|
Глава́ є҃і
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
2
|
2
|
| глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: є҆гда̀ вни́дете въ зе́млю вселе́нїѧ ва́шегѡ, ю҆́же а҆́зъ даю̀ ва́мъ, | λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοῦς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῆς κατοικήσεως ὑμῶν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, |
|
3
|
3
|
| и҆ сотворитѐ прино́съ гдⷭ҇ꙋ во всесожже́нїе и҆лѝ же́ртвꙋ, є҆́же возвели́чити мольбꙋ̀, и҆лѝ благово́льнꙋ, и҆лѝ въ пра́здники ва́шѧ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ, а҆́ще оу҆́бѡ ѿ волѡ́въ, и҆лѝ ѿ ѻ҆ве́цъ: | καὶ ποιήσεις ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ, ὁλοκάρπωμα ἢ θυσίαν, μεγαλῦναι εὐχὴν ἢ καθ’ ἑκούσιον ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν ποιῆσαι ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ, εἰ μὲν ἀπὸ τῶν βοῶν ἢ ἀπό τῶν προβάτων, |
|
4
|
4
|
| и҆ да принесе́тъ приносѧ́й да́ръ сво́й гдⷭ҇ꙋ же́ртвꙋ, мꙋкѝ пшени́чны десѧ́тꙋю ча́сть є҆́фї (мѣ́ры), вмѣ́шены въ є҆ле́й четве́ртыѧ ча́сти і҆́на (мѣ́ры): | καὶ προσοίσει ὁ προσφέρων τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ θυσίαν σεμιδάλεως δέκατον τοῦ οἰφὶ ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἐν τετάρτῳ τοῦ ἴν· |
|
5
|
5
|
| и҆ вїна̀ на возлїѧ́нїе четве́ртꙋю ча́сть і҆́на сотвори́те во всесожже́нїе и҆лѝ въ же́ртвꙋ: а҆́гнцꙋ є҆ди́номꙋ да сотвори́ши толи́кѡ, прино́съ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ. | καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τέταρτον τοῦ ἲν ποιήσετε ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἢ ἐπὶ τῆς θυσίας· τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ποιήσεις τοσοῦτο, κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ. |
|
6
|
6
|
| И҆ ѻ҆внꙋ̀, є҆гда̀ творитѐ є҆го̀ во всесожже́нїе и҆лѝ въ же́ртвꙋ, да сотвори́ши же́ртвꙋ мꙋкѝ пшени́чны двѣ̀ десѧти̑ны вмѣ́шаны въ є҆ле́й, тре́тїю ча́сть і҆́на (мѣ́ры): | καὶ τῷ κριῷ, ὅταν ποιῆτε αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσίαν, ποιήσεις θυσίαν σεμιδάλεως δύο δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ, τὸ τρίτον τοῦ ἴν· |
|
7
|
7
|
| и҆ вїна̀ на возлїѧ́нїе тре́тїю ча́сть і҆́на принесетѐ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ. | καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τρίτον τοῦ ἲν προσοίσετε εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. |
|
8
|
8
|
| А҆́ще же творитѐ ѿ волѡ́въ во всесожже́нїе и҆лѝ въ же́ртвꙋ, є҆́же возвели́чити мольбꙋ̀, и҆лѝ во спаси́телное гдⷭ҇ꙋ, | ἐὰν δέ ποιῆτε ἀπὸ τῶν βοῶν εἰς ὁλοκαύτωσιν ἢ εἰς θυσίαν μεγαλῦναι εὐχήν, ἢ εἰς σωτήριον Κυρίῳ, |
|
9
|
9
|
| и҆ принесе́тъ съ телце́мъ прино́съ мꙋкѝ пшени́чны трѝ десѧти̑ны вмѣ́шаны въ є҆ле́й, по́лъ і҆́на (мѣ́ры): | καὶ προσοίσει ἐπὶ τοῦ μόσχου θυσίαν σεμιδάλεως τρία δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἥμισυ τοῦ ἲν |
|
10
|
10
|
| и҆ вїна̀ на возлїѧ́нїе по́лъ і҆́на (мѣ́ры), прино́съ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ. | καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ ἥμισυ τοῦ ἴν, κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. |
|
11
