|
Глава́ к҃
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
| И҆ та́мѡ бѧ́ше сы́нъ беззако́нный, и҆́мѧ же є҆мꙋ̀ саве́й, сы́нъ вохо́ровъ, мꙋ́жъ і҆емїні́овъ, и҆ вострꙋбѝ трꙋбо́ю ро́жаною и҆ речѐ: нѣ́сть на́мъ ча́сти въ даві́дѣ, нижѐ наслѣ́дїѧ на́мъ въ сы́нѣ і҆ессе́евѣ: (возврати́тесѧ,) мꙋ́жїе і҆и҃лтестїи, въ селє́нїѧ ва̑ша. | ΚΑΙ ἐκεῖ ἐπικαλούμενος υἱὸς παράνομος, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαβεέ, υἱὸς Βοχορὶ ἀνὴρ ὁ ᾿Ιεμινί, καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἡμῖν ἐν τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαί· ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματά σου, ᾿Ισραήλ. |
|
2
|
2
|
| И҆ ѿстꙋпи́ша всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы ѿ даві́да в̾слѣ́дъ саве́а сы́на вохо́рова: мꙋ́жїе же і҆ꙋ̑дины прилѣпи́шасѧ къ царю̀ своемꙋ̀ ѿ і҆ѻрда́на да́же и҆ до і҆ерⷭ҇ли́ма. | καὶ ἀνέβη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ὄπισθεν Δαυὶδ ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀνὴρ ᾿Ιούδα ἐκολλήθη τῷ βασιλεῖ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ ἕως ῾Ιερουσαλήμ. |
|
3
|
3
|
| И҆ вни́де даві́дъ въ до́мъ сво́й во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ взѧ̀ ца́рь де́сѧть же́нъ подло́жницъ свои́хъ, ꙗ҆̀же ѡ҆ста́ви стрещѝ до́мъ, и҆ дадѐ и҆̀хъ въ до́мъ стражбы̀: и҆ препита̀ и҆̀хъ, и҆ (ѿто́лѣ) не вни́де къ ни̑мъ: и҆ бѣ́ша храни́ми до днѐ сме́рти своеѧ̀, вдо́вски живꙋ́щѧ. | καὶεἰσῆλθε Δαυὶδ εἰς οἶκον αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τὰς δέκα γυναῖκας τὰς παλλακὰς αὐτοῦ, ἃς ἀφῆκε φυλάσσειν τὸν οἶκον, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ἐν οἴκῳ φυλακῆς καὶ διέθρεψεν αὐτὰς καὶ πρὸς αὐτὰς οὐκ εἰσῆλθε, καὶ ἦσαν συνεχόμεναι ἕως θανάτου αὐτῶν, χῆραι ζῶσαι. |
|
4
|
4
|
| И҆ речѐ ца́рь ко а҆месса́ю: созови́ ми мꙋ́жы і҆ꙋ̑дины въ трѝ дни̑, ты́ же здѣ̀ ста́ни. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· βόησόν μοι τὸν ἄνδρα ᾿Ιούδα τρεῖς ἡμέρας, σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι. |
|
5
|
5
|
| И҆ по́йде а҆месса́й созва́ти мꙋже́й і҆ꙋ́диныхъ, и҆ оу҆ме́дли ѿ вре́мене, въ не́же повелѣ̀ є҆мꙋ̀ даві́дъ. | καὶ ἐπορεύθη ᾿Αμεσσαΐ τοῦ βοῆσαι τὸν ᾿Ιούδαν καὶ ἐχρόνισεν ἀπὸ τοῦ καιροῦ, οὗ ἐτάξατο αὐτῷ Δαυίδ. |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ даві́дъ ко а҆ве́ссѣ: нн҃ѣ ѕло̀ сотвори́тъ на́мъ саве́й сы́нъ вохо́рь па́че а҆вессалѡ́ма: и҆ нн҃ѣ ты̀ поимѝ съ собо́ю ѻ҆́троки господи́на своегѡ̀, и҆ поженѝ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀, да не ка́кѡ ѡ҆брѧ́щетъ себѣ̀ гра́ды твє́рды и҆ застѣни́тсѧ ѿ ѻ҆че́съ на́шихъ. | καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· νῦν κακοποιήσει ἡμᾶς Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὑπὲρ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ νῦν σὺ λάβε μετὰ σεαυτοῦ τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου σου καὶ καταδίωξον ὀπίσω αὐτοῦ, μήποτε ἑαυτῷ εὕρῃ πόλεις ὀχυρὰς καὶ σκιάσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν. |
