|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ βασίλισσα Σαβὰ ἤκουσε τὸ ὄνομα Σαλωμὼν καὶ ἦλθε τοῦ πειράσαι Σαλωμὼν ἐν αἰνίγμασιν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν δυνάμει βαρείᾳ σφόδρα καὶ κάμηλοι αἴρουσαι ἀρώματα εἰς πλῆθος καὶ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον καὶ ἦλθε πρὸς Σαλωμὼν καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν πάντα, ὅσα ἦν ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῆς. | Цари́ца же са́вска оу҆слы́ша и҆́мѧ соломѡ́ново и҆ прїи́де и҆скꙋси́ти є҆го̀ гада́ньми во і҆ерⷭ҇ли́мѣ съ си́лою тѧ́жкою ѕѣлѡ̀: и҆ велблю́ды носѧ́щїи а҆рѡма́ты и҆ зла́та мно́жество и҆ ка́менїѧ драга́гѡ: и҆ прїи́де къ соломѡ́нꙋ и҆ глаго́ла є҆мꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка бѣ́ша въ се́рдцы є҆ѧ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἀνήγγειλεν αὐτῇ Σαλωμὼν πάντας τοὺς λόγους αὐτῆς καὶ οὐ παρῆλθε λόγος ἀπὸ Σαλωμών, ὃν οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῇ. | И҆ возвѣстѝ є҆́й соломѡ́нъ всѧ̑ словеса̀ є҆ѧ̀, и҆ не пре́йде сло́во, є҆гѡ́же бы не возвѣсти́лъ є҆́й. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶδε βασίλισσα Σαβὰ τὴν σοφίαν Σαλωμὼν καὶ τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησε, | И҆ ви́дѣ цари́ца са́вска премꙋ́дрость соломѡ́ню, и҆ до́мъ є҆го́же созда̀, |
|
4
|
4
|
| καὶ τὰ βρώματα τῶν τραπεζῶν καὶ καθέδραν παίδων αὐτοῦ καὶ στάσιν λειτουργῶν αὐτοῦ καὶ ἱματισμὸν αὐτῶν καὶ οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ στολισμὸν αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα, ἃ ἀνέφερεν ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐξ ἑαυτῆς ἐγένετο. | И҆ ꙗ҆́ди столѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ сѣда̑лища рабѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ состоѧ́нїе слꙋже́бникѡвъ є҆гѡ̀ и҆ ри̑зы и҆́хъ, и҆ вїночє́рпчїѧ є҆гѡ̀ и҆ оу҆краше́нїе и҆́хъ, и҆ всесожжє́нїѧ, ꙗ҆̀же жрѧ́ше въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ внѣ̀ себє̀ бы́сть. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· ἀληθινὸς ὁ λόγος, ὃν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου περὶ τῶν λόγων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου, | Рече́ же ко царю̀: и҆́стинно є҆́сть сло́во, є҆́же слы́шахъ въ землѝ мое́й ѡ҆ словесѣ́хъ твои́хъ и҆ ѡ҆ премꙋ́дрости твое́й: |
|
6
|
6
|
| καὶ οὐκ ἐπίστευσα τοῖς λόγοις, ἕως οὗ ἦλθον καὶ εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἀπηγγέλη μοι ἥμισυ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας σου, προσέθηκας ἐπὶ τὴν ἀκοήν, ἣν ἤκουσα. | и҆ не вѣ́ровахъ словесе́мъ и҆́хъ, до́ндеже прїидо́хъ, и҆ ви́дѣста ѻ҆́чи моѝ, и҆ сѐ, не возвѣсти́ша мнѣ̀ полови́ны мно́жества премꙋ́дрости твоеѧ̀: приложи́лъ є҆сѝ ко слы́шанїю ꙗ҆̀же слы́шахъ: |
|
7
|
7
|
| μακάριοι οἱ ἄνδρες σου, μακάριοι οἱ παῖδες οὗτοι οἱ παρεστηκότες σοι διαπαντὸς καὶ ἀκούοντες τὴν σοφίαν σου· | блаже́ни мꙋ́жїе твоѝ и҆ блаже́ни рабѝ твоѝ сі́и, и҆̀же предстоѧ́тъ пред̾ тобо́ю на всѧ́ко вре́мѧ и҆ слы́шатъ премꙋ́дрость твою̀: |
