу мою2 t ўстeнъ непрaведныхъ и3 t љзhка льсти1ва.
|
Го́споди, изба́ви ду́шу мою́ от усте́нъ непра́ведныхъ и от язы́ка льсти́ва.
|
|
3
|
3
|
|
Что2 дaстсz тебЁ, и3ли2 что2 приложи1тсz тебЁ къ љзhку льсти1ву;
|
Что́ да́стся тебѣ́, или́ что́ приложи́тся тебѣ́ къ язы́ку льсти́ву?
|
|
4
|
4
|
|
Стрёлы си1льнагw и3з8wщрє1ны, со ќгльми пустhнными.
|
Стрѣ́лы си́льнаго изощре́ны, со у́гльми пусты́нными.
|
|
5
|
5
|
|
Ўвы2 мнЁ, ћкw пришeлствіе моE продолжи1сz, всели1хсz съ селє1ніи кидaрскими:
|
Увы́ мнѣ́, я́ко прише́лствіє моє́ продолжи́ся, всели́хся съ селе́ніи Кида́рскими:
|
|
6
|
6
|
|
мн0гw пришeлствова душA моS: съ ненави1дzщими ми1ра бёхъ ми1ренъ:
|
мно́го прише́лствова душа́ моя́: съ ненави́дящими ми́ра бѣ́хъ ми́ренъ:
|
|
7
|
7
|
|
є3гдA глаг0лахъ и5мъ, борsху мS тyне.
|
єгда́ глаго́лахъ и́мъ, боря́ху мя́ ту́не.
|
|
Pал0мъ рк7
|
Псалом 120
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Возвед0хъ џчи мои2 въ г0ры, tню1дуже пріи1детъ п0мощь моS.
|
Возведо́хъ о́чи мои́ въ го́ры, отню́дуже пріи́детъ по́мощь моя́.
|
|
2
|
2
|
|
П0мощь моS t гDа, сотв0ршагw нeбо и3 зeмлю.
|
По́мощь моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
|
|
3
|
3
|
|
Не дaждь во смzтeніе ноги2 твоеS, нижE воздрeмлетъ хранsй тS:
|
Не да́ждь во смяте́ніє ноги́ твоєя́, ниже́ воздре́млетъ храня́й тя́:
|
|
4
|
4
|
|
сE, не воздрeмлетъ, нижE ќснетъ хранsй ї}лz.
|
се́, не воздре́млетъ, ниже́ у́снетъ храня́й Ізра́иля.
|
|
5
|
5
|
|
ГDь сохрани1тъ тS, гDь покр0въ тв0й на рyку деснyю твою2.
|
Госпо́дь сохрани́тъ тя́, Госпо́дь покро́въ тво́й на ру́ку десну́ю твою́.
|
|
6
|
6
|
|
Во дни2 с0лнце не њжжeтъ тебE, нижE лунA н0щію.
|
Во дни́ со́лнце не ожже́тъ тебе́, ниже́ луна́ но́щію.
|
|
7
|
7
|
|
ГDь сохрани1тъ тS t всsкагw ѕлA, сохрани1тъ дyшу твою2 гDь:
|
Госпо́дь сохрани́тъ тя́ от вся́каго зла́, сохрани́тъ ду́шу твою́ Госпо́дь:
|
|
8
|
8
|
|
гDь сохрани1тъ вхождeніе твоE и3 и3схождeніе твоE, tнн7э и3 до вёка.
|
Госпо́дь сохрани́тъ вхожде́ніє твоє́ и исхожде́ніє твоє́, отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ рк7а
|
Псалом 121
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7№.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Возвесели1хсz њ рeкшихъ мнЁ: въ д0мъ гDень п0йдемъ.
|
Возвесели́хся о ре́кшихъ мнѣ́: въ до́мъ Госпо́день по́йдемъ.
|
|
2
|
2
|
|
Стоsще бsху н0ги нaшz во дв0рэхъ твои1хъ, їеrли1ме.
|
Стоя́ще бя́ху но́ги на́шя во дво́рѣхъ твои́хъ, Ієрусали́ме.
|
|
3
|
3
|
|
Їеrли1мъ зи1ждемый ћкw грaдъ, є3мyже причaстіе є3гw2 вкyпэ.
|
Ієрусали́мъ зи́ждемый я́ко гра́дъ, єму́же прича́стіє єго́ вку́пѣ.
|
|
4
|
4
|
|
Тaмw бо взыд0ша кwлёна, кwлёна гDнz, свидёніе ї}лево, и3сповёдатисz и4мени гDню:
|
Та́мо бо взыдо́ша колѣ́на, колѣ́на Госпо́дня, свидѣ́ніє Ізра́илево, исповѣ́датися и́мени Госпо́дню:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw тaмw сэд0ша прест0ли на сyдъ, прест0ли въ домY дв7довэ.
|
я́ко та́мо сѣдо́ша престо́ли на су́дъ, престо́ли въ дому́ Дави́довѣ.
|
|
6
|
6
|
|
Вопроси1те же ±же њ ми1рэ їеrли1ма: и3 nби1ліе лю1бzщымъ тS.
|
Вопроси́те же я́же о ми́рѣ Ієрусали́ма: и оби́ліє лю́бящымъ тя́.
|
|
7
|
7
|
|
Бyди же ми1ръ въ си1лэ твоeй, и3 nби1ліе въ столпостэнaхъ твои1хъ.
|
Бу́ди же ми́ръ въ си́лѣ твоє́й, и оби́ліє въ столпостѣна́хъ твои́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Рaди брaтій мои1хъ и3 бли1жнихъ мои1хъ глаг0лахъ ќбw ми1ръ њ тебЁ.
|
Ра́ди бра́тій мои́хъ и бли́жнихъ мои́хъ глаго́лахъ у́бо ми́ръ о тебѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
Д0му рaди гDа бGа нaшегw взыскaхъ бlг†z тебЁ.
|
До́му ра́ди Го́спода Бо́га на́шего взыска́хъ блага́я тебѣ́.
|
|
Pал0мъ рк7в
|
Псалом 122
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7в7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Къ тебЁ возвед0хъ џчи мои2, живyщему на нб7си2.
|
Къ Тебѣ́ возведо́хъ о́чи мои́, Живу́щему на небеси́.
|
|
2
|
2
|
|
СE, ћкw џчи р†бъ въ рукY госп0дій свои1хъ, ћкw џчи рабhни въ рукY госпожи2 своеS: тaкw џчи нaши ко гDу бGу нaшему, д0ндеже ўщeдритъ ны2.
|
Се́, я́ко о́чи ра́бъ въ руку́ госпо́дій свои́хъ, я́ко о́чи рабы́ни въ руку́ госпожи́ своєя́: та́ко о́чи на́ши ко Го́споду Бо́гу на́шему, до́ндеже уще́дритъ ны́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми1луй нaсъ, гDи, поми1луй нaсъ, ћкw помн0гу и3сп0лнихомсz ўничижeніz:
|
Поми́луй на́съ, Го́споди, поми́луй на́съ, я́ко помно́гу испо́лнихомся уничиже́нія:
|
|
4
|
4
|
|
наипaче нап0лнисz душA нaша поношeніz гобзyющихъ и3 ўничижeніz г0рдыхъ.
|
наипа́че напо́лнися душа́ на́ша поноше́нія гобзу́ющихъ и уничиже́нія го́рдыхъ.
|
|
Pал0мъ рк7г
|
Псалом 123
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7G.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Ћкw ѓще не гDь бы бhлъ въ нaсъ, да речeтъ ќбw ї}ль:
|
Я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
|
|
2
|
2
|
|
ћкw ѓще не гDь бы бhлъ въ нaсъ, внегдA востaти человёкwмъ на ны2, u5бо живhхъ пожeрли бhша нaсъ:
|
я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, внегда́ воста́ти человѣ́комъ на ны́, у́бо живы́хъ поже́рли бы́ша на́съ:
|
|
3
|
3
|
|
внегдA прогнёватисz ћрости и4хъ на ны2, u5бо водA потопи1ла бы нaсъ.
|
внегда́ прогнѣ́ватися я́рости и́хъ на ны́, у́бо вода́ потопи́ла бы на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Пот0къ прeйде душA нaша:
|
Пото́къ пре́йде душа́ на́ша:
|
|
5
|
5
|
|
u5бо прeйде душA нaша в0ду непостоsнную.
|
у́бо пре́йде душа́ на́ша во́ду непостоя́нную.
|
|
6
|
6
|
|
Блгcвeнъ гDь, и4же не дадE нaсъ въ лови1тву зубHмъ и4хъ.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, и́же не даде́ на́съ въ лови́тву зубо́мъ и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
ДушA нaша ћкw пти1ца и3збaвисz t сёти ловsщихъ: сёть сокруши1сz, и3 мы2 и3збaвлени бhхомъ.
|
Душа́ на́ша я́ко пти́ца изба́вися от сѣ́ти ловя́щихъ: сѣ́ть сокруши́ся, и мы́ изба́влени бы́хомъ.
|
|
8
|
8
|
|
П0мощь нaша во и4мz гDа, сотв0ршагw нeбо и3 зeмлю.
|
По́мощь на́ша во и́мя Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рк7д
|
Псалом 124
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7д7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Надёющіисz на гDа, ћкw горA сіHнъ: не подви1житсz въ вёкъ живhй во їеrли1мэ.
|
Надѣ́ющіися на Го́спода, я́ко гора́ Сіо́нъ: не подви́жится въ вѣ́къ живы́й во Ієрусали́мѣ.
|
|
2
|
2
|
|
Г0ры w4крестъ є3гw2, и3 гDь w4крестъ людjй свои1хъ, tнн7э и3 до вёка.
|
Го́ры о́крестъ єго́, и Госпо́дь о́крестъ люді́й Свои́хъ, отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw не њстaвитъ гDь жезлA грёшныхъ на жрeбій првdныхъ, ћкw да не пр0струтъ првdніи въ беззакHніz рyкъ свои1хъ.
|
Я́ко не оста́витъ Госпо́дь жезла́ грѣ́шныхъ на жре́бій пра́ведныхъ, я́ко да не про́струтъ пра́ведніи въ беззако́нія ру́къ свои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Ўбlжи2, гDи, бlг‡z и3 пр†выz с®цемъ.
|
Ублажи́, Го́споди, благі́я и пра́выя се́рдцемъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ўклонsющыzсz же въ развращє1ніz tведeтъ гDь съ дёлающими беззак0ніе: ми1ръ на ї}лz.
|
Уклоня́ющыяся же въ развраще́нія отведе́тъ Госпо́дь съ дѣ́лающими беззако́ніє: ми́ръ на Ізра́иля.
|
|
Pал0мъ рк7є
|
Псалом 125
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7е7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
ВнегдA возврати1ти гDу плёнъ сіHнь, бhхомъ ћкw ўтёшени.
|
Внегда́ возврати́ти Го́споду плѣ́нъ Сіо́нь, бы́хомъ я́ко утѣ́шени.
|
|
2
|
2
|
|
ТогдA и3сп0лнишасz рaдости ўстA н†ша, и3 љзhкъ нaшъ весeліz: тогдA рекyтъ во kзhцэхъ: возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ ни1ми.
|
Тогда́ испо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, и язы́къ на́шъ весе́лія: тогда́ реку́тъ во язы́цѣхъ: возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ ни́ми.
|
|
3
|
3
|
|
Возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ нaми: бhхомъ веселsщесz.
|
Возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ на́ми: бы́хомъ веселя́щеся.
|
|
4
|
4
|
|
Возврати2, гDи, плэнeніе нaше, ћкw пот0ки ю4гомъ.
|
Возврати́, Го́споди, плѣне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гомъ.
