|
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
|
Ца́рствъ 3-я
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμέραις, καὶ περιέβαλλον αὐτὸν ἱματίοις, καὶ οὐκ ἐθερμαίνετο.
|
И ца́рь даві́дъ бы́сть ста́ръ преше́дъ дни́, и одѣва́ху єго́ ри́зами [мно́гими], и не согрѣва́шеся.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπον οἱ παῖδες αὐτοῦ· ζητησάτωσαν τῷ βασιλεῖ παρθένον νεάνιδα, καὶ παραστήσεται τῷ βασιλεῖ καὶ ἔσται αὐτὸν θάλπουσαν καὶ κοιμηθήσεται μετ᾿ αὐτοῦ καὶ θερμανθήσεται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
|
И рѣ́ша о́троцы єго́ єму́: да пои́щутъ господи́ну на́шему царю́ дѣви́цы ю́ныя, и предстои́тъ царе́ви, и бу́детъ грѣ́ющи єго́, и да лежи́тъ съ ни́мъ, и согрѣ́єтся господи́нъ на́шъ ца́рь.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐζήτησαν νεάνιδα καλὴν ἐκ παντὸς ὁρίου ᾿Ισραὴλ καὶ εὗρον τὴν ᾿Αβισὰγ τὴν Σωμανῖτιν καὶ ἤνεγκαν αὐτὴν πρὸς τὸν βασιλέα.
|
И иска́ша отрокови́цы до́брыя от всего́ предѣ́ла Ізра́илева, и обрѣто́ша Авіса́гу сумантяны́ню, и приведо́ша ю́ ко царю́.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἡ νεᾶνις καλὴ ἕως σφόδρα· καὶ ἦν θάλπουσα τὸν βασιλέα καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔγνω αὐτήν.
|
И бѣ́ отрокови́ца добра́ видѣ́ніємъ зѣло́: и бы́сть грѣ́ющи царя́ и служа́ше єму́: ца́рь же не позна́ єя́.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγὶθ ἐπῄρετο λέγων· ἐγὼ βασιλεύσω· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἅρματα καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
|
И Адо́ніа сы́нъ Аггі́ѳинъ вознесе́ся, глаго́ля: а́зъ и́мамъ ца́рствовати. И сотвори́ себѣ́ колесни́цы и ко́нники, и пятьдеся́тъ муже́й є́же ходи́ти предъ ни́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οὐκ ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ οὐδέποτε λέγων· διατὶ σὺ ἐποίησας; καί γε αὐτὸς ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα, καὶ αὐτὸν ἔτεκεν ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ.
|
И не возбрани́ єму́ оте́цъ єго́ никогда́, глаго́ля: почто́ сіє́ ты́ сотвори́лъ єси́? И бѣ́ то́й красе́нъ зра́комъ зѣло́, и того́ роди́ по Авессало́мѣ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγένοντο οἱ λόγοι αὐτοῦ μετὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ υἱοῦ Σαρουΐας καὶ μετὰ ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐβοήθουν ὀπίσω ᾿Αδωνίου·
|
И бѣ́ша совѣ́ти єго́ со Іоа́вомъ сы́номъ сару́инымъ и со Авіа́ѳаромъ ієре́омъ, и помога́ху вслѣ́дъ Адо́ніи.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Σεμεΐ καὶ Ρησὶ καὶ υἱοὶ δυνατοὶ τοῦ Δαυὶδ οὐκ ἦσαν ὀπίσω ᾿Αδωνίου.
|
Садо́къ же ієре́й и ване́а сы́нъ Іода́євъ, и наѳа́нъ проро́къ и Семе́й, и рисі́й и сы́нове си́льніи даві́довы не бы́ша по Адо́ніи.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐθυσίασεν ᾿Αδωνίας πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἄρνας παρὰ τὸν λίθον τοῦ Ζωελεθί, ὃς ἦν ἐχόμενα τῆς Ρωγήλ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἁδροὺς ᾿Ιούδα παῖδας τοῦ βασιλέως·
|
И пожре́ Адо́ніа о́вцы и телцы́ и а́гнцы при ка́мени зоєле́ѳѣ, и́же бѣ́ бли́зъ исто́чника роги́ля: и призва́ всю́ бра́тію свою́, сы́ны царе́вы, и вся́ му́жы Іу́довы, о́троки царе́вы:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν καὶ τοὺς δυνατούς, καὶ τὸν Σαλωμὼν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐκάλεσε.
|
наѳа́на же проро́ка и ване́а и си́льныхъ и Соломо́на бра́та своєго́ не зва́.
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Βηρσαβεὲ μητέρα Σαλωμὼν λέγων· οὐκ ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγίθ; καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαυὶδ οὐκ ἔγνω.
|
И рече́ наѳа́нъ ко вирсаві́и ма́тери Соломо́ни, глаго́ля: не слы́шала ли єси́, я́ко воцари́ся Адо́ніа сы́нъ Аггі́ѳинъ, господи́нъ же на́шъ даві́дъ не вѣ́сть:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ νῦν δεῦρο συμβουλεύσω σοι δὴ συμβουλίαν, καὶ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν σου καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ υἱοῦ σου Σαλωμών.
|
ны́нѣ у́бо совѣща́ю ти́ совѣ́тъ, и изба́виши ду́шу свою́ и ду́шу сы́на твоєго́ Соломо́на:
|
|
13
|
13
|
|
δεῦρο εἴσελθε πρὸς τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐχὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, ὤμοσας τῇ δούλῃ σου λέγων ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθιεῖται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; καὶ τί ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας;
|
гряди́, вни́ди къ царю́ даві́ду и рече́ши къ нему́, глаго́лющи: не ты́ ли, го́споди мо́й царю́, кля́лся єси́ рабѣ́ твоє́й, глаго́ля: я́ко Соломо́нъ сы́нъ тво́й и́мать ца́рствовати по мнѣ́, и то́й ся́детъ на престо́лѣ моє́мъ? и что́ я́ко воцари́ся Адо́ніа?
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἰδοὺ ἔτι λαλούσης σου ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι ὀπίσω σου καὶ πληρώσω τοὺς λόγους σου.
|
и се́, єще́ глаго́лющей тебѣ́ та́мо со царе́мъ, и а́зъ вни́ду вслѣ́дъ тебе́ и допо́лню словеса́ твоя́.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἰσῆλθε Βηρσαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸ ταμιεῖον, καὶ ὁ βασιλεὺς πρεσβύτης σφόδρα, καὶ ᾿Αβισὰγ ἡ Σωμανῖτις ἦν λειτουργοῦσα τῷ βασιλεῖ.
|
И вни́де вирсаві́а ко царю́ въ ло́жницу. И ца́рь ста́ръ зѣло́, и Авіса́гъ сумантяны́ня бя́ше служа́щи царю́.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί ἔστι σοι;
|
И приклони́ся вирсаві́а и поклони́ся царе́ви. И рече́ ца́рь: что́ ти є́сть?
|
|
17
|
17
|
|
ἡ δὲ εἶπε· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ ὤμοσας ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου τῇ δούλῃ σου λέγων· ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου.
|
Она́ же рече́: го́споди мо́й царю́, ты́ кля́лся єси́ предъ Го́сподемъ Бо́гомъ твои́мъ рабѣ́ твоє́й, глаго́ля: я́ко сы́нъ тво́й Соломо́нъ и́мать ца́рствовати по мнѣ́, и то́й ся́детъ на престо́лѣ моє́мъ:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐβασίλευσε, καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οὐκ ἔγνως·
|
и се́, ны́нѣ Адо́ніа ца́рствуєтъ, ты́ же, го́споди мо́й царю́, не вѣ́си:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ ᾿Ιωὰβ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως, καὶ τὸν Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσε.
|
и пожре́ телцы́ и а́гнцы и о́вцы во мно́жествѣ, и созва́ вся́ сы́ны царе́вы, и Авіа́ѳара жерца́ и Іоа́ва кня́зя си́лы, Соломо́на же раба́ твоєго́ не призва́:
|
|
20
|
20
|
|
καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς ᾿Ισραὴλ πρός σε. ἀπάγγειλαι αὐτοῖς τίς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν.
|
ты́ же, го́споди мо́й царю́, о́чи всего́ Ізра́иля къ тебѣ́: да возвѣсти́ши и́мъ, кто́ ся́детъ на престо́лѣ господи́на моєго́ царя́ по не́мъ:
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἔσται ὡς ἂν κοιμηθῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔσομαι ἐγὼ καὶ Σαλωμὼν ὁ υἱὸς μου ἁμαρτωλοί.
|
и бу́детъ єгда́ у́снетъ господи́нъ мо́й ца́рь со отцы́ свои́ми, и бу́ду а́зъ и сы́нъ мо́й Соломо́нъ грѣ́шни.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἰδοὺ ἔτι αὐτῆς λαλούσης μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἦλθε.
|
И се́, єще́ є́й глаго́лющей съ царе́мъ, и наѳа́нъ проро́къ пріи́де.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ· ἰδοὺ Νάθαν ὁ προφήτης· καὶ εἰσῆλθε κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
|
И возвѣсти́ша царю́, глаго́люще се́, наѳа́нъ проро́къ. И вни́де предъ лице́ царе́во, и поклони́ся царю́ предъ лице́мъ єго́ до земли́,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ εἶπε Νάθαν· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ εἶπας ᾿Αδωνίας βασιλεύσει ὀπίσω μου καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου;
|
и рече́ наѳа́нъ: го́споди мо́й царю́, ты́ ли ре́клъ єси́: Адо́ніа да ца́рствуєтъ по мнѣ́, и то́й да ся́детъ на престо́лѣ моє́мъ?
|
|
25
|
25
|
|
ὅτι κατέβη σήμερον καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα, καὶ ἰδοὺ εἰσὶν ἐσθίοντες καὶ πίνοντες ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεὺς ᾿Αδωνίας.
|
я́ко сни́де дне́сь и закла́ телцы́ и а́гнцы и о́вцы во мно́жествѣ, и созва́ вся́ сы́ны царе́вы и кня́зи си́льныхъ, и Авіа́ѳара ієре́а: и се́, су́ть яду́ще и пію́ще предъ ни́мъ, и рѣ́ша: да живе́тъ ца́рь Адо́ніа:
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν δοῦλόν σου καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσεν.
|
и мене́ самаго́ раба́ твоєго́, и садо́ка ієре́а, и ване́а сы́на Іода́єва, и Соломо́на раба́ твоєго́ не зва́:
|
|
27
|
27
|
|
εἰ διὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐγνώρισας τῷ δούλῳ σου τίς καθήσεται ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν;
|
от господи́на ли царя́ моєго́ бы́сть глаго́лъ се́й? и не сказа́лъ єси́ рабу́ твоєму́, кто́ ся́детъ на престо́лѣ господи́на моєго́ царя́ по не́мъ?
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ εἶπε· καλέσατέ μοι τὴν Βηρσαβεέ· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
И отвѣща́ ца́рь даві́дъ и рече́: призови́те ми́ вирсаві́ю. И вни́де [вирсаві́а] предъ царя́ и ста́ предъ лице́мъ єго́.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως,
|
И кля́тся ца́рь и рече́: жи́въ Госпо́дь, и́же изба́ви ду́шу мою́ от всея́ печа́ли:
|
|
30
|
30
|
|
ὅτι καθὼς ὤμοσά σοι ἐν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ λέγων ὅτι Σαλωμὼν ὁ υἱός σου βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου ἀντ᾿ ἐμοῦ, ὅτι οὕτω ποιήσω τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
|
я́коже бо кля́хтися предъ Го́сподемъ Бо́гомъ Ізра́илевымъ, глаго́ля: я́ко Соломо́нъ сы́нъ тво́й воцари́тся по мнѣ́, и то́й ся́детъ на престо́лѣ моє́мъ вмѣ́сто мене́, я́ко та́ко сотворю́ єму́ въ дне́шній де́нь.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
И преклони́ся вирсаві́а лице́мъ на зе́млю, и поклони́ся царю́ и рече́: да живе́тъ господи́нъ мо́й ца́рь даві́дъ во вѣ́ки.
|
|
32
|
32
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυίδ· καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαέ· καὶ εἰσῆλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως,
|
И рече́ ца́рь даві́дъ: призови́те мнѣ́ садо́ка жерца́ и наѳа́на проро́ка, и ване́а сы́на Іода́єва. И внидо́ша предъ царя́.
|
|
33
|
33
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐτοῖς· λάβετε τοὺς δούλους τοῦ κυρίου ὑμῶν μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἐπιβιβάσατε τὸν υἱόν μου Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τὴν ἐμὴν καὶ καταγάγετε αὐτὸν εἰς τὴν Γιών,
|
И рече́ и́мъ ца́рь: поими́те съ собо́ю рабы́ господи́на ва́шего, и всади́те сы́на моєго́ Соломо́на на мска́ моєго́, и веди́те єго́ къ гіо́ну,
|
|
34
|
34
|
|
καὶ χρισάτω αὐτὸν ἐκεῖ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ σαλπίσατε κερατίνῃ καὶ ἐρεῖτε· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών.
|
и да пома́жетъ єго́ та́мо садо́къ ієре́й и наѳа́нъ проро́къ въ царя́ надъ Ізра́илемъ, и воструби́те трубо́ю ро́жаною и рече́те: да живе́тъ ца́рь Соломо́нъ:
|
|
35
|
35
|
|
καὶ καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου καὶ βασιλεύσει ἀντ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν.
|
и изыди́те вслѣ́дъ єго́, и вни́детъ, и ся́детъ на престо́лѣ моє́мъ, и то́й воцари́тся вмѣ́сто мене́: и а́зъ заповѣ́дахъ, да бу́детъ властели́нъ надъ Ізра́илемъ и Іу́дою.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· γένοιτο οὕτως· πιστώσαι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως.
|
И отвѣща́ ване́а сы́нъ Іода́євъ царю́ и рече́: бу́ди та́ко: да утверди́тъ Госпо́дь Бо́гъ глаго́лъ се́й господи́на моєго́ царя́:
|
|
37
|
37
|
|
καθὼς ἦν Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὕτως εἴη μετὰ Σαλωμὼν καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαυίδ.
|
я́коже бѣ́ Госпо́дь со господи́номъ мои́мъ царе́мъ, та́ко да бу́детъ и съ Соломо́номъ, и да возвели́читъ престо́лъ єго́ па́че престо́ла господи́на моєго́ царя́ даві́да.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ κατέβη Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν τὸν Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαυὶδ καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὴν Γιών.
|
И сни́де садо́къ ієре́й и наѳа́нъ проро́къ, и ване́а сы́нъ Іода́євъ, и хереѳѳі́ и фелеѳѳі́, и всади́ша Соломо́на на мска́ царя́ даві́да, и возведо́ша єго́ къ гіо́ну:
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ἔλαβε Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἔχρισε τὸν Σαλωμὼν καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ, καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαός· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών.
|
и взя́ садо́къ ієре́й ро́гъ съ єле́ємъ от ски́ніи, и пома́за Соломо́на, и воструби́ трубо́ю ро́жаною, и рѣ́ша вси́ лю́діє: да живе́тъ ца́рь Соломо́нъ.
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐχόρευον ἐν χοροῖς καὶ εὐφραινόμενοι εὐφροσύνην μεγάλην, καὶ ἐρράγη ἡ γῆ ἐν τῇ φωνῇ αὐτῶν.
|
И взыдо́ша вси́ лю́діє вслѣ́дъ єго́ и ликова́ша въ ли́цѣхъ, и веселя́хуся весе́ліємъ вели́кимъ, и разсѣ́деся земля́ от гла́са и́хъ.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ ἤκουσεν ᾿Αδωνίας καὶ πάντες οἱ κλητοὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτοὶ συνετέλεσαν φαγεῖν· καὶ ἤκουσεν ᾿Ιωὰβ τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ εἶπε· τίς ἡ φωνὴ τῆς πόλεως ἠχούσης;
|
И слы́ша Адо́ніа и вси́ зва́нніи єго́, и ті́и сконча́ша уже́ яду́ще. И слы́ша Іоа́въ гла́съ трубы́ ро́жаны и рече́: кі́й гла́съ є́сть гра́да шумя́ща?
|
|
42
|
42
|
|
ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἰδοὺ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως εἰσῆλθε, καὶ εἶπεν ᾿Αδωνίας· εἴσελθε, ὅτι ἀνὴρ δυνάμεως εἶ σύ, καὶ ἀγαθὰ εὐαγγέλισαι.
|
И єще́ єму́ глаго́лющу, и се́, Іонаѳа́нъ сы́нъ Авіа́ѳара ієре́а пріи́де. И рече́ Адо́ніа: вни́ди, я́ко му́жъ си́лы ты́ єси́, и блага́я возвѣсти́.
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· καὶ μάλα ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐβασίλευσε τὸν Σαλωμών·
|
И отвѣща́ Іонаѳа́нъ и рече́: извѣ́стно, господи́нъ на́шъ ца́рь даві́дъ поста́ви Соломо́на царе́мъ:
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν τὸν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ τὸν Χερεθὶ καὶ τὸν Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως·
|
и посла́ съ ни́мъ ца́рь садо́ка ієре́а и наѳа́на проро́ка, и ване́а сы́на Іода́єва, и хереѳѳі́ и фелеѳѳі́, и всади́ша єго́ на мска́ царе́ва:
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ἔχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἐν τῇ Γιών, καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν εὐφραινόμενοι καὶ ἤχησεν ἡ πόλις· αὕτη ἡ φωνὴ ἣν ἠκούσατε.
|
и пома́заша єго́ садо́къ ієре́й и наѳа́нъ проро́къ на ца́рство въ гіо́нѣ, и взыдо́ша отту́ду веселя́щеся, и возшумѣ́ гра́дъ: се́й гла́съ, єго́же слы́шасте:
|
|
46
|
46
|
|
καὶ ἐκάθισε Σαλωμὼν ἐπὶ θρόνον βασιλείας,
|
и сѣ́де Соломо́нъ на престо́лѣ ца́рстѣмъ:
|
|
47
|
47
|
|
καὶ εἰσῆλθον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαυὶδ λέγοντες· ἀγαθύναι ὁ Θεὸς τὸ ὄνομα Σαλωμὼν ὑπὲρ τὸ ὄνομά σου καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν κοίτην,
|
и внидо́ша раби́ царе́вы благослови́ти господи́на на́шего царя́ даві́да, глаго́люще: да ублажи́тъ Бо́гъ и́мя Соломо́на сы́на твоєго́ па́че и́мене твоєго́, и да возвели́читъ престо́лъ єго́ па́че престо́ла твоєго́: и поклони́ся ца́рь на одрѣ́ своє́мъ,
|
|
48
|
48
|
|
καί γε οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἔδωκε σήμερον ἐκ τοῦ σπέρματός μου καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοί μου βλέπουσι.
|
и си́це рече́ ца́рь: благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, и́же даде́ дне́сь от сѣ́мене моєго́ сѣдя́ща на престо́лѣ моє́мъ, и о́чи мои́ ви́дятъ.
|
|
49
|
49
|
|
Καὶ ἐξέστησαν πάντες οἱ κλητοὶ τοῦ ᾿Αδωνίου καὶ ἦλθον ἀνὴρ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
|
И ужасо́шася у́жасомъ, и воста́ша вси́ зва́нніи Адо́нієвы, и отъи́де кі́йждо путе́мъ свои́мъ.
|
|
50
|
50
|
|
καὶ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη ἀπὸ προσώπου Σαλωμὼν καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἐπελάβετο τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
|
И Адо́ніа убоя́ся от лица́ Соломо́ня, и воста́ и отъи́де, и я́тся за ро́гъ олтаря́.
|
|
51
|
51
|
|
καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες· ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη τὸν βασιλέα Σαλωμὼν καὶ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου λέγων· ὀμοσάτω μοι σήμερον Σαλωμών, εἰ οὐ θανατώσει τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ.
|
И возвѣсти́ша Соломо́ну, глаго́люще: се́, Адо́ніа убоя́ся царя́ Соломо́на, и держи́тся за ро́гъ олтаря́, глаго́ля: да клене́тмися дне́сь ца́рь Соломо́нъ, я́ко не убіє́тъ раба́ своєго́ ору́жіємъ.
|
|
52
|
52
|
|
καὶ εἶπε Σαλωμών· ἐὰν γένηται εἰς υἱὸν δυνάμεων, εἰ πεσεῖται τῶν τριχῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ἐὰν κακία εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ, θανατωθήσεται.
|
И рече́ Соломо́нъ: а́ще бу́детъ сы́нъ си́лы, ни вла́съ главы́ єго́ упаде́тъ на зе́млю: а́ще же зло́ба обря́щется въ не́мъ, у́мретъ.
|
|
53
|
53
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ κατήνεγκαν αὐτὸν ἀπάνωθεν τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ εἰσῆλθε καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ Σαλωμών, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαλωμών· δεῦρο εἰς τὸν οἶκόν σου.
|
И посла́ ца́рь Соломо́нъ, и сведо́ша єго́ со олтаря́. И вни́де, и поклони́ся царю́ Соломо́ну. И рече́ єму́ Соломо́нъ: иди́ въ до́мъ сво́й.
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава 2
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἤγγισαν αἱ ἡμέραι Δαυὶδ ἀποθανεῖν αὐτόν, καὶ ἀπεκρίνατο Σαλωμὼν υἱῷ αὐτοῦ λέγων·
|
И прибли́жишася даві́ду дні́є умре́ти єму́, и заповѣ́да Соломо́ну сы́ну своєму́, глаго́ля:
|
|
2
|
2
|
|
ἐγώ εἰμι πορεύομαι ἐν ὁδῷ πάσης τῆς γῆς· καὶ ἰσχύσεις καὶ ἔσῃ εἰς ἄνδρα.
|
а́зъ отхожду́ въ пу́ть всея́ земли́: ты́ же крѣпи́ся, и бу́ди му́жъ соверше́нъ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ φυλάξεις φυλακὴν Κυρίου Θεοῦ σου τοῦ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ, φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα τὰ γεγραμμένα ἐν τῶ νόμῳ Μωυσέως· ἵνα συνήσῃς ἃ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι,
|
и сохрани́ завѣ́тъ Го́спода Бо́га твоєго́, є́же ходи́ти во всѣ́хъ путе́хъ єго́, храни́ти за́повѣди єго́ и оправда́нія єго́, и судьбы́ єго́ и свидѣ́нія єго́, пи́санная въ зако́нѣ Моисе́овѣ: да разумѣ́єши я́же сотвори́ши по всѣ́мъ, єли́ка заповѣ́дахъ тебѣ́:
|
|
4
|
4
|
|
ἵνα στήσῃ Κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐλάλησε λέγων· ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν ὁδὸν αὐτῶν πορεύεσθαι ἐνώπιόν μου ἐν ἀληθείᾳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτῶν λέγων· οὐκ ἐξολοθρευθήσεταί σοι ἀνὴρ ἐπάνωθεν θρόνου ᾿Ισραήλ.
|
да утверди́тъ Госпо́дь сло́во своє́, є́же рече́ о мнѣ́, глаго́ля: а́ще сохраня́тъ сы́нове твои́ пути́ своя́, є́же ходи́ти предо мно́ю во и́стинѣ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и все́ю душе́ю своє́ю, глаго́ля: не искорени́тся тебѣ́ му́жъ съ престо́ла Ізра́илева:
|
|
5
|
5
|
|
καί γε σὺ ἔγνως ὅσα ἐποίησέ μοι ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας, ὅσα ἐποίησε τοῖς δυσὶν ἄρχουσι τῶν δυνάμεων ᾿Ισραήλ, τῷ ᾿Αβεννὴρ υἱῷ Νὴρ καὶ τῷ ᾿Αμεσσαΐ υἱῷ ᾿Ιεθέρ, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς καὶ ἔταξε τὰ αἵματα πολέμου ἐν εἰρήνῃ καὶ ἔδωκεν αἷμα ἀθῷον ἐν τῇ ζώνῃ αὐτοῦ τῇ ἐν τῇ ὀσφύϊ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὑποδήματι αὐτοῦ τῷ ἐν τῶ ποδὶ αὐτοῦ·
|
и ты́ вѣ́си, єли́ка сотвори́ мнѣ́ Іоа́въ сы́нъ сару́инъ, єли́ка сотвори́ двѣма́ воєво́дама си́лъ Ізра́илевыхъ, Авени́ру сы́ну ни́рову и Амесса́ю сы́ну Ієѳе́рову, и уби́ и́хъ, и излія́ кро́ви бра́ни въ ми́рѣ, и даде́ кро́вь непови́нныхъ на по́ясѣ своє́мъ, и́же на чре́слѣхъ єго́, и на сапозѣ́ своє́мъ су́щемъ на нозѣ́ єго́:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ποιήσεις κατὰ τὴν σοφίαν σου καὶ οὐ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ εἰς ᾅδου·
|
и сотвори́ши по му́дрости твоє́й, и не сведе́ши ста́рости єго́ съ ми́ромъ во а́дъ:
|
|
7
|
7
|
|
καὶ τοῖς υἱοῖς Βερζελλὶ τοῦ Γαλααδίτου ποιήσεις ἔλεος, καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου, ὅτι οὕτως ἤγγισάν μοι ἐν τῷ με ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
|
сыно́мъ же верзеллі́и Галааді́тина сотвори́ши ми́лость, и да бу́дутъ съ яду́щими трапе́зу твою́: я́ко та́ко прибли́жишася мнѣ́, внегда́ бѣжа́ти мнѣ́ от лица́ Авессало́ма бра́та твоєго́:
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱὸς τοῦ ᾿Ιεμενὶ ἐκ Βαουρίμ, καὶ αὐτὸς κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπορευόμην εἰς Παρεμβολάς, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς ἀπαντήν μου εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ ὤμοσα αὐτῷ ἐν Κυρίῳ λέγων· εἰ θανατώσω σε ἐν ρομφαίᾳ·
|
и се́, съ тобо́ю Семе́й сы́нъ Гира́нь сы́нъ Іємені́инъ от ваурі́ма, и то́й прокля́ мя прокля́тіємъ го́рькимъ, въ де́нь въ о́ньже исхожда́хъ въ полки́: и то́й сни́де на срѣ́теніє ми́ на Іорда́нъ, и кля́хся єму́ о Го́сподѣ, глаго́ля: не убію́ тя ору́жіємъ:
|
|
9
|
9
|
|
καὶ οὐ μὴ ἀθῳώσῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ σοφὸς εἶ σὺ καὶ γνώσῃ ἃ ποιήσεις αὐτῷ, καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾅδου.
|
и да не обезвини́ши єго́, я́ко му́жъ му́дръ єси́ ты́, и увѣ́си что́ сотвори́ши єму́, и сведе́ши ста́рость єго́ съ кро́вію во а́дъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐκοιμήθη Δαυὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ.
|
И у́спе даві́дъ со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ даві́довѣ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς ἐβασίλευσε Δαυὶδ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη· ἐν Χεβρὼν ἐβασίλευσεν ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τριακοντατρία ἔτη.
|
И бы́сть дні́й, въ ня́же ца́рствова даві́дъ во Ізра́или, четы́редесять лѣ́тъ: въ Хевро́нѣ ца́рствова се́дмь лѣ́тъ, во Ієрусали́мѣ же три́десять три́ лѣ́та.
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ Σαλωμὼν ἐκάθισεν ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ υἱὸς ἐτῶν δώδεκα καὶ ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ σφόδρα.
|
И Соломо́нъ сѣ́де на престо́лѣ даві́да отца́ своєго́ сы́нъ двана́десяти лѣ́тъ, и угото́вася ца́рствіє єго́ зѣло́.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγὶθ πρὸς Βηρσαβεὲ μητέρα Σαλωμὼν καὶ προσεκύνησεν αὐτῇ. ἡ δὲ εἶπεν· εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου; καὶ εἶπεν· εἰρήνη·
|
И вни́де Адо́ніа сы́нъ Аггі́ѳинъ къ вирсаві́и ма́тери Соломо́ни, и поклони́ся є́й. Она́ же рече́: ми́ръ ли вхо́дъ тво́й? И рече́: ми́ръ.
|
|
14
|
14
|
|
λόγος μοι πρός σε· καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάλησον.
|
И рече́: сло́во мнѣ́ къ тебѣ́. И рече́ єму́: глаго́ли.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῇ· σὺ οἶδας, ὅτι ἐμοὶ ἦν βασιλεία καὶ ἐπ᾿ ἐμὲ ἔθετο πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς βασιλέα, καὶ ἐστράφη ἡ βασιλεία καὶ ἐγένετο τῷ ἀδελφῷ μου, ὅτι παρὰ Κυρίου ἐγενήθη αὐτῷ·
|
И рече́ є́й: ты́ вѣ́си, я́ко мнѣ́ бѣ́ ца́рство, и на мя́ ве́сь Ізра́иль положи́ лице́ своє́, є́же ца́рствовати, и обрати́ся ца́рство, и бы́сть бра́ту моєму́, я́ко от Го́спода бы́сть єму́:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ νῦν αἴτησιν μίαν ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Βηρσαβεέ· λάλει.
|
и ны́нѣ проше́нія єди́наго а́зъ прошу́ от тебе́, не отврати́ лица́ своєго́. И рече́ єму́ вирсаві́а: глаго́ли.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰπὸν δὴ πρὸς Σαλωμὼν τὸν βασιλέα, ὅτι οὐκ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ δώσει μοι τὴν ᾿Αβισὰγ τὴν Σωμανῖτιν εἰς γυναῖκα.
|
И рече́ къ не́й: рцы́ къ Соломо́ну царю́, я́ко не и́мать отврати́ти лица́ своєго́ от тебе́, и дабы́ ми́ да́лъ Авіса́гу сумантяны́ню въ жену́.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπε Βηρσαβεέ· καλῶς· ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ τῷ βασιλεῖ.
|
И рече́ вирсаві́а: до́брѣ, а́зъ и́мамъ глаго́лати о тебѣ́ къ царю́.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἰσῆλθε Βηρσαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμὼν λαλῆσαι αὐτῷ περὶ ᾿Αδωνίου. καὶ ἐξανέστη ὁ βασιλεὺς εἰς ἀπαντὴν αὐτῇ καὶ κατεφίλησεν αὐτὴν καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἐτέθη θρόνος τῇ μητρὶ τοῦ βασιλέως καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.
|
И вни́де вирсаві́а предъ царя́ Соломо́на глаго́лати єму́ о Адо́ніи. И воста́ ца́рь на срѣ́теніє є́й, и поклони́ся є́й, и сѣ́де на престо́лѣ своє́мъ: и поста́виша престо́лъ другі́й ма́тери царе́вѣ, и сѣ́де одесну́ю єго́,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· αἴτησιν μίαν μικρὰν ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· αἴτησαι, μῆτερ ἐμή, καὶ οὐκ ἀποστρέψω σε.
|
и рече́ єму́: проше́нія ма́ла єди́наго а́зъ прошу́ у тебе́, не отврати́ лица́ моєго́. И рече́ къ не́й ца́рь: проси́, ма́ти моя́, я́ко не отвращу́ся от тебе́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶπε· δοθήτω δὴ ᾿Αβισὰγ ἡ Σωμανῖτις τῷ ᾿Αδωνίᾳ τῷ ἀδελφῷ σου εἰς γυναῖκα.
|
И рече́: да́ждь Авіса́гу сумантяны́ню Адо́ніи бра́ту твоєму́ въ жену́.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ εἶπε τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ ἱνατί σὺ ᾔτησαι τὴν ᾿Αβισὰγ τῷ ᾿Αδωνίᾳ; καὶ αἴτησαι αὐτῷ τὴν βασιλείαν, ὅτι οὗτος ἀδελφός μου ὁ μέγας ὑπὲρ ἐμέ, καὶ αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ ὁ ἱερεὺς καὶ αὐτῷ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ἀρχιστράτηγος ἑταῖρος.
|
И отвѣща́ ца́рь Соломо́нъ и рече́ ма́тери своє́й: вску́ю ты́ про́сиши Авіса́ги сумантяны́ни Адо́ніи? єще́ проси́ єму́ и ца́рства, я́ко то́й бра́тъ мо́й бо́лшій мене́, и єму́ Авіа́ѳаръ ієре́й, и єму́ Іоа́въ сы́нъ сару́инъ воєво́да дру́гъ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν κατὰ τοῦ Κυρίου λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐλάλησεν ᾿Αδωνίας τὸν λόγον τοῦτον·
|
И кля́тся ца́рь Соломо́нъ Го́сподемъ, глаго́ля: сія́ да сотвори́тъ мнѣ́ Бо́гъ и сія́ да приложи́тъ, я́ко на ду́шу свою́ глаго́ла Адо́ніа сло́во сіє́:
|
|
24
|
24
|
|
καὶ νῦν ζῇ Κύριος, ὃς ἡτοίμασέ με καὶ ἔθετό με ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ αὐτὸς ἐποίησέ μοι οἶκον, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, ὅτι σήμερον θανατωθήσεται ᾿Αδωνίας.
|
и ны́нѣ жи́въ Госпо́дь, и́же угото́ва мя́, и посади́ мя на престо́лѣ отца́ моєго́ даві́да, и то́й сотвори́ ми до́мъ, я́коже глаго́ла Госпо́дь, я́ко дне́сь у́мретъ Адо́ніа.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἐν χειρὶ Βαναίου υἱοῦ ᾿Ιωδαὲ καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανεν ᾿Αδωνίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
И посла́ ца́рь Соломо́нъ руко́ю ване́а сы́на Іода́єва, и уби́ єго́, и у́мре Адо́ніа въ то́й де́нь.
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ τῷ ᾿Αβιάθαρ τῷ ἱερεῖ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀπότρεχε σὺ εἰς ᾿Αναθὼθ εἰς ἀγρόν σου, ὅτι ἀνὴρ θανάτου εἶ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, καὶ οὐ θανατώσω σε, ὅτι ᾖρας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ὅτι ἐκακουχήθης ἐν πᾶσιν, οἷς ἐκακουχήθη ὁ πατήρ μου.
|
И Авіа́ѳару ієре́ю рече́ ца́рь: тецы́ ты́ во Анаѳо́ѳъ на село́ твоє́, я́ко му́жъ сме́рти єси́ ты́ въ дне́шній де́нь, но не умерщвлю́ тебе́, я́ко носи́лъ єси́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня предъ отце́мъ мои́мъ [даві́домъ], и я́ко озло́бленъ бы́лъ єси́ во всѣ́хъ, и́миже озло́бленъ бѣ́ оте́цъ мо́й.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐξέβαλε Σαλωμὼν τὸν ᾿Αβιάθαρ τοῦ μὴ εἶναι ἱερέα τοῦ Κυρίου, πληρωθῆναι τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν οἶκον ῾Ηλὶ ἐν Σηλώμ.
|
И изгна́ Соломо́нъ Авіа́ѳара, є́же не бы́ти єму́ ієре́ємъ Госпо́днимъ, я́коже сбы́тися словеси́ Госпо́дню, є́же глаго́ла на до́мъ илі́євъ въ Сило́мѣ.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθεν ἕως ᾿Ιωὰβ υἱοῦ Σαρουΐας (ὅτι ᾿Ιωὰβ ἦν κεκλικὼς ὀπίσω ᾿Αδωνίου, καὶ ὀπίσω Σαλωμὼν οὐκ ἔκλινε), καὶ ἔφυγεν ᾿Ιωὰβ εἰς τὸ σκήνωμα τοῦ Κυρίου καὶ κατέσχε τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
|
И слу́хъ до́йде до Іоа́ва сы́на сару́ина, я́ко Іоа́въ послѣ́дова Адо́ніи, и въ слѣ́дъ Соломо́нь не уклони́ся. И бѣжа́ Іоа́въ въ ски́нію Госпо́дню, и я́тся рого́въ олтаре́выхъ.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι πέφυγεν ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Κυρίου καὶ ἰδοὺ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωὰβ λέγων· τί γέγονέ σοι, ὅτι πέφυγας εἰς τὸ θυσιαστήριον; καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ὅτι ἐφοβήθην ἀπὸ προσώπου σου, καὶ ἔφυγον πρὸς Κύριον. καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν τὸν Βαναίου υἱὸν ᾿Ιωδαὲ λέγων· πορεύου καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάψον αὐτόν.
|
И возвѣсти́ша Соломо́ну, глаго́люще: я́ко бѣжа́ Іоа́въ въ ски́нію Госпо́дню, и се́, держи́тся рого́въ олтаре́выхъ. И посла́ ца́рь Соломо́нъ ко Іоа́ву, глаго́ля: что́ ти бы́сть, я́ко убѣжа́лъ єси́ во олта́рь? И рече́ Іоа́въ: я́ко убоя́хся от лица́ твоєго́, и бѣжа́хъ ко Го́споду. И посла́ Соломо́нъ ване́а сы́на Іода́єва, глаго́ля: иди́, и убі́й єго́, и погреби́ єго́.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἦλθε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ πρὸς ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Κυρίου καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ἔξελθε. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· οὐκ ἐκπορεύομαι, ὅτι ὧδε ἀποθανοῦμαι. καὶ ἐπέστρεψε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ λέγων· τάδε λελάληκεν ᾿Ιωὰβ καὶ τάδε ἀποκέκριταί μοι.
|
И пріи́де ване́а сы́нъ Іода́євъ ко Іоа́ву въ ски́нію Госпо́дню, и рече́ єму́: сія́ глаго́летъ ца́рь: изы́ди. И рече́ Іоа́въ: не изы́ду, но да здѣ́ умру́. И возврати́ся ване́а сы́нъ Іода́євъ и рече́ царю́, глаго́ля: сія́ глаго́ла Іоа́въ и сія́ отвѣща́ мнѣ́.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· πορεύου καὶ ποίησον αὐτῷ καθὼς εἴρηκε, καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάψεις αὐτὸν καὶ ἐξαρεῖς σήμερον τὸ αἷμα, ὃ δωρεὰν ἐξέχεεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου·
|
И рече́ єму́ ца́рь: иди́ и сотвори́ єму́, я́коже рече́, и убі́й єго́, и погреби́ єго́, и отими́ дне́сь кро́вь, ю́же ту́не пролія́ Іоа́въ, от мене́ и от до́му отца́ моєго́:
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἐπέστεψε Κύριος τὸ αἷμα τῆς ἀδικίας αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, ὡς ἀπήντησε τοῖς δυσὶν ἀνθρώποις τοῖς δικαίοις καὶ ἀγαθοῖς ὑπὲρ αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὁ πατήρ μου Δαυὶδ οὐκ ἔγνω τὸ αἷμα αὐτῶν, τὸν ᾿Αβεννὴρ υἱὸν Νὴρ ἀρχιστράτηγον ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Αμεσσὰ υἱὸν ᾿Ιεθὲρ ἀρχιστράτηγον ᾿Ιούδα·
|
и возврати́ Госпо́дь кро́вь непра́вды єго́ на главу́ єго́, я́коже нападе́ на два́ му́жа пра́ведна и бла́га па́че єго́, и уби́ и́хъ ору́жіємъ: и оте́цъ мо́й даві́дъ не разумѣ́ кро́ве и́хъ, Авени́ра сы́на ни́рова, воєво́ду Ізра́илева, и Амесса́я сы́на Ієѳе́рова, воєво́ду Іу́дина:
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἐπεστράφη τὰ αἵματα αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἰς κεφαλὴν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ τῷ θρόνῳ αὐτοῦ γένοιτο εἰρήνη ἕως αἰῶνος παρὰ Κυρίου.
|
и возврати́ся кро́вь и́хъ на главу́ єго́ и на главу́ сѣ́мене єго́ во вѣ́ки: даві́ду же и сѣ́мени єго́, и до́му єго́, и престо́лу єго́ ми́ръ да бу́детъ до вѣ́ка от Го́спода.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἀνέβη Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ ἀπήντησε αὐτῷ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἔθαψεν αὐτὸν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
|
И взы́де ване́а сы́нъ Іода́євъ и нападе́ на него́, и уби́ єго́, и погребе́ єго́ въ дому́ єго́ въ пусты́ни.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸν Βαναίου υἱὸν ᾿Ιωδαὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν στρατηγίαν· καὶ ἡ βασιλεία κατωρθοῦτο ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα ἔδωκεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἰς ἱερέα πρῶτον ἀντὶ ᾿Αβιάθαρ. 35α Καὶ ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ πλάτος καρδίας, ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν. 35β καὶ ἐπληθύνθη ἡ φρόνησις Σαλωμὼν σφόδρα ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων υἱῶν ἀρχαίων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου. 35γ καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα Φαραὼ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς πόλιν Δαυὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ τὸν οἶκον Κυρίου ἐν πρώτοις καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κυκλόθεν· ἐν ἑπτὰ ἔτεσιν ἐποίησε καὶ συνετέλεσε. 35δ καὶ ἦν τῷ Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδας αἴροντες ἄρσιν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λατόμων ἐν τῷ ὄρει. 35ε καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ὑποστηρίγματα καὶ τοὺς λουτῆρας τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς στύλους καὶ τὴν κρήνην τῆς αὐλῆς καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν. 35ζ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν καὶ τὰς ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ διέκοψε τὴν πόλιν Δαυίδ· οὕτως θυγάτηρ Φαραὼ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς πόλεως Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς, ὃν ᾠκοδόμησεν αὐτῇ· τότε ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν. 35η καὶ Σαλωμὼν ἀνέφερε τρεῖς ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ὁλοκαυτώσεις καὶ εἰρηνικὰς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ᾠκοδόμησε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐθυμία ἐνώπιον Κυρίου, καὶ συνετέλεσε τὸν οἶκον. 35θ καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες οἱ καθεσταμένοι ἐπὶ τὰ ἔργα τοῦ Σαλωμών· τρεῖς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι ἐπιστάται τοῦ λαοῦ τῶν ποιούντων τὰ ἔργα. 35ι καὶ ᾠκοδόμησε τὴν ᾿Ασσοὺρ καὶ τὴν Μαγδὼ καὶ τὴν Γαζὲρ καὶ τὴν Βαιθωρὼν τὴν ἐπάνω καὶ τὰ Βααλάθ· 35κ πλὴν μετὰ τὸ οἰκοδομῆσαι αὐτὸν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ, μετὰ ταῦτα ᾠκοδόμησε τὰς πόλεις ταύτας. 35λ καὶ ἐν τῷ ἔτι Δαυὶδ ζῆν ἐνετείλατο τῷ Σαλωμὼν λέγων· ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱὸς τοῦ σπέρματος τοῦ ᾿Ιεμενὶ ἐκ Χεβρών· 35μ οὗτος κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐπορευόμην εἰς Παρεμβολάς, 35ν καὶ αὐτὸς κατέβαινεν εἰς ἀπαντὴν μοι ἐπὶ τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ὤμοσα αὐτῷ κατὰ τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ θανατωθήσεται ἐν ρομφαίᾳ· 35ξ καὶ νῦν μὴ ἀθωώσῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ φρόνιμος σὺ καὶ γνώσῃ ἃ ποιήσεις αὐτῷ, καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾅδου.
|
И поста́ви ца́рь Соломо́нъ ване́а сы́на Иода́єва вмѣ́сто єго́ надъ во́инствомъ: ца́рство же управля́шеся во Иєрусали́мѣ. И садо́ка иєре́а даде́ Соломо́нъ ца́рь во иєре́а пе́рваго вмѣ́сто Авіа́ѳара. И даде́ Госпо́дь смы́слъ Соломо́ну и прему́дрость мно́гу зѣло́, и широту́ се́рдца, я́коже песо́къ и́же при мо́ри: и испо́лнися ра́зума Соломо́нъ па́че ра́зума всѣ́хъ дре́внихъ сыно́въ и па́че всѣ́хъ му́дрыхъ Єги́петскихъ. И поя́тъ дще́рь фарао́ню, и введе́ ю́ во гра́дъ дави́довъ, до́ндеже сконча́ себѣ́ зда́ти до́мъ сво́й, и до́мъ Госпо́день въ пе́рвыхъ, и стѣ́ну Иєрусали́ма о́крестъ: въ се́дмь лѣ́тъ сотвори́ и сконча́. И бя́ше у Соломо́на се́дмьдесятъ ты́сящъ [муже́й] нося́щихъ бремена́, и о́смьдесятъ ты́сящъ каменосѣ́чцевъ въ горѣ́. И сотвори́ Соломо́нъ мо́ре, и подкрѣпле́нія, и ба́ни вели́кія, и столпы́, и исто́чникъ дво́рный, и мо́ре мѣ́дяноє: и созда́ краєгра́діє, и забра́ла надъ ни́мъ, и разсѣче́ гра́дъ дави́довъ. Та́ко дщи́ фарао́ня пре́йде от гра́да дави́дова въ до́мъ сво́й, єго́же созда́ є́й: тогда́ созда́ краєгра́діє. И Соломо́нъ возноша́ше три́жды въ лѣ́то всесожже́нія и ми́рная на олта́рь, єго́же созда́ Го́сподеви, и кадя́ше предъ Го́сподемъ, и соверши́ до́мъ. И сі́и старѣ́йшины приста́влени надъ дѣла́ми Соломо́ними, три́ ты́сящы и ше́сть со́тъ приста́вникъ за людьми́ дѣ́лающими дѣ́ло. И созда́ Ассу́ръ, и Магдо́нъ и газе́ръ, и веѳоро́нъ вы́шній и Валала́ѳъ: оба́че по созда́ніи до́му Госпо́дня и стѣны́ Иєрусали́мскія о́крестъ, по си́хъ созда́ гра́ды сія́. И єще́ жи́въ сы́й дави́дъ, заповѣ́да Соломо́ну глаго́ля: се́, съ тобо́ю Семе́й сы́нъ Гира́нь, сы́нъ сѣ́мене Іємені́ина, от Хевро́на: се́й кля́ше мя́ кля́твою укори́зненною, въ де́нь въ о́ньже идо́хъ въ полки́: и то́й сни́де въ срѣ́теніє ми́ на Іорда́нъ, и кля́хся єму́ Го́сподемъ, глаго́ля, я́ко не умерщвлю́ єго́ ору́жіємъ: и ны́нѣ да не обезвини́ши єго́, я́ко му́жъ смы́сленъ єси́ ты́, и разумѣ́єши я́же сотвори́ши єму́, и сведе́ши ста́рость єго́ съ кро́вію во а́дъ.
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τὸν Σεμεΐ καὶ εἶπεν αὐτῷ· οἰκοδόμησον σεαυτῷ οἶκον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κάθου ἐκεῖ καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ ἐκεῖθεν οὐδαμοῦ·
|
И посла́въ ца́рь Соломо́нъ, призва́ Семе́а и рече́ єму́: сози́жди себѣ́ до́мъ во Ієрусали́мѣ и сѣди́ та́мо, и не исходи́ отту́ду ника́може:
|
|
37
|
37
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐξόδου σου καὶ διαβήσῃ τὸν χειμάρρουν Κέδρων, γινώσκων γνώσῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου. καὶ ὥρκισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
и бу́детъ въ де́нь исхо́да твоєго́, и пре́йдеши пото́къ ке́дрскій, разумѣ́я разумѣ́й, я́ко сме́ртію у́мреши: кро́вь твоя́ бу́детъ на главѣ́ твоє́й. И закля́тъ єго́ ца́рь въ де́нь то́й.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ εἶπε Σεμεΐ πρὸς τὸν βασιλέα· ἀγαθὸν τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ· οὕτω ποιήσει ὁ δοῦλός σου. καὶ ἐκάθισε Σεμεΐ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τρία ἔτη.
|
И рече́ Семе́й къ царю́: бла́гъ глаго́лъ, єго́же глаго́лалъ єси́, го́споди мо́й царю́: та́ко сотвори́тъ ра́бъ тво́й. И сѣ́де Семе́й во Ієрусали́мѣ три́ лѣ́та.
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὰ τρία ἔτη καὶ ἀπέδρασαν δύο δοῦλοι τοῦ Σεμεΐ πρὸς ᾿Αγχοὺς υἱὸν Μααχὰ βασιλέα Γέθ, καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σεμεΐ λέγοντες· ἰδοὺ οἱ δοῦλοί σου ἐν Γέθ.
|
И бы́сть по тріє́хъ лѣ́тѣхъ, и бѣжа́ста два́ раба́ Семе́ина ко агху́су сы́ну мааха́ину, царю́ ге́ѳску. И возвѣсти́ша Семе́ю, глаго́люще: се́, раби́ твои́ во ге́ѳѣ.
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἀνέστη Σεμεΐ καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γὲθ πρὸς ᾿Αγχοὺς τοῦ ἐκζητῆσαι τοὺ δούλους αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθη Σεμεΐ καὶ ἤγαγε τοὺς δούλους αὐτοῦ ἐκ Γέθ.
|
И воста́ Семе́й, и осѣдла́ осля́ своє́, и и́де во ге́ѳъ ко агху́су взыска́ти рабы́ своя́: и по́йде Семе́й, и приведе́ рабы́ своя́ от ге́ѳа.
|
|
41
|
41
|
|
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι ἐπορεύθη Σεμεΐ ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς Γέθ, καὶ ἀπέστρεψε τοὺς δούλους αὐτοῦ,
|
И возвѣсти́ша Соломо́ну, глаго́люще: я́ко Семе́й ходи́ изъ Ієрусали́ма въ ге́ѳъ и возврати́ рабы́ своя́.
|
|
42
|
42
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσε τὸν Σεμεΐ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· οὐχὶ ὥρκισά σε κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ ἐπεμαρτυράμην σοι λέγων· ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐξέλθῃς ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πορευθῇς εἰς δεξιὰ ἢ ἀριστερά, γινώσκων γνώσῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ;
|
И посла́ ца́рь и призва́ Семе́а и рече́ къ нему́: не закля́хъ ли тя́ Го́сподемъ, и засвидѣ́телствовахъ тебѣ́, глаго́ля: въ о́ньже а́ще де́нь изы́деши изъ Ієрусали́ма и по́йдеши на де́сно или́ на шу́єє, разумѣ́я разумѣ́й, я́ко сме́ртію у́мреши? и ре́клъ ми́ єси́: бла́гъ глаго́лъ, єго́же слы́шахъ:
|
|
43
|
43
|
|
καὶ τί ὅτι οὐκ ἐφύλαξας τὸν ὅρκον Κυρίου καὶ τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετειλάμην κατὰ σοῦ;
|
и что́ я́ко не сохрани́лъ єси́ кля́твы Госпо́дни и за́повѣди, ю́же заповѣ́дахъ на тя́?
|
|
44
|
44
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμεΐ· σὺ οἶδας πᾶσαν τὴν κακίαν σου, ἣν οἶδεν ἡ καρδία σου, ἃ ἐποίησας Δαυὶδ τῷ πατρί μου, καὶ ἀνταπέδωκε Κύριος τὴν κακίαν σου εἰς κεφαλήν σου·
|
И рече́ ца́рь къ Семе́ю: ты́ вѣ́си всю́ зло́бу твою́, ю́же вѣ́сть се́рдце твоє́, я́же сотвори́лъ єси́ даві́ду отцу́ моєму́: и возврати́ Госпо́дь зло́бу твою́ на главу́ твою́:
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν εὐλογημένος, καὶ ὁ θρόνος Δαυὶδ ἔσται ἕτοιμος ἐνώπιον Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и ца́рь Соломо́нъ благослове́нъ, и престо́лъ даві́довъ бу́детъ гото́въ предъ Го́сподемъ во вѣ́ки.
|
|
46
|
46
|
|
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τῷ Βαναίᾳ υἱῷ ᾿Ιωδαέ, καὶ ἐξῆλθε καὶ ἀνεῖλεν αὐτὸν καὶ ἀπέθανε. 46α Καὶ ἦν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν φρόνιμος σφόδρα, καὶ σοφός, καὶ ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ πολλοὶ σφόδρα, ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ χαίροντες. 46β καὶ Σαλωμὼν ἦν ἄρχων ἐν πάσαις ταῖς βασιλείαις, καὶ ἦσαν προσφέροντες δῶρα καὶ ἐδούλευον τῷ Σαλωμὼν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ. 46γ καὶ Σαλωμὼν ἤρξατο ἀνοίγειν τὰ δυναστεύματα τοῦ Λιβάνου, 46δ καὶ αὐτὸς ᾠκοδόμησε τὴν Θερμαὶ ἐν τῇ ἐρήμω. 46ε καὶ τοῦτο τὸ ἄριστον τῷ Σαλωμών· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου, δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα, ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων καὶ ὀρνίθων ἐκλεκτῶν νομάδων· 46ζ ὅτι ἦν ἄρχων ἐν παντὶ πέραν τοῦ ποταμοῦ ἀπὸ Ραφὶ ἕως Γάζης, ἐν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσι πέραν τοῦ ποταμοῦ· 46η καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν αὐτοῦ κυκλόθεν, καὶ κατῴκει ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ πεποιθότες ἕκαστος ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὐτοῦ, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ ἑορτάζοντες ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμών. 46θ καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες τοῦ Σαλωμών· ᾿Αζαρίου υἱὸς Σαδὼκ τοῦ ἱερέως καὶ ᾿Ορνίου υἱὸς Νάθαν ἄρχων τῶν ἐφεστηκότων καὶ ᾿Εδρὰμ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ Σουβὰ γραμματεὺς καὶ Βασὰ υἱὸς ᾿Αχιθαλὰμ ἀναμιμνήσκων καὶ ᾿Αβὶ υἱὸς ᾿Ιωὰβ ἀρχιστράτηγος καὶ ᾿Αχιρὲ υἱὸς ᾿Εδραΐ ἐπὶ τὰς ἄρσεις καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τῆς αὐλαρχίας καὶ ἐπὶ τοῦ πλινθίου καὶ Ζαχοὺρ υἱὸς Νάθαν ὁ σύμβουλος. 46ι καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τεσσαράκοντα χιλιάδες τοκάδες ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἵππων. 46κ καὶ ἦν ἄρχων ἐν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσιν ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. 46λ καὶ Σαλωμὼν υἱὸς Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
И заповѣ́да ца́рь Соломо́нъ ване́ю сы́ну Іода́єву: и изы́де, и уби́ єго́, и у́мре [семе́й].
