|
Глава́ ѳ҃і
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
| И҆ повѣ́даша і҆ѡа́вꙋ, глаго́люще: сѐ, ца́рь пла́четъ и҆ рыда́етъ ѡ҆ а҆вессалѡ́мѣ. | ΚΑΙ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιωὰβ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κλαίει καὶ πενθεῖ ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ. |
|
2
|
2
|
| И҆ бы́сть спасе́нїе въ то́й де́нь въ рыда́нїе всѣ̑мъ лю́демъ, оу҆слы́шаша бо лю́дїе въ то́й де́нь, глаго́люще: ꙗ҆́кѡ печа́ленъ є҆́сть ца́рь ѡ҆ сы́нѣ свое́мъ. | καὶ ἐγένετο ἡ σωτηρία ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς πένθος παντὶ τῷ λαῷ, ὅτι ἤκουσεν ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων, ὅτι λυπεῖται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. |
|
3
|
3
|
| И҆ оу҆крада́хꙋсѧ лю́дїе въ то́й де́нь є҆́же входи́ти во гра́дъ, ꙗ҆́коже оу҆крада́ютсѧ лю́дїе посра́мленнїи, внегда̀ бѣ́гати и҆̀мъ на бра́ни. | καὶ διεκλέπτετο ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν, καθὼς διακλέπτεται ὁ λαὸς οἱ αἰσχυνόμενοι ἐν τῷ αὐτοὺς φεύγειν ἐν τῷ πολέμῳ. |
|
4
|
4
|
| И҆ ца́рь покры̀ лицѐ своѐ: и҆ возопѝ ца́рь гла́сомъ вели́кимъ, глаго́лѧ: сы́не мо́й, а҆вессалѡ́ме, а҆вессалѡ́ме, сы́не мо́й. | καὶ ὁ βασιλεὺς ἔκρυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ὁ βασιλεὺς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, ᾿Αβεσσαλὼμ υἱέ μου. |
|
5
|
5
|
| И҆ вни́де і҆ѡа́въ къ царю̀ въ до́мъ и҆ речѐ: посрами́лъ є҆сѝ дне́сь ли́ца ра̑бъ твои́хъ всѣ́хъ и҆з̾е́мшихъ тѧ̀ дне́сь и҆ дꙋ́шꙋ сынѡ́въ твои́хъ и҆ дще́рей твои́хъ и҆ дꙋ́шꙋ же́нъ твои́хъ и҆ подло́жницъ твои́хъ, | καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε· κατῄσχυνας σήμερον τὰ πρόσωπα πάντων τῶν δούλων σου τῶν ἐξαιρουμένων σε σήμερον καὶ τὴν ψυχὴν τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου καὶ τὴν ψυχὴν τῶν γυναικῶν σου καὶ τῶν παλλακῶν σου, |
|
6
|
6
|
| є҆́же люби́ти ненави́дѧщыѧ тебѐ и҆ ненави́дѣти лю́бѧщыѧ тѧ̀: и҆ ꙗ҆ви́лъ є҆сѝ дне́сь, ꙗ҆́кѡ не сꙋ́ть тебѣ̀ кнѧ̑зи, нижѐ ѻ҆́троцы: но разꙋмѣ́хъ дне́сь, ꙗ҆́кѡ а҆́ще бы а҆вессалѡ́мъ жи́въ бы́лъ, мы̀ всѝ дне́сь мє́ртвы бы́хомъ бы́ли, ꙗ҆́кѡ тогда̀ пра́во бы́ло бы пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма: | τοῦ ἀγαπᾶν τοὺς μισοῦντάς σε καὶ μισεῖν τοὺς ἀγαπῶντάς σε καὶ ἀνήγγειλας σήμερον ὅτι οὐκ εἰσὶν οἱ ἄρχοντές σου, οὐδὲ παῖδες· ὅτι ἔγνωκα σήμερον ὅτι εἰ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔζη, πάντες ἡμεῖς σήμερον νεκροί, ὅτι τότε τὸ εὐθὲς ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. |
|
7
|
7
|