|
|
5
|
5
|
|
Сёющіи слезaми, рaдостію п0жнутъ.
|
Сѣ́ющіи слеза́ми, ра́достію по́жнутъ.
|
|
6
|
6
|
|
Ходsщіи хождaху и3 плaкахусz, метaюще сёмена сво‰: грzдyще же пріи1дутъ рaдостію, взeмлюще руко‰ти сво‰.
|
Ходя́щіи хожда́ху и пла́кахуся, мета́юще сѣ́мена своя́: гряду́ще же пріи́дутъ ра́достію, взе́млюще рукоя́ти своя́.
|
|
Pал0мъ рк7ѕ
|
Псалом 126
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7ѕ7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Ѓще не гDь сози1ждетъ д0мъ, всyе труди1шасz зи1ждущіи: ѓще не гDь сохрани1тъ грaдъ, всyе бдЁ стрегjй.
|
А́ще не Госпо́дь сози́ждетъ до́мъ, всу́є труди́шася зи́ждущіи: а́ще не Госпо́дь сохрани́тъ гра́дъ, всу́є бдѣ́ стрегі́й.
|
|
2
|
2
|
|
Всyе вaмъ є4сть ќтреневати: востaнете по сэдёніи kдyщіи хлёбъ болёзни, є3гдA дaстъ возлю1блєннымъ свои6мъ с0нъ.
|
Всу́є ва́мъ є́сть у́треневати: воста́нете по сѣдѣ́ніи яду́щіи хлѣ́бъ болѣ́зни, єгда́ да́стъ возлю́бленнымъ Свои́мъ со́нъ.
|
|
3
|
3
|
|
СE, достоsніе гDне сhнове, мздA плодA чрeвнzгw.
|
Се́, достоя́ніє Госпо́дне сы́нове, мзда́ плода́ чре́вняго.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw стрёлы въ руцЁ си1льнагw, тaкw сhнове tтрzсeнныхъ.
|
Я́ко стрѣ́лы въ руцѣ́ си́льнаго, та́ко сы́нове оттрясе́нныхъ.
|
|
5
|
5
|
|
Бlжeнъ, и4же и3сп0лнитъ желaніе своE t ни1хъ: не постыдsтсz, є3гдA глаг0лютъ врагHмъ свои6мъ во вратёхъ.
|
Блаже́нъ, и́же испо́лнитъ жела́ніє своє́ от ни́хъ: не постыдя́тся, єгда́ глаго́лютъ враго́мъ свои́мъ во вратѣ́хъ.
|
|
Pал0мъ рк7з
|
Псалом 127
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7з7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Бlжeни вси2 боsщіисz гDа, ходsщіи въ путeхъ є3гw2:
|
Блаже́ни вси́ боя́щіися Го́спода, ходя́щіи въ путе́хъ Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
труды2 плодHвъ [рyкъ] твои1хъ снёси: бlжeнъ є3си2, и3 добро2 тебЁ бyдетъ.
|
труды́ плодо́въ {ру́къ} твои́хъ снѣ́си: блаже́нъ єси́, и добро́ тебѣ́ бу́детъ.
|
|
3
|
3
|
|
ЖенA твоS ћкw лозA плодови1та въ странaхъ д0му твоегw2:
|
Жена́ твоя́ я́ко лоза́ плодови́та въ страна́хъ до́му твоєго́: 4сы́нове твои́ я́ко новосажде́нія ма́сличная о́крестъ трапе́зы твоєя́.
|
|
4
|
4
|
|
сhнове твои2 ћкw новосаждє1ніz м†сличнаz w4крестъ трапeзы твоеS.
|
5Се́, та́ко благослови́тся человѣ́къ боя́йся Го́спода.
|
|
5
|
5
|
|
СE, тaкw бlгослови1тсz человёкъ боsйсz гDа.
|
6Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, и у́зриши блага́я Ієрусали́ма вся́ дни́ живота́ твоєго́,
|
|
6
|
6
|
|
Блгcви1тъ тS гDь t сіHна, и3 ќзриши бlг†z їеrли1ма вс‰ дни6 животA твоегw2,
|
7и у́зриши сы́ны сыно́въ твои́хъ: ми́ръ на Ізра́иля.
|
|
7
|
|
|
и3 ќзриши сhны сынHвъ твои1хъ: ми1ръ на ї}лz.
|
|
|
Pал0мъ рк7и
|
Псалом 128
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7}.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Мн0жицею брaшасz со мн0ю t ю4ности моеS, да речeтъ ќбw ї}ль:
|
Мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
|
|
2
|
2
|
|
мн0жицею брaшасz со мн0ю t ю4ности моеS, и4бо не премог0ша мS.
|
мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, и́бо не премого́ша мя́.
|
|
3
|
3
|
|
На хребтЁ моeмъ дёлаша грBшницы, продолжи1ша беззак0ніе своE.
|
На хребтѣ́ моє́мъ дѣ́лаша грѣ́шницы, продолжи́ша беззако́ніє своє́.
|
|
4
|
4
|
|
ГDь првdнъ ссэчE вы6z грёшникwвъ.
|
Госпо́дь пра́веденъ ссѣче́ вы́я грѣ́шниковъ.
|
|
5
|
5
|
|
Да постыдsтсz и3 возвратsтсz вспsть вси2 ненави1дzщіи сіHна:
|
Да постыдя́тся и возвратя́тся вспя́ть вси́ ненави́дящіи Сіо́на:
|
|
6
|
6
|
|
да бyдутъ ћкw травA на здёхъ [на кр0вэхъ], ћже прeжде восторжeніz и4зсше:
|
да бу́дутъ я́ко трава́ на здѣ́хъ {на кро́вѣхъ}, я́же пре́жде восторже́нія и́зсше:
|
|
7
|
7
|
|
є4юже не и3сп0лни руки2 своеS жнsй, и3 нёдра своегw2 руко‰ти собирazй:
|
є́юже не испо́лни руки́ своєя́ жня́й, и нѣ́дра своєго́ рукоя́ти собира́яй:
|
|
8
|
8
|
|
и3 не рёша мимоходsщіи: блгcвeніе гDне на вы2, благослови1хомъ вы2 во и4мz гDне.
|
и не рѣ́ша мимоходя́щіи: благослове́ніє Госпо́дне на вы́, благослови́хомъ вы́ во и́мя Госпо́дне.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рк7f
|
Псалом 129
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rк7f7.
|
Пѣ́снь степе́ней.–
|
|
1
|
1
|
|
И#з8 глубины2 воззвaхъ къ тебЁ, гDи: гDи, ўслhши глaсъ м0й.
|
–Изъ глубины́ воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди:–
|
|
2
|
2
|
|
Да бyдутъ ќши твои2 внeмлющэ глaсу молeніz моегw2.
|
–Го́споди, услы́ши гла́съ мо́й. 2Да бу́дутъ у́ши Твои́ вне́млющѣ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
3
|
3
|
|
Ѓще беззакHніz нaзриши, гDи, гDи, кто2 постои1тъ; ћкw ў тебє2 њчищeніе є4сть.
|
А́ще беззако́нія на́зриши, Го́споди, Го́споди, кто́ постои́тъ?–
|
|
4
|
4
|
|
И$мене рaди твоегw2 потерпёхъ тS, гDи, потерпЁ душA моS въ сл0во твоE: ўповA душA моS на гDа.
|
–Яко у Тебе́ очище́ніє є́сть.
|
|
5
|
5
|
|
T стрaжи ќтренніz до н0щи, t стрaжи ќтренніz да ўповaетъ ї}ль на гDа:
|
4И́мене ра́ди Твоєго́ потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди, потерпѣ́ душа́ моя́ въ сло́во Твоє́: упова́ душа́ моя́ на Го́спода.
|
|
6
|
6
|
|
ћкw ў гDа млcть, и3 мн0гое ў негw2 и3збавлeніе: и3 т0й и3збaвитъ ї}лz t всёхъ беззак0ній є3гw2.
|
5От стра́жи у́треннія до но́щи, от стра́жи у́треннія да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода:
|
|
Pал0мъ рl
|
Псалом 130
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rl.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
ГDи, не вознесeсz сeрдце моE, нижE вознес0стэсz џчи мои2: нижE ходи1хъ въ вели1кихъ, нижE въ ди1вныхъ пaче менє2.
|
Го́споди, не вознесе́ся се́рдце моє́, ниже́ вознесо́стѣся о́чи мои́: ниже́ ходи́хъ въ вели́кихъ, ниже́ въ ди́вныхъ па́че мене́.
|
|
2
|
2
|
|
Ѓще не смиреномyдрствовахъ, но вознес0хъ дyшу мою2, ћкw tдоeное на мaтерь свою2, тaкw воздaси на дyшу мою2.
|
А́ще не смиреному́дрствовахъ, но вознесо́хъ ду́шу мою́, я́ко отдоє́ноє на ма́терь свою́, та́ко возда́си на ду́шу мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Да ўповaетъ ї}ль на гDа tнн7э и3 до вёка.
|
Да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ рlа
|
Псалом 131
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rl№.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Помzни2, гDи, дв7да и3 всю2 кр0тость є3гw2:
|
Помяни́, Го́споди, Дави́да и всю́ кро́тость єго́:
|
|
2
|
2
|
|
ћкw клsтсz гDеви, њбэщaсz бGу їaкwвлю:
|
я́ко кля́тся Го́сподеви, обѣща́ся Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
3
|
3
|
|
ѓще вни1ду въ селeніе д0му моегw2, и3ли2 взhду на џдръ постeли моеS:
|
а́ще вни́ду въ селе́ніє до́му моєго́, или́ взы́ду на о́дръ посте́ли моєя́:
|
|
4
|
4
|
|
ѓще дaмъ с0нъ nчи1ма мои1ма, и3 вёждома мои1ма дремaніе, и3 пок0й скраніaма мои1ма:
|
а́ще да́мъ со́нъ очи́ма мои́ма, и вѣ́ждома мои́ма дрема́ніє, и поко́й скраніа́ма мои́ма:
|
|
5
|
5
|
|
д0ндеже њбрsщу мёсто гDеви, селeніе бGу їaкwвлю.
|
до́ндеже обря́щу мѣ́сто Го́сподеви, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
|
|
6
|
6
|
|
СE, слhшахомъ | во є3vфрafэ, њбрэт0хомъ | въ полsхъ дубрaвы:
|
Се́, слы́шахомъ я́ во Євфра́ѳѣ, обрѣто́хомъ я́ въ поля́хъ Дубра́вы:
|
|
7
|
7
|
|
вни1демъ въ селє1ніz є3гw2, поклони1мсz на мёсто, и3дёже стоsстэ н0зэ є3гw2.
|
вни́демъ въ селе́нія Єго́, поклони́мся на мѣ́сто, идѣ́же стоя́стѣ но́зѣ Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Воскrни2, гDи, въ пок0й тв0й, ты2 и3 ківHтъ с™hни твоеS.
|
Воскре́сни́, Го́споди, въ поко́й Тво́й, Ты́ и ківо́тъ святы́ни Твоєя́.
|
|
9
|
9
|
|
Сщ7eнницы твои2 њблекyтсz прaвдою, и3 прпdбніи твои2 возрaдуютсz.
|
Свяще́нницы Твои́ облеку́тся пра́вдою, и преподо́бніи Твои́ возра́дуются.
|
|
10
|
10
|
|
Дв7да рaди рабA твоегw2, не tврати2 лицE помaзаннагw твоегw2.
|
Дави́да ра́ди раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
|
|
11
|
11
|
|
Клsтсz гDь дв7ду и4стиною, и3 не tвeржетсz є3S: t плодA чрeва твоегw2 посаждY на прест0лэ твоeмъ.