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава 3
|
|
1
|
1
|
|
*
|
Єгда́ же ца́рство утверди́ся въ руцѣ́ Соломо́на, сва́товство сотвори́ Соломо́нъ съ фарао́номъ царе́мъ Єги́петскимъ: и поя́тъ дще́рь фарао́ню и введе́ ю́ во гра́дъ даві́довъ, до́ндеже сконча́ зда́ти до́мъ сво́й и до́мъ Госпо́день и стѣ́ну Ієрусали́ма о́крестъ.
|
|
2
|
2
|
|
ΠΛΗΝ ὁ λαὸς ἦσαν θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ Κυρίῳ ἕως τοῦ νῦν.
|
Оба́че лю́діє тогда́ бя́ху жру́ще на высо́кихъ, я́ко не бѣ́ созда́нъ до́мъ Го́сподеви да́же до дне́ о́наго.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἠγάπησε Σαλωμὼν τὸν Κύριον πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασι Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ἔθυε καὶ ἐθυμία.
|
И возлюби́ Соломо́нъ Го́спода, ходи́ти въ заповѣ́даніихъ даві́да отца́ своєго́, то́кмо на холмѣ́хъ жря́ше и кадя́ше.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαὼν θῦσαι ἐκεῖ, ὅτι αὕτη ὑψηλοτάτη καὶ μεγάλη· χιλίαν ὁλοκαύτωσιν ἀνήνεγκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαών.
|
И воста́ Соломо́нъ, и и́де въ гавао́нъ пожре́ти та́мо, я́ко та́мо бѣ́ высота́ ве́лія: ты́сящу всесожже́нія вознесе́ на же́ртвенницѣ въ гавао́нѣ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαλωμών· αἴτησαί τι αἴτημα σεαυτῷ.
|
И яви́ся Госпо́дь Соломо́ну во снѣ́ но́щію и рече́ єму́: проси́ что́ хо́щеши себѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπεν Σαλωμών· σὺ ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Δαυὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα, καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ, καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη·
|
И рече́ Соломо́нъ: ты́ сотвори́лъ єси́ съ рабо́мъ твои́мъ даві́домъ отце́мъ мои́мъ ми́лость ве́лію, я́коже ходи́ предъ тобо́ю и́стиною и пра́вдою и пра́вымъ се́рдцемъ съ тобо́ю, и сохрани́лъ єси́ єму́ ми́лость вели́кую сію́, є́же да́ти сы́ну єго́ сѣдѣ́ти на престо́лѣ єго́, я́коже дне́сь:
|
|
7
|
7
|
|
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός μου, σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρὸν καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου,
|
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же мо́й, ты́ да́лъ єси́ раба́ твоєго́ вмѣ́сто даві́да отца́ моєго́: и а́зъ є́смь о́трочищь ма́лъ, и не вѣ́мъ исхо́да моєго́ и вхо́да моєго́:
|
|
8
|
8
|
|
ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ὃν ἐξελέξω λαὸν πολύν, ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται.
|
ра́бъ же тво́й посредѣ́ люді́й твои́хъ, и́хже избра́лъ єси́ люді́й мно́гихъ, и́же не изочту́тся от мно́жества:
|
|
9
|
9
|
|
καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοῦ συνιεῖν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ· ὅτι τίς δυνηθήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον;
|
и да́си рабу́ твоєму́ се́рдце смы́слено слы́шати и суди́ти лю́ди твоя́ въ пра́вдѣ, є́же разумѣва́ти посредѣ́ добра́ и зла́: я́ко кто́ мо́жетъ суди́ти лю́демъ твои́мъ тя́жкимъ си́мъ?
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμὼν τὸ ρῆμα τοῦτο,
|
И уго́дно бы́сть сло́во сіє́ предъ Го́сподемъ, я́ко испроси́ Соломо́нъ глаго́лъ се́й.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν ᾐτήσω παρ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ᾐτήσω σεαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον, οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου, ἀλλ᾿ ᾐτήσω σεαυτῷ τοῦ συνιεῖν τοῦ εἰσακούειν κρίμα,
|
И рече́ Госпо́дь къ нему́: зане́же проси́лъ єси́ от мене́ глаго́ла сего́, и не проси́лъ єси́ от мене́ дні́й мно́гихъ, и не проси́лъ єси́ бога́тства, ниже́ проси́лъ єси́ ду́шъ вра́гъ твои́хъ, но испроси́лъ єси́ себѣ́ ра́зума, є́же слы́шати су́дъ:
|
|
12
|
12
|
|
ἰδοὺ πεποίηκα κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν, ὡς σὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι.
|
се́, сотвори́хъ по глаго́лу твоєму́, се́, да́хъ ти́ се́рдце смы́слено и му́дро: я́коже ты́, не бы́сть му́жъ пре́жде тебе́ и по тебѣ́ не воста́нетъ подо́бенъ тебѣ́:
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω, δέδωκά σοι, καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν, ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσι·
|
и я́же не проси́лъ єси́, да́хъ тебѣ́, и бога́тство и сла́ву, я́коже ты́, не бы́сть му́жъ подо́бенъ тебѣ́ въ царе́хъ во вся́ дни́ твоя́:
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ὡς ἐπορεύθη Δαυὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου.
|
и а́ще по́йдеши путе́мъ мои́мъ сохрани́ти за́повѣди моя́ и повелѣ́нія моя́, я́коже хожда́ше даві́дъ оте́цъ тво́й, и умно́жу дни́ твоя́.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμών, καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον· καὶ ἀνέστη καὶ παραγίνεται εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐν Σιὼν καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικὰς καὶ ἐποίησε πότον μέγα ἑαυτῷ καὶ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ.
|
И возбуди́ся Соломо́нъ, и се́, сновидѣ́ніє. И воста́, и и́де во Ієрусали́мъ, и ста́ предъ лице́мъ же́ртвенника, предъ лице́мъ ківо́та завѣ́та Госпо́дня въ Сіо́нѣ, и вознесе́ всесожже́нія и сотвори́ ми́рная, и сотвори́ пи́ръ ве́лій себѣ́ и всѣ́мъ отроко́мъ свои́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Τότε ὤφθησαν δύο γυναῖκες πόρναι τῷ βασιλεῖ καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
Тогда́ яви́стѣся двѣ́ женѣ́ блудни́цѣ предъ царе́мъ и ста́стѣ предъ ни́мъ.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ μία· ἐν ἐμοί, κύριε· ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αὕτη ᾠκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἑνὶ καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ.
|
И рече́ жена́ єди́на: во мнѣ́, го́споди мо́й: а́зъ и жена́ сія́ жи́хомѣ въ дому́ єди́нѣмъ и роди́хомѣ въ дому́:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου, ἔτεκε καὶ ἡ γυνὴ αὕτη· καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό, καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ᾿ ἡμῶν πάρεξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ.
|
и бы́сть по тре́тіємъ дни́ рожде́нія моєго́, и роди́ и жена́ сія́: и бѣ́хомъ ку́пно, и не бѣ́ никто́же съ на́ми, кромѣ́ обои́хъ на́съ въ дому́:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν·
|
и у́мре сы́нъ жены́ сея́ въ нощи́, я́ко лежа́ на не́мъ:
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβε τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου.
|
и воста́ въ полу́нощи, и взя́ отроча́ моє́ от объя́тій мои́хъ, и успи́ є́ на ло́нѣ своє́мъ, а отроча́ своє́ уме́ршеє положи́ на ло́нѣ моє́мъ:
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀνέστην τὸ πρωΐ θηλάσαι τὸν υἱόν μου, καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς· καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωΐ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου, ὃν ἔτεκον.
|
и воста́хъ зау́тра накорми́ти отроча́ моє́, и обрѣто́хъ и ме́ртво: и се́, разсмотри́хъ єго́ ра́но, и се́, не бѣ́ сы́нъ мо́й, єго́же роди́хъ:
|
|
22
|
22
|
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ ἑτέρα· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, ὁ δὲ υἱός σου ὁ τεθνηκώς. καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
И рече́ друга́я жена́: ни́, но се́ є́сть сы́нъ мо́й живы́й, се́ же є́сть сы́нъ тво́й уме́рый. И пря́стѣся предъ царе́мъ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς· σὺ λέγεις· οὗτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱὸς ταύτης ὁ τεθνηκώς. καὶ σὺ λέγεις· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱός σου ὁ τεθνηκώς.
|
И рече́ и́ма ца́рь: ты́ глаго́леши, я́ко се́й сы́нъ мо́й живы́й, сы́нъ же сея́ ме́ртвый: и ты́ глаго́леши: ни́, но живы́й є́сть сы́нъ мо́й, тво́й же сы́нъ уме́ршій.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· λάβετέ μοι μάχαιραν· καὶ προσήνεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
И рече́ ца́рь: принеси́те ми́ ме́чь. И принесо́ша ме́чь предъ царя́.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· διέλετε τὸ παιδίον τὸ ζῶν τὸ θηλάζον εἰς δύο καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ.
|
И рече́ ца́рь: разсѣцы́те отроча́ ссу́щеє живо́є на дво́є, и дади́те полови́ну єго́ се́й, и другу́ю полови́ну о́нѣй.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ἡ γυνή, ἧς ἦν ὁ υἱὸς ὁ ζῶν, καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς, καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε, δότε αὐτῇ τὸ παιδίον καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· καὶ αὕτη εἶπε· μήτε ἐμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω, διέλετε.
|
И отвѣща́ жена́, єя́же бѣ́ сы́нъ живы́й, и рече́ ко царю́, поне́же смяте́ся утро́ба єя́ о сы́нѣ єя́, и рече́: во мнѣ́, го́споди мо́й, дади́те є́й отроча́ живо́є, сме́ртію же не умертви́те єго́. И та́ рече́: да не бу́детъ ни мнѣ́, ни́ тебѣ́, но пресѣцы́те є́.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούσῃ· δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· αὕτη ἡ μήτηρ αὐτοῦ.
|
И отвѣща́ ца́рь и рече́: дади́те дѣ́тище жи́во женѣ́ ре́кшей: дади́те се́й є́, сме́ртію же не умертви́те єго́: сія́ ма́ти єго́.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἤκουσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ κρίμα τοῦτο, ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶδον ὅτι φρόνησις Θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωμα. —————————————— *
|
И слы́ша ве́сь Ізра́иль су́дъ се́й, и́мже суди́ ца́рь, и убоя́шася от лица́ царе́ва, разумѣ́ша бо, я́ко ра́зумъ Бо́жій въ не́мъ є́же твори́ти оправда́нія.
|
|
1
|
|
|
Τῆς δὲ βασιλείας ἑδρασθείσης ἐν χειρὶ Σαλωμὼν ἐπιγαμίαν ἐποιήσατο Σαλωμὼν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα Φαραὼ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυίδ, ἕως οὗ συνετέλεσεν οἰκοδομῶν τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ.
|
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава 4
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἦν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν βασιλεύων ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
|
И бѣ́ ца́рь Соломо́нъ ца́рствуяй надъ Ізра́илемъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ οὗτοι ἄρχοντες οἳ ἦσαν αὐτῷ. ᾿Αζαρίας υἱὸς Σαδὼκ
|
И сі́и старѣ́йшины и́же бѣ́ша съ ни́мъ:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ᾿Ελιαρὲφ καὶ ᾿Αχιὰ υἱὸς Σαβὰ γραμματεῖς. καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιλὶδ ἀναμιμνήσκων
|
аза́ріа сы́нъ садо́ковъ, жре́цъ: Єліа́фъ и Ахі́а сы́нове си́вины, книго́чіи: и Іосафа́тъ сы́нъ Ахілу́довъ, напомина́тель:
|
|
4
|
4
|
|
καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τῆς δυνάμεως καὶ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς
|
и ване́а сы́нъ Іода́євъ надъ си́лою: и садо́къ и Авіа́ѳаръ, ієре́є:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ᾿Ορνία υἱὸς Νάθαν ἐπὶ τῶν καθεσταμένων καὶ Ζαβούθ υἱὸς Νάθαν ἑταῖρος τοῦ βασιλέως
|
и аза́ріа сы́нъ наѳа́нь надъ настоя́телми: и Заву́ѳъ сы́нъ наѳа́нь дру́гъ царе́въ:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ᾿Αχιὴλ ἦν οἰκονόμος καὶ ᾿Ελιὰβ υἱὸς Σὰφ ἐπὶ τῆς πατριᾶς καὶ ᾿Αδωνιρὰμ υἱὸς ᾿Εφρὰ ἐπὶ τῶν φόρων.
|
и Ахіса́ръ бѣ́ строи́тель, и Єліа́въ сы́нъ Сафа́товъ надъ оте́чествомъ: и Адоніра́мъ сы́нъ Авдо́новъ надъ да́ньми.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ τῷ Σαλωμὼν δώδεκα καθεσταμένοι ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ χορηγεῖν τῷ βασιλεῖ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ· μῆνα ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐγίνετο ἐπὶ τὸν ἕνα χορηγεῖν.
|
И у Соломо́на бя́ху двана́десять приста́вникъ надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ, є́же подая́ти царю́ и до́му єго́: по ме́сяцу въ лѣ́тѣ быва́ше єди́нъ, є́же подая́ти,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Βενὼρ ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ, εἷς·
|
и сія́ имена́ и́хъ: ве́нъ сы́нъ о́ровъ на горѣ́ Єфре́мли, єди́нъ:
|
|
9
|
9
|
|
υἱὸς Δακὰρ ἐν Μαχεμὰς καὶ ἐν Σαλαβὶν καὶ Βαιθσαμὺς καὶ Αἰλὼν ἕως Βηθανάν, εἷς·
|
сы́нъ дака́рь во Махема́тѣ и во висаламі́нѣ и веѳсами́сѣ и Єло́нѣ, да́же до веѳана́на, єди́нъ:
|
|
10
|
10
|
|
υἱὸς ᾿Εσδὶ ἐν ᾿Αραβώθ, αὐτοῦ Σωχὼ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ᾿Οφέρ·
|
сы́нъ се́довъ во Араво́ѳѣ, сего́ сохо́ и вся́ земля́ Офе́рова:
|
|
11
|
11
|
|
Χαναδὰβ καὶ ᾿Αναφαθέ, ἀνὴρ Ταβλήθ, θυγάτηρ Σαλωμὼν ἦν αὐτῷ εἰς γυναῖκα, εἷς·
|
сы́на Амінада́вля вся́ нефѳадо́ръ: тефа́ѳъ дщи́ Соломо́ня бѣ́ єму́ въ жену́, єди́нъ:
|
|
12
|
12
|
|
Βαανὰ υἱὸς ᾿Αχιλὶδ Θαανὰχ καὶ Μαγεδδὼ καὶ πᾶς ὁ οἶκος Σὰν ὁ παρὰ Σεσαθὰν ὑποκάτω τοῦ ᾿Εσραὲ καὶ ἐκ Βηθσὰν ἕως Σαβελμαουλᾶ, ἕως Μαεβὲρ Λουκάμ, εἷς·
|
вана́ сы́нъ Ахілу́ѳовъ во Іѳаана́хѣ и Магеддо́ и ве́сь до́мъ саны́и, и́же при сесаѳа́нѣ подъ єзрає́лемъ, и от Виѳса́на да́же до Савелмау́ла, да́же до Маєве́ръ лука́мъ, єди́нъ:
|
|
13
|
13
|
|
υἱὸς Γαβὲρ ἐν Ρεμὰθ Γαλαάδ, τούτῳ σχοίνισμα ᾿Ερεγαβά, ἣ ἐν τῇ Βασάν, ἑξήκοντα πόλεις μεγάλαι τειχήρεις καὶ μοχλοὶ χαλκοῖ, εἷς·
|
сы́нъ наве́ровъ въ раво́ѳѣ Галаа́дстѣмъ: сему́ о́бласть єрга́въ въ Васа́нѣ, шестьдеся́тъ градо́въ вели́кихъ огражде́нныхъ стѣна́ми, и вереи́ мѣ́дяны, єди́нъ:
|
|
14
|
14
|
|
᾿Αχιναδὰβ υἱὸς Σαδδὼ Μααναΐμ, εἷς·
|
Ахінада́въ сы́нъ са́ддовъ во маанаі́мѣ:
|
|
15
|
15
|
|
᾿Αχιμαὰς ἐν Νεφθαλίμ, καὶ οὗτος ἔλαβε τὴν Βασεμμὰθ θυγατέρα Σαλωμὼν εἰς γυναῖκα, εἷς·
|
Ахімаа́съ въ Нефѳалі́мѣ: и се́й поя́тъ Васема́ѳу дще́рь Соломо́ню въ жену́, єди́нъ:
|
|
16
|
16
|
|
Βαανᾶ υἱὸς Χουσὶ ἐν ᾿Ασὴρ καὶ ἐν Βααλώθ, εἷς·
|
Ваана́ сы́нъ хусі́инъ во Аси́рѣ и во Ваало́ѳѣ, єди́нъ:
|
|
17
|
17
|
|
Σαμαὰ υἱὸς ᾿Ηλὰ ἐν τῷ Βενιαμίν·
|
Іосафа́тъ сы́нъ фару́євъ во Іссаха́рѣ,
|
|
18
|
18
|
|
Γαβὲρ υἱὸς ᾿Αδαΐ ἐν τῇ γῇ Γάδ, καὶ Σηὼν βασιλέως τοῦ ᾿Εσεβὼν καὶ ῍Ωγ βασιλέως τοῦ Βασάν· καὶ νασὶφ εἷς ἐν γῇ ᾿Ιούδα·
|
Семе́й сы́нъ илы́ во Веніамі́нѣ,
|
|
19
|
19
|
|
᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς Φουασοὺδ ἐν ᾿Ισσάχαρ.* —————————————— *
|
гаве́ръ сы́нъ Ада́євъ въ земли́ Галаа́дѣ, въ земли́ сио́на царя́ єсево́нска и о́га царя́ Васа́нска, и наси́фъ єди́нъ въ земли́ Іу́довѣ.
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ πολλοὶ ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος ἔσθοντες καὶ πίνοντες καὶ εὐφραινόμενοι.
|
Іу́да и Ізра́иль мно́зи а́ки песо́къ и́же при мо́ри во мно́жествѣ, яду́ще и пію́ще и веселя́щеся.
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава 5
|
|
1
|
1
|
|
*ΚΑΙ ἐχορήγουν οἱ καθεσταμένοι οὕτως τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν καὶ πάντα τὰ διαγγέλματα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως, ἕκαστος μῆνα αὐτοῦ, οὐ παραλλάσσουσι λόγον·
|
И посла́ хіра́мъ ца́рь ти́рскій о́троки своя́ къ Соломо́ну: услы́ша бо, я́ко пома́заша єго́ на ца́рство вмѣ́сто даві́да отца́ єго́, я́ко любя́ше хіра́мъ даві́да во вся́ дни́.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τὰς κριθὰς καὶ τὸ ἄχυρον τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασιν ᾖρον εἰς τὸν τόπον, οὗ ἂν ᾖ ὁ βασιλεύς, ἕκαστος κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ δέοντα τῷ Σαλωμὼν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου.
|
И посла́ Соломо́нъ къ хіра́му, глаго́ля:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων ἐκλεκτῶν, σιτευτά·
|
ты́ вѣ́си отца́ моєго́ даві́да, я́ко не возмо́же созда́ти до́му и́мени Го́спода Бо́га моєго́, от лица́ проти́вныхъ, окружи́вшихъ єго́, до́ндеже даде́ я́ Госпо́дь подъ стопы́ но́гъ єго́:
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἦν ἄρχων πέραν ποταμοῦ, καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν κυκλόθεν.
|
и ны́нѣ упоко́и Госпо́дь Бо́гъ мо́й мнѣ́ о́крестъ, нѣ́сть навѣ́тника, ниже́ сопроти́вника лука́ваго:
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν.
|
и се́, а́зъ глаго́лю созда́ти до́мъ и́мени Го́спода Бо́га моєго́, я́коже глаго́ла Госпо́дь Бо́гъ къ даві́ду отцу́ моєму́, глаго́ля: сы́нъ тво́й, єго́же да́мъ вмѣ́сто тебе́ на престо́лъ тво́й, то́й сози́ждетъ до́мъ и́мени моєму́:
|
|
10
|
6
|
|
καὶ ἐπληθύνθη Σαλωμὼν σφόδρα ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων ἀρχαίων ἀνθρώπων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου
|
и ны́нѣ заповѣ́ждь, да насѣку́тъ ми́ дре́въ от Ліва́на, и се́, раби́ мои́ съ рабы́ твои́ми, и мзду́ трудо́въ твои́хъ да́мъ ти́ по всему́ єли́ка рече́ши, поне́же ты́ вѣ́си, я́ко нѣ́сть на́мъ вѣ́дущаго древа́ сѣщи́, я́коже Сідо́няне.
|
|
11
|
7
|
|
καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ Γαιθὰν τὸν Ζαρείτην καὶ τὸν Αἰνὰν καὶ τὸν Χαλκὰλ καὶ Δαρδὰ υἱοὺς Μάλ.
|
И бы́сть єгда́ услы́ша хіра́мъ словеса́ Соломо́ня, возра́довася зѣло́ и рече́: благослове́нъ Бо́гъ дне́сь, и́же даде́ даві́ду сы́на разу́мна надъ людьми́ си́ми мно́гими.
|
|
12
|
8
|
|
καὶ ἐλάλησε Σαλωμὼν τρισχιλίας παραβολάς, καὶ ἦσαν ᾠδαὶ αὐτοῦ πεντακισχίλιαι.
|
И посла́ хіра́мъ къ Соломо́ну, глаго́ля: слы́шахъ о всѣ́хъ, и́хже ра́ди посла́лъ єси́ ко мнѣ́: а́зъ сотворю́ все́ хотѣ́ніє твоє́ о древа́хъ ке́дровыхъ и пе́вговыхъ:
|
|
13
|
9
|
|
καὶ ἐλάλησεν ὑπὲρ τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς κέδρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἕως τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκπορευομένης διὰ τοῦ τοίχου καὶ ἐλάλησε περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πετεινῶν καὶ περὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ περὶ τῶν ἰχθύων.
|
слуги́ мои́ изнесу́тъ я́ от Ліва́на къ мо́рю, и а́зъ положу́ я́ въ складе́нія на мѣ́сто, идѣ́же возвѣсти́ши мнѣ́, и довезу́ я́ та́мо: и ты́ во́змеши, и сотвори́ши хотѣ́ніє моє́, є́же да́ти хлѣ́бы до́му моєму́.
|
|
14
|
10
|
|
καὶ παρεγίνοντο πάντες οἱ λαοὶ ἀκοῦσαι τῆς σοφίας Σαλωμὼν καὶ ἐλάμβανε δῶρα παρὰ πάντων τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ὅσοι ἤκουον τῆς σοφίας αὐτοῦ. 14α Καὶ ἔλαβε Σαλωμὼν τὴν θυγατέρα Φαραὼ αὐτῷ εἰς γυναῖκα καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλήμ. 14β τότε ἀνέβη Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ προκατελάβετο τὴν Γαζὲρ καὶ ἐνεπύρισεν αὐτὴν καὶ τὸν Χανανίτην τὸν κατοικοῦντα ἐν Μεργάβ, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς Φαραὼ ἀποστολὰς θυγατρὶ αὐτοῦ γυναικὶ Σαλωμών, καὶ Σαλωμὼν ᾠκοδόμησε τὴν Γαζέρ.
|
И бѣ́ хіра́мъ дая́ Соломо́ну ке́дры и пе́вги и всю́ во́лю єго́.
|
|
15
|
11
|
|
Καὶ ἀπέστειλε Χιρὰμ βασιλεὺς Τύρου τοὺς παῖδας αὐτοῦ χρῖσαι τὸν Σαλωμὼν ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀγαπῶν ἦν Χιρὰμ τὸν Δαυὶδ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И даде́ Соломо́нъ хіра́му два́десять ты́сящъ мѣ́ръ пшени́цы, и пи́щу до́му єго́, и два́десять ты́сящъ мѣ́ръ єле́а чи́стаго: по сему́ дава́ше Соломо́нъ хіра́му на вся́ко лѣ́то.
|
|
16
|
12
|
|
καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν πρὸς Χιρὰμ λέγων·
|
И Госпо́дь даде́ Соломо́ну прему́дрость, я́коже глаго́ла єму́. И бѣ́ ми́ръ между́ хіра́момъ и между́ Соломо́номъ, и положи́ша завѣ́тъ между́ собо́ю.
|
|
17
|
13
|
|
σὺ οἶδας τὸν πατέρα μου Δαυὶδ ὅτι οὐκ ἠδύνατο οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου ἀπὸ προσώπου τῶν πολέμων τῶν κυκλωσάντων αὐτὸν ἕως τοῦ δοῦναι Κύριον αὐτοὺς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
И взя́ ца́рь да́нь от всего́ Ізра́иля, и бѣ́ да́нь три́десять ты́сящъ муже́й.
|
|
18
|
14
|
|
καὶ νῦν ἀνέπαυσε Κύριος ὁ Θεός μου ἐμοὶ κυκλόθεν· οὐκ ἔστιν ἐπίβουλος καὶ οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα πονηρόν.
|
И посла́ я́ въ Ліва́нъ, де́сять ты́сящъ на ме́сяцъ въ премѣ́ну: ме́сяцъ бы́ша въ Ліва́нѣ и два́ ме́сяца въ дому́ своє́мъ: и бя́ше Адоніра́мъ надъ да́нію.
|
|
19
|
15
|
|
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ λέγω οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου, καθὼς ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων· ὁ υἱός σου, ὃν δώσω ἀντὶ σοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἴκον τῷ ὀνόματί μου.
|
И бя́ше Соломо́ну се́дмьдесятъ ты́сящъ нося́щихъ бремена́ и о́смьдесятъ ты́сящъ сѣку́щихъ ка́меніє въ горѣ́,
|
|
20
|
16
|
|
καὶ νῦν ἔντειλαι καὶ κοψάτωσάν μοι ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου, καὶ ἰδοὺ οἱ δοῦλοί μου μετὰ τῶν δούλων σου· καὶ τὸν μισθὸν δουλείας σου δώσω σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἂν εἴπῃς, ὅτι σὺ οἶδας ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν εἰδὼς ξύλα κόπτειν καθὼς οἱ Σιδώνιοι.
|
кромѣ́ старѣ́йшинъ приста́вленыхъ надъ дѣла́ми Соломо́ними, три́ ты́сящы и ше́сть со́тъ приста́вникъ дѣ́лающихъ дѣла́.
|
|
21
|
17
|
|
καὶ ἐγενήθη καθὼς ἤκουσε Χιρὰμ τῶν λόγων Σαλωμών, ἐχάρη σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς σήμερον, ὃς ἔδωκε τῷ Δαυὶδ υἱὸν φρόνιμον ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν πολὺν τοῦτον
|
И заповѣ́да ца́рь, и взя́ша ка́меніє вели́коє, ка́меніє честно́є на основа́ніє хра́ма, и ка́меніє нете́саноє.
|
|
22
|
18
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς Σαλωμὼν λέγων· ἀκήκοα περὶ πάντων, ὧν ἀπέσταλκας πρός με· ἐγὼ ποιήσω πᾶν θέλημά σου, ξύλα κέδρινα καὶ πεύκινα·
|
И истеса́ша сы́нове Соломо́ни и сы́нове хіра́мли и каменосѣ́чцы Гева́лстіи: и изгото́виша ка́менія и древа́ въ три́ лѣ́та.
|
|
23
|
|
|
οἱ δοῦλοί μου κατάξουσιν αὐτὰ ἐκ τοῦ Λιβάνου εἰς τὴν θάλασσαν, ἐγὼ θήσομαι αὐτὰ σχεδίας ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἐὰν ἀποστείλῃς πρός με, καὶ ἐκτινάξω αὐτὰ ἐκεῖ, καὶ σὺ ἀρεῖς· καὶ ποιήσεις τὸ θέλημά μου, τοῦ δοῦναι ἄρτους τῷ οἴκῳ μου.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ ἦν Χιρὰμ διδοὺς τῷ Σαλωμὼν κέδρους καὶ πεύκας καὶ πᾶν θέλημα αὐτοῦ.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ Σαλωμὼν ἔδωκε τῷ Χιρὰμ εἴκοσι χιλιάδας κόρους πυροῦ καὶ μαχεὶρ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι χιλιάδας βαὶθ ἐλαίου κεκομμένου· κατὰ τοῦτο ἐδίδου Σαλωμὼν τῷ Χιρὰμ κατ᾿ ἐνιαυτόν.
|
|
|
26
|
|
|
καὶ Κύριος ἔδωκε σοφίαν τῷ Σαλωμών, καθὼς ἐλάλησεν αὐτῷ· καὶ ἦν εἰρήνη ἀνὰ μέσον Χιρὰμ καὶ ἀνὰ μέσον Σαλωμών, καὶ διέθεντο διαθήκην ἀνὰ μέσον αὐτῶν.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ ἀνήνεγκεν ὁ βασιλεὺς φόρον ἐκ παντὸς ᾿Ισραήλ, καὶ ἦν ὁ φόρος τριάκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν.
|
|
|
28
|
|
|
καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν Λίβανον, δέκα χιλιάδες ἐν τῷ μηνί, ἀλλασσόμενοι, μῆνα ἦσαν ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ δύο μῆνας ἐν οἴκῳ αὐτῶν· καὶ ᾿Αδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου.
|
|
|
29
|
|
|
καὶ ἦν τῷ Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδες αἴροντες ἄρσιν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδες λατόμων ἐν τῷ ὄρει,
|
|
|
30
|
|
|
χωρὶς τῶν ἀρχόντων τῶν καθεσταμένων ἐπὶ τῶν ἔργων τῷ Σαλωμών, τρεῖς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι ἐπιστάται οἱ ποιοῦντες τὰ ἔργα.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ ἡτοίμασαν τοὺς λίθους καὶ τὰ ξύλα τρία ἔτη. —————————————— *
|
|
|
1
|
|
|
Καὶ Σαλωμὼν ἦν ἐξουσιάζων ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίου Αἰγύπτου προσεγγίζοντες δῶρα καὶ δουλεύοντες τῷ Σαλωμὼν πάσας ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ.
|
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава 6
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ καὶ τετρακοσιοστῷ ἔτει τῆς ἐξόδου υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ἐν μηνὶ τῷ δευτέρῳ βασιλεύοντος τοῦ βασιλέως Σαλωμὼν ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ, (Κεφ. Ε´
|
И бы́сть въ четыредеся́тноє и въ четвертосо́тноє лѣ́то исхо́да сыно́въ Ізра́илевыхъ изъ Єги́пта, въ лѣ́то четве́ртоє, въ ме́сяцъ вторы́й, ца́рствующу царю́ Соломо́ну надъ Ізра́илемъ, и созда́ хра́мъ Го́сподеви.
|
|
31
|
2
|
|
) 1α καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς ἵνα αἴρωσι λίθους μεγάλους τιμίους εἰς τὸν θεμέλιον τοῦ οἴκου, καὶ λίθους ἀπελεκήτους. (Κεφ. Ε´
|
И хра́мъ, єго́же созда́ Соломо́нъ ца́рь Го́сподеви, [бя́ше] шестьдеся́тъ лако́тъ долгота́ єго́, и два́десяти лако́тъ широта́ єго́, и три́десяти лако́тъ высота́ єго́:
|
|
32
|
3
|
|
) 1β καὶ ἐπελέκησαν οἱ υἱοὶ Σαλωμὼν καὶ οἱ υἱοὶ Χιρὰμ καὶ ἔβαλαν αὐτούς. 1γ ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ἐθεμελίωσε τὸν οἶκον Κυρίου ἐν μηνὶ Νισώ, καὶ τῷ δευτέρῳ μηνὶ 1δ ἐν ἑνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ, ἐν μηνὶ Βαὰλ (οὗτος ὁ μὴν ὁ ὄγδοος) συνετελέσθη ὁ οἶκος εἰς πάντα λόγον αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν διάταξιν αὐτοῦ.
|
и притво́ръ, и́же предъ лице́мъ хра́ма, два́десяти лако́тъ долгота́ єго́ въ широту́ до́му, и десяти́ лако́тъ широта́ єго́ предъ лице́мъ до́му: и созда́ хра́мъ, и соверши́ єго́.
|
|
2
|
4
|
|
καὶ ὁ οἶκος, ὃν ᾠκοδόμησεν ὁ βασιλεὺς τῷ Κυρίῳ, τεσσαράκοντα ἐν πήχει μῆκος αὐτοῦ καὶ εἴκοσιν ἐν πήχει πλάτος αὐτοῦ καὶ πέντε καὶ εἴκοσιν ἐν πήχει τὸ ὕψος αὐτοῦ.
|
И сотвори́ хра́му о́кна преклоне́ны сокрове́ны.
|
|
3
|
5
|
|
καὶ τὸ αἰλὰμ κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ, εἴκοσιν ἐν πήχει μῆκος αὐτοῦ εἰς τὸ πλάτος τοῦ οἴκου καὶ δέκα ἐν πήχει τὸ πλάτος αὐτοῦ κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου. καὶ ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον καὶ συνετέλεσεν αὐτόν.
|
И созда́ на стѣнѣ́ до́му притво́ры о́коло хра́ма и даві́ра.
|
|
4
|
6
|
|
καὶ ἐποίησε τῷ οἴκῳ θυρίδας παρακυπτομένας κρυπτάς.
|
И сотвори́ бока́ о́коло, бо́къ и́же съ ни́зу, пяти́ лако́тъ широта́ єго́, и сре́дній шести́ лако́тъ широта́, и тре́тій седми́ лако́тъ широта́ єго́: поне́же разстоя́ніє до́му сотвори́ о́крестъ внѣу́ду хра́ма, я́ко да не досяза́ютъ стѣ́нъ хра́ма.
|
|
5
|
7
|
|
καὶ ἔδωκεν ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου μέλαθρα κυκλόθεν τῷ ναῷ καὶ τῷ δαβὶρ καὶ ἐποίησε πλευρὰς κυκλόθεν.
|
И хра́му зи́ждему су́щу, ка́меніємъ краєсѣко́мымъ нете́санымъ созда́ся: мла́тъ же, и тесли́ца, и вся́коє ору́діє желѣ́зно не слы́шася въ хра́мѣ, єгда́ созида́тися єму́.
|
|
6
|
8
|
|
ἡ πλευρὰ ἡ ὑποκάτω πέντε πήχεων ἐν πήχει τὸ πλάτος αὐτῆς, καὶ τὸ μέσον ἕξ, καὶ ἡ τρίτη ἑπτὰ ἐν πήχει τὸ πλάτος αὐτῆς· ὅτι διάστημα ἔδωκε τῷ οἴκῳ κυκλόθεν ἔξωθεν τοῦ οἴκου, ὅπως μὴ ἐπιλαμβάνωνται τῶν τοίχων τοῦ οἴκου.
|
И две́ри бо́ка ни́жняго подъ стѣно́ю хра́ма десно́ю, и извіє́нный восхо́дъ до среди́ны, а от среди́ны до трекро́вныхъ.
|
|
7
|
9
|
|
καὶ ὁ οἶκος ἐν τῷ οἰκοδομεῖσθαι αὐτὸν λίθοις ἀκροτόμοις ἀργοῖς ᾠκοδομήθη, καὶ σφῦρα καὶ πέλεκυς καὶ πᾶν σκεῦος σιδηροῦν οὐκ ἠκούσθη ἐν τῷ οἴκῳ ἐν τῷ οἰκοδομεῖσθαι αὐτόν.
|
И созда́ хра́мъ, и соверши́ єго́: и обста́ви хра́мъ дска́ми ке́дровыми.
|
|
8
|
10
|
|
καὶ ὁ πυλὼν τῆς πλευρᾶς τῆς ὑποκάτωθεν ὑπὸ τὴν ὠμίαν τοῦ οἴκου τὴν δεξιάν, καὶ ἑλικτὴ ἀνάβασις εἰς τὸ μέσον καὶ ἐκ τῆς μέσης ἐπὶ τὰ τριώροφα,
|
И сотвори́ вяза́нія о́крестъ всего́ хра́ма, пя́ть лако́тъ въ высоту́ єго́, и связа́ вяза́ніє дре́вомъ ке́дровымъ.
|
|
9
|
11
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον καὶ συνετέλεσεν αὐτόν· καὶ ἐκοιλοστάθμησε τὸν οἶκον κέδροις.
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне къ Соломо́ну, глаго́лющеє:
|
|
10
|
12
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς ἐνδέσμους δι᾿ ὅλου τοῦ οἴκου πέντε ἐν πήχει τὸ ὕψος αὐτοῦ, καὶ συνέσχε τὸν σύνδεσμον ἐν ξύλοις κεδρίνοις.*
|
хра́мъ се́й єго́же ты́ созида́єши, а́ще по́йдеши по за́повѣдемъ мои́мъ, и судьбы́ моя́ сотвори́ши, и сохрани́ши вся́ повелѣ́нія моя́, є́же пребыва́ти въ ни́хъ, утвержу́ сло́во моє́ съ тобо́ю, є́же глаго́лахъ даві́ду отцу́ твоєму́,
|
|
15
|
13
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου ἔσωθεν διὰ ξύλων κεδρίνων ἀπὸ τοῦ ἐδάφους τοῦ οἴκου καὶ ἕως τῶν τοίχων καὶ ἕως τῶν δοκῶν· ἐκοιλοστάθμησε συνεχόμενα ξύλοις ἔσωθεν καὶ περιέσχε τὸ ἔσω τοῦ οἴκου ἐν πλευραῖς πευκίναις.
|
и вселю́ся посредѣ́ сыно́въ Ізра́илевыхъ, и не оста́влю люді́й мои́хъ Ізра́иля.
|
|
16
|
14
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς εἴκοσι πήχεις ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ τοίχου τὸ πλευρὸν τὸ ἓν ἀπὸ τοῦ ἐδάφους ἕως τῶν δοκῶν, καὶ ἐποίησε ἐκ τοῦ δαβὶρ εἰς τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
|
И созда́ Соломо́нъ хра́мъ, и сконча́ єго́.
|
|
17
|
15
|
|
καὶ τεσσαράκοντα πήχεων ἦν ὁ ναὸς**
|
И созда́ стѣ́ны хра́му вну́трь дре́вомъ ке́дровымъ, от земли́ хра́ма и да́же до стѣ́нъ и да́же до верха́: о́коло обста́ви содержа́щая древа́ми внутрьу́ду и укрѣпи́ вну́трь хра́ма бока́ми пе́вговыми.
|
|
19
|
16
|
|
κατὰ πρόσωπον τοῦ δαβὶρ ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου ἔσωθεν δοῦναι ἐκεῖ τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου.
|
И созда́ два́десяти лако́тъ от кра́я стѣны́ бо́къ єди́нъ от земли́ да́же до верха́: и сотвори́ єму́ вну́трь от даві́ра стѣ́ну до свята́я святы́хъ.
|
|
20
|
17
|
|
εἴκοσι πήχεις μῆκος καὶ εἴκοσι πήχεις πλάτος καὶ εἴκοσι πήχεις τὸ ὕψος αὐτοῦ, καὶ παριέσχεν αὐτὸ χρυσίῳ συγκεκλεισμένῳ. καὶ ἐποίησε θυσιαστήριον*
|
И четы́редесяти лако́тъ бя́ше хра́мъ: се́й [є́сть] хра́мъ вну́треннѣйшій.
|
|
21
|
18
|
|
κατὰ πρόσωπον τοῦ δαβίρ, καὶ περιέσχεν αὐτὸ χρυσίῳ.
|
И от ке́дра во хра́мѣ вну́трь поста́ви плете́ніє и дщи́цы и вая́нія вся́ ке́дрова: ка́мень не явля́шеся.
|
|
22
|
19
|
|
καὶ ὅλον τὸν οἶκον περιέσχε χρυσίῳ ἕως συντελείας παντὸς τοῦ οἴκου**
|
Предъ лице́мъ даві́ра, посредѣ́ хра́ма вну́трь угото́ва поста́вити та́мо ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня.
|
|
23
|
20
|
|
καὶ ἐποίησεν ἐν τῷ δαβὶρ δύο Χερουβὶμ δέκα πήχεων μέγεθος ἐσταθμωμένον.
|
И предъ лице́мъ даві́ра два́десяти лако́тъ долгота́, и два́десяти лако́тъ широта́, и два́десяти лако́тъ высота́ єго́, и объя́тъ єго́ зла́томъ чи́стымъ: и сотвори́ олта́рь ке́дровый: и повлече́ Соломо́нъ хра́мъ вну́трь зла́томъ чи́стымъ, и пригвозди́ гвоздми́ златы́ми предъ лице́мъ даві́ра, и объя́тъ и́ зла́томъ.
|
|
24
|
21
|
|
καὶ πέντε πήχεων πτερύγιον τοῦ Χερουβὶμ τοῦ ἑνὸς καὶ πέντε πήχεων πτερύγιον αὐτοῦ τὸ δεύτερον, ἐν πήχει δέκα ἀπὸ μέρους πτερυγίου αὐτοῦ εἰς μέρος πτερυγίου αὐτοῦ·
|
И ве́сь хра́мъ объя́тъ зла́томъ до сконча́нія всего́ хра́ма.
|
|
25
|
22
|
|
οὕτως τῷ Χερουβὶμ τῷ δευτέρῳ, ἐν μέτρῳ ἑνὶ συντέλεια μία ἀμφοτέροις.
|
И все́ вну́трь даві́ра покры́ зла́томъ.
|
|
26
|
23
|
|
καὶ τὸ ὕψος τοῦ Χεροὺβ τοῦ ἑνὸς δέκα ἐν πήχει, καὶ οὕτω τῷ Χεροὺβ τῷ δευτέρῳ.
|
И сотвори́ въ даві́рѣ два́ херуві́ма от дре́въ кипарі́сныхъ, де́сять лако́тъ мѣ́рою вели́чество:
|
|
27
|
24
|
|
καὶ ἀμφότερα τὰ Χερουβὶμ ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου τοῦ ἐσωτάτου· καὶ διεπέτασε τὰς πτέρυγας αὐτῶν, καὶ ἥπτετο πτέρυξ μία τοῦ τοίχου, καὶ πτέρυξ Χεροὺβ τοῦ δευτέρου ἥπτετο τοῦ τοίχου τοῦ δευτέρου, καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου ἥπτοντο πτέρυξ πτέρυγος.
|
и пяти́ лако́тъ крило́ херуві́ма єди́наго, и пяти́ лако́тъ крило́ єго́ второ́є, десяти́ лако́тъ от кра́я крила́ єго́ до кра́я крила́ єго́:
|
|
28
|
25
|
|
καὶ περιέσχε τὰ Χερουβὶμ χρυσίῳ.
|
и десяти́ лако́тъ та́кожде [мѣ́ра] херуві́му второ́му, мѣ́ра єди́на соверше́ніє єди́но обои́мъ херуві́момъ:
|
|
29
|
26
|
|
καὶ πάντας τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου κύκλῳ ἐγκολαπτὰ ἔγραψε γραφίδι Χερουβίμ, καὶ φοίνικες τῷ ἐσωτέρῳ καὶ τῷ ἐξωτέρῳ.
|
и высота́ херуві́ма єди́наго де́сять лако́тъ, та́кожде и второ́му херуві́му.
|
|
30
|
27
|
|
καὶ τὸ ἔδαφος τοῦ οἴκου περιέσχε χρυσίῳ, τοῦ ἐσωτάτου καὶ τοῦ ἐξωτάτου.
|
И поста́ви о́ба херуві́ма посредѣ́ хра́ма вну́тренняго: и простира́ху кри́ла своя́, и досяза́ше крило́ єди́но до стѣны́ хра́ма, и крило́ друга́го херуві́ма досяза́ше до стѣны́ вторы́я: и кри́ла и́хъ я́же бя́ху посредѣ́ хра́ма, каса́шеся крило́ съ крило́мъ:
|
|
31
|
28
|
|
καὶ τῷ θυρώματι τοῦ δαβὶρ ἐποίησε θύρας ξύλων ἀρκευθίνων εἰς φλιὰς πενταπλᾶς
|
и объя́ты бы́ша херуві́мы зла́томъ.
|
|
32
|
29
|
|
καὶ δύο θύρας ξύλων πευκίνων καὶ ἐγκολαπτὸν ἐπ᾿ αὐτῶν ἐγκεκολαμμένα Χερουβὶμ καὶ φοίνικας καὶ πέταλα διαπεπετασμένα· καὶ περιέσχε χρυσίῳ καὶ κατέβαινεν ἐπὶ τὰ Χερουβὶμ καὶ ἐπὶ τοὺς φοίνικας τὸ χρυσίον.
|
И на всѣ́хъ стѣна́хъ хра́ма о́коло вая́нія написа́ подо́біємъ херуві́мовъ, и фі́ніки, и изва́янна произница́ющая внутрьу́ду и внѣу́ду.
|
|
33
|
30
|
|
καὶ οὕτως ἐποίησε τῷ πυλῶνι τοῦ ναοῦ, φλιαὶ ξύλων ἀρκευθίνων, στοαὶ τετραπλῶς.
|
И помо́стъ хра́ма изъ внутрьу́ду и внѣу́ду объя́тъ зла́томъ.
|
|
34
|
31
|
|
καὶ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς θύραις ξύλα πεύκινα· δύο πτυχαὶ ἡ θύρα ἡ μία καὶ στροφεῖς αὐτῶν, καὶ δύο πτυχαὶ ἡ θύρα ἡ δευτέρα, στρεφόμενα·
|
И вхо́ду даві́ра сотвори́ две́ри от дре́въ сме́рчіихъ, и пра́ги пятери́чны,
|
|
35
|
32
|
|
ἐγκεκολαμμένα Χερουβὶμ καὶ φοίνικες καὶ διαπεπετασμένα πέταλα καὶ περιεχόμενα χρυσίῳ καταγομένῳ ἐπὶ τὴν ἐκτύπωσιν.
|
и дво́и две́ри от дре́въ пе́вговыхъ, и извая́нія на ни́хъ изва́яна, херуві́мы, и фі́ніки, и дщи́цы просте́ртыя, и объя́тъ я́ зла́томъ, и бя́ше зла́томъ устро́єно до херуві́мовъ и до фі́ніковъ.
|
|
36
|
33
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτάτην τρεῖς στίχους ἀπελεκήτων, καὶ στίχος κατειργασμένης κέδρου κυκλόθεν. 36α καὶ ᾠκοδόμησε τὸ καταπέτασμα τῆς αὐλῆς τοῦ αἰλὰμ τοῦ οἴκου τοῦ κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ. —————————————— *
|
И та́ко сотвори́ врато́мъ хра́ма: и пра́ги от дре́въ сме́рчіихъ, притво́ры четверогу́бо.
|
|
11
|
34
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Σαλωμὼν λέγων·
|
И на обои́хъ дверя́хъ древа́ пе́вгова: два́ затво́ра две́рь єди́на и вереи́ и́хъ, и два́ затво́ра две́рь втора́я враща́ющаяся въ себѣ́,
|
|
12
|
35
|
|
ὁ οἶκος οὗτος, ὃν σὺ οἰκοδομεῖς, ἐὰν ὁδεύῃς τοῖς προστάγμασί μου καὶ τὰ κρίματά μου ποιῇς καὶ φυλάσσῃς πάσας τὰς ἐντολάς μου ἀναστρέφεσθαι ἐν αὐταῖς, στήσω τὸν λόγον μου, ὃν ἐλάλησα πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα σου
|
[на ни́хже сотвори́] изва́янныя херуві́мы и фі́ніки, и дщи́цы просте́ртыя, и объя́тыя зла́томъ свѣ́шенымъ на изображе́ніє.
|
|
13
|
36
|
|
καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ.
|
И созда́ дво́ръ вну́тренній: въ три́ ряда́ нете́саныхъ, и ря́дъ те́санаго ке́дра о́коло.
|
|
14
|
37
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν τὸν οἶκον καὶ συνετέλεσε αὐτόν. ** ὁ ἐσώτατος
|
Въ лѣ́то четве́ртоє основа́ хра́мъ Госпо́день въ ме́сяцѣ зі́и, во вторы́й ме́сяцъ.
|
|
18
|
38
|
|
καὶ διὰ κέδρου πρὸς τὸν οἶκον ἔσω πλοκὴν ἐπαναστήσεις καὶ πέταλον καὶ ἀνάγλυφα πάντα κέδρινα οὐκ ἐφαίνετο λίθος. * κέδρου
|
Во єдинонадеся́тоє лѣ́то въ ме́сяцѣ ву́лъ, се́й ме́сяцъ осмы́й, соверши́ся хра́мъ по всему́ словеси́ своєму́ и по всему́ устроє́нію своєму́: и созда́ єго́ въ се́дмь лѣ́тъ.
