Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμέραις, καὶ περιέβαλλον αὐτὸν ἱματίοις, καὶ οὐκ ἐθερμαίνετο. И# цaрь давjдъ бhсть стaръ прешeдъ дни6, и3 њдэвaху є3го2 ри1зами (мн0гими), и3 не согрэвaшесz.
2
2
καὶ εἶπον οἱ παῖδες αὐτοῦ· ζητησάτωσαν τῷ βασιλεῖ παρθένον νεάνιδα, καὶ παραστήσεται τῷ βασιλεῖ καὶ ἔσται αὐτὸν θάλπουσαν καὶ κοιμηθήσεται μετ᾿ αὐτοῦ καὶ θερμανθήσεται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς. И# рёша џтроцы є3гw2 є3мY: да пои1щутъ господи1ну нaшему царю2 дэви1цы ю4ныz, и3 предстои1тъ царeви, и3 бyдетъ грёющи є3го2, и3 да лежи1тъ съ ни1мъ, и3 согрёетсz господи1нъ нaшъ цaрь.
3
3
καὶ ἐζήτησαν νεάνιδα καλὴν ἐκ παντὸς ὁρίου ᾿Ισραὴλ καὶ εὗρον τὴν ᾿Αβισὰγ τὴν Σωμανῖτιν καὶ ἤνεγκαν αὐτὴν πρὸς τὸν βασιλέα. И# и3скaша nтрокови1цы д0брыz t всегw2 предёла ї}лева, и3 њбрэт0ша ґвісaгу сумантzнhню, и3 привед0ша ю5 ко царю2.
4
4
καὶ ἡ νεᾶνις καλὴ ἕως σφόδρα· καὶ ἦν θάλπουσα τὸν βασιλέα καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔγνω αὐτήν. И# бЁ nтрокови1ца добрA видёніемъ ѕэлw2: и3 бhсть грёющи царS и3 служaше є3мY: цaрь же не познA є3S.
5
5
Καὶ ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγὶθ ἐπῄρετο λέγων· ἐγὼ βασιλεύσω· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἅρματα καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ. И# ґдHніа сhнъ ґггjfинъ вознесeсz, глаг0лz: ѓзъ и4мамъ цaрствовати. И# сотвори2 себЁ колєсни1цы и3 к0нники, и3 пzтьдесsтъ мужeй є4же ходи1ти пред8 ни1мъ.
6
6
καὶ οὐκ ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ οὐδέποτε λέγων· διατὶ σὺ ἐποίησας; καί γε αὐτὸς ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα, καὶ αὐτὸν ἔτεκεν ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ. И# не возбрани2 є3мY nтeцъ є3гw2 никогдA, глаг0лz: почто2 сіE ты2 сотвори1лъ є3си2; И# бЁ т0й красeнъ зрaкомъ ѕэлw2, и3 того2 роди2 по ґвессалHмэ.
7
7
καὶ ἐγένοντο οἱ λόγοι αὐτοῦ μετὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ υἱοῦ Σαρουΐας καὶ μετὰ ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐβοήθουν ὀπίσω ᾿Αδωνίου· И# бёша совёти є3гw2 со їwaвомъ сhномъ сарyинымъ и3 со ґвіafаромъ їерeомъ, и3 помогaху в8слёдъ ґдHніи.
8
8
καὶ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Σεμεΐ καὶ Ρησὶ καὶ υἱοὶ δυνατοὶ τοῦ Δαυὶδ οὐκ ἦσαν ὀπίσω ᾿Αδωνίου. СадHкъ же їерeй и3 ванeа сhнъ їwдaевъ, и3 наfaнъ прbр0къ и3 семeй, и3 рисjй и3 сhнове си1льніи давjдwвы не бhша по ґдHніи.
9
9
καὶ ἐθυσίασεν ᾿Αδωνίας πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἄρνας παρὰ τὸν λίθον τοῦ Ζωελεθί, ὃς ἦν ἐχόμενα τῆς Ρωγήλ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἁδροὺς ᾿Ιούδα παῖδας τοῦ βασιλέως· И# пожрE ґдHніа џвцы и3 телцы2 и3 ѓгнцы при кaмени зwелefэ, и4же бЁ бли1з8 и3ст0чника рwги1лz: и3 призвA всю2 брaтію свою2, сhны царє1вы, и3 вс‰ мyжы їyдwвы, џтроки царє1вы:
10
10
καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν καὶ τοὺς δυνατούς, καὶ τὸν Σαλωμὼν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐκάλεσε. наfaна же прbр0ка и3 ванeа и3 си1льныхъ и3 соломHна брaта своегw2 не звA.