|
7
|
7
|
| И҆ и҆зыдо́ша в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ а҆ве́сса и҆ мꙋ́жїе і҆ѡа̑вли, и҆ хереѳѳі̀ и҆ фелеѳѳі̀ и҆ всѝ си́льнїи, и҆ и҆зыдо́ша и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма гна́ти в̾слѣ́дъ саве́а сы́на вохо́рова. | καὶ ἐξῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ οἱ ἄνδρες ᾿Ιωὰβ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ καὶ ἐξῆλθον ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. |
|
8
|
8
|
| И҆ ті́и (бѧ́хꙋ) оу҆ ка́мене вели́кагѡ, и҆́же въ гаваѡ́нѣ, и҆ а҆месса́й вни́де пред̾ ни́ми: і҆ѡа́въ же препоѧ́санъ ри́зами ѡ҆дѣѧ́нїѧ своегѡ̀, и҆ верхꙋ̀ тогѡ̀ препоѧ́санъ мече́мъ припрѧ́женымъ при чре́слѣхъ є҆гѡ̀ въ ножна́хъ є҆гѡ̀, и҆ є҆гда̀ ѿи́де, и҆ ме́чь и҆зсꙋ́нꙋсѧ и҆ падѐ. | καὶ αὐτοὶ παρὰ τῷ λίθῳ τῷ μεγάλῳ τῷ ἐν Γαβαών, καὶ ᾿Αμεσσαΐ εἰσῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν. καὶ ᾿Ιωὰβ περιεζωσμένος μανδύαν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἐζωσμένος μάχαιραν ἐζευγμένην ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ἐν κολεῷ αὐτῆς, καὶ ἡ μάχαιρα ἐξῆλθε καὶ ἔπεσε. |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ і҆ѡа́въ а҆месса́ю: здра́въ ли є҆сѝ, бра́те; И҆ взѧ̀ і҆ѡа́въ рꙋко́ю десно́ю за брадꙋ̀ а҆месса́евꙋ лобза́ти є҆го̀: | καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ ᾿Αμεσσαΐ· εἰ ὑγιαίνεις σὺ ἀδελφέ; καὶ ἐκράτησεν ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ πώγωνος ᾿Αμεσσαΐ τοῦ καταφιλῆσαι αὐτόν. |
|
10
|
10
|
| а҆месса́й же не побреже́сѧ меча̀, и҆́же въ рꙋцѣ̀ і҆ѡа́вли: и҆ оу҆да́ри є҆го̀ і҆ѡа́въ мече́мъ въ чре́сла є҆гѡ̀, и҆ и҆злїѧ́сѧ чре́во є҆гѡ̀ на зе́млю, и҆ не повторѝ є҆мꙋ̀, и҆ оу҆́мре (а҆месса́й). І҆ѡа́въ же и҆ а҆ве́сса бра́тъ є҆гѡ̀ гна́ста в̾слѣ́дъ саве́а сы́на вохо́рѧ. | καὶ ᾿Αμεσσαΐ οὐκ ἐφυλάξατο τὴν μάχαιραν τὴν ἐν τῇ χειρὶ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν ψόαν, καὶ ἐξεχύθη ἡ κοιλία αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐδευτέρωσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέθανε. καὶ ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσαΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐδίωξεν ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί· |
|
11
|
11
|
| И҆ мꙋ́жъ ста̀ над̾ ни́мъ ѿ ѻ҆́трѡкъ і҆ѡа́влихъ и҆ речѐ: кто̀ хо́щетъ (бы́ти) і҆ѡа́вль, и҆ кто̀ даві́довъ, в̾слѣ́дъ і҆ѡа́ва (да и҆́детъ). | καὶ ἀνὴρ ἔστη ἐπ’ αὐτὸν τῶν παιδαρίων ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· τίς ὁ βουλόμενος ᾿Ιωὰβ καὶ τίς τοῦ Δαυίδ, ὀπίσω ᾿Ιωάβ; |
|
12
|
12
|
