|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν προσευχόμενος, καὶ τὸ πῦρ κατέβη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, καὶ δόξα Κυρίου ἔπλησε τὸν οἶκον. | И҆ є҆гда̀ совершѝ соломѡ́нъ молѧ́сѧ, и҆ ѻ҆́гнь сни́де съ небесѐ и҆ поѧдѐ всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы и҆ сла́ва гдⷭ҇нѧ и҆спо́лни до́мъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅτι ἔπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον. | и҆ не можа́хꙋ свѧще́нницы вни́ти въ хра́мъ гдⷭ҇нь во вре́мѧ ѻ҆́но, ꙗ҆́кѡ и҆спо́лни сла́ва гдⷭ҇нѧ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
3
|
3
|
| καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἑώρων καταβαῖνον τὸ πῦρ, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ τὸν οἶκον, καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ τὸ λιθόστρωτον καὶ προσεκύνησαν καὶ ᾔνουν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. | И҆ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы ви́дѧхꙋ сходѧ́щь ѻ҆́гнь и҆ сла́вꙋ гдⷭ҇ню на до́мъ, и҆ падо́ша ни́цъ на зе́млю на помо́стъ по́стланъ ка́менїемъ, и҆ поклони́шасѧ, и҆ восхвали́ша гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ, ꙗ҆́кѡ во вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς θύοντες θύματα ἔναντι Κυρίου. | Ца́рь же и҆ всѝ лю́дїе пожро́ша жє́ртвы пред̾ гдⷭ҇емъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐθυσίασεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὴν θυσίαν μόσχων εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδας καὶ βοσκημάτων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐνεκαίνισε τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαός. | И҆ пожрѐ ца́рь соломѡ́нъ же́ртвꙋ волѡ́въ два́десѧть и҆ двѣ̀ ты́сѧщы, ѻ҆ве́цъ сто̀ и҆ два́десѧть ты́сѧщъ, и҆ ѡ҆свѧтѝ до́мъ бж҃їй ца́рь и҆ всѝ лю́дїе. |
|
6
|
6
|
| καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν ἑστηκότες, καὶ οἱ Λευῖται ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν Κυρίου τοῦ Δαυὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξομολογεῖσθαι ἔναντι Κυρίου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ἐν ὕμνοις Δαυὶδ διὰ χειρὸς αὐτῶν, καὶ οἱ ἱερεῖς σαλπίζοντες ταῖς σάλπιγξιν ἐναντίον αὐτῶν, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἑστηκώς. | Свѧще́нницы же стоѧ́хꙋ на стра́жахъ свои́хъ, и҆ леѵі́ти во ѻ҆рга́ны поѧ́хꙋ пѣ̑сни гдⷭ҇ни, ꙗ҆̀же сотворѝ даві́дъ ца́рь къ похвале́нїю гдⷭ҇а: (ꙗ҆́кѡ бл҃гъ,) ꙗ҆́кѡ во вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀, пѣ̑сни даві́дѡвы (пою́ще) рꙋка́ми свои́ми: и҆ свѧще́нницы поѧ́хꙋ трꙋба́ми пред̾ ни́ми, и҆ ве́сь і҆и҃ль стоѧ́ше. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἡγίασε Σαλωμὼν τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τῆς ἐν οἴκῳ Κυρίου, ὅτι ἐποίησεν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα τῶν σωτηρίων, ὅτι τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν, ὃ ἐποίησε Σαλωμών, οὐκ ἐξεποίει δέξασθαι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ μαναὰ καὶ τὰ στέατα. | Ѡ҆свѧти́ же соломѡ́нъ сре́днее двора̀, и҆́же пред̾ це́рковїю гдⷭ҇нею, принесе́ бо тꙋ̀ всесожжє́нїѧ и҆ тꙋ́ки ми́рныхъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆лта́рь мѣ́дѧнъ, є҆го́же сотворѝ соломѡ́нъ, не