11
11
Καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Βηρσαβεὲ μητέρα Σαλωμὼν λέγων· οὐκ ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγίθ; καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαυὶδ οὐκ ἔγνω. И# речE наfaнъ ко вирсавjи мaтери соломHни, глаг0лz: не слhшала ли є3си2, ћкw воцари1сz ґдHніа сhнъ ґггjfинъ, господи1нъ же нaшъ давjдъ не вёсть:
12
12
καὶ νῦν δεῦρο συμβουλεύσω σοι δὴ συμβουλίαν, καὶ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν σου καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ υἱοῦ σου Σαλωμών. нн7э u5бо совэщaю ти2 совётъ, и3 и3збaвиши дyшу свою2 и3 дyшу сhна твоегw2 соломHна:
13
13
δεῦρο εἴσελθε πρὸς τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐχὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, ὤμοσας τῇ δούλῃ σου λέγων ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθιεῖται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; καὶ τί ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας; грzди2, вни1ди къ царю2 давjду и3 речeши къ немY, глаг0лющи: не тh ли, г0споди м0й царю2, клsлсz є3си2 рабЁ твоeй, глаг0лz: ћкw соломHнъ сhнъ тв0й и4мать цaрствовати по мнЁ, и3 т0й сsдетъ на прест0лэ моeмъ; и3 что2 ћкw воцари1сz ґдHніа;
14
14
καὶ ἰδοὺ ἔτι λαλούσης σου ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι ὀπίσω σου καὶ πληρώσω τοὺς λόγους σου. и3 сE, є3щE глаг0лющей тебЁ тaмw со царeмъ, и3 ѓзъ вни1ду в8слёдъ тебє2 и3 доп0лню словесA тво‰.
15
15
καὶ εἰσῆλθε Βηρσαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸ ταμιεῖον, καὶ ὁ βασιλεὺς πρεσβύτης σφόδρα, καὶ ᾿Αβισὰγ ἡ Σωμανῖτις ἦν λειτουργοῦσα τῷ βασιλεῖ. И# вни1де вирсавjа ко царю2 въ л0жницу. И# цaрь стaръ ѕэлw2, и3 ґвісaгъ сумантzнhнz бsше служaщи царю2.
16
16
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί ἔστι σοι; И# приклони1сz вирсавjа и3 поклони1сz царeви. И# речE цaрь: чт0 ти є4сть;
17
17
ἡ δὲ εἶπε· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ ὤμοσας ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου τῇ δούλῃ σου λέγων· ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου. Nнa же речE: г0споди м0й царю2, ты2 клsлсz є3си2 пред8 гDемъ бGомъ твои1мъ рабЁ твоeй, глаг0лz: ћкw сhнъ тв0й соломHнъ и4мать цaрствовати по мнЁ, и3 т0й сsдетъ на прест0лэ моeмъ:
18
18
καὶ νῦν ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐβασίλευσε, καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οὐκ ἔγνως· и3 сE, нн7э ґдHніа цaрствуетъ, тh же, г0споди м0й царю2, не вёси:
19
19
καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ ᾿Ιωὰβ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως, καὶ τὸν Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσε. и3 пожрE телцы2 и3 ѓгнцы и3 џвцы во мн0жествэ, и3 созвA вс‰ сhны царє1вы, и3 ґвіafара жерцA и3 їwaва кнsзz си1лы, соломHна же рабA твоегw2 не призвA:
20
20
καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς ᾿Ισραὴλ πρός σε. ἀπάγγειλαι αὐτοῖς τίς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν. тh же, г0споди м0й царю2, џчи всегw2 ї}лz къ тебЁ: да возвэсти1ши и5мъ, кто2 сsдетъ на прест0лэ господи1на моегw2 царS по нeмъ:
21
21
καὶ ἔσται ὡς ἂν κοιμηθῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔσομαι ἐγὼ καὶ Σαλωμὼν ὁ υἱὸς μου ἁμαρτωλοί. и3 бyдетъ є3гдA ќснетъ господи1нъ м0й цaрь со nтцы6 свои1ми, и3 бyду ѓзъ и3 сhнъ м0й соломHнъ грёшни.
