|
Κεφάλαιο 22
|
Глава́ к҃в
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Δαυὶδ καὶ διεσώθη καὶ ἔρχεται εἰς τὸ σπήλαιον τὸ ᾿Οδολλάμ. καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ καταβαίνουσι πρὸς αὐτὸν ἐκεῖ. | И҆ ѿи́де даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ, и҆ спасе́сѧ, и҆ прїи́де въ пеще́рꙋ ѻ҆долла́мскꙋ: и҆ слы́шавше бра́тїѧ є҆гѡ̀ и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, прїидо́ша къ немꙋ̀ та́мѡ. |
|
2
|
2
|
| καὶ συνήγοντο πρὸς αὐτὸν πᾶς ἐν ἀνάγκῃ καὶ πᾶς ὑπόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ, καὶ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ἡγούμενος· καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες. | И҆ собра́шасѧ къ немꙋ̀ всѧ́къ и҆́же въ нꙋ́ждѣ, и҆ всѧ́къ должни́къ, и҆ всѧ́къ печа́льный дꙋше́ю, и҆ бѣ̀ и҆́ми ѡ҆блада́ѧй, и҆ бѧ́ше съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ четы́реста мꙋже́й. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖθεν εἰς Μασσηφὰθ τῆς Μωὰβ καὶ εἶπε πρὸς βασιλέα Μωάβ· γινέσθωσαν δὴ ὁ πατὴρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου παρὰ σοί, ἕως ὅτου γνῶ τί ποιήσει μοι ὁ Θεός. | И҆ ѿи́де даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ въ массифа́ѳъ мѡаві́тскїй и҆ речѐ къ царю̀ мѡаві́тскꙋ: да бꙋ́дꙋтъ нн҃ѣ ѻ҆те́цъ мо́й и҆ ма́ти моѧ̀ оу҆ тебє̀, до́ндеже позна́ю, что̀ сотвори́тъ мнѣ̀ бг҃ъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ παρεκάλεσε τὸ πρόσωπον τοῦβασιλέως Μωάβ, καὶ κατῴκουν μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ὄντος τοῦ Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ. | И҆ оу҆молѝ лицѐ царѧ̀ мѡаві́тска, и҆ пребыва́хꙋ оу҆ негѡ̀ по всѧ̑ дни̑, сꙋ́щꙋ даві́дꙋ во ѻ҆́бласти то́й. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε Γὰδ ὁ προφήτης πρὸς Δαυίδ· μὴ κάθου ἐν τῇ περιοχῇ, πορεύου καὶ ἥξεις εἰς γῆν ᾿Ιούδα. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ἐν πόλει Σαρίχ. | И҆ речѐ га́дъ прⷪ҇ро́къ къ даві́дꙋ: не сѣдѝ во ѻ҆́бласти се́й: и҆дѝ, и҆ да вни́деши въ зе́млю і҆ꙋ́динꙋ. И҆ и҆́де даві́дъ и҆ прише́дъ сѣ́де въ гра́дѣ сарі́хъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσε Σαούλ, ὅτι ἔγνωσται Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐν τῷ βουνῷ ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν Ραμά, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ. | И҆ слы́ша саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ позна́нъ бы́сть даві́дъ, и҆ мꙋ́жїе и҆̀же съ ни́мъ: и҆ саꙋ́лъ сѣдѧ́ше на холмѣ̀ под̾ дꙋбра́вою ꙗ҆́же въ ра́мѣ, и҆ копїѐ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ всѝ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ предстоѧ́хꙋ є҆мꙋ̀. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ· ἀκούσατε δὴ υἱοὶ Βενιαμίν· εἰ ἀληθῶς πᾶσιν ὑμῖν δώσει ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ἀγροὺς καὶ ἀμπελῶνας καὶ πάντας ὑμᾶς τάξει ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους; | И҆ речѐ саꙋ́лъ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ предстоѧ́щымъ є҆мꙋ̀: слы́шите нн҃ѣ, сы́нове венїамі́нѡвы, а҆́ще вои́стиннꙋ всѣ̑мъ ва́мъ да́стъ сы́нъ і҆ессе́евъ се́ла и҆ вїногра́ды и҆ поста́витъ ва́съ всѣ́хъ въ со́тники и҆ ты́сѧщники: |
|
8
|
8
|