|
|
21
|
|
|
καὶ περιεπύλωσε Σαλωμὼν τὸν οἶκον ἔνδοθεν χρυσίῳ ἀποκλειστῷ καὶ παρήγαγεν ἐν καθηλώμασι χρυσίου. ** καὶ ὅλον τὸ ἔσω τοῦ δαβὶρ ἐπετάλωσε χρυσίῳ.
|
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава 7
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ ἔλαβε τὸν Χιρὰμ ἐκ Τύρου,
|
И до́мъ сво́й созда́ Соломо́нъ тремина́десять лѣ́ты, и соверши́ Соломо́нъ ве́сь до́мъ сво́й.
|
|
2
|
2
|
|
υἱὸν γυναικὸς χήρας, καὶ οὗτος ἀπὸ τῆς φυλῆς τῆς Νεφθαλίμ, καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἀνὴρ Τύριος, τέκτων χαλκοῦ καὶ πεπληρωμένος τῆς τέχνης καὶ συνέσεως καὶ ἐπιγνώσεως τοῦ ποιεῖν πᾶν ἔργον ἐν χαλκῷ· καὶ εἰσηνέχθη πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμὼν καὶ ἐποίησε πάντα τὰ ἔργα.
|
И созда́ до́мъ дре́вомъ Ліва́нскимъ, сто́ лако́тъ долгота́ єго́, и три́десять лако́тъ высота́ єго́, и пятьдеся́тъ лако́тъ широта́ єго́, и три́ ря́ды столпо́въ ке́дровыхъ, и ра́мена ке́дрова столпо́мъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐχώνευσε τοὺς δύο στήλους τῷ αἰλὰμ τοῦ οἴκου, ὀκτωκαίδεκα πήχεις ὕψος τοῦ στύλου, καὶ περίμετρον τεσσαρεσκαίδεκα πήχεις ἐκύκλου αὐτόν, καὶ τὸ πάχος τοῦ στύλου τεσσάρων δακτύλων τὰ κοιλώματα, καὶ οὕτως ὁ στῦλος ὁ δεύτερος.
|
И покры́ дска́ми ке́дровыми до́мъ свы́ше надъ страна́ми столпо́въ: и число́ столпо́въ четы́редесять и пя́ть,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ δύο ἐπιθέματα ἐποίησε δοῦναι ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν στύλων, χωνευτὰ χαλκᾶ· πέντε πήχεις τὸ ὕψος τοῦ ἐπιθέματος τοῦ ἑνός, καὶ πέντε πήχεις τὸ ὕψος τοῦ ἐπιθέματος τοῦ δευτέρου.
|
по пятина́десяти ря́дъ: и о́конъ три́ ряда́, и кама́ра надъ кама́рою трегу́бо.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐποίησε δύο δίκτυα περικαλύψαι τὸ ἐπίθεμα τῶν στύλων, καὶ δίκτυον τῷ ἐπιθέματι τῷ ἑνί, καὶ δίκτυον τῷ ἐπιθέματι τῷ δευτέρῳ.
|
И вся́ две́ри и кама́ры четвероуго́лны притворе́ни: от две́рій надъ две́рми трегу́бо.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔργον κρεμαστόν, δύο στίχοι ροῶν χαλκῶν δεδικτυωμένοι, ἔργον κρεμαστόν, στίχος ἐπὶ στίχον· καὶ οὕτως ἐποίησε τῷ ἐπιθέματι τῷ δευτέρῳ.
|
И Єла́мъ столпо́въ, пятьдеся́тъ лако́тъ въ долготу́, и три́десять лако́тъ въ широту́ привя́зани ко Єла́му предъ лице́мъ и́хъ: и столпи́ и толстота́ предъ лице́мъ того́ Єла́ма.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἔστησε τοὺς στύλους τοῦ αἰλὰμ τοῦ ναοῦ· καὶ ἔστησε τὸν στῦλον τὸν ἕνα καὶ ἐπεκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιαχούμ· καὶ ἔστησε τὸν στῦλον τὸν δεύτερον καὶ ἐπεκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βαάς.
|
И Єла́мъ престо́ловъ идѣ́же суди́ти, Єла́мъ суди́лища, и покры́ и́ от земли́ да́же до верха́ дщи́цами ке́дровыми.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων ἔργον κρίνου κατὰ τὸ αἰλὰμ τεσσάρων πηχῶν.
|
И до́мъ въ не́мже живя́ше, дво́ръ єди́нъ распросте́ртъ си́мъ по дѣ́лу сему́: и до́мъ созда́ дще́ри фарао́ни, ю́же взя́ Соломо́нъ, по Єла́му сему́.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ μέλαθρον ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν στύλων, καὶ ἐπάνωθεν τῶν πλευρῶν ἐπίθεμα τὸ μέλαθρον τῷ πάχει.
|
Вся́ сія́ бя́ху от ка́меней драгоцѣ́нныхъ изва́яна от разстоя́нія внутрьу́ду, и от основа́нія до кро́ва.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐποίησε τὴν θάλασσαν δέκα ἐν πήχει ἀπὸ τοῦ χείλους αὐτῆς ἕως τοῦ χείλους αὐτῆς, στρογγύλον κύκλῳ τὸ αὐτό· πέντε ἐν πήχει τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ συνηγμένοι τρεῖς καὶ τριάκοντα ἐν πήχει ἐκύκλουν αὐτήν.
|
И внѣу́ду ко двору́ вели́кому основа́ному ка́меніємъ драги́мъ вели́кимъ, ка́меніємъ десяти́ лако́тъ и осми́ лако́тъ,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ὑποστηρίγματα ὑποκάτωθεν τοῦ χείλους αὐτῆς κυκλόθεν ἐκύκλουν αὐτήν, δέκα ἐν πήχει κυκλόθεν
|
и съ верху́ честны́мъ ка́меніємъ, по то́йже мѣ́рѣ несѣ́ченыхъ, и ке́драми.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς ὡς ἔργον χείλους ποτηρίου, βλαστὸς κρίνου, καὶ τὸ πάχος αὐτοῦ παλαιστής.
|
О́крестъ двора́ вели́каго три́ ряда́ нете́саныхъ, и ря́дъ те́санаго ке́дра: и созда́ дво́ръ хра́ма вну́треннѣйшій притво́ра до́му су́щаго предъ лице́мъ хра́ма.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ δώδεκα βόες ὑποκάτω τῆς θαλάσσης, οἱ τρεῖς ἐπιβλέποντες βορρᾶν καὶ οἱ τρεῖς ἐπιβλέποντες θάλασσαν καὶ οἱ τρεῖς ἐπιβλέποντες νότον καὶ οἱ τρεῖς ἐπιβλέποντες ἀνατολήν, καὶ πάντα τὰ ὀπίσθια εἰς τὸν οἶκον, καὶ ἡ θάλασσα ἐπ᾿ αὐτῶν ἐπάνωθεν.
|
И посла́ ца́рь Соломо́нъ въ ти́ръ, и взя́ хіра́ма от ти́ра,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐποίησε δέκα μεχωνὼθ χαλκᾶς· πέντε πήχεις μῆκος τῆς μεχωνὼθ τῆς μιᾶς, καὶ τέσσαρες πήχεις τὸ πλάτος αὐτῆς, καὶ ἓξ ἐν πήχει τὸ ὕψος αὐτῆς.
|
сы́на жены́ вдови́цы, и то́й бѣ́ от колѣ́на Нефѳалі́мля: и оте́цъ єго́ бѣ́ му́жъ ти́рінъ, дѣ́латель мѣ́ди, и испо́лненъ худо́жества и ра́зума и вѣ́дѣнія, є́же дѣ́лати вся́ко дѣ́ло мѣ́дяноє. И приведо́ша єго́ ко царю́ Соломо́ну: и сотвори́ вся́ дѣла́:
|
|
15
|
15
|
|
καὶ τοῦτο τὸ ἔργον τῶν μεχωνὼθ συγκλειστὸν αὐτοῖς, καὶ συγκλειστὸν ἀνὰ μέσον τῶν ἐξεχομένων.
|
и слія́ два́ столпа́ Єла́му хра́ма, осмина́десяти лако́тъ высота́ столпа́, и о́крестъ мѣ́ра єго́ четырена́десятихъ лако́тъ окружа́ше єго́ толстота́ столпа́: четы́рехъ пе́рстовъ вглубле́нія: та́кожде бѣ́ и вторы́й сто́лпъ:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐπὶ τὰ συγκλείσματα αὐτῶν ἀνὰ μέσον τῶν ἐξεχομένων λέοντες καὶ βόες καὶ Χερουβίμ, καὶ ἐπὶ τῶν ἐξεχομένων οὕτως· καὶ ἐπάνωθεν καὶ ὑποκάτωθεν τῶν λεόντων καὶ τῶν βοῶν χῶραι, ἔργον καταβάσεως
|
и два́ возложе́нія сотвори́, лежа́ти на глава́хъ столпо́въ излія́нная от мѣ́ди: пяти́ лако́тъ высота́ возложе́нія єди́наго, и пяти́ лако́тъ высота́ возложе́нія втора́го:
|
|
17
|
17
|
|
καὶ τέσσαρες τροχοὶ χαλκοῖ τῇ μεχωνὼθ τῇ μιᾷ, καὶ τὰ προσέχοντα χαλκᾶ καὶ τέσσαρα μέρη αὐτῶν, ὠμίαι ὑποκάτω τῶν λουτήρων.
|
и сотвори́ двѣ́ мре́жи є́же покры́ти возложе́нія столпо́въ: и мре́жу возложе́нію єди́ному, и мре́жу возложе́нію второ́му:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ χεῖρες ἐν τοῖς τροχοῖς ἐν τῇ μεχωνώθ, καὶ τὸ ὕψος τοῦ τροχοῦ τοῦ ἑνὸς πήχεος καὶ ἡμίσους.
|
и дѣ́ло ви́симо, два́ ряда́ я́блокъ мѣ́дяныхъ сомре́жены, дѣ́ло ви́симо, ря́дъ надъ ря́домъ: та́кожде сотвори́ возложе́нію второ́му:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ τὸ ἔργον τῶν τροχῶν ἔργον τροχῶν ἅρματος· αἱ χεῖρες αὐτῶν καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν καὶ ἡ πραγματεία αὐτῶν, τὰ πάντα χωνευτά.
|
и возложе́нія на глава́хъ столпо́въ, подо́бна крі́ну, я́коже во Єла́мѣ, четы́рехъ лако́тъ:
|
|
20
|
20
|
|
αἱ τέσσαρες ὠμίαι ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς μεχωνὼθ τῆς μιᾶς, ἐκ τῆς μεχωνὼθ οἱ ὦμοι αὐτῆς.
|
и строє́ніє надъ обои́ми столпа́ми, и свы́ше стра́нъ возложе́ніє строє́нія, и я́блоковъ двѣ́сти рядо́въ о́коло на вторѣ́й главѣ́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῆς μεχωνὼθ ἥμισυ τοῦ πήχεος μέγεθος αὐτῆς στρογγύλον κύκλῳ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῆς μεχωνώθ, καὶ ἀρχὴ χειρῶν αὐτῆς καὶ τὰ συγκλείσματα αὐτῆς, καὶ ἠνοίγετο ἐπὶ τὰς ἀρχὰς τῶν χειρῶν αὐτῆς.
|
И поста́ви столпы́ во Єла́мѣ хра́ма: и поста́ви сто́лпъ єди́нъ и нарече́ и́мя єму́ Іаху́нъ, и поста́ви сто́лпъ вторы́й и нарече́ и́мя єму́ воо́съ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ τὰ συγκλείσματα αὐτῆς Χερουβὶμ καὶ λέοντες καὶ φοίνικες ἑστῶτα, ἐχόμενον ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἔσω καὶ τὰ κυκλόθεν.
|
И на глава́хъ столпо́въ дѣ́ло крі́ново, и сконча́ дѣ́ло столпо́въ.
|
|
23
|
23
|
|
κατ᾿ αὐτὴν ἐποίησε πάσας τὰς δέκα μεχωνώθ, τάξιν μίαν καὶ μέτρον ἐν πάσαις.
|
И сотвори́ мо́ре лія́но де́сять лако́тъ от кра́я до кра́я єго́, кругло́ о́крестъ єго́: пя́ть лако́тъ высота́ єго́, и объя́тіє єго́ три́десять ла́ктей окружа́ше є́ о́крестъ:
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐποίησε δέκα χυτροκαύλους χαλκοῦς, τεσσαράκοντα χοεῖς χωροῦντα τὸν ἕνα χυτρόκαυλον μετρήσει τεσσάρων πηχῶν· ὁ χυτρόκαυλος ὁ εἷς ἐπὶ τῆς μεχωνὼθ τῆς μιᾶς ταῖς δέκα μεχωνώθ.
|
и подкрѣпле́нія подъ кра́ємъ єго́ о́крестъ, окружа́ху є́ де́сять лако́тъ о́коло: два́ ряда́ подкрѣпле́ній сли́ты во слія́ніи єго́ стоя́ща.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἔθετο τὰς πέντε μεχωνὼθ ἀπὸ τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἀπὸ τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου ἐξ ἀριστερῶν· καὶ ἡ θάλασσα ἀπὸ τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου ἐκ δεξιῶν κατ᾿ ἀνατολὰς ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ νότου.
|
И двана́десять воло́въ подъ мо́ремъ, три́ зря́щіи на сѣ́веръ, и три́ зря́щіи на ю́гъ, и три́ на за́падъ, и три́ на восто́къ, и вся́ за́дняя и́хъ внутрьу́ду, и мо́ре верху́ и́хъ.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐποίησε Χιρὰμ τοὺς λέβητας καὶ τὰς θερμάστρεις καὶ τὰς φιάλας, καὶ συνετέλεσε Χιρὰμ ποιῶν πάντα τὰ ἔργα, ἃ ἐποίησε τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν οἴκῳ Κυρίου,
|
И у́стіє єго́ бя́ше я́ко у́стіє потиря́ прозяба́ющаго крі́на, и толстота́ єго́ на дла́нь.
|
|
27
|
27
|
|
στύλους δύο καὶ τὰ στρεπτὰ τῶν στύλων ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων δύο καὶ τὰ δίκτυα δύο τοῦ καλύπτειν ἀμφότερα τὰ στρεπτὰ τῶν γλυφῶν τὰ ὄντα ἐπὶ τῶν στύλων,
|
И сотвори́ де́сять мехоно́ѳовъ мѣ́дяныхъ, пя́ть лако́тъ долгота́ мехоно́ѳа єди́наго, и четы́ри ла́кти широта́ єго́, и ше́сть лако́тъ высота́ єго́:
|
|
28
|
28
|
|
τὰς ροὰς τετρακοσίας ἀμφοτέροις τοῖς δικτύοις, δύο στίχοι ροῶν τῷ δικτύῳ τῷ ἑνὶ περικαλύπτειν ἀμφότερα τὰ ὄντα τὰ στρεπτὰ τῆς μεχωνὼθ ἐπ᾿ ἀμφοτέροις τοῖς στύλοις,
|
и сіє́ дѣ́ло мехоно́ѳовъ, споє́ноє о себѣ́ и споє́ноє посредѣ́ произница́ющихъ:
|
|
29
|
29
|
|
καὶ τὰ μεχωνὼθ δέκα καὶ τοὺς χυτροκαύλους δέκα ἐπὶ τῶν μεχωνὼθ
|
и на споє́ніихъ и́хъ посредѣ́ произница́ющихъ львы́ и волы́ и херуві́мы, и надъ произница́ющими, та́кожде и свы́ше и сни́зу льво́въ и воло́въ мѣста́, дѣ́ло низхожде́нія:
|
|
30
|
30
|
|
καὶ τὴν θάλασσαν μίαν καὶ τοὺς βόας δώδεκα ὑποκάτω τῆς θαλάσσης
|
и четы́ри коле́са мѣ́дна и мехоно́ѳу коєму́ждо, и придержа́нія мѣ́дяна, и четы́ри ча́сти и́хъ, и ра́мена и́хъ подъ умыва́лницами, и ра́мена слія́ная объ ону́ страну́ коєго́ждо прилежа́ще.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰς θερμάστρεις καὶ τὰς φιάλας καὶ πάντα τὰ σκεύη, ἃ ἐποίησε Χιρὰμ τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν τῷ οἴκῳ Κυρίου· καὶ οἱ στῦλοι τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ οἴκου Κυρίου. πάντα τὰ ἔργα τοῦ βασιλέως, ἃ ἐποίησε Χιράμ, χαλκᾶ ἄρδην·
|
И уста́ єго́ вну́трь главы́, и вы́ше єди́наго ла́ктя, и уста́ єго́ кру́гла: дѣ́ло та́кожде ла́ктя єди́наго и по́лъ ла́ктя: и на уста́хъ єго́ изва́янія, и междусто́лпія и́хъ четвероуго́лна, а не кру́гла.
|
|
32
|
32
|
|
οὐκ ἦν σταθμὸς τοῦ χαλκοῦ, οὗ ἐποίησε πάντα τὰ ἔργα ταῦτα, ἐκ πλήθους σφόδρα· οὐκ ἦν τέρμα τῶν σταθμῶν τοῦ χαλκοῦ.
|
И четы́ри коле́са подъ междусто́лпіями, и ру́цѣ въ колесѣ́хъ въ мехоно́ѳѣ: и высота́ єди́наго колеса́ ла́коть и по́лъ.
|
|
33
|
33
|
|
ἐν τῷ περιοίκῳ τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐχώνευσεν αὐτὰ ἐν τῷ πάχει τῆς γῆς ἀνὰ μέσον Σοκχὼθ καὶ ἀνὰ μέσον Σειρά.
|
И дѣ́ло коле́съ, я́ко дѣ́ло коле́съ колесни́цы: ру́цѣ и́хъ и вы́и и́хъ, и хребты́ и́хъ и дѣ́ланія и́хъ вся́ лія́на.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὰ σκεύη, ἃ ἐποίησεν, ἐν οἴκῳ Κυρίου, τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν καὶ τὴν τράπεζαν, ἐφ᾿ ἧς οἱ ἄρτοι τῆς προσφορᾶς, χρυσῆν,
|
Четы́ри ра́мена на четы́рехъ углѣ́хъ мехоно́ѳа єди́наго, и от мехоно́ѳа ра́мена єго́.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ τὰς λυχνίας πέντε ἐξ ἀριστερῶν καὶ πέντε ἐκ δεξιῶν κατὰ πρόσωπον τοῦ δαβίρ, χρυσᾶς συγκλειομένας, καὶ τὰ λαμπάδια καὶ τοὺς λύχνους καὶ τὰς ἐπαρυστρίδας χρυσᾶς
|
И на главѣ́ мехоно́ѳа по́лъ ла́ктя вели́чество єго́, кругло́ о́крестъ надъ главо́ю мехоно́ѳовою: и нача́ло ру́къ єго́ и спая́нія єго́ от него́: и отверза́шеся въ нача́лѣхъ ру́къ свои́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ τὰ πρόθυρα καὶ οἱ ἧλοι καὶ αἱ φιάλαι καὶ τὰ τρυβλία καὶ αἱ θυΐσκαι χρυσαῖ, σύγκλειστα, καὶ τὰ θυρώματα τῶν θυρῶν τοῦ οἴκου τοῦ ἐσωτάτου, ἁγίου τῶν ἁγίων, καὶ τὰς θύρας τοῦ ναοῦ χρυσᾶς.
|
И спая́нія єго́ подо́бія херуві́мовъ и льво́въ и фі́ніковъ стоя́щая, держа́щеєся ко́єждо проти́ву лица́ єго́ вну́трь и о́крестъ.
|
|
37
|
37
|
|
καὶ ἀνεπληρώθη πᾶν τὸ ἔργον, ὃ ἐποίησε Σαλωμὼν οἴκου Κυρίου, καὶ εἰσήνεγκε Σαλωμὼν τὰ ἅγια Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ἅγια Σαλωμών, τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ σκεύη, ἔδωκεν εἰς τοὺς θησαυροὺς οἴκου Κυρίου.
|
По тому́жде сотвори́ вся́ де́сять мехоно́ѳы, по чи́ну єди́ному и по мѣ́рѣ єди́нѣй, мѣ́ра єди́на всѣ́мъ.
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ τὸν οἶκον ἑαυτῷ ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν τρισκαίδεκα ἔτεσι.
|
И сотвори́ де́сять коно́бовъ мѣ́дяныхъ вмѣща́ющихъ по четы́редесяти мѣ́ръ во єди́нъ коно́бъ, мѣ́рою четы́рехъ ла́ктей: коно́бъ єди́нъ на ко́ємждо мехоно́ѳѣ, от десяти́ мехоно́ѳовъ.
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον δρυμῷ τοῦ Λιβάνου· ἑκατὸν πήχεις μῆκος αὐτοῦ, καὶ πεντήκοντα πήχεις πλάτος αὐτοῦ, καὶ τριάκοντα πηχῶν ὕψος αὐτοῦ· καὶ τριῶν στίχων στύλων κεδρίνων, καὶ ὠμίαι κέδριναι τοῖς στύλοις.
|
И поста́ви пя́ть мехоно́ѳовъ по деснѣ́й странѣ́ хра́ма на восто́къ, и пя́ть по лѣ́вѣй странѣ́ хра́ма: и мо́ре от страны́ хра́ма одесну́ю на восто́ки въ у́глѣ полу́деннѣмъ.
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἐφάτνωσε τὸν οἶκον ἄνωθεν ἐπὶ τῶν πλευρῶν τῶν στύλων, καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στύλων τεσσαράκοντα καὶ πέντε ὁ στίχος·
|
И сотвори́ хіра́мъ коно́бы и тепли́цы и фіа́лы: и сконча́ хіра́мъ вся́ дѣла́ творя́, я́же творя́ше царе́ви Соломо́ну во хра́мѣ Госпо́дни:
|
|
41
|
41
|
|
καὶ μέλαθρα τρία καὶ χώρα ἐπὶ χώραν τρισσῶς·
|
столпа́ два́, и обви́тія столпо́въ надъ глава́ми столпо́въ два́: и мре́жи двѣ́, є́же покрыва́ти о́ба обви́тія изва́яныхъ, я́же на столпѣ́хъ су́ть:
|
|
42
|
42
|
|
καὶ πάντα τὰ θυρώματα καὶ αἱ χῶραι τετράγωνοι μεμελαθρωμέναι καὶ ἀπὸ τοῦ θυρώματος ἐπὶ θύραν τρισσῶς.
|
я́блоковъ мѣ́дяныхъ четы́реста обѣ́ма мре́жема, два́ ряда́ я́блоковъ мре́жи єди́нѣй, покрыва́ти о́ба обви́тія мехоно́ѳа, я́же на обои́хъ столпѣ́хъ:
|
|
43
|
43
|
|
καὶ τὸ αἰλὰμ τῶν στύλων πεντήκοντα μῆκος καὶ πεντήκοντα ἐν πλάτει, ἐζυγωμένα, αἰλὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν, καὶ στῦλοι καὶ πάχος ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς τοῖς αἰλαμμίμ.
|
и мехоно́ѳовъ де́сять и коно́бовъ де́сять на мехоно́ѳѣ:
|
|
44
|
44
|
|
καὶ τὸ αἰλὰμ τῶν θρόνων, οὗ κρινεῖ ἐκεῖ, αἰλὰμ τοῦ κριτηρίου.
|
и мо́ре єди́но, и воло́въ двана́десять подъ мо́ремъ:
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ὁ οἶκος αὐτῶν, ἐν ᾧ καθήσεται ἐκεῖ, αὐλὴ μία ἐξελισσομένη τούτοις κατὰ τὸ ἔργον τοῦτο· καὶ οἶκον τῇ θυγατρὶ Φαραώ, ἣν ἔλαβε Σαλωμών, κατὰ τὸ αἰλὰμ τοῦτο.
|
и коно́бы и тепли́цы и фіа́лы, и вся́ сосу́ды, я́же сотвори́ хіра́мъ царю́ Соломо́ну во хра́мѣ Госпо́дни: и столпо́въ четы́редесять и о́смь до́му царе́ва и до́му Госпо́дня: вся́ дѣла́ царе́ва, я́же сотвори́ хіра́мъ, бы́ша мѣ́дяна вся́.
|
|
46
|
46
|
|
πάντα ταῦτα ἐκ λίθων τιμίων κεκολαμμένα ἐκ διαστήματος ἔσωθεν καὶ ἐκ τοῦ θεμελίου ἕως τῶν γεισῶν καὶ ἔξωθεν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν μεγάλην
|
Бли́зъ Іорда́на слія́ и́хъ ца́рь въ толстотѣ́ земли́, между́ сокхо́ѳомъ и между́ Сіра́момъ.
|
|
47
|
47
|
|
τὴν τεθεμελιωμένην ἐν τιμίοις λίθοις μεγάλοις, λίθοις δεκαπήχεσι καὶ τοῖς ὀκταπήχεσι,
|
Не бѣ́ вѣ́са мѣ́ди, от нея́же творя́ше вся́ дѣла́ сія́, от мно́жества зѣло́, не бѣ́ предѣ́ла вѣ́су мѣ́ди.
|
|
48
|
48
|
|
καὶ ἐπάνωθεν τιμίοις κατὰ τὸ μέτρον ἀπελεκήτων καὶ κέδροις.
|
И даде́ ца́рь Соломо́нъ вся́ сосу́ды, я́же сотвори́ во хра́мъ Госпо́день: олта́рь златы́й и трапе́зу, на не́йже хлѣ́бы приноше́нія, злату́ю,
|
|
49
|
49
|
|
τῆς αὐλῆς τῆς μεγάλης κύκλῳ τρεῖς στίχοι ἀπελεκήτων καὶ στίχος κεκολαμμένης κέδρου. καὶ συνετέλεσε Σαλωμὼν ὅλον τὸν οἶκον αὐτοῦ.
|
и свѣ́щники пя́ть одесну́ю и пя́ть ошу́юю предъ лице́мъ даві́ра [свята́я святы́хъ] златы́я спа́яны, и лампа́ды, и свѣти́лники, и щипцы́ златы́я,
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава 8
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ μετὰ εἴκοσιν ἔτη, τότε ἐξεκκλησίασεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ισραὴλ ἐν Σιὼν τοῦ ἀνενεγκεῖν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου ἐκ πόλεως Δαυὶδ (αὕτη ἐστὶ Σιὼν)
|
И собра́ ца́рь Соломо́нъ вся́ старѣ́йшины Ізра́илевы, вся́ нача́ла колѣ́нъ, старѣ́йшины оте́чествъ сыно́въ Ізра́илевыхъ къ себѣ́ во Сіо́нъ, є́же пренести́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня от гра́да Даві́дова: то́й є́сть Сіо́нъ.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν μηνὶ ᾿Αθανίν.
|
И собра́шася ко царю́ Соломо́ну вси́ лю́діє Ізра́илевы въ ме́сяцъ Аѳані́мъ въ пра́здникъ: се́й є́сть ме́сяцъ седмы́й.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ᾖραν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν
|
И пріидо́ша вси́ старѣ́йшины Ізра́илевы, и взя́ша ієре́є ківо́тъ,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ μαρτυρίου καὶ τὰ σκεύη τὰ ἅγια τὰ ἐν τῷ σκηνώματι τοῦ μαρτυρίου,
|
и вознесо́ша ківо́тъ Госпо́день, и ски́нію свидѣ́нія, и вся́ сосу́ды святы́я я́же во ски́ніи свидѣ́нія: и вознесо́ша я́ ієре́є и леві́ти.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ θύοντες πρόβατα καὶ βόας ἀναρίθμητα.
|
Ца́рь же Соломо́нъ и ве́сь собо́ръ Ізра́илскій, собра́вшеся къ нему́, съ ни́мъ предъ ківо́томъ жря́ху волы́ и о́вцы несочте́нны, безчи́сленны от мно́жества.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἰσφέρουσιν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς τὸ δαβὶρ τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῶν Χερουβίμ·
|
И внесо́ша ієре́є ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня на мѣ́сто єго́ во даві́ръ хра́ма, во свята́я святы́хъ, подъ кри́ла херуві́мовъ.
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι τὰ Χερουβὶμ διαπεπετασμένα ταῖς πτέρυξιν ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ, καὶ περιεκάλυπτον τὰ Χερουβὶμ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν καὶ ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῆς ἐπάνωθεν,
|
Херуві́ми бо бѣ́ша распросте́рше крилѣ́ надъ мѣ́стомъ ківо́та: и окрыва́ху херуві́ми надъ ківо́томъ и надъ святы́ми єго́ сверху́.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὑπερεῖχον τὰ ἡγιασμένα, καὶ ἐνεβλέποντο αἱ κεφαλαὶ τῶν ἡγιασμένων ἐκ τῶν ἁγίων εἰς πρόσωπον τοῦ δαβὶρ καὶ οὐκ ὠπτάνοντο ἔξω.
|
И обдержа́ста освяще́ная: и зря́хуся главы́ освяще́нныхъ от святы́хъ къ лицу́ даві́ра, и не явля́хуся внѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
οὐκ ἦν ἐν τῇ κιβωτῷ πλὴν δύο πλάκες λίθιναι, πλάκες τῆς διαθήκης, ἃς ἔθηκεν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐν Χωρήβ, ἃς διέθετο Κύριος μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
Не бѣ́ въ ківо́тѣ то́кмо двѣ́ скрижа́ли ка́менны, скрижа́ли завѣ́та, и́хже положи́ Моисе́й въ Хори́вѣ, я́же завѣща́ Госпо́дь со сына́ми Ізра́илевыми, внегда́ исходи́ти и́мъ от земли́ Єги́петскія.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξῆλθον οἱ ἱερεῖς ἐκ τοῦ ἁγίου, καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησε τὸν οἶκον·
|
И бы́сть єгда́ изыдо́ша ієре́є изъ святи́лища, и о́блакъ испо́лни хра́мъ Госпо́день,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς στήκειν λειτουργεῖν ἀπὸ προσώπου τῆς νεφέλης, ὅτι ἔπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον.
|
и не можа́ху ієре́є ста́ти служи́ти от лица́ о́блака, я́ко испо́лни сла́ва Госпо́дня хра́мъ.
|
|
14
|
12
|
|
Καὶ ἀπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησεν ὁ βασιλεὺς πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ πᾶσα ἐκκλησία ᾿Ισραὴλ εἱστήκει·
|
Тогда́ рече́ Соломо́нъ: Госпо́дь рече́ є́же обита́ти во мглѣ́,
|
|
15
|
13
|
|
καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ σήμερον, ὃς ἐλάλησεν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ περὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ ἐπλήρωσε λέγων·
|
а́зъ же созда́хъ до́мъ и́мени Твоєму́ свя́тъ Тебѣ́ и гото́въ, и престо́лу твоєму́, є́же обита́ти Тебѣ́ въ не́мъ во вѣ́ки.
|
|
16
|
14
|
|
ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήγαγον τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ ἐξελεξάμην ἐν πόλει ἐν ἑνὶ σκήπτρῳ ᾿Ισραὴλ τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τοῦ εἶναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ. καὶ ἐξελεξάμην ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἶναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ· καὶ ἐξελεξάμην τὸν Δαυὶδ τοῦ εἶναι ἐπὶ τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ.
|
И обрати́ ца́рь лице́ своє́ и благослови́ ца́рь всего́ Ізра́иля: ве́сь же собо́ръ Ізра́илевъ стоя́ше.
|
|
17
|
15
|
|
καὶ ἐγένετο ἐπὶ τῆς καρδίας τοῦ πατρός μου οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И рече́ (ца́рь): благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ дне́сь, и́же глаго́ла усты́ Свои́ми о Даві́дѣ отцѣ́ моє́мъ и рука́ма Свои́ма испо́лни, глаго́ля:
|
|
18
|
16
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου· ἀνθ᾿ ὧν ἦλθεν ἐπὶ τὴν καρδίαν σου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καλῶς ἐποίησας ὅτι ἐγενήθη ἐπὶ τὴν καρδίαν σου·
|
от дне́ въ о́ньже изведо́хъ лю́ди Моя́ Ізра́иля изъ Єги́пта, не избра́хъ гра́да от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ на созда́ніє хра́му, є́же бы́ти и́мени Моєму́ та́мо: но избра́хъ во Ієрусали́мѣ бы́ти и́мени Моєму́ та́мо: и избра́хъ Даві́да бы́ти єму́ властели́ну надъ людьми́ Мои́ми Ізра́илемъ:
|
|
19
|
17
|
|
πλὴν σὺ οὐκ οἰκοδομήσεις τὸν οἶκον, ἀλλ᾿ ἢ ὁ υἱός σου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῶν πλευρῶν σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τῷ ὀνόματί μου.
|
и бы́сть на се́рдцы отцу́ моєму́ Даві́ду, є́же созда́ти хра́мъ и́мени Го́спода Бо́га Ізра́илева,
|
|
20
|
18
|
|
καὶ ἀνέστησε Κύριος τὸ ρῆμα αὐτοῦ, ὃ ἐλάλησε, καὶ ἀνέστην ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐκάθισα ἐπὶ τοῦ θρόνου ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
|
и рече́ Госпо́дь къ Даві́ду отцу́ моєму́: поне́же взы́де на се́рдце твоє́ є́же созда́ти хра́мъ и́мени Моєму́, до́брѣ сотвори́лъ єси́, я́ко бы́сть на се́рдцы твоє́мъ:
|
|
21
|
19
|
|
καὶ ἐθέμην ἐκεῖ τόπον τῇ κιβωτῷ, ἐν ᾗ ἐστιν ἐκεῖ διαθήκη Κυρίου, ἣν διέθετο Κύριος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν αὐτὸν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
оба́че ты́ не сози́ждеши хра́ма, но ра́звѣ сы́нъ тво́й, и́же изы́де изъ чре́слъ твои́хъ, то́й сози́ждетъ хра́мъ и́мени Моєму́:
|
|
22
|
20
|
|
Καὶ ἀνέστη Σαλωμὼν κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου ἐνώπιον πάσης ἐκκλησίας ᾿Ισραὴλ καὶ διεπέτασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν,
|
и возста́ви Госпо́дь глаго́лъ Сво́й єго́же глаго́ла: и воста́хъ вмѣ́сто Даві́да отца́ моєго́, и сѣдо́хъ на престо́лѣ Ізра́илевѣ, я́коже глаго́ла Госпо́дь, и созда́хъ хра́мъ и́мени Го́спода Бо́га Ізра́илева,
|
|
23
|
21
|
|
καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, οὐκ ἔστιν ὡς σὺ Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, φυλάσσων διαθήκην καὶ ἔλεος τῷ δούλῳ σου τῷ πορευομένῳ ἐνώπιόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ,
|
и поста́вихъ та́мо мѣ́сто ківо́ту, въ не́мже є́сть та́мо завѣ́тъ Госпо́день, єго́же завѣща́ Госпо́дь со отцы́ на́шими во извожде́ніи и́хъ изъ земли́ Єги́петскія.
|
|
24
|
22
|
|
ἃ ἐφύλαξας τῷ δούλῳ σου Δαυὶδ τῷ πατρί μου· καὶ γὰρ ἐλάλησας ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν χερσί σου ἐπλήρωσας ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
|
И ста́ Соломо́нъ предъ лице́мъ олтаря́ Госпо́дня предъ всѣ́мъ собо́ромъ Ізра́илевымъ и воздви́же ру́цѣ свои́ на не́бо,
|
|
25
|
23
|
|
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, φύλαξον τῷ δούλῳ σου Δαυὶδ τῷ πατρί μου ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σου ἀνὴρ ἐκ προσώπου μου καθήμενος ἐπὶ θρόνου ᾿Ισραήλ, πλὴν ἐὰν φυλάξωνται τὰ τέκνα σου τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τοῦ πορεύεσθαι ἐνώπιόν μου, καθὼς ἐπορεύθης ἐνώπιον ἐμοῦ.
|
и рече́: Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, нѣ́сть я́коже ты́ Бо́гъ на небеси́ горѣ́ и на земли́ ни́зу, храня́й завѣ́тъ и ми́лость рабу́ твоєму́ ходя́щему предъ Тобо́ю всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ,
|
|
26
|
24
|
|
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, πιστωθήτω δὴ τὸ ρῆμά σου τῷ Δαυὶδ τῷ πατρί μου.
|
я́же сохрани́лъ єси́ рабу́ Твоєму́ Даві́ду отцу́ моєму́: и́бо глаго́лалъ єси́ усты́ Твои́ми и рука́ма Твои́ма соверши́лъ єси́, я́коже де́нь се́й:
|
|
27
|
25
|
|
ὅτι εἰ ἀληθῶς κατοικήσει ὁ Θεὸς μετὰ ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς; εἰ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ οὐκ ἀρκέσουσί σοι, πλὴν καὶ ὁ οἶκος οὗτος, ὃν ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου;
|
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, сохрани́ рабу́ Твоєму́ Даві́ду отцу́ моєму́, я́же ре́клъ єси́ єму́, глаго́ля: не оскудѣ́єтъ му́жъ от лица́ Моєго́ сѣдя́й на престо́лѣ Ізра́илевѣ, то́кмо а́ще сохраня́тъ ча́да твоя́ пути́ своя́, є́же ходи́ти предо Мно́ю, я́коже ходи́лъ єси́ предо Мно́ю:
|
|
28
|
26
|
|
καὶ ἐπιβλέψῃ ἐπὶ τὴν δέησίν μου, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀκούειν τῆς προσευχῆς, ἧς ὁ δοῦλός σου προσεύχεται ἐνώπιόν σου πρός σε σήμερον,
|
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, да увѣ́рится глаго́лъ Тво́й, єго́же ре́клъ єси́ Даві́ду отцу́ моєму́:
|
|
29
|
27
|
|
τοῦ εἶναι τοὺς ὀφθαλμούς σου ἠνεῳγμένους εἰς τὸν οἶκον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπας· ἔσται τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ, τοῦ εἰσακούειν τῆς προσευχῆς, ἧς προσεύχεται ὁ δοῦλός σου εἰς τὸν τόπον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός.
|
я́ко а́ще и́стинно всели́тся Бо́гъ съ человѣ́ки на земли́? а́ще небо и небо небесе́ не довлѣ́ютъ Ти́, кольми́ па́че хра́мъ се́й, єго́же созда́хъ и́мени Твоєму́?
|
|
30
|
28
|
|
καὶ εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ, ἃ ἂν προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικήσεώς σου ἐν οὐρανῷ καὶ ποιήσεις καὶ ἵλεως ἔσῃ.
|
и да при́зриши на моли́тву мою́, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, послу́шати моли́твы, є́юже мо́лится ра́бъ Тво́й предъ Тобо́ю къ Тебѣ́ дне́сь,
|
|
31
|
29
|
|
ὅσα ἂν ἁμάρτῃ ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐὰν λάβῃ ἐπ᾿ αὐτὸν ἀρὰν τοῦ ἀράσασθαι αὐτόν, καὶ ἔλθῃ καὶ ἐξαγορεύσῃ κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
|
да бу́дутъ о́чи Твои́ отве́рсты на хра́мъ се́й де́нь и но́щь, на мѣ́сто о не́мже ре́клъ єси́: бу́детъ и́мя Моє́ та́мо на услы́шаніє моли́твы, є́юже мо́лится ра́бъ тво́й на мѣ́стѣ се́мъ де́нь и но́щь:
|
|
32
|
30
|
|
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσεις καὶ κρινεῖς τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἀνομηθῆναι ἄνομον, δοῦναι τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τοῦ δικαιῶσαι δίκαιον, δοῦναι αὐτῷ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
|
и услы́шиши моли́тву раба́ Твоєго́ и люді́й Твои́хъ Ізра́иля, о ни́хже помо́лятся на мѣ́стѣ се́мъ: и Ты́ услы́шиши на мѣ́стѣ обита́лища Твоєго́ на небеси́, и сотвори́ши и поми́луєши:
|
|
33
|
31
|
|
ἐν τῷ πταῖσαι τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον ἐχθρῶν, ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι, καὶ ἐπιστρέψουσι καὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ προσεύξονται καὶ δεηθήσονται ἐν τῷ οἴκῳ τούτω,
|
єли́ка а́ще согрѣши́тъ кі́йждо ко и́скреннему своєму́, и а́ще пріи́метъ на него́ кля́тву є́же кля́ти єго́, и пріи́детъ, и исповѣ́сть предъ лице́мъ олтаря́ Твоєго́ въ хра́мѣ се́мъ:
|
|
34
|
32
|
|
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπιστρέψεις αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν.
|
и Ты́ услы́шиши от небесе́, и сотвори́ши су́дъ лю́демъ Твои́мъ Ізра́илю: осуди́ти беззако́ннаго, да́ти пу́ть єго́ на главу́ єго́, и оправди́ти пра́веднаго, да́ти єму́ по пра́вдѣ єго́:
|
|
35
|
33
|
|
ἐν τῷ συσχεθῆναι τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γενέσθαι ὑετόν, ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι, καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἀποστρέψουσιν, ὅταν ταπεινώσῃς αὐτούς,
|
єгда́ паду́тъ лю́діє Твои́ Ізра́иль предъ враги́, я́ко согрѣша́тъ Ти́, и обратя́тся къ Тебѣ́, и исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и помо́лятся и возглаго́лютъ моли́тву къ Тебѣ́ въ хра́мѣ се́мъ:
|
|
36
|
34
|
|
καὶ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ· ὅτι δηλώσεις αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθὴν πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ καὶ δώσεις ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας τῷ λαῷ σου ἐν κληρονομίᾳ.
|
и Ты́ услы́шиши съ небесе́, и ми́лостивъ бу́деши о согрѣше́ніихъ люді́й Свои́хъ Ізра́иля, и возврати́ши я́ въ зе́млю, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ и́хъ:
|
|
37
|
35
|
|
λιμὸς ἐὰν γένηται, θάνατος ἐὰν γένηται, ὅτι ἔσται ἐμπυρισμός, βροῦχος, ἐρυσίβη ἐὰν γένηται, καὶ ἐὰν θλίψῃ αὐτὸν ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἐν μιᾷ τῷν πόλεων αὐτοῦ, πᾶν συνάντημα, πάντα πόνον,
|
внегда́ заключи́тися небеси́ и не бы́ти дождю́, я́ко согрѣша́тъ Ти́, и помо́лятся на мѣ́стѣ се́мъ, и исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и от грѣ́хъ свои́хъ обратя́тся, єгда́ смири́ши и́хъ:
|
|
38
|
36
|
|
πᾶσαν προσευχήν, πᾶσαν δέησιν, ἐὰν γένηται παντὶ ἀνθρώπῳ ὡς ἂν γνῶσιν ἕκαστος ἁφὴν καρδίας αὐτοῦ καὶ διαπετάσῃ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον,
|
и услы́шиши съ небесе́, и ми́лостивъ бу́деши о грѣсѣ́хъ раба́ Твоєго́ и люді́й Твои́хъ Ізра́иля: я́ко яви́ши и́мъ пу́ть благі́й ходи́ти по нему́, и да́си до́ждь на зе́млю, ю́же да́лъ єси́ лю́демъ Твои́мъ въ достоя́ніє:
|
|
39
|
37
|
|
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ἵλεως ἔσῃ καὶ ποιήσεις καὶ δώσεις ἀνδρὶ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, καθὼς ἂν γνῷς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ὅτι σὺ μονώτατος οἶδας τὴν καρδίαν πάντων υἱῶν ἀνθρώπων,
|
гла́дъ а́ще бу́детъ, сме́рть а́ще бу́детъ, єгда́ бу́детъ возжже́ніє, гу́сеницы, ржа́ а́ще бу́детъ, и а́ще оскорбя́тъ я́ врази́ и́хъ въ єди́нѣмъ от градо́въ и́хъ: все́ проти́вноє, вся́ка болѣ́знь,
|
|
40
|
38
|
|
ὅπως φοβῶνταί σε πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν ἡμῶν.
|
вся́ка моли́тва, вся́ко моле́ніє а́ще бу́детъ вся́кому человѣ́ку от люді́й Ізра́илевыхъ, єгда́ позна́єтъ кі́йждо болѣ́знь се́рдца своєго́, и воздви́гнетъ ру́цѣ свои́ въ хра́мѣ се́мъ:
|
|
41
|
39
|
|
καὶ τῷ ἀλλοτρίῳ, ὃς οὐκ ἔστιν ἀπὸ λαοῦ σου οὗτος,
|
и Ты́ услы́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща твоєго́, и ми́лостивъ бу́деши, и сотвори́ши, и да́си коєму́ждо по путе́мъ єго́, я́коже увѣ́си се́рдце єго́, я́ко Ты́ єди́нъ то́кмо вѣ́си всѣ́хъ сердца́ сыно́въ человѣ́ческихъ:
|
|
42
|
40
|
|
καὶ ἥξουσι καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον,
|
да боя́тся тебе́ вся́ дни́, въ ня́же поживу́тъ на земли́, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ на́шымъ:
|
|
43
|
41
|
|
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐπικαλέσηταί σε ὁ ἀλλότριος, ὅπως γνῶσι πάντες οἱ λαοὶ τὸ ὄνομά σου, καὶ φοβῶνταί σε, καθὼς ὁ λαός σου ᾿Ισραήλ, καὶ γνῶσιν ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ᾠκοδόμησα.
|
и чужде́му, и́же нѣ́сть от люді́й твои́хъ Ізра́иля, то́й а́ще пріи́детъ от земли́ издале́ча ра́ди и́мене твоєго́, зане́ услы́шатъ и́мя твоє́ вели́ко, и ру́ку твою́ крѣ́пкую, и мы́шцу твою́ высо́кую,
|
|
44
|
42
|
|
ὅτι ἐξελεύσεται ὁ λαός σου εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐν ὁδῷ, ᾗ ἐπιστρέψεις αὐτούς, καὶ προσεύξονται ἐν ὀνόματι Κυρίου ὁδὸν τῆς πόλεως, ἧς ἐξελέξω ἐν αὐτῇ, καὶ τοῦ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου,
|
и пріи́детъ, и помо́лится на мѣ́стѣ се́мъ:
|
|
45
|
43
|
|
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ ποιήσεις τὸ δικαίωμα αὐτοῖς.
|
и ты́ услы́шиши съ небесе́ от гото́ваго жили́ща твоєго́, и сотвори́ши по всѣ́мъ, въ єли́кихъ а́ще призове́тъ тя́ чужді́й, я́ко да уразумѣ́ютъ вси́ лю́діє земні́и и́мя твоє́ и убоя́тся тебе́, я́коже лю́діє твои́ Ізра́иль, и разумѣ́ютъ, я́ко и́мя твоє́ нарече́ся на хра́мѣ се́мъ, єго́же созда́хъ:
|
|
46
|
44
|
|
ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς οὐχ ἁμαρτήσεται καὶ ἐπάξεις αὐτοὺς καὶ παραδώσεις αὐτοὺς ἐνώπιον ἐχθρῶν καὶ αἰχμαλωτιοῦσιν οἱ αἰχμαλωτίζοντες εἰς γῆν μακρὰν καὶ ἐγγύς,
|
єгда́ изы́дутъ лю́діє твои́ на бра́нь на враги́ своя́, путе́мъ и́мже возврати́ши я́, и помо́лятся и́менемъ Госпо́днимъ путе́мъ гра́да, єго́же избра́лъ єси́ себѣ́, и ко хра́му, єго́же а́зъ созда́хъ и́мени твоєму́:
|
|
47
|
45
|
|
καὶ ἐπιστρέψουσι καρδίας αὐτῶν ἐν τῇ γῇ, οὗ μετήχθησαν ἐκεῖ, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐν γῇ μετοικίας αὐτῶν καὶ δεηθῶσί σου λέγοντες· ἡμάρτομεν, ἠδικήσαμεν, ἠνομήσαμεν,
|
и ты́ услы́шиши съ небесе́ моли́тву и́хъ и моле́нія и́хъ, и сотвори́ши оправда́ніє и́мъ:
|
|
48
|
46
|
|
καὶ ἐπιστρέψωσι πρός σε ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτῶν καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτῶν ἐν τῇ γῇ ἐχθρῶν αὐτῶν, οὗ μετήγαγες αὐτούς, καὶ προσεύξονται πρός σε, ὁδὸν γῆς αὐτῶν, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ τῆς πόλεως, ἧς ἐξελέξω, καὶ τοῦ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμηκα τῷ ὀνόματί σου,
|
я́ко согрѣша́тъ ти́, я́ко нѣ́сть человѣ́къ, и́же не согрѣши́тъ, и разгнѣ́ваєшися на ня́, и преда́си я́ предъ враги́, и поплѣня́тъ и́хъ плѣня́щіи въ зе́млю дале́че, или́ бли́зъ,
|
|
49
|
47
|
|
καὶ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου
|
и обратя́тъ сердца́ своя́ въ земли́, а́може пресели́шася, и обратя́тся, и помо́лятся тебѣ́ въ земли́ преселе́нія своєго́, глаго́люще: согрѣши́хомъ, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ:
|
|
50
|
48
|
|
καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, αἷς ἥμαρτόν σοι, καὶ κατὰ πάντα τὰ ἀθετήματα αὐτῶν, ἃ ἠθέτησάν σοι, καὶ δώσεις αὐτοὺς εἰς οἰκτιρμοὺς ἐνώπιον αἰχμαλωτευόντων αὐτούς, καὶ οἰκτειρήσουσιν αὐτούς·
|
и обратя́тся ко тебѣ́ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и все́ю душе́ю своє́ю въ земли́ вра́гъ свои́хъ, а́може преве́лъ єси́ и́хъ, и помо́лятся къ тебѣ́ по пути́ земли́ своєя́, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ и́хъ, и ко гра́ду, єго́же избра́лъ єси́, и ко хра́му, єго́же созда́хъ и́мени твоєму́:
|
|
51
|
49
|
|
ὅτι λαός σου καὶ κληρονομία σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐκ μέσου χωνευτηρίου σιδήρου.
|
и услы́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща твоєго́ моли́тву и́хъ и моле́ніє и́хъ, и сотвори́ши оправда́ніє и́мъ,
|
|
52
|
50
|
|
καὶ ἔστρωσαν οἱ ὀφθαλμοί σου καὶ τὰ ὦτά σου ᾐνεῳγμένα εἰς τὴν δέησιν τοῦ δούλου σου καὶ εἰς τὴν δέησιν τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ εἰσακούειν αὐτῶν ἐν πᾶσιν, οἷς ἂν ἐπικαλέσωνταί σε,
|
и ми́лостивъ бу́деши непра́вдамъ и́хъ, и́миже согрѣши́ша ти́, и по всѣ́мъ отмета́ніємъ и́хъ, и́миже отверго́шася тебе́, да да́си и́хъ въ щедро́ты предъ плѣни́вшими и́хъ, и уще́дрятъ я́:
|
|
53
|
51
|
|
ὅτι σὺ διέστειλας αὐτοὺς σεαυτῷ εἰς κληρονομίαν ἐκ πάντων τῶν λαῶν τῆς γῆς, καθὼς ἐλάλησας ἐν χειρὶ δούλου σου Μωυσῆ ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν σε τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, Κύριε Κύριε. 53α Τότε ἐλάλησε Σαλωμὼν ὑπὲρ τοῦ οἴκου, ὡς συνετέλεσε τοῦ οἰκοδομῆσαι αὐτόν, ῞Ηλιον ἐγνώρισεν ἐν οὐρανῷ Κύριος, εἶπε τοῦ κατοικεῖν ἐν γνόφῳ· οἰκοδόμησον οἶκόν μου, οἶκον εὐπρεπῆ σεαυτῷ, τοῦ κατοικεῖν ἐπὶ καινότητος. οὐκ ἰδοὺ αὕτη γέγραπται ἐν βιβλίῳ τῆς ᾠδῆς;
|
я́ко лю́діє твои́ и наслѣ́діє твоє́ су́ть, и́хже изве́лъ єси́ изъ земли́ Єги́петскія от среды́ пе́щи желѣ́зныя:
|
|
54
|
52
|
|
Καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν προσευχόμενος πρὸς Κύριον ὅλην τὴν προσευχὴν καὶ τὴν δέησιν ταύτην, καὶ ἀνέστη ἀπὸ προσώπου τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου ὀκλακὼς ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ διαπεπετασμέναι εἰς τὸν οὐρανόν.