|
8
|
8
|
| ἔστω Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογημένος, ὃς ἠθέλησεν ἐν σοὶ τοῦ δοῦναί σε ἐπὶ θρόνον αὐτοῦ εἰς βασιλέα Κυρίῳ Θεῷ σου· ἐν τῷ ἀγαπῆσαι Κύριον τὸν Θεόν σου τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ στῆσαι αὐτὸν εἰς αἰῶνα καὶ ἔδωκέ σε ἐπ’ αὐτοὺς εἰς βασιλέα τοῦ ποιῆσαι κρίμα καὶ δικαιοσύνην. | да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й блгⷭ҇ве́нъ, и҆̀же бл҃говолѝ въ тебѣ̀, є҆́же да́ти тѧ̀ на престо́лъ сво́й царѧ̀ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀: занѐ возлюбѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й і҆и҃лѧ, є҆́же оу҆тверди́ти є҆го̀ во вѣ́къ, и҆ поста́ви тѧ̀ над̾ ни́ми царѧ̀, да сотвори́ши сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔδωκε τῷ βασιλεῖ ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἀρώματα εἰς πλῆθος πολὺ καὶ λίθον τίμιον· καὶ οὐκ ἦν κατὰ τὰ ἀρώματα ἐκεῖνα, ἃ ἔδωκε βασίλισσα Σαβὰ τῷ βασιλεῖ Σαλωμών.( | Даде́ же царю̀ сто̀ два́десѧть тала̑нтъ зла̑та и҆ а҆рѡма́ты мнѡ́ги ѕѣлѡ̀ и҆ ка́менїе драго́е, и҆ не бы́ша а҆рѡма́ты такѡвы́ ꙗ҆́кѡ сїѧ̑, ꙗ҆́же дадѐ цари́ца са́вска царю̀ соломѡ́нꙋ. |
|
10
|
10
|
| καὶ οἱ παῖδες Σαλωμὼν καὶ οἱ παῖδες Χιρὰμ ἔφερον χρυσίον τῷ Σαλωμὼν ἐκ Σουφὶρ καὶ ξύλα πεύκινα καὶ λίθον τίμιον· | Но и҆ рабѝ хїра́мѡвы съ рабы̑ соломѡ́ними приноша́хꙋ зла́то соломѡ́нꙋ драго́е. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς τὰ ξύλα τὰ πεύκινα ἀναβάσεις τῷ οἴκῳ Κυρίου καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ κιθάρας καὶ νάβλας τοῖς ᾠδοῖς, καὶ οὐκ ὤφθησαν τοιαῦτα ἔμπροσθεν ἐν γῇ ᾿Ιούδα). | И҆ сотворѝ соломѡ́нъ ца́рь ѿ дре́въ пе́ѵговыхъ степє́ни въ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ въ до́мъ царе́въ, и҆ гꙋ́сли и҆ ѱалти̑ри пѣ́сней, и҆ никогда́же ви̑дѣна бы́ша въ землѝ і҆ꙋ́динѣ пре́жде такѡа́ѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἔδωκε τῇ βασιλίσσῃ Σαβὰ πάντα τὰ θελήματα αὐτῆς, ἃ ᾔτησεν, ἐκτὸς πάντων, ὧν ἤνεγκε τῷ βασιλεῖ Σαλωμών· καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς. | Ца́рь же соломѡ́нъ дадѐ ца́рицѣ са́встѣй всѧ̑ по жела́нїю є҆ѧ̀, и҆́хже проси́ла, кромѣ̀ всѣ́хъ ꙗ҆̀же принесѐ царю̀ соломѡ́нꙋ, и҆ возврати́сѧ въ зе́млю свою̀. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἦν ὁ σταθμὸς τοῦ χρυσίου τοῦ ἐνεχθέντος τῷ Σαλωμὼν ἐν ἐνιαυτῷ ἑνὶ ἑξακόσια ἑξηκονταὲξ τάλαντα χρυσίου, | Бѣ́ же вѣ́съ зла́та приноси́магѡ къ соломѡ́нꙋ на всѧ́ко лѣ́то ше́сть сѡ́тъ шестьдесѧ́тъ ше́сть тала̑нтъ зла́та, |
|
14
|
14
|
