|
Κεφάλαιο 24
|
Глава́ к҃д
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκεῖθεν καὶ ἐκάθισεν ἐν τοῖς στενοῖς ᾿Εγγαδδί. | И҆ воста̀ даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ и҆ сѣ́де во оу҆зи́нахъ є҆нгадді̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγενήθη ὡς ἐνέστρεψε Σαοὺλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων, ὅτι Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ᾿Εγγαδδί. | И҆ бы́сть є҆гда̀ возврати́сѧ саꙋ́лъ вспѧ́ть ѿ и҆ноплемє́нникъ, и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: сѐ, даві́дъ въ пꙋсты́ни є҆нга́дстѣй. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκλεκτοὺς ἐκ παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπορεύθη ζητεῖν τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐπὶ πρόσωπον Σαδαιέμ. | И҆ взѧ̀ саꙋ́лъ съ собо́ю трѝ ты́сѧщы мꙋже́й и҆збра́нныхъ ѿ всегѡ̀ і҆и҃лѧ и҆ и҆́де и҆ска́ти даві́да и҆ мꙋже́й є҆гѡ̀ прѧ́мѡ лицꙋ̀ садде́емъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἦλθεν εἰς τὰς ἀγέλας τῶν ποιμνίων τὰς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ ἦν ἐκεῖ σπήλαιον, καὶ Σαοὺλ εἰσῆλθε παρασκευάσασθαι· καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ σπηλαίου ἐκάθηντο. | и҆ прїи́де до ста́дъ пасо́мыхъ на пꙋтѝ, и҆ бѣ̀ та́мѡ верте́пъ: и҆ саꙋ́лъ вни́де и҆спраздни́тисѧ, даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ во внꙋ́треннихъ верте́па сѣдѧ́хꙋ. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἣν εἶπε Κύριος πρός σε παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου εἰς τὰς χεῖράς σου, καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὡς ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος τοῦ Σαοὺλ λαθραίως. | И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе даві́дѡвы къ немꙋ̀: сѐ, де́нь се́й, ѡ҆ не́мже речѐ гдⷭ҇ь тебѣ̀ преда́ти врага̀ твоего̀ въ рꙋ́цѣ твоѝ, и҆ сотвори́ши є҆мꙋ̀ ꙗ҆́коже оу҆го́дно пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма. И҆ воста̀ даві́дъ, и҆ ѿрѣ́за воскри́лїе ѻ҆де́жды саꙋ́ли ѡ҆́тай. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτόν, ὅτι ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ, | И҆ бы́сть по си́хъ, и҆ вострепета̀ даві́дꙋ се́рдце є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ ѿрѣ́за воскри́лїе ѻ҆де́жды саꙋ́ли: |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ· μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο τῷ κυρίῳ μου τῷ χριστῷ Κυρίου ἐπενέγκαι χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστὶν οὗτος· | и҆ речѐ даві́дъ къ мꙋжє́мъ свои̑мъ: ника́коже мѝ ѿ гдⷭ҇а, а҆́ще сотворю̀ глаго́лъ се́й господи́нꙋ моемꙋ̀ хрїстꙋ̀ гдⷭ҇ню, є҆́же нанестѝ рꙋ́кꙋ мою̀ на́нь, ꙗ҆́кѡ хрїсто́съ гдⷭ҇ень є҆́сть се́й. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἔπεισε Δαυὶδ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐν λόγοις καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀναστάντας θανατῶσαι τὸν Σαούλ. καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη τὴν ὁδόν. | И҆ оу҆вѣща̀ даві́дъ мꙋ́жы своѧ̑ словесы̀ и҆ не дадѐ и҆̀мъ воста́вшымъ оу҆би́ти саꙋ́ла. И҆ воста̀ саꙋ́лъ, и҆ сни́де на пꙋ́ть. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκ τοῦ σπηλαίου, καὶ ἐβόησε Δαυὶδ ὀπίσω Σαοὺλ λέγων· κύριε βασιλεῦ· καὶ ἐπέβλεψε Σαοὺλ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἔκυψε Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. | И҆ и҆зы́де даві́дъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ и҆з̾ верте́па: и҆ возопѝ даві́дъ в̾слѣ́дъ саꙋ́ла, глаго́лѧ: господи́не царю̀. И҆ ѡ҆зрѣ́сѧ саꙋ́лъ в̾слѣ́дъ себє̀, и҆ преклони́сѧ даві́дъ лице́мъ свои́мъ до землѝ, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· ἱνατί ἀκούεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ λεγόντων· ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχήν σου; | И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: почто̀ слꙋ́шаеши слове́съ люді́й глаго́лющихъ: сѐ, даві́дъ и҆́щетъ дꙋшѝ твоеѧ̀; |
|
11
|
11
|
| ἰδοὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, καὶ οὐκ ἠβουλήθην ἀποκτεῖναί σε καὶ ἐφεισάμην σου καὶ εἶπα· οὐκ ἐποίσω χεῖρά μου ἐπὶ κύριόν μου, ὅτι χριστὸς Κυρίου οὗτός ἐστι. | сѐ, дне́сь ви́дѣста ѻ҆́чи твоѝ, ꙗ҆́кѡ предаде́ тѧ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ въ верте́пѣ, и҆ не восхотѣ́хъ оу҆би́ти тебѐ, и҆ пощадѣ́хъ тѧ̀, и҆ рѣ́хъ: не нанесꙋ̀ рꙋкѝ моеѧ̀ на го́спода моего̀, ꙗ҆́кѡ пома́занникъ гдⷭ҇ень се́й є҆́сть: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἰδοὺ τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος σου ἐν τῇ χειρί μου· ἐγὼ ἀφῄρηκα τὸ πτερύγιον καὶ οὐκ ἀπέκταγκά σε. καὶ γνῶθι καὶ ἰδὲ σήμερον ὅτι οὐκ ἔστι κακία ἐν τῇ χειρί μου οὐδὲ ἀσέβεια καὶ ἀθέτησις, καὶ οὐχ ἡμάρτηκα εἰς σέ· καὶ σὺ δεσμεύεις τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν. | и҆ сѐ, воскри́лїе ѻ҆де́жды твоеѧ̀ въ рꙋцѣ̀ мое́й, а҆́зъ ѿѧ́хъ воскри́лїе ѻ҆де́жды твоеѧ̀, и҆ не оу҆би́хъ тебѐ: и҆ оу҆разꙋмѣ́й, и҆ ви́ждь дне́сь, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть ѕло́бы въ рꙋцѣ̀ мое́й, нижѐ нече́стїѧ и҆ презо́рства, нижѐ согрѣши́хъ къ тебѣ̀, а҆ ты̀ и҆́щеши дꙋшѝ моеѧ̀ и҆з̾ѧ́ти ю҆̀: |
|
13
|
13
|
| δικάσαι Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ ἐκδικήσαι με Κύριος ἐκ σοῦ· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σοί, | да сꙋ́дитъ гдⷭ҇ь междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю, и҆ да защи́титъ мѧ̀ гдⷭ҇ь ѿ тебє̀: рꙋка̀ же моѧ̀ не бꙋ́детъ на тѧ̀, |
|
14
|
14
|
| καθὼς λέγεται ἡ παραβολὴ ἡ ἀρχαία· ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται πλημμέλεια· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ. | ꙗ҆́коже глаго́летсѧ при́тча дре́внѧѧ: ѿ беззакѡ́нникъ и҆зы́детъ престꙋпле́нїе: рꙋка̀ же моѧ̀ не бꙋ́детъ на тѧ̀: |
|
15
|
15
|
