|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς κατῴκησε Δαυὶδ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς διαθήκης Κυρίου ὑποκάτω δέρρεων.
|
Єгда' же ѓ^бита'ше дв~дъ въ домђ` свое^мъ, рече къ наџа'нђ прoркђ, се` а^зъ живђ` в домђ` ке'дровњ. кїѓ'тъ же завњта гн~я подъ ко'жами е%сть”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· πᾶν τὸ ἐν τῇ ψυχῇ σου ποίει, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ.
|
И$ рече наџа'нъ къ дв~дђ. вс^я и^же сђть въ срDци твое^мъ сътвори`, г~ь б^о с тобо'ю е^сть”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Νάθαν·
|
Сего ра'ди но'щи тоя` бы'сть сло'во гн~е къ наџа'нђ гл~ющи”
|
|
4
|
4
|
|
πορεύου καὶ εἰπὸν πρὸς Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου· οὕτως εἶπε Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με ἐν αὐτῷ·
|
Поиди` и^ гл~и дв~дђ рабђ` мое^мђ, сїя рече г~ь. не съѕи'ждеши т^ы мн^њ до'мђ на ѓ^бита'нїе”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι οὐ κατῴκησα ἐν οἴκῳ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀνήγαγον τὸν ᾿Ισραήλ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐν σκηνῇ καὶ ἐν καλύμματι
|
Не пребы'хъ б^о в домђ` эT того` вре'мени въ не'же и^зведо'хъ і^и^л~я эT земля` е^гљ=пет#скїя даже до дн~е сего`. н^о бы'хъ всегда` премњня'ющи мњ'ста жили'щъ. и^ в# шатрњхъ пребыва'ю^щи”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ· εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, οἷς ἐνετειλάμην τοῦ ποιμαίνειν τὸν λαόν μου λέγων, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήσατέ μοι οἶκον κέδρινον.
|
І$ и^дњже ходи'хъ съ всњмъ і^и^л~емъ. а^ще гл~ахъ кое^мђ` сђдїи` колњнђ і^и^л~евђ и%мже повелњхъ. да пасђтъ лю'ды моя` гл~ющи. чт^о раd не съзи'ждеши мн^њ до'мђ ке'дрова”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ νῦν οὕτως ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐγὼ ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας ἐξόπισθεν τῶν ποιμνίων τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ·
|
Нн~њ б^ота'ко гл~еши рабђ` мое^мђ двDђ сїя рече г~ь вседръжи'тель. а^зъ и^зяX т^я е^гда в# па'ствњ въслњдова'лъ е^си ста'дђ. да бы'лъ е^си во'ждъ лю'дем# мои^мъ і^и^л~ю”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύθης, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σοι ὄνομα κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
И$ бы'хъ с тобо'ю и^деже когда` походи'лъ е^си. и^ потреби'хъ вс^я враги` твоя` преD тобо'ю. сътвори'хъ же тебе` и^мени'та ја%ко е^ді'наго вели'ких#, и^же и^менђ'ются на земли`”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει ἔτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς
|
И$ дахъ мњ'сто лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю. и насади'хъ я& и^ ѓ^бита'ютъ в# немъ. и^ да не въскорбя'т# ктомђ`. н^и сн~ове безако'нїя приложа'тъ попра'ти и^хъ ја%ко эT нача'ла”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀφ᾿ ἡμερῶν, ὦν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἐταπείνωσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου, καὶ αὐξήσω σε, καὶ οἶκον οἰκοδομήσει σοι Κύριος.
|
И$ эT дн~їи и^хже да'хъ сђдїя` лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю, смири'хъ вс^я враги` твоя`. и^ възвњща'ю т^и ја%ко съзи'ждетъ т^и г~ь до'мъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἔσται ὅταν πληρωθῶσιν ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ·
|
Єгда' же и^спо'лниши дн~и твоя` да и^де'ши къ эTц~емъ твои^м#. въздви'гнђ сњмя твое потебњ` и^же бђдетъ эT сн~овъ твои^хъ. и^ въста'влю црsтво е^го”
|
|
12
|
12
|
|
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
|
И$ се'и съзи'ждетъ мн^њ до'мъ, и^ а'з# ё^крњплю` прsтлъ е^го да'же до' вњка”
|
|
13
|
13
|
|
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ τὸ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ ὡς ἀπέστησα ἀπὸ τῶν ὄντων ἔμπροσθέν σου.
|
А$зъ бђдђ е^мђ въ эTц~а и^ то'и бђдет# мн^њ въ сн~а. и^ млsть мою` не эTи^мђ` эT него. ја%ко эTяX эT сего` и^же прежде тебе` бы'сть”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ πιστώσω αὐτὸν ἐν οἴκῳ μου καὶ ἐν βασιλείᾳ αὐτοῦ ἕως αἰῶνος, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος ἕως αἰῶνος.
|
И$ ё^вњрю` е^го в домђ` мое^мъ. и^ въ црsтвїи мое^мъ даже до' вњка, и^ прsтолъ е^го бђдетъ и^справле'нъ въ вњки”
|
|
15
|
15
|
|
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ.