| и҆ нн҃ѣ воста́въ и҆зы́ди и҆ глаго́ли въ сердца̀ рабѡ́въ твои́хъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ клѧ́хсѧ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще не и҆зы́деши дне́сь, не ѡ҆ста́нетъ нѝ є҆ди́нъ мꙋ́жъ съ тобо́ю въ но́щь сїю̀: и҆ разꙋмѣ́й въ себѣ̀, ꙗ҆́кѡ ѕло̀ тѝ є҆́сть сїѐ па́че всѣ́хъ ѕѡ́лъ, ꙗ҆̀же прїидо́ша на тѧ̀ ѿ ю҆́ности твоеѧ̀ до нн҃ѣ. | καὶ νῦν ἀναστὰς ἔξελθε καὶ λάλησον εἰς τὴν καρδίαν τῶν δούλων σου, ὅτι ἐν Κυρίῳ ὤμοσα ὅτι εἰ μὴ ἐκπορεύσῃ σήμερον, εἰ αὐλισθήσεται ἀνὴρ μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην· καὶ ἐπίγνωθι σεαυτῷ καὶ κακόν σοι τοῦτο ὑπὲρ πᾶν τὸ κακὸν τὸ ἐπελθόν σοι ἐκ νεότητός σου ἕως τοῦ νῦν. |
|
8
|
8
|
| И҆ воста̀ ца́рь и҆ сѣ́де при две́рехъ. И҆ возвѣсти́ша всѣ̑мъ лю́демъ глаго́люще: сѐ, ца́рь сѣди́тъ въ две́рехъ. И҆ внидо́ша всѝ лю́дїе пред̾ лицѐ царе́во пред̾ двє́ри: мꙋ́жїе же і҆и҃лєвы бѣжа́ша во селє́нїѧ своѧ̑. | καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάθισεν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀνήγγειλαν λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κάθηται ἐν τῇ πύλῃ· καὶ εἰσῆλθε πᾶς ὁ λαὸς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὴν πύλην. καὶ ᾿Ισραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ. |
|
9
|
9
|
| И҆ прѧ́хꙋсѧ всѝ лю́дїе во всѣ́хъ колѣ́нахъ і҆и҃левыхъ, глаго́люще: ца́рь даві́дъ и҆зба́ви ны̀ ѿ всѣ́хъ вра̑гъ на́шихъ, и҆ сѐ, и҆з̾ѧ̀ на́съ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нничи, и҆ нн҃ѣ бѣжа̀ ѿ землѝ и҆ ѿ ца́рства своегѡ̀ и҆ ѿ а҆вессалѡ́ма: | Καὶ ἦν πᾶς ὁ λαὸς κρινόμενος ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ αὐτὸς ἐξείλετο ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων, καὶ νῦν πέφευγεν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἀπὸ ᾿Αβεσσαλώμ· |
|
10
|
10
|
| а҆вессалѡ́мъ же, є҆го́же пома́захомъ над̾ на́ми, оу҆́мре на бра́ни: и҆ нн҃ѣ что̀ вы̀ молчи́те, є҆́же возврати́ти царѧ̀; И҆ глаго́лъ всегѡ̀ і҆и҃лѧ прїи́де ко царю̀. | καὶ ᾿Αβεσσαλώμ, ὃν ἐχρίσαμεν ἐφ’ ἡμῶν, ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ νῦν ἱνατί ὑμεῖς κωφεύετε τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα; καὶ τὸ ρῆμα παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα. |
|
11
|
11
|
| И҆ ца́рь даві́дъ посла̀ ко садѡ́кꙋ и҆ ко а҆вїаѳа́рꙋ і҆ере́ѡмъ, глаго́лѧ: рцы́те старѣ́йшинамъ і҆ꙋ́динымъ, глаго́люще: почто̀ бы́сте послѣ́днїи, є҆́же возврати́ти царѧ̀ въ до́мъ є҆гѡ̀; сло́во же всегѡ̀ і҆и҃лѧ прїи́де къ царю̀ въ до́мъ є҆гѡ̀: | καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἀπέστειλε πρὸς Σαδὼκ καὶ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τοὺς ἱερεῖς λέγων· λαλήσατε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ιούδα λέγοντες· ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ; καὶ λόγος παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα. |
|
12
|
12
|
| бра́тїѧ моѧ̑ вы̀, кѡ́сти моѧ̑ и҆ пло́ть моѧ̀ вы̀ є҆стѐ, то̀ почто̀ бы́сте послѣ́днїи, є҆́же возврати́ти царѧ̀ въ до́мъ є҆гѡ̀; | ἀδελφοί μου ὑμεῖς, ὀστᾶ μου καὶ σάρκες μου ὑμεῖς, ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ; |
|
13
|
13
|