| καὶ νῦν ὀπίσω τίνος σὺ ἐκπορεύῃ, βασιλεῦ ᾿Ισραήλ; ὀπίσω τίνος καταδιώκεις σύ; ὀπίσω κυνὸς τεθνηκότος καὶ ὀπίσω ψύλλου ἑνός; | и҆ нн҃ѣ ты̀, царю̀ і҆и҃левъ, в̾слѣ́дъ когѡ̀ и҆схо́диши; кого̀ ты̀ го́ниши; в̾слѣ́дъ ли пса̀ оу҆ме́рша и҆ в̾слѣ́дъ блохѝ є҆ди́ныѧ; |
|
16
|
16
|
| γένοιτο Κύριος εἰς κριτὴν καὶ δικαστὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ· ἴδοι Κύριος καὶ κρίναι τὴν κρίσιν μου καὶ δικάσαι μοι ἐκ χειρός σου. | да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь сꙋдїѧ̀ и҆ ѿмсти́тель междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю, да ви́дитъ гдⷭ҇ь и҆ сꙋ́дитъ сꙋ́дъ мо́й, и҆ ѡ҆сꙋ́дитъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα λαλῶν πρὸς Σαούλ, καὶ εἶπε Σαούλ· ἡ φωνή σου αὕτη τέκνον Δαυίδ; καὶ ᾖρε Σαοὺλ τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε. | И҆ бы́сть, є҆гда̀ сконча̀ даві́дъ глаго́лы сїѧ̑, глаго́лѧ къ саꙋ́лꙋ, и҆ речѐ саꙋ́лъ: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де; И҆ воздви́же саꙋ́лъ гла́съ сво́й и҆ воспла́касѧ. |
|
18
|
18
|
| καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· δίκαιος σὺ ὑπὲρ ἐμέ, ὅτι σὺ ἀνταπέδωκάς μοι ἀγαθά, ἐγὼ δὲ ἀνταπέδωκά σοι κακά. | И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: пра́веденъ є҆сѝ ты̀ па́че менє̀, ꙗ҆́кѡ ты̀ возда́лъ мѝ є҆сѝ блага̑ѧ, а҆́зъ же тебѣ̀ возда́хъ ѕла̑ѧ: |
|
19
|
19
|
| καὶ σὺ ἀπήγγειλάς μοι σήμερον ἃ ἐποίησάς μοι ἀγαθά, ὡς ἀπέκλεισέ με Κύριος εἰς χεῖράς σου σήμερον καὶ οὐκ ἀπέκτεινάς με· | и҆ ты̀ возвѣсти́лъ мѝ є҆сѝ дне́сь, ꙗ҆̀же сотвори́лъ мѝ блага̑ѧ, ꙗ҆́кѡ заключи́ мѧ гдⷭ҇ь въ рꙋ́ки твоѧ̑ дне́сь, и҆ не оу҆би́лъ мѧ̀ є҆сѝ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ὅτι εἰ εὕροι τις τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ ἐν θλίψει καὶ ἐκπέμψει αὐτὸν ἐν ὁδῷ ἀγαθῇ, καὶ Κύριος ἀποτίσει αὐτῷ ἀγαθά, καθὼς πεποίηκας σήμερον. | и҆ ꙗ҆́коже а҆́ще кто̀ ѡ҆брѣ́лъ бы врага̀ своего̀ въ печа́ли, и҆ ѿпꙋсти́лъ бы є҆го̀ въ пꙋ́ть бла́гъ, и҆ гдⷭ҇ь возда́стъ є҆мꙋ̀ блага̑ѧ, ꙗ҆́коже ты̀ сотвори́лъ є҆сѝ дне́сь: |
|
21
|
21
|
| καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ γινώσκω ὅτι βασιλεύων βασιλεύσεις καὶ στήσεται ἐν χειρί σου ἡ βασιλεία ᾿Ισραήλ. | и҆ нн҃ѣ сѐ, а҆́зъ вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ царю́ѧ ца́рствовати и҆́маши, и҆ ста́ти и҆́мать въ рꙋцѣ̀ твое́й ца́рство і҆и҃лево: |
|
22
|
22
|
| καὶ νῦν ὄμοσόν μοι ἐν Κυρίῳ ὅτι οὐκ ἐξολοθρεύσεις τὸ σπέρμα μου ὀπίσω μου, οὐκ ἀφανιεῖς τὸ ὄνομά μου ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου. | и҆ нн҃ѣ клени́сѧ мѝ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́кѡ не и҆скорени́ши сѣ́мене моегѡ̀ по мнѣ̀ и҆ не погꙋби́ши и҆́мене моегѡ̀ ѿ до́мꙋ ѻ҆тца̀ моегѡ̀. |
|
23
|
23
|
| καὶ ὤμοσε Δαυὶδ τῷ Σαούλ. καὶ ἀπῆλθε Σαοὺλ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀνέβησαν εἰς τὴν Μεσσαρὰ στενήν. | И҆ клѧ́тсѧ даві́дъ саꙋ́лꙋ. И҆ ѿи́де саꙋ́лъ на мѣ́сто своѐ, даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ взыдо́ша въ мессе́рꙋ тѣ́снꙋю. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.