|
и да бу́дутъ у́ши твои́ и о́чи твои́ отве́рсты на моли́тву раба́ твоєго́ и къ моле́нію люді́й твои́хъ Ізра́иля, послу́шати и́хъ о всѣ́хъ, о ни́хже призову́тъ тя́,
|
|
55
|
53
|
|
καὶ ἔστη καὶ εὐλόγησε πᾶσαν ἐκκλησίαν ᾿Ισραὴλ φωνῇ μεγάλῃ λέγων·
|
я́ко ты́ избра́лъ єси́ я́ себѣ́ въ наслѣ́діє от всѣ́хъ люді́й земли́, я́коже глаго́лалъ єси́ руко́ю раба́ твоєго́ Моисе́а, внегда́ извести́ тебѣ́ отцы́ на́шя изъ земли́ Єги́петскія, Го́споди Го́споди. Тогда́ глаго́ла Соломо́нъ о хра́мѣ, єгда́ соверши́ созида́ти єго́: со́лнце позна́но сотвори́ на небеси́: Госпо́дь рече́ пребыва́ти во мглѣ́: сози́жди хра́мъ мо́й, хра́мъ благолѣ́пный себѣ́, є́же пребыва́ти въ но́вости: не сіє́ ли пи́сано въ кни́гахъ пѣ́сни?
|
|
56
|
54
|
|
εὐλογητὸς Κύριος σήμερον, ὃς ἔδωκε κατάπαυσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ πάντα, ὅσα ἐλάλησεν· οὐ διεφώνησε λόγος εἷς ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Μωυσῆ.
|
И бы́сть єгда́ сконча́ Соломо́нъ моля́ся ко Го́споду все́ю моли́твою и моле́ніємъ си́мъ, и воста́ от лица́ олтаря́ Госпо́дня припа́дъ на колѣ́на своя́, и ру́цѣ свои́ воздѣ́ на не́бо,
|
|
57
|
55
|
|
γένοιτο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, καθὼς ἦν μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν· μὴ ἐγκαταλίποιτο ἡμᾶς μηδὲ ἀποστρέψοιτο ἡμᾶς,
|
и ста́, и благослови́ ве́сь собо́ръ Ізра́илевъ, гла́сомъ ве́ліимъ глаго́ля:
|
|
58
|
56
|
|
ἐπικλῖναι καρδίας ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτὸν τοῦ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φυλάσσειν πάσας ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν ἡμῶν.
|
благослове́нъ Госпо́дь [Бо́гъ] дне́сь, и́же даде́ поко́й лю́демъ свои́мъ Ізра́илю, по всѣ́мъ єли́ка глаго́ла: не премѣни́ся сло́во ни єди́но во всѣ́хъ словесѣ́хъ єго́ благи́хъ, и́миже глаго́ла руко́ю Моисе́а раба́ своєго́:
|
|
59
|
57
|
|
καὶ ἔστρωσαν οἱ λόγοι οὗτοι, ὡς δεδέημαι ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν, ἐγγίζοντες πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός, τοῦ ποιεῖν τὸ δικαίωμα τοῦ δούλου σου καὶ τὸ δικαίωμα λαοῦ ᾿Ισραὴλ ρῆμα ἡμέρας ἐν ἡμέρᾳ ἐνιαυτοῦ,
|
да бу́детъ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ съ на́ми, я́коже бѣ́ со отцы́ на́шими: да не оста́витъ на́съ, ниже́ да отврати́тъ на́съ,
|
|
60
|
58
|
|
ὅπως γνῶσιν πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός, αὐτὸς Θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι.
|
преклони́ти сердца́ на́ша къ нему́, є́же ходи́ти во всѣ́хъ путе́хъ єго́ и храни́ти вся́ за́повѣди єго́ и повелѣ́нія єго́ и оправда́нія єго́, я́же заповѣ́да отце́мъ на́шымъ:
|
|
61
|
59
|
|
καὶ ἔστρωσαν οἱ καρδίαι ἡμῶν τέλειαι πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν καὶ ὁσίως πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ φυλάσσειν ἐντολὰς αὐτοῦ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
|
и да бу́дутъ словеса́ сія́, и́миже моли́хся предъ Го́сподемъ Бо́гомъ на́шимъ дне́сь, приближа́ющеся Го́споду Бо́гу на́шему де́нь и но́щь, є́же твори́ти оправда́нія рабу́ твоєму́ и оправда́нія лю́демъ твои́мъ Ізра́илю во вся́ дни́:
|
|
62
|
60
|
|
Καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἔθυσαν θυσίαν ἐνώπιον Κυρίου.
|
я́ко да разумѣ́ютъ вси́ лю́діє земли́, я́ко Госпо́дь Бо́гъ то́й са́мъ Бо́гъ, и нѣ́сть ина́го,
|
|
63
|
61
|
|
καὶ ἔθυσεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὰς θυσίας τῶν εἰρηνικῶν, ἃς ἔθυσε τῷ Κυρίῳ, βοῶν δύο καὶ εἴκοσι χιλιάδας καὶ προβάτων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας· καὶ ἐνεκαίνισε τὸν οἶκον Κυρίου ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ.
|
и да бу́дутъ сердца́ на́ша соверше́нна ко Го́споду Бо́гу на́шему преподо́бно ходи́ти въ повелѣ́ніихъ єго́ и храни́ти за́повѣди єго́, я́коже де́нь се́й.
|
|
64
|
62
|
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡγίασεν ὁ βασιλεὺς τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου Κυρίου· ὅτι ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰ στέατα τῶν εἰρηνικῶν, ὅτι τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν τὸ ἐνώπιον Κυρίου μικρόν· τοῦ μὴ δύνασθαι τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ τὰς θυσίας τῶν εἰρηνικῶν ὑπενεγκεῖν.
|
И ца́рь и вси́ сы́нове Ізра́илевы пожро́ша же́ртву предъ Го́сподемъ.
|
|
65
|
63
|
|
καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν ἑορτὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐκκλησία μεγάλη ἀπὸ τῆς εἰσόδου ῾Ημὰθ ἕως ποταμοῦ Αἰγύπτου, ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ, ᾧ ᾠκοδόμησεν, ἐσθίων καὶ πίνων καὶ εὐφραινόμενος ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἑπτὰ ἡμέρας.
|
И пожре́ ца́рь Соломо́нъ же́ртвы ми́рныя, я́же пожре́ Го́споду, воло́въ два́десять двѣ́ ты́сящы и ове́цъ сто́ и два́десять ты́сящъ. И обнови́ ца́рь хра́мъ Госпо́день и вси́ сы́нове Ізра́илевы.
|
|
66
|
64
|
|
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἐξαπέστειλε τὸν λαὸν καὶ εὐλόγησαν τὸν βασιλέα, καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ χαίροντες καὶ ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησε Κύριος τῷ Δαυὶδ δούλῳ αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ.
|
Въ то́й де́нь освяти́ ца́рь [соломо́нъ] среди́ну двора́, я́же предъ лице́мъ хра́ма Госпо́дня: я́ко сотвори́ та́мо всесожже́ніє и да́ры, и же́ртвы и ту́чная ми́рныхъ, я́ко олта́рь мѣ́дяный, и́же предъ Го́сподемъ, ма́лъ бѣ́, є́же не возмощи́ вмѣсти́ти всесожже́нія даро́въ и же́ртвы ми́рныхъ.
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава 9
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγενήθη ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσαν τὴν πραγματείαν Σαλωμών, ὅσα ἠθέλησε ποιῆσαι,
|
И бы́сть єгда́ сконча́ Соломо́нъ зи́ждяй хра́мъ Госпо́день и до́мъ царе́въ и вся́коє дѣ́ло своє́ Соломо́нъ, єли́ка восхотѣ́ сотвори́ти,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν δεύτερον, καθὼς ὤφθη ἐν Γαβαών,
|
и яви́ся Госпо́дь Соломо́ну втори́цею, я́коже яви́ся єму́ въ гавао́нѣ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Κύριος· ἤκουσα τῆς φωνῆς τῆς προσευχῆς σου καὶ τῆς δεήσεώς σου, ἧς ἐδεήθης ἐνώπιόν μου· πεποίηκά σοι κατὰ πᾶσαν τὴν προσευχήν σου, ἡγίακα τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ᾠκοδόμησας τοῦ θέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία μου πάσας τὰς ἡμέρας.
|
и рече́ къ нему́ Госпо́дь: услы́шахъ гла́съ моли́твы твоєя́ и моле́нія твоєго́, и́мже моли́лся єси́ предо мно́ю: сотвори́хъ ти́ по все́й моли́твѣ твоє́й, и освяти́хъ хра́мъ се́й, єго́же созда́лъ єси́, є́же положи́ти и́мя моє́ та́мо во вѣ́ки, и бу́дутъ о́чи мои́ ту́ и се́рдце моє́ во вся́ дни́:
|
|
4
|
4
|
|
καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐνώπιον ἐμοῦ, καθὼς ἐπορεύθη Δαυὶδ ὁ πατήρ σου, ἐν ὁσιότητι καρδίας καὶ ἐν εὐθύτητι καὶ τοῦ ποιεῖν κατὰ πάντα, ἃ ἐνετειλάμην αὐτῷ, καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάξῃς,
|
и ты́ а́ще по́йдеши предо мно́ю, я́коже ходи́ даві́дъ оте́цъ тво́й въ преподо́біи се́рдца и въ правотѣ́, и є́же твори́ти по всѣ́мъ, я́же заповѣ́дахъ єму́, и повелѣ́нія моя́ и за́повѣди моя́ сохрани́ши:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου ἐν ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα, καθὼς ἐλάλησα Δαυὶδ πατρί σου λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σοι ἀνὴρ ἡγούμενος ἐν ᾿Ισραήλ.
|
и возста́влю престо́лъ ца́рствія твоєго́ во Ізра́или во вѣ́ки, я́коже глаго́лахъ къ даві́ду отцу́ твоєму́, глаго́ля: не оскудѣ́єтъ ти́ му́жъ властели́нъ во Ізра́или:
|
|
6
|
6
|
|
ἐὰν δὲ ἀποστραφέντες ἀποστραφῆτε ὑμεῖς καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ μὴ φυλάξητε τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ἃ ἔδωκε Μωυσῆς ἐνώπιον ὑμῶν, καὶ πορευθῆτε καὶ δουλεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς,
|
а́ще же отвраща́ющеся отвратите́ся вы́ и ча́да ва́ша от мене́ и не сохраните́ за́повѣдій мои́хъ и повелѣ́ній мои́хъ, я́же даде́ Моисе́й предъ ва́ми, и по́йдете и порабо́таєте бого́мъ ины́мъ и поклоните́ся и́мъ:
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐξαρῶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς γῆς ἣν ἔδωκα αὐτοῖς, καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματί μου, ἀπορρίψω ἐκ προσώπου μου, καὶ ἔσται ᾿Ισραὴλ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς λάλημα εἰς πάντας τοὺς λαούς.
|
и изри́ну Ізра́иля изъ земли́, ю́же да́хъ и́мъ, и хра́мъ се́й, єго́же освяти́хъ и́мени моєму́, отве́ргу от лица́ моєго́: и бу́детъ Ізра́иль въ погубле́ніє и во глаго́ланіє всѣ́мъ лю́демъ:
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὁ οἶκος οὗτος ἔσται ὁ ὑψηλός, πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτοῦ ἐκστήσεται καὶ συριεῖ καὶ ἐροῦσιν· ἕνεκεν τίνος ἐποίησε Κύριος οὕτως τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ;
|
и до́мъ се́й бу́детъ высо́кій, вся́къ преходя́й сквозѣ́ єго́ ужа́снется, и возсви́щетъ и рече́тъ: чесо́ ра́ди сотвори́ Госпо́дь та́ко земли́ се́й и хра́му сему́?
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐροῦσιν· ἀνθ᾿ ὧν ἐγκατέλιπον Κύριον Θεὸν αὐτῶν, ὃς ἐξήγαγε τοὺς πατέρας αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, καὶ ἀντελάβοντο θεῶν ἀλλοτρίων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς, διὰ τοῦτο ἐπήγαγε Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν κακίαν ταύτην. 9α Τότε ἀνήγαγε Σαλωμὼν τὴν θυγατέρα Φαραὼ ἐκ πόλεως Δαυὶδ εἰς οἶκον αὐτοῦ, ὃν ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις.
|
и реку́тъ: поне́же оста́виша Го́спода Бо́га своєго́, и́же изведе́ отцы́ и́хъ изъ Єги́пта, изъ до́му рабо́ты, и прія́ша бо́ги чужды́я, и поклони́шася и́мъ, и порабо́таша и́мъ, сего́ ра́ди наведе́ на ня́ Госпо́дь зло́ сіє́.
|
|
10
|
10
|
|
Εἴκοσιν ἔτη ἐν οἷς ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν τοὺς δύο οἴκους, τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως,
|
И бы́сть по два́десяти лѣ́тѣхъ, въ ня́же созда́ Соломо́нъ два́ до́мы, хра́мъ Госпо́день и до́мъ царе́въ,
|
|
11
|
11
|
|
Χιρὰμ ὁ βασιλεὺς Τύρου ἀντελάβετο τοῦ Σαλωμὼν ἐν ξύλοις κεδρίνοις καὶ ἐν ξύλοις πευκίνοις καὶ ἐν χρυσίῳ καὶ ἐν παντὶ θελήματι αὐτοῦ. τότε ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τῷ Χιρὰμ εἴκοσι πόλεις ἐν τῇ γῇ τῇ Γαλιλαίᾳ.
|
хіра́мъ ца́рь ти́рскій помога́ше Соломо́ну дре́вы ке́дрскими и дре́вы пе́вговыми и зла́томъ и всѣ́мъ хотѣ́ніємъ єго́: тогда́ даде́ Соломо́нъ хіра́му два́десять градо́въ въ земли́ Галіле́йстѣй.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐξῆλθε Χιρὰμ ἐκ Τύρου καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Γαλιλαίαν τοῦ ἰδεῖν τὰς πόλεις, ἃς ἔδωκεν αὐτῷ Σαλωμών, καὶ οὐκ ἤρεσαν αὐτῷ·
|
И изы́де хіра́мъ изъ ти́ра и по́йде въ Галіле́ю ви́дѣти гра́ды, я́же даде́ єму́ Соломо́нъ: и не бы́ша єму́ уго́дни,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε· τί αἱ πόλεις αὗται, ἃς ἔδωκάς μοι, ἀδελφέ; καὶ ἐκάλεσεν αὐτὰς ῞Οριον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
и рече́: что́ гра́ди сі́и, я́же да́лъ ми́ єси́, бра́те? И нарече́ я́ предѣ́лъ [хаву́ль], до дне́шняго дне́.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἤνεγκε Χιρὰμ τῷ Σαλωμὼν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι τάλαντα χρυσίου
|
И принесе́ хіра́мъ Соломо́ну сто́ и два́десять тала́нтъ зла́та.
|
|
26
|
15
|
|
καὶ ναῦν ὑπὲρ οὗ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἐν Γασιὼν Γαβὲρ τὴν οὖσαν ἐχομένην Αἰλὰθ ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς ἐσχάτης θαλάσσης ἐν γῇ ᾿Εδώμ.
|
Сіє́ же є́сть число́ дая́нія є́же принесе́ ца́рь Соломо́нъ, да сози́ждетъ хра́мъ Госпо́день и до́мъ царе́въ, и мело́нъ и стѣ́ну Ієрусали́мску и краєгра́діє є́же огради́ти стѣ́ну гра́да даві́дова, и Асу́ръ и Магедо́ и газе́ръ.
|
|
27
|
16
|
|
καὶ ἀπέστειλε Χιρὰμ ἐν τῇ νειὶ τῶν παίδων αὐτοῦ ἄνδρας ναυτικοὺς ἐλαύνειν εἰδότας θάλασσαν μετὰ τῶν παίδων Σαλωμών.
|
Фарао́нъ ца́рь Єги́петскій взы́де и взя́ газе́ръ и сожже́ и́ огне́мъ, и Ханаа́на живу́щаго во гра́дѣ то́мъ погуби́: и даде́ єго́ въ да́ръ дще́ри своє́й, женѣ́ Соломо́ни.
|
|
28
|
17
|
|
καὶ ἦλθον εἰς Σωφηρὰ καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν χρυσίου ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα καὶ ἤνεγκαν τῷ βασιλεῖ Σαλωμών.
|
И согради́ Соломо́нъ газе́ръ и веѳоро́нъ ни́жній,
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глава 10
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ βασίλισσα Σαβὰ ἤκουσε τὸ ὄνομα Σαλωμὼν καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ ἦλθε πειράσαι αὐτὸν ἐν αἰνίγμασι·
|
И цари́ца са́вска услы́ша и́мя Соломо́не и и́мя Госпо́дне, и пріи́де искуси́ти єго́ при́тчами:
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἦλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν δυνάμει βαρείᾳ σφόδρα, καὶ κάμηλοι αἴρουσαι ἡδύσματα καὶ χρυσὸν πολὺν σφόδρα καὶ λίθον τίμιον, καὶ εἰσῆλθε πρὸς Σαλωμὼν καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ πάντα ὅσα ἦν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.
|
и пріи́де во Ієрусали́мъ съ си́лою тя́жкою зѣло́: и на велблю́дѣхъ привезо́ша арома́ты и зла́та мно́го зѣло́, и ка́меніє драго́є: и вни́де къ Соломо́ну и глаго́ла єму́ вся́, єли́ка имѣ́ на се́рдцы своє́мъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῇ Σαλωμὼν πάντας τοὺς λόγους αὐτῆς· οὐκ ἦν λόγος παρεωραμένος παρὰ τοῦ βασιλέως, ὃν οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῇ.
|
И возвѣсти́ є́й Соломо́нъ вся́ глаго́лы єя́: и не бѣ́ сло́во презрѣ́но от царя́, єго́же не возвѣсти́ є́й.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶδε βασίλισσα Σαβὰ πᾶσαν τὴν φρόνησιν Σαλωμὼν καὶ τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησε,
|
И ви́дѣ цари́ца са́вска ве́сь смы́слъ Соломо́нь и до́мъ єго́же созда́,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ τὰ βρώματα Σαλωμὼν καὶ τὴν καθέδραν παίδων αὐτοῦ καὶ τὴν στάσιν λειτουργῶν αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς οἰνοχόους αὐτοῦ, καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν αὐτοῦ, ἣν ἀνέφερεν ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐξ ἑαυτῆς ἐγένετο.
|
и снѣ́ди Соломо́ни, и жили́ща отроко́въ єго́, и предстоя́ніє служа́щихъ єму́, и облаче́ніє єго́, и віноче́рпцы єго́, и всесожже́нія єго́, я́же приноша́ше во хра́мѣ Госпо́дни, и внѣ́ себе́ бы́сть,
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμών· ἀληθινὸς ὁ λόγος, ὃν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου περὶ τοῦ λόγου σου καὶ περὶ τῆς φρονήσεώς σου,
|
и рече́ къ Соломо́ну царю́: и́стинна су́ть словеса́, я́же слы́шахъ въ земли́ моє́й,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ οὐκ ἐπίστευσα τοῖς λαλοῦσί μοι, ἕως ὅτου παρεγενόμην καὶ ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί μου, καὶ ἰδοὺ οὐκ εἰσὶ τὸ ἥμισυ καθὼς ἀπήγγειλάν μοι· προστέθεικας ἀγαθὰ πρὸς αὐτὰ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἀκοήν, ἣν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου·
|
о словесѣ́хъ твои́хъ и о смы́слѣ твоє́мъ: и не я́хъ вѣ́ры глаго́лющымъ ми́, до́ндеже пріидо́хъ сѣ́мо, и ви́дѣста о́чи мои́: и се́, нѣ́сть ни по́лъ того́, я́коже ми́ повѣ́даша: приложи́лъ єси́ прему́дрость и блага́я къ си́мъ па́че вся́каго слу́ха, єго́же слы́шахъ въ земли́ моє́й:
|
|
8
|
8
|
|
μακάριαι αἱ γυναῖκές σου, μακάριοι οἱ παῖδές σου οὗτοι οἱ παρεστηκότες ἐνώπιόν σου διόλου, οἱ ἀκούοντες πᾶσαν τὴν φρόνησίν σου·
|
блаже́нны жены́ твоя́, блаже́ни о́троцы твои́ сі́и, и́же предстоя́тъ предъ тобо́ю всегда́, слы́шаще вся́кій смы́слъ тво́й:
|
|
9
|
9
|
|
γένοιτο Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογημένος, ὃς ἠθέλησεν ἐν σοὶ δοῦναί σε ἐπὶ θρόνον ᾿Ισραήλ· διὰ τὸ ἀγαπᾶν Κύριον τὸν ᾿Ισραὴλ στῆσαι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἔθετό σε βασιλέα ἐπ᾿ αὐτοὺς τοῦ ποιεῖν κρίμα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίμασιν αὐτῶν.
|
бу́ди Госпо́дь Бо́гъ тво́й благослове́нъ, и́же восхотѣ́ тя́ да́ти на престо́лъ Ізра́илевъ, поне́же возлюби́ Госпо́дь Ізра́иля утверди́ти во вѣ́ки и поста́ви тя́ царя́ надъ ни́ми твори́ти су́дъ въ пра́вдѣ и въ судьба́хъ и́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔδωκε τῷ Σαλωμὼν ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἡδύσματα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθον τίμιον· οὐκ ἐληλύθει κατὰ τὰ ἡδύσματα ἐκεῖνα ἔτι εἰς πλῆθος, ἃ ἔδωκε βασίλισσα Σαβὰ τῷ βασιλεῖ Σαλωμών. (
|
И даде́ Соломо́ну сто́ и два́десять тала́нтъ зла́та, и арома́ты мно́ги зѣло́, и ка́меніє драго́є: не пріидо́ша єще́ таковы́я арома́ты во мно́жествѣ, я́же даде́ цари́ца са́вска царю́ Соломо́ну.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἡ ναῦς Χιρὰμ ἡ αἴρουσα τὸ χρυσίον ἐκ Σουφὶρ ἤνεγκε ξύλα πελεκητὰ πολλὰ σφόδρα καὶ λίθον τίμιον·
|
И кора́бль хіра́мль принося́щь зла́то изъ Софі́ра, [и] принесе́ древа́ нете́сана мно́га зѣло́, и ка́меніє драго́є.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς τὰ ξύλα τὰ πελεκητὰ ὑποστηρίγματα τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ νάβλας καὶ κινύρας τοῖς ᾠδοῖς· οὐκ ἐληλύθει τοιαῦτα ξύλα ἀπελέκητα ἐπὶ τῆς γῆς, οὐδὲ ὤφθησάν που ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης).
|
И сотвори́ ца́рь дре́вомъ нете́санымъ подпо́ры хра́му Госпо́дню и до́му царе́ву, и сопѣ́ли и гу́сли пѣвце́мъ: не пріидо́ша по се́мъ такова́я древеса́ нете́саная на земли́, ниже́ ви́дѣна бы́ша гдѣ́ да́же до дне́ сего́.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἔδωκε τῇ βασιλίσσῃ Σαβὰ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν, ὅσα ᾐτήσατο, ἐκτὸς πάντων ὧν ἐδεδόκει αὐτῇ διὰ χειρὸς τοῦ βασιλέως Σαλωμών· καὶ ἀπεστράφη καὶ ἦλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς, αὐτὴ καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτῆς.
|
И ца́рь Соломо́нъ даде́ цари́цѣ са́встѣй вся́, єли́ка восхотѣ́ и єли́ки проси́ у него́, кромѣ́ всѣ́хъ, я́же даде́ є́й рука́ма свои́ма Соломо́нъ ца́рь, И возврати́ся, и отъи́де въ зе́млю свою́, сама́ и вси́ о́троцы єя́.
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἦν ὁ σταθμὸς τοῦ χρυσίου τοῦ ἐληλυθότος τῷ Σαλωμὼν ἐν ἐνιαυτῷ ἑνὶ ἑξακόσια καὶ ἐξηκονταὲξ τάλαντα χρυσίου,
|
И бѣ́ вѣ́съ принесе́ннаго зла́та Соломо́ну во єди́но лѣ́то ше́сть со́тъ и шестьдеся́тъ и ше́сть тала́нтъ зла́та,
|
|
15
|
15
|
|
χωρὶς τῶν φόρων τῶν ὑποτεταγμένων καὶ τῶν ἐμπόρων καὶ πάντων τῶν βασιλέων τοῦ πέραν καὶ τῶν σατραπῶν τῆς γῆς.
|
кромѣ́ да́ней от по́дданныхъ и от купцо́въ и от всѣ́хъ царе́й стра́нныхъ и от воєво́дъ земны́хъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τριακόσια δόρατα χρυσᾶ ἐλατά. —τριακόσιοι χρυσοῖ ἐπῆσαν ἐπὶ τὸ δόρυ τὸ ἓν—
|
И сотвори́ ца́рь Соломо́нъ три́ста ко́пій златы́хъ ко́ванныхъ, по три́ста златы́хъ во єди́но копіє́ вдѣ́ла:
|
|
17
|
17
|
|
καὶ τριακόσια ὅπλα χρυσᾶ ἐλατὰ —καὶ τρεῖς μναῖ ἐνῆσαν χρυσοῦ εἰς τὸ ὅπλον τὸ ἓν— καὶ ἔδωκεν αὐτὰ ὁ βασιλεὺς εἰς οἶκον δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου.
|
и три́ста щито́въ ко́ванныхъ златы́хъ, по три́ ли́тры зла́та бя́ше на ко́ємждо щитѣ́: и даде́ я́ ца́рь во хра́мъ дубра́вы Ліва́нскія.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς θρόνον ἐλεφάντινον μέγαν καὶ περιεχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ δοκίμῳ·
|
И сотвори́ ца́рь престо́лъ от косте́й слоно́выхъ ве́лій и позлати́ єго́ зла́томъ искуше́нымъ:
|
|
19
|
19
|
|
ἓξ ἀναβαθμοὶ ἐν θρόνῳ καὶ προτομαὶ μόσχων τῷ θρόνῳ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ χεῖρες ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπὶ τοῦ τόπου τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντες ἑστηκότες παρὰ τὰς χεῖρας,
|
ше́сть степе́ней престо́лу, и о́бразы телцо́въ престо́лу созади́, и ве́рхъ престо́ла кру́глъ бѣ́ созади́ єго́, и ру́цѣ сю́ду и сю́ду на престо́лѣ сѣда́лища, и два́ льва́ стоя́ща при рука́хъ,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ δώδεκα λέοντες ἑστῶτες ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἓξ ἀναβαθμῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν· οὐ γέγονεν οὕτως πάσῃ βασιλείᾳ.
|
и двана́десять львы́ стоя́ще ту́ на шести́ степе́нехъ сю́ду и сю́ду: не бя́ше та́ко во вся́комъ ца́рствѣ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ὑπὸ τοῦ Σαλωμὼν γεγονότα χρυσᾶ καὶ λουτῆρες χρυσοῖ, καὶ πάντα τὰ σκεύη οἴκου δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου χρυσίῳ συγκεκλεισμένα, οὐκ ἦν ἀργύριον, ὅτι οὐκ ἦν λογιζόμενον ἐν ταῖς ἡμέραις Σαλωμών·
|
И вси́ сосу́ди, и́же бя́ху при царѣ́ Соломо́нѣ, зла́ти бѣ́ша, и умыва́лницы зла́ты и вси́ сосу́ди въ хра́мѣ дубра́вы Ліва́нскія златокова́нны: не бя́ше сребра́, поне́же за ничто́ бѣ́ сребро́ во дни́ Соломо́ни:
|
|
22
|
22
|
|
ὅτι ναῦς Θαρσὶς τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν τῇ θαλάσσῃ μετὰ τῶν νηῶν Χιράμ, μία διὰ τριῶν ἐτῶν ἤρχετο τῷ βασιλεῖ ναῦς ἐκ θαρσὶς χρυσίου καὶ ἀργυρίου καὶ λίθων τορευτῶν καὶ πελεκητῶν. 22α Αὕτη ἦν ἡ πραγματεία τῆς προνομῆς, ἧς ἀνήνεγκεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν ἄκραν, τοῦ περιφράξαι τὸν φραγμὸν τῆς πόλεως Δαυὶδ καὶ τὴν ᾿Ασσοὺρ καὶ τὴν Μαγδὰλ καὶ τὴν Γαζὲρ καὶ τὴν Βαιθωρὼν τὴν ἀνωτέρω καὶ τὴν ᾿Ιεθαρμὰθ καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἁρμάτων καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἱππέων καὶ τὴν πραγματείαν Σαλωμών, ἣν ἐπραγματεύσατο οἰκοδομῆσαι ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ, τοῦ μὴ κατάρξαι αὐτοῦ. 22β πάντα τὸν λαὸν τὸν ὑπολελειμμένον ὑπὸ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Αμορραίου καὶ τοῦ Φερεζαίου καὶ τοῦ Χαναναίου καὶ τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου καὶ τοῦ Γεργεσαίου, τῶν μὴ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὄντων, τὰ τέκνα αὐτῶν τὰ ὑπολελειμμένα μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, οὓς οὐκ ἐδύναντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἀνήγαγεν αὐτοὺς Σαλωμὼν εἰς φόρον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. 22γ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἔδωκε Σαλωμὼν πρᾶγμα, ὅτι αὐτοὶ ἦσαν ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ καὶ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἄρχοντες καὶ τρισσοὶ αὐτοῦ καὶ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ καὶ ἱππεῖς αὐτοῦ.
|
кора́бль бо Ѳарсі́йскій царю́ Соломо́ну на мо́ри съ корабли́ хіра́млими, єди́ною во тріє́хъ лѣ́тѣхъ прихожда́ше царе́ви кора́бль изъ Ѳарсі́са и приноша́ше зла́то и сребро́, и зу́бы слоно́вы, и пі́ѳики и па́вы, и ка́меніє то́ченоє и те́саноє.
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἐμεγαλύνθη Σαλωμὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς πλούτῳ καὶ φρονήσει.
|
И возвели́чися Соломо́нъ па́че всѣ́хъ царе́й земны́хъ и бога́тствомъ и смы́сломъ.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ πάντες βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον Σαλωμὼν τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φρονήσεως αὐτοῦ, ἧς ἔδωκε Κύριος τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
|
И вси́ ца́ріє зе́мстіи иска́ху ви́дѣти лице́ Соломо́на, є́же бы услы́шати смы́сла єго́, єго́же даде́ єму́ Госпо́дь въ се́рдцы єго́:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ αὐτοὶ ἔφερον ἕκαστος τὰ δῶρα, σκεύη χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, στακτὴν καὶ ἡδύσματα καὶ ἵππους καὶ ἡμιόνους τὸ κατ᾿ ἐνιαυτὸν ἐνιαυτῷ.
|
и ті́и приноша́ху кі́йждо да́ры своя́, и сосу́ды зла́ты и сре́бряны, и ри́зы, ста́кти и сла́дкости, и ко́ни и мски́ на вся́коє лѣ́то.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τέσσαρες χιλιάδες θήλειαι ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων, καὶ ἔθετο αὐτὰς ἐν ταῖς πόλεσι τῶν ἁρμάτων καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν ῾Ιερουσαλήμ. 26α καὶ ἦν ἡγούμενος πάντων τῶν βασιλέων ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. 27καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους ἔδωκεν ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος,
|
И собра́ Соломо́нъ колесни́цы и ко́ни, и бя́ху Соломо́ну четы́редесять ты́сящъ кобыли́цъ въ колесни́цы, и двана́десять ты́сящъ ко́нныхъ: и поста́ви я́ во градѣ́хъ колесни́цъ, а [друзі́и бя́ху] у царя́ во Ієрусали́мѣ: и бѣ́ властели́нъ всѣ́мъ царе́мъ от рѣки́ и до земли́ иноплеме́нникъ и до предѣ́лъ Єги́пта.
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἡ ἔξοδος Σαλωμὼν τῶν ἱππέων καὶ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐκ Θεκουέ, ἔμποροι τοῦ βασιλέως ἐλάμβανον ἐκ Θεκουὲ ἐν ἀλλάγματι·
|
И сложи́ ца́рь зла́то и сребро́ во Ієрусали́мѣ я́коже ка́меніє, и ке́дры сложи́ я́коже черни́чіє, є́же на по́ли во мно́жествѣ.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ ἀνέβαινεν ἡ ἔξοδος ἐξ Αἰγύπτου, ἅρμα ἀντὶ ἑκατὸν ἀργυρίου καὶ ἵππος ἀντὶ πεντήκοντα ἀργυρίου· καὶ οὕτως πᾶσι τοῖς βασιλεῦσι Χεττιΐν καὶ βασιλεῦσι Συρίας κατὰ θάλασσαν ἐξεπορεύοντο.
|
И привожда́ху Соломо́ну ко́ни от Єги́пта и от Ѳеку́я купцы́ ца́рстіи и купова́ху от Ѳеку́я промѣ́ною.
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глава 11
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἦν φιλογύνης. καὶ ἦσαν αὐτῷ γυναῖκες ἄρχουσαι ἑπτακόσιαι καὶ παλλακαὶ τριακόσιαι. καὶ ἔλαβε γυναῖκας ἀλλοτρίας καὶ τὴν θυγατέρα Φαραώ, Μωαβίτιδας, ᾿Αμμανίτιδας, Σύρας καὶ ᾿Ιδουμαίας, Χετταίας καὶ ᾿Αμορραίας,
|
И ца́рь Соломо́нъ бѣ́ женолюби́въ, и поя́ жены́ чужды́я, и дще́рь фарао́ню, Моаві́тяныни, Аммані́тяныни, и Аморре́аныни,
|
|
2
|
2
|
|
ἐκ τῶν ἐθνῶν, ὧν ἀπεῖπε Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· οὐκ εἰσελεύσεσθε εἰς αὐτούς, καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς ὑμᾶς, μὴ ἐκκλίνωσι τὰς καρδίας ὑμῶν ὀπίσω εἰδώλων αὐτῶν· εἰς αὐτοὺς ἐκολλήθη Σαλωμὼν τοῦ ἀγαπῆσαι*.
|
от язы́къ, и́хже отрече́ Госпо́дь сыно́мъ Ізра́илевымъ: не входи́те въ ня́, и ті́и да не вхо́дятъ въ ва́съ, да не отвратя́тъ ду́шъ ва́шихъ вслѣ́дъ і́долъ свои́хъ: къ тѣ́мъ прилѣпи́ся Соломо́нъ люби́ти,
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν καιρῷ γήρους Σαλωμὼν καὶ οὐκ ἦν ἡ καρδία αὐτοῦ τελεία μετὰ Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ, καθὼς ἡ καρδία Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐξέκλιναν γυναῖκες αἱ ἀλλότριαι τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὀπίσω θεῶν αὐτῶν.
|
и бы́ша єму́ же́нъ нача́лныхъ се́дмь со́тъ, и подло́жницъ три́ста.
|
|
5
|
4
|
|
τότε ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν ὑψηλὸν τῷ Χαμώς, εἰδώλῳ Μωὰβ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν εἰδώλῳ υἱῶν ᾿Αμμὼν
|
И бы́сть въ вре́мя ста́рости Соломо́ни, и соврати́ша жены́ чужді́я се́рдце єго́ вслѣ́дъ бого́въ ины́хъ, и не бѣ́ се́рдце єго́ соверше́нно съ Го́сподемъ Бо́гомъ єго́, я́коже се́рдце даві́да отца́ єго́,
|
|
6
|
5
|
|
καὶ τῇ ᾿Αστάρτῃ βδελύγματι Σιδωνίων,
|
и хожда́ше Соломо́нъ вслѣ́дъ Аста́рта ме́рзости Сідо́нскія и вслѣ́дъ царя́ и́хъ, і́дола сыно́въ Аммо́нихъ.
|
|
7
|
6
|
|
καὶ οὕτως ἐποίησε πάσαις ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ ταῖς ἀλλοτρίαις, αἳ ἐθυμίων καὶ ἔθυον τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
|
И сотвори́ Соломо́нъ лука́воє предъ Го́сподемъ: и не хожда́ше вслѣ́дъ Го́спода, я́коже даві́дъ оте́цъ єго́.
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου· οὐκ ἐπορεύθη ὀπίσω Κυρίου ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
Тогда́ созда́ Соломо́нъ высо́ко [ка́пище] хамо́су, і́долу Моа́влю, и царю́ и́хъ, і́долу сыно́въ Аммо́нихъ, и Аста́ртѣ, ме́рзости Сідо́нстѣй, на горѣ́ я́же предъ Ієрусали́момъ:
|
|
9
|
8
|
|
καὶ ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ Σαλωμών, ὅτι ἐξέκλινε καρδίαν αὐτοῦ ἀπὸ Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ δὶς
|
и та́ко сотвори́ всѣ́мъ жена́мъ свои́мъ чужди́мъ, я́же кадя́ху и жря́ху і́доломъ свои́мъ.
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἐντειλαμένου αὐτῷ ὑπὲρ τοῦ λόγου τούτου, τὸ παράπαν μὴ πορευθῆναι ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ φυλάξασθαι ποιῆσαι, ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός, οὐδ᾿ ἦν ἡ καρδία αὐτοῦ τελεία μετὰ Κυρίου κατὰ τὴν καρδίαν Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
И разгнѣ́вася Госпо́дь на Соломо́на, я́ко уклони́ се́рдце своє́ от Го́спода Бо́га Ізра́илева, и я́вльшагося єму́ два́жды
|
|
11
|
10
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαλωμών· ἀνθ᾿ ὧν ἐγένετο ταῦτα μετὰ σοῦ καὶ οὐκ ἐφύλαξας τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ἃ ἐνετειλάμην σοι, διαρρήσσων διαρρήξω τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσω αὐτὴν τῷ δούλῳ σου.
|
и заповѣ́давшаго єму́ два́жды о словеси́ се́мъ, весма́ не ходи́ти єму́ вслѣ́дъ бого́въ инѣ́хъ, но храни́ти и твори́ти я́же заповѣ́да єму́ Госпо́дь Бо́гъ,
|
|
12
|
11
|
|
πλὴν ἐν ταῖς ἡμέραις σου οὐ ποιήσω αὐτὰ διὰ Δαυὶδ τὸν πατέρα σου· ἐκ χειρὸς υἱοῦ σου λήψομαι αὐτήν.
|
и рече́ Госпо́дь къ Соломо́ну: поне́же бы́ша сія́ съ тобо́ю, и не сохрани́лъ єси́ за́повѣдій мои́хъ и повелѣ́ній мои́хъ, я́же заповѣ́дахъ тебѣ́, раздира́я раздеру́ ца́рство твоє́ изъ руку́ твоє́ю и да́мъ є́ рабу́ твоєму́:
|
|
13
|
12
|
|
πλὴν ὅλην τὴν βασιλείαν οὐ μὴ λάβω· σκῆπτρον ἓν δώσω τῷ υἱῷ σου διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου καὶ διὰ ῾Ιερουσαλὴμ τὴν πόλιν, ἣν ἐξελεξάμην.
|
оба́че во дни́ твоя́ не сотворю́ си́хъ даві́да ра́ди отца́ твоєго́: от руки́ же сы́на твоєго́ отиму́ є́:
|
|
14
|
13
|
|
Καὶ ἤγειρε Κύριος σατὰν τῷ Σαλωμὼν τὸν ῎Αδερ τὸν ᾿Ιδουμαῖον καὶ τὸν ᾿Εσρὼμ υἱὸν ᾿Ελιαδαέ, τὸν ἐν Ραεμμὰθ ᾿Αδραζὰρ βασιλέα Σουβὰ κύριον αὐτοῦ· καὶ συνηθροίσθησαν ἐπ᾿ αὐτὸν ἄνδρες, καὶ ἦν ἄρχων συστρέμματος καὶ προκατελάβετο τὴν Δαμασέκ· καὶ ἦσαν σατὰν τῷ ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμών. καὶ ῎Αδερ ὁ ᾿Ιδουμαῖος ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας ἐν ᾿Ιδουμαίᾳ·
|
то́кмо всего́ ца́рства не возму́, ски́петръ єди́нъ да́мъ сы́ну твоєму́ даві́да ра́ди раба́ моєго́ и Ієрусали́ма ра́ди гра́да, єго́же избра́хъ.
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐξολοθρεῦσαι Δαυὶδ τὸν ᾿Εδὼμ ἐν τῷ πορευθῆναι ᾿Ιωὰβ ἄρχοντα τῆς στρατιᾶς θάπτειν τοὺς τραυματίας, καὶ ἔκοψαν πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ —
|
И воздви́же Госпо́дь проти́вника на Соломо́на Аде́ра Ідуме́анина от сѣ́мене ца́рска во Ідуме́и.
|
|
16
|
15
|
|
ὅτι ἓξ μῆνας ἐνεκάθητο ἐκεῖ ᾿Ιωὰβ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ, ἕως ὅτου ἐξωλόθρευσε πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ—
|
И бы́сть єгда́ искорени́ даві́дъ Єдо́ма, єгда́ и́де Іоа́въ воєво́да во́й погреба́ти побіє́нныя, изсѣче́ вся́къ му́жескъ по́лъ во Ідуме́и:
|
|
17
|
16
|
|
καὶ ἀπέδρα ῎Αδερ, αὐτὸς καὶ πάντες ἄνδρες ᾿Ιδουμαῖοι τῶν παίδων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον· καὶ ῎Αδερ παιδάριον μικρόν.
|
я́ко ше́сть ме́сяцъ сѣдя́ше та́мо Іоа́въ и ве́сь Ізра́иль во Ідуме́и, до́ндеже изби́ вся́къ му́жескъ по́лъ въ Ідуме́и:
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἀνίστανται ἄνδρες ἐκ τῆς πόλεως Μαδιὰμ καὶ ἔρχονται εἰς Φαρὰν καὶ λαμβάνουσιν ἄνδρας μεθ᾿ ἑαυτῶν καὶ ἔρχονται πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου, καὶ εἰσῆλθεν ῎Αδερ πρὸς Φαραώ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ οἶκον καὶ ἄρτους διέταξεν αὐτῷ.
|
и избѣже́ Аде́ръ са́мъ и вси́ му́жіє Ідуме́йстіи от отроко́въ отца́ єго́ съ ни́мъ, и внидо́ша во Єги́петъ: Аде́ръ же бя́ше о́трочищь ма́лъ.
|
|
19
|
18
|
|
καὶ εὗρεν ῎Αδερ χάριν ἐναντίον Φαραὼ σφόδρα, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ γυναῖκα ἀδελφὴν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ἀδελφὴν Θεκεμίνας τὴν μείζω.
|
И воста́ша му́жіє изъ гра́да Мадіа́мска, и пріидо́ша въ Фара́нъ, и взя́ша муже́й съ собо́ю и пріидо́ша къ фарао́ну царю́ Єги́петскому. И вни́де Аде́ръ къ фарао́ну, и даде́ єму́ [ца́рь] до́мъ, и пи́щу опредѣли́ єму́, и зе́млю даде́ єму́.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ ἔτεκεν αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ Θεκεμίνας τῷ ῎Αδερ τὸν Γανηβὰθ υἱὸν αὐτῆς, καὶ ἐξέθρεψεν αὐτὸν Θεκεμίνα ἐν μέσῳ υἱῶν Φαραώ, καὶ ἦν Γανηβὰθ ἐν μέσῳ υἱῶν Φαραώ.
|
И обрѣ́те Аде́ръ благода́ть предъ очи́ма фарао́нима зѣло́, и даде́ єму́ въ жену́ сестру́ жены́ своєя́, сестру́ Ѳекемі́ны бо́лшую.