22
22
καὶ ἰδοὺ ἔτι αὐτῆς λαλούσης μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἦλθε. И# сE, є3щE є4й глаг0лющей съ царeмъ, и3 наfaнъ прbр0къ пріи1де.
23
23
καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ· ἰδοὺ Νάθαν ὁ προφήτης· καὶ εἰσῆλθε κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. И# возвэсти1ша царю2, глаг0люще сE, наfaнъ прbр0къ. И# вни1де пред8 лицE царeво, и3 поклони1сz царю2 пред8 лицeмъ є3гw2 до земли2,
24
24
καὶ εἶπε Νάθαν· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ εἶπας ᾿Αδωνίας βασιλεύσει ὀπίσω μου καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; и3 речE наfaнъ: г0споди м0й царю2, тh ли рeклъ є3си2: ґдHніа да цaрствуетъ по мнЁ, и3 т0й да сsдетъ на прест0лэ моeмъ;
25
25
ὅτι κατέβη σήμερον καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα, καὶ ἰδοὺ εἰσὶν ἐσθίοντες καὶ πίνοντες ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεὺς ᾿Αδωνίας. ћкw сни1де днeсь и3 заклA телцы2 и3 ѓгнцы и3 џвцы во мн0жествэ, и3 созвA вс‰ сhны царє1вы и3 кн‰зи си1льныхъ, и3 ґвіafара їерeа: и3 сE, сyть kдyще и3 пію1ще пред8 ни1мъ, и3 рёша: да живeтъ цaрь ґдHніа:
26
26
καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν δοῦλόν σου καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσεν. и3 менE самаго2 рабA твоего2, и3 садHка їерeа, и3 ванeа сhна їwдaева, и3 соломHна рабA твоего2 не звA:
27
27
εἰ διὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐγνώρισας τῷ δούλῳ σου τίς καθήσεται ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν; t господи1на ли царS моегw2 бhсть глаг0лъ сeй; и3 не сказaлъ є3си2 рабY твоемY, кто2 сsдетъ на прест0лэ господи1на моегw2 царS по нeмъ;
28
28
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ εἶπε· καλέσατέ μοι τὴν Βηρσαβεέ· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ. И# tвэщA цaрь давjдъ и3 речE: призови1те ми2 вирсавjю. И# вни1де (вирсавjа) пред8 царS и3 стA пред8 лицeмъ є3гw2.
29
29
καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως, И# клsтсz цaрь и3 речE: жи1въ гDь, и4же и3збaви дyшу мою2 t всеS печaли:
30
30
ὅτι καθὼς ὤμοσά σοι ἐν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ λέγων ὅτι Σαλωμὼν ὁ υἱός σου βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου ἀντ᾿ ἐμοῦ, ὅτι οὕτω ποιήσω τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. ћкоже бо клsхтисz пред8 гDемъ бGомъ ї}левымъ, глаг0лz: ћкw соломHнъ сhнъ тв0й воцари1тсz по мнЁ, и3 т0й сsдетъ на прест0лэ моeмъ вмёстw менє2, ћкw тaкw сотворю2 є3мY въ днeшній дeнь.
31
31
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ εἰς τὸν αἰῶνα. И# преклони1сz вирсавjа лицeмъ на зeмлю, и3 поклони1сz царю2 и3 речE: да живeтъ господи1нъ м0й цaрь давjдъ во вёки.
32
32
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυίδ· καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαέ· καὶ εἰσῆλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, И# речE цaрь давjдъ: призови1те мнЁ садHка жерцA и3 наfaна прbр0ка, и3 ванeа сhна їwдaева. И# внид0ша пред8 царS.
