|
Κεφάλαιο 26
|
Глава́ к҃ѕ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἔρχονται οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς τὸν Σαοὺλ εἰς τὸν βουνὸν λέγοντες· ἰδοὺ Δαυὶδ σκεπάζεται μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τοῦ κατὰ πρόσωπον τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν. | И҆ прїидо́ша зїфе́є ѿ зно́йныѧ къ саꙋ́лꙋ на хо́лмъ, глаго́люще: сѐ, даві́дъ скры́сѧ оу҆ на́съ на холмѣ̀ є҆хела́ѳъ, прѧ́мѡ і҆ессемо́нꙋ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Ζίφ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτοὶ ἐξ ᾿Ισραὴλ ζητεῖν τὸν Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ Ζίφ. | И҆ воста̀ саꙋ́лъ, и҆ сни́де въ пꙋсты́ню зі́фъ, и҆ съ ни́мъ трѝ ты́сѧщы мꙋже́й и҆збра́нныхъ ѿ і҆и҃лѧ, и҆ска́ти даві́да въ пꙋсты́ни зі́фъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ παρενέβαλε Σαοὺλ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τῷ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ εἶδε Δαυὶδ ὅτι ἥκει Σαοὺλ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τήν ἔρημον, | И҆ ѡ҆полчи́сѧ саꙋ́лъ на холмѣ̀ є҆хела́ѳъ и҆́же прѧ́мѡ і҆ессемо́нꙋ при пꙋтѝ, даві́дъ же сѣдѧ́ше въ пꙋсты́ни. И҆ ви́дѣ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ и҆́детъ саꙋ́лъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ въ пꙋсты́ню, |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ κατασκόπους καὶ ἔγνω ὅτι ἥκει Σαοὺλ ἕτοιμος ἐκ Κεϊλά. | и҆ посла̀ даві́дъ соглѧда̑таи, и҆ разꙋмѣ̀, ꙗ҆́кѡ и҆́детъ саꙋ́лъ гото́въ и҆з̾ кеі́лѧ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀνέστη Δαυὶδ λάθρᾳ καὶ εἰσπορεύεται εἰς τὸν τόπον, οὗ ἐκάθευδεν ἐκεῖ Σαούλ, καὶ ἐκεῖ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἐκάθευδεν ἐν λαμπήνῃ, καὶ ὁ λαὸς παρεμβεβληκὼς κύκλῳ αὐτοῦ. | и҆ воста̀ даві́дъ ѡ҆́тай, и҆ вни́де въ мѣ́сто, и҆дѣ́же почива́ше саꙋ́лъ, и҆ та́мѡ бѧ́ше а҆вени́ръ сы́нъ ни́ровъ, пе́рвый воево́да є҆гѡ̀, и҆ саꙋ́лъ спа́ше въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и҆ лю́дїе ѡ҆полчи́вшесѧ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ και εἶπε πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν Χετταῖον καὶ πρὸς ᾿Αβεσσὰ υἱὸν Σαρουΐας ἀδελφὸν ᾿Ιωὰβ λέγων· τίς εἰσελεύσεται μετ᾿ ἐμοῦ πρὸς Σαοὺλ εἰς τὴν παρεμβολήν; καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσά· ἐγὼ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ. | И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ и҆ речѐ ко а҆вїмеле́хꙋ хетте́инꙋ и҆ ко а҆ве́ссѣ сы́нꙋ сарꙋ́инꙋ бра́тꙋ і҆ѡа́влю, глаго́лѧ: кто̀ вни́детъ со мно́ю къ саꙋ́лꙋ въ по́лкъ; И҆ речѐ а҆ве́сса: а҆́зъ вни́дꙋ съ тобо́ю. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἰσπορεύεται Δαυὶδ καὶ ᾿Αβεσσὰ εἰς τὸν λαὸν τὴν νύκτα, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ καθεύδων ὕπνῳ ἐν λαμπήνῃ, καὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐμπεπηγὸς εἰς τὴν γῆν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καί ᾿Αβεννὴρ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐκάθευδε κύκλῳ αὐτοῦ. | И҆ внидо́ста даві́дъ и҆ а҆ве́сса въ лю́ди но́щїю: и҆ сѐ, саꙋ́лъ спѧ́й сно́мъ въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и҆ копїѐ є҆гѡ̀ водрꙋже́но въ зе́млю при главѣ̀ є҆гѡ̀, а҆вени́ръ же и҆ во́ини є҆гѡ̀ спа́хꙋ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀. |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσὰ πρὸς Δαυίδ· ἀπέκλεισε Κύριος σήμερον τὸν ἐχθρόν σου εἰς χεῖράς σου, καὶ νῦν πατάξω αὐτὸν τῷ δόρατι εἰς τὴν γῆν ἅπαξ καὶ οὐ δευτερώσω αὐτῷ. | И҆ речѐ а҆ве́сса къ даві́дꙋ: заключѝ гдⷭ҇ь дне́сь врага̀ твоего̀ въ рꙋ́цѣ твоѝ, и҆ нн҃ѣ поражꙋ̀ є҆го̀ копїе́мъ въ зе́млю є҆ди́ножды, и҆ не повторю̀ є҆мꙋ̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσά· μὴ ταπεινώσῃς αὐτόν, ὅτι τίς ἐποίσει χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ χριστὸν Κυρίου καὶ ἀθωωθήσεται; | И҆ речѐ даві́дъ ко а҆ве́ссѣ: не оу҆бива́й є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ кто̀ простре́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ непови́ненъ бꙋ́детъ; |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε Δαυίδ· ζῇ Κύριος, ἐὰν μὴ Κύριος παίσῃ αὐτόν, ἢ ἡ ἡμέρα αὐτοῦ ἔλθῃ καὶ ἀποθάνῃ, ἢ εἰς πόλεμον καταβῇ καὶ προστεθῇ· | И҆ речѐ даві́дъ: жи́въ гдⷭ҇ь, а҆́ще не гдⷭ҇ь порази́тъ є҆го̀, и҆лѝ де́нь є҆гѡ̀ прїи́детъ, и҆ оу҆́мретъ, и҆лѝ на бра́нь сни́детъ и҆ поги́бнетъ: |
|
11
|
11
|
| μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου· καὶ νῦν λαβὲ δὴ τὸ δόρυ ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος, καὶ ἀπέλθωμεν ἡμεῖς καθ᾿ ἑαυτούς. | да не бꙋ́детъ мѝ ѿ гдⷭ҇а нанестѝ рꙋ́кꙋ мою̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ нн҃ѣ возмѝ копїѐ ѿ возгла́вїѧ є҆гѡ̀ и҆ сосꙋ́дъ водны́й, и҆ ѿи́демъ мы̀ ѡ҆ себѣ̀. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὸ δόρυ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθον καθ᾿ ἑαυτούς· καὶ οὐκ ἦν ὁ βλέπων καὶ οὐκ ἦν ὁ γινώσκων καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξεγειρόμενος, πάντες ὑπνοῦντες, ὅτι θάμβος Κυρίου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς. | И҆ взѧ̀ даві́дъ копїѐ и҆ сосꙋ́дъ водны́й ѿ возгла́вїѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿидо́ста ѡ҆ себѣ̀: и҆ не бѣ̀ и҆́же бы ви́дѣлъ и҆лѝ разꙋмѣ́лъ, и҆ не бѧ́ше востаю́щагѡ, всѝ бо спа́хꙋ, ꙗ҆́кѡ со́нъ крѣ́покъ ѿ гдⷭ҇а нападѐ на нѧ̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ διέβη Δαυὶδ εἰς τὸ πέραν καὶ ἔστη ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους μακρόθεν, καὶ πολλὴ ἡ ὁδὸς ἀνὰ μέσον αὐτῶν. | И҆ пре́йде даві́дъ на ѡ҆́нъ по́лъ и҆ ста̀ на версѣ̀ горы̀ и҆здале́ча, и҆ мно́гъ бѣ̀ пꙋ́ть междꙋ̀ и҆́ми. |
