|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
2
|
2
|
| ΠΛΗΝ ὁ λαὸς ἦσαν θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ Κυρίῳ ἕως τοῦ νῦν. | Nбaче лю1діе тогдA бsху жрyще на выс0кихъ, ћкw не бЁ создaнъ д0мъ гDеви дaже до днE џнагw. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἠγάπησε Σαλωμὼν τὸν Κύριον πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασι Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ἔθυε καὶ ἐθυμία. | И# возлюби2 соломHнъ гDа, ходи1ти въ заповёданіихъ давjда nтцA своегw2, т0кмw на холмёхъ жрsше и3 кадsше. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαὼν θῦσαι ἐκεῖ, ὅτι αὕτη ὑψηλοτάτη καὶ μεγάλη· χιλίαν ὁλοκαύτωσιν ἀνήνεγκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαών. | И# востA соломHнъ, и3 и4де въ гаваHнъ пожрeти тaмw, ћкw тaмw бЁ высотA вeліz: тhсzщу всесожжeніz вознесE на жeртвенницэ въ гаваHнэ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαλωμών· αἴτησαί τι αἴτημα σεαυτῷ. | И# kви1сz гDь соломHну во снЁ н0щію и3 речE є3мY: проси2 что2 х0щеши себЁ. |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπεν Σαλωμών· σὺ ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Δαυὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα, καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ, καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη· | И# речE соломHнъ: ты2 сотвори1лъ є3си2 съ раб0мъ твои1мъ давjдомъ nтцeмъ мои1мъ млcть вeлію, ћкоже ходи2 пред8 тоб0ю и4стиною и3 прaвдою и3 прaвымъ сeрдцемъ съ тоб0ю, и3 сохрани1лъ є3си2 є3мY млcть вели1кую сію2, є4же дaти сhну є3гw2 сэдёти на прест0лэ є3гw2, ћкоже днeсь: |
|
7
|
7
|
| καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός μου, σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρὸν καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου, | и3 нн7э, гDи б9е м0й, ты2 дaлъ є3си2 рабA твоего2 вмёстw давjда nтцA моегw2: и3 ѓзъ є4смь џтрочищь мaлъ, и3 не вёмъ и3сх0да моегw2 и3 вх0да моегw2: |
|
8
|
8
|
| ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ὃν ἐξελέξω λαὸν πολύν, ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται. | рaбъ же тв0й посредЁ людjй твои1хъ, и5хже и3збрaлъ є3си2 людjй мн0гихъ, и5же не и3зочтyтсz t мн0жества: |
|
9
|
9
|
| καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοῦ συνιεῖν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ· ὅτι τίς δυνηθήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον; | и3 дaси рабY твоемY сeрдце смhслено слhшати и3 суди1ти лю1ди тво‰ въ прaвдэ, є4же разумэвaти посредЁ добрA и3 ѕлA: ћкw кто2 м0жетъ суди1ти лю1демъ твои6мъ т‰жкимъ си6мъ; |
|
10
|
10
|
| καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμὼν τὸ ρῆμα τοῦτο, | И# ўг0дно бhсть сл0во сіE пред8 гDемъ, ћкw и3спроси2 соломHнъ глаг0лъ сeй. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν ᾐτήσω παρ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ᾐτήσω σεαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον, οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου, ἀλλ᾿ ᾐτήσω σεαυτῷ τοῦ συνιεῖν τοῦ εἰσακούειν κρίμα, | И# речE гDь къ немY: занeже проси1лъ є3си2 t менє2 глаг0ла сегw2, и3 не проси1лъ є3си2 t менє2 днjй мн0гихъ, и3 не проси1лъ є3си2 богaтства, нижE проси1лъ є3си2 дyшъ вр†гъ твои1хъ, но и3спроси1лъ є3си2 себЁ рaзума, є4же слhшати сyдъ: |
|
12
|
12
|
| ἰδοὺ πεποίηκα κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν, ὡς σὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι. | сE, сотвори1хъ по глаг0лу твоемY, сE, дaхъ ти2 сeрдце смhслено и3 мyдро: ћкоже ты2, не бhсть мyжъ прeжде тебє2 и3 по тебЁ не востaнетъ под0бенъ тебЁ: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω, δέδωκά σοι, καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν, ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσι· | и3 ±же не проси1лъ є3си2, дaхъ тебЁ, и3 богaтство и3 слaву, ћкоже ты2, не бhсть мyжъ под0бенъ тебЁ въ царeхъ во вс‰ дни6 тво‰: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ὡς ἐπορεύθη Δαυὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου. | и3 ѓще п0йдеши путeмъ мои1мъ сохрани1ти зaпwвэди мо‰ и3 повелBніz мо‰, ћкоже хождaше давjдъ nтeцъ тв0й, и3 ўмн0жу дни6 тво‰. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμών, καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον· καὶ ἀνέστη καὶ παραγίνεται εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐν Σιὼν καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικὰς καὶ ἐποίησε πότον μέγα ἑαυτῷ καὶ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ. | И# возбуди1сz соломHнъ, и3 сE, сновидёніе. И# востA, и3 и4де во їеrли1мъ, и3 стA пред8 лицeмъ жeртвенника, пред8 лицeмъ ківHта завёта гDнz въ сіHнэ, и3 вознесE всесожжє1ніz и3 сотвори2 ми6рнаz, и3 сотвори2 пи1ръ вeлій себЁ и3 всBмъ nтрокHмъ свои6мъ. |
|
16