можа́ше вмѣсти́ти всесожже́нїй и҆ же́ртвъ и҆ тꙋ́кѡвъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν ἑορτὴν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ, ἐκκλησία μεγάλη σφόδρα ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ καὶ ἕως χειμάρρου Αἰγύπτου. | И҆ сотворѝ соломѡ́нъ пра́здникъ во вре́мѧ ѻ҆́но се́дмь дні́й, и҆ ве́сь і҆и҃ль съ ни́мъ, собра́нїе вели́ко ѕѣлѡ̀ ѿ вхо́да во є҆ма́ѳъ да́же до пото́ка є҆гѵ́петска: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἐξόδιον, ὅτι ἐγκαινισμὸν τοῦ θυσιαστηρίου ἐποίησεν ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτήν. | сотвори́ же въ де́нь ѻ҆смы́й торжество̀, поне́же ѡ҆свѧще́нїю ѻ҆лтарѧ̀ сотворѝ се́дмь дні́й пра́здникъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου ἀπέστειλε τὸν λαὸν εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν εὐφραινομένους καὶ ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησε Κύριος τῷ Δαυίδ, καὶ τῷ Σαλωμῶντι καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ. | И҆ въ де́нь два́десѧть тре́тїй мцⷭ҇а седма́гѡ ѿпꙋстѝ люді́й въ жили́ще и҆́хъ веселѧ́щихсѧ и҆ ра́дꙋющихсѧ ѡ҆ бл҃ги́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ гдⷭ҇ь даві́дꙋ и҆ соломѡ́нꙋ и҆ і҆и҃лю лю́демъ свои̑мъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ συνετέλεσε Σαλωμὼν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως· καὶ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ἐν τῇ ψυχῇ Σαλωμὼν τοῦ ποιῆσαι ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, εὐωδώθη. | И҆ совершѝ соломѡ́нъ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ до́мъ царе́въ: и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка восхотѣ̀ въ се́рдцы свое́мъ соломѡ́нъ твори́ти въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ въ домꙋ̀ свое́мъ, благопоспѣши́сѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ ἐξελεξάμην ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ἐμαυτῷ εἰς οἶκον θυσίας. | И҆ ꙗ҆ви́сѧ гдⷭ҇ь соломѡ́нꙋ но́щїю и҆ речѐ є҆мꙋ̀: оу҆слы́шахъ моле́нїе твоѐ и҆ и҆збра́хъ мѣ́сто сїѐ мнѣ̀ въ до́мъ же́ртвы: |
|
13
|
13
|
| ἐὰν συσχῶ τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γένηται ὑετός, καὶ ἐὰν ἐντείλωμαι τῇ ἀκρίδι καταφαγεῖν τὸ ξύλον, καὶ ἐὰν ἀποστείλω θάνατον ἐν τῷ λαῷ μου, | а҆́ще заключꙋ̀ не́бо, и҆ до́ждь не и҆злїе́тсѧ, и҆ а҆́ще повелю̀ прꙋгѡ́мъ поѧ́сти дре́во, и҆ а҆́ще послю̀ гꙋби́телство на лю́ди моѧ̑, |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐὰν ἐντραπῇ ὁ λαός μου ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, καὶ προσεύξωνται καὶ ζητήσωσι τὸ πρόσωπόν μου καὶ ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ ἐγὼ εἰσακούσομαι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν καὶ ἰάσομαι τὴν γῆν αὐτῶν. | и҆ а҆́ще посра́млени бꙋ́дꙋтъ лю́дїе моѝ, на ни́хже при́звано є҆́сть и҆́мѧ моѐ, и҆ помо́лѧтсѧ, и҆ взы́щꙋтъ лица̀ моегѡ̀, и҆ ѿвратѧ́тсѧ ѿ пꙋті́й свои́хъ ѕлы́хъ: и҆ а҆́зъ оу҆слы́шꙋ съ нб҃сѐ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́дꙋ грѣхѡ́мъ и҆́хъ, и҆ и҆зцѣлю̀ зе́млю и҆́хъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ νῦν οἱ ὀφθαλμοί μου ἔσονται ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά μου ἐπήκοα τῇ προσευχῇ τοῦ τόπου τούτου. | и҆ нн҃ѣ ѻ҆́чи моѝ бꙋ́дꙋтъ ѿвє́рстѣ, и҆ оу҆́ши моѝ послꙋ̑шнѣ къ моле́нїю мѣ́ста сегѡ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ νῦν ἐξελεξάμην καὶ ἡγίακα τὸν οἶκον τοῦτον τοῦ εἶναι ὄνομά μου ἐκεῖ ἕως αἰῶνος, καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου καὶ ἡ καρδία μου ἐκεῖ πάσας τὰς ἡμέρας. | и҆ нн҃ѣ и҆збра́хъ и҆ ѡ҆ст҃и́хъ до́мъ се́й, да бꙋ́детъ на моѐ тꙋ̀ да́же до вѣ́ка, и҆ бꙋ́дꙋтъ ѻ҆́чи моѝ и҆ се́рдце моѐ тꙋ̀ всѧ̑ дни̑: |