| и҆ а҆месса́ю рцы́те: нѣ́си ли ко́сть моѧ̀ и҆ пло́ть моѧ̀ ты̀; и҆ нн҃ѣ сїѧ̑ мѝ да сотвори́тъ бг҃ъ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще не бꙋ́деши кнѧ́зь си́лы предо мно́ю во всѧ̑ дни̑ вмѣ́стѡ і҆ѡа́ва. | καὶ τῷ ᾿Αμεσσαΐ ἐρεῖτε· οὐχὶ ὀστοῦν μου καὶ σάρξ μου σύ; καὶ νῦν τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ μὴ ἄρχων δυνάμεως ἔσῃ ἐνώπιον ἐμοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ἀντὶ ᾿Ιωάβ. |
|
14
|
14
|
| И҆ преклонѝ сердца̀ всѣ́хъ мꙋже́й і҆ꙋ́диныхъ ꙗ҆́кѡ мꙋ́жа є҆ди́нагѡ. И҆ посла́ша къ царю̀, глаго́люще: возврати́сѧ ты̀ и҆ всѝ рабѝ твоѝ. | καὶ ἔκλινε τὴν καρδίαν παντὸς ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὡς ἀνδρὸς ἑνός, καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὸν βασιλέα λέγοντες· ἐπιστράφηθι σὺ καὶ πάντες οἱ δοῦλοί σου. |
|
15
|
15
|
| И҆ возврати́сѧ ца́рь и҆ прїи́де до і҆ѻрда́на, и҆ мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины прїидо́ша въ галга́лы є҆́же и҆зы́ти на срѣ́тенїе царю̀, превестѝ царѧ̀ чрез̾ і҆ѻрда́нъ. | καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἄνδρες ᾿Ιούδα ἦλθαν εἰς Γάλγαλα τοῦ πορεύεσθαι εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως διαβιβάσαι τὸν βασιλέα τὸν ᾿Ιορδάνην. |
|
16
|
16
|
| И҆ оу҆скорѝ семе́й сы́нъ гира́нь сы́на і҆емїні́ева, и҆́же ѿ ваꙋрі́ма, и҆ сни́де съ мꙋжмѝ і҆ꙋ́диными во срѣ́тенїе царю̀ даві́дꙋ, | καὶ ἐτάχυνε Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱοῦ τοῦ ᾿Ιεμινὶ ἐκ Βαουρὶμ καὶ κατέβη μετὰ ἀνδρὸς ᾿Ιούδα εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως Δαυὶδ |
|
17
|
17
|
| и҆ ты́сѧща мꙋже́й съ ни́мъ ѿ венїамі́на, и҆ сїва̀ ѻ҆́трокъ до́мꙋ саꙋ́лѧ, и҆ пѧтьна́десѧть сынѡ́въ є҆гѡ̀ съ ни́мъ, и҆ два́десѧть рабѡ́въ є҆гѡ̀ съ ни́мъ: и҆ оу҆пра́виша на і҆ѻрда́нъ пꙋ́ть пред̾ царе́мъ, | καὶ χίλιοι ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν καὶ Σιβὰ τὸ παιδάριον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ πεντεκαίδεκα υἱοὶ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι δοῦλοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ κατεύθυναν τὸν ᾿Ιορδάνην ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως |
|
18
|
18
|
| и҆ послꙋжи́ша слꙋже́нїемъ ѡ҆ преведе́нїи царе́вѣ. И҆ пре́йде прехо́дъ є҆́же превестѝ до́мъ царе́въ и҆ сотвори́ти пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма є҆гѡ̀. И҆ семе́й сы́нъ гира́нь падѐ на лицы̀ свое́мъ пред̾ царе́мъ, є҆гда̀ прехожда́ше і҆ѻрда́нъ, | καὶ ἐλειτούργησαν τὴν λειτουργίαν τοῦ διαβιβάσαι τὸν βασιλέα, καὶ διέβη ἡ διάβασις τοῦ ἐξεγεῖραι τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. καὶ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως διαβαίνοντος αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην |
|
19
|
19
|