|
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду и́стиною, и не отве́ржется єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лѣ твоє́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
Ѓще сохранsтъ сhнове твои2 завётъ м0й и3 свидBніz мо‰ сі‰, и5мже научY |, и3 сhнове и4хъ до вёка сsдутъ на прест0лэ твоeмъ.
|
А́ще сохраня́тъ сы́нове твои́ завѣ́тъ Мо́й и свидѣ́нія Моя́ сія́, и́мже научу́ я́, и сы́нове и́хъ до вѣ́ка ся́дутъ на престо́лѣ твоє́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw и3збрA гDь сіHна, и3зв0ли и5 въ жили1ще себЁ.
|
Я́ко избра́ Госпо́дь Сіо́на, изво́ли и́ въ жили́ще Себѣ́.
|
|
14
|
14
|
|
Сeй пок0й м0й во вёкъ вёка, здЁ вселю1сz, ћкw и3зв0лихъ и5.
|
Се́й поко́й Мо́й во вѣ́къ вѣ́ка, здѣ́ вселю́ся, я́ко изво́лихъ и́.
|
|
15
|
15
|
|
Лови1тву є3гw2 блгcвлszй блгcвлю2, ни1щыz є3гw2 насhщу хлBбы:
|
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щыя єго́ насы́щу хлѣ́бы:
|
|
16
|
16
|
|
сщ7eнники є3гw2 њблекY во спcніе, и3 прпdбніи є3гw2 рaдостію возрaдуютсz.
|
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, и преподо́бніи єго́ ра́достію возра́дуются.
|
|
17
|
17
|
|
Тaмw возращY р0гъ дв7дови, ўгот0вахъ свэти1лникъ помaзанному моемY.
|
Та́мо возращу́ ро́гъ Дави́дови, угото́вахъ свѣти́лникъ пома́занному Моєму́.
|
|
18
|
18
|
|
Враги2 є3гw2 њблекY студ0мъ, на нeмъ же процвэтeтъ с™hнz моS.
|
Враги́ єго́ облеку́ студо́мъ, на не́мъ же процвѣте́тъ святы́ня Моя́.
|
|
Pал0мъ рlв
|
Псалом 132
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, Rlв7.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
СE, что2 добро2, и3ли2 что2 красно2, но є4же жи1ти брaтіи вкyпэ;
|
Се́, что́ добро́, или́ что́ красно́, но є́же жи́ти бра́тіи вку́пѣ?
|
|
2
|
2
|
|
Ћкw мЂро на главЁ, сходsщее на брадY, брадY ґарHню, сходsщее на nмeты nдeжды є3гw2:
|
Я́ко ми́ро на главѣ́, сходя́щеє на браду́, браду́ Ааро́ню, сходя́щеє на оме́ты оде́жды єго́:
|
|
3
|
3
|
|
ћкw росA ґермHнскаz сходsщаz на г0ры сіw6нскіz: ћкw тaмw заповёда гDь блгcвeніе и3 жив0тъ до вёка.
|
я́ко роса́ Аєрмо́нская сходя́щая на го́ры Сіо́нскія: я́ко та́мо заповѣ́да Госпо́дь благослове́ніє и живо́тъ до вѣ́ка.
|
|
Pал0мъ рlг
|
Псалом 133
|
|
0
|
0
|
|
Пёснь степeней, RlG.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
СE, нн7э благослови1те гDа, вси2 раби2 гDни, стоsщіи въ хрaмэ гDни, во дв0рэхъ д0му бGа нaшегw.
|
Се́, ны́нѣ благослови́те Го́спода, вси́ раби́ Госпо́дни, стоя́щіи въ хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
|
|
2
|
2
|
|
Въ н0щехъ воздэжи1те рyки вaшz во с™†z и3 благослови1те гDа.
|
Въ но́щехъ воздѣжи́те ру́ки ва́шя во свята́я и благослови́те Го́спода.
|
|
3
|
3
|
|
Блгcви1тъ тS гDь t сіHна, сотвори1вый нeбо и3 зeмлю.
|
Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вый не́бо и зе́млю.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рlд
|
Псалом 134
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rlд7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те и4мz гDне, хвали1те, раби2 гDа,
|
Хвали́те и́мя Госпо́дне, хвали́те, раби́ Го́спода,
|
|
2
|
2
|
|
стоsщіи во хрaмэ гDни, во дв0рэхъ д0му бGа нaшегw.
|
стоя́щіи во хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
|
|
3
|
3
|
|
Хвали1те гDа, ћкw блaгъ гDь: п0йте и4мени є3гw2, ћкw добро2:
|
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ Госпо́дь: по́йте и́мени Єго́, я́ко добро́:
|
|
4
|
4
|
|
ћкw їaкwва и3збрA себЁ гDь, ї}лz въ достоsніе себЁ:
|
я́ко Іа́кова избра́ Себѣ́ Госпо́дь, Ізра́иля въ достоя́ніє Себѣ́:
|
|
5
|
5
|
|
ћкw ѓзъ познaхъ, ћкw вeлій гDь, и3 гDь нaшъ над8 всёми бHги:
|
я́ко а́зъ позна́хъ, я́ко ве́лій Госпо́дь, и Госпо́дь на́шъ надъ всѣ́ми бо́ги:
|
|
6
|
6
|
|
вс‰, є3ли6ка восхотЁ гDь, сотвори2 на нб7си2 и3 на земли2, въ морsхъ и3 во всёхъ бeзднахъ.
|
вся́, єли́ка восхотѣ́ Госпо́дь, сотвори́ на небеси́ и на земли́, въ моря́хъ и во всѣ́хъ бе́зднахъ.
|
|
7
|
7
|
|
ВозводS w4блаки t послёднихъ земли2, мHлніи въ д0ждь сотвори2, и3зводsй вётры t сокр0вищъ свои1хъ.
|
Возводя́ о́блаки от послѣ́днихъ земли́, мо́лніи въ до́ждь сотвори́, изводя́й вѣ́тры от сокро́вищъ Свои́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
И$же порази2 пeрвенцы є3гЂпєтскіz t человёка до скотA:
|
И́же порази́ пе́рвенцы Єги́петскія от человѣ́ка до скота́:
|
|
9
|
9
|
|
послA знaмєніz и3 чудесA посредЁ тебє2, є3гЂпте, на фараHна и3 на вс‰ рабы6 є3гw2.
|
посла́ зна́менія и чудеса́ посредѣ́ тебе́, Єги́пте, на фарао́на и на вся́ рабы́ єго́.
|
|
10
|
10
|
|
И$же порази2 kзhки мнHги и3 и3зби2 цари6 крBпки:
|
И́же порази́ язы́ки мно́ги и изби́ цари́ крѣ́пки:
|
|
11
|
11
|
|
сиHна царS ґморрeйска и3 w4га царS васaнска, и3 вс‰ ц†рствіz хана†нска:
|
Сио́на царя́ Аморре́йска и О́га царя́ Васа́нска, и вся́ ца́рствія Ханаа́нска:
|
|
12
|
12
|
|
и3 дадE зeмлю и4хъ достоsніе, достоsніе ї}лю лю1демъ свои6мъ.
|
и даде́ зе́млю и́хъ достоя́ніє, достоя́ніє Ізра́илю лю́демъ Свои́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
ГDи, и4мz твоE въ вёкъ, и3 пaмzть твоS въ р0дъ и3 р0дъ:
|
Го́споди, и́мя Твоє́ въ вѣ́къ, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ:
|
|
14
|
14
|
|
ћкw суди1ти и4мать гDь лю1демъ свои6мъ, и3 њ рабёхъ свои1хъ ўм0литсz.
|
я́ко суди́ти и́мать Госпо́дь лю́демъ Свои́мъ, и о рабѣ́хъ Свои́хъ умо́лится.
|
|
15
|
15
|
|
Јдwли kзы6къ сребро2 и3 злaто, дэлA рyкъ человёческихъ:
|
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
|
|
16
|
16
|
|
ўстA и4мутъ, и3 не возглаг0лютъ: џчи и4мутъ, и3 не ќзрzтъ:
|
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
|
|
17
|
17
|
|
ќши и4мутъ, и3 не ўслhшатъ: нижe бо є4сть дyхъ во ўстёхъ и4хъ.
|
у́ши и́мутъ, и не услы́шатъ: ниже́ бо є́сть ду́хъ во устѣ́хъ и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Под0бни и5мъ да бyдутъ творsщіи | и3 вси2 надёющіисz на нS.
|
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
|
|
19
|
19
|
|
Д0ме ї}левъ, благослови1те гDа: д0ме ґарHнь, благослови1те гDа: д0ме леvjинъ, благослови1те гDа:
|
До́ме Ізра́илевъ, благослови́те Го́спода: до́ме Ааро́нь, благослови́те Го́спода: до́ме Леві́инъ, благослови́те Го́спода:
|
|
20
|
20
|
|
боsщіисz гDа, благослови1те гDа.
|
боя́щіися Го́спода, благослови́те Го́спода.
|
|
21
|
21
|
|
Блгcвeнъ гDь t сіHна, живhй во їеrли1мэ.
|
Благослове́нъ Госпо́дь от Сіо́на, живы́й во Ієрусали́мѣ.
|
|
Pал0мъ рlє
|
Псалом 135
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rlе7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёдайтесz гDеви, ћкw бlгъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
И#сповёдайтесz бGу богHвъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Бо́гу бого́въ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
И#сповёдайтесz гDеви господeй: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви господе́й: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Сотв0ршему чудесA вє1ліz є3ди1ному: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Сотво́ршему чудеса́ ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Сотв0ршему небесA рaзумомъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Сотво́ршему небеса́ ра́зумомъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
6
|
6
|
|
Ўтверди1вшему зeмлю на водaхъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Утверди́вшему зе́млю на вода́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Сотв0ршему свэти6ла вє1ліz є3ди1ному: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
Сотво́ршему свѣти́ла ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
8
|
8
|
|
с0лнце во w4бласть днE: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
со́лнце во о́бласть дне́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
9
|
9
|
|
лунY и3 ѕвёзды во w4бласть н0щи: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
луну́ и звѣ́зды во о́бласть но́щи: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Порази1вшему є3гЂпта съ пeрвєнцы є3гw2: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
Порази́вшему Єги́пта съ пе́рвенцы єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
11
|
11
|
|
и3 и3звeдшему ї}лz t среды2 и4хъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
и изве́дшему Ізра́иля от среды́ и́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
12
|
12
|
|
рук0ю крёпкою и3 мhшцею выс0кою: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
руко́ю крѣ́пкою и мы́шцею высо́кою: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
13
|
13
|
|
Раздёльшему чермн0е м0ре въ раздэлє1ніz: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
Раздѣ́льшему Чермно́є мо́ре въ раздѣле́нія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
14
|
14
|
|
и3 провeдшему ї}лz посредЁ є3гw2: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
и прове́дшему Ізра́иля посредѣ́ єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
15
|
15
|
|
и3 и3стрsсшему фараHна и3 си1лу є3гw2 въ м0ре чермн0е: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
и истря́сшему фарао́на и си́лу єго́ въ мо́ре Чермно́є: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
16
|
16
|
|
Провeдшему лю1ди сво‰ въ пустhни: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Прове́дшему лю́ди Своя́ въ пусты́ни: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
17
|
17
|
|
Порази1вшему цари6 вє1ліz: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Порази́вшему цари́ ве́лія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
18
|
18
|
|
И# ўби1вшему цари6 крBпкіz: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
И уби́вшему цари́ крѣ́пкія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
19
|
19
|
|
сиHна царS ґморрeйска: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
Сио́на царя́ Аморре́йска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
20
|
20
|
|
и3 w4га царS васaнска: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
и О́га царя́ Васа́нска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
21
|
21
|
|
И# дaвшему зeмлю и4хъ достоsніе: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
И да́вшему зе́млю и́хъ достоя́ніє: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
22
|
22
|
|
достоsніе ї}лю рабY своемY: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
достоя́ніє Ізра́илю рабу́ Своєму́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
23
|
23
|
|
Ћкw во смирeніи нaшемъ помzнy ны гDь: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Я́ко во смире́ніи на́шемъ помяну́ ны Госпо́дь: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
24
|
24
|
|
И# и3збaвилъ ны2 є4сть t врагHвъ нaшихъ: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2:
|
И изба́вилъ ны́ є́сть от враго́въ на́шихъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
25
|
25
|
|
даsй пи1щу всsкой пл0ти: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
дая́й пи́щу вся́кой пло́ти: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
И#сповёдайтесz бGу нбcному: ћкw въ вёкъ млcть є3гw2.
