|
Κεφάλαιο 32
|
Глава́ л҃в
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ μετὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν ἀλήθειαν ταύτην ἦλθε Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ ἦλθεν ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις καὶ εἶπε προκαταλαβέσθαι αὐτάς. | И҆ по словесѣ́хъ си́хъ и҆ по и҆́стинѣ се́й, прїи́де сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ прїи́де на і҆ꙋде́ю, и҆ ѡ҆полчи́сѧ на гра́ды крѣ̑пкїѧ хотѧ̀ взѧ́ти и҆̀хъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶδεν ᾿Εζεκίας ὅτι ἥκει Σενναχηρὶμ καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πολεμῆσαι ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, | И҆ ви́дѣ є҆зекі́а, ꙗ҆́кѡ прїи́де сеннахирі́мъ, и҆ лицѐ є҆гѡ̀ воева́ти на і҆ерⷭ҇ли́мъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐβουλεύσατο μετὰ τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ καὶ τῶν δυνατῶν ἐμφράξαι τὰ ὕδατα τῶν πηγῶν, ἃ ἦν ἔξω τῆς πόλεως, καὶ συνεπίσχυσαν αὐτῷ. | и҆ совѣ́това со старѣ̑йшины свои́ми и҆ съ си́льными, да заключа́тъ во́ды и҆сто́чникѡвъ, и҆̀же бѣ́ша внѣ̀ гра́да: и҆ соизво́лиша є҆мꙋ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ συνήγαγε λαὸν πολὺν καὶ ἐνέφραξε τὰ ὕδατα τῶν πηγῶν καὶ τὸν ποταμὸν τὸν διορίζοντα διὰ τῆς πόλεως λέγων· μὴ ἔλθῃ βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ εὕρῃ ὕδωρ πολὺ καὶ κατισχύσῃ. | И҆ собра̀ мно́гѡ люді́й, и҆ заключѝ во́ды и҆сто́чникѡвъ и҆ пото́къ текꙋ́щь посредѣ̀ гра́да, глаго́лѧ: да не прїи́детъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ ѡ҆брѧ́щетъ во́дъ мно́гѡ, и҆ оу҆крѣпи́тсѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ κατίσχυσεν ᾿Εζεκίας καὶ ᾠκοδόμησε πᾶν τὸ τεῖχος τὸ κατεσκαμμένον καὶ πύργους καὶ ἔξω προτείχισμα ἄλλο καὶ κατίσχυσε τὸ ἀνάλημμα τῆς πόλεως Δαυὶδ καὶ κατεσκεύασεν ὅπλα πολλά. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ є҆зекі́а, и҆ созда̀ всѧ̑ стѣ́ны, ꙗ҆̀же бы́ша разсы̑паны, и҆ столпы̀, и҆ ѿвнѣ̀ предстѣ́нїе и҆́но, и҆ оу҆крѣпѝ разрꙋшє́ннаѧ гра́да даві́дова, и҆ оу҆гото́ва ѻ҆рꙋ̑жїѧ мнѡ́га: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἔθετο ἄρχοντας τοῦ πολέμου ἐπὶ τὸν λαόν, καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὴν πλατεῖαν τῆς πύλης τῆς φάραγγος, καὶ ἐλάλησεν ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν λέγων· | и҆ поста́ви нача́лники бра́немъ над̾ людьмѝ, и҆ собра́шасѧ къ немꙋ̀ на пло́щадь вра́тъ де́бри, и҆ глаго́ла въ сердца̀ и҆́хъ глаго́лѧ: |
|
7
|
7
|
| ἰσχύσατε καὶ ἀνδρίζεσθε καὶ μὴ φοβηθῆτε, μηδὲ πτοηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως ᾿Ασσοὺρ καὶ ἀπὸ προσώπου παντὸς τοῦ ἔθνους τοῦ μετ’ αὐτοῦ, ὅτι μεθ’ ἡμῶν πλείονες ἢ μετ’ αὐτοῦ· | оу҆крѣпи́тесѧ и҆ мꙋжа́йтесѧ и҆ не оу҆страша́йтесѧ, нижѐ оу҆жаса́йтесѧ ѿ лица̀ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска и҆ ѿ лица̀ всегѡ̀ мно́жества, є҆́же съ ни́мъ: ꙗ҆́кѡ мно́жайшїи съ на́ми сꙋ́ть не́же съ ни́мъ: |