| и҆ речѐ ко царю̀: да не вмѣни́тъ господи́нъ мо́й беззако́нїѧ, и҆ не помѧнѝ є҆ли̑ка непра́вдова ра́бъ тво́й въ де́нь ѡ҆́нъ, въ ѻ҆́ньже господи́нъ мо́й ца́рь и҆схожда́ше и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма, є҆́же содержа́ти царю̀ въ се́рдцы свое́мъ: | καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· μὴ δὴ λογισάσθω ὁ κύριός μου ἀνομίαν καὶ μὴ μνησθῇς ὅσα ἠδίκησεν ὁ παῖς σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ὁ κύριός μου ἐξεπορεύετο ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τοῦ θέσθαι τὸν βασιλέα εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, |
|
20
|
20
|
| поне́же разꙋмѣ̀ ра́бъ тво́й, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ согрѣши́хъ, и҆ сѐ, а҆́зъ прїидо́хъ дне́сь пе́рвѣе всегѡ̀ і҆и҃лѧ и҆ до́мꙋ і҆ѡ́сифлѧ, є҆́же сни́ти мѝ на срѣ́тенїе господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀. | ὅτι ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι ἐγὼ ἥμαρτον, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἦλθον σήμερον πρότερος παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιωσὴφ τοῦ καταβῆναί με εἰς ἀπαντὴν τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως. |
|
21
|
21
|
| И҆ ѿвѣща̀ а҆ве́сса сы́нъ сарꙋ́инъ и҆ речѐ: сегѡ̀ ли ра́ди не оу҆мертви́тсѧ семе́й, ꙗ҆́кѡ проклѧ̀ хрїста̀ гдⷭ҇нѧ; | καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας καὶ εἶπε· μὴ ἀντὶ τούτου οὐ θανατωθήσεται Σεμεΐ, ὅτι κατηράσατο τὸν χριστὸν Κυρίου; |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ даві́дъ: что̀ мнѣ̀ и҆ ва́мъ, сы́нове сарꙋ̑ины, ꙗ҆́кѡ бы́сте мнѣ̀ дне́сь въ навѣ́тъ; дне́сь не оу҆мертви́тсѧ мꙋ́жъ ѿ і҆и҃лѧ, поне́же не вѣ́мъ ли, ꙗ҆́кѡ дне́сь ца́рствꙋю а҆́зъ над̾ і҆и҃лемъ; | καὶ εἶπε Δαυίδ· τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουΐας, ὅτι γίνεσθέ μοι σήμερον εἰς ἐπίβουλον; σήμερον οὐ θανατωθήσεταί τις ἀνὴρ ἐξ ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ οἶδα εἰ σήμερον βασιλεύω ἐγὼ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
23
|
23
|
| и҆ речѐ ца́рь и҆ семе́ю: не оу҆́мреши. И҆ клѧ́тсѧ є҆мꙋ̀ ца́рь. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμέΐ· οὐ μὴ ἀποθάνῃς· καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς. |
|
24
|
24
|
| И҆ сѐ, мемфївосѳе́й сы́нъ і҆ѡнаѳа́на сы́на саꙋ́лѧ сни́де на срѣ́тенїе царю̀, и҆ не ѡ҆мы̀ но́гъ свои́хъ, и҆ не ѡ҆брѣ́за ногте́й, нижѐ оу҆пра́ви брады̀ своеѧ̀, и҆ ри́зъ свои́хъ не и҆змы̀ ѿ днѐ тогѡ̀, въ ѻ҆́ньже и҆зы́де ца́рь, до днѐ въ ѻ҆́ньже то́й возврати́сѧ съ ми́ромъ. | καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς υἱοῦ Σαοὺλ κατέβη εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως· καὶ οὐκ ἐθεράπευσε τοὺς πόδας αὐτοῦ, οὐδὲ ὠνυχίσατο, οὐδὲ ἐποίησε τὸν μύστακα αὐτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ οὐκ ἀπέπλυνεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀπῆλθεν ὁ βασιλεύς, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς αὐτὸς παρεγένετο ἐν εἰρήνῃ. |
|
25
|
25