|
11
|
| Та́кѡ да сотвори́ши телцꙋ̀ є҆ди́номꙋ, и҆лѝ ѻ҆внꙋ̀ є҆ди́номꙋ, и҆лѝ а҆́гнцꙋ є҆ди́номꙋ ѿ ѻ҆ве́цъ и҆лѝ ѿ ко́зъ: | οὕτω ποιήσεις τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ἐκ τῶν προβάτων ἢ ἐκ τῶν αἰγῶν· |
|
12
|
12
|
| по числꙋ̀ и҆́хъ, ꙗ҆̀же а҆́ще сотворитѐ, та́кѡ сотвори́те є҆ди́номꙋ по числꙋ̀ и҆́хъ. | κατὰ τὸν ἀριθμὸν ὧν ἐὰν ποιήσητε, οὕτως ποιήσετε τῷ ἑνὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν. |
|
13
|
13
|
| Всѧ́къ тꙋзе́мецъ да сотвори́тъ та́кѡ сицєва́ѧ принестѝ приношє́нїѧ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ: | πᾶς ὁ αὐτόχθων ποιήσει οὕτως τοιαῦτα, προσενέγκαι καρπώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. |
|
14
|
14
|
| а҆́ще же пришле́цъ въ ва́съ прибꙋ́детъ въ землѝ ва́шей, и҆лѝ и҆́же а҆́ще бꙋ́детъ въ ва́съ въ родѣ́хъ ва́шихъ, и҆ сотвори́тъ прино́съ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ, ꙗ҆́коже творитѐ вы̀, та́кѡ да сотвори́тъ. | ἐὰν δὲ προσήλυτος ἐν ὑμῖν προσγένηται ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, ἢ ὃς ἂν γένηται ἐν ὑμῖν ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν, καὶ ποιήσει κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ, ὃν τρόπον ποιεῖτε ὑμεῖς, οὕτω ποιήσει ἡ συναγωγὴ Κυρίῳ. |
|
15
|
15
|
| Со́нме гдⷭ҇нь, зако́нъ є҆ди́нъ да бꙋ́детъ ва́мъ и҆ прише́лцємъ прилежа́щымъ въ ва́съ, зако́нъ вѣ́чный въ ро́ды ва́шѧ: ꙗ҆́коже вы̀, (*та́кѡ) и҆ пришле́цъ да бꙋ́детъ пред̾ гдⷭ҇емъ: | νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προσκειμένοις ἐν ὑμῖν, νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν· ὡς ὑμεῖς καὶ ὁ προσήλυτος ἔσται ἔναντι Κυρίου. |
|
16
|
16
|
| зако́нъ є҆ди́нъ да бꙋ́детъ и҆ ѡ҆правда́нїе є҆ди́но да бꙋ́детъ ва́мъ и҆ прише́лцꙋ прилежа́щемꙋ въ ва́съ. | νόμος εἷς ἔσται καὶ δικαίωμα ἓν ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν ὑμῖν. |
|
17
|
17
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | Καί ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
18
|
18
|
| глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: є҆гда̀ вни́дете въ зе́млю, въ ню́же а҆́зъ ввождꙋ̀ ва́съ та́мѡ, | λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ, 9καὶ ἔσται ὅταν ἔσθητε ὑμεῖς ἀπὸ τῶν ἄρτων τῆς γῆς, ἀφελεῖτε ἀφαίρεμα ἀφόρισμα Κυρίῳ· ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν |
|
19
|
|
| и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ ꙗ҆́сте ѿ хлѣ́бѡвъ землѝ (*тоѧ̀), ѿложи́те оу҆ча́стїе во ѿдѣле́нїе гдⷭ҇ꙋ: нача́токъ тѣ́ста ва́шегѡ, | |
|
20
|
20
|
| хлѣ́бъ ѿлꙋчи́те оу҆ча́стїе ѻ҆́ное: ꙗ҆́коже оу҆ча́стїе ѿ гꙋмна̀, | ἄρτον ἀφοριεῖτε ἀφαίρεμα αὐτό· ὡς ἀφαίρεμα ἀπὸ ἅλω, οὕτως ἀφελεῖτε αὐτόν, |
|
21
|
21
|
| та́кѡ ѿдѣли́те то́й хлѣ́бъ, нача́токъ тѣ́ста ва́шегѡ, и҆ дади́те гдⷭ҇ꙋ оу҆ча́стїе въ ро́ды ва́шѧ. | ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν, καὶ δώσετε Κυρίῳ ἀφαίρεμα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. |
|
22
|
22
|
| Є҆гда́ же согрѣшитѐ и҆ не сотворитѐ всѣ́хъ за́повѣдїй си́хъ, и҆̀хже гл҃а гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, | ῞Οταν δὲ διαμάρτητε καὶ μὴ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν, |
|
23
|
23
|