|
8
|
8
|
| μετ’ αὐτοῦ βραχίονες σάρκινοι, μεθ’ ἡμῶν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοῦ σῴζειν καὶ τοῦ πολεμεῖν τὸν πόλεμον ἡμῶν. καὶ κατεθάρσησεν ὁ λαὸς ἐπὶ τοῖς λόγοις ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα. | съ ни́мъ мы́шца плотска́ѧ, съ на́ми же гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ, є҆́же сп҃са́ти и҆ побора́ти на бра́ни на́шей. И҆ оу҆крѣпи́шасѧ лю́дїе словесы̀ є҆зекі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина. |
|
9
|
9
|
| καὶ μετὰ ταῦτα ἀπέστειλε Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τοὺς παῖδας ἑαυτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ αὐτὸς ἐπὶ Λαχὶς καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Εζεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ πρὸς πάντα ᾿Ιούδα τὸν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· | И҆ по си́хъ посла̀ сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй рабы̑ своѧ̑ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, са́мъ же со всѣ́ми вѡ́и свои́ми ѡ҆бстоѧ́ше лахі́съ, и҆ посла̀ ко є҆зекі́и царю̀ і҆ꙋ́динꙋ и҆ ко всемꙋ̀ і҆ꙋ́дѣ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, глаго́лѧ: |
|
10
|
10
|
| οὕτως λέγει Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· ἐπὶ τί ὑμεῖς πεποίθατε καὶ καθήσεσθε ἐν τῇ περιοχῇ ἐν ῾Ιερουσαλήμ; | сїѧ̑ глаго́летъ сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй: на что̀ вы̀ оу҆пова́ете и҆ сѣди́те во ѡ҆бстоѧ́нїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ; |
|
11
|
11
|
| οὐχὶ ᾿Εζεκίας ἀπατᾷ ὑμᾶς τοῦ παραδοῦναι ὑμᾶς εἰς θάνατον καὶ εἰς λιμὸν καὶ εἰς δίψαν λέγων· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσούρ; | ни ли є҆зекі́а прельща́етъ ва́съ, да преда́стъ вы̀ въ сме́рть и҆ въ гла́дъ и҆ жа́ждꙋ, глаго́лѧ: гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ сп҃се́тъ на́съ ѿ рꙋкѝ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска; |
|
12
|
12
|
| οὐχ οὗτός ἐστιν ᾿Εζεκίας, ὃς περιεῖλε τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰ ὑψηλὰ αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου τούτου προσκυνήσετε καὶ ἐπ’ αὐτῷ θυμιάσατε; | не се́й ли є҆́сть є҆зекі́а, и҆́же разорѝ ѻ҆лтари̑ є҆гѡ̀ и҆ вы̑шнѧѧ є҆гѡ̀, и҆ повелѣ̀ і҆ꙋ́дѣ и҆ живꙋ́щымъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, глаго́лѧ: ѻ҆лтаре́мъ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ си́мъ покланѧ́йтесѧ и҆ въ не́мъ кади́те ѳѷмїа́мъ; |
|
13
|
13
|
| οὐ γνώσεσθε ὅ,τι ἐποίησα ἐγὼ καὶ οἱ πατέρες μου πᾶσι τοῖς λαοῖς τῶν χωρῶν; μὴ δυνάμενοι ἠδύναντο θεοὶ τῶν ἐθνῶν πάσης τῆς γῆς σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν ἐκ χειρός μου; | и҆лѝ не вѣ́сте сегѡ̀, что̀ а҆́зъ сотвори́хъ и҆ ѻ҆тцы̀ моѝ всѣ̑мъ лю́демъ землѝ; є҆да̀ могꙋ́ще возмого́ша бо́зи ꙗ҆зы́кѡвъ всеѧ̀ землѝ и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀; |
|
14
|
14
|