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ вни́де во і҆ерⷭ҇ли́мъ на срѣ́тенїе царю̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: что̀ ꙗ҆́кѡ не поше́лъ є҆сѝ со мно́ю, мемфївосѳе́е; | καὶ ἐγένετο ὅτε εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἀπάντησιν τοῦ βασιλέως, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· τί ὅτι οὐκ ἐπορεύθης μετ’ ἐμοῦ, Μεμφιβοσθέ; |
|
26
|
26
|
| И҆ речѐ къ немꙋ̀ мемфївосѳе́й: го́споди мо́й царю̀, пренебрежѐ менѐ ра́бъ мо́й, ꙗ҆́кѡ речѐ ра́бъ тво́й є҆мꙋ̀: ѡ҆сѣдла́й мѝ ѻ҆слѧ̀, и҆ всѧ́дꙋ на нѐ, и҆ пойдꙋ̀ съ царе́мъ, ꙗ҆́кѡ хро́мъ ра́бъ тво́й: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Μεμφιβοσθέ· κύριέ μου βασιλεῦ, ὁ δοῦλός μου παρελογίσατό με, ὅτι εἶπεν ὁ παῖς σου αὐτῷ· ἐπίσαξόν μοι τὴν ὄνον καὶ ἐπιβῶ ἐπ’ αὐτὴν καὶ πορεύσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅτι χωλὸς ὁ δοῦλός σου· |
|
27
|
27
|
| и҆ ѡ҆болга̀ раба̀ твоего̀ ко господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀: и҆ господи́нъ мо́й ца́рь ꙗ҆́кѡ а҆́гг҃лъ бж҃їй, и҆ сотворѝ благо́е пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма: | καὶ μεθώδευσεν ἐν τῷ δούλῳ σου πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ὡς ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, καὶ ποίησον τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου· |
|
28
|
28
|
| ꙗ҆́кѡ не бѣ̀ ве́сь до́мъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, ра́звѣ мꙋ́жїе (пови́ннїи) сме́рти господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀, и҆ посади́лъ є҆сѝ раба̀ твоего̀ съ ꙗ҆дꙋ́щими на трапе́зѣ твое́й: и҆ ко́е є҆́сть мнѣ̀ є҆щѐ ѡ҆правда́нїе, и҆ возопи́ти мнѣ̀ є҆щѐ къ царю̀; | ὅτι οὐκ ἦν πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου, ἀλλ’ ἢ ὅτι ἄνδρες θανάτου τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ, καὶ ἔθηκας τὸν δοῦλόν σου ἐν τοῖς ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου· καὶ τί ἔστι μοι ἔτι δικαίωμα καὶ τοῦ κεκραγέναι με ἔτι πρὸς τὸν βασιλέα; |
|
29
|
29
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: почто̀ глаго́леши є҆щѐ словеса̀ твоѧ̑; рѣ́хъ тебѣ̀ и҆ сївѣ̀: раздѣли́те себѣ̀ се́ла. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί λαλεῖς ἔτι τοὺς λόγους σου; εἶπον· σὺ καὶ Σιβὰ διελεῖσθε τὸν ἀγρόν. |
|
30
|
30
|
| И҆ речѐ мемфївосѳе́й къ царю̀: и҆ всѧ̑ да во́зметъ, повнегда̀ прїитѝ господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀ въ ми́рѣ въ до́мъ сво́й. | καὶ εἶπε Μεμφιβοσθὲ πρὸς τὸν βασιλέα· καί γε τὰ πάντα λαβέτω μετὰ τὸ παραγενέσθαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. |
|
31
|
31
|
| И҆ верзеллі́й галааді́тинъ сни́де и҆з̾ рѡгеллі́ма, и҆ пре́йде съ царе́мъ і҆ѻрда́нъ, є҆́же превестѝ є҆го̀ чрез̾ і҆ѻрда́нъ. | καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτης κατέβη ἐκ Ρωγελλὶμ καὶ διέβη μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκπέμψαι αὐτὸν τὸν ᾿Ιορδάνην· |
|
32
|
32
|