|
Исповѣ́дайтеся Бо́гу небе́сному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
Pал0мъ рlѕ
|
Псалом 136
|
|
0
|
0
|
|
Дв7ду їеремjемъ, Rlѕ7.
|
Дави́ду Ієремі́ємъ.
|
|
1
|
1
|
|
На рэкaхъ вавmлHнскихъ, тaмw сэд0хомъ и3 плaкахомъ, внегдA помzнyти нaмъ сіHна:
|
На рѣка́хъ Вавило́нскихъ, та́мо сѣдо́хомъ и пла́кахомъ, внегда́ помяну́ти на́мъ Сіо́на:
|
|
2
|
2
|
|
на вeрбіихъ посредЁ є3гw2 њбёсихомъ nргaны нaшz.
|
на ве́рбіихъ посредѣ́ єго́ обѣ́сихомъ орга́ны на́шя.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw тaмw вопроси1ша ны2 плёншіи нaсъ њ словесёхъ пёсней, и3 вeдшіи нaсъ њ пёніи: восп0йте нaмъ t пёсней сіHнскихъ.
|
Я́ко та́мо вопроси́ша ны́ плѣ́ншіи на́съ о словесѣ́хъ пѣ́сней, и ве́дшіи на́съ о пѣ́ніи: воспо́йте на́мъ от пѣ́сней Сіо́нскихъ.
|
|
4
|
4
|
|
Кaкw воспоeмъ пёснь гDню на земли2 чуждeй;
|
Ка́ко воспоє́мъ пѣ́снь Госпо́дню на земли́ чужде́й?
|
|
5
|
5
|
|
Ѓще забyду тебE, їеrли1ме, забвeна бyди десни1ца моS.
|
А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́на бу́ди десни́ца моя́.
|
|
6
|
6
|
|
Прильпни2 љзhкъ м0й гортaни моемY, ѓще не помzнY тебє2, ѓще не предложY їеrли1ма, ћкw въ начaлэ весeліz моегw2.
|
Прильпни́ язы́къ мо́й горта́ни моєму́, а́ще не помяну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко въ нача́лѣ весе́лія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Помzни2, гDи, сhны є3дw6мскіz въ дeнь їеrли1мль глаг0лющыz: и3стощaйте, и3стощaйте до њсновaній є3гw2.
|
Помяни́, Го́споди, сы́ны Єдо́мскія въ де́нь Ієрусали́мль глаго́лющыя: истоща́йте, истоща́йте до основа́ній єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Дщи2 вавmлHнz њкаsннаz, бlжeнъ, и4же воздaстъ тебЁ воздаsніе твоE, є4же воздалA є3си2 нaмъ:
|
Дщи́ Вавило́ня окая́нная, блаже́нъ, и́же возда́стъ тебѣ́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ на́мъ:
|
|
9
|
9
|
|
бlжeнъ, и4же и4метъ и3 разбіeтъ младeнцы тво‰ њ кaмень.
|
блаже́нъ, и́же и́метъ и разбіє́тъ младе́нцы твоя́ о ка́мень.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рlз
|
Псалом 137
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, ґггeа и3 захaріи, Rlз7.
|
Псало́мъ Дави́ду, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
И#сповёмсz тебЁ, гDи, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ, и3 пред8 ѓгGлы воспою2 тебЁ, ћкw ўслhшалъ є3си2 вс‰ глаг0лы ќстъ мои1хъ:
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, и предъ а́нгелы воспою́ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ єси́ вся́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
|
|
2
|
2
|
|
поклоню1сz ко хрaму с™0му твоемY и3 и3сповёмсz и4мени твоемY њ млcти твоeй и3 и4стинэ твоeй, ћкw возвели1чилъ є3си2 над8 всёмъ и4мz твоE с™0е.
|
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ и исповѣ́мся и́мени Твоєму́ о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й, я́ко возвели́чилъ єси́ надъ всѣ́мъ и́мя Твоє́ свято́є.
|
|
3
|
3
|
|
Въ џньже ѓще дeнь призовy тz, ск0рw ўслhши мS: ўмн0жиши мS въ души2 моeй си1лою твоeю.
|
Въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́: умно́жиши мя́ въ души́ моє́й си́лою Твоє́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Да и3сповёдzтсz тебЁ, гDи, вси2 цaріе зeмстіи, ћкw ўслhшаша вс‰ гlг0лы ќстъ твои1хъ:
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вси́ ца́ріє зе́мстіи, я́ко услы́шаша вся́ глаго́лы у́стъ Твои́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
и3 да воспою1тъ въ путeхъ гDнихъ, ћкw вeліz слaва гDнz:
|
и да воспою́тъ въ путе́хъ Госпо́днихъ, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня:
|
|
6
|
6
|
|
ћкw выс0къ гDь, и3 смирє1нныz призирaетъ, и3 высHкаz и3здалeча вёсть.
|
я́ко высо́къ Госпо́дь, и смире́нныя призира́єтъ, и высо́кая издале́ча вѣ́сть.
|
|
7
|
7
|
|
Ѓще пойдY посредЁ ск0рби, живи1ши мS: на гнёвъ вр†гъ мои1хъ простeрлъ є3си2 рyку твою2, и3 сп7сe мz десни1ца твоS.
|
А́ще пойду́ посредѣ́ ско́рби, живи́ши мя́: на гнѣ́въ вра́гъ мои́хъ просте́рлъ єси́ ру́ку Твою́, и спасе́ мя десни́ца Твоя́.
|
|
8
|
8
|
|
ГDь воздaстъ за мS: гDи, млcть твоS во вёкъ: дёлъ рукY твоє1ю не прeзри.
|
Госпо́дь возда́стъ за мя́: Го́споди, ми́лость Твоя́ во вѣ́къ: дѣ́лъ руку́ Твоє́ю не пре́зри.
|
|
Pал0мъ рlи
|
Псалом 138
|
|
0
|
0
|
|
Въ конeцъ дв7ду, pал0мъ захaріинъ, въ разсёzніи, Rl}.
|
Въ коне́цъ Дави́ду, псало́мъ Заха́ріинъ, въ разсѣ́яніи.
|
|
1
|
1
|
|
ГDи, и3скуси1лъ мS є3си2 и3 познaлъ мS є3си2: ты2 познaлъ є3си2 сэдaніе моE и3 востaніе моE.
|
Го́споди, искуси́лъ мя́ єси́ и позна́лъ мя́ єси́: Ты́ позна́лъ єси́ сѣда́ніє моє́ и воста́ніє моє́.
|
|
2
|
2
|
|
Ты2 разумёлъ є3си2 помышлє1ніz мо‰ и3здалeча:
|
Ты́ разумѣ́лъ єси́ помышле́нія моя́ издале́ча:
|
|
3
|
3
|
|
стезю2 мою2 и3 ќже моE ты2 є3си2 и3зслёдовалъ и3 вс‰ пути6 мо‰ прови1дэлъ є3си2.
|
стезю́ мою́ и у́же моє́ Ты́ єси́ изслѣ́довалъ и вся́ пути́ моя́ прови́дѣлъ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw нёсть льсти2 въ љзhцэ моeмъ: сE, гDи, ты2 познaлъ є3си2
|
Я́ко нѣ́сть льсти́ въ язы́цѣ моє́мъ: се́, Го́споди, Ты́ позна́лъ єси́
|
|
5
|
5
|
|
вс‰ послBднzz и3 дрє1внzz: ты2 создaлъ є3си2 мS и3 положи1лъ є3си2 на мнЁ рyку твою2.
|
вся́ послѣ́дняя и дре́вняя: Ты́ созда́лъ єси́ мя́ и положи́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
|
|
6
|
6
|
|
Ўдиви1сz рaзумъ тв0й t менє2, ўтверди1сz, не возмогY къ немY.
|
Удиви́ся ра́зумъ Тво́й от мене́, утверди́ся, не возмогу́ къ нему́.
|
|
7
|
7
|
|
Кaмw пойдY t д¦а твоегw2; и3 t лицA твоегw2 кaмw бэжY;
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? И от лица́ Твоєго́ ка́мо бѣжу́?
|
|
8
|
8
|
|
Ѓще взhду на нб7о, ты2 тaмw є3си2: ѓще сни1ду во ѓдъ, тaмw є3си2.
|
А́ще взы́ду на небо, Ты́ та́мо єси́: а́ще сни́ду во а́дъ, та́мо єси́.
|
|
9
|
9
|
|
Ѓще возмY крилB мои2 рaнw и3 вселю1сz въ послёднихъ м0рz,
|
А́ще возму́ крилѣ́ мои́ ра́но и вселю́ся въ послѣ́днихъ мо́ря,
|
|
10
|
10
|
|
и3 тaмw бо рукA твоS настaвитъ мS, и3 ўдержи1тъ мS десни1ца твоS.
|
и та́мо бо рука́ Твоя́ наста́витъ мя́, и удержи́тъ мя́ десни́ца Твоя́.
|
|
11
|
11
|
|
И# рёхъ: є3дA тмA поперeтъ мS; и3 н0щь просвэщeніе въ слaдости моeй.
|
И рѣ́хъ: єда́ тма́ попере́тъ мя́? И но́щь просвѣще́ніє въ сла́дости моє́й.
|
|
12
|
12
|
|
Ћкw тмA не помрачи1тсz t тебє2, и3 н0щь ћкw дeнь просвэти1тсz: ћкw тмA є3S, тaкw и3 свётъ є3S.
|
Я́ко тма́ не помрачи́тся от Тебе́, и но́щь я́ко де́нь просвѣти́тся: я́ко тма́ єя́, та́ко и свѣ́тъ єя́.
|
|
13
|
13
|
|
Ћкw ты2 создaлъ [стzжaлъ] є3си2 ўтрHбы мо‰, воспріsлъ мS є3си2 и3з8 чрeва мaтере моеS.
|
Я́ко Ты́ созда́лъ {стяжа́лъ} єси́ утро́бы моя́, воспрія́лъ мя́ єси́ изъ чре́ва ма́тере моєя́.
|
|
14
|
14
|
|
И#сповёмсz тебЁ, ћкw стрaшнw ўдиви1лсz є3си2: ч{дна дэлA тво‰, и3 душA моS знaетъ ѕэлw2.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́: чу́дна дѣла́ Твоя́, и душа́ моя́ зна́єтъ зѣло́.
|
|
15
|
15
|
|
Не ўтаи1сz к0сть моS t тебє2, ю4же сотвори1лъ є3си2 въ тaйнэ, и3 состaвъ м0й въ преисп0днихъ земли2.
|
Не утаи́ся ко́сть моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́лъ єси́ въ та́йнѣ, и соста́въ мо́й въ преиспо́днихъ земли́.
|
|
16
|
16
|
|
Несодёланное моE ви1дэстэ џчи твои2, и3 въ кни1зэ твоeй вси2 напи1шутсz: во днeхъ сози1ждутсz, и3 никт0же въ ни1хъ.