| ꙗ҆́коже повелѣ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ къ ва́мъ рꙋко́ю мѡѷсе́овою, ѿ днѐ въ ѻ҆́ньже повелѣ̀ гдⷭ҇ь къ ва́мъ, и҆ пото́мъ въ ро́ды ва́шѧ, | καθὰ συνέταξε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν χειρὶ Μωυσῆ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ᾗ συνέταξε Κύριος πρὸς ὑμᾶς καὶ ἐπέκεινα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, |
|
24
|
24
|
| и҆ бꙋ́детъ а҆́ще ѿ ѻ҆че́съ со́нма сотвори́тсѧ нево́лею, и҆ да сотвори́тъ ве́сь со́нмъ телца̀ є҆ди́наго непоро́чна ѿ волѡ́въ во всесожже́нїе, въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ, и҆ же́ртвꙋ сегѡ̀, и҆ возлїѧ́нїе є҆гѡ̀ по оу҆ставле́нїю, и҆ козла̀ є҆ди́наго ѿ ко́зъ грѣха̀ ра́ди: | καὶ ἔσται ἐὰν ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς γενηθῇ ἀκουσίως, καὶ ποιήσει πᾶσα ἡ συναγωγὴ μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ καὶ θυσίαν τούτου καὶ σπονδὴν αὐτοῦ κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας. |
|
25
|
25
|
| и҆ да помо́литсѧ жре́цъ ѿ все́мъ со́нмѣ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ ѡ҆ста́витсѧ и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ нехотѣ́нїе є҆́сть: и҆ сі́и принесо́ша да́ръ сво́й, принесе́нїе гдⷭ҇ꙋ грѣха̀ ра́ди своегѡ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, нехотѣ́нїй ра́ди свои́хъ, | καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς· ὅτι ἀκούσιόν ἐστι, καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, περὶ τῶν ἀκουσίων αὐτῶν. |
|
26
|
26
|
| и҆ ѡ҆ста́витсѧ всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ прише́лцꙋ прилежа́щемꙋ въ ва́съ, ꙗ҆́кѡ всѣ̑мъ лю́демъ нехотѣ́нное. | καὶ ἀφεθήσεται κατὰ πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς ὑμᾶς, ὅτι παντὶ τῷ λαῷ ἀκούσιον. |
|
27
|
27
|
| А҆́ще же дꙋша̀ є҆ди́на не хотѧ́щи согрѣши́тъ, да приведе́тъ ко́зꙋ є҆ди́нꙋ є҆динолѣ́тнꙋ грѣха̀ ра́ди: | ἐάν τε ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως, προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαυσίαν περὶ ἁμαρτίας, |
|
28
|
28
|
| и҆ да помо́литсѧ жре́цъ ѡ҆ дꙋшѝ нехотѣ́вшей и҆ согрѣ́шшей нехотѣ́нїемъ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ да помо́литсѧ ѡ҆ не́й, и҆ ѡ҆ста́витсѧ є҆́й. | καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ. |
|
29
|
29
|
| Насе́лникꙋ (*землѝ) сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ прише́лцꙋ прилежа́щемꙋ въ ни́хъ, зако́нъ є҆ди́нъ да бꙋ́детъ и҆̀мъ, и҆́же а҆́ще сотвори́тъ не хотѧ́щь. | τῷ ἐγχωρίῳ ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς νόμος εἷς ἔσται αὐτοῖς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀκουσίως. |
|
30
|
30
|
| И҆ дꙋша̀ ꙗ҆́же сотвори́тъ рꙋко́ю го́рдости ѿ тꙋзе́мєцъ и҆лѝ ѿ прише́лцєвъ, бг҃а сїѧ̀ разгнѣ́ваетъ, и҆ потреби́тсѧ дꙋша̀ та̀ ѿ люді́й свои́хъ: | καὶ ψυχή, ἥτις ποιήσει ἐν χειρὶ ὑπερηφανίας ἀπὸ τῶν αὐτοχθόνων ἢ ἀπὸ τῶν προσηλύτων, τὸν Θεὸν οὗτος παροξυνεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς, |
|
31
|
31
|
| ꙗ҆́кѡ сло́во гдⷭ҇не презрѣ̀ и҆ за́пѡвѣди є҆гѡ̀ разсы́па, сотре́нїемъ да сотре́тсѧ дꙋша̀ та̀: и҆ грѣ́хъ є҆ѧ̀ на не́й. | ὅτι τὸ ρῆμα Κυρίου ἐφαύλισε καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ διεσκέδασεν· ἐκτρίψει ἐκτριβήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη, ἡ ἁμαρτία αὐτῆς ἐν αὐτῇ. |
