|
Глава́ ѕ҃
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
2
|
2
|
| глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: мꙋ́жъ и҆лѝ жена̀, и҆́же а҆́ще ѡ҆бѣща́етсѧ ѕѣлѡ̀ ѡ҆бѣ́томъ, є҆́же ѡ҆чи́ститисѧ чистото́ю гдⷭ҇ꙋ, | λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃς ἐὰν μεγάλως εὔξηται εὐχὴν ἀφαγνίσασθαι ἁγνείαν Κυρίῳ, |
|
3
|
3
|
| да воздержи́тсѧ ѿ вїна̀ и҆ сїке́ра, и҆ ѻ҆́цта ві́нна и҆ ѻ҆́цта ѿ сїке́ра да не пїе́тъ: и҆̀, є҆ли̑ка дѣ́лаютсѧ ѿ грѡ́здъ ві́нныхъ, да не пїе́тъ, и҆ гро́здїѧ свѣ́жагѡ и҆ сꙋха́гѡ да не снѣ́стъ. | ἀπὸ οἴνου καὶ σίκερα ἁγνισθήσεται καὶ ὄξος ἐξ οἴνου καὶ ὄξος ἐκ σίκερα οὐ πίεται καὶ ὅσα κατεργάζεται ἐκ σταφυλῆς οὐ πίεται καὶ σταφυλὴν πρόσφατον καὶ σταφίδα οὐ φάγεται. |
|
4
|
4
|
| Во всѧ̑ дни̑ ѡ҆бѣ́та своегѡ̀ ѿ всѣ́хъ, є҆ли̑ка быва́ютъ ѿ ві́нничины вїна̀, ѿ ко́сти и҆ до скорлꙋпы̀ да не пїе́те, нижѐ ꙗ҆́сте ѿ всегѡ̀. | πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ· ἀπὸ πάντων ὅσα γίνεται ἐξ ἀμπέλου, οἶνον ἀπὸ στεμφύλων ἕως γιγάρτου οὐ φάγεται. |
|
5
|
5
|
| Во всѧ̑ дни̑ ѡ҆бѣ́та ѡ҆чище́нїѧ своегѡ̀ бри́тва да не взы́детъ на главꙋ̀ є҆гѡ̀, до́ндеже сконча́ютсѧ дні́е, є҆ли̑ки ѡ҆бѣща́лъ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ: ст҃ъ бꙋ́детъ растѧ́й власы̀ главы̀ своеѧ̀. | πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ ἁγνισμοῦ ξυρὸν οὐκ ἐπελεύσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι, ὅσας ηὔξατο Κυρίῳ· ἅγιος ἔσται τρέφων κόμην τρίχα κεφαλῆς. |
|
6
|
6
|
| Во всѧ̑ дни̑ ѡ҆бѣ́та своегѡ̀ гдⷭ҇ꙋ, ко всѧ́кой дꙋшѣ̀ сконча́вшейсѧ да не вни́детъ. | πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς Κυρίῳ ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται· |
|
7
|
7
|
| Над̾ ѻ҆тце́мъ и҆ над̾ ма́терїю, и҆ над̾ бра́томъ и҆ над̾ сестро́ю, да не ѡ҆скверни́тсѧ над̾ ни́ми, оу҆ме́ршымъ и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆бѣ́тъ бг҃а є҆гѡ̀ на главѣ̀ є҆гѡ̀. | ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ ἐπ’ ἀδελφῷ καὶ ἐπ’ ἀδελφῇ, οὐ μιανθήσεται ἐπ’ αὐτοῖς ἀποθανόντων αὐτῶν, ὅτι εὐχὴ Θεοῦ αὐτοῦ ἐπ’ αὐτῷ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ. |
|
8
|
8
|
| Всѧ̑ дни̑ ѡ҆бѣ́та є҆гѡ̀ ст҃ъ бꙋ́детъ гдⷭ҇ꙋ. | πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἅγιος ἔσται Κυρίῳ. |
|
9
|
9
|
| А҆́ще же кто̀ сме́ртїю внеза́пꙋ оу҆́мретъ оу҆ негѡ̀, а҆́бїе ѡ҆скверни́тсѧ глава̀ ѡ҆бѣ́та є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆брі́етъ главꙋ̀ свою̀, въ ѻ҆́ньже де́нь ѡ҆чи́ститсѧ, въ де́нь седмы́й да ѡ҆брі́етсѧ, | ἐὰν δέ τις ἀποθάνῃ ἐπ’ αὐτῷ ἐξάπινα, παραχρῆμα μιανθήσεται ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ, καὶ ξυρήσεται τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ· τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ξυρηθήσεται. |
|
10
|
10
|
