|
Глава́ д҃і
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
| И҆ разꙋмѣ̀ і҆ѡа́въ сы́нъ сарꙋ́инъ, ꙗ҆́кѡ се́рдце царе́во преклони́сѧ ко а҆вессалѡ́мꙋ. | ΚΑΙ ἔγνω ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ. |
|
2
|
2
|
| И҆ посла̀ і҆ѡа́въ въ ѳекѡ́ю, и҆ взѧ̀ ѿтꙋ́дꙋ женꙋ̀ мꙋ́дрꙋ и҆ речѐ къ не́й: сѣ́тꙋй нн҃ѣ, и҆ ѡ҆блецы́сѧ въ ри̑зы сѣ́тованїѧ, и҆ не пома́жисѧ є҆ле́емъ, и҆ бꙋ́деши ꙗ҆́кѡ жена̀ сѣ́тꙋющаѧ ѡ҆ оу҆ме́ршемъ дни̑ мнѡ́ги: | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ εἰς Θεκωέ, καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν γυναῖκα σοφὴν καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· πένθησον δὴ καὶ ἔνδυσαι ἱμάτια πενθικὰ καὶ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον καὶ ἔσῃ ὡς γυνὴ πενθοῦσα ἐπὶ τεθνηκότι τοῦτο ἡμέρας πολλὰς |
|
3
|
3
|
| и҆ вни́деши ко царю̀ и҆ рече́ши къ немꙋ̀ по глаго́лꙋ семꙋ̀. И҆ положѝ і҆ѡа́въ словеса̀ своѧ̑ во оу҆ста̀ є҆ѧ̀. | καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο· καὶ ἔθηκεν ᾿Ιωὰβ τοὺς λόγους ἐν τῷ στόματι αὐτῆς. |
|
4
|
4
|
| И҆ вни́де жена̀ ѳекѡі́тѧнынѧ ко царю̀ и҆ падѐ на лицы̀ свое́мъ на зе́млю, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀, и҆ речѐ: спасѝ, царю̀, спаси́ мѧ. | καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς εἰς τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπε· σῶσον, βασιλεῦ, σῶσον. |
|
5
|
5
|
| И҆ речѐ є҆́й ца́рь: что́ ти є҆́сть; Ѻ҆на́ же речѐ: и҆зда́вна вдова̀ жена̀ а҆́зъ є҆́смь, и҆ оу҆́мре мꙋ́жъ мо́й: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς· τί ἐστί σοι; ἡ δὲ εἶπε· καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου. |
|
6
|
6
|
| и҆ рабѣ̀ твое́й два̀ сы̑на, и҆ би́стасѧ ѻ҆́ба на селѣ̀, и҆ не бы́сть кто́ бы и҆̀хъ разлꙋчи́лъ, и҆ нападѐ є҆ди́нъ на бра́та своего̀, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀: | καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷς τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. |
|
7
|
7
|
| и҆ сѐ, воста̀ всѐ ѻ҆те́чество на рабꙋ̀ твою̀ и҆ рѣ́ша: да́й оу҆би́вшаго бра́та своего̀, и҆ оу҆мертви́мъ є҆го̀ вмѣ́стѡ дꙋшѝ бра́та, є҆го́же оу҆бѝ, и҆ погꙋби́мъ и҆ наслѣ́дника ва́шего: и҆ оу҆гасѧ́тъ и҆́скрꙋ мою̀ ѡ҆ста́вшꙋюсѧ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆ста́вити мꙋ́жꙋ моемꙋ̀ ѡ҆ста́нка и҆ и҆́мене на лицы̀ землѝ. | καὶ ἰδοὺ ἐπανέστη ὅλη ἡ πατριὰ πρὸς τὴν δούλην σου καὶ εἶπαν· δὸς τὸν παίσαντα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ θανατώσομεν αὐτὸν ἀντὶ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, οὗ ἀπέκτεινε, καὶ ἐξαροῦμεν καί γε τὸν κληρονόμον ὑμῶν· καὶ σβέσουσι τὸν ἄνθρακά μου τὸν καταλειφθέντα, ὥστε μὴ θέσθαι τῷ ἀνδρί μου κατάλειμμα καὶ ὄνομα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ ца́рь къ женѣ̀: и҆дѝ здра́ва въ до́мъ сво́й, и҆ а҆́зъ заповѣ́даю ѡ҆ тебѣ̀. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν γυναῖκα· ὑγιαίνουσα βάδιζε εἰς τὸν οἶκόν σου, κἀγὼ ἐντελοῦμαι περὶ σοῦ. |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ жена̀ ѳекѡі́тѧнынѧ ко царю̀: на мнѣ̀ беззако́нїе, го́споди мо́й царю̀, и҆ на домꙋ̀ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, ца́рь же и҆ престо́лъ є҆гѡ̀ непови́ненъ. | καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα· ἐπ’ ἐμέ, κύριέ μου βασιλεῦ, ἡ ἀνομία καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἀθῷος. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ ца́рь: кто̀ глаго́лѧй къ тебѣ̀, и҆ приведе́ши є҆го̀ ко мнѣ̀, и҆ не приложи́тъ ктомꙋ̀ коснꙋ́тисѧ є҆мꙋ̀; | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τίς ὁ λαλῶν πρός σε; καί ἄξεις αὐτὸν πρὸς ἐμέ, καὶ οὐ προσθήσει ἔτι ἅψασθαι αὐτοῦ. |
|
11
|
11
|
| И҆ речѐ жена̀: да воспомѧ́нетъ нн҃ѣ ца́рь гдⷭ҇а бг҃а своего̀, внегда̀ оу҆мно́жити оу҆́жика кро́ве, є҆́же растли́ти, и҆ не и҆́мꙋтъ погꙋби́ти сы́на моего̀. И҆ речѐ (ца́рь): жи́въ гдⷭ҇ь, а҆́ще и҆ вла́съ паде́тъ сы́нꙋ твоемꙋ̀ съ главы̀ на зе́млю. | καὶ εἶπε· μνημονευσάτω δὴ ὁ βασιλεὺς τὸν Κύριον Θεὸν αὐτοῦ πληθυνθῆναι ἀγχιστέα τοῦ αἵματος τοῦ διαφθεῖραι καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσι τὸν υἱόν μου· καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται ἀπὸ τῆς τριχὸς τοῦ υἱοῦ σου ἐπὶ τὴν γῆν. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ жена̀: да глаго́летъ нн҃ѣ раба̀ твоѧ̀ ко господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀ сло́во. Ѻ҆́нъ же речѐ: глаго́ли. | καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου πρὸς τὸν κύριόν μου βασιλέα ρῆμα. καὶ εἶπε· λάλησον. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ жена̀: почто̀ помы́слилъ є҆сѝ та́кѡ ѡ҆ лю́дехъ бж҃їихъ; є҆да̀ ѿ оу҆́стъ царе́выхъ сло́во сїѐ а҆́ки престꙋпле́нїе, є҆́же не возврати́ти царю̀ ѿринове́ннагѡ своегѡ̀; | καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ἱνατί ἐλογίσω τοιοῦτο ἐπὶ λαὸν Θεοῦ; ἦ ἐκ στόματος τοῦ βασιλέως ὁ λόγος οὗτος ὡς πλημμέλεια τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα τὸν ἐξωσμένον αὐτοῦ; 14ὅτι θανάτῳ ἀποθανούμεθα, καὶ ὥσπερ τὸ ὕδωρ τὸ καταφερόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ οὐ συναχθήσεται· καὶ λήψεται ὁ Θεὸς ψυχήν, καὶ λογιζόμενος τοῦ ἐξῶσαι ἀπ’ αὐτοῦ ἐξεωσμένον. |
|
14
|
|
| ꙗ҆́кѡ сме́ртїю оу҆́мремъ, и҆ ꙗ҆́кѡ вода̀ низходѧ́щаѧ на зе́млю, ꙗ҆́же не собере́тсѧ, и҆ прїи́метъ бг҃ъ дꙋ́шꙋ, и҆ помышлѧ́ѧй спастѝ ѿ негѡ̀ ѿринове́ннаго: | |
|
15
|
15
|
| и҆ нн҃ѣ ꙗ҆́кѡ прїидо́хъ глаго́лати ко царю̀ господи́нꙋ моемꙋ̀ глаго́лъ се́й, ꙗ҆́кѡ оу҆ви́дѧтъ мѧ̀ лю́дїе, и҆ рече́тъ раба̀ твоѧ̀: да глаго́летъ оу҆̀бо ко господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀, не́гли сотвори́тъ ца́рь сло́во рабы̀ своеѧ̀, | καὶ νῦν ὃ ἦλθον λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα τὸν κύριόν μου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ὄψεταί με ὁ λαός, καὶ ἐρεῖ ἡ δούλη σου· λαλησάτω δὴ πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, εἴπως ποιήσει ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τῆς δούλης αὐτοῦ· |