| А҆месса́й же ме́ртвъ валѧ́шесѧ въ кровѝ посредѣ̀ пꙋтѝ. И҆ ви́дѣ мꙋ́жъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆становлѧ́хꙋсѧ над̾ ни́мъ всѝ лю́дїе, и҆ совратѝ а҆месса́ѧ съ пꙋтѝ на село̀, и҆ возложѝ на него̀ ри́зꙋ, поне́же ви́дѧше всѧ́каго приходѧ́ща над̾ ни́мъ стоѧ́вша: | καὶ ᾿Αμεσσαΐ πεφυρμένος ἐν τῷ αἵματι ἐν μέσῳ τῆς τρίβου, καὶ εἶδεν ἀνήρ, ὅτι εἱστήκει πᾶς ὁ λαός, καὶ ἀπέστρεψε τὸν ᾿Αμεσσαΐ ἐκ τῆς τρίβου εἰς ἀγρὸν καὶ ἐπέρριψεν ἐπ’ αὐτὸν ἱμάτιον, καθότι εἶδε πάντα τὸν ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτὸν ἑστηκότα· |
|
13
|
13
|
| и҆ бы́сть є҆гда̀ принесѐ ѿ пꙋтѝ, преидо́ша всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы в̾слѣ́дъ і҆ѡа́ва, є҆́же гна́ти в̾слѣ́дъ саве́а сы́на вохо́рѧ. | ἡνίκα δὲ ἔφθασεν ἐκ τῆς τρίβου, παρῆλθε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ὀπίσω ᾿Ιωάβ τοῦ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. |
|
14
|
14
|
| И҆ се́й про́йде всѧ̑ кѡлѣ́на і҆и҃лєва во а҆ве́ль и҆ во веѳма́хꙋ: и҆ всѝ въ ха́ррѣ, и҆ всѝ гра́ды собра́шасѧ, и҆ и҆до́ша в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀, | καὶ διῆλθεν ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ εἰς ᾿Αβὲλ καὶ εἰς Βαιθμαχὰ καὶ πάντες ἐν Χαρρί, καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν, καὶ ἦλθον κατόπισθεν αὐτοῦ. |
|
15
|
15
|
| и҆ прїидо́ша и҆ ѡ҆полчи́шасѧ на него̀ ѡ҆́крестъ во а҆ве́ли и҆ во веѳма́хѣ: и҆ насы́паша зе́млю ко гра́дꙋ, и҆ ста̀ на предстѣ́нїи: и҆ всѝ лю́дїе и҆̀же со і҆ѡа́вомъ помышлѧ́хꙋ низложи́ти стѣ́нꙋ (гра́дскꙋю). | καὶ παρεγενήθησαν καὶ ἐπολιόρκουν ἐπ’ αὐτὸν τὴν ᾿Αβὲλ καὶ Βαιθμαχὰ καὶ ἐξέχεαν πρόσχωμα πρὸς τὴν πόλιν, καὶ ἔστη ἐν τῷ προτειχίσματι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετά ᾿Ιωὰβ ἐνοοῦσαν καταβαλεῖν τὸ τεῖχος. |
|
16
|
16
|
| И҆ возопѝ жена̀ мꙋ́драѧ со стѣны̀ и҆ речѐ: слы́шите, слы́шите, рцы́те нн҃ѣ і҆ѡа́вꙋ, да прибли́житсѧ до здѣ̀, и҆ возглаго́лю къ немꙋ̀. | καὶ ἐβόησε γυνὴ σοφὴ ἐκ τοῦ τείχους καὶ εἶπεν· ἀκούσατε ἀκούσατε, εἴπατε δὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἔγγισον ἕως ὧδε, καὶ λαλήσω πρὸς αὐτόν. |
|
17
|
17
|
| И҆ прибли́жисѧ къ не́й (і҆ѡа́въ), и҆ речѐ жена̀: ты́ ли є҆сѝ і҆ѡа́въ; Ѻ҆́нъ же речѐ: а҆́зъ. И҆ речѐ є҆мꙋ̀: послꙋ́шай слове́съ рабы̀ твоеѧ̀. И҆ речѐ і҆ѡа́въ: послꙋ́шаю, а҆́зъ є҆́смь. | καὶ προσήγγισε πρὸς αὐτήν, καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἰ σὺ εἶ ᾿Ιωάβ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἄκουσον τοὺς λόγους τῆς δούλης σου. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀκούω ἐγώ εἰμι. |
|
18
|
18
|
| И҆ речѐ глаго́лющи: сло́во глаго́лаша въ пе́рвыхъ, глаго́люще: вопроша́емь вопроше́нъ бы́сть во а҆ве́ли и҆ въ да́нѣ, а҆́ще ѡ҆скꙋдѣ́ша, ꙗ҆̀же положи́ша вѣ́рнїи і҆и҃лєвы: вопроша́юще да вопро́сѧтъ во а҆ве́ли, и҆ та́кѡ речѐ, а҆́ще ѡ҆скꙋдѣ́ша: | καὶ εἶπε λέγουσα· λόγον ἐλάλησαν ἐν πρώτοις λέγοντες· ἠρωτημένος ἠρωτήθη ἐν τῇ ᾿Αβὲλ καὶ ἐν Δὰν εἰ ἐξέλιπον ἃ ἔθεντο οἱ πιστοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐρωτῶντες ἐπερωτήσουσιν ἐν ᾿Αβέλ, καὶ οὕτως εἰ ἐξέλιπον. |