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ῎Αδερ ἤκουσεν ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι κεκοίμηται Δαυὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ὅτι τέθνηκεν ᾿Ιωὰβ ὁ ἄρχων τῆς στρατιᾶς· καὶ εἶπεν ῎Αδερ πρὸς Φαραώ· ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀποστρέψω εἰς τὴν γῆν μου.
|
И роди́ єму́ сестра́ Ѳекемі́ны Аде́ру ганива́ѳа сы́на своєго́, и воскорми́ єго́ Ѳекемі́на посредѣ́ сыно́въ фарао́нихъ, и бѣ́ ганива́ѳъ посредѣ́ сыно́въ фарао́нихъ.
|
|
22
|
21
|
|
καὶ εἶπε Φαραὼ τῷ ῎Αδερ· τίνι σὺ ἐλαττονῇ μετ᾿ ἐμοῦ; καὶ ἰδοὺ σὺ ζητεῖς ἀπελθεῖν εἰς τὴν γῆν σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ῎Αδερ, ὅτι ἐξαποστέλλων ἐξαποστελεῖς με· καὶ ἀνέστρεψεν ῎Αδερ εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. αὕτη ἡ κακία, ἣν ἐποίησεν ῎Αδερ· καὶ ἐβαρυθύμησεν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐβασίλευσεν ἐν γῇ ᾿Εδώμ*.
|
И Аде́ръ услы́ша бо Єги́птѣ, я́ко у́спе даві́дъ со отцы́ свои́ми, и я́ко у́мре Іоа́въ воєво́да во́инству, и рече́ Аде́ръ къ фарао́ну: отпусти́ мя, да возвращу́ся въ зе́млю мою́.
|
|
26
|
22
|
|
Καὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς Ναβὰτ ὁ ᾿Εφραθὶ ἐκ τῆς Σαριρὰ υἱὸς γυναικὸς χήρας δοῦλος Σαλωμών.
|
И рече́ фарао́нъ Аде́ру: чи́мъ ты́ не дово́ленъ єси́ у мене́? и се́, ты́ про́сишися отити́ въ зе́млю свою́? И рече́ єму́ Аде́ръ: я́ко отпуща́я да отпу́стиши мя́. И возврати́ся Аде́ръ въ зе́млю свою́.
|
|
27
|
23
|
|
καὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα ὡς ἐπῄρατο χεῖρας ἐπὶ βασιλέα Σαλωμών. καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν, συνέκλεισε τὸν φραγμὸν τῆς πόλεως Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
И воздви́же Госпо́дь проти́вника Соломо́ну разо́на, сы́на Єліада́єва, и́же убѣже́ от Ададезе́ра царя́ су́вска, господи́на своєго́.
|
|
28
|
24
|
|
καὶ ὁ ἄνθρωπος ῾Ιεροβοὰμ ἰσχυρὸς δυνάμει, καὶ εἶδε Σαλωμὼν τὸ παιδάριον ὅτι ἀνὴρ ἔργων ἐστί, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τὰς ἄρσεις οἴκου ᾿Ιωσήφ.
|
И собра́шася къ нему́ му́жіє, и бѣ́ воєво́да полка́ мяте́жнаго, єгда́ убива́ше я́ даві́дъ: и идо́ша въ Дама́скъ, и сѣдо́ша въ не́мъ, и воцари́шася въ дама́сцѣ.
|
|
29
|
25
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ῾Ιεροβοὰμ ἐξῆλθεν ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εὗρεν αὐτὸν ᾿Αχιὰ ὁ Σηλωνίτης ὁ προφήτης ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἀπέστησεν αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ· καὶ ᾿Αχιὰ περιβεβλημένος ἱματίῳ καινῷ, καὶ ἀμφότεροι μόνοι ἐν τῷ πεδίῳ.
|
И бѣ́ стужа́я Ізра́илеви во вся́ дни́ Соломо́ни: сія́ зло́ба Аде́ра: и отягчи́ Ізра́иля и воцари́ся въ земли́ Єдо́мстѣй.
|
|
30
|
26
|
|
καὶ ἐπελάβετο ᾿Αχιὰ τοῦ ἱματίου αὐτοῦ τοῦ καινοῦ τοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ διέρρηξεν αὐτὸν δώδεκα ρήγματα
|
И ієровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, Єфра́ѳянинъ от сарі́ры, сы́нъ жены́ вдови́цы, ра́бъ Соломо́новъ, и воздви́же ру́цѣ на царя́ Соломо́на.
|
|
31
|
27
|
|
καὶ εἶπε τῷ ῾Ιεροβοάμ· λάβε σεαυτῷ δέκα ρήγματα, ὅτι τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ρήσσω τὴν βασιλείαν ἐκ χειρὸς Σαλωμὼν καὶ δώσω σοι δέκα σκῆπτρα.
|
И сія́ вина́, я́ко воздви́же ру́цѣ на царя́ Соломо́на: ца́рь Соломо́нъ созида́ше краєгра́діє и огражда́ше стѣно́ю гра́дъ даві́да отца́ своєго́:
|
|
32
|
28
|
|
καὶ δύο σκῆπτρα ἔσονται αὐτῷ διὰ τὸν δοῦλόν μου Δαυὶδ καὶ διὰ ῾Ιερουσαλὴμ τὴν πόλιν, ἣν ἐξελεξάμην ἐν αὐτῇ ἐκ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραήλ,
|
ієровоа́мъ же человѣ́къ крѣ́покъ си́лою. И ви́дѣ Соломо́нъ о́трока, я́ко му́жъ дѣ́лъ є́сть, и поста́ви єго́ надъ бремена́ми до́му Іо́сифова.
|
|
33
|
29
|
|
καὶ ἀνθ᾿ ὧν ἐγκατέλιπέ με καὶ ἐποίησε τῇ ᾿Αστάρτῃ βδελύγματι Σιδωνίων καὶ τῷ Χαμὼς καὶ τοῖς εἰδώλοις Μωὰβ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν προσοχθίσματι υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ οὐκ ἐπορεύθη ἐν ταῖς ὁδοῖς μου τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
И бы́сть во вре́мя о́но, и ієровоа́мъ изы́де изъ Ієрусали́ма, и обрѣ́те єго́ Ахі́а Силоні́тянинъ проро́къ на пути́, и соврати́ єго́ съ пути́: и бѣ́ Ахі́а облече́нъ въ ри́зу но́ву: и [бѣ́ста] о́ба єди́ны на по́ли.
|
|
34
|
30
|
|
καὶ οὐ μὴ λάβω τὴν βασιλείαν ὅλην ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, διότι ἀντιτασσόμενος ἀντιτάξομαι αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, διὰ τὸν Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου, ὃν ἐξελεξάμην αὐτόν.
|
И взя́ Ахі́а за ри́зу свою́ но́вую, я́же бѣ́ на не́мъ, и раздра́ ю́ на двана́десять жре́бій,
|
|
35
|
31
|
|
καὶ λήψομαι τὴν βασιλείαν ἐκ χειρὸς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δώσω σοι τὰ δέκα σκῆπτρα,
|
и рече́ ієровоа́му: пріими́ себѣ́ де́сять жре́бій, я́ко та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: се́, а́зъ отторга́ю ца́рство изъ руки́ Соломо́ни, и да́мъ ти́ хору́гвій де́сять:
|
|
36
|
32
|
|
τῷ δὲ υἱῷ αὐτοῦ δώσω τὰ δύο σκῆπτρα, ὅπως ᾖ θέσις τῷ δούλῳ μου Δαυὶδ πάσας τὰς ἡμέρας ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τῇ πόλει, ἣν ἐξελεξάμην ἐμαυτῷ τοῦ θέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ.
|
и двѣ́ хору́гви бу́дутъ єму́, раба́ ра́ди моєго́ даві́да и Ієрусали́ма ра́ди гра́да, єго́же избра́хъ себѣ́ от всѣ́хъ колѣ́нъ Ізра́илевыхъ,
|
|
37
|
33
|
|
καὶ σὲ λήψομαι καὶ βασιλεύσεις ἐν οἷς ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ σὺ ἔσῃ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
|
зане́же оста́ви мя́ и поклони́ся Аста́ртѣ ме́рзости Сідо́нстѣй и хамо́су и кумі́ромъ Моа́влимъ и царю́ и́хъ претыка́нію сыно́въ Аммо́нихъ, и не по́йде по путе́мъ мои́мъ, є́же твори́ти уго́дная предо мно́ю, я́коже даві́дъ оте́цъ єго́:
|
|
38
|
34
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν φυλάξῃς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι, καὶ πορευθῇς ἐν ταῖς ὁδοῖς μου καὶ ποιήσῃς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ φυλάξασθαι τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου, καθὼς ἐποίησε Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ καὶ οἰκοδομήσω σοι οἶκον πιστόν, καθὼς ᾠκοδόμησα τῷ Δαυὶδ.
|
и не отиму́ ца́рства всего́ от руку́ єго́, поне́же защища́я защищу́ єго́ во вся́ дни́ живота́ єго́, даві́да ра́ди раба́ моєго́, єго́же избра́хъ, и́же сохрани́ за́повѣди моя́ и оправда́нія:
|
|
40
|
35
|
|
καὶ ἐζήτησε Σαλωμὼν θανατῶσαι τὸν ῾Ιεροβοάμ, καὶ ἀνέστη καὶ ἀπέδρα εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σουσακὶμ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἦν ἐν Αἰγύπτῳ, ἕως οὗ ἀπέθανε Σαλωμών.
|
и отиму́ ца́рство от руки́ сы́на єго́, и да́мъ ти́ де́сять хору́гвій,
|
|
41
|
36
|
|
Καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Σαλωμὼν καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ πᾶσαν τὴν φρόνησιν αὐτοῦ, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γέγραπται ἐν βιβλίῳ ρημάτων Σαλωμών;
|
сы́ну же єго́ да́мъ двѣ́ хору́гви, я́ко да бу́детъ престо́лъ рабу́ моєму́ даві́ду во вся́ дни́ предо мно́ю во Ієрусали́мѣ гра́дѣ, єго́же избра́хъ себѣ́ на положе́ніє и́мени моєму́ та́мо:
|
|
42
|
37
|
|
καὶ αἱ ἡμέραι, ἅς ἐβασίλευε Σαλωμὼν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη.
|
и пріиму́ тя́, и воцари́шися, въ ни́хже жела́єтъ душа́ твоя́, и ты́ бу́деши ца́рь надъ Ізра́илемъ:
|
|
43
|
38
|
|
καὶ ἐκοιμήθη Σαλωμὼν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς Ναβάτ, —καὶ αὐτοῦ ἔτι ὄντος ἐν Αἰγύπτῳ ὡς ἔφυγεν ἐκ προσώπου Σαλωμὼν καὶ ἐκάθητο ἐν Αἰγύπτῳ— κατευθύνει καὶ ἔρχεται εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν Σαριρὰ τὴν ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ.
|
и бу́детъ а́ще сохрани́ши вся́, єли́ка заповѣ́даю ти́, и по́йдеши по путе́мъ мои́мъ, и сотвори́ши уго́дная предо мно́ю, храни́ти за́повѣди моя́ и повелѣ́нія моя́, я́коже сотвори́ даві́дъ ра́бъ мо́й, и бу́ду съ тобо́ю, и сози́жду ти́ до́мъ вѣ́ренъ, я́коже созда́хъ даві́ду, и да́мъ ти́ Ізра́иля:
|
|
44
|
39
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσε Ροβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. —————————————— *
|
и озло́блю ро́дъ даві́довъ за сія́, но не во вся́ дни́.
|
|
3
|
40
|
|
Καὶ ἦσαν αὐτῷ γυναῖκες ἄρχουσαι ἑπτακόσιαι καὶ παλλακαὶ τριακόσιαι καὶ ἐξέκλιναν γυναῖκες αὐτοῦ τὴν καρδίαν αὐτοῦ. *
|
И иска́ше Соломо́нъ уби́ти ієровоа́ма. И воста́ ієровоа́мъ, и убѣжа́ во Єги́петъ къ сусакі́му царю́ Єги́петску, и бѣ́ во Єги́птѣ, до́ндеже Соломо́нъ у́мре.
|
|
23
|
41
|
|
Καὶ ἤγειρε Κύριος σατὰν τῷ Σαλωμὼν τὸν Ραζὼν υἱὸν ᾿Ελιαδαὲ τὸν Βαραμεὲθ ᾿Αδαδεζὲρ βασιλέα Σουβὰ κύριον αὐτοῦ.
|
И про́чая слове́съ Соломо́нихъ, и вся́ єли́ка сотвори́, и ве́сь смы́слъ єго́, не се́ ли, сія́ пи́сана бы́ша въ кни́зѣ слове́съ Соломо́нихъ?
|
|
24
|
42
|
|
καὶ συνηθροίσθησαν ἐπ᾿ αὐτὸν ἄνδρες καὶ ἦν ἄρχων συστρέμματος ἐν τῷ ἀποκτείνειν Δαυὶδ αὐτούς, καὶ ἐπορεύθησαν εἰς Δαμασκὸν καὶ ἐκάθισαν ἐν αὐτῷ καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Δαμασκῷ
|
И дні́є, въ ня́же ца́рствова Соломо́нъ во Ієрусали́мѣ надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ, четы́редесять лѣ́тъ.
|
|
25
|
43
|
|
καὶ ἐγένετο ἀντικείμενος τῷ ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμών.
|
И у́спе Соломо́нъ со отцы́ свои́ми: и погребо́ша єго́ во гра́дѣ даві́да отца́ єго́, и воцари́ся ровоа́мъ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глава 12
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ πορεύεται βασιλεὺς Ροβοὰμ εἰς Σίκιμα, ὅτι εἰς Σίκιμα ἤρχοντο πᾶς ᾿Ισραὴλ βασιλεῦσαι αὐτόν.*
|
И и́де ца́рь ровоа́мъ въ Сікі́му, я́ко въ Сікі́му пріи́де ве́сь Ізра́иль воцари́ти єго́.
|
|
3
|
2
|
|
καὶ ἐλάλησεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα Ροβοὰμ λέγοντες·
|
И бы́сть єгда́ услы́ша ієровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, су́щу єму́ єще́ во Єги́птѣ, я́ко убѣ́глъ бѣ́ от лица́ Соломо́на, и возврати́ся ієровоа́мъ изъ Єги́пта:
|
|
4
|
3
|
|
ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ἡμῶν, καὶ σὺ νῦν κούφισον ἀπὸ τῆς δουλείας τοῦ πατρός σου τῆς σκληρᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ κλοιοῦ αὐτοῦ τοῦ βαρέως, οὗ ἔδωκεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ δουλεύσομέν σοι.
|
и посла́ша, и призва́ша єго́. И пріи́де ієровоа́мъ и ве́сь со́нмъ Ізра́илевъ, и реко́ша лю́діє къ царю́ ровоа́му глаго́люще:
|
|
5
|
4
|
|
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· ἀπέλθετε ἕως ἡμερῶν τριῶν καὶ ἀναστρέψατε πρός με· καὶ ἀπῆλθον.
|
оте́цъ тво́й отягчи́ яре́мъ на́шъ, ты́ же ны́нѣ облегчи́ от рабо́ты отца́ твоєго́ же́стокія и от ярма́ єго́ тя́жкаго, єго́же возложи́ на ны́, и порабо́таємъ ти́.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἀπήγγειλεν ὁ βασιλεὺς τοῖς πρεσβυτέροις, οἳ ἦσαν παρεστῶτες ἐνώπιον Σαλωμὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔτι ζῶντος αὐτοῦ λέγων· πῶς ὑμεῖς βουλεύεσθε καὶ ἀποκριθῶ τῷ λαῷ τούτῳ λόγον;
|
И рече́ къ ни́мъ: отиди́те [и пребу́дите] до тре́тіяго дне́, и возврати́теся ко мнѣ́. И идо́ша.
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἔσῃ δοῦλος τῷ λαῷ τούτῳ καὶ δουλεύσεις αὐτοῖς καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς λόγους ἀγαθούς, καὶ ἔσονταί σοι δοῦλοι πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И возвѣсти́ ровоа́мъ ца́рь старѣ́йшинамъ, и́же бы́ша предстоя́ще предъ Соломо́номъ отце́мъ єго́, єще́ жи́ву єму́ су́щу, глаго́ля: ка́ко вы́ мы́слите, да отвѣща́ю лю́демъ си́мъ сло́во?
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἐγκατέλιπε τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, ἃ συνεβουλεύσαντο αὐτῷ, καὶ συνεβουλεύσατο μετὰ τῶν παιδαρίων τῶν ἐκτραφέντων μετ᾿ αὐτοῦ τῶν παρεστηκότων πρὸς προσώπου αὐτοῦ
|
И рѣ́ша єму́, глаго́люще: а́ще въ дне́шній де́нь бу́деши ра́бъ лю́демъ си́мъ и порабо́таєши и́мъ, и рече́ши и́мъ словеса́ бла́га, и бу́дутъ ти́ раби́ во вся́ дни́.
|
|
9
|
8
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμεῖς συμβουλεύετε, καὶ τί ἀποκριθῶ τῷ λαῷ τούτῳ τοῖς λέγουσι πρός με λεγόντων· κούφισον ἀπὸ τοῦ κλοιοῦ, οὗ ἔδωκεν ὁ πατήρ σου ἐφ᾿ ἡμᾶς;
|
И пренебреже́ совѣ́тъ старѣ́йшинъ, я́же совѣща́ша єму́, и совѣ́това со о́троки воспита́нными съ ни́мъ предстоя́вшими предъ лице́мъ єго́,
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν τὰ παιδάρια τὰ ἐκτραφέντα μετ᾿ αὐτοῦ, οἱ παρεστηκότες πρὸ προσώπου αὐτοῦ λέγοντες· τάδε λαλήσεις τῷ λαῷ τούτῳ τοῖς λαλήσασι πρός σε λέγοντες· ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ἡμῶν καὶ σὺ νῦν κούφισον ἀφ᾿ ἡμῶν, τάδε λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἡ μικρότης μου παχυτέρα τῆς ὀσφύος τοῦ πατρός μου·
|
и рече́ и́мъ: что́ вы́ совѣщава́єте? и что́ отвѣща́ю лю́демъ си́мъ, и́же рѣ́ша ко мнѣ́, глаго́люще: облегчи́ на́шъ яре́мъ, єго́же возложи́ оте́цъ тво́й на ны́?
|
|
11
|
10
|
|
καὶ νῦν ὁ πατήρ μου ἐπεσάσσετο ὑμᾶς κλοιῷ βαρεῖ, κἀγὼ προσθήσω ἐπὶ τὸν κλοιὸν ὑμῶν· ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξιν, ἐγὼ δὲ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις.
|
И глаго́лаша къ нему́ о́троцы воспита́нніи съ ни́мъ и рѣ́ша єму́: си́це да глаго́леши лю́демъ си́мъ, и́же рѣ́ша къ тебѣ́, глаго́люще: оте́цъ тво́й отягчи́ яре́мъ на́шъ: ты́ же ны́нѣ облегчи́ от на́съ: сія́ рече́ши къ ни́мъ: ю́ность моя́ толстѣ́є чре́слъ отца́ моєго́:
|
|
12
|
11
|
|
καὶ παρεγένοντο πᾶς ᾿Ισραὴλ πρὸς τὸν βασιλέα Ροβοὰμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καθότι ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς λέγων· ἀναστράφητε πρός με τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ.
|
и ны́нѣ оте́цъ мо́й наложи́ на вы́ яре́мъ тя́жекъ, а́зъ же приложу́ къ ярму́ ва́шему: оте́цъ мо́й наказа́ вы́ ра́нами, а́зъ же накажу́ вы́ скорпіо́нами.
|
|
13
|
12
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν λαὸν σκληρά, καὶ ἐγκατέλιπε Ροβοὰμ τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, ἃ συνεβουλεύσαντο αὐτῷ,
|
И пріи́де ве́сь Ізра́иль къ царю́ ровоа́му въ де́нь тре́тій, я́коже рече́ и́мъ ца́рь, глаго́ля: возврати́теся ко мнѣ́ въ де́нь тре́тій.
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν βουλὴν τῶν παιδαρίων λέγων· ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ὑμῶν, κἀγὼ προσθήσω ἐπὶ τὸν κλοιὸν ὑμῶν· ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξι, κἀγὼ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις.
|
И отвѣща́ ца́рь къ лю́демъ же́стоко: и оста́ви ца́рь ровоа́мъ совѣ́тъ старѣ́йшинъ, я́же совѣща́ша єму́,
|
|
15
|
14
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ λαοῦ, ὅτι ἦν μεταστροφὴ παρὰ Κυρίου, ὅπως στήσῃ τὸ ρῆμα αὐτοῦ, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Αχιὰ τοῦ Σηλωνίτου περὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ.
|
и рече́ къ ни́мъ по совѣ́ту отроко́въ, глаго́ля: оте́цъ мо́й отягчи́ яре́мъ ва́шъ, а́зъ же приложу́ къ ярму́ ва́шему: оте́цъ мо́й наказа́ вы́ ра́нами, а́зъ же накажу́ вы́ скорпіо́нами.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ εἶδον πᾶς ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν, καὶ ἀπεκρίθη ὁ λαὸς τῷ βασιλεῖ λέγων· τίς ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυίδ; καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν κληρονομία ἐν υἱῷ ᾿Ιεσσαί· ἀπότρεχε, ᾿Ισραήλ, εἰς τὰ σκηνώματά σου· νῦν βόσκε τὸν οἶκόν σου, Δαυίδ. καὶ ἀπῆλθεν ᾿Ισραὴλ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ.
|
И не послу́ша ца́рь люді́й, я́ко бѣ́ превраще́ніє от Го́спода, я́ко да утверди́тъ глаго́лъ сво́й, єго́же глаго́ла руко́ю Ахі́и Силоні́тянина о ієровоа́мѣ сы́нѣ нава́товѣ.
|
|
18
|
16
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αδωνιρὰμ τὸν ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις καὶ ἀπέθανε· καὶ ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ ἔφθασεν ἀναβῆναι τοῦ φυγεῖν εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
|
И ви́дѣ ве́сь Ізра́иль, я́ко не послу́ша ца́рь гла́са и́хъ, и отвѣща́ша лю́діє царю́, глаго́люще: ка́я на́мъ ча́сть въ даві́дѣ? и нѣ́сть на́мъ наслѣ́дія въ сы́нѣ Ієссе́овѣ: бѣжи́, Ізра́илю, въ кро́вы своя́: ны́нѣ паси́ до́мъ тво́й, даві́де. И отъи́де Ізра́иль въ кро́вы своя́.
|
|
19
|
17
|
|
καὶ ἠθέτησεν ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
Надъ сынми́ же Ізра́илевыми, и́же живя́ху во градѣ́хъ Іу́диныхъ, воцари́ся ровоа́мъ надъ ни́ми.
|
|
20
|
18
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσε πᾶς ᾿Ισραὴλ ὅτι ἀνέκαμψεν ῾Ιεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ οὐκ ἦν ὀπίσω οἴκου Δαυὶδ πάρεξ σκήπτρου ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν μόνοι.
|
И посла́ ца́рь ровоа́мъ Адоніра́ма, и́же надъ да́нію, и поби́ єго́ ка́меніємъ ве́сь Ізра́иль, и у́мре. Ца́рь же ровоа́мъ потща́ся взы́ти на колесни́цу убѣжа́ти во Ієрусали́мъ.
|
|
21
|
19
|
|
καὶ Ροβοὰμ εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν ᾿Ιούδα καὶ σκῆπτρον Βενιαμὶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας νεανιῶν ποιούντων πόλεμον, τοῦ πολεμεῖν πρὸς οἶκον ᾿Ισραήλ, ἐπιστρέψαι τὴν βασιλείαν Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμών.
|
И отложи́ся Ізра́иль от до́му даві́дова да́же до дне́сь.
|
|
22
|
20
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Σαμαίαν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ λέγων·
|
И бы́сть єгда́ услы́ша ве́сь Ізра́иль, я́ко возврати́ся ієровоа́мъ от Єги́пта, и посла́ша, и призва́ша єго́ на собо́ръ, и воцари́ша єго́ надъ Ізра́илемъ: и не бѣ́ вслѣ́дъ до́му даві́дова, то́кмо хору́гвь Іу́дина и Веніамі́нова.
|
|
23
|
21
|
|
εἰπὸν τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν βασιλεῖ ᾿Ιούδα καὶ πρὸς πάντα οἶκον ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ τῷ καταλοίπῳ τοῦ λαοῦ λέγων·
|
И ровоа́мъ вни́де во Ієрусали́мъ и собра́ ве́сь со́нмъ Іу́динъ и хору́гвь Веніамі́ню, сто́ и два́десять ты́сящъ ю́ношей, творя́щихъ бра́нь, ра́товати на до́мъ Ізра́илевъ, є́же возврати́ти ца́рство ровоа́му сы́ну Соломо́ню.
|
|
24
|
22
|
|
τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ πολεμήσετε μετὰ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἀποστρεφέτω ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον ἑαυτοῦ, ὅτι παρ᾿ ἐμοῦ γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἤκουσαν τοῦ λόγου Κυρίου καὶ κατέπαυσαν τοῦ πορευθῆναι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου. 24α Καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν κοιμᾶται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ. καὶ ἐβασίλευσε Ροβοὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ υἱὸς ὢν ἑκκαίδεκα ἐτῶν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ δώδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ναανάν, θυγάτηρ ᾿Ανὰν υἱοῦ Ναὰς βασιλέως υἱῶν ᾿Αμμών· καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ οὐκ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. 24β καὶ ἦν ἄνθρωπος ἐξ ὄρους ᾿Εφραὶμ δοῦλος τῷ Σαλωμών, καὶ ὄνομα αὐτῷ ῾Ιεροβοάμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαριρά, γυνὴ πόρνη· καὶ ἔδωκεν αὐτὸν Σαλωμὼν εἰς ἄρχοντα σκυτάλης ἐπὶ ἄρσεις οἴκου ᾿Ιωσήφ, καὶ ᾠκοδόμησε τῷ Σαλωμὼν τὴν Σαριρὰ τὴν ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ, καὶ ἦσαν αὐτῶ τριακόσια ἅρματα ἵππων· οὗτος ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν ἐν ταῖς ἄρσεσιν οἴκου ᾿Εφραὶμ, οὗτος συνέκλεισε τὴν πόλιν Δαυὶδ καὶ ἦν ἐπαιρόμενος ἐπὶ τὴν βασιλείαν. 24γ καὶ ἐζήτει Σαλωμὼν θανατῶσαι αὐτόν, καὶ ἐφοβήθη καὶ ἀπέδρα αὐτὸς πρὸς Σουσακὶμ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἦν μετ᾿ αὐτοῦ ἕως ἀπέθανε Σαλωμών. 24δ καὶ ἤκουσεν ῾Ιεροβοὰμ ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι τέθνηκε Σαλωμών, καὶ ἐλάλησεν εἰς τὰ ὦτα Σουσακὶμ βασιλέως Αἰγύπτου λέγων· ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀπελεύσομαι ἐγὼ εἰς τὴν γῆν μου· καὶ εἶπεν αὐτῷ Σουσακίμ· αἴτησαί τι αἴτημα καὶ δώσω σοι. 24ε καὶ Σουσακὶμ ἔδωκε τῷ ῾Ιεροβοὰμ τὴν ᾿Ανώ, ἀδελφὴν Θεκεμίνας τὴν πρεσβυτέραν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ αὐτῷ εἰς γυναῖκα· αὕτη ἦν μεγάλη ἐν μέσῳ τῶν θυγατέρων τοῦ βασιλέως καὶ ἔτεκε τῷ ῾Ιεροβοὰμ τὸν ᾿Αβιὰ υἱὸν αὐτοῦ. 24ζ καὶ εἶπεν ῾Ιεροβοὰμ πρὸς Σουσακίμ· ὄντως ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀπελεύσομαι. καὶ ἐξῆλθεν ῾Ιεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Σαριρὰ τὴν ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ· καὶ συνάγεται ἐκεῖ πᾶν σκῆπτρον ᾿Εφραίμ· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῾Ιεροβοὰμ χάρακα. 24η Καὶ ἠρώστησε τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἀρρωστίαν κραταιὰν σφόδρα, καὶ ἐπορεύθη ῾Ιεροβοὰμ ἐρωτῆσαι περὶ τοῦ παιδαρίου· καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ανὼ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἀνάστηθι καὶ πορεύου, ἐπερώτησον τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, εἰ ζήσεται ἐκ τῆς ἀρρωστίας αὐτοῦ. 24θ καὶ ἄνθρωπος ἦν ἐν Σηλὼμ καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Αχιά, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς ἑξήκοντα ἐτῶν, καὶ ρῆμα Κυρίου μετ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ιεροβοὰμ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἀνάστηθι καὶ λαβὲ εἰς τὴν χεῖρά σου τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ ἄρτους καὶ κολλύρια τοῖς τέκνοις αὐτοῦ καὶ σταφυλὴν καὶ στάμνον μέλιτος. καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ 24ι καὶ ἔλαβεν εἰς τὴν χεῖρα αὐτῆς ἄρτους καὶ δύο κολλύρια καὶ σταφυλὴν καὶ στάμνον μέλιτος τῷ ᾿Αχιά· καὶ ὁ ἄνθρωπος πρεσβύτερος, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλυώπουν τοῦ ἰδεῖν, 24κ καὶ ἀνέστη ἐκ Σαριρὰ καὶ πορεύεται, καὶ ἐγένετο ἐλθούσης αὐτῆς εἰς τὴν πόλιν πρὸς ᾿Αχιὰ τὸν Σηλωνίτην καὶ εἶπεν ᾿Αχιὰ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· ἔξελθε δὴ εἰς ἀπαντὴν ᾿Ανὼ τῇ γυναικὶ ῾Ιεροβοὰμ καὶ ἐρεῖς αὐτῇ· εἴσελθε καὶ μὴ στῇς, ὅτι τάδε λέγει Κύριος· σκληρὰ ἐγὼ ἐπαποστέλλω ἐπὶ σέ. 24λ καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ανὼ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶπεν αὐτῇ ᾿Αχιά· ἱνατί ἐνήνοχάς μοι ἄρτους καὶ σταφυλὴν καὶ κολλύρια καὶ στάμνον μέλιτος; τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ σὺ ἀπελεύσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἔσται εἰσελθούσης σου τὴν πόλιν εἰς Σαριρὰ καὶ τὰ κοράσιά σου ἐξελεύσονταί σοι εἰς συνάντησιν καὶ ἐροῦσί σοι· τὸ παιδάριον τέθνηκεν. 24μ ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξολοθρεύσω τοῦ ῾Ιεροβοὰμ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον, καὶ ἔσονται οἱ τεθνηκότες τοῦ ῾Ιεροβοὰμ ἐν τῇ πόλει καταφάγονται οἱ κύνες, καὶ τὸν τεθνηκότα ἐν τῷ ἀγρῷ καταφάγεται τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τὸ παιδάριον κόψονται· οὐαὶ Κύριε, ὅτι εὑρέθη ἐν αὐτῷ ρῆμα καλὸν περὶ τοῦ Κυρίου. 24ν καὶ ἀπῆλθεν ἡ γυνή, ὡς ἤκουσε, καὶ ἐγένετο ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σαριρά, καὶ τὸ παιδάριον ἀπέθανε, καὶ ἐξῆλθεν ἡ κραυγὴ εἰς ἀπαντήν. 24ξ Καὶ ἐπορεύθη ῾Ιεροβοὰμ εἰς Σίκιμα τὴν ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ συνήθροισεν ἐκεῖ τὰς φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Ροβοὰμ υἱὸς Σαλωμών. καὶ λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς Σαμαίαν τὸν ᾿Ελαμὶ λέγων· λαβὲ σεαυτῷ ἱμάτιον καινὸν τὸ οὐκ εἰσεληλυθὸς εἰς ὕδωρ καὶ ρῆξον αὐτὸ δώδεκα ρήγματα καὶ δώσεις τῷ ῾Ιεροβοὰμ καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος· λάβε σεαυτῷ δέκα ρήγματα τοῦ περιβαλέσθαι σε. καὶ ἔλαβεν ῾Ιεροβοάμ· καὶ εἶπε Σαμαίας· τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τὰς δέκα φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ. 24ο Καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Ροβοὰμ υἱὸν Σαλωμών· ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐβάρυνε τὰ βρώματα τῆς τραπέζης αὐτοῦ· καὶ νῦν εἰ κουφιεῖς ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ δουλεύσομέν σοι. καὶ εἶπε Ροβοὰμ πρὸς τὸν λαόν· ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν ρῆμα. 24π καὶ εἶπε Ροβοάμ· εἰσαγάγετέ μοι τοὺς πρεσβυτέρους καὶ συμβουλεύσομαι μετ᾿ αὐτῶν τί ἀποκριθῶ τῷ λαῷ ρῆμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. καὶ ἐλάλησε Ροβοὰμ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν καθὼς ἀπέστειλεν ὁ λαὸς πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ· οὕτως ἐλάλησε πρός σε ὁ λαός. 24ρ καὶ διεσκέδασε Ροβοὰμ τὴν βουλὴν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἀπέστειλε καὶ εἰσήγαγε τοὺς συντρόφους αὐτοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς· ταῦτα καὶ ταῦτα ἀπέσταλκεν ὁ λαὸς πρός με λέγων. καὶ εἶπαν οἱ σύντροφοι αὐτοῦ· οὕτως λαλήσεις πρὸς τὸν λαὸν λέγων· ἡ μικρότης μου παχυτέρα ὑπὲρ τὴν ὀσφὺν τοῦ πατρός μου· ὁ πατήρ μου ἐμαστίγου ὑμᾶς μάστιξιν, ἐγὼ δὲ κατάρξω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις. 24σ καὶ ἤρεσε τὸ ρῆμα ἐνώπιον Ροβοάμ, καὶ ἀπεκρίθη τῷ λαῷ καθὼς συνεβούλευσαν αὐτῷ οἱ σύντροφοι αὐτοῦ τά παιδάρια. 24τ καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαὸς ὡς ἀνὴρ εἷς, ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἀνέκραξαν ἅπαντες λέγοντες· οὐ μερὶς ἡμῖν ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἐν υἱῷ ᾿Ιεσσαί· ἕκαστος εἰς τὰ σκηνώματά σου ᾿Ισραήλ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐκ εἰς ἄρχοντα οὐδὲ εἰς ἡγούμενον. 24υ καὶ διεσπάρη πᾶς ὁ λαὸς ἐκ Σικίμων, καὶ ἀπῆλθον ἕκαστος εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. καὶ κατεκράτησε Ροβοὰμ καὶ ἀπῆλθε καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ ἅρμα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πορεύονται ὀπίσω αὐτοῦ πᾶν σκῆπτρον ᾿Ιούδα καὶ πᾶν σκῆπτρον Βενιαμίν. 24φ καὶ ἐγένετο ἐνισταμένου τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ συνήθροισε Ροβοὰμ πάντα ἄνδρα ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἀνέβη τοῦ πολεμεῖν πρὸς ῾Ιεροβοὰμ εἰς Σίκιμα. 24χ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Σαμαίαν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ λέγων· εἰπὸν τῷ Ροβοὰμ βασιλεῖ ᾿Ιούδα καὶ πρὸς πάντα οἶκον ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ πρὸς τὸ κατάλειμμα τοῦ λαοῦ λέγων· τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ πολεμήσετε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν υἱοὺς ᾿Ισραήλ· ἀναστρέφετε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὅτι παρ᾿ ἐμοῦ γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο. 24ψ καὶ ἤκουσαν τοῦ λόγου Κυρίου καὶ ἀνέσχον μὴ πορευθῆναι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου.
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко саме́ю человѣ́ку Бо́жію, глаго́ля:
|
|
25
|
23
|
|
Καὶ ᾠκοδόμησεν ῾Ιεροβοὰμ τὴν Σίκιμα τὴν ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ κατῴκει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Φανουήλ.
|
рцы́ къ ровоа́му сы́ну Соломо́ню царю́ Іу́дину и ко всему́ до́му Іу́дину и Веніамі́нову и ко оста́вшымся лю́демъ, глаго́ля:
|
|
26
|
24
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιεροβοὰμ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· ἰδοὺ νῦν ἐπιστρέψει ἡ βασιλεία εἰς οἶκον Δαυίδ·
|
та́ко глаго́летъ Госпо́дь: не восходи́те, ниже́ ра́туйте на бра́тію ва́шу, на сы́ны Ізра́илевы: но возврати́теся кі́йждо въ до́мы своя́, я́ко от мене́ бы́сть глаго́лъ се́й. И послу́шаша словесе́ Госпо́дня, и преста́ша ити́ по глаго́лу Госпо́дню.
|
|
27
|
25
|
|
ἐὰν ἀναβῇ ὁ λαὸς οὗτος ἀναφέρειν θυσίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐπιστραφήσεται καρδία τοῦ λαοῦ πρὸς Κύριον καὶ κύριον αὐτῶν, πρὸς Ροβοὰμ βασιλέα ᾿Ιούδα, καὶ ἀποκτενοῦσί με.
|
И созда́ ієровоа́мъ Сікі́му въ горѣ́ Єфре́мли, и всели́ся въ не́й, и изы́де отту́ду, и созда́ фануи́ла.
|
|
28
|
26
|
|
καὶ ἐβουλεύσατο ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐποίησε δύο δαμάλεις χρυσᾶς· καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαόν· ἱκανούσθω ὑμῖν ἀναβαίνειν εἰς ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἱ ἀναγαγόντες σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
И рече́ ієровоа́мъ въ се́рдцы своє́мъ: се́, ны́нѣ возврати́тся ца́рство въ до́мъ даві́довъ,
|
|
29
|
27
|
|
καὶ ἔθετο τὴν μίαν ἐν Βαιθὴλ καὶ τὴν μίαν ἔδωκεν ἐν Δάν.
|
а́ще взы́дутъ лю́діє сі́и вознести́ же́ртву въ хра́мѣ Госпо́дни во Ієрусали́мъ, и обрати́тся се́рдце люді́й ко Го́споду и господи́ну своєму́, къ ровоа́му царю́ Іу́дину, и убію́тъ мя́, и возвратя́тся къ ровоа́му царю́ Іу́дину.
|
|
30
|
28
|
|
καὶ ἐγένετο ὁ λόγος οὗτος εἰς ἁμαρτίαν· καὶ ἐπορεύετο ὁ λαὸς πρὸ προσώπου τῆς μιᾶς ἕως Δάν. καὶ εἴασαν τὸν οἶκον Κυρίου.
|
И усовѣ́това ца́рь, и сотвори́ двѣ́ ю́ницы зла́ты, и рече́ къ лю́демъ: довлѣ́єтъ ва́мъ восходи́ти во Ієрусали́мъ: се́, бо́зи твои́, Ізра́илю, изве́дшіи тя́ изъ земли́ Єги́петскія.
|
|
31
|
29
|
|
καὶ ἐποίησεν οἴκους ἐφ᾿ ὑψηλῶν καὶ ἐποίησεν ἱερεῖς μέρος τι ἐκ τοῦ λαοῦ, οἳ οὐκ ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Λευί.
|
И поста́ви єди́ну въ Веѳи́ли, а другу́ю въ да́нѣ.
|
|
32
|
30
|
|
καὶ ἐποίησεν ῾Ιεροβοὰμ ἑορτὴν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς κατὰ τὴν ἑορτὴν τὴν ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησεν ἐν Βαιθήλ, τοῦ θύειν ταῖς δαμάλεσιν, αἷς ἐποίησε, καὶ παρέστησεν ἐν Βαιθὴλ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν, ὧν ἐποίησε.
|
И бы́сть сло́во сіє́ на согрѣше́ніє, и идя́ху лю́діє предъ лице́мъ ю́ницы єди́ныя да́же до Да́на, и оста́виша хра́мъ Госпо́день.
|
|
33
|
31
|
|
καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησε, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ ἐν τῇ ἑορτῇ, ᾗ ἐπλάσατο ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν ἑορτὴν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ἐπιθῦσαι. -------------------------------- *
|
И сотвори́ ка́пища на высо́кихъ, и сотвори́ жерцо́въ ча́сть от люді́й, и́же не бѣ́ша от сыно́въ Леві́иныхъ.
|
|
2
|
32
|
|
Καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς Ναβὰτ καὶ αὐτοῦ ἔτι ὄντος ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἔφυγεν ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως Σαλωμὼν καὶ ἐπέστρεψεν ῾Ιεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου,
|
И сотвори́ ієровоа́мъ пра́здникъ въ осмы́й ме́сяцъ въ пятыйна́десять де́нь ме́сяца, по пра́зднику, и́же въ земли́ бѣ́ Іу́динѣ, и взы́де на олта́рь, єго́же сотвори́ въ Веѳи́ли, жре́ти ю́ницамъ, я́же сотвори́, и поста́ви въ Веѳи́ли жерцы́ на высо́кихъ, я́же сотвори́.
|
|
3
|
33
|
|
καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν καὶ ἦλθεν ῾Ιεροβοὰμ καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία ᾿Ισραήλ.
|
И взы́де на олта́рь, єго́же сотвори́ въ Веѳи́ли, въ осмы́й ме́сяцъ, въ пятыйна́десять де́нь въ пра́здникъ, єго́же соста́ви по се́рдцу своєму́: и сотвори́ пра́здникъ сыно́мъ Ізра́илевымъ, и взы́де на олта́рь є́же пожре́ти.
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глава 13
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἰδοὺ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐξ ᾿Ιούδα παρεγένετο ἐν λόγῳ Κυρίου εἰς Βαιθήλ, καὶ ῾Ιεροβοὰμ εἱστήκει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπιθῦσαι.
|
И се́, человѣ́къ Бо́жій пріи́де от Іу́ды по словеси́ Госпо́дню въ Веѳи́ль, и ієровоа́мъ стоя́ше на олтари́ своє́мъ жре́ти хотя́:
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπεκάλεσε πρὸς τὸ θυσιαστήριον ἐν λόγῳ Κυρίου καὶ εἶπε· θυσιαστήριον θυσιαστήριον, τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ υἱὸς τίκτεται τῷ οἴκῳ Δαυίδ, ᾿Ιωσίας ὄνομα αὐτῷ, καὶ θύσει ἐπὶ σὲ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τοὺς ἐπιθύοντας ἐπὶ σὲ καὶ ὀστᾶ ἀνθρώπων καύσει ἐπὶ σέ.
|
и воззва́ ко олтарю́ сло́вомъ Госпо́днимъ и рече́: олтарю́, олтарю́, си́це глаго́летъ Госпо́дь: се́, сы́нъ ражда́єтся до́му даві́дову, Іосі́а и́мя єму́, и пожре́тъ на тебѣ́ жерцы́, и́же на высо́кихъ жру́щыя на тебѣ́, и ко́сти человѣ́ческія сожже́тъ на тебѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δώσει ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τέρας λέγων· τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησε Κύριος λέγων· ἰδοὺ τὸ θυσιαστήριον ρήγνυται, καὶ ἐκχυθήσεται ἡ πιότης ἡ ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
И да́стъ въ де́нь то́й чу́до, глаго́ля: се́й глаго́лъ, єго́же рече́ Госпо́дь, глаго́ля: се́, олта́рь разся́дется, и изліє́тся ту́къ и́же на не́мъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ῾Ιεροβοὰμ τῶν λόγων τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐπικαλεσαμένου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Βαιθήλ, καὶ ἐξέτεινεν ὁ βασιλεὺς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου λέγων· συλλάβετε αὐτόν· καὶ ἰδοὺ ἐξηράνθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ, ἣν ἐξέτεινεν ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ οὐκ ἐδυνήθη ἐπιστρέψαι αὐτὴν πρὸς αὐτόν,
|
И бы́сть єгда́ услы́ша ца́рь ієровоа́мъ словеса́ человѣ́ка Бо́жія воззва́вшаго ко олтарю́ и́же въ Веѳи́ли, и простре́ ца́рь ру́ку свою́ от олтаря́, глаго́ля: ими́те єго́. И се́, у́сше рука́ єго́, ю́же простре́ на́нь, и не можа́ше возврати́ти ю́ къ себѣ́:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐρράγη, καὶ ἐξεχύθη ἡ πιότης ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ τὸ τέρας, ὃ ἔδωκεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου.
|
и олта́рь разсѣ́деся, и излія́ся ту́къ от олтаря́, по чудеси́, є́же даде́ человѣ́къ Бо́жій сло́вомъ Госпо́днимъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ῾Ιεροβοὰμ τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ· δεήθητι τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐπιστρεψάτω ἡ χείρ μου πρὸς ἐμέ. καὶ ἐδεήθη ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοῦ προσώπου Κυρίου, καὶ ἐπέστρεψε τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτόν, καὶ ἐγένετο καθὼς τὸ πρότερον.
|
И рече́ ца́рь ієровоа́мъ человѣ́ку Бо́жію: помоли́ся ны́нѣ предъ лице́мъ Го́спода Бо́га твоєго́, дабы́ возврати́лася рука́ моя́ ко мнѣ́. И помоли́ся человѣ́къ Бо́жій предъ лице́мъ Госпо́днимъ, и возврати́ся рука́ царя́ къ нему́, и бы́сть я́коже пре́жде.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ· εἴσελθε μετ᾿ ἐμοῦ εἰς οἶκον καὶ ἀρίστησον, καὶ δώσω σοι δόμα.
|
И глаго́ла ца́рь къ человѣ́ку Бо́жію: вни́ди со мно́ю въ до́мъ, и обѣ́дай, и да́мъ ти́ да́ръ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα· ἐὰν δῷς μοι τὸ ἥμισυ τοῦ οἴκου σου, οὐκ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μὴ φάγω ἄρτον οὐδὲ μὴ πίω ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ·
|
И рече́ человѣ́къ Бо́жій къ царе́ви: а́ще да́си ми́ по́лъ до́му твоєго́, не вни́ду съ тобо́ю, ниже́ я́мъ хлѣ́ба, ниже́ пію́ воды́ на мѣ́стѣ се́мъ,
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι οὕτως ἐνετείλατό μοι Κύριος ἐν λόγῳ λέγων· μὴ φάγῃς ἄρτον καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ καὶ μὴ ἐπιστρέψῃς ἐν τῇ ὁδῶ, ᾗ ἐπορεύθης ἐν αὐτῇ.
|
я́ко та́ко заповѣ́да ми́ Госпо́дь сло́вомъ, глаго́ля: ни я́ждь хлѣ́ба, ни пі́й воды́, ниже́ возврати́ся путе́мъ, и́мже ше́лъ єси́.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπῆλθεν ἐν ὁδῷ ἄλλῃ καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἦλθεν ἐν αὐτῇ εἰς Βαιθήλ.
|
И отъи́де путе́мъ ины́мъ, и не возврати́ся путе́мъ, и́мже пріи́де во Веѳи́ль.
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ προφήτης εἷς πρεσβύτης κατῴκει ἐν Βαιθήλ, καὶ ἔρχονται οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ διηγήσαντο αὐτῷ πάντα τὰ ἔργα, ἃ ἐποίησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν Βαιθήλ, καὶ τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησε τῷ βασιλεῖ· καὶ ἐπέστρεψαν τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτῶν.
|
И проро́къ єди́нъ ста́ръ живя́ше въ Веѳи́ли, и пріидо́ша сы́нове єго́ и повѣ́даша єму́ вся́ дѣла́, я́же сотвори́ человѣ́къ Бо́жій въ де́нь то́й въ Веѳи́ли, и словеса́, я́же глаго́ла царе́ви, повѣ́даша отцу́ своєму́.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ πατὴρ αὐτῶν λέγων· ποίᾳ ὁδῷ πεπόρευται; καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ ἀνῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐλθὼν ἐξ ᾿Ιούδα.
|
И рече́ къ ни́мъ оте́цъ и́хъ, глаго́ля: кі́имъ путе́мъ и́де? И показа́ша єму́ сы́нове єго́ пу́ть, и́мже и́де человѣ́къ Бо́жій изше́дый от Іу́ды.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἐπισάξατέ μοι τὸν ὄνον· καὶ ἐπέσαξαν αὐτῷ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέβη ἐπ᾿ αὐτόν.
|
И рече́ сыно́мъ свои́мъ: осѣдла́йте ми́ осля́. И осѣдла́ша єму́ осля́, и всѣ́де на не́,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐπορεύθη κατόπισθεν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ εὗρεν αὐτὸν καθήμενον ὑπὸ δρῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ σὺ εἶ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐληλυθὼς ἐξ ᾿Ιούδα; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ.
|
и и́де вслѣ́дъ человѣ́ка Бо́жія, и обрѣ́те єго́ подъ ду́бомъ сѣдя́ща, и рече́ єму́: ты́ ли єси́ человѣ́къ Бо́жій прише́дый от Іу́ды? И рече́ єму́: а́зъ.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· δεῦρο μετ᾿ ἐμοῦ καὶ φάγε ἄρτον.
|
И рече́ єму́: гряди́ со мно́ю, и я́ждь хлѣ́бъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπεν· οὐ μὴ δύνωμαι τοῦ ἐπιστρέψαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μὴ φάγομαι ἄρτον οὐδὲ πίομαι ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ·
|
И рече́ єму́: не могу́ возврати́тися съ тобо́ю, ниже́ я́мъ хлѣ́ба, ни пію́ воды́ на мѣ́стѣ се́мъ,
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι οὕτως ἐντέταλταί μοι ἐν λόγῳ Κύριος λέγων· μὴ φάγῃς ἄρτον ἐκεῖ καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ καὶ μὴ ἐπιστρέψῃς ἐκεῖ ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθης ἐν αὐτῇ.
|
я́ко та́ко заповѣ́да ми́ Госпо́дь сло́вомъ, глаго́ля: не я́ждь хлѣ́ба та́мо, ниже́ пі́й воды́ та́мо, и да не возврати́шися путе́мъ тѣ́мъ, и́мже ше́лъ єси́.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· κἀγὼ προφήτης εἰμὶ καθὼς σύ, καὶ ἄγγελος λελάληκε πρός με ἐν ρήματι Κυρίου λέγων· ἐπίστρεψον αὐτὸν πρὸς σεαυτὸν εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ φαγέτω ἄρτον, καὶ πιέτω ὕδωρ· καὶ ἐψεύσατο αὐτῷ.
|
И рече́ къ нему́: и а́зъ проро́къ є́смь я́коже ты́, и а́нгелъ глаго́ла ко мнѣ́ сло́вомъ Госпо́днимъ, глаго́ля: возврати́ єго́ къ себѣ́ въ до́мъ тво́й, да снѣ́стъ хлѣ́ба и піє́тъ во́ду. И солга́ єму́,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν καὶ ἔφαγεν ἄρτον καὶ ἔπιεν ὕδωρ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.
|
и возврати́ єго́: и яде́ хлѣ́бъ, и пи́ во́ду въ дому́ єго́.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐγένετο αὐτῶν καθημένων ἐπὶ τῆς τραπέζης, καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς τὸν προφήτην τὸν ἐπιστρέψαντα αὐτὸν
|
И бы́сть и́мъ сѣдя́щымъ на трапе́зѣ, и бы́сть сло́во Госпо́дне ко проро́ку возвра́щшему єго́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ τὸν ἥκοντα ἐξ ᾿Ιούδα λέγων· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν παρεπίκρανας τὸ ρῆμα Κυρίου καὶ οὐκ ἐφύλαξας τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου,
|
И рече́ къ человѣ́ку Бо́жію прише́дшему от Іу́ды, глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь: поне́же преогорчи́лъ єси́ глаго́лъ Госпо́день и не сохрани́лъ єси́ за́повѣди, ю́же заповѣ́да тебѣ́ Госпо́дь Бо́гъ тво́й,
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐπέστρεψας καὶ ἔφαγες ἄρτον καὶ ἔπιες ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ ἐλάλησε πρός σε λέγων· οὐ μὴ φάγῃς ἄρτον καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ, οὐ μὴ εἰσέλθῃ τὸ σῶμά σου εἰς τὸν τάφον τῶν πατέρων σου.
|
и возврати́вся я́лъ єси́ хлѣ́бъ и пи́лъ єси́ во́ду на мѣ́стѣ се́мъ, о не́мже рече́ къ тебѣ́, глаго́ля: да не я́си хлѣ́ба и не піє́ши воды́: сего́ ра́ди не вни́детъ во гро́бъ тѣ́ло твоє́ со отцы́ твои́ми.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτὸν ἄρτον καὶ πιεῖν ὕδωρ, καὶ ἐπέσαξεν αὐτῷ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέστρεψε.
|
И бы́сть по яде́ніи хлѣ́ба и по питіи́ воды́, и осѣдла́ осля́ тому́ проро́ку, и возврати́ся, и отъи́де:
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἀπῆλθε, καὶ εὗρεν αὐτὸν λέγων ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν, καὶ ἦν τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὁ ὄνος εἱστήκει παρ᾿ αὐτό, καὶ ὁ λέων εἱστήκει παρὰ τὸ σῶμα.
|
и обрѣ́те єго́ ле́въ на пути́, и умертви́ єго́: и бѣ́ тѣ́ло єго́ пове́ржено на пути́, и осе́лъ стоя́ше надъ ни́мъ, и ле́въ стоя́ше бли́зъ тѣлесе́ [єго́]:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἰδοὺ ἄνδρες παραπορευόμενοι καὶ εἶδον τὸ θνησιμαῖον ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὁ λέων εἱστήκει ἐχόμενα τοῦ θνησιμαίου· καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐλάλησαν ἐν τῇ πόλει, οὗ ὁ προφήτης ὁ πρεσβύτης κατῴκει ἐν αὐτῇ.
|
и се́, му́жіє мимоиду́ще, и ви́дѣша ме́ртва пове́ржена на пути́ и льва́ стоя́ща бли́зъ ме́ртваго: и пріидо́ша, и повѣ́даша во гра́дѣ, въ не́мже живя́ше проро́къ ста́рый.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἤκουσεν ὁ ἐπιστρέψας αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ εἶπεν· ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ οὗτός ἐστίν, ὃς παρεπίκρανε τὸ ρῆμα Κυρίου.
|
И услы́ша [сіє́ проро́къ] возврати́вый єго́ съ пути́ и рече́: человѣ́къ Бо́жіи се́й є́сть, и́же преступи́ глаго́лъ Бо́жій, и предаде́ єго́ Госпо́дь льву́, и сокруши́ єго́, и умертви́ єго́ по глаго́лу Госпо́дню, єго́же рече́ єму́.
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐπορεύθη καὶ εὗρε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὁ ὄνος καὶ ὁ λέων εἱστήκεισαν παρὰ τὸ σῶμα, καὶ οὐκ ἔφαγεν ὁ λέων τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ οὐ συνέτριψε τὸν ὄνον.
|
И повелѣ́ сыно́мъ свои́мъ, глаго́ля: осѣдла́йте ми́ осля́. И осѣдла́ша.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ ᾖρεν ὁ προφήτης τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπέθηκεν αὐτὸ ἐπὶ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν ὁ προφήτης τοῦ θάψαι αὐτὸν
|
И по́йде, и обрѣ́те тѣ́ло єго́ пове́ржено на пути́, и осе́лъ и ле́въ стоя́ста надъ тѣ́ломъ, и не снѣде́ ле́въ тѣлесе́ человѣ́ка Бо́жія и не сокруши́ осла́.
|
|
30
|
29
|
|
ἐν τῷ τάφῳ ἑαυτοῦ, καὶ ἐκόψαντο αὐτόν· οὐαὶ ἀδελφέ.
|
И взя́ проро́къ тѣ́ло человѣ́ка Бо́жія, и возложи́ є́ на осля́, и возврати́ є́ проро́къ, и вни́де во гра́дъ погребсти́ єго́,
|
|
31
|
30
|
|
καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ κόψασθαι αὐτὸν καὶ εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· ἐὰν ἀποθάνω, θάψατέ με ἐν τῷ τάφῳ τούτῳ οὗ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέθαπται ἐν αὐτῷ· παρὰ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ θέτε με, ἵνα σωθῶσι τὰ ὀστᾶ μου μετὰ τῶν ὀστῶν αὐτοῦ·
|
и положи́ тѣ́ло єго́ во гро́бѣ своє́мъ, и рыда́ше по не́мъ: увы́, бра́те.
|
|
32
|
31
|
|
ὅτι γινόμενον ἔσται τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησεν ἐν λόγῳ Κυρίου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Βαιθὴλ καὶ ἐπὶ τοὺς οἴκους τοὺς ὑψηλοὺς τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ.
|
И бы́сть по рыда́ніи о не́мъ, и рече́ къ сыно́мъ свои́мъ, глаго́ля: а́ще умру́, погреби́те мя́ во гро́бѣ се́мъ, идѣ́же человѣ́къ Бо́жій погребе́нъ є́сть, при косте́хъ єго́ положи́те мя́, да спасу́тся ко́сти моя́ съ костьми́ єго́,
|
|
33
|
32
|
|
καὶ μετὰ τὸ ρῆμα τοῦτο οὐκ ἐπέστρεψεν ῾Ιεροβοὰμ ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐποίησεν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἱερεῖς ὑψηλῶν· ὁ βουλόμενος ἐπλήρου τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐγίνετο ἱερεὺς εἰς τὰ ὑψηλά.
|
я́ко сбу́дется глаго́лъ, єго́же глаго́ла сло́вомъ Госпо́днимъ о олтари́, и́же во Веѳи́ли, и о домѣ́хъ высо́кихъ, и́же въ самарі́и.
|
|
34
|
33
|
|
καὶ ἐγένετο τὸ ρῆμα τοῦτο εἰς ἁμαρτίαν τῷ οἴκῳ ῾Ιεροβοὰμ καὶ εἰς ὄλεθρον καὶ εἰς ἀφανισμὸν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
|
И по глаго́лѣ се́мъ не обрати́ся ієровоа́мъ от зло́бы своєя́, и возврати́ся, и сотвори́ от ча́сти єди́ныя люді́й жерцы́ высо́кихъ: и́же хотя́ше, исполня́ше ру́ку свою́, и быва́ше жре́цъ на высо́кихъ.
