Завантаження...
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.

Порівняти:
⇄

Глава 17 з 29
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
Глvа, з~і”
Κεφάλαιο 17
1
1
Єгда' же ѓ^бита'ше дв~дъ въ домђ` свое^мъ, рече къ наџа'нђ прoркђ, се` а^зъ живђ` в домђ` ке'дровњ. кїѓ'тъ же завњта гн~я подъ ко'жами е%сть”
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς κατῴκησε Δαυὶδ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς διαθήκης Κυρίου ὑποκάτω δέρρεων.
2
2
И$ рече наџа'нъ къ дв~дђ. вс^я и^же сђть въ срDци твое^мъ сътвори`, г~ь б^о с тобо'ю е^сть”
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· πᾶν τὸ ἐν τῇ ψυχῇ σου ποίει, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ.
3
3
Сего ра'ди но'щи тоя` бы'сть сло'во гн~е къ наџа'нђ гл~ющи”
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Νάθαν·
4
4
Поиди` и^ гл~и дв~дђ рабђ` мое^мђ, сїя рече г~ь. не съѕи'ждеши т^ы мн^њ до'мђ на ѓ^бита'нїе”
πορεύου καὶ εἰπὸν πρὸς Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου· οὕτως εἶπε Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με ἐν αὐτῷ·
5
5
Не пребы'хъ б^о в домђ` эT того` вре'мени въ не'же и^зведо'хъ і^и^л~я эT земля` е^гљ=пет#скїя даже до дн~е сего`. н^о бы'хъ всегда` премњня'ющи мњ'ста жили'щъ. и^ в# шатрњхъ пребыва'ю^щи”
ὅτι οὐ κατῴκησα ἐν οἴκῳ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀνήγαγον τὸν ᾿Ισραήλ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐν σκηνῇ καὶ ἐν καλύμματι
6
6
І$ и^дњже ходи'хъ съ всњмъ і^и^л~емъ. а^ще гл~ахъ кое^мђ` сђдїи` колњнђ і^и^л~евђ и%мже повелњхъ. да пасђтъ лю'ды моя` гл~ющи. чт^о раd не съзи'ждеши мн^њ до'мђ ке'дрова”
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ· εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, οἷς ἐνετειλάμην τοῦ ποιμαίνειν τὸν λαόν μου λέγων, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήσατέ μοι οἶκον κέδρινον.
7
7
Нн~њ б^ота'ко гл~еши рабђ` мое^мђ двDђ сїя рече г~ь вседръжи'тель. а^зъ и^зяX т^я е^гда в# па'ствњ въслњдова'лъ е^си ста'дђ. да бы'лъ е^си во'ждъ лю'дем# мои^мъ і^и^л~ю”
καὶ νῦν οὕτως ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐγὼ ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας ἐξόπισθεν τῶν ποιμνίων τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ·
8
8
И$ бы'хъ с тобо'ю и^деже когда` походи'лъ е^си. и^ потреби'хъ вс^я враги` твоя` преD тобо'ю. сътвори'хъ же тебе` и^мени'та ја%ко е^ді'наго вели'ких#, и^же и^менђ'ются на земли`”
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύθης, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σοι ὄνομα κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
9
9
И$ дахъ мњ'сто лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю. и насади'хъ я& и^ ѓ^бита'ютъ в# немъ. и^ да не въскорбя'т# ктомђ`. н^и сн~ове безако'нїя приложа'тъ попра'ти и^хъ ја%ко эT нача'ла”
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει ἔτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς
10
10
И$ эT дн~їи и^хже да'хъ сђдїя` лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю, смири'хъ вс^я враги` твоя`. и^ възвњща'ю т^и ја%ко съзи'ждетъ т^и г~ь до'мъ”
καὶ ἀφ᾿ ἡμερῶν, ὦν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἐταπείνωσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου, καὶ αὐξήσω σε, καὶ οἶκον οἰκοδομήσει σοι Κύριος.
11
11
Єгда' же и^спо'лниши дн~и твоя` да и^де'ши къ эTц~емъ твои^м#. въздви'гнђ сњмя твое потебњ` и^же бђдетъ эT сн~овъ твои^хъ. и^ въста'влю црsтво е^го”
καὶ ἔσται ὅταν πληρωθῶσιν ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ·
12
12
И$ се'и съзи'ждетъ мн^њ до'мъ, и^ а'з# ё^крњплю` прsтлъ е^го да'же до' вњка”
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
13
13
А$зъ бђдђ е^мђ въ эTц~а и^ то'и бђдет# мн^њ въ сн~а. и^ млsть мою` не эTи^мђ` эT него. ја%ко эTяX эT сего` и^же прежде тебе` бы'сть”
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ τὸ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ ὡς ἀπέστησα ἀπὸ τῶν ὄντων ἔμπροσθέν σου.
