|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| Рцы́те бра́тꙋ своемꙋ̀: лю́дїе моѝ: и҆ сестрѣ̀ свое́й: поми́лованнаѧ. | ΚΑΙ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἐκμετρηθήσεται οὐδὲ ἐξαριθμηθήσεται. καὶ ἔσται ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἐρρέθη αὐτοῖς· οὐ λαός μου ὑμεῖς, κληθήσονται καὶ αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος. |
|
2
|
2
|
| Сꙋди́тесѧ съ ма́терїю свое́ю, сꙋди́тесѧ, ꙗ҆́кѡ та̀ не жена̀ моѧ̀, и҆ а҆́зъ не мꙋ́жъ є҆ѧ̀: и҆ ѿве́ргꙋ блꙋжє́нїѧ є҆ѧ̀ ѿ лица̀ моегѡ̀ и҆ любодѣ́йство є҆ѧ̀ ѿ среды̀ сосцꙋ̑ є҆ѧ̀: | καὶ συναχθήσονται υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς, ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ ᾿Ιεζραέλ. |
|
3
|
3
|
| ꙗ҆́кѡ да совлекꙋ̀ ю҆̀ на́гꙋ и҆ поста́влю ю҆̀ ꙗ҆́коже въ де́нь рожде́нїѧ є҆ѧ̀, и҆ положꙋ̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню, и҆ оу҆чиню̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ зе́млю безво́днꙋ, и҆ оу҆бїю̀ ѻ҆́нꙋю жа́ждею: | εἴπατε τῷ ἀδελφῷ ὑμῶν· λαός μου καὶ τῇ ἀδελφῇ ὑμῶν· ἠλεημένη. |
|
4
|
4
|
| и҆ ча̑дъ є҆ѧ̀ не поми́лꙋю, ꙗ҆́кѡ ча̑да блꙋже́нїѧ сꙋ́ть, | Κρίθητε πρὸς τὴν μητέρα ὑμῶν, κρίθητε, ὅτι αὕτη οὐ γυνή μου, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀνὴρ αὐτῆς. καὶ ἐξαρῶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐκ προσώπου μου καὶ τὴν μοιχείαν αὐτῆς ἐκ μέσου μαστῶν αὐτῆς, |
|
5
|
5
|
| ꙗ҆́кѡ соблꙋдѝ ма́ти и҆́хъ, посрами́сѧ роди́вшаѧ и҆̀хъ, рече́ бо: пойдꙋ̀ в̾слѣ́дъ похотникѡ́въ мои́хъ, даю́щихъ мнѣ̀ хлѣ́бы моѧ̑ и҆ во́дꙋ мою̀, и҆ ри̑зы моѧ̑ и҆ плащани̑цы моѧ̑, и҆ ма́сло моѐ и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка мнѣ̀ досто́ѧтъ. | ὅπως ἂν ἐκδύσω αὐτὴν γυμνὴν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτὴν καθὼς ἡμέρα γενέσεως αὐτῆς. καὶ θήσω αὐτὴν ἔρημον καὶ τάξω αὐτὴν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀποκτενῶ αὐτὴν ἐν δίψει· |
|
6
|
6
|
| Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ заграждꙋ̀ пꙋ́ть є҆ѧ̀ те́рнїемъ и҆ возграждꙋ̀ распꙋ̑тїѧ є҆ѧ̀, и҆ стезѝ своеѧ̀ не ѡ҆брѧ́щетъ: | καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς οὐ μὴ ἐλεήσω, ὅτι τέκνα πορνείας ἐστίν. |
|
7
|
7
|
| и҆ пожене́тъ похотникѝ своѧ̑ и҆ не пости́гнетъ и҆́хъ, и҆ взы́щетъ и҆̀хъ и҆ не ѡ҆брѧ́щетъ, и҆ рече́тъ: пойдꙋ̀ и҆ возвращꙋ́сѧ къ мꙋ́жꙋ моемꙋ̀ пе́рвомꙋ, ꙗ҆́кѡ добрѣ́е мѝ бѣ̀ тогда̀, не́жели нн҃ѣ. | ὅτι ἐξεπόρνευσεν ἡ μήτηρ αὐτῶν, κατῄσχυνεν ἡ τεκοῦσα αὐτά, ὅτι εἶπε· πορεύσομαι ὀπίσω τῶν ἐραστῶν μου τῶν διδόντων μοι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸ ὕδωρ μου καὶ τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ πάντα ὅσα μοι καθήκει. |
|
8
|
8
|
| Но та̀ не оу҆разꙋмѣ̀, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ да́хъ є҆́й пшени́цꙋ и҆ вїно̀ и҆ ма́сло, и҆ сребро̀ оу҆мно́жихъ є҆́й: сїѧ́ же срє́брѧны и҆ зла̑ты сотворѝ ваа́лꙋ. | διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ἐν σκόλοψι καὶ ἀνοικοδομήσω τὰς ὁδούς, καὶ τὴν τρίβον αὐτῆς οὐ μὴ εὕρῃ· |