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глава 14
|
|
1
|
1
|
|
*21ΚΑΙ Ροβοὰμ υἱὸς Σαλωμὼν ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ιούδαν· υἱὸς τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἐνιαυτῶν Ροβοὰμ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τῇ πόλει, ἣν ἐξελέξατο Κύριος θέσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκ πασῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Νααμὰ ἡ ᾿Αμμωνῖτις.
|
Во вре́мя о́но разболѣ́ся Аві́а сы́нъ ієровоа́мль.
|
|
22
|
2
|
|
καὶ ἐποίησε Ροβοὰμ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ παρεζήλωσεν αὐτὸν ἐν πᾶσιν, οἷς ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν, αἷς ἥμαρτον,
|
И рече́ ієровоа́мъ къ женѣ́ своє́й: воста́ни и измѣни́ ри́зы своя́, да не позна́ютъ, я́ко ты́ жена́ ієровоа́мова, и иди́ въ Сило́мъ: се́ бо, та́мо Ахі́а проро́къ: то́й глаго́ла мнѣ́ є́же ца́рствовати надъ людьми́ си́ми:
|
|
23
|
3
|
|
καὶ ᾠκοδόμησαν ἑαυτοῖς ὑψηλὰ καὶ στήλας καὶ ἄλση ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου συσκίου.
|
и возми́ въ ру́цѣ твои́ человѣ́ку Бо́жію де́сять хлѣ́бовъ, и опрѣсно́ки ча́домъ єго́, и гро́здіє и сосу́дъ ме́да, и иди́ къ нему́: то́й возвѣсти́тъ ти́, что́ бу́детъ отроча́ти.
|
|
24
|
4
|
|
καὶ σύνδεσμος ἐγενήθη ἐν τῇ γῇ, καὶ ἐποίησαν ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
И сотвори́ та́ко жена́ ієровоа́мля: и воста́ и и́де въ Сило́мъ, и вни́де въ до́мъ Ахі́инъ: человѣ́къ же ста́ръ бя́ше є́же ви́дѣти, и притупи́стася о́чи єго́ от ста́рости єго́.
|
|
25
|
5
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ πέμπτῳ βασιλεύοντος Ροβοάμ, ἀνέβη Σουσακὶμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ
|
И рече́ Госпо́дь ко Ахі́и: се́, жена́ ієровоа́мова вхо́дитъ вопроша́ти тя́ о сы́нѣ своє́мъ, я́ко болѣ́знуєтъ: по сему́ и по сему́ да глаго́леши къ не́й. И бы́сть внегда́ вни́ти є́й, и она́ странноявля́шеся.
|
|
26
|
6
|
|
καὶ ἔλαβε πάντας τοὺς θησαυροὺς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τὰ δόρατα τὰ χρυσᾶ, ἃ ἔλαβε Δαυὶδ ἐκ χειρὸς τῶν παίδων ᾿Αδραζὰρ βασιλέως Σουβά, καὶ εἰσήνεγκεν αὐτὰ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τὰ πάντα, ἃ ἔλαβεν, ὅπλα τὰ χρυσᾶ, ὅσα ἐποίησε Σαλωμών, καὶ ἐπήνεγκεν αὐτὰ εἰς Αἴγυπτον.
|
И бы́сть єгда́ услы́ша Ахі́а шу́мъ но́гъ єя́, входя́щей є́й во врата́, и рече́: вни́ди, же́но ієровоа́мова, почто́ ты́ та́ко странноявля́єшися? а́зъ бо є́смь посла́нникъ къ тебѣ́ же́стокъ:
|
|
27
|
7
|
|
καὶ ἐποίησε Ροβοὰμ ὁ βασιλεὺς ὅπλα χαλκᾶ ἀντ᾿ αὐτῶν. καὶ ἐπέθεντο ἐπ᾿ αὐτὸν οἱ ἡγούμενοι τῶν παρατρεχόντων οἱ φυλάσσοντες τὸν πυλῶνα οἴκου βασιλέως.
|
ше́дши рцы́ ієровоа́му: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: поне́же толи́ко вознесо́хъ тя́ от среды́ люді́й, и да́хъ тя́ вожда́ надъ людьми́ мои́ми Ізра́илемъ,
|
|
28
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο ὅτε εἰσεπορεύετο ὁ βασιλεὺς εἰς οἶκον Κυρίου, καὶ ᾖρον αὐτὰ οἱ παρατρέχοντες καὶ ἀπηρείδοντο αὐτὰ εἰς τὸ θεὲ τῶν παρατρεχόντων.
|
и раздра́хъ ца́рство от до́му даві́дова, и да́хъ є́ тебѣ́, ты́ же не бы́лъ єси́ я́коже ра́бъ мо́й даві́дъ, и́же сохрани́ за́повѣди моя́, и и́же хожда́ше вслѣ́дъ мене́ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ, є́же твори́ти вся́кую правоту́ предъ очи́ма мои́ма,
|
|
29
|
9
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ροβοὰμ καὶ πάντα, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα;
|
и излука́вствовалъ єси́, є́же твори́ти па́че всѣ́хъ єли́цы бы́ша предъ лице́мъ твои́мъ, и поше́лъ єси́ и сотвори́лъ єси́ себѣ́ бо́ги чу́жды и слія́ны, є́же раздражи́ти мя́, и отве́рглъ мя́ єси́ наза́дъ себе́:
|
|
30
|
10
|
|
καὶ πόλεμος ἦν ἀνὰ μέσον Ροβοὰμ καὶ ἀνὰ μέσον ῾Ιεροβοὰμ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
сего́ ра́ди се́, а́зъ навожду́ зла́я на до́мъ ієровоа́мовъ, и потреблю́ ієровоа́мля моча́щаго къ стѣнѣ́, держа́щагося и оста́вленаго во Ізра́или, и истреблю́ до́мъ ієровоа́мовъ, я́коже истребля́єтся гно́й, до́ндеже сконча́тися єму́:
|
|
31
|
11
|
|
καὶ ἐκοιμήθη Ροβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αβιοὺ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. —————————————— *
|
уме́ршихъ ієровоа́млихъ во гра́дѣ снѣдя́тъ пси́, и уме́ршаго на селѣ́ снѣдя́тъ пти́цы небе́сныя, я́ко Госпо́дь глаго́ла:
|
|
1
|
12
|
|
᾿Εν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἠρρώστησεν ᾿Αβιὰ υἱὸς ῾Ιεροβοὰμ
|
ты́ же воста́вши иди́ въ до́мъ тво́й: внегда́ входи́ти нога́ма твои́ма во гра́дъ, у́мретъ дѣ́тищь,
|
|
2
|
13
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ῾Ιεροβοὰμ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἀνάστηθι καὶ ἀλλοιωθήσῃ, καὶ οὐ γνώσονται ὅτι σὺ γυνὴ ῾Ιεροβοάμ, καὶ πορευθήσῃ εἰς Σηλώ· καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ ᾿Αχιὰ ὁ προφήτης, αὐτὸς ἐλάλησεν ἐμὲ τοῦ βασιλεῦσαι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον.
|
и воспла́чется по не́мъ ве́сь Ізра́иль, и погребу́тъ єго́, я́ко то́й єди́нъ вни́детъ ієровоа́му во гро́бъ, я́ко обрѣ́теся въ не́мъ глаго́лъ бла́гъ о Го́сподѣ Бо́зѣ Ізра́илевѣ въ дому́ ієровоа́мли:
|
|
3
|
14
|
|
καὶ λαβὲ εἰς τὴν χεῖρά σου τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ ἄρτους καὶ κολλυρίδα τοῖς τέκνοις αὐτοῦ καὶ σταφίδας καὶ στάμνον μέλιτος, καὶ ἐλεύσῃ πρὸς αὐτόν. αὐτὸς ἀναγγείλῃ σοι τί ἔσται τῷ παιδί.
|
и возста́витъ Госпо́дь себѣ́ царя́ надъ Ізра́илемъ, и́же порази́тъ до́мъ ієровоа́мовъ въ се́й де́нь: а что́, и ны́нѣ?
|
|
4
|
15
|
|
καὶ ἐποίησεν οὕτως γυνὴ ῾Ιεροβοάμ· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Σηλώ, καὶ εἰσῆλθεν ἐν οἴκῳ ᾿Αχιά· καὶ ὁ ἄνθρωπος πρεσβύτερος τοῦ ἰδεῖν, καὶ ἠμβλυώπουν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ γήρους αὐτοῦ.
|
и порази́тъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́иля, я́коже коле́блется тро́сть на водѣ́: и истреби́тъ Ізра́иля свы́ше земли́ благі́я сея́, ю́же даде́ отце́мъ и́хъ, и завѣ́єтъ и́хъ за о́ну страну́ рѣки́, поне́же сотвори́ша дубра́вы своя́, прогнѣвля́юще Го́спода,
|
|
5
|
16
|
|
καὶ Κύριος εἶπε πρὸς ᾿Αχιά· ἰδοὺ γυνὴ τοῦ ῾Ιεροβοὰμ εἰσέρχεται τοῦ ἐκζητῆσαι ρῆμα παρὰ σοῦ περὶ υἱοῦ αὐτῆς, ὅτι ἄρρωστός ἐστι· κατὰ τοῦτο καὶ κατὰ τοῦτο λαλήσεις πρὸς αὐτήν. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσέρχεσθαι αὐτὴν καὶ αὐτὴ ἀπεξενοῦτο.
|
и преда́стъ Госпо́дь Ізра́иля за грѣхи́ ієровоа́мли, и́же согрѣши́ и и́же во грѣ́хъ введе́ Ізра́иля.
|
|
6
|
17
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Αχιὰ τὴν φωνὴν ποδῶν αὐτῆς, εἰσερχομένης αὐτῆς ἐν τῷ ἀνοίγματι, καὶ εἶπεν· εἴσελθε, γυνὴ ῾Ιεροβοάμ· ἱνατί σὺ τοῦτο ἀποξενοῦσαι; καὶ ἐγώ εἰμι ἀπόστολος πρός σε σκληρός.
|
И воста́ жена́ ієровоа́мля и пріи́де во сарі́ру. И бы́сть єгда́ вни́де въ преддве́ріє до́му, и дѣ́тищь у́мре.
|
|
7
|
18
|
|
πορευθεῖσα εἰπὸν τῷ ῾Ιεροβοάμ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἀνθ᾿ οὗ ὅσον ὕψωσά σε ἀπὸ μέσου λαοῦ καὶ ἔδωκά σε ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ,
|
И погребо́ша єго́, и пла́кашася єго́ ве́сь Ізра́иль по словеси́ Госпо́дню, є́же глаго́ла руко́ю раба́ своєго́ Ахі́и проро́ка.
|
|
8
|
19
|
|
καὶ ἔρρηξα σὺν τὸ βασίλειον ἀπὸ τοῦ οἶκου Δαυὶδ καὶ ἔδωκα αὐτό σοι καὶ οὐκ ἐγένου ὡς ὁ δοῦλός μου Δαυίδ, ὃς ἐφύλαξε τὰς ἐντολάς μου καὶ ὃς ἐπορεύθη ὀπίσω μου ἐν πάσῃ καρδίᾳ αὐτοῦ ποιῆσαι ἕκαστος τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς μου
|
И оста́нокъ слове́съ ієровоа́мовыхъ, єли́ка ра́товаше и єли́ка ца́рствоваше, се́, сія́ напи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ.
|
|
9
|
20
|
|
καὶ ἐπονηρεύσω τοῦ ποιῆσαι παρὰ παντός, ὅσοι ἐγένοντο εἰς πρόσωπόν σου καὶ ἐπορεύθης καὶ ἐποίησας σεαυτῷ θεοὺς ἑτέρους χωνευτὰ τοῦ παροργίσαι με καὶ ἐμὲ ἔρριψας ὀπίσω σώματός σου·
|
И дні́є, въ ни́хже ца́рствова ієровоа́мъ, два́десять два́ лѣ́та: и у́спе со отцы́ свои́ми, и воцари́ся нава́тъ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
10
|
21
|
|
διὰ τοῦτο ἐγὼ ἄγω κακίαν πρός σε εἰς οἶκον ῾Ιεροβοάμ· ἐξολοθρεύσω τοῦ ῾Ιεροβοὰμ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον ἐχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπιλέξω οἴκου ῾Ιεροβοάμ, καθὼς ἐπιλέγεται ἡ κόπρος, ὡς τελειωθῆναι αὐτόν·
|
Ровоа́мъ же сы́нъ Соломо́новъ ца́рствова надъ Іу́дою: бѣ́ четы́редесяти и єди́наго лѣ́та, єгда́ нача́ ца́рствовати, и седмьна́десять лѣ́тъ ца́рствова во Ієрусали́мѣ гра́дѣ, єго́же избра́ Госпо́дь положи́ти и́мя своє́ та́мо от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ. И и́мя ма́тере єго́ Наама́ Аммані́тяныня.
|
|
11
|
22
|
|
οἱ τεθνηκότες τοῦ ῾Ιεροβοὰμ ἐν τῇ πόλει, καταφάγονται οἱ κύνες, καὶ τὸν τεθνηκότα ἐν τῷ ἀγρῷ καταφάγονται τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι Κύριος ἐλάλησε.
|
И сотвори́ ровоа́мъ лука́воє предъ Го́сподемъ: и раздражи́ єго́ о всѣ́хъ, я́же сотвори́ша отцы́ и́хъ, о грѣсѣ́хъ и́хъ, и́миже согрѣши́ша:
|
|
12
|
23
|
|
καὶ σὺ ἀναστᾶσα πορεύθητι εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐν τῷ εἰσέρχεσθαι πόδα σου τὴν πόλιν, ἀποθανεῖται τὸ παιδάριον·
|
и созда́ша сі́и себѣ́ высо́кая, и столпы́, и ка́пища на вся́цѣмъ холмѣ́ высо́цѣмъ и подъ вся́цѣмъ дре́вомъ сѣно́внымъ:
|
|
13
|
24
|
|
καὶ κόψονται αὐτὸν πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ θάψουσιν αὐτόν, ὅτι οὗτος μόνος εἰσελεύσεται τῷ ῾Ιεροβοὰμ πρὸς τάφον, ὅτι εὑρέθη ἐν αὐτῷ ρῆμα καλὸν περὶ τοῦ Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν οἴκῳ ῾Ιεροβοάμ·
|
и смѣше́ніє бѣ́ въ земли́ и́хъ, и сотвори́ша от всѣ́хъ ме́рзостей язы́ческихъ, я́же отъя́ Госпо́дь от лица́ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
|
14
|
25
|
|
καὶ ἀναστήσει Κύριος ἑαυτῷ βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, ὃς πλήξει τὸν οἶκον ῾Ιεροβοάμ ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ· καὶ τί καὶ νῦν;
|
И бы́сть въ лѣ́то пя́тоє ца́рствующаго ровоа́ма, взы́де сусакі́мъ ца́рь Єги́петскій на Ієрусали́мъ
|
|
15
|
26
|
|
Κύριος πλήξει τὸν ᾿Ισραήλ, καθὰ κινεῖται ὁ ἄνεμος ἐν τῷ ὕδατι, καὶ ἐκτελεῖ τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἄνω τῆς χθονὸς τῆς ἀγαθῆς ταύτης, ἧς ἔδωκε τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ λικμήσει αὐτοὺς ἀπὸ πέραν τοῦ ποταμοῦ· ἀνθ᾿ οὗ ὅσον ἐποίησαν τὰ ἄλση αὐτῶν παροργίζοντες τὸν Κύριον·
|
и взя́ вся́ сокро́вища до́му Госпо́дня и сокро́вища до́му царе́ва, и ко́пія злата́я, я́же взя́ даві́дъ изъ руки́ отроко́въ Адрааза́ра царя́ су́вскаго и внесе́ я́ во Ієрусали́мъ: вся́ сія́ взя́, и щиты́ златы́я, я́же сотвори́ Соломо́нъ, и внесе́ я́ во Єги́петъ.
|
|
16
|
27
|
|
καὶ παραδώσει Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ χάριν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἥμαρτε καὶ ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ.
|
И сотвори́ ца́рь ровоа́мъ щиты́ мѣ́дяныя вмѣ́сто тѣ́хъ, и поста́ви надъ ни́ми вла́стели от предходя́щихъ предъ ни́мъ, и́же храня́ху врата́ до́му царе́ва:
|
|
17
|
28
|
|
καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ ῾Ιεροβοὰμ καὶ ἐπορεύθη εἰς γῆν Σαριρά· καὶ ἐγένετο ὡς εἰσῆλθεν ἐν τῷ προθύρῳ τοῦ οἴκου καὶ τὸ παιδάριον ἀπέθανε.
|
и бы́сть єгда́ вхожда́ше ца́рь въ до́мъ Госпо́день, и ноша́ху о́ныя предходя́щіи, и па́ки возвраща́ху ты́я во оружехрани́лище предходя́щихъ.
|
|
18
|
29
|
|
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς ᾿Ισραήλ, κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ ᾿Αχιὰ τοῦ προφήτου.
|
Про́чая же слове́съ ровоа́млихъ, и вся́ я́же сотвори́, не се́ ли, сія́ пи́сана су́ть въ кни́зѣ слове́съ дні́й ца́рства Іу́дина?
|
|
19
|
30
|
|
καὶ περισσὸν ρημάτων ῾Ιεροβοάμ, ὅσα ἐπολέμησε καὶ ὅσα ἐβασίλευσεν, ἰδοὺ αὐτὰ γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίου ρημάτων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραὴλ.
|
И бра́нь бѣ́ между́ ровоа́момъ и между́ ієровоа́момъ во вся́ дни́.
|
|
20
|
31
|
|
καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς ἐβασίλευσεν ῾Ιεροβοὰμ εἴκοσι δύο ἔτη· καὶ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐβασίλευσε Ναβὰτ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И у́спе ровоа́мъ со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть со отцы́ свои́ми во гра́дѣ даві́довѣ. И воцари́ся Аві́а сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
Κεφάλαιο 15
|
Глава 15
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐν τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει βασιλεύοντος ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, βασιλεύει ᾿Αβιοὺ υἱὸς Ροβοὰμ ἐπὶ ᾿Ιούδαν.
|
И во осмоєна́десять лѣ́то ца́рства ієровоа́ма сы́на нава́това, воцари́ся Аві́а сы́нъ ровоа́мль надъ Іу́дою,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μααχά, θυγάτηρ ᾿Αβεσσαλώμ,
|
и три́ лѣ́та ца́рствова во Ієрусали́мѣ. И́мя же ма́тере єго́ мааха́, дщи́ Авессало́мля.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐπορεύθη ἐν ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, αἷς ἐποίησεν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ἡ καρδία αὐτοῦ τελεία μετὰ Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ ὡς ἡ καρδία τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
И хожда́ше во всѣ́хъ грѣсѣ́хъ отца́ своєго́, я́же сотвори́ предъ ни́мъ, и не бѣ́ се́рдце єго́ соверше́но съ Го́сподемъ Бо́гомъ єго́, я́коже се́рдце даві́да отца́ єго́:
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι διὰ Δαυὶδ ἔδωκεν αὐτῷ Κύριος κατάλειμμα, ἵνα στήσῃ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτὸν καὶ στήσῃ τὴν ῾Ιερουσαλήμ,
|
я́ко даві́да ра́ди оста́ви єму́ Госпо́дь Бо́гъ єго́ оста́нокъ во Ієрусали́мѣ, да возста́витъ по не́мъ ча́да єго́ и утверди́тъ Ієрусали́мъ,
|
|
5
|
5
|
|
ὡς ἐποίησε Δαυὶδ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐξέκλινεν ἀπὸ πάντων, ὧν ἐνετείλατο αὐτῷ, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
|
поне́же сотвори́ даві́дъ пра́воє предъ Го́сподемъ и не уклони́ся от всѣ́хъ, я́же заповѣ́да єму́ вся́ дни́ живота́ єго́, кромѣ́ сло́ва урі́и Хетте́анина.
|
|
7
|
6
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αβιοὺ τὰ πάντα, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; καὶ πόλεμος ἦν ἀνὰ μέσον ᾿Αβιοὺ καὶ ἀνὰ μέσον ῾Ιεροβοάμ.
|
И бра́нь бѣ́ между́ ровоа́момъ и между́ ієровоа́момъ во вся́ дни́ живота́ и́хъ.
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αβιοὺ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ εἰκοστῷ καὶ τετάρτῳ ἔτει τοῦ ῾Ιεροβοὰμ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ βασιλεύει ᾿Ασὰ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И про́чая слове́съ Аві́иныхъ, и вся́ я́же сотвори́, не се́ ли, сія́ напи́сана въ кни́зѣ сло́въ дні́й царе́й Іу́диныхъ? И бра́нь бѣ́ между́ Аві́єю и между́ ієровоа́момъ.
|
|
9
|
8
|
|
᾿Εν τῷ ἐνιαυτῷ τετάρτῳ καὶ εἰκοστῷ τοῦ ῾Ιεροβοὰμ βασιλέως ᾿Ισραὴλ βασιλεύει ᾿Ασὰ ἐπὶ ᾿Ιούδαν
|
И у́спе Аві́а со отцы́ свои́ми въ двадеся́тоє лѣ́то ієровоа́ма, и погребо́ша єго́ со отцы́ єго́ во гра́дѣ даві́довѣ. И воцари́ся а́са сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
10
|
9
|
|
καὶ τεσσαράκοντα καὶ ἓν ἔτος ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ᾿Ανὰ θυγάτηρ ᾿Αβεσσαλώμ.
|
И въ лѣ́то двадеся́тоє ієровоа́ма царя́ Ізра́илева, ца́рствоваше а́са надъ Іу́дою,
|
|
11
|
10
|
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Ασὰ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
и четы́редесять и єди́но лѣ́то ца́рствова во Ієрусали́мѣ. И́мя же ма́тере єго́ Ана́, дщи́ Авессало́мля.
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἀφεῖλε τὰς τελετὰς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐξαπέστειλε πάντα τὰ ἐπιτηδεύματα, ἃ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ.
|
И сотвори́ а́са пра́воє предъ Го́сподемъ, я́коже даві́дъ оте́цъ єго́,
|
|
13
|
12
|
|
καὶ τὴν ᾿Ανὰ τὴν μητέρα ἑαυτοῦ μετέστησε τοῦ μὴ εἶναι ἡγουμένην, καθὼς ἐποίησε σύνοδον ἐν τῷ ἄλσει αὐτῆς, καὶ ἐξέκοψεν ᾿Ασὰ τὰς καταδύσεις αὐτῆς καὶ ἐνέπρησε πυρὶ ἐν τῷ χειμάρρῳ Κέδρων.
|
и отъя́ скве́рная от земли́, и искорени́ вся́ изва́янная, я́же сотвори́ша отцы́ єго́,
|
|
14
|
13
|
|
τὰ δὲ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρε· πλὴν ἡ καρδία ᾿Ασὰ ἦν τελεία μετὰ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ.
|
и Ану́ ма́терь свою́ отста́ви є́же не владѣ́ти є́й, поне́же сотвори́ со́нмище въ дубра́вѣ своє́й: и изсѣче́ а́са га́й єя́ и сожже́ огне́мъ въ пото́цѣ ке́дрстѣмъ:
|
|
15
|
14
|
|
καὶ εἰσήνεγκε τοὺς κίονας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τοὺς κίονας αὐτοῦ εἰσήνεγκεν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου, ἀργυροῦς καὶ χρυσοῦς καὶ σκεύη.
|
высо́кихъ же не искорени́, оба́че се́рдце а́сы бѣ́ соверше́нно предъ Го́сподемъ во вся́ дни́ єго́:
|
|
16
|
15
|
|
καὶ πόλεμος ἦν ἀνὰ μέσον ᾿Ασὰ καὶ ἀνὰ μέσον Βαασὰ βασιλέως ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας αὐτῶν.
|
и внесе́ столпы́ отца́ своєго́, и столпы́ своя́ внесе́ во хра́мъ Госпо́день сре́бряны и зла́ты, и сосу́ды.
|
|
17
|
16
|
|
καὶ ἀνέβη Βαασὰ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ραμὰ τοῦ μὴ εἶναι ἐκπορευόμενον καὶ εἰσπορευόμενον τῷ ᾿Ασὰ βασιλεῖ ᾿Ιούδα.
|
И бра́нь бѣ́ между́ а́сою и между́ Ваа́сомъ царе́мъ Ізра́илевымъ во вся́ дни́ и́хъ.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Ασὰ σύμπαν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν τοῖς θησαυροῖς οἴκου Κυρίου καὶ ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς χεῖρας παίδων αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς ᾿Ασὰ πρὸς υἱὸν ῎Αδερ υἱὸν Ταβερεμμὰν υἱοῦ ᾿Αζὶν βασιλέως Συρίας τοῦ κατοικοῦντος ἐν Δαμασκῷ λέγων·
|
И взы́де Ваа́са ца́рь Ізра́илевъ на Іу́ду и созда́ ра́му, я́ко не бы́ти на исхожде́ніє и вхожде́ніє а́сѣ царю́ Іу́дину.
|
|
19
|
18
|
|
διάθου διαθήκην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός μου καὶ τοῦ πατρός σου· ἰδοὺ ἐξαπέσταλκά σοι δῶρα ἀργύριον καὶ χρυσίον, δεῦρο διασκέδασον τὴν διαθήκην σου τὴν πρὸς Βαασὰ βασιλέα ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναβήσεται ἀπ᾿ ἐμοῦ.
|
И взя́ а́са все́ сребро́ и зла́то обрѣ́тшеєся въ сокро́вищахъ до́му Госпо́дня и въ сокро́вищахъ до́му царе́ва и даде́ я́ въ ру́цѣ о́трокъ свои́хъ: и посла́ и́хъ ца́рь а́са ко сы́ну Аде́рову сы́ну тавере́ма во рамма́нъ, ко сы́ну азаи́ла, царя́ Си́рскаго, живу́щаго въ дама́сцѣ, глаго́ля:
|
|
20
|
19
|
|
καὶ ἤκουσεν υἱὸς ῎Αδερ τοῦ βασιλέως ᾿Ασὰ καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἄρχοντας τῶν δυνάμεων αὐτοῦ ταῖς πόλεσι τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπάταξαν τὴν ᾿Αΐν, τὴν Δὰν καὶ τὴν ᾿Αβελμαὰ καὶ πᾶσαν τὴν Χεννερὲθ ἕως πάσης τῆς γῆς Νεφθαλί.
|
положи́ завѣ́тъ между́ мно́ю и тобо́ю, и между́ отце́мъ мои́мъ и отце́мъ твои́мъ: се́, посла́хъ ти́ да́ры, сребро́ и зла́то: пріиди́, разруши́ завѣ́тъ тво́й, и́же со Ваа́сою царе́мъ Ізра́илевымъ, да отъи́детъ от мене́.
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσε Βαασά, καὶ διέλιπε τοῦ οἰκοδομεῖν τὴν Ραμὰ καὶ ἀνέστρεψεν εἰς Θερσά.
|
И послу́ша сы́нъ Аде́ровъ царя́ а́сы, и посла́ воєво́ды си́лъ свои́хъ на гра́ды Ізра́илевы, и порази́ша Аі́на и Да́на, и Аве́ля, до́му маахі́ина, и ве́сь хеннере́ѳъ, да́же до всея́ земли́ Нефѳалі́мли.
|
|
22
|
21
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ασὰ παρήγγειλε παντὶ ᾿Ιούδα εἰς Αἰνακίμ, καὶ αἴρουσι τοὺς λίθους τῆς Ραμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, ἃ ᾠκοδόμησε Βαασά, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ᾿Ασὰ πᾶν βουνὸν Βενιαμὶν καὶ τὴν σκοπιάν.
|
И бы́сть я́ко услы́ша Ваа́са, и оста́ви созида́ти ра́му, и возврати́ся во Ѳе́рсу.
|
|
23
|
22
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ασὰ καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ τὰς πόλεις, ἃς ᾠκοδόμησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐστὶν ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; πλὴν ἐν τῷ καιρῷ τοῦ γήρως αὐτοῦ ἐπόνεσε τοὺς πόδας αὐτοῦ.
|
Ца́рь же а́са заповѣ́да всему́ Іу́дѣ во єнакі́мѣ, и взя́ша ка́меніє изъ ра́мы и древа́ єя́, и́миже основа́ Ваа́са, и созда́ въ ни́хъ ца́рь а́са вся́къ хо́лмъ Веніамі́нь и стра́жбища.
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ασὰ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυὶδ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύει ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
Про́чая же слове́съ а́синыхъ, и вся́ си́ла єго́, и вся́ я́же сотвори́, и гра́ды я́же созда́, не се́ ли, сія́ пи́сана су́ть въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Іу́диныхъ? Оба́че во вре́мя ста́рости своєя́ нача́тъ болѣ́ти нога́ма свои́ма:
|
|
25
|
24
|
|
Καὶ Ναδὰβ υἱὸς ῾Ιεροβοὰμ βασιλεύει ἐπὶ ᾿Ισραήλ ἐν ἔτει δευτέρῳ τοῦ ᾿Ασὰ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Ισραὴλ ἔτη δύο.
|
и у́спе а́са со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ даві́да отца́ своєго́. И воцари́ся Іосафа́тъ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
26
|
25
|
|
καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραὴλ.
|
Нава́тъ же сы́нъ ієровоа́мль нача́ ца́рствовати надъ Ізра́илемъ во второ́є лѣ́то а́сы царя́ Іу́дина, и ца́рствова надъ Ізра́илемъ два́ лѣ́та,
|
|
27
|
26
|
|
καὶ περιεκάθισεν αὐτὸν Βαασὰ υἱὸς ᾿Αχιὰ ἐπὶ τὸν οἶκον Βελαὰν καὶ ἐχάραξεν αὐτὸν ἐν Γαβαθὼν τῇ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ Ναδὰβ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ περιεκάθητο ἐπὶ Γαβαθών.
|
и сотвори́ лука́воє предъ Го́сподемъ, и хожда́ше путе́мъ отца́ своєго́ и во грѣсѣ́хъ єго́, и́миже согрѣши́ти сотвори́ Ізра́илю.
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν Βαασὰ ἐν ἔτει τρίτῳ τοῦ ᾿Ασὰ υἱοῦ ᾿Αβιοὺ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И обсѣ́де єго́ Ваа́са сы́нъ Ахі́инъ въ дому́ велаа́на сы́на Ахі́ина, и уби́ єго́ во гаваѳо́нѣ иноплеме́нничи: нава́тъ же и ве́сь Ізра́иль обсѣдо́ша гаваѳо́нъ.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐβασίλευσε, καὶ ἐπάταξεν ὅλον τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ καὶ οὐχ ὑπελίπετο πᾶσαν πνοὴν τοῦ ῾Ιεροβοὰμ ἕως τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ ᾿Αχιὰ τοῦ Σηλωνίτου
|
И умертви́ єго́ Ваа́са въ лѣ́то тре́тіє а́сы царя́ Іу́дина, и воцари́ся вмѣ́сто єго́.
|
|
30
|
29
|
|
περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοάμ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐν τῷ παροργισμῷ αὐτοῦ, ᾧ παρώργισε τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И бы́сть єгда́ воцари́ся, изби́ ве́сь до́мъ ієровоа́мль и не оста́ви ничто́же от всего́ дыха́нія ієровоа́мля, до́ндеже искорени́ и́хъ по глаго́лу Госпо́дню, єго́же глаго́ла руко́ю раба́ своєго́ Ахі́и Силоні́тскаго,
|
|
31
|
30
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ναδὰβ καὶ πάντα, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐστὶν ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ;
|
грѣ́хъ ра́ди ієровоа́млихъ, и́же согрѣши́, и́же введе́ во грѣ́хъ Ізра́иля, и въ прогнѣ́ваніи єго́, и́мже прогнѣ́ва Го́спода Бо́га Ізра́илева.
|
|
33
|
31
|
|
Καὶ ἐν τῷ ἔτει τῷ τρίτῳ τοῦ ᾿Ασὰ βασιλέως ᾿Ιούδα βασιλεύει Βαασὰ υἱὸς ᾿Αχιὰ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Θερσὰ εἴκοσι καὶ τέσσαρα ἔτη.
|
И про́чая словеса́ нава́та, и вся́ я́же сотвори́, не се́ ли, сія́ пи́сана су́ть въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
34
|
32
|
|
καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ.
|
И бя́ше бра́нь между́ а́сою [царе́мъ Іу́динымъ] и Ваа́сою царе́мъ Ізра́илевымъ во вся́ дни́ и́хъ.
|
|
Κεφάλαιο 16
|
Глава 16
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐν χειρὶ ᾿Ιοὺ υἱοῦ ᾿Ανανὶ πρὸς Βαασά·
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне руко́ю іу́а сы́на Анані́єва ко Ваа́сѣ, глаго́ля:
|
|
2
|
2
|
|
ἀνθ᾿ ὧν ὕψωσά σε ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἔδωκά σε ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπορεύθης ἐν τῇ ὁδῷ ῾Ιεροβοὰμ καὶ ἐξήμαρτες τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ, τοῦ παροργίσαι με ἐν τοῖς ματαίοις αὐτῶν,
|
поне́же вознесо́хъ тя́ от земли́ и да́хъ тя́ вла́стеля надъ людьми́ мои́ми Ізра́илемъ, и поше́лъ єси́ путе́мъ ієровоа́млимъ и вве́лъ єси́ въ грѣ́хъ лю́ди моя́ Ізра́иля, є́же прогнѣ́вати мя́ су́єтными и́хъ:
|
|
3
|
3
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ὀπίσω Βαασὰ καὶ ὄπισθεν τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ δώσω τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ·
|
се́, а́зъ отве́ргу наслѣ́діє Ваа́сы и наслѣ́діє до́му єго́, и сотворю́ до́мъ тво́й я́ко до́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това:
|
|
4
|
4
|
|
τὸν τεθνηκότα τοῦ Βαασὰ ἐν τῇ πόλει καταφάγονται αὐτὸν οἱ κύνες, καὶ τὸν τεθνηκότα αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ καταφάγονται αὐτὸν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.
|
уме́ршаго Ваа́сова во гра́дѣ снѣдя́тъ єго́ пси́, и уме́ршаго на по́ли снѣдя́тъ єго́ пти́цы небе́сныя.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Βαασὰ καὶ πάντα ἃ ἐποίησε, καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ;
|
И про́чая слове́съ Ваа́совыхъ, и вся́ я́же сотвори́, и си́льная єго́, не се́ ли, су́ть пи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐκοιμήθη Βαασὰ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται ἐν Θερσά, καὶ βασιλεύει ᾿Ηλὰ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐν τῷ εἰκοστῷ ἔτει βασιλέως ᾿Ασά.
|
И у́спе Ваа́са со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть во Ѳе́рсѣ, и воцари́ся Ила́ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐν χειρὶ ᾿Ιοὺ υἱοῦ ᾿Ανανὶ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ Βαασὰ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ πᾶσαν τὴν κακίαν, ἣν ἐποίησεν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ παροργίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ, τοῦ εἶναι κατὰ τὸν οἶκον ῾Ιεροβοάμ, καὶ ὑπὲρ τοῦ πατάξαι αὐτόν.
|
И руко́ю іу́а сы́на Анані́и проро́ка глаго́ла Госпо́дь на Ваа́су и на до́мъ єго́ всю́ зло́бу, ю́же сотвори́ предъ Го́сподемъ, є́же прогнѣ́вати єго́ дѣла́ми ру́къ свои́хъ, бы́ти єму́ я́коже и до́му ієровоа́млю, и о є́же єму́ пораже́ну бы́ти.
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ᾿Ηλὰ υἱὸς Βαασὰ ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ δύο ἔτη ἐν Θερσά.
|
Въ лѣ́то два́десять шесто́є а́сы царя́ Іу́дина, ца́рствова Ила́ сы́нъ Ваа́синъ надъ Ізра́илемъ во Ѳе́рсѣ два́ лѣ́та.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ συνέστρεψεν ἐπ᾿ αὐτὸν Ζαμβρὶ ὁ ἄρχων τῆς ἡμίσους τῆς ἵππου, καὶ αὐτὸς ἦν ἐν Θερσὰ πίνων μεθύων ἐν τῷ οἴκῳ ῾Ωσὰ τοῦ οἰκονόμου ἐν Θερσά.
|
И воздви́же [Госпо́дь] на него́ о́троки єго́, и замврі́а воєво́ду полови́ны ко́нниковъ: и Ила́ бѣ́ во Ѳе́рсѣ упива́яся, и пія́нъ сы́й въ дому́ а́рсы домострои́теля во Ѳе́рсѣ:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἰσῆλθε Ζαμβρὶ καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
и вни́де замврі́й, и порази́ єго́, и умертви́ єго́, въ лѣ́то два́десять седмо́є а́сы царя́ Іу́дина, и воцари́ся вмѣ́сто єго́.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν ἐν τῷ καθίσαι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν ὅλον τὸν οἶκον Βαασὰ
|
И бы́сть ца́рствующу єму́, внегда́ сѣ́сти єму́ на престо́лѣ єго́, и изби́ ве́сь до́мъ Ваа́совъ: не оста́ви єму́ моча́щаго къ стѣнѣ́, и у́жиковъ єго́, и дру́га єго́.
|
|
12
|
12
|
|
κατὰ τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον Βαασά, πρὸς ᾿Ιοὺ τὸν προφήτην
|
И изби́ замврі́й ве́сь до́мъ Ваа́совъ по глаго́лу Госпо́дню, єго́же глаго́ла на до́мъ Ваа́совъ и ко іу́ю проро́ку,
|
|
13
|
13
|
|
περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν Βαασὰ καὶ ᾿Ηλὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ παροργίσαι Κύριον τὸν Θεὸν ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ματαίοις αὐτῶν.
|
о всѣ́хъ грѣсѣ́хъ Ваа́совыхъ и илы́ сы́на єго́, я́ко сотвори́ согрѣши́ти Ізра́илю, є́же разгнѣ́вати Го́спода Бо́га Ізра́илева су́єтными и́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ηλά, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ;
|
Про́чая же слове́съ илы́, я́же сотвори́, не се́ ли, сія́ пи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ Ζαμβρὶ ἐβασίλευεν ἐν Θερσὰ ἡμέρας ἑπτά. καὶ ἡ παρεμβολὴ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ Γαβαθὼν τὴν τῶν ἀλλοφύλων,
|
Въ лѣ́то два́десять седмо́є а́сы царя́ Іу́дина ца́рствова замврі́й се́дмь дні́й во Ѳе́рсѣ: и бѣ́ по́лкъ Ізра́илевъ на гаваѳо́нъ иноплеме́нническій.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἤκουσεν ὁ λαὸς ἐν τῇ παρεμβολῇ λεγόντων· συνεστράφη Ζαμβρὶ καὶ ἔπαισε τὸν βασιλέα· καὶ ἐβασίλευσαν ἐν ᾿Ισραὴλ τὸν ᾿Αμβρὶ τὸν ἡγούμενον τῆς στρατιᾶς ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῇ παρεμβολῇ.
|
И слы́шаша лю́діє су́щіи въ полцѣ́, глаго́лющихъ: преврати́ся замврі́й и порази́ царя́. И поста́виша царе́мъ во Ізра́или Амврі́а воєво́ду, и́же надъ во́ями во Ізра́или въ де́нь о́нъ въ полцѣ́.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀνέβη ᾿Αμβρὶ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ᾿ αὐτοῦ ἐκ Γαβαθὼν καὶ περιεκάθισαν ἐπὶ Θερσά.
|
И взы́де Амврі́й и ве́сь Ізра́иль съ ни́мъ от гаваѳо́на и обсѣ́де Ѳе́рсу.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐγενήθη ὡς εἶδε Ζαμβρὶ ὅτι προκατείληπται αὐτοῦ ἡ πόλις, καὶ πορεύεται εἰς ἄντρον τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἐνεπύρισεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέθανεν
|
И бы́сть єгда́ уви́дѣ замврі́й, я́ко предвзя́тъ бы́сть гра́дъ єго́, и вни́де во вну́тренній до́мъ ца́рскій, и зажже́ надъ собо́ю до́мъ царе́въ огне́мъ, и у́мре
|
|
19
|
19
|
|
ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ ὧν ἐποίησε, τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου πορευθῆναι ἐν ὁδῷ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ.
|
за грѣхи́ своя́, я́же сотвори́, сотворе́нія ра́ди лука́ваго предъ Го́сподемъ, є́же ходи́ти путе́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това, и во грѣсѣ́хъ єго́, я́же сотвори́, я́ко введе́ во грѣ́хъ Ізра́иля.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ζαμβρὶ καὶ τὰς συνάψεις αὐτοῦ, ἃς συνῆψεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ;
|
И про́чая слове́съ замврі́иныхъ, и навѣ́ты єго́, я́же совѣща́, не се́ ли, сія́ су́ть пи́сана въ кни́гахъ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
21
|
21
|
|
Τότε μερίζεται ὁ λαὸς ᾿Ισραήλ· ἥμισυ τοῦ λαοῦ γίνεται ὀπίσω Θαμνὶ υἱοῦ Γωνὰθ τοῦ βασιλεῦσαι αὐτόν, καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ γίνεται ὀπίσω ᾿Αμβρί.
|
Тогда́ раздѣли́шася лю́діє Ізра́илстіи, по́лъ люді́й бы́сть за Ѳамні́ємъ сы́номъ Гона́ѳовымъ, я́ко да ца́рствуєтъ о́нъ, и по́лъ люді́й бы́сть со Амврі́ємъ.
|
|
22
|
22
|
|
ὁ λαὸς ὁ ὢν ὀπίσω ᾿Αμβρὶ ὑπερεκράτησε τὸν λαὸν τὸν ὀπίσω Θαμνὶ υἱοῦ Γωνάθ, καὶ ἀπέθανε Θαμνὶ καὶ ᾿Ιωρὰμ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αμβρὶ μετὰ Θαμνί.
|
Лю́діє же су́щіи по Амврі́и превозмого́ша люді́й бы́вшихъ со Ѳамні́ємъ сы́номъ Гона́ѳовымъ И у́мре Ѳамні́й и Іора́мъ бра́тъ єго́ во вре́мя о́но, и воцари́ся Амврі́й по Ѳамні́и.
|
|
23
|
23
|
|
ἐν τῷ ἔτει τῷ τριακοστῷ καὶ πρώτῳ τοῦ βασιλέως ᾿Ασὰ βασιλεύει ᾿Αμβρὶ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ δώδεκα ἔτη. ἐν Θερσὰ βασιλεύει ἓξ ἔτη·
|
Въ лѣ́то три́десять пе́рвоє а́сы царя́ Іу́дина ца́рствова Амврі́й во Ізра́или двана́десять лѣ́тъ, во Ѳе́рсѣ же ше́сть лѣ́тъ ца́рствова.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐκτήσατο ᾿Αμβρὶ τὸ ὄρος τὸ Σεμερὼν παρὰ Σεμὴρ τοῦ κυρίου τοῦ ὄρους δύο ταλάντων ἀργυρίου καὶ ᾠκοδόμησε τὸ ὄρος καὶ ἐπεκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ ὄρους, οὗ ᾠκοδόμησεν, ἐπὶ τῷ ὀνόματι Σεμὴρ τοῦ κυρίου τοῦ ὄρους Σαεμηρών.
|
И купи́ Амврі́й го́ру семеро́нъ у семи́ра господи́на горы́ двѣма́ тала́нты сребра́, и созда́ го́ру, и нарече́ и́мя горѣ́, ю́же созда́, во и́мя семи́ра господи́на горы́ о́ныя, гора́ семиро́нъ.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Αμβρὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐπονηρεύσατο ὑπὲρ πάντας τοὺς γενομένους ἔμπροσθεν αὐτοῦ·
|
И сотвори́ Амврі́й лука́воє предъ Го́сподемъ, и прелука́внова па́че всѣ́хъ бы́вшихъ предъ ни́мъ:
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐπορεύθη ἐν πάσῃ ὁδῷ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ παροργίσαι τὸν Κύριον Θεὸν ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ματαίοις αὐτῶν.
|
и хожда́ше по всѣ́мъ путе́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това и во грѣсѣ́хъ єго́, и́миже введе́ во грѣ́хъ Ізра́иля, є́же разгнѣ́вати Го́спода Бо́га Ізра́илева въ су́єтныхъ и́хъ.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αμβρὶ καὶ πάντα, ἃ ἐποίησε, καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ;
|
И про́чая слове́съ Амврі́євыхъ, и вся́ я́же сотвори́, и вся́ си́ла єго́, не се́ ли, сія́ пи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αμβρὶ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ βασιλεύει ᾿Αχαὰβ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. 28α Καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει τοῦ ᾿Αμβρὶ βασιλεύει ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Ασὰ ἐτῶν τριάκοντα καὶ πέντε ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ, καὶ εἴκοσι πέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Γαζουβὰ θυγάτηρ Σελί. 28β καὶ ἐπορεύθη ἐν τῇ ὁδῷ ᾿Ασὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῆς τοῦ ποιεῖν τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου· πλὴν τῶν ὑψηλῶν οὐκ ἐξῇραν, ἔθυον ἐν τοῖς ὑψηλοῖς, καὶ ἐθυμίων. 28γ καὶ ἃ συνέθετο ᾿Ιωσαφὰτ μετὰ βασιλέως ᾿Ισραὴλ καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία, ἣν ἐποίησε, καὶ οὓς ἐπολέμησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα; 28δ καὶ τὰ λοιπὰ τῶν συμπλοκῶν, ἃς ἐπέθεντο ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ασὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐξῇρεν ἀπὸ τῆς γῆς. 28ε καὶ βασιλεὺς οὐκ ἦν ἐν Συρίᾳ Νασίβ. 28ζ καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωσαφὰτ ἐποίησε ναῦν εἰς Θαρσὶς πορεύεσθαι εἰς Σωφὶρ ἐπὶ τὸ χρυσίον· καὶ οὐκ ἐπορεύθη, ὅτι συνετρίβη ἡ ναῦς ἐν Γασιὼν Γαβέρ. 28η τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· ἐξαποστελῶ τοὺς παῖδάς σου καὶ τὰ παιδάριά μου ἐν τῇ νηῖ· καὶ οὐκ ἐβούλετο ᾿Ιωσαφάτ. 28θ καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωσαφὰτ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωρὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И у́спе Амврі́й со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть въ самарі́и. И воцари́ся Ахаа́въ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
29
|
29
|
|
᾿Εν ἔτει δευτέρῳ τοῦ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα βασιλεύει ᾿Αχαὰβ υἱὸς ᾿Αμβρί· ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ εἴκοσι καὶ δύο ἔτη.
|
Ахаа́въ же сы́нъ Амврі́євъ воцари́ся надъ Ізра́илемъ въ лѣ́то три́десять осмо́є а́сы царя́ Іу́дина: ца́рствова же Ахаа́въ сы́нъ Амврі́євъ надъ Ізра́илемъ въ самарі́и два́десять два́ лѣ́та:
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Αχαὰβ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐπονηρεύσατο ὑπὲρ πάντας τοὺς ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
|
и сотвори́ Ахаа́въ лука́воє предъ Го́сподемъ, и прелука́внова па́че всѣ́хъ бы́вшихъ пре́жде єго́:
|
|
31
|
31
|
|
καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ ἱκανὸν τοῦ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, καὶ ἔλαβε γυναῖκα τὴν ᾿Ιεζάβελ θυγατέρα ᾿Ιεθεβαὰλ βασιλέως Σιδωνίων καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐδούλευσε τῷ Βάαλ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ,
|
и не бѣ́ єму́ дово́лно, є́же ходи́ти во грѣсѣ́хъ ієровоа́ма сы́на нава́това, и взя́ жену́ Ієзаве́ль дще́рь Ієѳеваа́ла царя́ Сідо́нскаго: и и́де, и нача́ служи́ти Ваа́лу, и поклони́ся єму́,
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἔστησε θυσιαστήριον τῷ Βάαλ ἐν οἴκῳ τῶν προσοχθισμάτων αὐτοῦ, ὃν ᾠκοδόμησεν ἐν Σαμαρείᾳ,
|
и поста́ви тре́бище Ваа́лу въ дому́ ме́рзостей єго́, єго́же созда́ въ самарі́и:
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Αχαὰβ ἄλσος, καὶ προσέθεκεν ᾿Αχαὰβ τοῦ ποιῆσαι παροργίσματα τοῦ παροργίσαι τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τοῦ ἐξολοθρευθῆναι· ἐκακοποίησεν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς ᾿Ισραὴλ τοὺς γενομένους ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
|
и сотвори́ Ахаа́въ дубра́ву: и приложи́ Ахаа́въ твори́ти прогнѣ́ванія, є́же разгнѣ́вати Го́спода Бо́га Ізра́илева и ду́шу свою́ погуби́ти: злодѣ́йствова па́че всѣ́хъ царе́й Ізра́илевыхъ бы́вшихъ пре́жде єго́.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ᾠκοδόμησεν ᾿Αχιὴλ ὁ Βαιθηλίτης τὴν ῾Ιεριχώ· ἐν τῷ ᾿Αβιρὼν προτοτόκῳ αὐτοῦ ἐθεμελίωσεν αὐτὴν καὶ τῷ Σεγοὺβ τῷ νεωτέρῳ αὐτοῦ ἐπέστησε θύρας αὐτῆς κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Ιησοῦ υἱοῦ Ναυῆ.
|
Во дни́ же єго́ созда́ Ахіи́лъ Веѳи́лянинъ ієріхо́нъ: на Авіро́нѣ перворо́днѣмъ своє́мъ основа́ єго́, и на сегу́вѣ юнѣ́йшемъ своє́мъ поста́ви две́ри єго́, по глаго́лу Госпо́дню, єго́же глаго́ла руко́ю Іису́са сы́на нави́на.
|
|
Κεφάλαιο 17
|
Глава 17
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ ὁ προφήτης Θεσβίτης ὁ ἐκ Θεσβῶν τῆς Γαλαὰδ πρὸς ᾿Αχαάβ· ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, εἰ ἔσται τὰ ἔτη ταῦτα δρόσος καὶ ὑετός, ὅτι εἰ μὴ διὰ στόματος λόγου μου.
|
И рече́ иліа́ проро́къ Ѳесві́тянинъ, и́же от Ѳесві́и Галаа́дскія, ко Ахаа́ву: жи́въ Госпо́дь Бо́гъ си́лъ, Бо́гъ Ізра́илевъ, єму́же предстою́ предъ ни́мъ, а́ще бу́детъ въ лѣ́та сія́ роса́ и до́ждь, то́чію от у́стъ словесе́ моєго́.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιού·
|
И бы́сть глаго́лъ Госпо́день ко иліи́:
|
|
3
|
3
|
|
πορεύου ἐντεῦθεν κατὰ ἀνατολὰς καὶ κρύβηθι ἐν τῷ χειμάρρῳ Χορρὰθ τοῦ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιορδάνου·
|
иди́ отсю́ду на восто́къ и скры́йся въ пото́цѣ хора́ѳа пря́мо лицу́ Іорда́нову:
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔσται ἐκ τοῦ χειμάρρου πίεσαι ὕδωρ, καὶ τοῖς κόραξιν ἐντελοῦμαι διατρέφειν σε ἐκεῖ.