|
16
|
16
|
| ꙗ҆́кѡ оу҆слы́шитъ ца́рь: да и҆́зметъ рабꙋ̀ свою̀ и҆з̾ рꙋ́къ мꙋже́й и҆́щꙋщихъ погꙋби́ти мѧ̀ и҆ сы́на моего̀ ѿ оу҆ча́стїѧ бж҃їѧ: | ὅτι ἀκούσει ὁ βασιλεύς· ρυσάσθω τὴν δούλην αὐτοῦ ἐκ χειρὸς τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ζητοῦντος ἐξᾶραί με καὶ τὸν υἱόν μου ἀπὸ κληρονομίας Θεοῦ. |
|
17
|
17
|
| и҆ рече́тъ раба̀ твоѧ̀: да бꙋ́детъ нн҃ѣ сло́во го́спода моегѡ̀ царѧ̀ на же́ртвꙋ: ꙗ҆́коже бо а҆́гг҃лъ бж҃їй, та́кѡ госпо́дь мо́й ца́рь, є҆́же слы́шати благо́е и҆ ѕло́е: и҆ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й бꙋ́детъ съ тобо́ю. | καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἴη δὴ ὁ λόγος τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως εἰς θυσίαν, ὅτι καθὼς ἄγγελος Θεοῦ, οὕτως ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τοῦ ἀκούειν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ πονηρόν, καὶ Κύριος ὁ Θεός σου ἔσται μετὰ σοῦ. |
|
18
|
18
|
| И҆ ѿвѣща̀ ца́рь и҆ речѐ къ женѣ̀: ника́коже да оу҆таи́ши ѿ менє̀ глаго́ла, ѡ҆ не́мже а҆́зъ вопрошꙋ́ тѧ. И҆ речѐ жена̀: да глаго́летъ оу҆̀бо госпо́дь мо́й ца́рь. | καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα· μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα, ὃ ἐγὼ ἐπερωτῶ σε. καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς. |
|
19
|
19
|
| И҆ речѐ ца́рь: є҆да̀ рꙋка̀ і҆ѡа́влѧ ѡ҆ все́мъ се́мъ съ тобо́ю; И҆ речѐ жена̀ къ царю̀: да живе́тъ дꙋша̀ твоѧ̀, го́споди мо́й царю̀, а҆́ще є҆́сть ѡ҆деснꙋ́ю и҆лѝ ѡ҆шꙋ́юю ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же глаго́ла господи́нъ мо́й ца́рь, ꙗ҆́кѡ ра́бъ тво́й і҆ѡа́въ то́й заповѣ́да мнѣ̀, и҆ то́й вложѝ во оу҆ста̀ рабѣ̀ твое́й всѧ̑ словеса̀ сїѧ̑: | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μὴ ἡ χεὶρ ᾿Ιωὰβ ἐν παντὶ τούτῳ μετὰ σοῦ; καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ βασιλεῖ· ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰ ἔστιν εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκ πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ αὐτὸς ἐνετείλατό μοι, καὶ αὐτὸς ἔθετο ἐν τῷ στόματι τῆς δούλης σου πάντας τοὺς λόγους τούτους· |
|
20
|
20
|
| за є҆́же прїитѝ лицꙋ̀ глаго́ла сегѡ̀, є҆́же сотворѝ ра́бъ тво́й і҆ѡа́въ сло́во сїѐ: господи́нъ же мо́й ца́рь мꙋ́дръ, ꙗ҆́коже мꙋ́дрость а҆́гг҃ла бж҃їѧ, є҆́же разꙋмѣ́ти всѧ̑, ꙗ҆̀же на землѝ. | ἕνεκεν τοῦ περιελθεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ρήματος τούτου ἐποίησεν ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ ὁ κύριός μου σοφὸς καθὼς σοφία ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ τοῦ γνῶναι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ. |
|
21
|
21
|
| И҆ речѐ ца́рь ко і҆ѡа́вꙋ: сѐ, нн҃ѣ сотвори́хъ тѝ по словесѝ твоемꙋ̀ семꙋ̀: и҆дѝ, возвратѝ ѻ҆́трока а҆вессалѡ́ма. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ δὴ ἐποίησά σοι κατὰ τὸν λόγον σου τοῦτον· πορεύου, ἐπίστρεψον τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. |
|
22
|
22
|
| И҆ падѐ на лицы̀ свое́мъ і҆ѡа́въ на зе́млю, и҆ поклони́сѧ, и҆ благословѝ царѧ̀. И҆ речѐ і҆ѡа́въ: дне́сь позна̀ ра́бъ тво́й, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, го́споди мо́й царю̀, ꙗ҆́кѡ сотворѝ господи́нъ мо́й ца́рь сло́во раба̀ своегѡ̀. | καὶ ἔπεσεν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε καὶ εὐλόγησε τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· σήμερον ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι εὗρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸν λόγον τοῦ δούλου αὐτοῦ. |
|
23
|
23
|
| И҆ воста̀ і҆ѡа́въ и҆ и҆́де въ гедсꙋ́ръ, и҆ приведѐ а҆вессалѡ́ма во і҆ерⷭ҇ли́мъ. | καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἤγαγε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς ῾Ιερουσαλήμ. |
|
24
|
24
|
| И҆ речѐ ца́рь: да возврати́тсѧ въ до́мъ сво́й, лица̀ же моегѡ̀ да не ви́дитъ. И҆ возврати́сѧ а҆вессалѡ́мъ въ до́мъ сво́й, лица̀ же царе́ва не ви́дѣ. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀποστραφήτω εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπόν μου μὴ βλεπέτω καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε. |
|
25
|
25
|
| И҆ ꙗ҆́коже а҆вессалѡ́мъ не бѣ̀ мꙋ́жъ во все́мъ і҆и҃ли хва́ленъ ѕѣлѡ̀: ѿ пѧты̀ ногѝ є҆гѡ̀ и҆ до верха̀ є҆гѡ̀ не бѣ̀ въ не́мъ поро́ка: | καὶ ὡς ᾿Αβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ αἰνετὸς σφόδρα, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἕως κορυφῆς αὐτοῦ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ μῶμος. |
|
26
|
26
|
| и҆ внегда̀ стрищѝ є҆мꙋ̀ главꙋ̀ свою̀, и҆ бы́сть ѿ нача́ла дні́й до дні́й въ нѧ́же стрижа́шесѧ, ꙗ҆́кѡ тѧ́жко бѧ́ше є҆мꙋ̀ ѿ ни́хъ, и҆ стригꙋ́щьсѧ вѣ́сѧше власы̀ главы̀ своеѧ̀ двѣ́сти сі́клей по сі́клю ца́рскомꙋ. | καὶ ἐν τῷ κείρεσθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ —καὶ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ὡς ἂν ἐκείρετο, ὅτι κατεβαρύνετο ἐπ’ αὐτὸν— καὶ κειρόμενος αὐτὴν ἔστησε τὴν τρίχα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ διακοσίους σίκλους ἐν τῷ σίκλῳ τῷ βασιλικῷ. |
|
27
|
27
|
| И҆ роди́шасѧ а҆вессалѡ́мꙋ трѝ сы́ны и҆ дще́рь є҆ди́на, и҆ и҆́мѧ є҆́й ѳама́рь: сїѧ̀ бѣ̀ жена̀ добра̀ ѕѣлѡ̀ взо́ромъ, и҆ бы́сть жена̀ ровоа́мꙋ сы́нꙋ соломѡ́ню, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ а҆ві́ю. | καὶ ἐτέχθησαν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ τρεῖς υἱοὶ καὶ θυγάτηρ μία, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ· αὕτη ἦν γυνὴ καλὴ σφόδρα καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν ᾿Αβιά. |