| τίς ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν ἐθνῶν τούτων, οὓς ἐξωλόθρευσαν οἱ πατέρες μου; μὴ ἐδύναντο σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν ἐκ χειρός μου, ὅτι δυνήσεται ὁ Θεὸς ὑμῶν σῶσαι ὑμᾶς ἐκ χειρός μου; | кто̀ во всѣ́хъ бозѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ си́хъ, и҆̀хже и҆скорени́ша ѻ҆тцы̀ моѝ; є҆да̀ возмого́ша и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀, и҆ ка́кѡ мо́жетъ бг҃ъ ва́шъ и҆зба́вити ва́съ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀; |
|
15
|
15
|
| νῦν οὖν μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας καὶ μὴ πεποιθέναι ὑμᾶς ποιείτω κατὰ ταῦτα, καὶ μὴ πιστεύετε αὐτῷ· ὅτι οὐ μὴ δύνηται ὁ Θεὸς παντὸς ἔθνους καὶ βασιλείας τοῦ σῶσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου καὶ ἐκ χειρὸς πατέρων μου, ὅτι ὁ Θεὸς ὑμῶν οὐ μὴ σώσει ὑμᾶς ἐκ χειρός μου. | нн҃ѣ оу҆̀бо да не прельща́етъ ва́съ є҆зекі́а и҆ да не твори́тъ ва́съ оу҆пова́ти по семꙋ̀, и҆ не вѣ́рꙋйте є҆мꙋ̀: а҆́ще бо ни є҆ди́нъ бо́гъ всѧ́кагѡ ꙗ҆зы́ка и҆ ца́рства возмо́же и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀ и҆ ѿ рꙋкꙋ̀ ѻ҆тє́цъ мои́хъ, то̀ нижѐ бг҃ъ ва́шъ возмо́жетъ и҆зба́вити ва́съ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔτι ἐλάλησαν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Κύριον Θεὸν καὶ ἐπὶ ᾿Εζεκίαν παῖδα αὐτοῦ. | И҆ и҆́на (мнѡ́га) глаго́лаша рабѝ є҆гѡ̀ проти́вꙋ гдⷭ҇а бг҃а и҆ проти́вꙋ є҆зекі́и раба̀ є҆гѡ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ βιβλίον ἔγραψεν ὀνειδίζειν τὸν Κύριον Θεὸν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε περὶ αὐτοῦ λέγων· ὡς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς οὐκ ἐξείλαντο λαοὺς αὐτῶν ἐκ χειρος μου, οὕτως οὐ μὴ ἐξέληται ὁ Θεὸς ᾿Εζεκίου λαὸν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, | И҆ посла̑нїѧ написа̀ поноша́ѧ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, и҆ речѐ на́нь, глаго́лѧ: ꙗ҆́коже бо́зи ꙗ҆зы̑къ землѝ не мого́ша и҆зба́вити люді́й свои́хъ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀, та́кѡ нижѐ бг҃ъ є҆зекі́инъ и҆зба́витъ лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ ἐπὶ τὸν λαὸν ῾Ιερουσαλὴμ τὸν ἐπὶ τοῦ τείχους, τοῦ φοβῆσαι αὐτοὺς καὶ κατασπάσαι, ὅπως προκαταλάβωνται τὴν πόλιν. | И҆ возопѝ во́племъ вели́кимъ ѧ҆зы́комъ і҆ꙋде́йскимъ къ лю́демъ, и҆̀же сѣдѧ́хꙋ на стѣна́хъ і҆ерⷭ҇ли́млихъ, да оу҆́страши́тъ и҆̀хъ и҆ оу҆жаси́тъ, и҆ во́зметъ гра́дъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐλάλησεν ἐπὶ Θεὸν ῾Ιερουσαλήμ, ὡς καὶ ἐπὶ θεοὺς λαῶν τῆς γῆς, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. | и҆ глаго́ла на бг҃а і҆ерⷭ҇ли́млѧ, ꙗ҆́коже и҆ на богѡ́въ люді́й землѝ, дѣла̀ рꙋ́къ человѣ́ческихъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ προσηύξατο ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς ὁ προφήτης περὶ τούτων καὶ ἐβόησαν εἰς τὸν οὐρανόν. | И҆ помоли́сѧ є҆зекі́а ца́рь и҆ и҆са́їа сы́нъ а҆мѡ́совъ прⷪ҇ро́къ ѡ҆ си́хъ, и҆ возопи́ша на нб҃о. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἄγγελον, καὶ ἐξέτριψε πάντα δυνατὸν πολεμιστὴν καὶ ἄρχοντα καὶ στρατηγὸν ἐν τῇπαρεμβολῇ βασιλέως ᾿Ασσούρ, καὶ ἀπέστρεψε μετὰ αἰσχύνης προσώπου εἰς τὴν γῆν ἑαυτοῦ. καὶ ἦλθεν εἰς οἶκον Θεοῦ αὐτοῦ, καὶ τῶν ἐξελθόντων ἐκ κοιλίας αὐτοῦ κατέβαλον αὐτὸν ἐν ρομφαίᾳ. | И҆ посла̀ гдⷭ҇ь а҆́гг҃ла, и҆ поразѝ всѣ́хъ мꙋже́й хра́брыхъ и҆ бра́нникѡвъ, и҆ нача́лникѡвъ и҆ воево́дъ въ полцѣ́хъ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: и҆ возвратѝ лицѐ є҆гѡ̀ со стыдо́мъ на зе́млю є҆гѡ̀, и҆ прїи́де въ до́мъ бо́га своегѡ̀, и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆зше́дшїи и҆з̾ чре́ва є҆гѡ̀ погꙋби́ша є҆го̀ мече́мъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν ᾿Εζεκίαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρὸς Σενναχηρὶμ βασιλέως ᾿Ασσοὺρ καὶ ἐκ χειρὸς πάντων καὶ κατέπαυσεν αὐτοὺς κυκλόθεν. | И҆ сп҃сѐ гдⷭ҇ь є҆зекі́ю и҆ ѡ҆бита́ющихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ѿ рꙋкѝ сеннахирі́ма царѧ̀ а҆ссѷрі́йска и҆ ѿ рꙋкꙋ̀ всѣ́хъ, и҆ подадѐ и҆̀мъ поко́й ѡ҆́крестъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ πολλοὶ ἔφερον δῶρα τῷ Κυρίῳ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δόματα τῷ ᾿Εζεκίᾳ βασιλεῖ ᾿Ιούδα, καὶ ὑπερήρθη κατ’ ὀφθαλμοὺς πάντων τῶν ἐθνῶν μετὰ ταῦτα. | И҆ мно́зи приноша́хꙋ да́ры гдⷭ҇ꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ даѧ̑нїѧ є҆зекі́и царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, и҆ возвы́шенъ бы́сть пред̾ ѻ҆чесы̀ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ по си́хъ. |
|
24
|
24
|
| ᾿Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἠρρώστησεν ᾿Εζεκίας ἕως θανάτου· καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῷ, καὶ σημεῖον ἔδωκεν αὐτῷ. | Во дне́хъ ѻ҆́ныхъ разболѣ́сѧ є҆зекі́а да́же до сме́рти и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ: и҆ оу҆слы́ша є҆го̀ и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ зна́менїе. |
|
25
|
25
|
| καὶ οὐ κατὰ τὸ ἀνταπόδομα, ὃ ἔδωκεν αὐτῷ ἀνταπέδωκεν ᾿Εζεκίας, ἀλλὰ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν ὀργὴ καὶ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ не по воздаѧ́нїю, є҆́же дадѐ є҆мꙋ̀, воздадѐ є҆зекі́а, но вознесе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀, и҆ бы́сть на него̀ гнѣ́въ и҆ на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐταπεινώθη ᾿Εζεκίας ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς καρδίας αὐτοῦ αὐτὸς καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἐπ’ αὐτοὺς ὀργὴ Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Εζεκίου. | И҆ смири́сѧ є҆зекі́а ѿ высоты̀ се́рдца своегѡ̀ са́мъ и҆ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ не прїи́де на ни́хъ гнѣ́въ гдⷭ҇ень во дни̑ є҆зекі̑ины. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐγένετο τῷ ᾿Εζεκίᾳ πλοῦτος καὶ δόξα πολλὴ σφόδρα, καὶ θησαυροὺς ἐποίησεν αὐτῷ ἀργυρίου καὶ χρυσίου καὶ τοῦ λίθου τοῦ τιμίου καὶ εἰς τὰ ἀρώματα καὶ ὁπλοθήκας καὶ εἰς σκεύη ἐπιθυμητὰ | И҆ бы́сть є҆зекі́еви бога́тство и҆ сла́ва мно́га ѕѣлѡ̀: и҆ сокрѡ́вища себѣ̀ собра̀ сребра̀ и҆ зла́та и҆ ка́менїѧ честна́гѡ, и҆ а҆рѡма́ты, и҆ ѻ҆рꙋ́жїѧ храни̑лницы, и҆ сосꙋ́ды драгоцѣ̑нны, |