|
17
|
17
|
| καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐναντίον μου ὡς Δαυὶδ ὁ πατήρ σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ἃ ἐνετειλάμην σοι, καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξῃ, | ты́ же а҆́ще ходи́ти бꙋ́деши предо мно́ю, ꙗ҆́коже ходи́лъ даві́дъ ѻ҆те́цъ тво́й, и҆ сотвори́ши по всѣ̑мъ, ꙗ҆̀же повелѣ́хъ тебѣ̀, и҆ повелѣ̑нїѧ моѧ̑ и҆ сꙋдбы̑ моѧ̑ сохрани́ши: |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου, ὡς διεθέμην Δαυὶδ τῷ πατρί σου λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σοι ἡγούμενος ἀνὴρ ἐν ᾿Ισραήλ. | и҆ воздви́гнꙋ престо́лъ ца́рства твоегѡ̀, ꙗ҆́коже завѣща́хъ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ твоемꙋ̀ гл҃ѧ: не ѿи́метсѧ ѿ тебє̀ мꙋ́жъ во́ждь во і҆и҃ли: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐὰν ἀποστρέψητε ὑμεῖς καὶ ἐγκαταλίπητε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου, ἃς ἔδωκα ἐναντίον ὑμῶν, καὶ πορευθῆτε καὶ λατρεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς, | а҆́ще же ѿвратите́сѧ вы̀ и҆ ѡ҆ста́вите повелѣ̑нїѧ моѧ̑ и҆ за́пѡвѣди моѧ̑, ꙗ҆̀же преда́хъ ва́мъ, и҆ по́йдете и҆ послꙋ́жите богѡ́мъ и҆ны̑мъ и҆ покло́нитесѧ и҆̀мъ, |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐξαρῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς, καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματί μου, ἀποστρέψω ἐκ προσώπου μου καὶ δώσω αὐτὸν εἰς παραβολὴν καὶ εἰς διήγημα ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι. | и҆сто́ргнꙋ ва́съ ѿ землѝ, ю҆́же да́хъ ва́мъ: и҆ до́мъ се́й, є҆го́же ѡ҆ст҃и́хъ и҆́мени моемꙋ̀, ѿве́ргꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀ и҆ преда́мъ є҆го̀ въ при́тчꙋ и҆ въ по́вѣсть всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ ὁ οἶκος οὗτος ὁ ὑψηλός, πᾶς ὁ διαπορευόμενος αὐτὸν ἐκστήσεται καὶ ἐρεῖ· χάριν τίνος ἐποίησε Κύριος τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ; | и҆ до́мъ се́й высо́кїй (въ при́тчꙋ), всѧ́къ мимоходѧ́й є҆гѡ̀ оу҆жа́снетсѧ и҆ рече́тъ: почто̀ сотворѝ гдⷭ҇ь та́кѡ землѝ се́й и҆ до́мꙋ семꙋ̀; |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐροῦσι· διότι ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεόν τῶν πατέρων αὐτῶν τὸν ἐξαγαγόντα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἀντελάβοντο θεῶν ἑτέρων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς, διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν ἐπ’ αὐτούς πᾶσαν τὴν κακίαν ταύτην. | и҆ ѿвѣща́ютъ: ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́виша гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, и҆́же и҆зведѐ и҆̀хъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ прїѧ́ша бо́ги чꙋжды̑ѧ, и҆ поклони́шасѧ и҆̀мъ, и҆ порабо́таша и҆̀мъ, и҆ сегѡ̀ ра́ди наведѐ на ни́хъ всѧ̑ сїѧ̑ ѕла̑ѧ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.