|
По всњхъ словесех# сихъ. и^ по всемђ` видњнїю семђ`. тако гл~алъ е^сть наџа'нъ къ дв~дђ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγὼ Κύριε ὁ Θεός, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως αἰῶνος;
|
И$ прїиде цр~ь дв~дъ, и^ сњде преD гм~ъ и^ рече. кт^о а^зъ е^смь г~и бж~е мо'и, и^ чт^о до'мъ мои ја%ко възлюби` м^я въ вњки, да подаси` мн^њ такова'я.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐσμικρύνθη ταῦτα ἐνώπιόν σου, ὁ Θεός, καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου ἐκ μακρῶν καὶ ἐπεῖδές με ὡς ὅρασις τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὕψωσάς με, Κύριε ὁ Θεός.
|
н^о и^ то` ма'ло ви'дњно бы'сть преD тобо'ю бж~е. и^ гл~аl е^си на до'мъ раба` твое^го е^ще` въ бђдђщее, и^ сътвори'лъ м^я е^си честна наD всњми чл~ки, г~и бж~е мо'и”
|
|
18
|
18
|
|
τί προσθήσει ἔτι Δαυὶδ πρός σε τοῦ δοξάσαι; καὶ σὺ τὸν δοῦλόν σου οἶδας.
|
Чт^о бо'лње приложи'тъ двDъ гл~ати тебњ`. е^гда` та'ко просла'виши раба` твое^го и^ позна'еши е^го”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας τὴν πᾶσαν μεγαλωσύνην.
|
Ги~ раба` твое^го ради по срDцђ твое^мђ сътвори'лъ е^си вс^я вели'чествїя сїа. и^ зна'ема бы'ти сътвори'лъ е^си вс^я вели'чїя твоя”
|
|
20
|
20
|
|
Κύριε, οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ κατὰ πάντα, ὅσα ἠκούσαμεν ἐν ὠσὶν ἡμῶν.
|
Ги~ нњ'сть подо'беn тебњ, и^ нњ'сть б~а ра'звњ тебе по в#сњхъ же и^же слы'шахомъ ё^ши'ма на'шима”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ οὐκ ἔστιν ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι λαὸν ἑαυτῷ, τοῦ θέσθαι ἑαυτῷ ὄνομα μέγα καὶ ἐπιφανές, τοῦ ἐκβαλεῖν ἀπὸ προσώπου λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη.
|
И$ нњсть ја%ко лю'дїе твои` і^и^л~ь ја^зы'къ е^ді'нъ на земли`, е^гоже ради про'иде б~ъ да и^зба'витъ и^ сътвори'тъ лю'ди себњ, и^ вели'чествоM свои^мъ и^ стра'шнымъ и^згони` ро'ды эT лица` людїи иXже и^зба'ви эT е^гљ=пта”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔδωκας τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ σεαυτῷ λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγενήθης αὐτοῖς εἰς Θεόν.
|
И$ положи'лъ е^си люди твоя` і^и^л~ь тебњ` в лю'ди даже до' вњка, и^ ты` г~и бы'сть б~ъ и^хъ”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ νῦν, Κύριε, ὁ λόγος σου, ὃν ἐλάλησας πρὸς τὸν παῖδά σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, πιστωθήτω ἕως αἰῶνος. καὶ ποίησον καθὼς ἐλάλησας,
|
И$ нн~њ г~и сло'во и^мъже гл~алъ е^си рабђ твое^мђ, и^ на до'мъ е^го, да ё^вњриTся въ вњки и^ сътвори` ја%ко гл~алъ е^си”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ πιστωθήτω καὶ μεγαλυνθήτω τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος λεγόντων· Κύριε Κύριε, παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ ὁ οἶκος Δαυὶδ παιδός σου ἀνωρθωμένος ἐναντίον σου.
|
И$ ё^вњри'тся и^ възвели'чится и%мя твое даже въ вњки, гл~ющихъ г~и г~и вс^едръжи'телю б~ъ і^и^л~евъ, и^ до'м# раба` е^го да бђдеT и^справле'нъ преD тобо'ю”
|
|
25
|
25
|
|
ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου ἤνοιξας τὸ οὖς τοῦ παιδός σου τοῦ οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ παῖς σου τοῦ προσεύξασθαι κατὰ πρόσωπόν σου.
|
Ты' бо г~и бж~е мо'и эTвръзлъ е^си ё'хо раба` твое^го, създа'ти е^мђ до'мъ, и^ сего ради ѓ^брњте ра'бъ твои ё^вњре'нїе, да мо'лится преD лицеM твоиM”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ νῦν, Κύριε, σὺ εἶ αὐτὸς Θεὸς καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα·
|
И$ нн~њ г~и ты` е^си са'мъ б~ъ и^ гл~алъ е^си къ рабђ` твое^мђ. толи'ка добро`творе'нїя сїя”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ νῦν ἦρξαι τοῦ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐναντίον σου· ὅτι σύ, Κύριε, εὐλόγησας, καὶ εὐλόγησον εἰς τὸν αἰῶνα.
|
И$ нн~њ начни` блsвити до'мъ раба` твое^го да бђдеT въ вњки преD тобо'ю. ја%коты` г~и блsвилъ е^си и^ блsвенъ бђдетъ въ вњки”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.