|
9
|
9
|
| Сегѡ̀ ра́ди ѡ҆бращꙋ́сѧ и҆ возмꙋ̀ пшени́цꙋ мою̀ во вре́мѧ є҆ѧ̀ и҆ вїно̀ моѐ во вре́мѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿимꙋ̀ ри̑зы моѧ̑ и҆ плащани̑цы моѧ̑, да не покрыва́етъ стꙋда̀ своегѡ̀: | καὶ καταδιώξεται τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς καὶ ζητήσει αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃ αὐτούς· καὶ ἐρεῖ· πορεύσομαι καὶ ἐπιστρέψω πρὸς τὸν ἄνδρα μου τὸν πρότερον, ὅτι καλῶς μοι ἦν τότε ἢ νῦν. |
|
10
|
10
|
| и҆ нн҃ѣ ѿкры́ю нечистотꙋ̀ є҆ѧ̀ пред̾ похотника́ми є҆ѧ̀, и҆ никто́же ѿи́метъ є҆ѧ̀ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀: | καὶ αὐτὴ οὐκ ἔγνω ὅτι ἐγὼ ἔδωκα αὐτῇ τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἀργύριον ἐπλήθυνα αὐτῇ· αὐτὴ δὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ ἐποίησε τῇ Βάαλ. |
|
11
|
11
|
| и҆ ѿвращꙋ̀ всѧ̑ весє́лїѧ є҆ѧ̀ и҆ пра́здники є҆ѧ̀, и҆ новомчⷭ҇їѧ є҆ѧ̀ и҆ сꙋббѡ̑ты є҆ѧ̀ и҆ всѧ̑ пра́зднєства є҆ѧ̀, | διὰ τοῦτο ἐπιστρέψω καὶ κομιοῦμαι τὸν σῖτόν μου καθ᾿ ὥραν αὐτοῦ καὶ τὸν οἶνόν μου ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ἀφελοῦμαι τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου τοῦ μὴ καλύπτειν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. |
|
12
|
12
|
| и҆ погꙋблю̀ вїногра́дъ є҆ѧ̀ и҆ смѡ́квы є҆ѧ̀, ѡ҆ ни́хже речѐ: мзды̑ мѝ сꙋ́ть сїѧ̑, ꙗ҆̀же да́ша мнѣ̀ похотницы̀ моѝ: и҆ положꙋ̀ ѧ҆̀ въ свидѣ́нїе, и҆ поѧдѧ́тъ ѧ҆̀ ѕвѣ́рїе се́лнїи и҆ пти̑цы небє́сныѧ и҆ га́ди земні́и: | καὶ νῦν ἀποκαλύψω τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς ἐνώπιον τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὴν ἐκ χειρός μου. |
|
13
|
13
|
| и҆ ѿмщꙋ̀ на не́й дни̑ ваалі́мѡвы, въ нѧ́же трє́бы кладѧ́ше и҆̀мъ, и҆ вдѣва́ше оу҆серѧ̑зи своѧ̑ и҆ мони̑ста своѧ̑, и҆ хожда́ше в̾слѣ́дъ похотникѡ́въ свои́хъ, а҆ менѐ забы̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | καὶ ἀποστρέψω πάσας τὰς εὐφροσύνας αὐτῆς, ἑορτὰς αὐτῆς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς καὶ τὰ σάββατα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς πανηγύρεις αὐτῆς. |
|
14
|
14
|
| Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ соблажню̀ ю҆̀, и҆ оу҆чиню̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню, и҆ возгл҃ю въ се́рдце є҆ѧ̀, | καὶ ἀφανιῶ ἄμπελον αὐτῆς καὶ τάς συκᾶς αὐτῆς, ὅσα εἶπε· μισθώματά μου ταῦτά ἐστιν ἃ ἔδωκάν μοι οἱ ἐρασταί μου, καὶ θήσομαι αὐτὰ εἰς μαρτύριον, καὶ καταφάγεται αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς. |
|
15
|
15
|