|
и бу́деши пи́ти от пото́ка во́ду, и вра́номъ заповѣ́дахъ препита́ти тя́ та́мо.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Ηλιοὺ κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χειμάρρῳ Χορρὰθ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιορδάνου.
|
И сотвори́ иліа́ по глаго́лу Госпо́дню, и сѣ́де при пото́цѣ хора́ѳовѣ пря́мо лицу́ Іорда́нову:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οἱ κόρακες ἔφερον αὐτῷ ἄρτους τὸ πρωΐ καὶ κρέα τὸ δείλης, καὶ ἐκ τοῦ χειμάρρου ἔπινεν ὕδωρ.
|
и вра́нове приноша́ху єму́ хлѣ́бы и мяса́ зау́тра, и хлѣ́бы и мяса́ къ ве́черу, и от пото́ка пія́ше во́ду.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας καὶ ἐξηράνθη ὁ χειμάρρους, ὅτι οὐκ ἐγένετο ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
И бы́сть по дне́хъ, и и́зсше исто́чникъ, я́ко не бѣ́ дождя́ на зе́млю,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιού·
|
и бы́сть глаго́лъ Госпо́день ко иліи́ глаго́ля:
|
|
9
|
9
|
|
ἀνάστηθι καὶ πορεύου εἰς Σαρεπτὰ τῆς Σιδωνίας· ἰδοὺ ἐντέταλμαι ἐκεῖ γυναικὶ χήρᾳ τοῦ διατρέφειν σε.
|
воста́ни и иди́ въ саре́пту Сідо́нскую, и пребу́ди та́мо: се́ бо, заповѣ́дахъ та́мо женѣ́ вдови́цѣ препита́ти тя́.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Σαρεπτὰ καὶ ἧλθεν εἰς τὸν πυλῶνα τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ γυνὴ χήρα συνέλεγε ξύλα· καὶ ἐβόησεν ὀπίσω αὐτῆς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπεν αὐτῇ· λαβὲ δή μοι ὀλίγον ὕδωρ εἰς ἄγγος καὶ πίομαι.
|
И воста́ и и́де въ саре́пту Сідо́нскую, и пріи́де ко врато́мъ гра́да: и се́, та́мо жена́ вдова́ собира́ше дрова́. И возопи́ иліа́ вслѣ́дъ єя́ и рече́ є́й: принеси́ ны́нѣ ми́ ма́ло воды́ въ сосу́дѣ, и испію́.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐπορεύθη λαβεῖν, καὶ ἐβόησεν ὀπίσω αὐτῆς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· λήψῃ δή μοι ψωμὸν ἄρτου τοῦ ἐν τῇ χειρί σου.
|
И и́де взя́ти. И возопи́ вслѣ́дъ єя́ иліа́ и рече́ є́й: пріими́ у́бо мнѣ́ и укру́хъ хлѣ́ба въ руцѣ́ своє́й, да я́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ζῇ Κύριος ὁ Θεός σου, εἰ ἔστι μοι ἐγκρυφίας ἀλλ᾿ ἢ ὅσον δρὰξ ἀλεύρου ἐν τῇ ὑδρίᾳ καὶ ὀλίγον ἔλαιον ἐν τῷ καψάκῃ· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ συλλέξω δύο ξυλάρια καὶ εἰσελεύσομαι καὶ ποιήσω αὐτὸ ἐμαυτῇ καὶ τοῖς τέκνοις μου, καὶ φαγόμεθα καὶ ἀποθανούμεθα.
|
И рече́ жена́: жи́въ Госпо́дь Бо́гъ тво́й, а́ще є́сть у мене́ опрѣсно́къ, но то́кмо го́рсть муки́ въ водоно́сѣ и ма́ло єле́а въ чва́нцѣ: и се́, а́зъ соберу́ два́ полѣ́нца, и вни́ду, и сотворю́ є́ себѣ́ и дѣ́темъ мои́мъ, и снѣ́мы є́, и у́мремъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ηλιού· θάρσει, εἴσελθε καὶ ποίησον κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἀλλὰ ποίησόν μοι ἐκεῖθεν ἐγκρυφίαν μικρὸν καὶ ἐξοίσεις μοι ἐν πρώτοις, σαυτῇ δὲ καὶ τοῖς τέκνοις σου ποιήσεις ἐπ᾿ ἐσχάτῳ·
|
И рече́ къ не́й иліа́: дерза́й, вни́ди и сотвори́ по глаго́лу твоєму́: но сотвори́ ми отту́ду опрѣсно́къ ма́лъ пре́жде, и принеси́ ми, себѣ́ же и ча́домъ свои́мъ да сотвори́ши по́слѣжде,
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ ὑδρία τοῦ ἀλεύρου οὐκ ἐκλείψει καὶ ὁ καψάκης τοῦ ἐλαίου οὐκ ἐλαττονήσει ἕως ἡμέρας τοῦ δοῦναι Κύριον τὸν ὑετὸν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
я́ко та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: водоно́съ муки́ не оскудѣ́єтъ, и чва́нецъ єле́а не ума́лится до дне́, до́ндеже да́стъ Госпо́дь до́ждь на зе́млю.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπορεύθη ἡ γυνή, καὶ ἐποίησε· καὶ ἤσθιεν αὐτὴ καὶ αὐτὸς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς.
|
И и́де жена́, и сотвори́ по глаго́лу иліину́, и даде́ єму́, и яде́ то́й, и та́, и ча́да єя́.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἡ ὑδρία τοῦ ἀλεύρου οὐκ ἐξέλιπε καὶ ὁ καψάκης τοῦ ἐλαίου οὐκ ἠλαττονήθη κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Ηλιού.
|
И от того́ дне́ водоно́съ муки́ не оскудѣ́, и чва́нецъ єле́а не ума́лися, по глаго́лу Госпо́дню, єго́же глаго́ла руко́ю иліино́ю.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἠρρώστησεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς κυρίας τοῦ οἴκου, καὶ ἦν ἡ ἀρρωστία αὐτοῦ κραταιὰ σφόδρα, ἕως οὐχ ὑπελείφθη ἐν αὐτῷ πνεῦμα.
|
И бы́сть по си́хъ, и разболѣ́ся сы́нъ жены́ госпожи́ до́му, и бѣ́ болѣ́знь єго́ крѣпка́ зѣло́, до́ндеже не оста́ся въ не́мъ ду́хъ єго́.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ηλιού· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ; εἰσῆλθες πρός με τοῦ ἀναμνῆσαι ἀδικίας μου καὶ θανατῶσαι τὸν υἱόν μου;
|
И рече́ ко иліи́: что́ мнѣ́ и тебѣ́, человѣ́че Бо́жій? вше́лъ єси́ ко мнѣ́ воспомяну́ти непра́вды моя́ и умори́ти сы́на моєго́.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὴν γυναῖκα· δός μοι τὸν υἱόν σου. καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ κόλπου αὐτῆς καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὸ ὑπερῷον, ἐν ᾧ αὐτὸς ἐκάθητο ἐκεῖ, καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης.
|
И рече́ иліа́ къ женѣ́: да́ждь ми́ сы́на твоєго́. И взя́тъ єго́ от нѣ́дра єя́, и вознесе́ єго́ въ го́рницу, идѣ́же са́мъ почива́ше, и положи́ єго́ на одрѣ́ своє́мъ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ηλιού, καὶ εἶπεν· οἴμοι, Κύριε, ὁ μάρτυς τῆς χήρας, μεθ᾿ ἧς ἐγὼ κατοικῶ μετ᾿ αὐτῆς, σὺ κεκάκωκας τοῦ θανατῶσαι τὸν υἱὸν αὐτῆς.
|
И возопи́ иліа́ ко Го́споду и рече́: увы́ мнѣ́, Го́споди, свидѣ́телю вдовы́, у нея́же а́зъ ны́нѣ пребыва́ю, ты́ озло́билъ єси́ є́же умори́ти сы́на єя́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐνεφύσησε τῷ παιδαρίῳ τρὶς καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Κύριον καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεός μου, ἐπιστραφήτω δὴ ἡ ψυχὴ τοῦ παιδαρίου τούτου εἰς αὐτόν.
|
И ду́ну на о́трочища три́жды, и призва́ Го́спода и рече́: Го́споди Бо́же мо́й, да возврати́тся у́бо душа́ о́трочища сего́ въ о́нь.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐγένετο οὕτως, καὶ ἀνεβόησε τὸ παιδάριον.
|
И бы́сть та́ко: и возопи́ о́трочищь, и сведе́ єго́ съ го́рницы въ до́мъ, и даде́ єго́ ма́тери єго́.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ κατήγαγεν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ὑπερῴου εἰς τὸν οἶκον καὶ ἔδωκεν αὐτὸ τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· βλέπε, ζῇ ὁ υἱός σου.
|
И рече́ иліа́: ви́ждь, жи́въ є́сть сы́нъ тво́й.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς ᾿Ηλιού· ἰδοὺ ἔγνωκα ὅτι σὺ ἄνθρωπος Θεοῦ καὶ ρῆμα Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου ἀληθινόν.
|
И рече́ жена́ ко иліи́: се́, уразумѣ́хъ, я́ко человѣ́къ Бо́жій єси́ ты́, и глаго́лъ Госпо́день во устѣ́хъ твои́хъ и́стиненъ.
|
|
Κεφάλαιο 18
|
Глава 18
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας πολλὰς καὶ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο πρὸς ᾿Ηλιοὺ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τρίτῳ λέγων· πορεύθητι καὶ ὄφθητι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ δώσω ὑετὸν ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς.
|
И бы́сть по дне́хъ мно́зѣхъ, и глаго́лъ Госпо́день бы́сть ко иліи́ въ лѣ́то тре́тіє глаго́ля: иди́ и яви́ся Ахаа́ву, и да́мъ до́ждь на лице́ земли́.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ τοῦ ὀφθῆναι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ ἡ λιμὸς κραταιὰ ἐν Σαμαρείᾳ.
|
И и́де иліа́ ко Ахаа́ву яви́тися, и бѣ́ гла́дъ крѣ́покъ въ самарі́и.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αχαὰβ τὸν ᾿Αβδιοὺ τὸν οἰκονόμον· (καὶ ᾿Αβδιοὺ ἦν φοβούμενος τὸν Κύριον σφόδρα,
|
И призва́ Ахаа́въ Авді́а строи́теля до́му: и Авді́й бѣ́ боя́ся Го́спода зѣло́.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τύπτειν τὴν ᾿Ιεζάβελ τοὺς προφήτας Κυρίου καὶ ἔλαβεν ᾿Αβδιοὺ ἑκατὸν ἄνδρας προφήτας καὶ κατέκρυψεν αὐτοὺς κατὰ πεντήκοντα ἐν σπηλαίῳ καὶ διέτρεφεν αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι·)
|
И бы́сть єгда́ нача́ избива́ти Ієзаве́ль проро́ки Госпо́дни, и взя́ Авді́й сто́ муже́й проро́ки и скры́ я́ по пяти́десяти во двои́хъ верте́пѣхъ и кормя́ше и́хъ хлѣ́бомъ и водо́ю.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Αβδιού· δεῦρο καὶ διέλθωμεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐπὶ πηγὰς τῶν ὑδάτων καὶ ἐπὶ χειμάρρους, ἐάν πως εὕρωμεν βοτάνην καὶ περιποιησώμεθα ἵππους καὶ ἡμιόνους, καὶ οὐκ ἐξολοθρευθήσονται ἀπὸ τῶν σκηνῶν.
|
И рече́ Ахаа́въ ко Авді́ю: гряди́, и пре́йдемъ на зе́млю, и на исто́чники водны́я, и на вся́ пото́ки, да не́гли ка́ко обря́щемъ бы́ліє и преко́рмимъ ко́ни и мски́, да не изги́бнутъ от ско́тъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐμέρισαν ἑαυτοῖς τὴν ὁδὸν τοῦ διελθεῖν αὐτήν· ᾿Αχαὰβ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ μιᾷ καὶ ᾿Αβδιοὺ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ ἄλλῃ μόνος.
|
И раздѣли́ша себѣ́ пу́ть ити́ по нему́: Ахаа́въ и́де путе́мъ єди́нымъ єди́нъ, и Авді́й и́де путе́мъ други́мъ єди́нъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἦν ᾿Αβδιοὺ ἐν τῇ ὁδῷ μόνος, καὶ ἦλθεν ᾿Ηλιοὺ εἰς συνάντησιν αὐτοῦ μόνος· καὶ ᾿Αβδιοὺ ἔσπευσεν καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ αὐτός, κύριέ μου ᾿Ηλιού;
|
И бѣ́ Авді́й єди́нъ на пути́: и пріи́де иліа́ на срѣ́теніє єму́ єди́нъ. И Авді́й потща́ся, и паде́ на лице́ своє́ и рече́: ты́ ли єси́ са́мъ, го́споди мо́й иліє́?
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ αὐτῷ· ἐγώ. πορεύου, λέγε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού.
|
И рече́ иліа́ ко Авді́ю: а́зъ є́смь: иди́ и повѣ́ждь господи́ну твоєму́, глаго́ля: се́, иліа́.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αβδιού· τί ἡμάρτηκα, ὅτι δίδως τὸν δοῦλόν σου εἰς χεῖρα ᾿Αχαὰβ τοῦ θανατῶσαί με;
|
И рече́ Авді́й: что́ согрѣши́хъ а́зъ, я́ко предає́ши раба́ твоєго́ въ ру́цѣ Ахаа́вли є́же умертви́ти мя́?
|
|
10
|
10
|
|
ζῇ Κύριος ὁ Θεός σου, εἰ ἔστιν ἔθνος ἢ βασιλεία, οὗ οὐκ ἀπέστειλεν ὁ κύριός μου ζητεῖν σε, καὶ εἰ εἶπον· οὐκ ἔστι, καὶ ἐνέπρησε τὴν βασιλείαν καὶ τὰς χώρας αὐτῆς, ὅτι οὐχ εὕρηκέ σε.
|
жи́въ Госпо́дь Бо́гъ тво́й, а́ще є́сть язы́къ или́ ца́рство, а́може не посла́ господи́нъ мо́й иска́ти тебе́: и рѣ́ша, нѣ́сть: и закля́ ца́рство и страны́ єго́, я́ко не обрѣ́те тебе́:
|
|
11
|
11
|
|
καὶ νῦν σὺ λέγεις· πορεύου, ἀνάγγελλε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού.
|
и ны́нѣ ты́ глаго́леши ми́: иди́, возвѣсти́ господи́ну твоєму́: се́, иліа́:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν ἐγὼ ἀπέλθω ἀπὸ σοῦ, καὶ πνεῦμα Κυρίου ἀρεῖ σε εἰς τὴν γῆν, ἣν οὐκ οἶδα, καὶ εἰσελεύσομαι ἀπαγγεῖλαι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ οὐχ εὑρήσει σε, καὶ ἀποκτενεῖ με· καὶ ὁ δοῦλός σού ἐστι φοβούμενος τὸν Κύριον ἐκ νεότητος αὐτοῦ.
|
и бу́детъ єгда́ а́зъ отиду́ от тебе́, и Ду́хъ Госпо́день во́зметъ тя́ въ зе́млю, єя́же не вѣ́мъ, и вни́ду возвѣсти́ти Ахаа́ву, и не обря́щетъ тебе́, и убіє́тъ мя́: ра́бъ же тво́й є́сть боя́йся Го́спода от ю́ности своєя́:
|
|
13
|
13
|
|
ᾖ οὐκ ἀπηγγέλη σοι τῷ κυρίῳ μου, οἷα πεποίηκα ἐν τῷ ἀποκτείνειν τὴν ᾿Ιεζάβελ τοὺς προφήτας Κυρίου, καὶ ἔκρυψα ἀπὸ τῶν προφητῶν Κυρίου ἑκατὸν ἄνδρας, ἀνὰ πεντήκοντα ἐν σπηλαίῳ, καὶ ἔθρεψα ἐν ἄρτοις καὶ ὕδατι;
|
или́ не возвѣсти́ся тебѣ́ господи́ну моєму́, я́же сотвори́хъ, єгда́ убива́ше Ієзаве́ль проро́ки Госпо́дни, и сокры́хъ проро́ки Госпо́дни сто́ муже́й, по пяти́десяти въ верте́пѣ, и корми́хъ и́хъ хлѣ́бомъ и водо́ю?
|
|
14
|
14
|
|
καὶ νῦν σὺ λέγεις μοι· πορεύου, λέγε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού· καὶ ἀποκτενεῖ με;
|
и ны́нѣ ты́ глаго́леши ми́: иди́, повѣ́ждь господи́ну твоєму́: се́, иліа́: и убіє́тъ мя́.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζῇ Κύριος τῶν δυνάμεων, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι σήμερον ὀφθήσομαι αὐτῷ.
|
И рече́ иліа́: жи́въ Госпо́дь си́лъ, єму́же предстою́ предъ ни́мъ, я́ко дне́сь покажу́ся єму́.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβδιοὺ εἰς συναντὴν τῷ ᾿Αχαὰβ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ· καὶ ἐξέδραμεν ᾿Αχαὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν ᾿Ηλιού.
|
И и́де Авді́й во срѣ́теніє Ахаа́ву и возвѣсти́ єму́. И ускори́ Ахаа́въ и и́де во срѣ́теніє иліи́.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ᾿Αχαὰβ τὸν ᾿Ηλιού, καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Ηλιού· εἰ σὺ εἶ αὐτὸς ὁ διαστρέφων τὸν ᾿Ισραήλ;
|
И бы́сть єгда́ узрѣ́ Ахаа́въ илію́, и рече́ Ахаа́въ ко иліи́: ты́ ли єси́ развраща́яй Ізра́иля?
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· οὐ διαστρέφω τὸν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ σὺ καὶ οἶκος τοῦ πατρός σου ἐν τῷ καταλιμπάνειν ὑμᾶς τὸν Κύριον Θεὸν ὑμῶν καὶ ἐπορεύθης ὀπίσω τῶν Βααλίμ.
|
И рече́ иліа́: не развраща́ю а́зъ Ізра́иля, но ра́звѣ ты́ и до́мъ отца́ твоєго́, єгда́ оста́висте вы́ Го́спода Бо́га ва́шего и идо́сте вслѣ́дъ Ваа́ла:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ νῦν ἀπόστειλον, συνάθροισον πρός με πάντα ᾿Ισραὴλ εἰς ὄρος τὸ Καρμήλιον καὶ τοὺς προφήτας τῆς αἰσχύνης τετρακοσίους καὶ πεντήκοντα καὶ τοὺς προφήτας τῶν ἀλσῶν τετρακοσίου ἐσθίοντας τράπεζαν ᾿Ιεζάβελ.
|
и ны́нѣ посли́ и собери́ ко мнѣ́ всего́ Ізра́иля на го́ру карми́лскую, и проро́ки сту́дныя Ваа́ловы четы́реста и пятьдеся́тъ, и проро́ковъ дубра́вныхъ четы́реста, яду́щихъ трапе́зу Ієзаве́лину.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αχαὰβ εἰς πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπισυνήγαγε πάντας τοὺς προφήτας εἰς ὄρος τὸ Καρμήλιον.
|
И посла́ Ахаа́въ во ве́сь Ізра́иль, и приведе́ вся́ проро́ки на го́ру карми́лскую.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ προσήγαγεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς πάντας, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ηλιού· ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ᾿ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; εἰ ἔστι Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἀπεκρίθη ὁ λαὸς λόγον.
|
И приведе́ ко всѣ́мъ и́мъ илію́, и рече́ и́мъ иліа́: доко́лѣ вы́ хра́млете на о́бѣ плеснѣ́ ва́шы? а́ще є́сть Госпо́дь Бо́гъ, иди́те вслѣ́дъ єго́: а́ще же Ваа́лъ є́сть, то́ иди́те за ни́мъ. И не отвѣща́ша лю́діє словесе́.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· ἐγὼ ὑπολέλειμμαι προφήτης τοῦ Κυρίου μονώτατος, καὶ οἱ προφῆται τοῦ Βάαλ τετρακόσιοι καὶ πεντήκοντα ἄνδρες, καὶ οἱ προφῆται τοῦ ἄλσους τετρακόσιοι·
|
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: а́зъ оста́хъ проро́къ Госпо́день єди́нъ: и проро́цы Ваа́ловы четы́реста и пятьдеся́тъ муже́й, и проро́ковъ дубра́вныхъ четы́реста.
|
|
23
|
23
|
|
δότωσαν ἡμῖν δύο βόας, καὶ ἐκλεξάσθωσαν ἑαυτοῖς τὸν ἕνα καὶ μελισάτωσαν καὶ ἐπιθέτωσαν ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ μὴ ἐπιθέτωσαν, καὶ ἐγὼ ποιήσω τὸν βοῦν τὸν ἄλλον, καὶ πῦρ οὐ μὴ ἐπιθῶ.
|
[И рече́ иліа́:] да дадя́тъ на́мъ два́ вола́, и да изберу́тъ себѣ́ єди́наго, и да расте́шутъ и́ [на у́ды], и возложа́тъ на дрова́, и да не возгнѣтя́тъ огня́: и а́зъ растешу́ вола́ друга́го, и возложу́ на дрова́, и огня́ не возгнѣщу́:
|
|
24
|
24
|
|
καὶ βοᾶτε ἐν ὀνόματι θεῶν ὑμῶν, καὶ ἐγὼ ἐπικαλέσομαι ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, καὶ ἔσται ὁ θεὸς ὃς ἐὰν ἐπακούσῃ ἐν πυρί, οὗτος Θεός. καὶ ἀπεκρίθησαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπον· καλὸν τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας.
|
и да призовете́ имена́ бого́въ ва́шихъ, и а́зъ призову́ и́мя Го́спода Бо́га моєго́: и бу́детъ Бо́гъ, и́же а́ще послу́шаєтъ огне́мъ, то́й є́сть Бо́гъ. И отвѣща́ша вси́ лю́діє и рѣ́ша: до́бръ глаго́лъ [иліи́нъ], єго́же глаго́ла [да бу́детъ та́ко].
|
|
25
|
25
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ τοῖς προφήταις τῆς αἰσχύνης· ἐκλέξασθε ἑαυτοῖς τὸν μόσχον τὸν ἕνα καὶ ποιήσατε πρῶτοι, ὅτι πολλοὶ ὑμεῖς, καὶ ἐπικαλέσασθε ἐν ὀνόματι θεοῦ ὑμῶν καὶ πῦρ μὴ ἐπιθῆτε.
|
И рече́ иліа́ проро́комъ сту́днымъ: избери́те себѣ́ юнца́ єди́наго, и сотвори́те вы́ пре́жде, я́ко ва́съ є́сть мно́жество: и призови́те имена́ бого́въ ва́шихъ, и огня́ не возгнѣща́йте.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἔλαβον τὸν μόσχον καὶ ἐποίησαν καὶ ἐπεκαλοῦντο ἐν ὀνόματι τοῦ Βάαλ ἐκ πρωΐθεν ἕως μεσημβρίας καὶ εἶπον· ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Βάαλ, ἐπάκουσον ἡμῶν· καὶ οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ διέτρεχον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησαν.
|
И поя́ша юнца́, и сотвори́ша [та́ко], и призыва́ху и́мя Ваа́лово от у́тра до полу́дне, и рѣ́ша: послу́шай на́съ, Ваа́ле, послу́шай на́съ. И не бѣ́ гла́са, ни послуша́нія. И риста́ху о́коло же́ртвенника, єго́же сотвори́ша.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐγένετο μεσημβρία καὶ ἐμυκτήρισεν αὐτοὺς ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης καὶ εἶπεν· ἐπικαλεῖσθε ἐν φωνῇ μεγάλῃ, ὅτι θεός ἐστιν, ὅτι ἀδολεσχία αὐτῷ ἐστι, καὶ ἅμα μή ποτε χρηματίζει αὐτός, ἢ μή ποτε καθεύδει αὐτός, καὶ ἐξαναστήσεται.
|
И бы́сть въ полу́дне, и поруга́ся и́мъ иліа́ Ѳесві́тянинъ и рече́: зови́те гла́сомъ вели́кимъ, я́ко бо́гъ є́сть, я́ко непра́здность єму́ є́сть, и не́гли что́ и́но стро́итъ, или́ спи́тъ са́мъ, и воста́нетъ.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐπεκαλοῦντο ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ κατετέμνοντο κατὰ τὸν ἐθισμὸν αὐτῶν ἐν μαχαίραις καὶ σειρομάσταις ἕως ἐκχύσεως αἵματος ἐπ᾿ αὐτούς·
|
И зовя́ху гла́сомъ вели́кимъ, и кроя́хуся по обы́чаю своєму́ ножа́ми, и мно́зи би́шася бичми́, до проли́тія кро́ве своєя́,
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἐπροφήτευον ἕως οὗ παρῆλθε τὸ δειλινόν. καὶ ἐγένετο ὡς ὁ καιρὸς τοῦ ἀναβῆναι τὴν θυσίαν καὶ οὐκ ἦν φωνή. καὶ ἐλάλησεν ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης πρὸς τοὺς προφήτας τῶν προσοχθισμάτων λέγων· μετάστητε ἀπὸ τοῦ νῦν, καὶ ἐγὼ ποιήσω τὸ ὁλοκαύτωμά μου. καὶ μετέστησαν, καὶ ἀπῆλθον.
|
и прорица́ху, до́ндеже пре́йде ве́черъ: и бы́сть єгда́ пріи́де вре́мя взы́ти же́ртвѣ, и не бѣ́ гла́са, ниже́ послуша́нія. И рече́ иліа́ Ѳесві́тянинъ проро́комъ сту́днымъ, глаго́ля: отступи́те ны́нѣ, да и а́зъ сотворю́ же́ртву мою́. И отступи́ша ті́и, и умо́лкнуша.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· προσαγάγετε πρός με· καὶ προσήγαγε πᾶς ὁ λαὸς πρὸς αὐτόν.
|
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: приступи́те ко мнѣ́. И приступи́ша вси́ лю́діє къ нему́.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Ηλιοὺ δώδεκα λίθους κατὰ ἀριθμὸν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὡς ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτὸν λέγων· ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου.
|
И взя́ иліа́ двана́десять ка́меній по числу́ колѣ́нъ Ізра́илевыхъ, я́коже глаго́ла къ нему́ Госпо́дь, глаго́ля: Ізра́иль бу́детъ и́мя твоє́.
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους ἐν ὀνόματι Κυρίου καὶ ἰάσατο τὸ θυσιαστήριον τὸ κατεσκαμμένον, καὶ ἐποίησε θάλασσαν χωροῦσαν δύο μετρητὰς σπέρματος κυκλόθεν τοῦ θυσιαστηρίου.
|
И созда́ ка́меніє во и́мя Госпо́дне, и изцѣли́ олта́рь раско́панный, и сотвори́ мо́ре вмѣща́ющеє двѣ́ мѣ́ры сѣ́мене о́крестъ олтаря́.
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἐστοίβασε τὰς σχίδακας ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησε, καὶ ἐμέλισε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰς σχίδακας καὶ ἐστοίβασεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ εἶπε· λάβετέ μοι τέσσαρας ὑδρίας ὕδατος καὶ ἐπιχέετε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰς σχίδακας· καὶ ἐποίησαν οὕτως.
|
И воскладе́ дрова́ на олта́рь, єго́же сотвори́, и растеса́ на у́ды всесожега́ємая, и возложи́ на дрова́, и воскладе́ на олта́рь.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ εἶπε· δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. καὶ εἶπε· τρισσώσατε· καὶ ἐτρίσσευσαν.
|
И рече́ иліа́: принеси́те ми́ четы́ри водоно́сы воды́, и возлива́йте на всесожже́ніє и на полѣ́на. И сотвори́ша та́ко. И рече́: удво́йте. И удво́иша. И рече́: утро́йте. И утро́иша.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ διεπορεύετο τὸ ὕδωρ κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ τὴν θάλασσαν ἔπλησαν ὕδατος.
|
И прохожда́ше вода́ о́крестъ олтаря́, и мо́ре испо́лнися воды́.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ηλιοὺ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ισραήλ, ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου σήμερον ἐν πυρί, καὶ γνώτωσαν πᾶς ὁ λαὸς οὗτος ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγὼ δοῦλός σου καὶ διὰ σὲ πεποίηκα τὰ ἔργα ταῦτα.
|
И возопи́ иліа́ на небо и рече́: Го́споди Бо́же Авраа́мовъ и Ісаа́ковъ и Іа́ковль, послу́шай мене́, Го́споди, послу́шай мене́ дне́сь огне́мъ, и да уразумѣ́ютъ вси́ лю́діє сі́и, я́ко ты́ єси́ Госпо́дь єди́нъ Ізра́илевъ, и а́зъ ра́бъ тво́й, и тебе́ ра́ди сотвори́хъ дѣла́ сія́:
|
|
37
|
37
|
|
ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου ἐν πυρί, καὶ γνώτω ὁ λαὸς οὗτος, ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὁ Θεὸς καὶ σὺ ἔστρεψας τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ τούτου ὀπίσω.
|
послу́шай мене́, Го́споди, послу́шай мене́ огне́мъ, и да разумѣ́ютъ вси́ лю́діє сі́и, я́ко ты́ єси́ [єди́нъ] Госпо́дь Бо́гъ, и ты́ обрати́лъ єси́ сердца́ люді́й си́хъ вслѣ́дъ тебе́.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς σχίδακας καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ τοὺς λίθους καὶ τὸν χοῦν ἐξέλειξε τὸ πῦρ.
|
И спаде́ о́гнь от Го́спода съ небесе́, и пояде́ всесожега́ємая, и дрова́, и во́ду, я́же въ мо́ри, и ка́меніє и пе́рсть полиза́ о́гнь.
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ἔπεσε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ εἶπον· ἀληθῶς Κύριος ὁ Θεός, αὐτὸς ὁ Θεός.
|
И падо́ша вси́ лю́діє на лице́ своє́ и рѣ́ша: вои́стинну Госпо́дь Бо́гъ то́й є́сть Бо́гъ.
|
|
40
|
40
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· συλλάβετε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, μηδεὶς σωθήτω ἐξ αὐτῶν· καὶ συνέλαβον αὐτούς, καὶ κατάγει αὐτοὺς ᾿Ηλιοὺ εἰς τὸν χειμάρρουν Κισσῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
|
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: поима́йте проро́ки Ваа́ловы, да ни єди́нъ скры́єтся от ни́хъ. И я́ша и́хъ, и веде́ я́ иліа́ на пото́къ кі́ссовъ, и закла́ и́хъ та́мо.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ τῷ ᾿Αχαάβ· ἀνάβηθι καὶ φάγε καὶ πίε, ὅτι φωνὴ τῶν ποδῶν τοῦ ὑετοῦ.
|
И рече́ иліа́ ко Ахаа́ву: взы́ди, и я́ждь и пі́й, я́ко гла́съ є́сть дожде́внаго хожде́нія.
|
|
42
|
42
|
|
καὶ ἀνέβη ᾿Αχαὰβ τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν, καὶ ᾿Ηλιοὺ ἀνέβη ἐπὶ τὸν Κάρμηλον καὶ ἔκυψεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἔθηκε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀνὰ μέσον τῶν γονάτων αὐτοῦ.
|
И взы́де Ахаа́въ я́сти и пи́ти. Иліа́ же взы́де на карми́лъ, и преклони́ся на зе́млю, и положи́ лице́ своє́ между́ колѣ́нома свои́ма,
|
|
43
|
43
|
|
καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· ἀνάβηθι καὶ ἐπίβλεψον ὁδὸν τῆς θαλάσσης. καὶ ἐπέβλεψεν τὸ παιδάριον καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν οὐθέν. καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· καὶ σὺ ἐπίστρεψον ἑπτάκις·
|
и рече́ о́трочищу своєму́: взы́ди и воззри́ на пу́ть морскі́й. И взы́де, и воззрѣ́ о́трочищь, и рече́: нѣ́сть ничто́же. И рече́ иліа́: и ты́ обрати́ся седми́жды.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ἐπέστρεψε τὸ παιδάριον ἑπτάκις. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ ἰδοὺ νεφέλη μικρὰ ὡς ἴχνος ἀνδρὸς ἀνάγουσα ὕδωρ· καὶ εἶπεν· ἀνάβηθι καὶ εἶπον τῷ ᾿Αχαάβ· ζεῦξον τὸ ἅρμα σου καὶ κατάβηθι, μὴ καταλάβῃ σε ὁ ὑετός.
|
И обрати́ся о́трочищь седми́жды: и бы́сть въ седмо́є, и се́, о́блакъ ма́лъ, а́ки слѣ́дъ ноги́ му́жескія, вознося́щь во́ду изъ мо́ря. И рече́: взы́ди и рцы́ Ахаа́ву: впрязи́ колесни́цу твою́ и сни́ди, да не пости́гнетъ тебе́ до́ждь.
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ἐγένετο ἕως ὧδε καὶ ὧδε καὶ ὁ οὐρανὸς συνεσκότασε νεφέλαις καὶ πνεύματι, καὶ ἐγένετο ὑετὸς μέγας· καὶ ἔκλαιε καὶ ἐπορεύετο ᾿Αχαὰβ ἕως ᾿Ιεζράελ.
|
И бы́сть до здѣ́ и до здѣ́, и не́бо примрачи́ся о́блаки и ду́хомъ, и бы́сть до́ждь ве́лій. И пла́кася, и и́де Ахаа́въ до Ієзрає́ля.
|
|
46
|
46
|
|
καὶ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ηλιού, καὶ συνέσφιξε τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἔτρεχεν ἔμπροσθεν ᾿Αχαὰβ ἕως ᾿Ιεζράελ.
|
И рука́ Госпо́дня бы́сть на иліи́, и стягне́ чре́сла своя́, и тече́ предъ Ахаа́вомъ во Ієзрає́ль.
|
|
Κεφάλαιο 19
|
Глава 19
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀνήγγειλεν ᾿Αχαὰβ τῇ ᾿Ιεζάβελ γυναικὶ αὐτοῦ πάντα, ἃ ἐποίησεν ᾿Ηλιού, καὶ ὡς ἀπέκτεινε τοὺς προφήτας ἐν ρομφαίᾳ.
|
И возвѣсти́ Ахаа́въ Ієзаве́ли женѣ́ своє́й вся́, єли́ка сотвори́ иліа́, и я́ко изби́ проро́ки ору́жіємъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεζάβελ πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐγὼ ᾿Ιεζάβελ, τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ταύτην τὴν ὥραν αὔριον θήσομαι τὴν ψυχήν σου καθὼς ψυχὴν ἑνὸς ἐξ αὐτῶν.
|
И посла́ Ієзаве́ль ко иліи́ и рече́: а́ще ты́ єси́ иліа́, а́зъ же Ієзаве́ль: сія́ да сотворя́тъ ми́ бо́зи и сія́ да приложа́тъ ми́, я́ко въ се́й же ча́съ у́тро положу́ ду́шу твою́, я́коже ду́шу єди́наго от ни́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐφοβήθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ ἔρχεται εἰς Βηρσαβεὲ γῆν ᾿Ιούδα καὶ ἀφῆκε τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἐκεῖ·
|
И убоя́ся иліа́, и воста́, и отъи́де души́ ра́ди своєя́, и пріи́де въ вирсаві́ю зе́млю Іу́дину, и оста́ви о́трочище своє́ та́мо,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ αὐτὸς ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν ἡμέρας καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ὑποκάτω Ραθμὲν καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀποθανεῖν καὶ εἶπεν· ἱκανούσθω νῦν, λαβὲ δὴ τὴν ψυχή μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, Κύριε, ὅτι οὐ κρείσσων ἐγώ εἰμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου.
|
са́мъ же и́де въ пусты́ню дне́ пу́ть, и пріи́де, и сѣ́де подъ сме́рчіємъ, и проси́ души́ своє́й сме́рти, и рече́: довлѣ́єтъ ны́нѣ [ми́], возми́ у́бо от мене́ ду́шу мою́, Го́споди, я́ко нѣ́смь а́зъ лу́чшій оте́цъ мои́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐκοιμήθη καὶ ὕπνωσεν ἐκεῖ ὑπὸ φυτόν, καὶ ἰδού τις ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ φάγε·
|
И ля́же, и у́спе подъ са́домъ: и се́, а́нгелъ Госпо́день косну́ся єму́ и рече́ єму́: воста́ни, я́ждь и пі́й.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Ηλιού, καὶ ἰδοὺ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐγκρυφίας ὀλυρίτης καὶ καψάκης ὕδατος· καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε. καὶ ἐπιστρέψας ἐκοιμήθη.
|
И воззрѣ́ иліа́: и се́, у возгла́вія єго́ опрѣсно́къ ячме́нный и чва́нецъ воды́. И воста́, и яде́ и пи́, и возврати́вся у́спе.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐκ δευτέρου καὶ ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστα φάγε, ὅτι πολλὴ ἀπὸ σοῦ ἡ ὁδός.
|
И обрати́ся а́нгелъ Госпо́день втори́цею, и косну́ся єму́, и рече́ єму́: воста́ни, я́ждь и пі́й, я́ко мно́гъ от тебе́ пу́ть.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε· καὶ ἐπορεύθη ἐν ἰσχύϊ τῆς βρώσεως ἐκείνης τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἕως ὄρους Χωρήβ.
|
И воста́, и яде́ и пи́: и и́де въ крѣ́пости я́ди тоя́ четы́редесять дні́й и четы́редесять ноще́й до горы́ Бо́жія Хори́въ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ εἰς τὸ σπήλαιον καὶ κατέλυσεν ἐκεῖ· καὶ ἰδοὺ ρῆμα Κυρίου πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα, ᾿Ηλιού;
|
И вни́де та́мо въ пеще́ру, и всели́ся въ не́й. И се́, глаго́лъ Госпо́день къ нему́ и рече́: что́ ты́ здѣ́, иліє́?
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπόν σε οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.
|
И рече́ иліа́: ревну́я поревнова́хъ по Го́сподѣ [бо́зѣ] Вседержи́тели, я́ко оста́виша тя́ сы́нове Ізра́илевы: олтари́ твоя́ раскопа́ша, и проро́ки твоя́ изби́ша ору́жіємъ, и оста́хъ а́зъ єди́нъ, и и́щутъ души́ моєя́ изъя́ти ю́.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος·
|
И рече́: изы́ди у́тро и ста́ни предъ Го́сподемъ въ горѣ́: и се́, ми́мо по́йдетъ Госпо́дь, и ду́хъ вели́къ и крѣ́покъ разоря́я го́ры и сокруша́я ка́меніє въ горѣ́ предъ Го́сподемъ, [но] не въ ду́сѣ Госпо́дь: и по ду́сѣ тру́съ, и не въ тру́сѣ Госпо́дь:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος.
|
и по тру́сѣ о́гнь, и не во огни́ Госпо́дь: и по огни́ гла́съ хла́да то́нка, и та́мо Госпо́дь.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Ηλιού, καὶ ἐπεκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τῇ μηλωτῇ αὐτοῦ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἔστη ὑπὸ σπήλαιον· καὶ ἰδοὺ πρὸς αὐτὸν φωνὴ καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα ᾿Ηλιού;
|
И бы́сть я́ко услы́ша иліа́, покры́ лице́ своє́ ми́лотію своє́ю, и изы́де и ста́ предъ верте́помъ. И се́, къ нему́ бы́сть гла́съ и рече́: что́ ты́ здѣ́, иліє́?
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὰ θυσιαστήριά σου καθεῖλαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.
|
И рече́ иліа́: ревну́я поревнова́хъ по Го́сподѣ Бо́зѣ Вседержи́тели, я́ко оста́виша завѣ́тъ тво́й сы́нове Ізра́илевы, и олтари́ твоя́ раскопа́ша, и проро́ки твоя́ изби́ша ору́жіємъ, и оста́хъ а́зъ єди́нъ, и и́щутъ души́ моєя́ изъя́ти ю́.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· πορεύου, ἀνάστρεφε εἰς τὴν ὁδόν σου καὶ ἥξεις εἰς τὴν ὁδὸν ἐρήμου Δαμασκοῦ καὶ ἥξεις καὶ χρίσεις τὸν ᾿Αζαὴλ εἰς βασιλέα τῆς Συρίας·
|
И рече́ Госпо́дь къ нему́: иди́, возврати́ся путе́мъ свои́мъ, и изы́деши на пу́ть пусты́ни Дама́сковы, и пома́жеши азаи́ла на ца́рство сирі́йскоє,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ τὸν ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσὶ χρίσεις εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφὰτ χρίσεις εἰς προφήτην ἀντὶ σοῦ.
|
и іиу́а сы́на намессі́ина пома́жеши на ца́рство надъ Ізра́илемъ, и Єліссе́а сы́на Сафа́това от Авелмау́ла пома́жеши вмѣ́сто себе́ проро́ка:
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἔσται τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Αζαήλ, θανατώσει ᾿Ιού, καὶ τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Ιοὺ θανατώσει ῾Ελισαιέ.
|
и бу́детъ спаса́ємаго от ору́жія азаи́лева убіє́тъ іиу́й, и спаса́ємаго от ору́жія іиу́ина убіє́тъ Єліссе́й:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ καταλείψεις ἐν ᾿Ισραὴλ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν, πάντα γόνατα, ἃ οὐκ ὤκλασαν γόνυ τῷ Βάαλ, καὶ πᾶν στόμα, ὃ οὐ προσεκύνησεν αὐτῷ.
|
и оста́виши во Ізра́или се́дмь ты́сящъ муже́й, вся́ колѣ́на, я́же не преклони́ша колѣ́на Ваа́лу, и вся́ка уста́, я́же не моли́шася єму́.
|
|
19
|
19
|
|
Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ εὑρίσκει τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφάτ, καὶ αὐτὸς ἠροτρία ἐν βουσὶ —δώδεκα ζεύγη ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς δώδεκα— καὶ ἀπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐπέρριψε τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν.
|
И и́де отту́ду, и обрѣ́те Єліссе́а сы́на Сафа́това, и се́й оря́ше двѣмана́десятьма супру́гома воло́въ предъ ни́мъ, и то́й са́мъ по двоюна́десяти супру́гъ. И пріи́де иліа́ къ нему́, и пове́рже ми́лоть свою́ на него́.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ κατέλιπεν ῾Ελισαιὲ τὰς βόας καὶ κατέδραμεν ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· καταφιλήσω τὸν πατέρα μου καὶ ἀκολουθήσω ὀπίσω σου· καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ἀνάστρεφε, ὅτι πεποίηκά σοι.
|
И оста́ви Єліссе́й волы́, и тече́ вслѣ́дъ иліи́, и рече́: [молю́ тя́,] да облобыжу́ отца́ моєго́ и ма́терь мою́, и иду́ вслѣ́дъ тебе́. И рече́ єму́ иліа́: иди́, возврати́ся, я́ко сотвори́хъ тебѣ́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀνέστρεψεν ἐξόπισθεν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὰ ζεύγη τῶν βοῶν καὶ ἔθυσε καὶ ἥψησεν αὐτὰ ἐν τοῖς σκεύεσι τῶν βοῶν καὶ ἔδωκε τῷ λαῷ, καὶ ἔφαγον· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ.
|
И возврати́ся от него́: и взя́ супру́ги воло́въ, и закла́, и испече́ я́ въ сосу́дѣхъ воло́вныхъ, и даде́ лю́демъ, и ядо́ша. И воста́, и и́де вслѣ́дъ иліи́, и служа́ше єму́.
|
|
Κεφάλαιο 20
|
Глава 20
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀμπελὼν εἷς ἦν τῷ Ναβουθαὶ τῷ ᾿Ιεζραηλίτῃ παρὰ τῇ ἅλῳ ᾿Αχαὰβ βασιλέως Σαμαρείας.
|
И сы́нъ Аде́ровъ ца́рь Си́рскій собра́ всю́ си́лу свою́, и возше́дъ обсѣ́де самарі́ю, и съ ни́мъ три́десять два́ царя́ и вси́ ко́нницы и колесни́цы: и взыдо́ша, и обсѣдо́ша самарі́ю, и ра́товаша на ню́:
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐλάλησεν ᾿Αχαὰβ πρὸς Ναβουθαὶ λέγων· δός μοι τὸν ἀμπελῶνά σου καὶ ἔσται μοι εἰς κῆπον λαχάνων, ὅτι ἐγγίζων οὗτος τῷ οἴκῳ μου, καὶ δώσω σοι ἀμπελῶνα ἄλλον ἀγαθὸν ὑπὲρ αὐτόν· εἰ δὲ ἀρέσκει ἐνώπιόν σου, δώσω σοι ἀργύριον ἄλλαγμα ἀμπελῶνός σου τούτου, καὶ ἔσται μοι εἰς κῆπον λαχάνων.
|
и посла́ ко Ахаа́ву царю́ Ізра́илеву во гра́дъ и рече́ къ нему́: си́це глаго́летъ сы́нъ Аде́ровъ:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε Ναβουθαὶ πρὸς ᾿Αχαάβ· μὴ γένοιτό μοι παρὰ Θεοῦ μου δοῦναι κληρονομίαν πατέρων μου σοί.
|
сребро́ твоє́ и зла́то твоє́ моє́ є́сть, и жены́ твоя́ и ча́да твоя́ до́брая моя́ су́ть.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο τὸ πνεῦμα ᾿Αχαὰβ τεταραγμένον, καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ καὶ συνεκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἄρτον.
|
И отвѣща́ ца́рь Ізра́илевъ и рече́: я́коже глаго́лалъ єси́, го́споди мо́й царю́, тво́й є́смь а́зъ и вся́ моя́.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιεζάβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτόν· τί τὸ πνεῦμά σου τεταραγμένον καὶ οὐκ εἶ σὺ ἐσθίων ἄρτον;
|
И возврати́шася послы́ и рѣ́ша: си́це глаго́летъ сы́нъ Аде́ровъ: а́зъ посыла́хъ къ тебѣ́, глаго́ля: сребро́ и зла́то твоє́ и жены́ твоя́ и ча́да твоя́ да́ждь мнѣ́:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, ὅτι ἐλάλησα πρὸς Ναβουθαὶ τὸν ᾿Ιεζραηλίτην λέγων· δός μοι τὸν ἀμπελῶνά σου ἀργυρίου· εἰ δὲ βούλῃ, δώσω σοι ἀμπελῶνα ἄλλον ἀντ᾿ αὐτοῦ· καὶ εἶπεν· οὐ δώσω σοι κληρονομίαν πατέρων μου.
|
я́ко въ се́й ча́съ у́тро послю́ рабы́ моя́ къ тебѣ́, и изы́щутъ до́мъ тво́й и до́мы о́трокъ твои́хъ, и бу́дутъ вся́ жела́ємая оче́съ и́хъ, на ни́хже а́ще возложа́тъ ру́ки своя́, и во́змутъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Ιεζάβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· σὺ νῦν οὕτω ποιεῖς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ; ἀνάστηθι καὶ φάγε ἄρτον καὶ σαυτοῦ γενοῦ, ἐγὼ δὲ δώσω σοι τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου.
|
И призва́ ца́рь Ізра́илевъ вся́ старѣ́йшины земли́ и рече́: зна́йте ны́нѣ и ви́дите, я́ко то́й злѣ́ про́ситъ, я́ко присла́ ко мнѣ́ [глаго́ля] о жена́хъ мои́хъ и о сынѣ́хъ мои́хъ и о дще́рехъ мои́хъ: сребра́ моєго́ и зла́та моєго́ не возбрани́хъ єму́.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔγραψε βιβλίον ἐπὶ τῷ ὀνόματι ᾿Αχαὰβ καὶ ἐσφραγίσατο τῇ σφραγίδι αὐτοῦ καὶ ἀπέστειλε τὸ βιβλίον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς ἐλευθέρους τοὺς κατοικοῦντας μετὰ Ναβουθαί.
|
И рѣ́ша єму́ старѣ́йшины и вси́ лю́діє: не послу́шай, ни восхощи́ [да́ти].