|
28
|
28
|
| καὶ πόλεις εἰς τὰ γεννήματα τοῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ κώμας καὶ φάτνας παντὸς κτήνους καὶ μάνδρας εἰς τὰ ποίμνια | и҆ жи̑тницы жи̑тъ, пшени́цы и҆ вїна̀ и҆ є҆ле́а, и҆ се́ла, и҆ ꙗ҆́сли всѧ́комꙋ скотꙋ̀, и҆ ѡ҆гра̑ды стадѡ́мъ, |
|
29
|
29
|
| καὶ πόλεις, ἃς ᾠκοδόμησεν αὐτῷ, καὶ ἀποσκευὴν προβάτων καὶ βοῶν εἰς πλῆθος, ὅτι ἔδωκεν αὐτῷ Κύριος ἀποσκευὴν πολλὴν σφόδρα. | и҆ гра́ды, ꙗ҆̀же созда̀ себѣ̀, и҆ строє́нїѧ ѻ҆вца́мъ и҆ волѡ́мъ мно́жество: занѐ дадѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь собра̑нїѧ мнѡ́га ѕѣлѡ̀. |
|
30
|
30
|
| αὐτὸς ᾿Εζεκίας ἐνέφραξε τὴν ἔξοδον τοῦ ὕδατος Γιὼν τὸ ἄνω καὶ κατηύθυνεν αὐτὰ κάτω πρὸς λίβα τῆς πόλεως Δαυίδ· καὶ εὐωδώθη ᾿Εζεκίας ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. | То́й є҆зекі́а заградѝ и҆схо́дъ воды̀ геѡ́на вы́шнѧгѡ и҆ проведѐ ю҆̀ въ ни́зъ къ полꙋ́дню гра́да даві́дова. И҆ преꙋспѣ̀ є҆зекі́а во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ свои́хъ. |
|
31
|
31
|
| καὶ οὕτως τοῖς πρεσβευταῖς τῶν ἀρχόντων ἀπὸ Βαβυλῶνος τοῖς ἀποσταλεῖσι πρὸς αὐτὸν πυθέσθαι παρ’ αὐτοῦ τό τέρας, ὃ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς, ἐγκατέλιπεν αὐτὸν Κύριος τοῦ πειράσαι αὐτόν, εἰδέναι τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. | И҆ та́кѡ послѡ́мъ кнѧзе́й ѿ вавѷлѡ́на, и҆̀же по́слани бѧ́хꙋ къ немꙋ̀, да вопро́сѧтъ є҆го̀ ѡ҆ чꙋдесѝ, є҆́же слꙋчи́сѧ на землѝ, ѡ҆ста́ви є҆го̀ гдⷭ҇ь, да и҆скꙋ́ситъ є҆го̀ оу҆вѣ́дати, ꙗ҆̀же въ се́рдцы є҆гѡ̀. |
|
32
|
32
|
| καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Εζεκίου καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἰδοὺ γέγραπται ἐν τῇ προφητείᾳ ῾Ησαΐου υἱοῦ ᾿Αμὼς τοῦ προφήτου καὶ ἐπὶ βιβλίου βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ. | Прѡ́чаѧ же слове́съ є҆зекі́иныхъ, и҆ щедрѡ́ты є҆гѡ̀, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть въ прⷪ҇ро́чествѣ и҆са́їи прⷪ҇ро́ка сы́на а҆мѡ́сова и҆ въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃левыхъ. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐκοιμήθη ᾿Εζεκίας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν ἀναβάσει τάφων υἱῶν Δαυίδ, καὶ δόξαν καὶ τιμὴν ἔδωκαν αὐτῷ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἐβασίλευσε Μανασσῆς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе є҆зекі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ на восхо́дѣхъ гробѡ́въ сынѡ́въ даві́довыхъ: и҆ сла́вꙋ и҆ че́сть да́ша є҆мꙋ̀ въ сме́рти є҆гѡ̀ ве́сь і҆ꙋ́да и҆ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆ воцари́сѧ манассі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.