|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
|
*ΚΑΙ ἐχορήγουν οἱ καθεσταμένοι οὕτως τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν καὶ πάντα τὰ διαγγέλματα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως, ἕκαστος μῆνα αὐτοῦ, οὐ παραλλάσσουσι λόγον·
|
И# послA хірaмъ цaрь тЂрскій џтроки сво‰ къ соломHну: ўслhша бо, ћкw помaзаша є3го2 на цaрство вмёстw давjда nтцA є3гw2, ћкw любsше хірaмъ давjда во вс‰ дни6.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τὰς κριθὰς καὶ τὸ ἄχυρον τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασιν ᾖρον εἰς τὸν τόπον, οὗ ἂν ᾖ ὁ βασιλεύς, ἕκαστος κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ δέοντα τῷ Σαλωμὼν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου.
|
И# послA соломHнъ къ хірaму, глаг0лz:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων ἐκλεκτῶν, σιτευτά·
|
ты2 вёси nтцA моего2 давjда, ћкw не возм0же создaти д0му и4мени гDа бGа моегw2, t лицA проти1вныхъ, њкружи1вшихъ є3го2, д0ндеже дадE | гDь под8 стwпы2 н0гъ є3гw2:
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἦν ἄρχων πέραν ποταμοῦ, καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν κυκλόθεν.
|
и3 нн7э ўпок0и гDь бGъ м0й мнЁ w4крестъ, нёсть навётника, нижE сопроти1вника лукaвагw:
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν.
|
и3 сE, ѓзъ глаг0лю создaти д0мъ и4мени гDа бGа моегw2, ћкоже гlа гDь бGъ къ давjду nтцY моемY, гlz: сhнъ тв0й, є3г0же дaмъ вмёстw тебє2 на прест0лъ тв0й, т0й сози1ждетъ д0мъ и4мени моемY:
|
|
10
|
6
|
|
καὶ ἐπληθύνθη Σαλωμὼν σφόδρα ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων ἀρχαίων ἀνθρώπων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου
|
и3 нн7э заповёждь, да насэкyтъ ми2 дрeвъ t лівaна, и3 сE, раби2 мои2 съ рабы6 твои1ми, и3 мздY трудHвъ твои1хъ дaмъ ти2 по всемY є3ли6ка речeши, понeже ты2 вёси, ћкw нёсть нaмъ вёдущагw древA сэщи2, ћкоже сідHнzне.
|
|
11
|
7
|
|
καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ Γαιθὰν τὸν Ζαρείτην καὶ τὸν Αἰνὰν καὶ τὸν Χαλκὰλ καὶ Δαρδὰ υἱοὺς Μάλ.
|
И# бhсть є3гдA ўслhша хірaмъ словесA соломw6нz, возрaдовасz ѕэлw2 и3 речE: блгcвeнъ бGъ днeсь, и4же дадE давjду сhна разyмна над8 людьми2 си1ми мн0гими.
|
|
12
|
8
|
|
καὶ ἐλάλησε Σαλωμὼν τρισχιλίας παραβολάς, καὶ ἦσαν ᾠδαὶ αὐτοῦ πεντακισχίλιαι.
|
И# послA хірaмъ къ соломHну, глаг0лz: слhшахъ њ всёхъ, и4хже рaди послaлъ є3си2 ко мнЁ: ѓзъ сотворю2 всE хотёніе твоE њ древaхъ кeдровыхъ и3 пevговыхъ:
|
|
13
|
9
|
|
καὶ ἐλάλησεν ὑπὲρ τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς κέδρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἕως τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκπορευομένης διὰ τοῦ τοίχου καὶ ἐλάλησε περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πετεινῶν καὶ περὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ περὶ τῶν ἰχθύων.
|
слуги6 мои2 и3знесyтъ | t лівaна къ м0рю, и3 ѓзъ положY | въ складє1ніz на мёсто, и3дёже возвэсти1ши мнЁ, и3 довезY | тaмw: и3 ты2 в0змеши, и3 сотвори1ши хотёніе моE, є4же дaти хлёбы д0му моемY.
