|
Глава́ в҃і
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
| А҆́ще добро̀ твори́ши, разꙋмѣ́й, комꙋ̀ твори́ши, и҆ бꙋ́детъ благода́ть благи̑мъ твои̑мъ. | ΣΟΦΙΑ ταπεινοῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν μέσῳ μεγιστάνων καθίσει αὐτόν. |
|
2
|
2
|
| Добро̀ сотворѝ благочести́вомꙋ, и҆ ѡ҆брѧ́щеши воздаѧ́нїе, и҆ а҆́ще не ѿ негѡ̀, то̀ ѿ вы́шнѧгѡ. | μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ καὶ μὴ βδελύξῃ ἄνθρωπον ἐν ὁράσει αὐτοῦ. |
|
3
|
3
|
| Не бꙋ́детъ добро̀ прилѣжа́щемꙋ во ѕлы́хъ и҆ не подаю́щемꙋ ми́лостыни. | μικρὰ ἐν πετεινοῖς μέλισσα, καὶ ἀρχὴ γλυκασμάτων ὁ καρπὸς αὐτῆς. |
|
4
|
4
|
| Да́ждь благочести́вомꙋ и҆ не застꙋпа́й грѣ́шника. | ἐν περιβολῇ ἱματίων μὴ καυχήσῃ καὶ ἐν ἡμέρᾳ δόξης μὴ ἐπαίρου· ὅτι θαυμαστὰ τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ κρυπτὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποις. |
|
5
|
5
|
| Добро̀ сотворѝ смире́нномꙋ и҆ не да́ждь нечести́вомꙋ: возбранѝ хлѣ́бы твоѧ̑ и҆ не да́ждь є҆мꙋ̀, да не тѣ́ми тѧ̀ премо́жетъ: | πολλοὶ τύραννοι ἐκάθισαν ἐπὶ ἐδάφους, ὁ δὲ ἀνυπονόητος ἐφόρεσε διάδημα. |
|
6
|
6
|
| сꙋгꙋ̑ба бо ѕла̑ ѡ҆брѧ́щеши во всѣ́хъ благи́хъ, ꙗ҆̀же а҆́ще сотвори́ши є҆мꙋ̀: ꙗ҆́кѡ и҆ вы́шнїй возненави́дѣ грѣ́шники и҆ нечести̑вымъ возда́стъ ме́сть. | πολλοὶ δυνάσται ἠτιμάσθησαν σφόδρα, καὶ ἔνδοξοι παρεδόθησαν εἰς χεῖρας ἑτέρων. |
|
7
|
7
|
| Да́ждь благо́мꙋ и҆ не застꙋпа́й грѣ́шника. | πρὶν ἐξετάσῃς, μὴ μέμψῃ· νόησον πρῶτον καὶ τότε ἐπιτίμα. |
|
8
|
8
|
| Не позна́нъ бꙋ́детъ во благи́хъ дрꙋ́гъ и҆ не скры́етсѧ во ѕлы́хъ вра́гъ. | πρὶν ἢ ἀκοῦσαι, μὴ ἀποκρίνου καὶ ἐν μέσῳ λόγων μὴ παρεμβάλλου. |
|
9
|
9
|
| Є҆гда̀ во благи́хъ бꙋ́детъ мꙋ́жъ, вразѝ є҆гѡ̀ во печа́ли сꙋ́ть, во ѕлы́хъ же є҆гѡ̀ и҆ дрꙋ́гъ разлꙋчи́тсѧ. | περὶ πράγματος, οὗ οὐκ ἔστι σοι χρεία, μὴ ἔριζε καὶ ἐν κρίσει ἁμαρτωλῶν μὴ συνέδρευε. |
|
10
|
10
|
| Не и҆мѝ вѣ́ры врагꙋ̀ твоемꙋ̀ во вѣ́ки: ꙗ҆́коже бо мѣ́дь ржа́вѣетъ, та́кѡ и҆ ѕло́ба є҆гѡ̀: | Τέκνον, μὴ περὶ πολλὰ ἔστωσαν αἱ πράξεις σου· ἐὰν πληθυνῇς, οὐκ ἀθωωθήσῃ· καὶ ἐὰν διώκῃς, οὐ μὴ καταλάβῃς, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγῃς διαδράς. |