| и҆ въ де́нь ѻ҆смы́й да принесе́тъ два̀ гѡ́рличища и҆лѝ два̀ птєнца̀ гѡлꙋби́на къ жерцꙋ̀ пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ: | καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν πρὸς τὸν ἱερέα, ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, |
|
11
|
11
|
| и҆ да сотвори́тъ жре́цъ є҆ди́нꙋ грѣха̀ ра́ди, и҆ дрꙋгꙋ́ю во всесожже́нїе, и҆ да помо́литсѧ ѡ҆ не́мъ жре́цъ, ѡ҆ ни́хже согрѣшѝ, ѡ҆ дꙋшѝ, и҆ ѡ҆свѧти́тъ главꙋ̀ свою̀ въ то́й де́нь, въ ѻ҆́ньже ѡ҆свѧти́сѧ гдⷭ҇ꙋ, во дни̑ ѡ҆бѣ́та своегѡ̀. | καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ ὧν ἥμαρτε περὶ τῆς ψυχῆς καὶ ἁγιάσει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, |
|
12
|
12
|
| И҆ да приведе́тъ а҆́гнца є҆динолѣ́тна въ престꙋпле́нїе, и҆ дні́е пре́жнїи да не бꙋ́дꙋтъ є҆мꙋ̀ въ число̀, поне́же ѡ҆скверни́сѧ глава̀ ѡ҆бѣ́та є҆гѡ̀. | ᾗ ἡγιάσθη Κυρίῳ, τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς, καὶ προσάξει ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς πλημμέλειαν, καὶ αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἄλογοι ἔσονται, ὅτι ἐμιάνθη ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| И҆ се́й зако́нъ ѡ҆бѣща́вшагѡсѧ, въ ѻ҆́ньже де́нь сконча́етъ дни̑ ѡ҆бѣ́та своегѡ̀, да принесе́тъ са́мъ къ две́ремъ ски́нїи свидѣ́нїѧ: | Καὶ οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου· ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πληρώσῃ ἡμέρας εὐχῆς αὐτοῦ, προσοίσει αὐτὸς παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου |
|
14
|
14
|
| и҆ да приведе́тъ да́ръ сво́й гдⷭ҇ꙋ а҆́гнца є҆динолѣ́тна непоро́чна є҆ди́наго во всесожже́нїе, и҆ а҆́гницꙋ є҆динолѣ́тнꙋ є҆ди́нꙋ непоро́чнꙋ грѣха̀ ра́ди, и҆ ѻ҆вна̀ є҆ди́наго непоро́чна во спасе́нїе, | καὶ προσάξει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ἕνα εἰς ὁλοκαύτωσιν καὶ ἀμνάδα ἐνιαυσίαν μίαν ἄμωμον εἰς ἁμαρτίαν καὶ κριὸν ἕνα ἄμωμον εἰς σωτήριον |
|
15
|
15
|
| и҆ ко́шъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ ѿ мꙋкѝ пшени́чны, хлѣ́бы смѣ̑шаны съ є҆ле́емъ, и҆ ѡ҆прѣсно́ки пома̑заны є҆ле́емъ, и҆ же́ртвꙋ и҆́хъ и҆ возлїѧ́нїе и҆́хъ. | καὶ κανοῦν ἀζύμων σεμιδάλεως ἄρτους ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ θυσίαν αὐτῶν καὶ σπονδὴν αὐτῶν. |
|
16
|
16
|
| И҆ да принесе́тъ жре́цъ пред̾ гдⷭ҇а, и҆ да сотвори́тъ є҆́же грѣха̀ ра́ди є҆гѡ̀, и҆ всесожже́нїе є҆гѡ̀, | καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου καὶ ποιήσει τὸ περὶ ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ17 καὶ τὸν κριὸν ποιήσει θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τῷ κανῷ τῶν ἀζύμων, καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ. |
|
17
|
|
| и҆ ѻ҆вна̀ сотвори́тъ же́ртвꙋ спасе́нїѧ гдⷭ҇ꙋ на ко́шницѣ ѡ҆прѣсно́кѡвъ, и҆ да сотвори́тъ жре́цъ же́ртвꙋ є҆гѡ̀ и҆ возлїѧ́нїе є҆гѡ̀. | |
|
18
|
18
|