|
|
14
|
10
|
|
καὶ παρεγίνοντο πάντες οἱ λαοὶ ἀκοῦσαι τῆς σοφίας Σαλωμὼν καὶ ἐλάμβανε δῶρα παρὰ πάντων τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ὅσοι ἤκουον τῆς σοφίας αὐτοῦ. 14α Καὶ ἔλαβε Σαλωμὼν τὴν θυγατέρα Φαραὼ αὐτῷ εἰς γυναῖκα καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλήμ. 14β τότε ἀνέβη Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ προκατελάβετο τὴν Γαζὲρ καὶ ἐνεπύρισεν αὐτὴν καὶ τὸν Χανανίτην τὸν κατοικοῦντα ἐν Μεργάβ, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς Φαραὼ ἀποστολὰς θυγατρὶ αὐτοῦ γυναικὶ Σαλωμών, καὶ Σαλωμὼν ᾠκοδόμησε τὴν Γαζέρ.
|
И# бЁ хірaмъ даS соломHну кeдры и3 пevги и3 всю2 в0лю є3гw2.
|
|
15
|
11
|
|
Καὶ ἀπέστειλε Χιρὰμ βασιλεὺς Τύρου τοὺς παῖδας αὐτοῦ χρῖσαι τὸν Σαλωμὼν ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀγαπῶν ἦν Χιρὰμ τὸν Δαυὶδ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И# дадE соломHнъ хірaму двaдесzть тhсzщъ мёръ пшени1цы, и3 пи1щу д0му є3гw2, и3 двaдесzть тhсzщъ мёръ є3лeа чи1стагw: по семY давaше соломHнъ хірaму на всsко лёто.
|
|
16
|
12
|
|
καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν πρὸς Χιρὰμ λέγων·
|
И# гDь дадE соломHну премyдрость, ћкоже гlа є3мY. И# бЁ ми1ръ междY хірaмомъ и3 междY соломHномъ, и3 положи1ша завётъ междY соб0ю.
|
|
17
|
13
|
|
σὺ οἶδας τὸν πατέρα μου Δαυὶδ ὅτι οὐκ ἠδύνατο οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου ἀπὸ προσώπου τῶν πολέμων τῶν κυκλωσάντων αὐτὸν ἕως τοῦ δοῦναι Κύριον αὐτοὺς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
И# взS цaрь дaнь t всегw2 ї}лz, и3 бЁ дaнь три1десzть тhсzщъ мужeй.
|
|
18
|
14
|
|
καὶ νῦν ἀνέπαυσε Κύριος ὁ Θεός μου ἐμοὶ κυκλόθεν· οὐκ ἔστιν ἐπίβουλος καὶ οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα πονηρόν.
|
И# послA | въ лівaнъ, дeсzть тhсzщъ на мцcъ въ премёну: мцcъ бhша въ лівaнэ и3 двA мцcа въ домY своeмъ: и3 бsше ґдwнірaмъ над8 дaнію.
|
|
19
|
15
|
|
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ λέγω οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου, καθὼς ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων· ὁ υἱός σου, ὃν δώσω ἀντὶ σοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἴκον τῷ ὀνόματί μου.
|
И# бsше соломHну сeдмьдесzтъ тhсzщъ носsщихъ бременA и3 џсмьдесzтъ тhсzщъ сэкyщихъ кaменіе въ горЁ,
|
|
20
|
16
|
|
καὶ νῦν ἔντειλαι καὶ κοψάτωσάν μοι ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου, καὶ ἰδοὺ οἱ δοῦλοί μου μετὰ τῶν δούλων σου· καὶ τὸν μισθὸν δουλείας σου δώσω σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἂν εἴπῃς, ὅτι σὺ οἶδας ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν εἰδὼς ξύλα κόπτειν καθὼς οἱ Σιδώνιοι.