33
33
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐτοῖς· λάβετε τοὺς δούλους τοῦ κυρίου ὑμῶν μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἐπιβιβάσατε τὸν υἱόν μου Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τὴν ἐμὴν καὶ καταγάγετε αὐτὸν εἰς τὴν Γιών, И# речE и5мъ цaрь: поими1те съ соб0ю рабы6 господи1на вaшегw, и3 всади1те сhна моего2 соломHна на мскA моего2, и3 веди1те є3го2 къ гіHну,
34
34
καὶ χρισάτω αὐτὸν ἐκεῖ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ σαλπίσατε κερατίνῃ καὶ ἐρεῖτε· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών. и3 да помaжетъ є3го2 тaмw садHкъ їерeй и3 наfaнъ прbр0къ въ царS над8 ї}лемъ, и3 воструби1те труб0ю р0жаною и3 речeте: да живeтъ цaрь соломHнъ:
35
35
καὶ καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου καὶ βασιλεύσει ἀντ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν. и3 и3зыди1те в8слёдъ є3гw2, и3 вни1детъ, и3 сsдетъ на прест0лэ моeмъ, и3 т0й воцари1тсz вмёстw менє2: и3 ѓзъ заповёдахъ, да бyдетъ властели1нъ над8 ї}лемъ и3 їyдою.
36
36
καὶ ἀπεκρίθη Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· γένοιτο οὕτως· πιστώσαι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως. И# tвэщA ванeа сhнъ їwдaевъ царю2 и3 речE: бyди тaкw: да ўтверди1тъ гDь бGъ глаг0лъ сeй господи1на моегw2 царS:
37
37
καθὼς ἦν Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὕτως εἴη μετὰ Σαλωμὼν καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαυίδ. ћкоже бЁ гDь со господи1номъ мои1мъ царeмъ, тaкw да бyдетъ и3 съ соломHномъ, и3 да возвели1читъ прест0лъ є3гw2 пaче прест0ла господи1на моегw2 царS давjда.
38
38
καὶ κατέβη Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν τὸν Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαυὶδ καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὴν Γιών. И# сни1де садHкъ їерeй и3 наfaнъ прbр0къ, и3 ванeа сhнъ їwдaевъ, и3 хереffJ и3 фелеffJ, и3 всади1ша соломHна на мскA царS давjда, и3 возвед0ша є3го2 къ гіHну:
39
39
καὶ ἔλαβε Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἔχρισε τὸν Σαλωμὼν καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ, καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαός· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών. и3 взS садHкъ їерeй р0гъ съ є3лeемъ t ски1ніи, и3 помaза соломHна, и3 воструби2 труб0ю р0жаною, и3 рёша вси2 лю1діе: да живeтъ цaрь соломHнъ.
40
40
καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐχόρευον ἐν χοροῖς καὶ εὐφραινόμενοι εὐφροσύνην μεγάλην, καὶ ἐρράγη ἡ γῆ ἐν τῇ φωνῇ αὐτῶν. И# взыд0ша вси2 лю1діе в8слёдъ є3гw2 и3 ликовaша въ ли1цэхъ, и3 веселsхусz весeліемъ вели1кимъ, и3 разсёдесz землS t глaса и4хъ.
41
41
Καὶ ἤκουσεν ᾿Αδωνίας καὶ πάντες οἱ κλητοὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτοὶ συνετέλεσαν φαγεῖν· καὶ ἤκουσεν ᾿Ιωὰβ τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ εἶπε· τίς ἡ φωνὴ τῆς πόλεως ἠχούσης; И# слhша ґдHніа и3 вси2 звaнніи є3гw2, и3 тjи скончaша ўжE kдyще. И# слhша їwaвъ глaсъ трубы2 р0жаны и3 речE: кjй глaсъ є4сть грaда шумsща;
42
42
ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἰδοὺ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως εἰσῆλθε, καὶ εἶπεν ᾿Αδωνίας· εἴσελθε, ὅτι ἀνὴρ δυνάμεως εἶ σύ, καὶ ἀγαθὰ εὐαγγέλισαι. И# є3щE є3мY глаг0лющу, и3 сE, їwнаfaнъ сhнъ ґвіafара їерeа пріи1де. И# речE ґдHніа: вни1ди, ћкw мyжъ си1лы ты2 є3си2, и3 благ†z возвэсти2.