| И҆ да ѡ҆брі́етъ ѡ҆бѣща́вый пред̾ две́рьми ски́нїи свидѣ́нїѧ главꙋ̀ ѡ҆бѣ́та своегѡ̀, и҆ да возложи́тъ власы̀ на ѻ҆́гнь, и҆́же є҆́сть под̾ же́ртвою спасе́нїѧ: | καὶ ξυρήσεται ὁ ηὐγμένος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὴν κεφαλὴν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσει τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ, ὅ ἐστιν ὑπὸ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου. |
|
19
|
19
|
| и҆ да во́зметъ жре́цъ ра́мо варе́но ѿ ѻ҆вна̀, и҆ хлѣ́бъ є҆ди́нъ ѡ҆прѣсно́чный ѿ ко́шницы, и҆ ѡ҆прѣсно́къ є҆ди́нъ, и҆ да возложи́тъ на рꙋ́ки ѡ҆бѣща́вшемꙋсѧ, по ѡ҆бри́тїи главы̀ є҆гѡ̀, | καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς τὸν βραχίονα ἑφθὸν ἀπὸ τοῦ κριοῦ καὶ ἄρτον ἕνα ἄζυμον ἀπὸ τοῦ κανοῦ καὶ λάγανον ἄζυμον ἓν καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ ηὐγμένου μετὰ τὸ ξυρήσασθαι αὐτὸν τὴν εὐχὴν αὐτοῦ· |
|
20
|
20
|
| и҆ да принесе́тъ ѧ҆̀ жре́цъ возложе́нїе пред̾ гдⷭ҇а: ст҃о да бꙋ́детъ жерцꙋ̀ на грꙋ́дехъ возложе́нїѧ и҆ на ра́мѣ оу҆ча́стїѧ: и҆ по си́хъ ѡ҆бѣща́выйсѧ да пїе́тъ вїно̀. | καὶ προσοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου, ἅγιον ἔσται τῷ ἱερεῖ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου τοῦ ἐπιθέματος καὶ ἐπὶ τοῦ βραχίονος τοῦ ἀφαιρέματος, καὶ μετὰ ταῦτα πίεται ὁ ηὐγμένος οἶνον. |
|
21
|
21
|
| Се́й зако́нъ ѡ҆бѣща́вшагѡсѧ, и҆́же а҆́ще ѡ҆бѣща́етъ да́ръ гдⷭ҇ꙋ ѡ҆ ѡ҆бѣ́тѣ, кромѣ̀ си́хъ ꙗ҆̀же ѡ҆брѧ́щетъ рꙋка̀ є҆гѡ̀: по си́лѣ ѡ҆бѣ́та є҆гѡ̀, є҆го́же а҆́ще ѡ҆бѣща́етъ, по зако́нꙋ ѡ҆чище́нїѧ. | οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου, ὃς ἂν εὔξηται Κυρίῳ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ περὶ τῆς εὐχῆς, χωρὶς ὧν ἂν εὕρῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, κατὰ δύναμιν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ, ἣν ἂν εὔξηται κατὰ νόμον ἁγνείας. |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
23
|
23
|
| рцы̀ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, глаго́лѧ: си́це благослови́те сы́ны і҆и҃лєвы, глаго́люще и҆̀мъ: | λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· οὕτως εὐλογήσετε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, λέγοντες αὐτοῖς· |
|
24
|
24
|
| да блгⷭ҇ви́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь и҆ сохрани́тъ тѧ̀: | εὐλογήσαι σε Κύριος καὶ φυλάξαι σε· |
|
25
|
25
|
| да просвѣти́тъ гдⷭ҇ь лицѐ своѐ на тѧ̀ и҆ поми́лꙋетъ тѧ̀: | ἐπιφάναι Κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ καὶ ἐλεήσαι σε· |
|
26
|
26
|
| да воздви́гнетъ гдⷭ҇ь лицѐ своѐ на тѧ̀ и҆ да́стъ тѝ ми́ръ: | ἐπάραι Κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ καὶ δώῃ σοι εἰρήνην. |
|
27
|
27
|
| и҆ да возложа́тъ и҆́мѧ моѐ на сы́ны і҆и҃лєвы, и҆ а҆́зъ гдⷭ҇ь блгⷭ҇влю̀ ѧ҆̀. | καὶ ἐπιθήσουσι τὸ ὄνομά μου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγὼ Κύριος εὐλογήσω αὐτούς. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.