|
19
|
19
|
| а҆́зъ є҆́смь ми̑рнаѧ оу҆твержде́нїй і҆и҃левыхъ, ты́ же и҆́щеши оу҆мертви́ти гра́дъ и҆ ма́терь градѡ́въ і҆и҃левыхъ: и҆ почто̀ потоплѧ́еши достоѧ́нїе гдⷭ҇не; | ἐγώ εἰμι εἰρηνικὰ τῶν στηριγμάτων ᾿Ισραήλ, σὺ δὲ ζητεῖς θανατῶσαι πόλιν καὶ μητρόπολιν ἐν ᾿Ισραήλ· ἱνατί καταποντίζεις κληρονομίαν Κυρίου; |
|
20
|
20
|
| И҆ ѿвѣща̀ і҆ѡа́въ и҆ речѐ: ми́лостивъ мнѣ̀, ми́лостивъ мнѣ̀, а҆́ще потоплю̀ и҆ а҆́ще разрꙋшꙋ̀: | καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωάβ, καὶ εἶπεν· ἵλεώς μοι ἵλεώς μοι, εἰ καταποντιῶ καὶ εἰ διαφθερῶ· |
|
21
|
21
|
| не та́кѡ сло́во, ꙗ҆́кѡ мꙋ́жъ съ горы̀ є҆фре́мли, саве́й сы́нъ вохо́рь и҆́мѧ є҆мꙋ̀, и҆ воздви́же рꙋ́кꙋ свою̀ на царѧ̀ даві́да: дади́те мѝ того̀ є҆ди́наго, и҆ ѿидꙋ̀ ѿ гра́да. И҆ речѐ жена̀ ко і҆ѡа́вꙋ: сѐ, глава̀ є҆гѡ̀ све́ржетсѧ къ тебѣ̀ со стѣны̀. | οὐχ οὕτως ὁ λόγος, ὅτι ἀνὴρ ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐπῇρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν βασιλέα Δαυίδ· δότε αὐτόν μοι μόνον, καὶ ἀπελεύσομαι ἀπάνωθεν τῆς πόλεως. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ριφήσεται πρὸς σὲ διὰ τοῦ τείχους. |
|
22
|
22
|
| И҆ вни́де жена̀ ко всѣ̑мъ лю́демъ и҆ глаго́ла ко всемꙋ̀ гра́дꙋ мꙋ́дростїю свое́ю, ѿѧ́ти главꙋ̀ саве́а сы́на вохо́рѧ. И҆ ѿсѣко́ша главꙋ̀ саве́а сы́на вохо́рѧ, и҆ сверго́ша ю҆̀ ко і҆ѡа́вꙋ. И҆ і҆ѡа́въ вострꙋбѝ въ трꙋбꙋ̀, и҆ разыдо́шасѧ мꙋ́жїе ѿ гра́да всѝ въ селє́нїѧ своѧ̑. І҆ѡа́въ же возврати́сѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ ко царю̀. | καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτῆς· καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλὴν Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀφεῖλε καὶ ἔβαλε πρὸς ᾿Ιωάβ. καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ, καὶ διεσπάρησαν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀπ’ αὐτοῦ ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ· καὶ ᾿Ιωὰβ ἀπέστρεψεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα. |
|
23
|
23
|
| И҆ (бѣ̀) і҆ѡа́въ над̾ все́ю си́лою і҆и҃левою, и҆ ване́а сы́нъ і҆ѡда́евъ над̾ хереѳѳі̀ и҆ над̾ фелеѳѳі̀, | Καὶ ὁ ᾿Ιωὰβ πρὸς πάσῃ τῇ δυνάμει ᾿Ισραήλ, καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τοῦ Χερεθὶ καὶ ἐπὶ τοῦ Φελεθί, |
|
24
|
24
|
| а҆дѡнїра́мъ же над̾ да́нми, и҆ і҆ѡсафа́тъ сы́нъ а҆хїлꙋ́ѳовъ воспомина́ѧй, | καὶ ᾿Αδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιλοὺθ ἀναμιμνήσκων, |
|
25
|
25
|
| и҆ сꙋса̀ книго́чїй, садѡ́къ же и҆ а҆вїаѳа́ръ і҆ере́є, | καὶ Σουσὰ γραμματεύς, καὶ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς, |
|
26
|
26
|
| і҆ра́съ же і҆арі́нь бы́сть жре́цъ даві́довъ. | καί γε ᾿Ιρὰς ὁ ᾿Ιαρὶν ἦν ἱερεὺς τοῦ Δαυίδ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.