|
32
|
32
|
| И҆ бѧ́хꙋ сы́нове і҆и҃лєвы въ пꙋсты́ни, и҆ ѡ҆брѣто́ша мꙋ́жа собира́юща дрова̀ въ де́нь сꙋббѡ́тный, | Καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ εὗρον ἄνδρα συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων. |
|
33
|
33
|
| и҆ приведо́ша є҆го̀ ѡ҆брѣ́тшїи собира́юща дрова̀ въ де́нь сꙋббѡ́тный къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ и҆ ко всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, | καὶ προσήγαγον αὐτὸν οἱ εὑρόντες συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραήλ. |
|
34
|
34
|
| и҆ вверго́ша є҆го̀ въ темни́цꙋ: не совѣща́ша бо, что̀ сотворѧ́тъ є҆мꙋ̀. | καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακήν, οὐ γὰρ συνέκριναν τί ποιήσωσιν αὐτόν. |
|
35
|
35
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: сме́ртїю да оу҆́мретъ человѣ́къ се́й, да побїе́те є҆го̀ ка́менїемъ ве́сь со́нмъ внѣ̀ полка̀. | καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· θανάτῳ θανατούσθω ὁ ἄνθρωπος, λιθοβολήσατε αὐτὸν λίθοις πᾶσα ἡ συναγωγή. |
|
36
|
36
|
| И҆ и҆зведо́ша є҆го̀ ве́сь со́нмъ внѣ̀ полка̀, и҆ поби́ша є҆го̀ ка́менїемъ ве́сь со́нмъ внѣ̀ полка̀, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. | καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐλιθοβόλησεν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ λίθοις ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. |
|
37
|
37
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
38
|
38
|
| глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рече́ши и҆̀мъ: и҆ да сотворѧ́тъ себѣ̀ рѧ̑сны на воскри́лїихъ ри́зъ свои́хъ въ ро́ды своѧ̑: и҆ возложи́те на рѧ̑сны воскри́лїй прѧде́нїе си́нее, | λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς καὶ ποιησάτωσαν ἑαυτοῖς κράσπεδα ἐπὶ τὰ πτερύγια τῶν ἱματίων αὐτῶν εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὰ κράσπεδα τῶν πτερυγίων κλῶσμα ὑακίνθινον. |
|
39
|
39
|
| и҆ бꙋ́детъ ва́мъ на рѧ́снахъ: и҆ оу҆́зрите и҆̀хъ, и҆ воспомѧне́те всѧ̑ за́пѡвѣди гдⷭ҇ни и҆ сотвори́те ѧ҆̀, и҆ не разврати́тесѧ в̾слѣ́дъ мы́слей свои́хъ и҆ в̾слѣ́дъ ѻ҆че́съ ва́шихъ, и҆́миже вы̀ соблꙋди́сте в̾слѣ́дъ и҆́хъ: | καὶ ἔσται ὑμῖν ἐν τοῖς κρασπέδοις καὶ ὄψεσθε αὐτὰ καὶ μνησθήσεσθε πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου καὶ ποιήσετε αὐτάς, καὶ οὐ διαστραφήσεσθε ὀπίσω τῶν διανοιῶν ὑμῶν καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν, ἐν οἷς ὑμεῖς ἐκπορνεύετε ὀπίσω αὐτῶν, |
|
40
|
40
|
| ꙗ҆́кѡ да помѧне́те и҆ сотворитѐ всѧ̑ за́пѡвѣди моѧ̑, и҆ бꙋ́дете ст҃и бг҃ꙋ ва́шемꙋ: | ὅπως ἂν μνησθῆτε καὶ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ἔσεσθε ἅγιοι τῷ Θεῷ ὑμῶν. |
|
41
|
41
|
| а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ, и҆зведы́й ва́съ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, бы́ти ва́мъ бг҃ъ: а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ. | ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ ἐξαγωγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν Θεός, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.