| ὅτι σύγκεισθε πάντες ὑμεῖς ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου ἐν τῷ διαθέσθαι τὸν υἱόν μου διαθήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ ᾿Ιεσσαί, καὶ οὐκ ἔστι πονῶν περὶ ἐμοῦ ἐξ ὑμῶν καὶ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου, ὅτι ἐπήγειρεν ὁ υἱός μου τὸν δοῦλόν μου ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη. | ꙗ҆́кѡ всѝ согласи́стесѧ на мѧ̀, и҆ нѣ́сть ѿкрыва́ѧй во оу҆́хо моѐ, є҆гда̀ положѝ завѣ́тъ сы́нъ мо́й съ сы́номъ і҆ессе́овымъ, и҆ нѣ́сть ѿ ва́съ ни є҆ди́нъ болѧ́й ѡ҆ мнѣ̀ и҆ возвѣща́ѧй во оу҆́шы моѝ, ꙗ҆́кѡ воздви́же сы́нъ мо́й раба̀ моего̀ на мѧ̀ врага̀, ꙗ҆́коже де́нь се́й; |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀποκρίνεται Δωὴκ ὁ Σύρος ὁ καθεστηκὼς ἐπὶ τὰς ἡμιόνους Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἑώρακα τὸν υἱὸν ᾿Ιεσσαὶ παραγινόμενον εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ τὸν ἱερέα, | И҆ ѿвѣща̀ дѡи́къ сѵ́ринъ приста́вленый над̾ мска́ми саꙋ́ловыми и҆ речѐ: ви́дѣхъ сы́на і҆ессе́ева прише́дша въ номвꙋ̀ ко а҆вїмеле́хꙋ сы́нꙋ а҆хі́товꙋ і҆ере́ю: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἠρώτα αὐτῷ διά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπισιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ρομφαίαν Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ. | и҆ вопроша́ше ѡ҆ не́мъ бг҃а, и҆ бра́шно вдадѐ є҆мꙋ̀, и҆ ме́чь голїа́ѳа и҆ноплеме́нника вдадѐ є҆мꙋ̀. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν Νομβά, καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα. | И҆ посла̀ ца́рь призва́ти а҆вїмеле́ха сы́на а҆хі́това, и҆ всѧ̑ сы́ны ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ і҆ерє́и ѿ номвы̀. И҆ прїидо́ша всѝ къ царю̀. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπε Σαούλ· ἄκουε δή, υἱὲ ᾿Αχιτώβ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, λάλει κύριε. | И҆ речѐ саꙋ́лъ: слы́ши нн҃ѣ, сы́не а҆хі́товъ. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, глаго́ли, господи́не. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· ἱνατί συνέθου κατ᾿ ἐμοῦ σὺ καὶ ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ δοῦναί σε αὐτῷ ἄρτον καὶ ρομφαίαν καὶ ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ θέσθαι αὐτὸν ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη; | И҆ речѐ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ: почто̀ совѣща́лсѧ є҆сѝ на мѧ̀ ты̀ и҆ сы́нъ і҆ессе́евъ, ꙗ҆́кѡ вда́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ хлѣ́бъ и҆ ме́чь, и҆ вопроша́лъ є҆сѝ ѡ҆ не́мъ бг҃а положи́ти є҆го̀ на мѧ̀ во врага̀, ꙗ҆́коже де́нь се́й; |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· καὶ τίς ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις σου ὡς Δαυὶδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχων παντὸς παραγγέλματός σου καὶ ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ σου; | И҆ ѿвѣща̀ а҆вїмеле́хъ царю̀ и҆ речѐ: и҆ кто̀ во всѣ́хъ рабѣ́хъ твои́хъ вѣ́ренъ ꙗ҆́коже даві́дъ, и҆ зѧ́ть царе́въ, и҆ кнѧ́зь всѣ̑мъ за́повѣдемъ твои̑мъ, и҆ сла́венъ въ до́мꙋ твое́мъ; |
|
15
|
15
|
| ἦ σήμερον ἦργμαι ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ; μηδαμῶς. μὴ δότω ὁ βασιλεὺς κατὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, ὅτι οὐκ ᾔδει ὁ δοῦλός σου ἐν πᾶσι τούτοις ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα. | є҆да̀ дне́сь нача́хъ вопроша́ти ѡ҆ не́мъ бг҃а; ника́кѡ: да не возложи́ши, царю̀, на раба̀ твоего̀ словесѐ сегѡ̀, и҆ на ве́сь до́мъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, ꙗ҆́кѡ не вѣ́дѧше ра́бъ тво́й во всѣ́хъ си́хъ словесѐ ма́ла, и҆лѝ вели́ка. |