|
28
|
28
|
| И҆ сѣдѧ́ше а҆вессалѡ́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ два̀ лѣ̑та дні́й, и҆ лица̀ царе́ва не ви́дѣ. | καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δύο ἔτη ἡμερῶν, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε. |
|
29
|
29
|
| И҆ посла̀ а҆вессалѡ́мъ ко і҆ѡа́вꙋ, дабы̀ посла́ти є҆го̀ ко царю̀, и҆ не восхотѣ̀ прїитѝ къ немꙋ̀: и҆ посла̀ второ́е къ немꙋ̀, и҆ не восхотѣ̀ прїитѝ. | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωὰβ ἀποστεῖλαι αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν· καὶ ἀπέστειλεν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε παραγενέσθαι. |
|
30
|
30
|
| И҆ речѐ а҆вессалѡ́мъ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: ви́дите, ча́сть на селѣ̀ і҆ѡа́вли бли́з̾ менє̀, є҆гѡ̀ та́мѡ ꙗ҆чме́нь, и҆ди́те и҆ запали́те є҆го̀ ѻ҆гне́мъ. И҆ запали́ша рабѝ а҆вессалѡ̑мли ча́сть (і҆ѡа́влю) ѻ҆гне́мъ. И҆ прїидо́ша рабѝ і҆ѡа̑вли къ немꙋ̀ раздра́вше ри̑зы своѧ̑, и҆ рѣ́ша: пожго́ша рабѝ а҆вессалѡ̑мли ча́сть твою̀ ѻ҆гне́мъ. | καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε, ἡ μερὶς ἐν ἀγρῷ τοῦ ᾿Ιωὰβ ἐχόμενά μου, καὶ αὐτῷ ἐκεῖ κριθαί, πορεύεσθε καὶ ἐμπρήσατε αὐτὴν ἐν πυρί· καὶ ἐνέπρησαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα. καὶ παραγίνονται οἱ δοῦλοι ᾿Ιωὰβ πρὸς αὐτὸν διερρηχότες τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ εἶπον· ἐνεπύρισαν οἱ δοῦλοι ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα ἐν πυρί. |
|
31
|
31
|
| И҆ воста̀ і҆ѡа́въ и҆ прїи́де ко а҆вессалѡ́мꙋ въ до́мъ, и҆ речѐ къ немꙋ̀: почто̀ сожго́ша рабѝ твоѝ ча́сть мою̀ ѻ҆гне́мъ; | καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἦλθε πρὸς ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἱνατί ἐνεπύρισαν οἱ παῖδές σου τὴν μερίδα τὴν ἐμὴν ἐν πυρί; |
|
32
|
32
|
| И҆ речѐ а҆вессалѡ́мъ ко і҆ѡа́вꙋ: сѐ, посыла́хъ къ тебѣ̀, глаго́лѧ: и҆дѝ сѣ́мѡ, и҆ послю́ тѧ ко царю̀, глаго́лѧ: почто̀ прїидо́хъ и҆з̾ гедсꙋ́ра; лꙋ́чше мѝ бѣ̀ бы́ти є҆щѐ та́мѡ: и҆ нн҃ѣ сѐ, лица̀ царе́ва не ви́дѣхъ: а҆́ще же є҆́сть во мнѣ̀ непра́вда, то̀ оу҆мертви́ мѧ. | καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· ἦκε ὧδε, καὶ ἀποστελῶ σε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· ἱνατί ἦλθον ἐκ Γεδσούρ; ἀγαθόν μοι ἦν εἶναι ἐκεῖ· καὶ νῦν ἰδοὺ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδον· εἰ δέ ἐστιν ἐν ἐμοὶ ἀδικία, καὶ θανάτωσόν με. |
|
33
|
33
|
| И҆ вни́де і҆ѡа́въ ко царю̀ и҆ возвѣстѝ є҆мꙋ̀. И҆ призва̀ а҆вессалѡ́ма, и҆ прїи́де ко царю̀, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀, и҆ падѐ лице́мъ свои́мъ на зе́млю пред̾ лице́мъ царе́вымъ, и҆ ѡ҆блобыза̀ ца́рь а҆вессалѡ́ма. | καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.