|
11
|
11
|
| и҆ а҆́ще смири́тсѧ и҆ по́йдетъ пони́кнꙋвъ, наста́ви дꙋ́шꙋ твою̀ и҆ храни́сѧ ѿ негѡ̀, и҆ бꙋ́деши є҆мꙋ̀ ꙗ҆́кѡ ѡ҆чище́но зерца́ло, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ не до конца̀ ѡ҆торжа́вѣ: | ἔστι κοπιῶν καὶ πονῶν καὶ σπεύδων, καὶ τόσῳ μᾶλλον ὑστερεῖται. |
|
12
|
12
|
| не поста́ви є҆го̀ при себѣ̀, да не когда̀ и҆зри́нꙋвъ тѧ̀ ста́нетъ на мѣ́стѣ твое́мъ: не посадѝ є҆го̀ ѡ҆деснꙋ́ю себє̀, да не пои́щетъ когда̀ сѣда́лища твоегѡ̀, и҆ на послѣ́докъ оу҆разꙋмѣ́еши словеса̀ моѧ̑ и҆ ѡ҆ глаго́лѣхъ мои́хъ оу҆мили́шисѧ. | ἔστι νωθρὸς καὶ προσδεόμενος ἀντιλήψεως, ὑστερῶν ἰσχύϊ καὶ πτωχείᾳ περισσεύει· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπέβλεψαν αὐτῷ εἰς ἀγαθά, καὶ ἀνώρθωσεν αὐτὸν ἐκ ταπεινώσεως αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| Кто̀ поми́лꙋетъ ѡ҆баѧ́нника ѕмі́емъ оу҆сѣ́кнена и҆ всѣ́хъ пристꙋпа́ющихъ ко ѕвѣрє́мъ; та́кожде ходѧ́щаго съ мꙋ́жемъ грѣ́шникомъ и҆ примѣша́ющагосѧ грѣхѡ́мъ є҆гѡ̀: | καὶ ἀνύψωσε κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεθαύμασαν ἐπ᾿ αὐτῷ πολλοί. |
|
14
|
14
|
| ча́съ съ тобо́ю пребꙋ́детъ, и҆ а҆́ще оу҆клони́шисѧ, не стерпи́тъ. | ἀγαθὰ καὶ κακά, ζωὴ καὶ θάνατος, πτωχεία καὶ πλοῦτος παρὰ Κυρίου ἐστί. |
|
15
|
|
| Оу҆стна́ма свои́ма оу҆слади́тъ вра́гъ, и҆ мно́гѡ поше́пчетъ и҆ рече́тъ добро̀ глаго́лѧ: ѻ҆чи́ма свои́ма прослези́тсѧ, а҆ се́рдцемъ свои́мъ оу҆совѣ́тꙋетъ ври́нꙋти тѧ̀ въ ро́въ, и҆ є҆гда̀ ѡ҆брѧ́щетъ вре́мѧ, не насы́титсѧ кро́ве. | |
|
16
|
|
| А҆́ще срѧ́щꙋтъ тѧ̀ ѕла̑ѧ, тꙋ̀ ѡ҆брѧ́щеши є҆го̀ пе́рвѣе себє̀, | |
|
17
|
17
|
| и҆ ꙗ҆́кѡ помага́ѧй подсѣче́тъ пѧ́тꙋ твою̀: | δόσις Κυρίου παραμένει εὐσεβέσι, καὶ ἡ εὐδοκία αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα εὐοδωθήσεται. |
|
18
|
18
|
| покива́етъ главо́ю свое́ю и҆ воспле́щетъ рꙋка́ма свои́ма, и҆ мно́гѡ поше́пчетъ и҆ и҆змѣни́тъ лицѐ своѐ. | ἔστι πλουτῶν ἀπὸ προσοχῆς καὶ σφιγγίας αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἡ μερὶς τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.