43
43
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· καὶ μάλα ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐβασίλευσε τὸν Σαλωμών· И# tвэщA їwнаfaнъ и3 речE: и3звёстно, господи1нъ нaшъ цaрь давjдъ постaви соломHна царeмъ:
44
44
καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν τὸν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ τὸν Χερεθὶ καὶ τὸν Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως· и3 послA съ ни1мъ цaрь садHка їерeа и3 наfaна прbр0ка, и3 ванeа сhна їwдaева, и3 хереffJ и3 фелеffJ, и3 всади1ша є3го2 на мскA царeва:
45
45
καὶ ἔχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἐν τῇ Γιών, καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν εὐφραινόμενοι καὶ ἤχησεν ἡ πόλις· αὕτη ἡ φωνὴ ἣν ἠκούσατε. и3 помaзаша є3го2 садHкъ їерeй и3 наfaнъ прbр0къ на цaрство въ гіHнэ, и3 взыд0ша tтyду веселsщесz, и3 возшумЁ грaдъ: сeй глaсъ, є3г0же слhшасте:
46
46
καὶ ἐκάθισε Σαλωμὼν ἐπὶ θρόνον βασιλείας, и3 сёде соломHнъ на прест0лэ цaрстэмъ:
47
47
καὶ εἰσῆλθον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαυὶδ λέγοντες· ἀγαθύναι ὁ Θεὸς τὸ ὄνομα Σαλωμὼν ὑπὲρ τὸ ὄνομά σου καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν κοίτην, и3 внид0ша раби2 царє1вы благослови1ти господи1на нaшего царS давjда, глаг0люще: да ўбlжи1тъ бGъ и4мz соломHна сhна твоегw2 пaче и4мене твоегw2, и3 да возвели1читъ прест0лъ є3гw2 пaче прест0ла твоегw2: и3 поклони1сz цaрь на nдрЁ своeмъ,
48
48
καί γε οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἔδωκε σήμερον ἐκ τοῦ σπέρματός μου καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοί μου βλέπουσι. и3 си1це речE цaрь: блгcвeнъ гDь бGъ ї}левъ, и4же дадE днeсь t сёмене моегw2 сэдsща на прест0лэ моeмъ, и3 џчи мои2 ви1дzтъ.
49
49
Καὶ ἐξέστησαν πάντες οἱ κλητοὶ τοῦ ᾿Αδωνίου καὶ ἦλθον ἀνὴρ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. И# ўжас0шасz ќжасомъ, и3 востaша вси2 звaнніи ґдHнієвы, и3 tи1де кjйждо путeмъ свои1мъ.
50
50
καὶ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη ἀπὸ προσώπου Σαλωμὼν καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἐπελάβετο τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου. И# ґдHніа ўбоsсz t лицA соломHнz, и3 востA и3 tи1де, и3 ћтсz за р0гъ nлтарS.
51
51
καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες· ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη τὸν βασιλέα Σαλωμὼν καὶ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου λέγων· ὀμοσάτω μοι σήμερον Σαλωμών, εἰ οὐ θανατώσει τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ. И# возвэсти1ша соломHну, глаг0люще: сE, ґдHніа ўбоsсz царS соломHна, и3 держи1тсz за р0гъ nлтарS, глаг0лz: да кленeтмисz днeсь цaрь соломHнъ, ћкw не ўбіeтъ рабA своего2 nрyжіемъ.
52
52
καὶ εἶπε Σαλωμών· ἐὰν γένηται εἰς υἱὸν δυνάμεων, εἰ πεσεῖται τῶν τριχῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ἐὰν κακία εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ, θανατωθήσεται. И# речE соломHнъ: ѓще бyдетъ сhнъ си1лы, ни влaсъ главы2 є3гw2 ўпадeтъ на зeмлю: ѓще же ѕл0ба њбрsщетсz въ нeмъ, ќмретъ.
53
53
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ κατήνεγκαν αὐτὸν ἀπάνωθεν τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ εἰσῆλθε καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ Σαλωμών, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαλωμών· δεῦρο εἰς τὸν οἶκόν σου. И# послA цaрь соломHнъ, и3 свед0ша є3го2 со nлтарS. И# вни1де, и3 поклони1сz царю2 соломHну. И# речE є3мY соломHнъ: и3ди2 въ д0мъ св0й.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.