|
16
|
16
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Σαούλ· θανάτῳ ἀποθανῇ, ᾿Αβιμέλεχ, σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου. | И҆ речѐ ца́рь саꙋ́лъ: сме́ртїю оу҆́мреши, а҆вїмеле́хъ, ты̀ и҆ ве́сь до́мъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παρατρέχουσι τοῖς ἐφεστηκόσι πρὸς αὐτόν· προσαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡ χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυίδ, καὶ ὅτι ἔγνωσαν ὅτι φεύγει αὐτός, καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν τὸ ὠτίον μου. καὶ οὐκ ἐβουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ἐπενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀπαντῆσαι εἰς τοὺς ἱερεῖς Κυρίου. | И҆ речѐ ца́рь скорохо́дцємъ предстоѧ́щымъ пред̾ ни́мъ: приведи́те и҆ и҆збі́йте і҆ерє́и гдⷭ҇ни, ꙗ҆́кѡ рꙋка̀ и҆́хъ съ даві́домъ, и҆ поне́же позна́ша, ꙗ҆́кѡ бѣжи́тъ то́й, и҆ не возвѣсти́ша во оу҆́шїю моє́ю. И҆ не хотѧ́хꙋ ѻ҆́троцы царє́вы возложи́ти рꙋ́къ свои́хъ на і҆ерє́и гдⷭ҇ни. |
|
18
|
18
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δωήκ· ἐπιστρέφου σὺ καὶ ἀπάντα εἰς τοὺς ἱερεῖς. καὶ ἐπεστράφη Δωὴκ ὁ Σύρος καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τριακοσίους καὶ πέντε ἄνδρας, πάντας αἴροντας ἐφούδ. | И҆ речѐ ца́рь дѡи́кꙋ: ѡ҆брати́сѧ ты̀, и҆ оу҆стреми́сѧ на і҆ерє́и. И҆ ѡ҆брати́сѧ дѡи́къ сѵ́ринъ, и҆ оу҆бѝ і҆ере́євъ гдⷭ҇нихъ въ то́й де́нь, три́ста пѧ́ть мꙋже́й, всѣ́хъ носѧ́щихъ є҆фꙋ́дъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ τὴν Νομβὰ τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι ρομφαίας ἀπ᾿ ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προβάτου. | и҆ номвꙋ̀ гра́дъ і҆ере́йскїй погꙋбѝ ѻ҆́стрїемъ ѻ҆рꙋ́жїѧ ѿ мꙋ́жеска по́лꙋ и҆ до же́нска, ѿ ѻ҆́трока и҆ до ссꙋ́щагѡ, и҆ телца̀ и҆ ѻ҆сла̀ и҆ ѻ҆вча́те. |
|
20
|
20
|
| καὶ διασώζεται υἱὸς εἷς τῷ ᾿Αβιμέλεχ υἱῷ ᾿Αχιτώβ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἔφυγεν ὀπίσω Δαυίδ. | И҆ оу҆гонзѐ є҆ди́нъ сы́нъ а҆вїмеле́ха сы́на а҆хі́това, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ а҆вїа́ѳаръ, и҆ бѣжа̀ в̾слѣ́дъ даві́да. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αβιάθαρ τῷ Δαυίδ, ὅτι ἐθανάτωσε Σαοὺλ πάντας τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου. | И҆ возвѣстѝ а҆вїа́ѳаръ даві́дꙋ, ꙗ҆́кѡ и҆збѝ саꙋ́лъ всѧ̑ і҆ерє́и гдⷭ҇ни. |
|
22
|
22
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβιάθαρ· ᾔδειν ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι Δωὴκ ὁ Σύρος ὅτι ἀπαγγέλλων ἀπαγγελεῖ τῷ Σαούλ· ἐγώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου· | И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїа́ѳарꙋ: вѣ́дѧхъ въ де́нь то́й, ꙗ҆́кѡ та́мѡ бѣ̀ дѡи́къ сѵ́ринъ, ꙗ҆́кѡ возвѣща́ѧ возвѣсти́тъ саꙋ́лꙋ: а҆́зъ є҆́смь вино́венъ ѡ҆ дꙋша́хъ до́мꙋ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀: |
|
23
|
23
|
| κάθου μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ φοβοῦ, ὅτι οὗ ἐὰν ζητῶ τῇ ψυχῇ μου τόπον, ζητήσω καὶ τῇ ψυχῇ σου, ὅτι πεφύλαξαι σὺ παρ᾿ ἐμοί. | сѣдѝ со мно́ю, не бо́йсѧ, ꙗ҆́кѡ и҆дѣ́же а҆́ще взыщꙋ̀ дꙋшѝ мое́й мѣ́сто, взыщꙋ̀ и҆ дꙋшѝ твое́й, ꙗ҆́кѡ сохране́нъ бꙋ́деши ты̀ оу҆ менє̀. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.