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐγέγραπτο ἐν τοῖς βιβλίοις λέγων· νηστεύσατε νηστείαν καὶ καθίσατε τὸν Ναβουθαὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λαοῦ·
|
И рече́ посло́мъ сы́на Аде́рова: рцы́те господи́ну ва́шему: вся́, и́хже ра́ди посыла́лъ єси́ къ рабу́ твоєму́ пре́жде, сотворю́, сего́ же глаго́ла не могу́ сотвори́ти. И отидо́ша му́жіє [аде́ровы] и возвѣсти́ша єму́ сло́во.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐγκαθίσατε δύο ἄνδρας υἱοὺς παρανόμων ἐξεναντίας αὐτοῦ, καὶ καταμαρτυρησάτωσαν αὐτοῦ λέγοντες· ηὐλόγησε Θεὸν καὶ βασιλέα· καὶ ἐξαγαγέτωσαν αὐτὸν καὶ λιθοβολησάτωσαν αὐτόν, καὶ ἀποθανέτω.
|
И па́ки посла́ къ нему́ сы́нъ Аде́ровъ, глаго́ля: сія́ да сотворя́тъ ми́ бо́зи и сія́ да приложа́тъ, а́ще дово́лна бу́детъ пе́рсть самарі́и горсте́мъ всѣ́хъ люді́й пѣшце́въ мои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐποίησαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως αὐτοῦ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἐλεύθεροι οἱ κατοικοῆντες ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ, καθὼς ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιεζάβελ καὶ καθὰ ἐγέγραπτο ἐν τοῖς βιβλίοις, οἷς ἀπέστειλε πρὸς αὐτούς.
|
И отвѣща́ ца́рь Ізра́илевъ и рече́: дово́лно: да не хва́лится сля́ченъ, я́коже прямы́й.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐκάλεσαν νηστείαν καὶ ἐκάθισαν τὸν Ναβουθαὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λαοῦ,
|
И бы́сть єгда́ отвѣща́ єму́ сло́во сіє́, бѣ́ пію́щь са́мъ и вси́ ца́ріє, и́же бя́ху съ ни́мъ въ ку́щахъ: и рече́ отроко́мъ свои́мъ: сотвори́те Ва́лъ. И сотвори́ша Ва́лъ надъ гра́домъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἰσῆλθον δύο ἄνδρες υἱοὶ παρανόμων καὶ ἐκάθισαν ἐξεναντίας αὐτοῦ καὶ κατεμαρτύρησαν αὐτοῦ λέγοντες· ηὐλόγηκας Θεὸν καὶ βασιλέα· καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις, καὶ ἀπέθανε.
|
И се́, проро́къ єди́нъ пріи́де къ Ахаа́ву царю́ Ізра́илеву и рече́: сія́ глаго́летъ Госпо́дь: ви́диши ли ве́сь наро́дъ се́й вели́кій? се́, а́зъ да́мъ єго́ дне́сь въ ру́цѣ твои́, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ [є́смь] Госпо́дь.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀπέστειλαν πρὸς ᾿Ιεζάβελ λέγοντες· λελιθοβόληται Ναβουθαὶ καὶ τέθνηκε.
|
И рече́ Ахаа́въ: въ че́мъ? И рече́: си́це глаго́летъ Госпо́дь: во о́троцѣхъ князе́й гра́дских. И рече́ Ахаа́въ: кто́ на́чнетъ бра́нь? И рече́: ты́.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Ιεζάβελ, καὶ εἶπε πρὸς ᾿Αχαάβ· ἀνάστα, κληρονόμει τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου, ὃς οὐκ ἔδωκέ σοι ἀργυρίου, ὅτι οὐκ ἔστι Ναβουθαὶ ζῶν, ὅτι τέθνηκε.
|
И сочте́ Ахаа́въ о́троки князе́й гра́дских, и бы́сть и́хъ двѣ́сти три́десять и два́: и по си́хъ сочте́ лю́ди вся́ сы́ны си́лы, се́дмь ты́сящъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Αχαὰβ ὅτι τέθνηκε Ναβουθαὶ ὁ ᾿Ιεζραηλίτης, καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον· καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἀνέστη καὶ κατέβη ᾿Αχαὰβ εἰς τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου κληρονομῆσαι αὐτόν.
|
И изы́де въ полу́дне: и сы́нъ Аде́ровъ пія́нъ бѣ́ зѣло́ въ сокхо́ѳѣ са́мъ и ца́ріє [и́же съ ни́мъ], три́десять два́ царя́ помо́щника єму́.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ εἶπεν Κύριος πρὸς ᾿Ηλιοὺ τὸν Θεσβίτην λέγων·
|
И изыдо́ша о́троцы воєво́дъ гра́дскихъ въ пе́рвыхъ. И посла́ сы́нъ Аде́ровъ, и возвѣсти́ша царю́ Си́рскому, глаго́люще: му́жіє изыдо́ша изъ самарі́и.
|
|
18
|
18
|
|
ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς ἀπαντὴν ᾿Αχαὰβ βασιλέως ᾿Ισραὴλ τοῦ ἐν Σαμαρείᾳ, ὅτι οὗτος ἐν ἀμπελῶνι Ναβουθαί, ὅτι καταβέβηκεν ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτόν.
|
И рече́ и́мъ: а́ще на ми́ръ изыдо́ша, поими́те и́хъ живы́хъ: и а́ще на бра́нь изыдо́ша, живы́хъ поими́те и́хъ, да не исхо́дятъ изъ гра́да.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν λέγων· τάδε λέγει Κύριος· ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐν παντὶ τόπῳ, ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαί, ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμα σου, καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου.
|
И ті́и изыдо́ша изъ гра́да о́троцы воєво́дъ гра́дских, и си́ла вслѣ́дъ и́хъ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Ηλιού· εἰ εὕρηκάς με, ὁ ἐχθρός μου; καὶ εἶπεν· εὕρηκα, διότι μάτην πέπρασαι ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου παροργίσαι αὐτόν.
|
И порази́ кі́йждо проти́внаго себѣ́, и удво́и кі́йждо проти́внаго себѣ́. И бѣжа́ сирі́а: и погна́ и́хъ Ізра́иль, и гонзе́ то́кмо сы́нъ Аде́ровъ ца́рь Си́рскій на кони́ ко́нника.
|
|
21
|
21
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ κακὰ καὶ ἐκκαύσω ὀπίσω σου καὶ ἐξολοθρεύσω τοῦ ᾿Αχαὰβ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον καὶ συνεχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν ᾿Ισραήλ·
|
И изы́де ца́рь Ізра́илевъ, и взя́ вся́ ко́ни и колесни́цы, и порази́ я́звою вели́кою въ сирі́и.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ δώσω τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ὡς τὸν οἶκον Βαασὰ υἱοῦ ᾿Αχιὰ περὶ τῶν παροργισμάτων, ὧν παρώργισας καὶ ἐξήμαρτες τὸν ᾿Ισραήλ.
|
И пріи́де проро́къ къ царю́ Ізра́илеву и рече́: укрѣпи́ся и разумѣ́й, и ви́ждь, что́ сотвори́ши, я́ко преходя́щу лѣ́ту сему́, сы́нъ Аде́ровъ, ца́рь сирі́йскій, пріи́детъ на тя́.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ τῇ ᾿Ιεζάβελ ἐλάλησε Κύριος λέγων· οἱ κύνες καταφάγονται αὐτὴν ἐν τῷ προτειχίσματι ᾿Ιεζράελ.
|
И о́троцы царя́ сирі́йска рѣ́ша єму́: Бо́гъ го́ръ Бо́гъ Ізра́илевъ, а не Бо́гъ юдо́лій, сего́ ра́ди укрѣпи́ся па́че на́съ: а́ще же срази́мся съ ни́ми на равни́нѣ, и́стинно укрѣпи́мся па́че и́хъ:
|
|
24
|
24
|
|
τὸν τεθνηκότα τοῦ ᾿Αχαὰβ ἐν τῇ πόλει φάγονται οἱ κύνες καὶ τὸν τεθνηκότα αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ φάγονται τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.
|
по глаго́лу же сему́ сотвори́: распусти́ цари́ коєго́ждо на мѣ́сто своє́, и поста́ви вмѣ́сто и́хъ воєво́ды,
|
|
25
|
25
|
|
πλὴν ματαίως ᾿Αχαάβ, ὃς ἐπράθη ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, ὡς μετέθηκεν αὐτὸν ᾿Ιεζάβελ ἡ γυνὴ αὐτοῦ·
|
и премѣни́мъ тебѣ́ си́лу вмѣ́сто си́лы па́дшія у тебе́, и ко́ни вмѣ́сто ко́ней, и колесни́цы вмѣ́сто колесни́цъ, и срази́мся съ ни́ми на равни́нѣ, и укрѣпи́мся па́че и́хъ. И послу́ша гла́са и́хъ и сотвори́ та́ко.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐβδελύχθη σφόδρα πορεύεσθαι ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων κατὰ πάντα, ἃ ἐποίησεν ὁ ᾿Αμορραῖος, ὃν ἐξωλόθρευσε Κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
И бы́сть мину́вшу лѣ́ту тому́, и сочте́ сы́нъ Аде́ровъ сирі́ю, и взы́де во Афе́ку на бра́нь на Ізра́иля.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ὑπὲρ τοῦ λόγου, ὡς κατενύγη ᾿Αχαὰβ ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου καὶ ἐπορεύετο κλαίων καὶ διέρρηξε τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ ἐζώσατο σάκκον ἐπὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἐνήστευσε καὶ περιεβάλετο σάκκον ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπάταξε Ναβουθαὶ τὸν ᾿Ιεζραηλίτην, καὶ ἐπορεύθη,
|
И сы́нове Ізра́илевы сочи́слишася и изыдо́ша во срѣ́теніє и́мъ. И ополчи́шася Ізра́илтяне проти́ву и́мъ, а́ки два́ ста́да ко́зъ: сирі́ане же напо́лниша зе́млю.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ ᾿Ηλιοὺ περὶ ᾿Αχαάβ, καὶ εἶπε Κύριος·
|
И пріи́де человѣ́къ Бо́жій и рече́ къ царю́ Ізра́илеву: си́це глаго́летъ Госпо́дь: поне́же рече́ сирі́а: Бо́гъ го́ръ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, и не Бо́гъ юдо́лій то́й, и да́мъ си́лу вели́кую сію́ въ ру́ку твою́, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ Госпо́дь.
|
|
29
|
29
|
|
ἑώρακας ὡς κατενύγη ᾿Αχαὰβ ἀπὸ προσώπου μου; οὐκ ἐπάξω τὴν κακίαν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐπάξω τὴν κακίαν.
|
И ополчи́шася ті́и проти́ву и́мъ се́дмь дні́й. И бы́сть въ де́нь седмы́й, и прибли́жися бра́нь, и порази́ Ізра́иль сирі́анъ, сто́ и два́десять ты́сящъ пѣшце́въ во єди́нъ де́нь.
|
|
Κεφάλαιο 21
|
Глава 21
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ συνήθροισεν υἱὸς ῎Αδερ πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ ἀνέβη καὶ περιεκάθισεν ἐπὶ Σαμάρειαν καὶ τριακονταδύο βασιλεῖς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ πᾶς ἵππος καὶ ἅρμα· καὶ ἀνέβησαν καὶ περιεκάθισαν ἐπὶ Σαμάρειαν καὶ ἐπολέμησαν ἐπ᾿ αὐτήν.
|
И бы́сть по глаго́лѣхъ си́хъ, и віногра́дъ єди́нъ бѣ́ у навуѳе́а Ієзраилі́тянина при гумнѣ́ Ахаа́ва царя́ самарі́йска.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Αχαὰβ βασιλέα ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν πόλιν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει υἱὸς ῎Αδερ·
|
И рече́ Ахаа́въ къ навуѳе́ю, глаго́ля: да́ждь ми́ віногра́дъ тво́й, и бу́детъ ми́ во вертогра́дъ зе́лій, я́ко бли́зъ є́сть се́й до́му моєго́, и да́мъ ти́ вмѣ́сто сего́ віногра́дъ и́нъ до́бръ па́че сего́: а́ще же уго́дно предъ тобо́ю, да́мъ ти́ сребро́ измѣ́ну віногра́да сего́, и бу́детъ ми́ во вертогра́дъ зе́лій.
|
|
3
|
3
|
|
τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου ἐμόν ἐστι καὶ αἱ γυναῖκές σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐμά ἐστι.
|
И рече́ навуѳе́й ко Ахаа́ву: да не бу́детъ мнѣ́ от Го́спода Бо́га моєго́ да́ти наслѣ́діє оте́цъ мои́хъ тебѣ́.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπεκρίθη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· καθὼς ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ, σὸς ἐγώ εἰμι καὶ πάντα τὰ ἐμά.
|
И пріи́де Ахаа́въ въ до́мъ сво́й смуще́нъ и оскорбле́нъ о словеси́, є́же глаго́ла къ нему́ навуѳе́й Ієзраилі́тянинъ, и рече́: не да́мъ тебѣ́ наслѣ́дія оте́цъ мои́хъ. И бы́сть ду́хъ Ахаа́вль смуще́нъ, и у́спе на одрѣ́ своє́мъ и покры́ лице́ своє́ и не яде́ хлѣ́ба.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄγγελοι, καὶ εἶπαν· τάδε λέγει ὁ υἱὸς ῎Αδερ· ἐγὼ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα σου δώσεις ἐμοί·
|
И вни́де Ієзаве́ль жена́ єго́ къ нему́ и рече́ къ нему́: что́ ду́хъ тво́й є́сть смуще́нъ, и не я́си ты́ хлѣ́ба?
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι ταύτην τὴν ὥραν αὔριον ἀποστελῶ τοὺς παῖδάς μου πρός σε, καὶ ἐρευνήσουσι τὸν οἶκόν σου καὶ τοὺς οἴκους τῶν παίδων σου καὶ ἔσται πάντα τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπιβάλωσι τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ λήψονται.
|
И рече́ къ не́й [ахаа́въ]: я́ко глаго́лахъ навуѳе́ю Ієзраилі́тянину глаго́ля: да́ждь ми́ віногра́дъ тво́й за сребро́: и а́ще хо́щеши, да́мъ ти́ віногра́дъ и́нъ вмѣ́сто єго́: и рече́: не да́мъ ти́ наслѣ́дія оте́цъ мои́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τῆς γῆς καὶ εἶπε· γνῶτε δὴ καὶ ἴδετε ὅτι κακίαν οὗτος ζητεῖ, ὅτι ἀπέσταλκε πρός με περὶ τῶν γυναικῶν μου καὶ περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου· τὸ ἀργύριόν μου καὶ τὸ χρυσίον μου οὐκ ἀπεκώλυσα ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
И рече́ къ нему́ Ієзаве́ль жена́ єго́: ты́ ли ны́нѣ твори́ши та́ко, царю́ Ізра́илевъ? воста́ни и я́ждь хлѣ́бъ и молча́ бу́ди, а́зъ же да́мъ ти́ віногра́дъ навуѳе́а Ієзраилі́тянина.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ πρεσβύτεροι καὶ πᾶς ὁ λαός· μὴ ἀκούσῃς καὶ μὴ θελήσῃς.
|
И написа́ кни́гу на и́мя Ахаа́вле, и запеча́та ю́ печа́тію єго́, и посла́ кни́гу къ старѣ́йшинамъ и свобо́днымъ живу́щымъ съ навуѳе́ємъ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπε τοῖς ἀγγέλοις υἱοῦ ῎Αδερ· λέγετε τῷ κυρίῳ ὑμῶν· πάντα ὅσα ἀπέσταλκας πρὸς τὸν δοῦλόν σου ἐν πρώτοις ποιήσω, τὸ δὲ ρῆμα τοῦτο οὐ δυνήσομαι ποιῆσαι. καὶ ἀπῇραν οἱ ἄνδρες καὶ ἐπέστρεψαν αὐτῷ λόγον.
|
И пи́сано бя́ше въ кни́зѣ та́ко: пости́теся посто́мъ и посади́те навуѳе́а и въ нача́лѣ люді́й:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν υἱὸς ῎Αδερ λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ ἐκποιήσει ὁ χοῦς Σαμαρείας ταῖς ἀλώπεξι παντὶ τῷ λαῷ τοῖς πεζοῖς μου.
|
и посади́те два́ му́жа сы́ны законопресту́пныхъ проти́ву єму́, и да засвидѣ́телствуютъ о не́мъ, глаго́люще, я́ко [не] благослови́ Бо́га и царя́: и да изведу́тъ єго́ и побію́тъ ка́меніємъ, и да у́мретъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· ἱκανούσθω· μὴ καυχάσθω ὁ κυρτὸς ὡς ὁ ὀρθός.
|
И сотвори́ша та́ко му́жіє гра́да єго́ старѣ́йшіи и свобо́дніи живу́щіи во гра́дѣ єго́, я́коже посла́ къ ни́мъ Ієзаве́ль, и я́коже пи́сано бя́ше въ кни́гахъ, я́же посла́ къ ни́мъ:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐγένετο ὅτε ἀπεκρίθη αὐτῷ τὸν λόγον τοῦτον, πίνων ἦν αὐτὸς καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν σκηναῖς καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οἰκοδομήσατε χάρακα· καὶ ἔθεντο χάρακα ἐπὶ τὴν πόλιν.
|
и нареко́ша по́стъ, и посади́ша навуѳе́а въ нача́лѣ люді́й,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἰδοὺ προφήτης εἷς προσῆλθε τῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἑώρακας τὸν ὄχλον τὸν μέγαν τοῦτον; ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι αὐτὸν σήμερον εἰς χεῖράς σας, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος.
|
и пріидо́ста два́ му́жа сы́нове законопресту́пныхъ и сѣдо́ста проти́ву єго́, и засвидѣ́телствоваша на него́ му́жіє отсту́пницы навуѳе́овы предъ людьми́, глаго́люще: се́й [не] благослови́ Бо́га и царя́. И изведо́ша єго́ во́нъ изъ гра́да и поби́ша єго́ ка́меніємъ, и у́мре.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αχαάβ· ἐν τίνι; καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τοῖς παιδαρίοις τῶν ἀρχόντων τῶν χωρῶν. καὶ εἶπεν ᾿Αχαάβ· τίς συνάξει τὸν πόλεμον; καὶ εἶπε· σύ.
|
И посла́ша ко Ієзаве́ли, глаго́люще: ка́меніємъ побіє́нъ бы́сть навуѳе́й и у́мре.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπεσκέψατο ᾿Αχαὰβ τὰ παιδάρια τῶν ἀρχόντων τῶν χωρῶν, καὶ ἐγένοντο διακόσια τριάκοντα· καὶ μετὰ ταῦτα ἐπεσκέψατο τὸν λαόν, πάντα υἱὸν δυνάμεως, ἑπτὰ χιλιάδας.
|
И бы́сть єгда́ услы́ша Ієзаве́ль глаго́лющихъ, я́ко побіє́нъ навуѳе́й и у́мре, и рече́ Ієзаве́ль ко Ахаа́ву: воста́ни, наслѣ́дуй віногра́дъ навуѳе́а Ієзраилі́тянина, и́же не взя́ у тебе́ сребра́, и уже́ нѣ́сть навуѳе́й жи́въ, но у́мре.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐξῆλθε μεσημβρίας· καὶ υἱὸς ῎Αδερ πίνων μεθύων ἐν Σοκχὼθ αὐτὸς καὶ οἱ βασιλεῖς, τριάκοντα καὶ δύο βασιλεῖς συμβοηθοὶ μετ᾿ αὐτοῦ.
|
И бы́сть єгда́ услы́ша Ахаа́въ, я́ко убіє́нъ бы́сть навуѳе́й Ієзраилі́тянинъ, и раздра́ ри́зы своя́ и облече́ся во вре́тище. И бы́сть по си́хъ, и воста́ и сни́де Ахаа́въ въ віногра́дъ навуѳе́а Ієзраилі́тянина наслѣ́дити єго́.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐξῆλθον ἄρχοντες παιδάρια τῶν χωρῶν ἐν πρώτοις. καὶ ἀποστέλλουσι καὶ ἀπαγγέλλουσι τῷ βασιλεῖ Συρίας λέγοντες· ἄνδρες ἐξεληλύθασιν ἐκ Σαμαρείας.
|
И рече́ Госпо́дь ко иліи́ Ѳесві́тянину, глаго́ля:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ εἰς εἰρήνην ἐκπορεύονται, συλλαβεῖν αὐτοὺς ζῶντας· καὶ εἰ εἰς πόλεμον, ζῶντας συλλαβεῖν αὐτούς·
|
воста́ни и сни́ди на срѣ́теніє Ахаа́ву царю́ Ізра́илеву, и́же въ самарі́и, се́ бо, се́й въ віногра́дѣ навуѳе́євѣ, я́ко сни́де та́мо наслѣ́дити єго́:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ μὴ ἐξελθάτωσαν ἐκ τῆς πόλεως τὰ παιδάρια ἀρχόντων τῶν χωρῶν. καὶ ἡ δύναμις ὀπίσω αὐτῶν
|
и рече́ши єму́, глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь: поне́же ты́ уби́лъ єси́ [навуѳе́а] и прія́лъ єси́ въ наслѣ́діє [віногра́дъ єго́], сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Госпо́дь: на мѣ́стѣ, идѣ́же полиза́ша свиніи́ и пси́ кро́вь єго́, та́мо поли́жутъ и кро́вь твою́, и блудни́цы измы́ются въ кро́ви твоє́й.
|
|
20
|
20
|
|
ἐπάταξεν ἕκαστος τὸν παρ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐδευτέρωσεν ἕκαστος τὸν παρ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔφυγε Συρία, καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ᾿Ισραήλ· καὶ σῴζεται υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἐφ᾿ ἵππου ἱππέως.
|
И рече́ Ахаа́въ ко иліи́: обрѣ́лъ ли єси́ мя́, вра́же мо́й? И рече́ иліа́: обрѣто́хъ: поне́же ты́ всу́є про́данъ єси́ сотвори́ти лука́воє предъ Го́сподемъ, во є́же разгнѣ́вати єго́:
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἔλαβε πάντας τοὺς ἵππους καὶ τὰ ἅρματα καὶ ἐπάταξε πληγὴν μεγάλην ἐν Συρίᾳ.
|
си́це глаго́летъ Госпо́дь: се́, а́зъ наведу́ на тя́ зла́я и попалю́ за́дняя твоя́, и искореню́ Ахаа́вля моча́щагося къ стѣнѣ́, и содержи́мыя и оста́вшихся во Ізра́или:
|
|
22
|
22
|
|
καὶ προσῆλθεν ὁ προφήτης πρὸς βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· κραταιοῦ καὶ γνῶθι καὶ ἴδε τί ποιήσεις, ὅτι ἐπιστρέφοντος τοῦ ἐνιαυτοῦ υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἀναβαίνει ἐπὶ σέ.
|
и преда́мъ до́мъ тво́й я́коже до́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това, и я́коже до́мъ Ваа́сы сы́на Ахі́ина, о прогнѣ́ваніихъ, и́миже прогнѣ́валъ мя́ єси́, и грѣ́шити сотвори́лъ єси́ Ізра́иля.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ οἱ παῖδες βασιλέως Συρίας εἶπον· Θεὸς ὀρέων Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων, διὰ τοῦτο ἐκραταίωσεν ὑπὲρ ἡμᾶς· ἐὰν δὲ πολεμήσωμεν αὐτοὺς κατ᾿ εὐθύ, εἰ μὴν κραταιώσωμεν ὑπὲρ αὐτούς.
|
И ко Ієзаве́ли рече́ Госпо́дь, глаго́ля: пси́ снѣдя́тъ ю́ въ предгра́діи Ієзрає́ля:
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὸ ρῆμα τοῦτο ποίησον· ἀπόστησον τοὺς βασιλεῖς ἕκαστον εἰς τὸν τόπον αὐτῶν καὶ θοῦ ἀντ᾿ αὐτῶν σατράπας,
|
уме́ршаго Ахаа́вля во гра́дѣ снѣдя́тъ пси́, и уме́ршаго єго́ на по́ли снѣдя́тъ пти́цы небе́сныя:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἀλλάξομέν σοι δύναμιν κατὰ τὴν δύναμιν τὴν πεσοῦσαν καὶ ἵππον κατὰ τὴν ἵππον καὶ ἅρματα κατὰ τὰ ἅρματα καὶ πολεμήσομεν πρὸς αὐτοὺς κατ᾿ εὐθὺ καὶ κραταιώσομεν ὑπὲρ αὐτούς. καὶ ἤκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἐποίησεν οὕτως.
|
и въ суєтѣ́ ты́ єси́, Ахаа́ве, и́же про́данъ бы́сть сотвори́ти лука́воє предъ Го́сподемъ, я́ко преврати́ єго́ Ієзаве́ль жена́ єго́.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ ἐπεσκέψατο υἱὸς ῎Αδερ τὴν Συρίαν καὶ ἀνέβη εἰς ᾿Αφεκὰ εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
|
И омерзи́ся зѣло́, є́же ходи́ти вслѣ́дъ ме́рзостей, я́же сотвори́ Аморре́й, єго́же истреби́ Госпо́дь от лица́ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπεσκέπησαν καὶ παρεγένοντο εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν, καὶ παρενέβαλεν ᾿Ισραὴλ ἐξεναντίας αὐτῶν ὡσεὶ δύο ποίμνια αἰγῶν, καὶ Συρία ἔπλησε τὴν γῆν.
|
И бы́сть єгда́ услы́ша Ахаа́въ словеса́ сія́, умили́ся от лица́ Госпо́дня, и идя́ше пла́чася, и раздра́ ри́зы своя́, и препоя́сася вре́тищемъ по тѣ́лу своєму́ и пости́ся: и бѣ́ облече́нъ во вре́тище от дне́, въ о́ньже уби́ навуѳе́а Ієзраилі́тянина, и хожда́ше ско́рбенъ.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ προσῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν εἶπε Συρία· Θεὸς ὀρέων Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων αὐτός, καὶ δώσω τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην εἰς χεῖρα σήν, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος.
|
И бы́сть глаго́лъ Госпо́день руко́ю раба́ єго́ иліи́ о Ахаа́вѣ,
|
|
29
|
29
|
|
καὶ παρεμβάλλουσιν οὗτοι ἀπέναντι τούτων ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ προσήγαγεν ὁ πόλεμος, καὶ ἐπάταξεν ᾿Ισραὴλ τὴν Συρίαν ἑκατὸν χιλιάδας πεζῶν μιᾷ ἡμέρᾳ.
|
и рече́ Госпо́дь: ви́дѣлъ ли єси́, я́ко умили́ся Ахаа́въ от лица́ моєго́? сего́ ра́ди не наведу́ зла́ во дне́хъ єго́: но во дне́хъ сы́на єго́ наведу́ зло́ на до́мъ єго́.
|
|
30
|
|
|
καὶ ἔφυγον οἱ κατάλοιποι εἰς ᾿Αφεκὰ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἔπεσε τὸ τεῖχος ἐπὶ εἴκοσι καὶ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν τῶν καταλοίπων. καὶ υἱὸς ῎Αδερ ἔφυγε καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ κοιτῶνος, εἰς τὸ ταμιεῖον.
|
|
|
31
|
|
|
καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οἶδα ὅτι βασιλεῖς ᾿Ισραὴλ βασιλεῖς ἐλέους εἰσίν· ἐπιθώμεθα δὴ σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας ἡμῶν καὶ σχοινία ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν καὶ ἐξέλθωμεν πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ, εἴ πως ζωογονήσει τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ περιεζώσαντο σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν καὶ ἔθεσαν σχοινία ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ· δοῦλός σου υἱὸς ῎Αδερ λέγει· ζησάτω δὴ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. καὶ εἶπεν· εἰ ἔτι ζῇ, ἀδελφός μού ἐστι.
|
|
|
33
|
|
|
καὶ οἱ ἄνδρες οἰωνίσαντο καὶ ἐσπείσαντο καὶ ἀνελέξαντο τὸν λόγον ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ εἶπον· ἀδελφός σου υἱὸς ῎Αδερ. καὶ εἶπεν· εἰσέλθατε καὶ λάβετε αὐτόν· καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν υἱὸς ῎Αδερ, καὶ ἀναβιβάζουσιν αὐτὸν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τὰς πόλεις, ἃς ἔλαβεν ὁ πατήρ μου παρὰ τοῦ πατρός σου, ἀποδώσω σοι, καὶ ἐξόδους θήσεις σεαυτῷ ἐν Δαμασκῷ, καθὼς ἔθετο ὁ πατήρ μου ἐν Σαμαρείᾳ· καὶ ἐγὼ ἐν διαθήκῃ ἐξαποστελῶ σε. καὶ διέθετο αὐτῷ διαθήκην καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτόν.
|
|
|
35
|
|
|
Καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου· πάταξον δή με· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἄνθρωπος πατάξαι αὐτόν.
|
|
|
36
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἰδοὺ σὺ ἀποτρέχεις ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ πατάξει σε λέων· καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ εὑρίσκει αὐτὸν λέων καὶ ἐπάταξεν αὐτόν.
|
|
|
37
|
|
|
καὶ εὑρίσκει ἄνθρωπον ἄλλον καὶ εἶπε· πάταξόν με δή· καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος πατάξας καὶ συνέτριψε.
|
|
|
38
|
|
|
καὶ ἐπορεύθη ὁ προφήτης καὶ ἔστη τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ καὶ κατεδήσατο ἐν τελαμῶνι τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.
|
|
|
39
|
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς παρεπορεύετο ὁ βασιλεύς, καὶ οὗτος ἐβόα πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν· ὁ δοῦλός σου ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν στρατιὰν τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἰσήγαγε πρός με ἄνδρα καὶ εἶπε πρός με· φύλαξον τοῦτον τὸν ἄνδρα, ἐὰν δὲ ἐκπηδῶν ἐκπηδήσῃ, καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ἢ τάλαντον ἀργυρίου στήσεις·
|
|
|
40
|
|
|
καὶ ἐγενήθη περιεβλέψατο ὁ δοῦλός σου ὧδε καὶ ὧδε, καὶ οὗτος οὐκ ἦν. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ καὶ τὰ ἔνεδρα παρ᾿ ἐμοὶ ἐφόνευσας.
|
|
|
41
|
|
|
καὶ ἔσπευσε καὶ ἀφεῖλε τὸν τελαμῶνα ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, καὶ ἐπέγνω αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐκ τῶν προφητῶν οὗτος.
|
|
|
42
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· διότι ἐξήνεγκας σὺ ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός σου, καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καὶ ὁ λαός σου ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
|
|
43
|
|
|
καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ συγκεχυμένος καὶ ἐκλελυμένος καὶ ἔρχεται εἰς Σαμάρειαν.
|
|
|
Κεφάλαιο 22
|
Глава 22
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐκάθισε τὰ τρία ἔτη, καὶ οὐκ ἦν πόλεμος ἀνὰ μέσον Συρίας καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ισραήλ.
|
И сѣ́де три́ лѣ́та, и не бѣ́ бра́ни между́ сирі́єю и между́ Ізра́илемъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τρίτῳ καὶ κατέβη ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ.
|
И бы́сть въ лѣ́то тре́тіє, и сни́де Іосафа́тъ ца́рь Іу́динъ къ царю́ Ізра́илеву.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· εἰ οἴδατε ὅτι ἡμῖν Ρεμμὰθ Γαλαάδ, καὶ ἡμεῖς σιωπῶμεν λαβεῖν αὐτὴν ἐκ χειρὸς βασιλέως Συρίας;
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ ко отроко́мъ свои́мъ: вѣ́сте ли, я́ко моя́ є́сть ремма́ѳа Галаа́дская, и мы́ молчи́мъ взя́ти ю́ от руки́ царя́ сирі́йска?
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· ἀναβήσῃ μεθ᾿ ἡμῶν εἰς Ρεμμὰθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον;
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ ко Іосафа́ту: взы́деши ли съ на́ми въ ремма́ѳу Галаа́дскую на бра́нь? И рече́ Іосафа́тъ: я́коже а́зъ, та́кожде и ты́: я́коже лю́діє мои́, лю́діє твои́: я́коже ко́ни мои́, ко́ни твои́.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· καθὼς ἐγὼ καὶ σὺ οὕτως, καθὼς ὁ λαός μου ὁ λαός σου, καθὼς οἱ ἵπποι μου οἱ ἵπποι σου. καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· ἐπερωτήσατε δὴ σήμερον τὸν Κύριον.
|
И рече́ Іосафа́тъ ца́рь Іу́динъ къ царю́ Ізра́илеву: вопроси́те у́бо дне́сь Го́спода.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ συνήθροισεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πάντας τοὺς προφήτας, ὡς τετρακοσίους ἄνδρας, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς· εἰ πορευθῶ εἰς Ρεμμὰθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπον· ἀνάβαινε, καὶ διδοὺς δώσει Κύριος εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
|
И собра́ ца́рь Ізра́илевъ вся́ проро́ки я́ко четы́реста муже́й, и рече́ ца́рь и́мъ: взы́ду ли въ ремма́ѳу Галаа́дскую на бра́нь, или́ оста́влю? И рѣ́ша: взы́ди, я́ко дая́ преда́стъ Госпо́дь въ ру́ки царе́вы.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφὰτ πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· οὐκ ἔστιν ὧδε προφήτης τοῦ Κυρίου καὶ ἐπερωτήσομεν τὸν Κύριον δι᾿ αὐτοῦ;
|
И рече́ Іосафа́тъ къ царю́ Ізра́илеву: нѣ́сть ли здѣ́ проро́ка Госпо́дня, и вопроси́ли бы́хомъ Го́спода и́мъ?
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· εἷς ἐστιν ἀνὴρ εἰς τὸ ἐπερωτῆσαι δι᾿ αὐτοῦ τὸν Κύριον, καὶ ἐγὼ μεμίσηκα αὐτόν, ὅτι οὐ λαλεῖ περὶ ἐμοῦ καλά, ἀλλ᾿ ἢ κακά, Μιχαίας υἱὸς ᾿Ιεμβλαά. καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα· μὴ λεγέτω ὁ βασιλεὺς οὕτως.
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ ко Іосафа́ту: єще́ є́сть єди́нъ му́жъ на вопроше́ніє и́мъ Го́спода, и а́зъ возненави́дѣхъ єго́, я́ко не глаго́летъ о мнѣ́ до́брѣ, но зла́я, Міхе́а сы́нъ Іємвлаа́нь. И рече́ ца́рь Іосафа́тъ Іу́динъ: не глаго́ли, царю́, та́ко.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ εὐνοῦχον ἕνα καὶ εἶπε· τὸ τάχος Μιχαίαν υἱὸν ᾿Ιεμβλαά.
|
И призва́ ца́рь Ізра́илевъ скопца́ єди́наго и рече́: ско́ро иди́ по Міхе́ю сы́на Іємвлаа́ня.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἐκάθηντο ἀνὴρ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ἔνοπλοι ἐν ταῖς πύλαις Σαμαρείας, καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον ἐνώπιον αὐτῶν.
|
Ца́рь же Ізра́илевъ и Іосафа́тъ ца́рь Іу́динъ сѣдя́ста кі́йждо на престо́лѣ своє́мъ вооруже́ни во вратѣ́хъ самарі́йскихъ, и вси́ проро́цы прорица́ху предъ ни́ми.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Σεδεκίας υἱὸς Χανανὰ κέρατα σιδηρᾶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τούτοις κερατιεῖς τὴν Συρίαν, ἕως συντελεσθῇ.
|
И сотвори́ себѣ́ седекі́а сы́нъ Ханаа́нь рога́ желѣ́зна и рече́: та́ко глаго́летъ Госпо́дь: си́ми рога́ми избоде́ши сирі́ю, до́ндеже сконча́єтся.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον οὕτως λέγοντες· ἀνάβαινε εἰς Ρεμμὰθ Γαλαάδ, καὶ εὐοδώσει καὶ δώσει Κύριος εἰς χεῖράς σου καὶ τὸν βασιλέα Συρίας.
|
И вси́ проро́цы прорица́ху та́ко, глаго́люще: взы́ди въ ремма́ѳу Галаа́дскую, и наста́витъ тя́, и преда́стъ Госпо́дь въ ру́цѣ твои́ царя́ сирі́йскаго.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὁ ἄγγελος ὁ πορευθεὶς καλέσαι τὸν Μιχαίαν ἐλάλησεν αὐτῷ λέγων· ἰδοὺ δὴ λαλοῦσι πάντες οἱ προφῆται ἐν στόματι ἑνὶ καλὰ περὶ τοῦ βασιλέως· γίνου δὴ καὶ σὺ εἰς τοὺς λόγους σου κατὰ τοὺς λόγους ἑνὸς τούτων καὶ λάλησον καλά.
|
И посо́лъ ше́дъ призва́ти Міхе́ю, рече́ єму́, глаго́ля: се́, ны́нѣ вси́ проро́цы усты́ єди́ными глаго́лютъ до́брая о цари́, бу́ди у́бо и ты́ въ словесѣ́хъ твои́хъ по словесе́мъ єди́наго от си́хъ и глаго́ли до́брая.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε Μιχαίας· ζῇ Κύριος, ὅτι ἃ ἐὰν εἴπῃ Κύριος πρός με, ταῦτα λαλήσω.
|
И рече́ Міхе́а: жи́въ Госпо́дь, я́ко я́же рече́тъ Госпо́дь ко мнѣ́, сія́ возглаго́лю.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· Μιχαία, εἰ ἀναβῶ εἰς Ρεμμὰθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον, ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπεν· ἀνάβαινε, καὶ εὐοδώσει Κύριος εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
|
И пріи́де ко царю́. И рече́ єму́ ца́рь: Міхе́є, взы́ду ли въ ремма́ѳу Галаа́дскую на бра́нь, или́ оста́влю? И рече́ єму́: взы́ди, и благопоспѣши́тъ Госпо́дь въ ру́ки царе́вы.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ποσάκις ἐγὼ ὁρκίζω σε ὅπως λαλήσῃς πρός με ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου;
|
И рече́ єму́ ца́рь: єще́ а́зъ два́жды заклина́ю тя́, да рече́ши и́стину предъ Го́сподемъ.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπε Μιχαίας· οὐχ οὕτως. ἑώρακα πάντα τὸν ᾿Ισραὴλ διεσπαρμένον ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς ποίμνιον, ᾧ οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ εἶπε Κύριος· οὐ κύριος τούτοις Θεός; ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ ἀναστρεφέτω.
|
И рече́ Міхе́а: не та́ко: ви́дѣхъ всего́ Ізра́иля разсѣ́яна по гора́мъ я́коже стада́, и́мже нѣ́сть па́стыря: и рече́ Госпо́дь: не Госпо́дь ли си́мъ въ Бо́га? да возврати́тся кі́йждо въ до́мъ сво́й съ ми́ромъ.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐκ εἶπα πρός σε ὅτι οὐ προφητεύει οὗτός μοι καλά, διότι ἀλλ᾿ ἢ κακά;
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ ко Іосафа́ту царю́ Іу́дину: не рѣ́хъ ли тебѣ́, я́ко не прори́четъ се́й ми́ до́брая, но то́кмо зла́я?
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπε Μιχαίας· οὐχ οὕτως, οὐκ ἐγώ, ἄκουε ρῆμα Κυρίου, οὐχ οὕτως· εἶδον Θεὸν ᾿Ισραὴλ καθήμενον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ, καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ τοῦ οὐρανοῦ εἱστήκει περὶ αὐτὸν ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ εὐωνύμων.
|
И рече́ Міхе́а: не та́ко: не а́зъ: слы́ши глаго́лъ Госпо́день: не та́ко: ви́дѣхъ Го́спода Бо́га Ізра́илева сѣдя́щаго на престо́лѣ своє́мъ, и все́ во́инство небе́сноє стоя́ше о́крестъ єго́ одесну́ю єго́ и ошу́юю єго́:
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπε Κύριος· τίς ἀπατήσει τὸν ᾿Αχαὰβ βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ ἀναβήσεται καὶ πεσεῖται ἐν Ρεμμὰθ Γαλαάδ; καὶ εἶπεν οὗτος οὕτως καὶ οὗτος οὕτως.
|
и рече́ Госпо́дь: кто́ прельсти́тъ Ахаа́ва царя́ Ізра́илева, и взы́детъ и паде́тъ въ ремма́ѳѣ Галаа́дстѣй? и рече́ се́й та́ко, и се́й та́ко:
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐξῆλθε πνεῦμα καὶ ἔστη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν· ἐγὼ ἀπατήσω αὐτόν.
|
и изы́де ду́хъ, и ста́ предъ Го́сподемъ, и рече́: а́зъ прельщу́ и́:
|
|
22
|
22
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Κύριος· ἐν τίνι; καὶ εἶπεν· ἐξελεύσομαι καὶ ἔσομαι πνεῦμα ψευδὲς εἰς τὸ στόμα πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ἀπατήσεις καί γε δυνήσῃ, ἔξελθε καὶ ποίησον οὕτως.
|
и рече́ къ нему́ Госпо́дь: въ че́мъ? и рече́: изы́ду и бу́ду ду́хъ лжи́въ во устѣ́хъ всѣ́хъ проро́къ єго́: и рече́: прельсти́ши и возмо́жеши: изы́ди и сотвори́ та́ко:
|
|
23
|
23
|
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ἔδωκε Κύριος πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι πάντων τῶν προφητῶν σου τούτων, καὶ Κύριος ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά.
|
и се́, ны́нѣ даде́ Госпо́дь ду́хъ лжи́въ во уста́ всѣ́хъ проро́къ твои́хъ си́хъ, и Госпо́дь глаго́ла на тя́ зла́я.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ προσῆλθε Σεδεκίας υἱὸς Χανανὰ καὶ ἐπάταξε τὸν Μιχαίαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπε· ποῖον πνεῦμα Κυρίου τὸ λαλῆσαν ἐν σοί;
|
И приступи́ седекі́а сы́нъ Ханаа́нь, и порази́ Міхе́ю въ лице́ и рече́: каковы́й се́й пре́йде Ду́хъ Госпо́день от мене́, є́же глаго́лати въ тебѣ́?
|
|
25
|
25
|
|
καὶ εἶπε Μιχαίας· ἰδοὺ σὺ ὄψῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅταν εἰσέλθῃς ταμιεῖον τοῦ ταμιείου τοῦ κρυβῆναι ἐκεῖ.
|
И рече́ Міхе́а: се́, ты́ у́зриши въ де́нь о́нъ, єгда́ вни́деши въ ло́жницу сокро́вища твоєго́, є́же скры́тися ту́.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· λάβετε τὸν Μιχαίαν καὶ ἀποστρέψατε αὐτὸν πρὸς Σεμὴρ τὸν βασιλέα τῆς πόλεως· καὶ τῷ ᾿Ιωὰς υἱῷ τοῦ βασιλέως
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ: поими́те Міхе́ю, и возврати́те єго́ ко Аммо́ну кня́зю гра́да и ко Іоа́су сы́ну царе́ву,
|
|
27
|
27
|
|
εἰπὸν θέσθαι τοῦτον ἐν φυλακῇ καὶ ἐσθίειν αὐτὸν ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ θλίψεως ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ.
|
и рцы́те, да поса́дятъ єго́ въ темни́цу, и да ко́рмятъ єго́ хлѣ́бомъ печа́льнымъ и водо́ю печа́льною, до́ндеже возвращу́ся въ ми́рѣ.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ εἶπε Μιχαίας· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, οὐ λελάληκε Κύριος ἐν ἐμοί.
|
И рече́ Міхе́а: а́ще возвраща́яся возврати́шися въ ми́рѣ, то́ не глаго́ла Госпо́дь мно́ю. И рече́: слы́шите, лю́діє вси́.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Ρεμμὰθ Γαλαάδ.
|
И взы́де ца́рь Ізра́илевъ и Іосафа́тъ ца́рь Іу́динъ съ ни́мъ въ ремма́ѳу Галаа́дскую.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα· συγκαλύψομαι καὶ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν πόλεμον, καὶ σὺ ἔνδυσαι τὸν ἱματισμόν μου· καὶ συνεκαλύψατο βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον.
|
И рече́ ца́рь Ізра́илевъ ко Іосафа́ту царю́ Іу́дину: прикры́й мя́, и вни́ду въ сѣ́чь, и ты́ облецы́ся въ ри́зу мою́. И прикры́ся ца́рь Ізра́илевъ и вни́де въ сѣ́чь.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ βασιλεὺς Συρίας ἐνετείλατο τοῖς ἄρχουσι τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ τριάκοντα καὶ δυσὶ λέγων· μὴ πολεμεῖτε μικρὸν καὶ μέγαν, ἀλλ᾿ ἢ τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ μονώτατον.
|
Ца́рь же Си́рскій заповѣ́да князе́мъ колесни́цъ свои́хъ три́десятимъ и дву́мъ, глаго́ля: не бі́йтеся ни съ вели́кимъ ни съ ма́лымъ, но то́кмо съ царе́мъ Ізра́илевымъ єди́нымъ.
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων τὸν ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα, καὶ αὐτοὶ εἶπαν· φαίνεται βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ οὗτος· καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν πολεμῆσαι, καὶ ἀνέκραξεν ᾿Ιωσαφάτ.
|
И бы́сть єгда́ узрѣ́ша воєво́ды колесни́цъ Іосафа́та царя́ Іу́дина, и рѣ́ша: ви́дится ца́рь Ізра́илевъ се́й. И обступи́ша єго́ є́же срази́тися съ ни́мъ: и возопи́ Іосафа́тъ.
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων ὅτι οὐκ ἔστι βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ οὗτος, καὶ ἀνέστρεψαν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
И бы́сть єгда́ узрѣ́ша воєво́ды колесни́цъ, я́ко нѣ́сть ца́рь Ізра́илевъ то́й, и возврати́шася от него́:
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἐπέτεινεν εἷς τὸ τόξον εὐστόχως καὶ ἐπάταξε τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ ἀνὰ μέσον τοῦ πνεύμονος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θώρακος. καὶ εἶπε τῷ ἡνιόχῳ αὐτοῦ· ἐπίστρεψον τὰς χεῖράς σου καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ πολέμου, ὅτι τέτρωμαι.
|
и наляче́ лу́къ єди́нъ му́жъ примѣ́тно, и порази́ царя́ Ізра́илева между́ ле́гкимъ и щито́мъ. И рече́ [ца́рь] вса́днику своєму́: обрати́ ру́ки твоя́, и изведи́ мя от бра́ни, я́ко я́звенъ є́смь.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ἐτροπώθη ὁ πόλεμος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ὁ βασιλεὺς ἦν ἑστηκὼς ἐπὶ τοῦ ἅρματος ἐξεναντίας Συρίας ἀπὸ πρωΐ ἕως ἑσπέρας καὶ ἐπέχυνε τὸ αἷμα ἀπὸ τῆς πληγῆς εἰς τὸν κόλπον τοῦ ἅρματος· καὶ ἀπέθανεν ἑσπέρας, καὶ ἐξεπορεύετο τὸ αἷμα τῆς τροπῆς ἕως τοῦ κόλπου τοῦ ἅρματος.
|
И умно́жися бра́нь въ то́й де́нь, и ца́рь бѣ́ стоя́ на колесни́цѣ проти́ву сирі́анъ от у́тра да́же до ве́чера, и лія́шеся кро́вь изъ я́звы въ нѣ́дра колесни́цы, и у́мре въ ве́черъ, и излива́шеся кро́вь от я́звы да́же до нѣ́дръ колесни́цы.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ ἔστη ὁ στρατοκήρυξ δύοντος τοῦ ἡλίου λέγων· ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν καὶ εἰς τὴν ἑαυτοῦ γῆν,
|
И ста́ проповѣ́дникъ о за́падѣ со́лнца, глаго́ля: кі́йждо ва́съ да и́детъ во сво́й гра́дъ и во свою́ зе́млю, я́ко у́мре ца́рь.
|
|
37
|
37
|
|
ὅτι τέθνηκεν ὁ βασιλεύς. καὶ ἦλθον εἰς Σαμάρειαν καὶ ἔθαψαν τὸν βασιλέα ἐν Σαμαρείᾳ.
|
И пріидо́ша въ самарі́ю, и погребо́ша въ самарі́и царя́.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ ἀπένιψαν τὸ αἷμα ἐπὶ τὴν κρήνην Σαμαρείας, καὶ ἐξέλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα, καὶ αἱ πόρναι ἐλούσαντο ἐν τῷ αἵματι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησε.
|
И омы́ша кро́вь съ колесни́цы на исто́чницѣ самарі́йстѣмъ, и полиза́ша свиніи́ и пси́ кро́вь єго́, и блудни́цы измы́шася въ кро́ви єго́, по глаго́лу Госпо́дню, єго́же глаго́ла.
|
|
39
|
39
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αχαὰβ καὶ πάντα, ἃ ἐποίησε, καὶ οἶκον ἐλεφάντινον, ὃν ᾠκοδόμησε, καὶ πάσας τὰς πόλεις, ἃς ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γέγραπται ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ;
|
Про́чая же слове́съ Ахаа́влихъ, и вся́ я́же сотвори́, и хра́мъ слоно́вый, єго́же созда́, и вся́ гра́ды, я́же сотвори́, не се́ ли, сія́ пи́сана бы́ша въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Ізра́илевыхъ?
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αχαὰβ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И у́спе Ахаа́въ со отцы́ свои́ми, и воцари́ся Охозі́а сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Ασὰ ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ιούδαν· ἐν ἔτει τετάρτῳ τοῦ ᾿Αχαὰβ βασιλέως ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωσαφάτ.
|
И Іосафа́тъ сы́нъ а́сы воцари́ся надъ Іу́дою въ четве́ртоє лѣ́то Ахаа́ва царя́ Ізра́илева.
|
|
42
|
42
|
|
υἱὸς τριάκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ εἴκοσι καὶ πέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αζουβὰ θυγάτηρ Σαλαΐ.
|
Іосафа́тъ сы́нъ три́десяти пяти́ лѣ́тъ [бѣ́], єгда́ нача́ ца́рствовати, и два́десять пя́ть лѣ́тъ ца́рствова во Ієрусали́мѣ. И́мя же ма́тери єго́ азува́, дщи́ Салаі́ля.
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἐπορεύθη ἐν πάσῃ ὁδῷ ᾿Ασὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· οὐκ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῆς τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου·
|
И хожда́ше по всѣ́мъ путе́мъ а́сы отца́ своєго́, не уклони́ся от него́, творя́ пра́воє предъ очи́ма Госпо́днима, то́кмо высо́кихъ не разори́: єще́ лю́діє жря́ху и кадя́ху на высо́кихъ.
|
|
44
|
44
|
|
πλὴν τῶν ὑψηλῶν οὐκ ἐξῇρεν, ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς.
|
И умири́ся Іосафа́тъ съ царе́мъ Ізра́илевымъ.
|
|
45
|
45
|
|
καὶ εἰρήνευσεν ᾿Ιωσαφὰτ μετὰ βασιλέως ᾿Ισραήλ.
|
Про́чая же слове́съ Іосафа́товыхъ, и си́лы єго́, єли́ка сотвори́, не се́ ли, пи́сана су́ть въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Іу́диныхъ?
|
|
46
|
46
|
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωσαφὰτ καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν βασιλέων ᾿Ιούδα;*
|
И про́чеє ме́рзости, є́же оста́ся во дни́ а́сы отца́ єго́, отъя́ от земли́.
|
|
51
|
47
|
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωσαφὰτ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη παρὰ τοῖς πατράσιν αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωρὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
И царя́ не бѣ́ во Єдо́мѣ поста́вленнаго.
|
|
52
|
48
|
|
Καὶ ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Αχαὰβ ἐβασίλευεν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἐν ἔτει ἑπτακαιδεκάτῳ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα· καὶ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ δύο ἔτη.
|
Ца́рь же Іосафа́тъ сотвори́ корабли́ Ѳарсі́йскія, є́же ити́ во офи́ръ по зла́то, но не поидо́ша, зане́ сокруши́шася корабли́ во Асео́нъ-гаве́рѣ.
|
|
53
|
49
|
|
καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ ᾿Αχαὰβ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐν ὁδῷ ᾿Ιεζάβελ τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις οἴκου ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ.
|
Тогда́ рече́ Охозі́а сы́нъ Ахаа́вль ко Іосафа́ту: да и́дутъ раби́ мои́ съ рабы́ твои́ми въ корабле́хъ. И не восхотѣ́ Іосафа́тъ.
|
|
54
|
50
|
|
καὶ ἐδούλευσε τοῖς Βααλὶμ καὶ προσεκύνησεν αὐτοῖς καὶ παρώργισε τὸν Κύριον Θεὸν ᾿Ισραήλ, κατὰ πάντα τὰ γενόμενα ἔμπροσθεν αὐτοῦ. —————————————— *
|
И у́мре Іосафа́тъ со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть у оте́цъ свои́хъ во гра́дѣ даві́да отца́ своєго́. И воцари́ся Іора́мъ сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
|
47
|
51
|
|
Καὶ περισσὸν τοῦ ἐνδιηλλαγμένου, ὃ ὑπελείφθη ἐν ἡμέραις ᾿Ασὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐπέλεξεν ἀπὸ τῆς γῆς.
|
И Охозі́а сы́нъ Ахаа́вовъ воцари́ся надъ Ізра́илемъ въ самарі́и, въ лѣ́то седмоєна́десять Іосафа́та царя́ Іу́дина, и ца́рствова надъ Ізра́илемъ въ самарі́и лѣ́та два́,
|
|
48
|
52
|
|
καὶ βασιλεὺς οὐκ ἦν ἐν ᾿Εδὲμ ἐστηλωμένος. καὶ ὁ βασιλεὺς
|
и сотвори́ лука́воє предъ Го́сподемъ, и нача́ ходи́ти по путе́мъ отца́ своєго́ Ахаа́ва и по пути́ Ієзаве́ли ма́тере своєя́, и во грѣсѣ́хъ до́му ієровоа́ма сы́на нава́това, и́же введе́ во грѣ́хъ Ізра́иля:
|
|
49
|
53
|
|
᾿Ιωσαφὰτ ἐποίησε νῆας εἰς Θαρσὶς τοῦ πορευθῆναι ᾿Ωφέρδε εἰς χρυσίον, καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν, ὅτι συνετρίβησαν νῆες ἐν ᾿Ασεὼν Γαβέρ.
|
и порабо́та Ваа́лу, и поклони́ся єму́, и разгнѣ́ва Го́спода Бо́га Ізра́илева, по всѣ́мъ бы́вшымъ пре́жде єго́.
|
|
50
|
|
|
τότε εἶπε ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· πορευθήτωσαν δοῦλοί μου μετὰ τῶν δούλων σου ταῖς ναυσί· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Ιωσαφάτ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.