|
Несодѣ́ланноє моє́ ви́дѣстѣ о́чи Твои́, и въ кни́зѣ Твоє́й вси́ напи́шутся: во дне́хъ сози́ждутся, и никто́же въ ни́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Мнё же ѕэлw2 чeстни бhша дрyзи твои2, б9е, ѕэлw2 ўтверди1шасz владhчєствіz и4хъ:
|
Мнѣ́ же зѣло́ че́стни бы́ша дру́зи Твои́, Бо́же, зѣло́ утверди́шася влады́чествія и́хъ:
|
|
18
|
18
|
|
и3зочтY и5хъ, и3 пaче пескA ўмн0жатсz: востaхъ, и3 є3щE є4смь съ тоб0ю.
|
изочту́ и́хъ, и па́че песка́ умно́жатся: воста́хъ, и єще́ є́смь съ Тобо́ю.
|
|
19
|
19
|
|
Ѓще и3збіeши грёшники, б9е: мyжіе кровeй, ўклони1тесz t менє2.
|
А́ще избіє́ши грѣ́шники, Бо́же: му́жіє крове́й, уклони́теся от мене́.
|
|
20
|
20
|
|
Ћкw ревни1ви є3стE въ помышлeніихъ, пріи1мутъ въ суетY грaды тво‰.
|
Я́ко ревни́ви єсте́ въ помышле́ніихъ, пріи́мутъ въ суєту́ гра́ды Твоя́.
|
|
21
|
21
|
|
Не ненави1дzщыz ли тS, гDи, возненави1дэхъ, и3 њ вразёхъ твои1хъ и3стazхъ;
|
Не ненави́дящыя ли Тя́, Го́споди, возненави́дѣхъ, и о вразѣ́хъ Твои́хъ иста́яхъ?
|
|
22
|
22
|
|
Совершeнною нeнавистію возненави1дэхъ |: во враги2 бhша ми2.
|
Соверше́нною не́навистію возненави́дѣхъ я́: во враги́ бы́ша ми́.
|
|
23
|
23
|
|
И#скуси1 мz, б9е, и3 ўвёждь сeрдце моE: и3стzжи1 мz и3 разумёй стєзи2 мо‰:
|
Искуси́ мя, Бо́же, и увѣ́ждь се́рдце моє́: истяжи́ мя и разумѣ́й стези́ моя́:
|
|
24
|
24
|
|
и3 ви1ждь, ѓще пyть беззак0ніz во мнЁ, и3 настaви мS на пyть вёченъ.
|
и ви́ждь, а́ще пу́ть беззако́нія во мнѣ́, и наста́ви мя́ на пу́ть вѣ́ченъ.
|
|
Pал0мъ рlf
|
Псалом 139
|
|
0
|
1
|
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, Rlf7.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.–
|
|
1
|
2
|
|
И#зми1 мz, гDи, t человёка лукaва, t мyжа непрaведна и3збaви мS:
|
–Изми́ мя, Го́споди, от человѣ́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна изба́ви мя́:
|
|
2
|
3
|
|
и5же помhслиша непрaвду въ сeрдцы, вeсь дeнь њполчaху бр†ни:
|
2и́же помы́слиша непра́вду въ се́рдцы, ве́сь де́нь ополча́ху бра́ни:
|
|
3
|
4
|
|
и3з8wстри1ша љзhкъ св0й ћкw ѕміи1нъ: ћдъ ѓспідовъ под8 ўстнaми и4хъ.
|
3изостри́ша язы́къ сво́й я́ко зміи́нъ: я́дъ а́спідовъ подъ устна́ми и́хъ.
|
|
4
|
5
|
|
Сохрани1 мz, гDи, и3з8 руки2 грёшничи, t человBкъ непрaведныхъ и3зми1 мz, и5же помhслиша запsти стwпы2 мо‰.
|
4Сохрани́ мя, Го́споди, изъ руки́ грѣ́шничи, от человѣ́къ непра́ведныхъ изми́ мя, и́же помы́слиша запя́ти стопы́ моя́.
|
|
5
|
6
|
|
Скрhша г0рдіи сёть мнЁ и3 ќжы, препsша сёть ногaма мои1ма:
|
5Скры́ша го́рдіи сѣ́ть мнѣ́ и у́жы, препя́ша сѣ́ть нога́ма мои́ма: 6при стези́ собла́зны положи́ша ми́.
|
|
6
|
7
|
|
при стези2 соблaзны положи1ша ми2.
|
Рѣ́хъ Го́сподеви: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, внуши́, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́.
|
|
7
|
8
|
|
Рёхъ гDеви: бGъ м0й є3си2 ты2, внуши2, гDи, глaсъ молeніz моегw2.
|
Го́споди, Го́споди, си́ло спасе́нія моєго́, осѣни́лъ єси́ надъ главо́ю моє́ю въ де́нь бра́ни.
|
|
8
|
9
|
|
ГDи, гDи, си1ло спcніz моегw2, њсэни1лъ є3си2 над8 глав0ю моeю въ дeнь брaни.
|
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грѣ́шнику: помы́слиша на мя́, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.
|
|
9
|
10
|
|
Не предaждь менE, гDи, t желaніz моегw2 грёшнику: помhслиша на мS, не њстaви менE, да не когдA вознесyтсz.
|
Глава́ окруже́нія и́хъ, тру́дъ усте́нъ и́хъ покры́єтъ я́.
|
|
10
|
11
|
|
Pал0мъ њкружeніz и4хъ, трyдъ ўстeнъ и4хъ покрhетъ |.
|
Паду́тъ на ни́хъ у́глія о́гненная, низложи́ши я́ во страсте́хъ, и не постоя́тъ.
|
|
11
|
12
|
|
Падyтъ на ни1хъ ќгліz џгнєннаz, низложи1ши | во страстeхъ, и3 не постоsтъ.
|
Му́жъ язы́ченъ не испра́вится на земли́: му́жа непра́ведна зла́я уловя́тъ во истлѣ́ніє.
|
|
12
|
13
|
|
Мyжъ љзhченъ не и3спрaвитсz на земли2: мyжа непрaведна ѕл†z ўловsтъ во и3стлёніе.
|
Позна́хъ, я́ко сотвори́тъ Госпо́дь су́дъ ни́щымъ и ме́сть убо́гимъ.
|
|
13
|
14
|
|
Познaхъ, ћкw сотвори1тъ гDь сyдъ ни1щымъ и3 мeсть ўбHгимъ.
|
Оба́че пра́ведніи исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и вселя́тся пра́віи съ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
14
|
|
|
Nбaче првdніи и3сповёдzтсz и4мени твоемY, и3 вселsтсz прaвіи съ лицeмъ твои1мъ.
|
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рм7
|
Псалом 140
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, Rм7.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
ГDи, воззвaхъ къ тебЁ, ўслhши мS: вонми2 глaсу молeніz моегw2, внегдA воззвaти ми2 къ тебЁ.
|
Го́споди, воззва́хъ къ Тебѣ́, услы́ши мя́: вонми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Тебѣ́.
|
|
2
|
2
|
|
Да и3спрaвитсz моли1тва моS ћкw кади1ло пред8 тоб0ю: воздэsніе рукY моє1ю, жeртва вечeрнzz.
|
Да испра́вится моли́тва моя́ я́ко кади́ло предъ Тобо́ю: воздѣя́ніє руку́ моє́ю, же́ртва вече́рняя.
|
|
3
|
3
|
|
Положи2, гDи, хранeніе ўстHмъ мои6мъ и3 двeрь њграждeніz њ ўстнaхъ мои1хъ.
|
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́мъ мои́мъ и две́рь огражде́нія о устна́хъ мои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не ўклони2 сeрдце моE въ словесA лукaвствіz, непщевaти вины2 њ грэсёхъ съ челwвBки дёлающими беззак0ніе: и3 не сочтyсz со и3збрaнными и4хъ.
|
Не уклони́ се́рдце моє́ въ словеса́ лука́вствія, непщева́ти вины́ о грѣсѣ́хъ съ человѣ́ки дѣ́лающими беззако́ніє: и не сочту́ся со избра́нными и́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Накaжетъ мS првdникъ ми1лостію и3 њбличи1тъ мS, є3лeй же грёшнагw да не намaститъ главы2 моеS: ћкw є3щE и3 моли1тва моS во благоволeніихъ и4хъ.
|
Нака́жетъ мя́ пра́ведникъ ми́лостію и обличи́тъ мя́, єле́й же грѣ́шнаго да не нама́ститъ главы́ моєя́: я́ко єще́ и моли́тва моя́ во благоволе́ніихъ и́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Пожє1рты бhша при кaмени судіи6 и4хъ: ўслhшатсz глагHли мои2, ћкw возмог0ша [ўслади1шасz].
|
Поже́рты бы́ша при ка́мени судіи́ и́хъ: услы́шатся глаго́ли мои́, я́ко возмого́ша {услади́шася}.
|
|
7
|
7
|
|
Ћкw т0лща земли2 просёдесz на земли2, расточи1шасz кHсти и4хъ при ѓдэ.
|
Я́ко то́лща земли́ просѣ́деся на земли́, расточи́шася ко́сти и́хъ при а́дѣ.
|
|
8
|
8
|
|
Ћкw къ тебЁ, гDи, гDи, џчи мои2: на тS ўповaхъ, не tими2 дyшу мою2:
|
Я́ко къ Тебѣ́, Го́споди, Го́споди, о́чи мои́: на Тя́ упова́хъ, не отъими́ ду́шу мою́:
|
|
9
|
9
|
|
сохрани1 мz t сёти, ю4же состaвиша ми2, и3 t собл†знъ дёлающихъ беззак0ніе.
|
сохрани́ мя от сѣ́ти, ю́же соста́виша ми́, и от собла́знъ дѣ́лающихъ беззако́ніє.
|
|
10
|
10
|
|
Падyтъ во мрeжу свою2 грBшницы: є3ди1нъ є4смъ ѓзъ, д0ндеже прейдY.
|
Паду́тъ во мре́жу свою́ грѣ́шницы: єди́нъ є́смь а́зъ, до́ндеже прейду́.
|
|
Pал0мъ рм7а
|
Псалом 141
|
|
1
|
|
|
Рaзума дв7ду, внегдA бhти є3мY въ вертeпэ молsщемусz, Rм7№.
|
|
|
2
|
2
|
|
Глaсомъ мои1мъ ко гDу воззвaхъ, глaсомъ мои1мъ ко гDу помоли1хсz.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду помоли́хся.
|
|
3
|
3
|
|
Пролію2 пред8 ни1мъ молeніе моE, печaль мою2 пред8 ни1мъ возвэщY.
|
Пролію́ предъ Ни́мъ моле́ніє моє́, печа́ль мою́ предъ Ни́мъ возвѣщу́.
|
|
4
|
4
|
|
ВнегдA и3зчезaти t менє2 дyху моемY, и3 ты2 познaлъ є3си2 стєзи2 мо‰: на пути2 сeмъ, по немyже хождaхъ, скрhша сёть мнЁ.
|
Внегда́ изчеза́ти от мене́ ду́ху моєму́, и Ты́ позна́лъ єси́ стези́ моя́: на пути́ се́мъ, по нему́же хожда́хъ, скры́ша сѣ́ть мнѣ́.
|
|
5
|
5
|
|
Сматрsхъ њдеснyю и3 возглsдахъ, и3 не бЁ знazй менE: поги1бе бёгство t менє2, и3 нёсть взыскazй дyшу мою2.
|
Сматря́хъ одесну́ю и возгля́дахъ, и не бѣ́ зна́яй мене́: поги́бе бѣ́гство от мене́, и нѣ́сть взыска́яй ду́шу мою́.