|
14
|
14
|
| καὶ προσεκαλέσατο Δαυὶδ τὸν λαὸν καὶ τῷ ᾿Αβεννὴρ ἐλάλησε λέγων· οὐκ ἀποκριθήσῃ ᾿Αβεννήρ; καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεννὴρ καὶ εἶπε· τίς εἶ σὺ ὁ καλῶν με; | И҆ воззва̀ даві́дъ къ лю́демъ, и҆ а҆вени́рꙋ речѐ глаго́лѧ: не ѿвѣща́еши ли, а҆вени́ре; И҆ ѿвѣща̀ а҆вени́ръ и҆ речѐ: кто̀ ты̀ є҆сѝ зовы́й мѧ̀; |
|
15
|
15
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεννήρ· οὐκ ἀνὴρ σύ; καὶ τίς ὡς σὺ ἐν ᾿Ισραήλ; καὶ διατί οὐ φυλάσσεις τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα; ὅτι εἰσῆλθεν εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ διαθφεῖραι τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα. | И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вени́рꙋ: не мꙋ́жъ ли є҆сѝ ты̀; и҆ кто̀, ꙗ҆́коже ты̀, во і҆и҃ли; и҆ почто̀ не храни́ши господи́на твоегѡ̀ царѧ̀; ꙗ҆́кѡ вни́де є҆ди́нъ ѿ люді́й оу҆би́ти господи́на твоего̀ царѧ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ οὐκ ἀγαθὸν τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ πεποίηκας· ζῇ Κύριος, ὅτι υἱοὶ θανατώσεως ὑμεῖς οἱ φυλάσσοντες τὸν βασιλέα τὸν κύριον ὑμῶν τὸν χριστὸν Κυρίου. καὶ νῦν ἰδὲ δή· τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως καὶ ὁ φακὸς τοῦ ὕδατος ποῦ ἐστι τὰ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ; | и҆ не бла́го сїѐ (ѕѣлѡ̀), є҆́же сотвори́лъ є҆сѝ: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ сы́нове сме́рти вы̀, не хранѧ́щїи го́спода своего̀ царѧ̀ хрїста̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ нн҃ѣ ви́ждь, гдѣ̀ є҆́сть копїѐ царе́во и҆ сосꙋ́дъ водны́й, ꙗ҆̀же бѣ́ша при главѣ̀ є҆гѡ̀; |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐπέγνω Σαοὺλ τὴν φωνὴν Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἡ φωνή σου αὕτη, τέκνον Δαυίδ; καὶ εἶπε Δαυίδ· δοῦλός σου, κύριε βασιλεῦ. | И҆ позна̀ саꙋ́лъ гла́съ даві́довъ и҆ речѐ: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де; И҆ речѐ даві́дъ: а҆́зъ ра́бъ тво́й, го́споди царю̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο καταδιώκει ὁ κύριος ὀπίσω τοῦ δούλου αὐτοῦ; ὅτι τί ἡμάρτηκα καὶ τί εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα; | И҆ речѐ даві́дъ: почто̀ го́ниши раба̀ твоего̀, го́споди царю̀; ꙗ҆́кѡ что̀ (тѝ) согрѣши́хъ; и҆ ка́ѧ ѡ҆брѣ́тесѧ во мнѣ̀ непра́вда; |
|
19
|
19
|
| καὶ νῦν ἀκουσάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τοῦ δούλου αὐτοῦ· εἰ ὁ Θεὸς ἐπισείει σε ἐπ᾿ ἐμέ, ὀσφανθείη θυσίας σου· καὶ εἰ υἱοὶ ἀνθρώπων, ἐπικατάρατοι οὗτοι ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ἐξέβαλόν με σήμερον μὴ ἐστηρίχθαι ἐν κληρονομίᾳ Κυρίου λέγοντες· πορεύου, δούλευε θεοῖς ἑτέροις. | и҆ нн҃ѣ да послꙋ́шаетъ госпо́дь мо́й ца́рь глаго́лѡвъ раба̀ своегѡ̀: а҆́ще бг҃ъ поѡщрѧ́етъ тѧ̀ на мѧ̀, да бꙋ́детъ благово́нна же́ртва твоѧ̀: а҆́ще же сы́нове человѣ́честїи, про́клѧти сі́и пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́кѡ и҆згна́ша мѧ̀ дне́сь не оу҆тверди́тисѧ въ жре́бїи гдⷭ҇ни, глаго́люще: пойдѝ, рабо́тай богѡ́мъ чꙋжди̑мъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ νῦν μὴ πέσοι τὸ αἷμά μου ἐπὶ τὴν γῆν ἐξεναντίας προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξελήλυθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ζητεῖν ψυχήν μου, καθὼς καταδιώκει ὁ νυκτικόραξ ἐν τοῖς ὄρεσι. | и҆ нн҃ѣ да не паде́тъ кро́вь моѧ̀ на зе́млю пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ, ꙗ҆́кѡ и҆зы́де ца́рь і҆и҃левъ и҆ска́ти дꙋшѝ моеѧ̀, и҆ го́нитъ ꙗ҆́коже нощны́й вра́нъ по гора́мъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπε Σαούλ· ἡμάρτηκα· ἐπίστρεφε τέκνον Δαυίδ, ὅτι οὐ κακοποιήσω σε ἀνθ᾿ ὧν ἔντιμος ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐν τῇ σήμερον· μεματαίωμαι καὶ ἠγνόηκα πολλὰ σφόδρα. | И҆ речѐ саꙋ́лъ: согрѣши́хъ: возврати́сѧ, ча́до даві́де, ꙗ҆́кѡ ктомꙋ̀ не сотворю́ ти ѕла̀, занѐ честна̀ дꙋша̀ моѧ̀ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма въ де́нь се́й: безꙋ́мнѡ сотвори́хъ, и҆ погрѣши́хъ мно́гѡ ѕѣлѡ̀. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως· διελθέτω εἷς τῶν παιδαρίων καὶ λαβέτω αὐτό. | И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ и҆ речѐ: сѐ, копїѐ царе́во, да прїи́детъ ѻ҆́трокъ є҆ди́нъ и҆ во́зметъ є҆̀: |
|
23
|
23
|
| καὶ Κύριος ἐπιστρέψει ἑκάστῳ κατὰ τὰς δικαιοσύνας αὐτοῦ καὶ τὴν πίστιν αὐτοῦ, ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου καὶ οὐκ ἠθέλησα ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου· | и҆ гдⷭ҇ь да возврати́тъ коемꙋ́ждо по пра́вдѣ є҆гѡ̀ и҆ по вѣ́рѣ є҆гѡ̀: ꙗ҆́коже предаде́ тѧ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ, и҆ не восхотѣ́хъ нанестѝ рꙋкѝ моеѧ̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἰδοὺ καθὼς ἐμεγαλύνθη ἡ ψυχή σου σήμερον ἐν ταύτῃ ἐν ὀφθαλμοῖς μου, οὕτως μεγαλυνθείη ἡ ψυχή μου ἐνώπιον Κυρίου καὶ σκεπάσαι με καὶ ἐξελεῖταί με ἐκ πάσης θλίψεως. | и҆ сѐ, ꙗ҆́коже возвели́чисѧ дꙋша̀ твоѧ̀ дне́сь во ѻ҆́чїю моє́ю, та́кѡ да возвели́читсѧ дꙋша̀ моѧ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ да покры́етъ мѧ̀ и҆ и҆́зметъ мѧ̀ ѿ всѧ́кїѧ печа́ли. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· εὐλογημένος σύ, τέκνον, καὶ ποιῶν ποιήσεις καὶ δυνάμενος δυνήσῃ. καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἀνέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. | И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: благослове́нъ ты̀, ча́до, и҆ творѧ́й сотвори́ши и҆ могі́й возмо́жеши. И҆ ѿи́де даві́дъ въ пꙋ́ть сво́й, а҆ саꙋ́лъ возврати́сѧ на мѣ́сто своѐ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.