| И҆ верзеллі́й мꙋ́жъ ста́ръ ѕѣлѡ̀, сы́нъ ѻ҆сми́десѧти лѣ́тъ, и҆ то́й препита̀ царѧ̀, є҆гда̀ живѧ́ше въ манаі́мѣ, ꙗ҆́кѡ мꙋ́жъ бѣ̀ ве́лїй ѕѣлѡ̀. | καὶ Βερζελλὶ ἀνὴρ πρεσβύτερος σφόδρα, υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν, καὶ αὐτὸς διέθρεψε τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἰκεῖν αὐτὸν ἐν Μαναΐμ, ὅτι ἀνὴρ μέγας ἦν σφόδρα. |
|
33
|
33
|
| И҆ речѐ ца́рь къ верзеллі́ю: ты̀ пре́йдеши со мно́ю, и҆ препита́ю ста́рость твою̀ со мно́ю во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Βερζελλί· σὺ διαβήσῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ διαθρέψω τὸ γῆράς σου μετ’ ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. |
|
34
|
34
|
| И҆ речѐ верзеллі́й къ царю̀: коли́цы дни̑ лѣ́тъ живота̀ моегѡ̀, ꙗ҆́кѡ да взы́дꙋ съ царе́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ; | καὶ εἶπε Βερζελλὶ πρὸς τὸν βασιλέα· πόσαι ἡμέραι ἐτῶν ζωῆς μου, ὅτι ἀναβήσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως εἰς ῾Ιερουσαλήμ; |
|
35
|
35
|
| сы́нъ ѻ҆сми́десѧти лѣ́тъ а҆́зъ дне́сь є҆́смь: є҆да̀ оу҆разꙋмѣ́ю посредѣ̀ бла́га и҆ посредѣ̀ лꙋка́ва; и҆лѝ оу҆разꙋмѣ́етъ є҆щѐ ра́бъ тво́й, є҆́же ꙗ҆́мъ, и҆лѝ є҆́же пїю̀; и҆лѝ оу҆слы́шꙋ гла́съ є҆щѐ пою́щихъ и҆ воспѣва́ющихъ; и҆ вскꙋ́ю бꙋ́детъ є҆щѐ ра́бъ тво́й въ тѧ́жесть господи́нꙋ моемꙋ̀ царю̀; | υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· μὴ γνώσομαι ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ; εἰ γεύσεται ὁ δοῦλός σου ἔτι ὃ φάγομαι ἢ πίομαι; ἢ ἀκούσομαι ἔτι φωνὴν ἆδόντων καὶ ἆδουσῶν; καὶ ἱνατί ἔσται ἔτι ὁ δοῦλός σου εἰς φορτίον ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα; |
|
36
|
36
|
| ма́лѡ пре́йдетъ ра́бъ тво́й і҆ѻрда́нъ съ царе́мъ: и҆ почто̀ воздае́тъ мѝ ца́рь воздаѧ́нїе сїѐ; | ὡς βραχὺ διαβήσεται ὁ δοῦλός σου τὸν ᾿Ιορδάνην μετὰ τοῦ βασιλέως· καὶ ἱνατί ἀνταποδίδωσί μοι ὁ βασιλεὺς τὴν ἀνταπόδοσιν ταύτην; |
|
37
|
37
|
| да возврати́тсѧ нн҃ѣ ра́бъ тво́й, и҆ оу҆мрꙋ̀ во гра́дѣ мое́мъ, оу҆ гро́ба ѻ҆тца̀ моегѡ̀ и҆ ма́тере моеѧ̀: и҆ сѐ, ра́бъ тво́й сы́нъ мо́й хамаа́мъ пре́йдетъ съ го́сподемъ мои́мъ царе́мъ, и҆ сотворѝ є҆мꙋ̀ благо́е пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма. | καθισάτω δὴ ὁ δοῦλός σου καὶ ἀποθανοῦμαι ἐν τῇ πόλει μου παρὰ τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς μου καὶ τῆς μητρός μου· καὶ ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου Χαμαὰμ διαβήσεται μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, καὶ ποίησον αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. |
|
38
|
38
|
| И҆ речѐ ца́рь: со мно́ю да пре́йдетъ хамаа́мъ, и҆ а҆́зъ сотворю̀ є҆мꙋ̀ благо́е пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка и҆збере́тъ себѣ̀ оу҆ менє̀, сотворю̀ тебѣ̀. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μετ’ ἐμοῦ διαβήτω Χαμαάμ, κἀγὼ ποιήσω αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ πάντα, ὅσα ἂν ἐκλέξῃ ἐπ’ ἐμοί, ποιήσω σοι. |