|
кромЁ старёйшинъ пристaвленыхъ над8 дэлaми соломHними, три2 тhсzщы и3 шeсть сHтъ прист†вникъ дёлающихъ дэлA.
|
|
21
|
17
|
|
καὶ ἐγενήθη καθὼς ἤκουσε Χιρὰμ τῶν λόγων Σαλωμών, ἐχάρη σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς σήμερον, ὃς ἔδωκε τῷ Δαυὶδ υἱὸν φρόνιμον ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν πολὺν τοῦτον
|
И# заповёда цaрь, и3 взsша кaменіе вели1кое, кaменіе честн0е на њсновaніе хрaма, и3 кaменіе нетeсаное.
|
|
22
|
18
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς Σαλωμὼν λέγων· ἀκήκοα περὶ πάντων, ὧν ἀπέσταλκας πρός με· ἐγὼ ποιήσω πᾶν θέλημά σου, ξύλα κέδρινα καὶ πεύκινα·
|
И# и3стесaша сhнове соломw6ни и3 сhнове хір†мли и3 каменосёчцы гевaлстіи: и3 и3згот0виша кaмєніz и3 древA въ три2 лBта.
|
|
23
|
|
|
οἱ δοῦλοί μου κατάξουσιν αὐτὰ ἐκ τοῦ Λιβάνου εἰς τὴν θάλασσαν, ἐγὼ θήσομαι αὐτὰ σχεδίας ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἐὰν ἀποστείλῃς πρός με, καὶ ἐκτινάξω αὐτὰ ἐκεῖ, καὶ σὺ ἀρεῖς· καὶ ποιήσεις τὸ θέλημά μου, τοῦ δοῦναι ἄρτους τῷ οἴκῳ μου.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ ἦν Χιρὰμ διδοὺς τῷ Σαλωμὼν κέδρους καὶ πεύκας καὶ πᾶν θέλημα αὐτοῦ.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ Σαλωμὼν ἔδωκε τῷ Χιρὰμ εἴκοσι χιλιάδας κόρους πυροῦ καὶ μαχεὶρ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι χιλιάδας βαὶθ ἐλαίου κεκομμένου· κατὰ τοῦτο ἐδίδου Σαλωμὼν τῷ Χιρὰμ κατ᾿ ἐνιαυτόν.
|
|
|
26
|
|
|
καὶ Κύριος ἔδωκε σοφίαν τῷ Σαλωμών, καθὼς ἐλάλησεν αὐτῷ· καὶ ἦν εἰρήνη ἀνὰ μέσον Χιρὰμ καὶ ἀνὰ μέσον Σαλωμών, καὶ διέθεντο διαθήκην ἀνὰ μέσον αὐτῶν.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ ἀνήνεγκεν ὁ βασιλεὺς φόρον ἐκ παντὸς ᾿Ισραήλ, καὶ ἦν ὁ φόρος τριάκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν.
|
|
|
28
|
|
|
καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν Λίβανον, δέκα χιλιάδες ἐν τῷ μηνί, ἀλλασσόμενοι, μῆνα ἦσαν ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ δύο μῆνας ἐν οἴκῳ αὐτῶν· καὶ ᾿Αδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου.
|
|
|
29
|
|
|
καὶ ἦν τῷ Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδες αἴροντες ἄρσιν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδες λατόμων ἐν τῷ ὄρει,
|
|
|
30
|
|
|
χωρὶς τῶν ἀρχόντων τῶν καθεσταμένων ἐπὶ τῶν ἔργων τῷ Σαλωμών, τρεῖς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι ἐπιστάται οἱ ποιοῦντες τὰ ἔργα.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ ἡτοίμασαν τοὺς λίθους καὶ τὰ ξύλα τρία ἔτη. —————————————— *
|
|
|
1
|
|
|
Καὶ Σαλωμὼν ἦν ἐξουσιάζων ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίου Αἰγύπτου προσεγγίζοντες δῶρα καὶ δουλεύοντες τῷ Σαλωμὼν πάσας ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.