|
16
|
| Τότε ὤφθησαν δύο γυναῖκες πόρναι τῷ βασιλεῖ καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ. | ТогдA kви1стэсz двЁ жєнЁ блудни6цэ пред8 царeмъ и3 стaстэ пред8 ни1мъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ μία· ἐν ἐμοί, κύριε· ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αὕτη ᾠκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἑνὶ καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ. | И# речE женA є3ди1на: во мнЁ, г0споди м0й: ѓзъ и3 женA сіS жи1хомэ въ домY є3ди1нэмъ и3 роди1хомэ въ домY: |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου, ἔτεκε καὶ ἡ γυνὴ αὕτη· καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό, καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ᾿ ἡμῶν πάρεξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ. | и3 бhсть по трeтіемъ дни2 рождeніz моегw2, и3 роди2 и3 женA сіS: и3 бёхомъ кyпнw, и3 не бЁ никт0же съ нaми, кромЁ nбои1хъ нaсъ въ домY: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν· | и3 ќмре сhнъ жены2 сеS въ нощи2, ћкw лежA на нeмъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβε τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου. | и3 востA въ полyнощи, и3 взS nтрочA моE t њб8sтій мои1хъ, и3 ўспи2 є5 на л0нэ своeмъ, ґ nтрочA своE ўмeршее положи2 на л0нэ моeмъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀνέστην τὸ πρωΐ θηλάσαι τὸν υἱόν μου, καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς· καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωΐ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου, ὃν ἔτεκον. | и3 востaхъ заyтра накорми1ти nтрочA моE, и3 њбрэт0хъ и3 мeртво: и3 сE, разсмотри1хъ є3го2 рaнw, и3 сE, не бЁ сhнъ м0й, є3г0же роди1хъ: |
|
22
|
22
|
| καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ ἑτέρα· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, ὁ δὲ υἱός σου ὁ τεθνηκώς. καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. | И# речE другaz женA: ни2, но сE є4сть сhнъ м0й живhй, сe же є4сть сhнъ тв0й ўмeрый. И# прsстэсz пред8 царeмъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς· σὺ λέγεις· οὗτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱὸς ταύτης ὁ τεθνηκώς. καὶ σὺ λέγεις· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱός σου ὁ τεθνηκώς. | И# речE и4ма цaрь: ты2 глаг0леши, ћкw сeй сhнъ м0й живhй, сhнъ же сеS мeртвый: и3 ты2 глаг0леши: ни2, но живhй є4сть сhнъ м0й, тв0й же сhнъ ўмeршій. |
|
24
|
24
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· λάβετέ μοι μάχαιραν· καὶ προσήνεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. | И# речE цaрь: принеси1те ми2 мeчь. И# принес0ша мeчь пред8 царS. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· διέλετε τὸ παιδίον τὸ ζῶν τὸ θηλάζον εἰς δύο καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ. | И# речE цaрь: разсэцhте nтрочA ссyщее жив0е на дв0е, и3 дади1те полови1ну є3гw2 сeй, и3 другyю полови1ну џнэй. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἀπεκρίθη ἡ γυνή, ἧς ἦν ὁ υἱὸς ὁ ζῶν, καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς, καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε, δότε αὐτῇ τὸ παιδίον καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· καὶ αὕτη εἶπε· μήτε ἐμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω, διέλετε. | И# tвэщA женA, є3sже бЁ сhнъ живhй, и3 речE ко царю2, понeже смzтeсz ўтр0ба є3S њ сhнэ є3S, и3 речE: во мнЁ, г0споди м0й, дади1те є4й nтрочA жив0е, смeртію же не ўмертви1те є3го2. И# тA речE: да не бyдетъ ни мнЁ, ни2 тебЁ, но пресэцhте є5. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούσῃ· δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· αὕτη ἡ μήτηρ αὐτοῦ. | И# tвэщA цaрь и3 речE: дади1те дётище жи1во женЁ рeкшей: дади1те сeй є5, смeртію же не ўмертви1те є3гw2: сіS мaти є3гw2. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἤκουσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ κρίμα τοῦτο, ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶδον ὅτι φρόνησις Θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωμα. —————————————— * | И# слhша вeсь ї}ль сyдъ сeй, и4мже суди2 цaрь, и3 ўбоsшасz t лицA царeва, разумёша бо, ћкw рaзумъ б9ій въ нeмъ є4же твори1ти њправд†ніz. |
|
1
|
1
|
| Τῆς δὲ βασιλείας ἑδρασθείσης ἐν χειρὶ Σαλωμὼν ἐπιγαμίαν ἐποιήσατο Σαλωμὼν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα Φαραὼ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυίδ, ἕως οὗ συνετέλεσεν οἰκοδομῶν τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ. | Е#гдa же цaрство ўтверди1сz въ руцЁ соломHна, свaтовство сотвори2 соломHнъ съ фараHномъ царeмъ є3гЂпетскимъ: и3 поsтъ дщeрь фараHню и3 введE ю5 во грaдъ давjдовъ, д0ндеже скончA здaти д0мъ св0й и3 д0мъ гDень и3 стёну їеrли1ма w4крестъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.