|
|
6
|
6
|
|
Воззвaхъ къ тебЁ, гDи, рёхъ: ты2 є3си2 ўповaніе моE, чaсть моS є3си2 на земли2 живhхъ.
|
Воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, рѣ́хъ: Ты́ єси́ упова́ніє моє́, ча́сть моя́ єси́ на земли́ живы́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Вонми2 молeнію моемY, ћкw смири1хсz ѕэлw2: и3збaви мS t гонsщихъ мS, ћкw ўкрепи1шасz* пaче менє2.
|
Вонми́ моле́нію моєму́, я́ко смири́хся зѣло́: изба́ви мя́ от гоня́щихъ мя́, я́ко укрепи́шася па́че мене́.
|
|
8
|
8
|
|
И#зведи2 и3з8 темни1цы дyшу мою2, и3сповёдатисz и4мени твоемY: менE ждyтъ првdницы, д0ндеже воздaси мнЁ.
|
Изведи́ изъ темни́цы ду́шу мою́, исповѣ́датися и́мени Твоєму́: мене́ жду́тъ пра́ведницы, до́ндеже возда́си мнѣ́.
|
|
Pал0мъ рм7в
|
Псалом 142
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, є3гдA гонsше є3го2 ґвессалHмъ сhнъ є3гw2, Rм7в7.
|
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́мъ сы́нъ єго́.
|
|
1
|
1
|
|
ГDи, ўслhши моли1тву мою2, внуши2 молeніе моE во и4стинэ твоeй, ўслhши мS въ прaвдэ твоeй:
|
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во и́стинѣ Твоє́й, услы́ши мя́ въ пра́вдѣ Твоє́й:
|
|
2
|
2
|
|
и3 не вни1ди въ сyдъ съ раб0мъ твои1мъ, ћкw не њправди1тсz пред8 тоб0ю всsкъ живhй.
|
и не вни́ди въ су́дъ съ рабо́мъ Твои́мъ, я́ко не оправди́тся предъ Тобо́ю вся́къ живы́й.
|
|
3
|
3
|
|
Ћкw погнA врaгъ дyшу мою2: смири1лъ є4сть въ зeмлю жив0тъ м0й: посади1лъ мS є4сть въ тeмныхъ, ћкw мє1ртвыz вёка.
|
Я́ко погна́ вра́гъ ду́шу мою́: смири́лъ є́сть въ зе́млю живо́тъ мо́й: посади́лъ мя́ є́сть въ те́мныхъ, я́ко ме́ртвыя вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
И# ўны2 во мнЁ дyхъ м0й, во мнЁ смzтeсz сeрдце моE.
|
И уны́ во мнѣ́ ду́хъ мо́й, во мнѣ́ смяте́ся се́рдце моє́.
|
|
5
|
5
|
|
Помzнyхъ дни6 дрє1вніz, поучи1хсz во всёхъ дёлэхъ твои1хъ, въ творeніихъ рукY твоє1ю поучaхсz.
|
Помяну́хъ дни́ дре́внія, поучи́хся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, въ творе́ніихъ руку́ Твоє́ю поуча́хся.
|
|
6
|
6
|
|
Воздёхъ къ тебЁ рyцэ мои2: душA моS ћкw землS безв0днаz тебЁ.
|
Воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́: душа́ моя́ я́ко земля́ безво́дная Тебѣ́.
|
|
7
|
7
|
|
Ск0рw ўслhши мS, гDи, и3зчезE дyхъ м0й: не tврати2 лицA твоегw2 t менє2, и3 ўпод0блюсz низходsщымъ въ р0въ.
|
Ско́ро услы́ши мя́, Го́споди, изчезе́ ду́хъ мо́й: не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
|
|
8
|
8
|
|
Слhшану сотвори2 мнЁ заyтра млcть твою2, ћкw на тS ўповaхъ: скажи2 мнЁ, гDи, пyть, въ џньже пойдY, ћкw къ тебЁ взsхъ дyшу мою2.
|
Слы́шану сотвори́ мнѣ́ зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя́ упова́хъ: скажи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть, въ о́ньже пойду́, я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
|
|
9
|
9
|
|
И#зми1 мz t вр†гъ мои1хъ, гDи, къ тебЁ прибэг0хъ.
|
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Го́споди, къ Тебѣ́ прибѣго́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Научи1 мz твори1ти в0лю твою2, ћкw ты2 є3си2 бGъ м0й: д¦ъ тв0й бlгjй настaвитъ мS на зeмлю прaву.
|
Научи́ мя твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й: Ду́хъ Тво́й благі́й наста́витъ мя́ на зе́млю пра́ву.
|
|
11
|
11
|
|
И$мене твоегw2 рaди, гDи, живи1ши мS прaвдою твоeю: и3зведeши t печaли дyшу мою2:
|
И́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши мя́ пра́вдою Твоє́ю: изведе́ши от печа́ли ду́шу мою́:
|
|
12
|
12
|
|
и3 млcтію твоeю потреби1ши враги2 мо‰ и3 погуби1ши вс‰ стужaющыz души2 моeй: ћкw ѓзъ рaбъ тв0й є4смь.
|
и ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ и погуби́ши вся́ стужа́ющыя души́ моє́й: я́ко а́зъ ра́бъ Тво́й є́смь.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рм7г
|
Псалом 143
|
|
0
|
0
|
|
Pал0мъ дв7ду, къ голіafу, Rм7G.
|
Псало́мъ Дави́ду, къ Голіа́ѳу.
|
|
1
|
1
|
|
Блгcвeнъ гDь бGъ м0й, научazй рyцэ мои2 на њполчeніе, пeрсты мо‰ на брaнь.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ мо́й, науча́яй ру́цѣ мои́ на ополче́ніє, пе́рсты моя́ на бра́нь.
|
|
2
|
2
|
|
Млcть моS и3 прибёжище моE, застyпникъ м0й и3 и3збaвитель м0й, защи1титель м0й, и3 на него2 ўповaхъ: повинyzй лю1ди мо‰ под8 мS.
|
Ми́лость моя́ и прибѣ́жище моє́, засту́пникъ мо́й и изба́витель мо́й, защи́титель мо́й, и на Него́ упова́хъ: повину́яй лю́ди моя́ подъ мя́.
|
|
3
|
3
|
|
ГDи, что2 є4сть человёкъ, ћкw познaлсz є3си2 є3мY; и3ли2 сhнъ человёчь, ћкw вмэнsеши є3гw2;
|
Го́споди, что́ є́сть человѣ́къ, я́ко позна́лся єси́ єму́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко вмѣня́єши єго́?
|
|
4
|
4
|
|
Человёкъ суетЁ ўпод0бисz: днjе є3гw2 ћкw сёнь прех0дzтъ.
|
Человѣ́къ суєтѣ́ уподо́бися: дні́є єго́ я́ко сѣ́нь прехо́дятъ.
|
|
5
|
5
|
|
ГDи, преклони2 нб7сA, и3 сни1ди: косни1сz горaмъ, и3 воздымsтсz:
|
Го́споди, преклони́ небеса́, и сни́ди: косни́ся гора́мъ, и воздымя́тся:
|
|
6
|
6
|
|
блесни2 м0лнію, и3 разженeши |: посли2 стрёлы тво‰, и3 смzтeши |.
|
блесни́ мо́лнію, и разжене́ши я́: посли́ стрѣ́лы Твоя́, и смяте́ши я́.
|
|
7
|
7
|
|
Посли2 рyку твою2 съ высоты2, и3зми1 мz и3 и3збaви мS t в0дъ мн0гихъ, и3з8 руки2 сынHвъ чужди1хъ,
|
Посли́ ру́ку Твою́ съ высоты́, изми́ мя и изба́ви мя́ от во́дъ мно́гихъ, изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ,
|
|
8
|
8
|
|
и4хже ўстA глаг0лаша суетY, и3 десни1ца и4хъ десни1ца непрaвды.
|
и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды.
|
|
9
|
9
|
|
Б9е, пёснь н0ву воспою2 тебЁ, во pалти1ри десzтострyннэмъ пою2 тебЁ:
|
Бо́же, пѣ́снь но́ву воспою́ Тебѣ́, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ пою́ Тебѣ́:
|
|
10
|
10
|
|
даю1щему спcніе царє1мъ, и3збавлsющему дв7да рабA своего2 t мечA лю1та.
|
даю́щему спасе́ніє царе́мъ, избавля́ющему Дави́да раба́ Своєго́ от меча́ лю́та.
|
|
11
|
11
|
|
И#збaви мS и3 и3зми1 мz и3з8 руки2 сынHвъ чужди1хъ, и4хже ўстA глаг0лаша суетY, и3 десни1ца и4хъ десни1ца непрaвды:
|
Изба́ви мя́ и изми́ мя изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ, и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды:
|
|
12
|
12
|
|
и4хже сhнове и4хъ ћкw новосаждє1ніz водружє1наz въ ю4ности своeй, дщє1ри и4хъ ўд0брєны, преукрaшєны ћкw под0біе хрaма:
|
и́хже сы́нове и́хъ я́ко новосажде́нія водруже́ная въ ю́ности своє́й, дще́ри и́хъ удо́брены, преукра́шены я́ко подо́біє хра́ма:
|
|
13
|
13
|
|
храни6лища и4хъ и3сп0лнєна, tрыг†ющаz t сегw2 въ сіE: џвцы и4хъ многоплHдны, мн0жащыzсz во и3сх0дищихъ свои1хъ: вол0ве и4хъ т0лсти:
|
храни́лища и́хъ испо́лнена, отрыга́ющая от сего́ въ сіє́: о́вцы и́хъ многопло́дны, мно́жащыяся во исхо́дищихъ свои́хъ: воло́ве и́хъ то́лсти:
|
|
14
|
14
|
|
нёсть падeніz њпл0ту, нижE прох0да, нижE в0плz въ ст0гнахъ и4хъ.
|
нѣ́сть паде́нія опло́ту, ниже́ прохо́да, ниже́ во́пля въ сто́гнахъ и́хъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ўбlжи1ша лю1ди, и5мже сі‰ сyть: бlжeни лю1діе, и5мже гDь бGъ и4хъ.
|
Ублажи́ша лю́ди, и́мже сія́ су́ть: блаже́ни лю́діє, и́мже Госпо́дь Бо́гъ и́хъ.
|
|
Pал0мъ рм7д
|
Псалом 144
|
|
0
|
0
|
|
ХвалA дв7ду, Rм7д7.
|
Хвала́ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Вознесy тz, б9е м0й, цRю2 м0й, и3 благословлю2 и4мz твоE въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
Вознесу́ Тя, Бо́же мо́й, Царю́ мо́й, и благословлю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
2
|
2
|
|
На всsкъ дeнь благословлю1 тz, и3 восхвалю2 и4мz твоE въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
На вся́къ де́нь благословлю́ Тя, и восхвалю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
Вeлій гDь и3 хвaленъ ѕэлw2, и3 вели1чію є3гw2 нёсть концA.
|
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, и вели́чію Єго́ нѣ́сть конца́.
|
|
4
|
4
|
|
Р0дъ и3 р0дъ восхвaлzтъ дэлA тво‰ и3 си1лу твою2 возвэстsтъ:
|
Ро́дъ и ро́дъ восхва́лятъ дѣла́ Твоя́ и си́лу Твою́ возвѣстя́тъ:
|
|
5
|
5
|
|
великолёпіе слaвы с™hни твоеS возглаг0лютъ и3 чудесA тво‰ повёдzтъ:
|
великолѣ́піє сла́вы святы́ни Твоєя́ возглаго́лютъ и чудеса́ Твоя́ повѣ́дятъ:
|
|
6
|
6
|
|
и3 си1лу стрaшныхъ твои1хъ рекyтъ и3 вели1чіе твоE повёдzтъ:
|
и си́лу стра́шныхъ Твои́хъ реку́тъ и вели́чіє Твоє́ повѣ́дятъ:
|
|
7
|
7
|
|
пaмzть мн0жества бlгости твоеS tрhгнутъ и3 прaвдою твоeю возрaдуютсz.