| πλὴν τῶν ἀνδρῶν τῶν ὑποτεταγμένων καὶ τῶν ἐμπορευομένων, ὧν ἔφερον, καὶ πάντων τῶν βασιλέων τῆς ᾿Αραβίας καὶ σατραπῶν τῆς γῆς, πάντες ἔφερον χρυσίον καὶ ἀργύριον τῷ βασιλεῖ Σαλωμών. | кромѣ̀ мꙋже́й по́дданныхъ и҆ кꙋпцѡ́въ, и҆̀же приноша́хꙋ, и҆ всѣ́хъ царе́й а҆ра́вскихъ и҆ вла́стелей землѝ, и҆̀же всѝ приноша́хꙋ зла́то и҆ сребро̀ царю̀ соломѡ́нꙋ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν διακοσίους θυρεοὺς χρυσοῦς ἐλατούς, ἑξακόσιοι χρυσοῖ καθαροὶ ἐπῆσαν ἐπὶ τὸν ἕνα θυρεόν· | Сотворѝ оу҆́бѡ ца́рь соломѡ́нъ двѣ́сти щитѡ́въ златы́хъ тѧ́гненыхъ, ше́сть сѡ́тъ златни̑къ чи́стыхъ бѧ́хꙋ во є҆ди́нѣмъ щитѣ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ τριακοσίας ἀσπίδας ἐλατὰς χρυσᾶς, τριακοσίων χρυσῶν ἀνεφέρετο ἐπὶ τὴν ἀσπίδα ἑκάστην· καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ὁ βασιλεὺς ἐν οἴκῳ δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου. | и҆ три́ста щитѡ́въ златы́хъ тѧ́гненыхъ, по три́ста златни̑къ бѧ́ше во є҆ди́нѣмъ ко́емждо щитѣ̀, и҆ положѝ ѧ҆̀ ца́рь въ домꙋ̀ дре́ва лїва́нова. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς θρόνον ἐλεφαντίνων ὀδόντων μέγαν καὶ κατεχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ δοκίμῳ· | Сотвори́ же ца́рь престо́лъ ѿ слоно́выхъ зꙋбѡ́въ вели́къ, и҆ позлатѝ є҆го̀ зла́томъ чи́стымъ, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἓξ ἀναβαθμοὶ τῷ θρόνῳ ἐνδεδεμένοι χρυσίῳ καὶ ἀγκῶνες ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντες ἑστηκότες παρὰ τοὺς ἀγκῶνας, | и҆ ше́сть степе́нїй оу҆ престо́ла позлаще́ни зла́томъ, и҆ мы̑шчицы двѣ̀ тꙋ́дꙋ и҆ сю́дꙋ над̾ престо́ломъ сѣда́лища, и҆ два̀ льва̑ стѡѧ́ща бли́з̾ мы́шчцей, |
|
19
|
19
|
| καὶ δώδεκα λέοντες ἑστηκότες ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἓξ ἀναβαθμῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν· οὐκ ἐγενήθη οὕτως ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ. | и҆ двана́десѧть львѡ́въ стоѧ́щихъ та́мѡ на шестѝ степе́нехъ ѿ ѻ҆бои́хъ стра́нъ: и҆ не бы́сть тако́въ престо́лъ во всѧ́цѣмъ ца́рствѣ. |
|
20
|
20
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ βασιλέως Σαλωμὼν χρυσίου, καὶ πάντα τὰ σκεύη οἴκου δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου χρυσίῳ κατειλημμένα, οὐκ ἦν ἀργύριον λογιζόμενον ἐν ἡμέραις Σαλωμὼν εἰς οὐθέν· | Вси́ же сосꙋ́ди царѧ̀ соломѡ́на бѧ́хꙋ зла̑ты, и҆ всѝ сосꙋ́ди до́мꙋ дꙋбра́вы лїва́нскїѧ зла́томъ ѡ҆крꙋжє́ны, сребро́ бо во дне́хъ соломѡ́нихъ ни во что̀ вмѣнѧ́шесѧ: |
|
21
|
21
|
| ὅτι ναῦς τῷ βασιλεῖ ἐπορεύετο εἰς Θαρσεῖς μετὰ τῶν παίδων Χιράμ, ἅπαξ διὰ τριῶν ἐτῶν ἤρχετο πλοῖα ἐκ Θαρσεῖς τῷ βασιλεῖ γέμοντα χρυσίου καὶ ἀργυρίου καὶ ὀδόντων ἐλεφαντίνων καὶ πιθήκων. | занѐ кора́бль царе́въ хожда́ше въ ѳарсі́съ съ рабы̑ хїра́мовыми, є҆ди́ницею въ лѣ̑та трѝ прихожда́ше кора́бль ѿ ѳарсі́са ко царю̀, по́лнъ зла́та и҆ сребра̀ и҆ зꙋбѡ́въ слоно́выхъ и҆ ѻ҆без̾ѧнъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐμεγαλύνθη Σαλωμὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς καὶ πλούτῳ καὶ σοφίᾳ. | И҆ возвели́чисѧ соломѡ́нъ па́че всѣ́хъ царе́й земны́хъ бога́тствомъ и҆ мꙋ́дростїю. |
|
23
|
23
|
| καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον Σαλωμὼν ἀκοῦσαι τῆς σοφίας αὐτοῦ, ἧς ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. | Вси́ же ца́рїе зе́мстїи жела́хꙋ ви́дѣти лицѐ соломѡ́не и҆ слы́шати премꙋ́дрость є҆гѡ̀, ю҆́же дадѐ бг҃ъ въ се́рдце є҆гѡ̀: |
|
24
|
24
|
| καὶ αὐτοὶ ἔφερον ἕκαστος τὰ δῶρα αὐτοῦ, σκεύη ἀργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, στακτὴν καὶ ἡδύσματα, ἵππους καὶ ἡμιόνους, τὸ κατ’ ἐνιαυτὸν ἐνιαυτόν. | и҆ приноша́хꙋ є҆мꙋ̀ кі́йждо да́ры своѧ̑, сосꙋ́ды срє́брѧны и҆ зла̑ты, и҆ ѡ҆дѣѧ́нїѧ и҆ ста́ктꙋ, и҆ сла́дѡсти, ко́ни и҆ мскѝ, на всѧ́кое лѣ́то. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τέσσαρες χιλιάδες θήλειαι ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων, καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν πόλεσι τῶν ἁρμάτων καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ бѧ́хꙋ царю̀ соломѡ́нꙋ четы́редесѧть ты́сѧщъ кобыли́цъ къ колєсни́цы и҆ двана́десѧть ты́сѧщъ кѡ́нникъ, и҆ поста́ви и҆̀хъ во градѣ́хъ колесни́чныхъ и҆ со царе́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἦν ἡγούμενος πάντων τῶν βασιλέων ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. | И҆ бы́ть во́ждь всѣ́хъ царе́й ѿ рѣкѝ (є҆ѵфра́та) да́же до землѝ и҆ноплемє́нникъ и҆ да́же до предѣ̑лъ є҆гѵ́петскихъ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς λίθους καὶ τὰς κέδρους ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος. | И҆ дадѐ ца́рь зла́то и҆ сребро̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ꙗ҆́кѡ ка́менїе, и҆ ке́дры ꙗ҆́кѡ черни́чїе, є҆́же (ражда́етсѧ) въ полѧ́хъ мно́жество. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἡ ἔξοδος τῶν ἵππων ἐξ Αἰγύπτου τῷ Σαλωμὼν καὶ ἐκ πάσης τῆς γῆς. | И҆ приводѧ́хꙋ ко́ни соломѡ́нꙋ ѿ є҆гѵ́пта и҆ ѿ всеѧ̀ землѝ. |
|
29
|
29
|
| Καὶ οἱ κατάλοιποι λόγοι Σαλωμὼν οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι ἰδοὺ οὗτοι γεγραμμένοι ἐπὶ τῶν λόγων Νάθαν τοῦ προφήτου καὶ ἐπὶ τῶν λόγων ᾿Αχιὰ τοῦ Σηλωνίτου καὶ ἐν ταῖς ὁράσεσιν ᾿Ιωὴλ τοῦ ὁρῶντος περὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ. | И҆ прѡ́чаѧ словеса̀ соломѡ̑нѧ пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, сѐ, сїѧ̑ пи̑сана сꙋ́ть въ словесѣ́хъ наѳа́на прⷪ҇ро́ка и҆ въ словесѣ́хъ а҆хі́и силѡні́ты и҆ въ видѣ́нїихъ і҆ѡи́лѧ ви́дѧщагѡ, проти́вꙋ і҆еровоа́ма сы́на нава́това. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐβασίλευσε Σαλωμὼν ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη. | И҆ ца́рствова соломѡ́нъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ над̾ всѣ́мъ і҆и҃лемъ четы́редесѧть лѣ́тъ. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐκοιμήθη Σαλωμών, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσε Ροβοὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе соломѡ́нъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́да ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀. И҆ воцари́сѧ ровоа́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.