14
14
И$ ё^вњрю` е^го в домђ` мое^мъ. и^ въ црsтвїи мое^мъ даже до' вњка, и^ прsтолъ е^го бђдетъ и^справле'нъ въ вњки”
καὶ πιστώσω αὐτὸν ἐν οἴκῳ μου καὶ ἐν βασιλείᾳ αὐτοῦ ἕως αἰῶνος, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος ἕως αἰῶνος.
15
15
По всњхъ словесех# сихъ. и^ по всемђ` видњнїю семђ`. тако гл~алъ е^сть наџа'нъ къ дв~дђ”
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ.
16
16
И$ прїиде цр~ь дв~дъ, и^ сњде преD гм~ъ и^ рече. кт^о а^зъ е^смь г~и бж~е мо'и, и^ чт^о до'мъ мои ја%ко възлюби` м^я въ вњки, да подаси` мн^њ такова'я.
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγὼ Κύριε ὁ Θεός, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως αἰῶνος;
17
17
н^о и^ то` ма'ло ви'дњно бы'сть преD тобо'ю бж~е. и^ гл~аl е^си на до'мъ раба` твое^го е^ще` въ бђдђщее, и^ сътвори'лъ м^я е^си честна наD всњми чл~ки, г~и бж~е мо'и”
καὶ ἐσμικρύνθη ταῦτα ἐνώπιόν σου, ὁ Θεός, καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου ἐκ μακρῶν καὶ ἐπεῖδές με ὡς ὅρασις τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὕψωσάς με, Κύριε ὁ Θεός.
18
18
Чт^о бо'лње приложи'тъ двDъ гл~ати тебњ`. е^гда` та'ко просла'виши раба` твое^го и^ позна'еши е^го”
τί προσθήσει ἔτι Δαυὶδ πρός σε τοῦ δοξάσαι; καὶ σὺ τὸν δοῦλόν σου οἶδας.
19
19
Ги~ раба` твое^го ради по срDцђ твое^мђ сътвори'лъ е^си вс^я вели'чествїя сїа. и^ зна'ема бы'ти сътвори'лъ е^си вс^я вели'чїя твоя”
καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας τὴν πᾶσαν μεγαλωσύνην.
20
20
Ги~ нњ'сть подо'беn тебњ, и^ нњ'сть б~а ра'звњ тебе по в#сњхъ же и^же слы'шахомъ ё^ши'ма на'шима”
Κύριε, οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ κατὰ πάντα, ὅσα ἠκούσαμεν ἐν ὠσὶν ἡμῶν.
21
21
И$ нњсть ја%ко лю'дїе твои` і^и^л~ь ја^зы'къ е^ді'нъ на земли`, е^гоже ради про'иде б~ъ да и^зба'витъ и^ сътвори'тъ лю'ди себњ, и^ вели'чествоM свои^мъ и^ стра'шнымъ и^згони` ро'ды эT лица` людїи иXже и^зба'ви эT е^гљ=пта”
καὶ οὐκ ἔστιν ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι λαὸν ἑαυτῷ, τοῦ θέσθαι ἑαυτῷ ὄνομα μέγα καὶ ἐπιφανές, τοῦ ἐκβαλεῖν ἀπὸ προσώπου λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη.
22
22
И$ положи'лъ е^си люди твоя` і^и^л~ь тебњ` в лю'ди даже до' вњка, и^ ты` г~и бы'сть б~ъ и^хъ”
καὶ ἔδωκας τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ σεαυτῷ λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγενήθης αὐτοῖς εἰς Θεόν.
23
23
И$ нн~њ г~и сло'во и^мъже гл~алъ е^си рабђ твое^мђ, и^ на до'мъ е^го, да ё^вњриTся въ вњки и^ сътвори` ја%ко гл~алъ е^си”
καὶ νῦν, Κύριε, ὁ λόγος σου, ὃν ἐλάλησας πρὸς τὸν παῖδά σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, πιστωθήτω ἕως αἰῶνος. καὶ ποίησον καθὼς ἐλάλησας,
24
24
И$ ё^вњри'тся и^ възвели'чится и%мя твое даже въ вњки, гл~ющихъ г~и г~и вс^едръжи'телю б~ъ і^и^л~евъ, и^ до'м# раба` е^го да бђдеT и^справле'нъ преD тобо'ю”
καὶ πιστωθήτω καὶ μεγαλυνθήτω τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος λεγόντων· Κύριε Κύριε, παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ ὁ οἶκος Δαυὶδ παιδός σου ἀνωρθωμένος ἐναντίον σου.
25
25
Ты' бо г~и бж~е мо'и эTвръзлъ е^си ё'хо раба` твое^го, създа'ти е^мђ до'мъ, и^ сего ради ѓ^брњте ра'бъ твои ё^вњре'нїе, да мо'лится преD лицеM твоиM”
ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου ἤνοιξας τὸ οὖς τοῦ παιδός σου τοῦ οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ παῖς σου τοῦ προσεύξασθαι κατὰ πρόσωπόν σου.
26
26
И$ нн~њ г~и ты` е^си са'мъ б~ъ и^ гл~алъ е^си къ рабђ` твое^мђ. толи'ка добро`творе'нїя сїя”
καὶ νῦν, Κύριε, σὺ εἶ αὐτὸς Θεὸς καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα·
27
27
И$ нн~њ начни` блsвити до'мъ раба` твое^го да бђдеT въ вњки преD тобо'ю. ја%коты` г~и блsвилъ е^си и^ блsвенъ бђдетъ въ вњки”
καὶ νῦν ἦρξαι τοῦ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐναντίον σου· ὅτι σύ, Κύριε, εὐλόγησας, καὶ εὐλόγησον εἰς τὸν αἰῶνα.

Глава 17 з 29
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.