|
па́мять мно́жества бла́гости Твоєя́ отры́гнутъ и пра́вдою Твоє́ю возра́дуются.
|
|
8
|
8
|
|
Щeдръ и3 млcтивъ гDь, долготерпэли1въ и3 многомлcтивъ.
|
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
|
|
9
|
9
|
|
Бlгъ гDь всsчєскимъ, и3 щедрHты є3гw2 на всёхъ дёлэхъ є3гw2.
|
Бла́гъ Госпо́дь вся́ческимъ, и щедро́ты Єго́ на всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Да и3сповёдzтсz тебЁ, гDи, вс‰ дэлA тво‰, и3 прпdбніи твои2 да благословsтъ тS:
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вся́ дѣла́ Твоя́, и преподо́бніи Твои́ да благословя́тъ Тя́:
|
|
11
|
11
|
|
слaву цrтвіz твоегw2 рекyтъ и3 си1лу твою2 возглаг0лютъ,
|
сла́ву ца́рствія Твоєго́ реку́тъ и си́лу Твою́ возглаго́лютъ,
|
|
12
|
12
|
|
сказaти сыновHмъ человёчєскимъ си1лу твою2 и3 слaву великолёпіz цrтвіz твоегw2.
|
сказа́ти сыново́мъ человѣ́ческимъ си́лу Твою́ и сла́ву великолѣ́пія ца́рствія Твоєго́.
|
|
13
|
13
|
|
Цrтво твоE цrтво всёхъ вэкHвъ, и3 вLчество твоE во всsкомъ р0дэ и3 р0дэ. Вёренъ гDь во всёхъ словесёхъ свои1хъ и3 прпdбенъ во всёхъ дёлэхъ свои1хъ.
|
Ца́рство Твоє́ ца́рство всѣ́хъ вѣко́въ, и влады́чество Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ. *Вѣ́ренъ Госпо́дь во всѣ́хъ словесѣ́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Ўтверждaетъ гDь вс‰ низпaдающыz и3 возставлsетъ вс‰ низвeржєнныz.
|
Утвержда́єтъ Госпо́дь вся́ низпа́дающыя и возставля́єтъ вся́ низве́рженныя.
|
|
15
|
15
|
|
Џчи всёхъ на тS ўповaютъ, и3 ты2 даeши и5мъ пи1щу во благоврeменіи:
|
О́чи всѣ́хъ на Тя́ упова́ютъ, и Ты́ дає́ши и́мъ пи́щу во благовре́меніи:
|
|
16
|
16
|
|
tверзaеши ты2 рyку твою2 и3 и3сполнsеши всsкое жив0тно бlговолeніz.
|
отверза́єши Ты́ ру́ку Твою́ и исполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
|
|
17
|
17
|
|
Првdнъ гDь во всёхъ путeхъ свои1хъ и3 прпdбенъ во всёхъ дёлэхъ свои1хъ.
|
Пра́веднъ Госпо́дь во всѣ́хъ путе́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Бли1з8 гDь всBмъ призывaющымъ є3го2, всBмъ призывaющымъ є3го2 во и4стинэ:
|
Бли́зъ Госпо́дь всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́, всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́ во и́стинѣ:
|
|
19
|
19
|
|
в0лю боsщихсz є3гw2 сотвори1тъ, и3 моли1тву и4хъ ўслhшитъ, и3 сп7сeтъ |.
|
во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́тъ, и моли́тву и́хъ услы́шитъ, и спасе́тъ я́.
|
|
20
|
20
|
|
Храни1тъ гDь вс‰ лю1бzщыz є3го2, и3 вс‰ грёшники потреби1тъ.
|
Храни́тъ Госпо́дь вся́ лю́бящыя Єго́, и вся́ грѣ́шники потреби́тъ.
|
|
21
|
21
|
|
ХвалY гDню возглаг0лютъ ўстA мо‰: и3 да благослови1тъ всsка пл0ть и4мz с™0е є3гw2 въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка.
|
Хвалу́ Госпо́дню возглаго́лютъ уста́ моя́: и да благослови́тъ вся́ка пло́ть и́мя свято́є Єго́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рм7є
|
Псалом 145
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, ґггeа и3 захaріи, Rм7е7.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали2, душE моS, гDа:
|
Хвали́, душе́ моя́, Го́спода:
|
|
2
|
2
|
|
восхвалю2 гDа въ животЁ моeмъ, пою2 бGу моемY, д0ндеже є4смь.
|
восхвалю́ Го́спода въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь.
|
|
3
|
3
|
|
Не надёйтесz на кн‰зи, на сhны человёчєскіz, въ ни1хже нёсть спcніz.
|
Не надѣ́йтеся на кня́зи, на сы́ны человѣ́ческія, въ ни́хже нѣ́сть спасе́нія.
|
|
4
|
4
|
|
И#зhдетъ дyхъ є3гw2, и3 возврати1тсz въ зeмлю свою2: въ т0й дeнь поги1бнутъ вс‰ помышлє1ніz є3гw2.
|
Изы́детъ ду́хъ єго́, и возврати́тся въ зе́млю свою́: въ то́й де́нь поги́бнутъ вся́ помышле́нія єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Бlжeнъ, є3мyже бGъ їaкwвль пом0щникъ є3гw2, ўповaніе є3гw2 на гDа бGа своего2,
|
Блаже́нъ, єму́же Бо́гъ Іа́ковль помо́щникъ єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,
|
|
6
|
6
|
|
сотв0ршаго нeбо и3 зeмлю, м0ре, и3 вс‰, ±же въ ни1хъ: хранsщаго и4стину въ вёкъ,
|
сотво́ршаго не́бо и зе́млю, мо́ре, и вся́, я́же въ ни́хъ: храня́щаго и́стину въ вѣ́къ,
|
|
7
|
7
|
|
творsщаго сyдъ њби6димымъ, даю1щаго пи1щу ѓлчущымъ. ГDь рэши1тъ њков†нныz:
|
творя́щаго су́дъ оби́димымъ, даю́щаго пи́щу а́лчущымъ. Госпо́дь рѣши́тъ окова́нныя:
|
|
8
|
8
|
|
гDь ўмудрsетъ слэпцы2: гDь возв0дитъ низвeржєнныz: гDь лю1битъ првdники.
|
Госпо́дь умудря́єтъ слѣпцы́: Госпо́дь возво́дитъ низве́рженныя: Госпо́дь лю́битъ пра́ведники.
|
|
9
|
9
|
|
ГDь храни1тъ пришeлцы, си1ра и3 вдовY пріи1метъ, и3 пyть грёшныхъ погуби1тъ.
|
Госпо́дь храни́тъ прише́лцы, си́ра и вдову́ пріи́метъ, и пу́ть грѣ́шныхъ погуби́тъ.
|
|
10
|
10
|
|
ВоцRи1тсz гDь во вёкъ, бGъ тв0й, сіHне, въ р0дъ и3 р0дъ.
|
Воцари́тся Госпо́дь во вѣ́къ, Бо́гъ тво́й, Сіо́не, въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
Pал0мъ рм7ѕ
|
Псалом 146
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rм7ѕ7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те гDа, ћкw бlгъ pал0мъ: бGови нaшему да ўслади1тсz хвалeніе.
|
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ псало́мъ: Богови на́шему да услади́тся хвале́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
Зи1ждай їеrли1ма гDь: разсBzніz ї}лєва соберeтъ:
|
Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь: разсѣ́янія Ізра́илева собере́тъ:
|
|
3
|
3
|
|
и3зцэлszй сокрушє1нныz сeрдцемъ и3 њбzзyzй сокрушє1ніz и4хъ:
|
изцѣля́яй сокруше́нныя се́рдцемъ и обязу́яй сокруше́нія и́хъ:
|
|
4
|
4
|
|
и3зчитazй мн0жество ѕвёздъ, и3 всBмъ и5мъ и3менA нарицazй.
|
изчита́яй мно́жество звѣ́здъ, и всѣ́мъ и́мъ имена́ нарица́яй.
|
|
5
|
5
|
|
Вeлій гDь нaшъ, и3 вeліz крёпость є3гw2, и3 рaзума є3гw2 нёсть числA.
|
Ве́лій Госпо́дь на́шъ, и ве́лія крѣ́пость Єго́, и ра́зума Єго́ нѣ́сть числа́.
|
|
6
|
6
|
|
Пріeмлzй крHткіz гDь, смирszй же грёшники до земли2.
|
Пріє́мляй кро́ткія Госпо́дь, смиря́яй же грѣ́шники до земли́.
|
|
7
|
7
|
|
Начни1те гDеви во и3сповёданіи, п0йте бGови нaшему въ гyслехъ:
|
Начни́те Го́сподеви во исповѣ́даніи, по́йте Богови на́шему въ гу́слехъ:
|
|
8
|
8
|
|
њдэвaющему нeбо w4блаки, ўготовлsющему земли2 д0ждь: прозzбaющему на горaхъ травY и3 ѕлaкъ на слyжбу человёкwмъ:
|
одѣва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему земли́ до́ждь: прозяба́ющему на гора́хъ траву́ и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ:
|
|
9
|
9
|
|
даю1щему скотHмъ пи1щу и4хъ, и3 птенцє1мъ врaнwвымъ призывaющымъ є3го2.
|
даю́щему ското́мъ пи́щу и́хъ, и птенце́мъ вра́новымъ призыва́ющымъ Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Не въ си1лэ к0нстэй восх0щетъ, нижE въ лhстэхъ мyжескихъ бlговоли1тъ:
|
Не въ си́лѣ ко́нстѣй восхо́щетъ, ниже́ въ лы́стѣхъ му́жескихъ благоволи́тъ:
|
|
11
|
11
|
|
бlговоли1тъ гDь въ боsщихсz є3гw2 и3 во ўповaющихъ на млcть є3гw2.
|
благоволи́тъ Госпо́дь въ боя́щихся Єго́ и во упова́ющихъ на ми́лость Єго́.
|
|
Pал0мъ рм7з
|
Псалом 147
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, ґггeа и3 захaріи, Rм7з7.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Похвали2, їеrли1ме, гDа, хвали2 бGа твоего2, сіHне:
|
Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не:
|
|
2
|
2
|
|
ћкw ўкрэпи2 верєи2 врaтъ твои1хъ, блгcви2 сhны тво‰ въ тебЁ.
|
я́ко укрѣпи́ вереи́ вра́тъ твои́хъ, благослови́ сы́ны твоя́ въ тебѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
Полагazй предёлы тво‰ ми1ръ, и3 тyка пшени1чна насыщazй тS:
|
Полага́яй предѣ́лы твоя́ ми́ръ, и ту́ка пшени́чна насыща́яй тя́:
|
|
4
|
4
|
|
посылazй сл0во своE земли2, до ск0рости течeтъ сл0во є3гw2,
|
посыла́яй сло́во Своє́ земли́, до ско́рости тече́тъ сло́во Єго́,
|
|
5
|
5
|
|
даю1щагw снёгъ св0й ћкw в0лну, мглY ћкw пeпелъ посыпaющагw,
|
даю́щаго снѣ́гъ Сво́й я́ко во́лну, мглу́ я́ко пе́пелъ посыпа́ющаго,
|
|
6
|
6
|
|
метaющагw г0лоть св0й ћкw хлёбы: проти1ву лицA мрaза є3гw2 кто2 постои1тъ;
|
мета́ющаго го́лоть Сво́й я́ко хлѣ́бы: проти́ву лица́ мра́за Єго́ кто́ постои́тъ?