|
39
|
39
|
| И҆ преидо́ша всѝ лю́дїе і҆ѻрда́нъ, и҆ ца́рь пре́йде, и҆ цѣлова̀ ца́рь верзеллі́а и҆ благословѝ є҆го̀, и҆ ѿпꙋстѝ є҆го̀ въ до́мъ є҆гѡ̀. | καὶ διέβη πᾶς ὁ λαὸς τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη· καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν Βερζελλὶ καὶ εὐλόγησεν αὐτόν, καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. |
|
40
|
40
|
| И҆ пре́йде ца́рь въ галга́лы, и҆ хамаа́мъ пре́йде съ ни́мъ, и҆ всѝ лю́дїе і҆ꙋ̑дины провожда́хꙋ царѧ̀ и҆ по́лъ люді́й і҆и҃левыхъ. | καὶ διέβη ὁ βασιλεὺς εἰς Γάλγαλα, καὶ Χαμαὰμ διέβη μετ’ αὐτοῦ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ᾿Ιούδα διαβαίνοντες μετὰ τοῦ βασιλέως καί γε τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ ᾿Ισραήλ. |
|
41
|
41
|
| И҆ сѐ, всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы прїидо́ша къ царю̀ и҆ рѣ́ша къ царю̀: что̀ ꙗ҆́кѡ оу҆крадо́ша тебѐ бра́тїѧ на́шѧ мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины, и҆ преведо́ша царѧ̀ и҆ до́мъ є҆гѡ̀ чрез̾ і҆ѻрда́нъ, и҆ всѝ мꙋ́жїе даві́дѡвы съ ни́мъ; | καὶ ἰδοὺ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ παρεγένοντο πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· τί ὅτι ἔκλεψάν σε οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀνὴρ ᾿Ιούδα καὶ διεβίβασαν τὸν βασιλέα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ πάντες ἄνδρες Δαυὶδ μετ’ αὐτοῦ; |
|
42
|
42
|
| И҆ ѿвѣща́ша всѝ мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины къ мꙋжє́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рѣ́ша: занѐ бли́жнїй на́мъ ца́рь: и҆ почто̀ та́кѡ разгнѣ́вастесѧ ѿ словесѝ се́мъ; є҆да̀ ꙗ҆́ди ꙗ҆до́хомъ ѿ царѧ̀; и҆лѝ да́ры дадѐ на́мъ, и҆лѝ да̑ни ѿѧ̀ ѿ на́съ; | καὶ ἀπεκρίθη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ιούδα πρὸς ἄνδρα ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπαν· διότι ἐγγίζει πρός με ὁ βασιλεύς· καὶ ἱνατί οὕτως ἐθυμώθης περὶ τοῦ λόγου τούτου; μὴ βρώσει ἐφάγαμεν ἐκ τοῦ βασιλέως, ἢ δόμα ἔδωκεν ἢ ἄρσιν ᾖρεν ἡμῖν; |
|
43
|
43
|
| И҆ ѿвѣща́ша мꙋ́жїе і҆и҃лстїи къ мꙋжє́мъ і҆ꙋ̑динымъ и҆ рѣ́ша: де́сѧть рꙋ́къ мы̀ оу҆ царѧ̀, и҆ въ даві́дѣ є҆смы̀ па́че тебє̀, и҆ пе́рвенецъ а҆́зъ, не́жели ты̀: и҆ почто̀ си́це оу҆корѧ́еши мѧ̀; и҆ не вмѣни́сѧ сло́во моѐ пре́жде менѐ і҆ꙋ́дѣ возврати́ти царѧ̀ мнѣ̀; И҆ ѡ҆тѧгча̀ сло́во мꙋже́й і҆ꙋ́диныхъ па́че слове́съ мꙋже́й і҆и҃левыхъ. | καὶ ἀπεκρίθη ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τῷ ἀνδρὶ ᾿Ιούδα καὶ εἶπε· δέκα χεῖρές μοι ἐν τῷ βασιλεῖ, καὶ πρωτότοκος ἐγὼ ἢ σύ, καί γε ἐν τῷ Δαυίδ εἰμι ὑπὲρ σέ· καὶ ἱνατί τοῦτο ὕβρισάς με καὶ οὐκ ἐλογίσθη ὁ λόγος μου πρῶτός μοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα ἐμοί; καὶ ἐσκληρύνθη ὁ λόγος ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὑπὲρ τὸν λόγον ἀνδρὸς ᾿Ισραήλ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.