| и҆ да́мъ є҆́й притѧжа́нїе є҆ѧ̀ ѿтꙋ́дꙋ и҆ полѧ́нꙋ а҆хѡ́ровꙋ, ѿве́рсти смы́слъ є҆ѧ̀: и҆ смири́тсѧ та́мѡ по днє́мъ дѣ́тства своегѡ̀ и҆ по днє́мъ и҆зведе́нїѧ своегѡ̀ ѿ землѝ є҆гѵ́петски. | καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὴν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλείμ, ἐν αἷς ἐπέθυεν αὐτοῖς καὶ περιετίθετο τὰ ἐνώτια αὐτῆς καὶ τὰ καθόρμια αὐτῆς καὶ ἐπορεύετο ὀπίσω τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο, λέγει Κύριος. — |
|
16
|
16
|
| И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, нарече́тъ мѧ̀ мꙋ́жъ мо́й, гл҃етъ гдⷭ҇ь, а҆ не прозове́тъ менѐ ктомꙋ̀ ваалі́мъ. | Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν καὶ τάξω αὐτὴν ὡς ἔρημον καὶ λαλήσω ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῆς |
|
17
|
17
|
| И҆ ѿве́ргꙋ и҆мена̀ ваалі̑млѧ ѿ оу҆́стъ є҆ѧ̀, и҆ не воспомѧнꙋ́тсѧ ксемꙋ̀ и҆мена̀ и҆́хъ. | καὶ δώσω αὐτῇ τὰ κτήματα αὐτῆς ἐκεῖθεν καὶ τὴν κοιλάδα ᾿Αχὼρ διανοῖξαι σύνεσιν αὐτῆς, καὶ ταπεινωθήσεται ἐκεῖ κατὰ τὰς ἡμέρας νηπιότητος αὐτῆς καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἀναβάσεως αὐτῆς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. |
|
18
|
18
|
| И҆ завѣща́ю и҆̀мъ завѣ́тъ въ то́й де́нь со ѕвѣрьмѝ се́лными и҆ со пти́цами небе́сными и҆ съ га̑ды зємны́ми, и҆ лꙋ́къ и҆ ме́чь и҆ бра́нь сокрꙋшꙋ̀ ѿ землѝ, и҆ вселю̀ ѧ҆̀ со оу҆пова́нїемъ: | καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, καλέσει με· ὁ ἀνήρ μου, καὶ οὐ καλέσει με ἔτι Βααλείμ· |
|
19
|
19
|
| и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ во вѣ́къ и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ въ пра́вдѣ и҆ въ сꙋдѣ̀ и҆ въ ми́лости и҆ въ щедро́тахъ: | καὶ ἐξαρῶ τὰ ὀνόματα τῶν Βααλεὶμ ἐκ στόματος αὐτῆς καὶ οὐ μὴ μνησθῶσιν οὐκ ἔτι τὰ ὀνόματα αὐτῶν. |
|
20
|
20
|
| и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ въ вѣ́рѣ, и҆ оу҆вѣ́си гдⷭ҇а. | καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ καὶ μετὰ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς· καὶ τόξον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον συντρίψω ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατοικιῶ σε ἐπ᾿ ἐλπίδι. |
|
21
|
21
|
| И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь, послꙋ́шаю небесѐ, а҆ ѻ҆́ное послꙋ́шаетъ землѝ, | καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ μνηστεύσομαί σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίματι καὶ ἐν ἐλέει καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς |
|
22
|
22
|
| и҆ землѧ̀ послꙋ́шаетъ пшени́цы и҆ вїна̀ и҆ ма́сла, и҆ сі́и послꙋ́шаютъ і҆езрае́лѧ: | καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν πίστει, καὶ ἐπιγνώσῃ τὸν Κύριον. |
|
23
|
23
|
| и҆ всѣ́ю ѻ҆́нꙋю себѣ̀ на землѝ и҆ поми́лꙋю непоми́лованнꙋю: и҆ рекꙋ̀ не лю́демъ мои̑мъ: лю́дїе моѝ є҆стѐ вы̀: и҆ ті́и рекꙋ́тъ: гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ ты̀ є҆сѝ. | καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἐπακούσομαι τῷ οὐρανῷ, καὶ αὐτὸς ἐπακούσεται τῇ γῇ, |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.