|
|
7
|
7
|
|
П0слетъ сл0во своE, и3 и3стaетъ |: дхнeтъ дyхъ є3гw2, и3 потекyтъ в0ды.
|
По́слетъ сло́во Своє́, и иста́єтъ я́: дхне́тъ ду́хъ Єго́, и потеку́тъ во́ды.
|
|
8
|
8
|
|
Возвэщazй сл0во своE їaкwву, њправд†ніz и3 судбы6 сво‰ ї}леви:
|
Возвѣща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія и судьбы́ Своя́ Ізра́илеви:
|
|
9
|
9
|
|
не сотвори2 тaкw всsкому kзhку, и3 судбы6 сво‰ не kви2 и5мъ.
|
не сотвори́ та́ко вся́кому язы́ку, и судьбы́ Своя́ не яви́ и́мъ.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рм7и
|
Псалом 148
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, ґггeа и3 захaріи, Rм7}.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те гDа съ нб7съ, хвали1те є3го2 въ вhшнихъ.
|
Хвали́те Го́спода съ небе́съ, хвали́те Єго́ въ вы́шнихъ.
|
|
2
|
2
|
|
Хвали1те є3го2 вси2 ѓгGли є3гw2: хвали1те є3го2, вс‰ си6лы є3гw2.
|
Хвали́те Єго́ вси́ А́нгели Єго́: хвали́те Єго́, вся́ си́лы Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Хвали1те є3го2, с0лнце и3 лунA: хвали1те є3го2 вс‰ ѕвёзды и3 свётъ.
|
Хвали́те Єго́, со́лнце и луна́: хвали́те Єго́ вся́ звѣ́зды и свѣ́тъ.
|
|
4
|
4
|
|
Хвали1те є3го2, нб7сA нб7съ и3 водA, ћже превhше небeсъ.
|
Хвали́те Єго́, небеса́ небе́съ и вода́, я́же превы́ше небе́съ.
|
|
5
|
5
|
|
Да восхвaлzтъ и4мz гDне: ћкw т0й речE, и3 бhша: т0й повелЁ, и3 создaшасz.
|
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
|
|
6
|
6
|
|
Постaви | въ вёкъ и3 въ вёкъ вёка: повелёніе положи2, и3 не ми1мw и4детъ.
|
Поста́ви я́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: повелѣ́ніє положи́, и не ми́мо и́детъ.
|
|
7
|
7
|
|
Хвали1те гDа t земли2, ѕмjеве и3 вс‰ бє1здны:
|
Хвали́те Го́спода от земли́, змі́єве и вся́ бе́здны:
|
|
8
|
8
|
|
џгнь, грaдъ, снёгъ, г0лоть, дyхъ бyренъ, твор‰щаz сл0во є3гw2:
|
о́гнь, гра́дъ, снѣ́гъ, го́лоть, ду́хъ бу́ренъ, творя́щая сло́во Єго́:
|
|
9
|
9
|
|
г0ры и3 вси2 х0лми, древA плодонHсна и3 вси2 кeдри:
|
го́ры и вси́ хо́лми, древа́ плодоно́сна и вси́ ке́дри:
|
|
10
|
10
|
|
ѕвёріе и3 вси2 ск0ти, гaди и3 пти6цы перн†ты:
|
звѣ́ріє и вси́ ско́ти, га́ди и пти́цы перна́ты:
|
|
11
|
11
|
|
цaріе зeмстіи и3 вси2 лю1діе, кн‰зи и3 вси2 судіи6 зeмстіи:
|
ца́ріє зе́мстіи и вси́ лю́діє, кня́зи и вси́ судіи́ зе́мстіи:
|
|
12
|
12
|
|
ю4нwши и3 дBвы, стaрцы съ ю4нотами.
|
ю́ноши и дѣ́вы, ста́рцы съ ю́нотами.
|
|
13
|
13
|
|
Да восхвaлzтъ и4мz гDне: ћкw вознесeсz и4мz тогw2 є3ди1нагw, и3сповёданіе є3гw2 на земли2 и3 на нб7си2.
|
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко вознесе́ся и́мя Того́ єди́наго, исповѣ́даніє Єго́ на земли́ и на небеси́.
|
|
14
|
14
|
|
И# вознесeтъ р0гъ людjй свои1хъ: пёснь всBмъ прпdбнымъ є3гw2, сыновHмъ ї}лєвымъ, лю1демъ приближaющымсz є3мY.
|
И вознесе́тъ ро́гъ люді́й Свои́хъ: пѣ́снь всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́, сыново́мъ Ізра́илевымъ, лю́демъ приближа́ющымся Єму́.
|
|
Pал0мъ рм7f
|
Псалом 149
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rм7f7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Восп0йте гDеви пёснь н0ву: хвалeніе є3гw2 въ цRкви прпdбныхъ.
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву: хвале́ніє Єго́ въ це́ркви преподо́бныхъ.
|
|
2
|
2
|
|
Да возвесели1тсz ї}ль њ сотв0ршемъ є3го2, и3 сhнове сіHни возрaдуютсz њ цRи2 своeмъ.
|
Да возвесели́тся Ізра́иль о сотво́ршемъ єго́, и сы́нове Сіо́ни возра́дуются о Цари́ своє́мъ.
|
|
3
|
3
|
|
Да восхвaлzтъ и4мz є3гw2 въ ли1цэ, въ тmмпaнэ и3 pалти1ри да пою1тъ є3мY.
|
Да восхва́лятъ и́мя Єго́ въ ли́цѣ, въ тимпа́нѣ и псалти́ри да пою́тъ Єму́.
|
|
4
|
4
|
|
Ћкw бlговоли1тъ гDь въ лю1дехъ свои1хъ, и3 вознесeтъ крHткіz во спcніе.
|
Я́ко благоволи́тъ Госпо́дь въ лю́дехъ Свои́хъ, и вознесе́тъ кро́ткія во спасе́ніє.
|
|
5
|
5
|
|
Восхвaлzтсz прпdбніи во слaвэ и3 возрaдуютсz на л0жахъ свои1хъ.
|
Восхва́лятся преподо́бніи во сла́вѣ и возра́дуются на ло́жахъ свои́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Возношє1ніz б9іz въ гортaни и4хъ, и3 мечи6 nбою1ду nстры2 въ рукaхъ и4хъ:
|
Возноше́нія Бо́жія въ горта́ни и́хъ, и мечи́ обою́ду остры́ въ рука́хъ и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
сотвори1ти tмщeніе во kзhцэхъ, њбличє1ніz въ лю1дехъ:
|
сотвори́ти отмще́ніє во язы́цѣхъ, обличе́нія въ лю́дехъ:
|
|
8
|
8
|
|
свzзaти цари6 и4хъ п{ты, и3 сл†вныz и4хъ ручнhми њкHвы желёзными:
|
связа́ти цари́ и́хъ пу́ты, и сла́вныя и́хъ ручны́ми око́вы желѣ́зными:
|
|
9
|
9
|
|
сотвори1ти въ ни1хъ сyдъ напи1санъ. Слaва сіS бyдетъ всBмъ прпdбнымъ є3гw2.
|
сотвори́ти въ ни́хъ су́дъ напи́санъ. Сла́ва сія́ бу́детъ всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́.
|
|
Pал0мъ рн7
|
Псалом 150
|
|
0
|
0
|
|
Ґллилyіа, Rн7.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали1те бGа во с™hхъ є3гw2, хвали1те є3го2 во ўтвержeніи си1лы є3гw2:
|
Хвали́те Бо́га во святы́хъ Єго́, хвали́те Єго́ во утверже́ніи си́лы Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
хвали1те є3го2 на си1лахъ [въ си1лахъ] є3гw2, хвали1те є3го2 по мн0жеству вели1чествіz є3гw2:
|
хвали́те Єго́ на си́лахъ {въ си́лахъ} Єго́, хвали́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
хвали1те є3го2 во глaсэ трyбнэмъ, хвали1те є3го2 во pалти1ри и3 гyслехъ:
|
хвали́те Єго́ во гла́сѣ тру́бнѣмъ, хвали́те Єго́ во псалти́ри и гу́слехъ:
|
|
4
|
4
|
|
хвали1те є3го2 въ тmмпaнэ и3 ли1цэ, хвали1те є3го2 во стрyнахъ и3 nргaнэ:
|
хвали́те Єго́ въ тимпа́нѣ и ли́цѣ, хвали́те Єго́ во стру́нахъ и орга́нѣ:
|
|
5
|
5
|
|
хвали1те є3го2 въ кmмвaлэхъ доброглaсныхъ, хвали1те є3го2 въ кmмвaлэхъ восклицaніz.
|
хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ доброгла́сныхъ, хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ восклица́нія.
|
|
6
|
6
|
|
Всsкое дыхaніе да хвaлитъ гDа.
|
Вся́коє дыха́ніє да хва́литъ Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Слaва:
|
|
|
Pал0мъ рн7а
|
Псалом 151
|
|
0
|
0
|
|
Сeй pал0мъ њс0бь пи1санъ, дв7довъ, и3 внЁ числA Rн7 pалмHвъ, внегдA є3диноб0рствоваше на голіafа
|
Се́й псало́мъ осо́бь пи́санъ, Дави́довъ, и внѣ́ числа́ 150 псалмо́въ, внегда́ єдинобо́рствоваше на Голіа́ѳа.
|
|
1
|
1
|
|
Мaлъ бёхъ въ брaтіи моeй и3 ю4ншій въ домY nтцA моегw2: пас0хъ џвцы nтцA моегw2.
|
Ма́лъ бѣ́хъ въ бра́тіи моє́й и ю́ншій въ дому́ отца́ моєго́:
|
|
2
|
2
|
|
Рyцэ мои2 сотвори1стэ nргaнъ, и3 пeрсты мои2 состaвиша pалти1рь.
|
пасо́хъ о́вцы отца́ моєго́. Ру́цѣ мои́ сотвори́стѣ орга́нъ, и пе́рсты мои́ соста́виша псалти́рь.
|
|
3
|
3
|
|
И# кто2 возвэсти1тъ гDеви моемY; Сaмъ гDь, сaмъ ўслhшитъ:
|
И кто́ возвѣсти́тъ Го́сподеви моєму́? Са́мъ Госпо́дь, Са́мъ услы́шитъ:
|
|
4
|
4
|
|
Сaмъ послA ѓгGла своего2, и3 взsтъ мS t nвeцъ nтцA моегw2, и3 помaза мS є3лeемъ помaзаніz своегw2.
|
Са́мъ посла́ а́нгела Своєго́, и взя́тъ мя́ от ове́цъ отца́ моєго́, и пома́за мя́ єле́ємъ пома́занія Своєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Брaтіz мо‰ добри2 и3 вели1цы: и3 не бlговоли2 въ ни1хъ гDь.
|
Бра́тія моя́ добри́ и вели́цы: и не благоволи́ въ ни́хъ Госпо́дь.
|
|
6
|
6
|
|
И#зыд0хъ въ срётеніе и3ноплемeннику, и3 проклsтъ мS јдwлы свои1ми.
|
Изыдо́хъ въ срѣ́теніє иноплеме́ннику, и прокля́тъ мя́ і́долы свои́ми.
|
|
7
|
7
|
|
Ѓзъ же и3ст0ргнувъ мeчь t негw2, њбезглaвихъ є3го2 и3 tsхъ поношeніе t сынHвъ ї}левыхъ.
|
А́зъ же исто́ргнувъ ме́чь от него́, обезгла́вихъ єго́ и отъя́хъ поноше́ніє от сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.