|
Κεφάλαιο 9
|
Глава 9
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ῾Ελισαιὲ ὁ προφήτης ἐκάλεσεν ἕνα τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζῶσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ λαβὲ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου τούτου ἐν τῇ χειρί σου καὶ δεῦρο εἰς Ρεμμὼθ Γαλαάδ·
|
Єліссе́й проро́къ призва́ єди́наго от сыно́въ проро́чихъ и рече́ єму́: препоя́ши чре́сла своя́, и возми́ сосу́дъ єле́а сего́ въ ру́ку твою́, и иди́ въ рамо́ѳъ Галаа́дскій:
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἰσελεύσῃ ἐκεῖ καὶ ὄψῃ ἐκεῖ ᾿Ιοὺ υἱὸν ᾿Ιωσαφὰτ υἱοῦ Ναμεσσὶ καὶ εἰσελεύσῃ καὶ ἀναστήσεις αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εἰσάξεις αὐτὸν εἰς τὸ ταμιεῖον ἐν ταμιείῳ·
|
и вни́деши та́мо, и у́зриши та́мо іиу́а сы́на Іосафа́та сы́на намессі́єва, и вни́деши, и изведе́ши єго́ от среды́ бра́тіи єго́, и введе́ши єго́ во вну́треннюю клѣ́ть:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ λήψῃ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπιχεεῖς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἀνοίξεις τὴν θύρα καὶ φεύξῃ καὶ οὐ μενεῖς.
|
и во́змеши сосу́дъ єле́а, и возліє́ши на главу́ єго́, и рцы́: си́це глаго́летъ Госпо́дь: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ Ізра́илемъ: и отве́рзеши две́ри, и да бѣжи́ши, и да не пребу́деши та́мо.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐπορεύθη τὸ παιδάριον ὁ προφήτης εἰς Ρεμμὼθ Γαλαὰδ
|
И и́де о́трочищь проро́къ въ рамо́ѳъ Галаа́дскій:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἰσῆλθε, καὶ ἰδοὺ οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως ἐκάθηντο, καὶ εἶπε· λόγος μοι πρὸς σέ, ὁ ἄρχων. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· πρὸς τίνα ἐκ πάντων ἡμῶν; καὶ εἶπε· πρὸς σέ, ὁ ἄρχων.
|
и вни́де, и се́, кня́зи си́лы сѣдя́ху, и рече́: сло́во ми́ є́сть къ тебѣ́, о, кня́же. И рече́ іиу́й: къ кому́ от всѣ́хъ на́съ? И рече́: къ тебѣ́, кня́же.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἀνέστη καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον, καὶ ἐπέχεε τὸ ἔλαιον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ λαὸν Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ,
|
И воста́ и вни́де въ до́мъ: и возлія́ єле́й на главу́ єго́ и рече́ єму́: си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ людьми́ Госпо́дними, надъ Ізра́илемъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐξολοθρεύσεις τὸν οἶκον ᾿Αχαὰβ τοῦ κυρίου σου ἐκ προσώπου μου καὶ ἐκδικήσεις τὰ αἵματα τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν καὶ τὰ αἵματα πάντων τῶν δούλων Κυρίου ἐκ χειρὸς ᾿Ιεζάβελ
|
и да потреби́ши до́мъ Ахаа́ва господи́на твоєго́ от лица́ моєго́, и отмсти́ши кро́вь рабо́въ мои́хъ проро́ковъ и кро́вь всѣ́хъ рабо́въ Госпо́днихъ от руки́ Ієзаве́лины.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐκ χειρὸς ὅλου τοῦ οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐξολοθρεύσεις τῷ οἴκῳ ᾿Αχαὰβ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον καὶ συνεχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν ᾿Ισραήλ·
|
и от руки́ всего́ до́му Ахаа́вля, и потреби́ши от до́му Ахаа́вля моча́щагося къ стѣнѣ́, и содержа́щагося, и оста́вльшагося во Ізра́или:
|
|
9
|
9
|
|
καὶ δώσω τὸν οἶκον ᾿Αχαὰβ ὡς τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ὡς τὸν οἶκον Βαασὰ υἱοῦ ᾿Αχιά·
|
и преда́мъ до́мъ Ахаа́вль, я́коже до́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това и я́коже до́мъ Ваа́сы сы́на Ахі́ина:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ τὴν ᾿Ιεζάβελ καταφάγονται οἱ κύνες ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ θάπτων. καὶ ἤνοιξε τὴν θύραν καὶ ἔφυγε.
|
и Ієзаве́ль снѣдя́тъ пси́ въ ча́сти Ієзрає́ля, и не бу́детъ погреба́ющаго ю́. И отве́рзе две́ри и убѣжа́.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ᾿Ιοὺ ἐξῆλθε πρὸς τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἰρήνη; τί ὅτι εἰσῆλθεν ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρὸς σέ; καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς οἴδατε τὸν ἄνδρα καὶ τὴν ἀδολεσχίαν αὐτοῦ.
|
Іиу́й же изы́де ко отроко́мъ господи́на своєго́. И рѣ́ша єму́: ми́ръ ли? что́ я́ко вни́де неи́стовый се́й къ тебѣ́? И рече́ и́мъ: вы́ вѣ́сте му́жа и суєсло́віє єго́.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπον· ἄδικον· ἀπάγγειλον δὴ ἡμῖν. καὶ εἶπεν ᾿Ιοὺ πρὸς αὐτούς· οὕτω καὶ οὕτω ἐλάλησε πρός με λέγων· τάδε λέγει Κύριος· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
|
И рѣ́ша: не пра́вда, [а́ще не возвѣсти́ши?] возвѣсти́ у́бо на́мъ. И рече́ іиу́й къ ни́мъ: та́ко и та́ко рече́ ко мнѣ́, глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ Ізра́илемъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀκούσαντες ἔσπευσαν καὶ ἔλαβεν ἕκαστος τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἔθηκαν ὑποκάτω αὐτοῦ ἐπὶ τὸ γαρὲμ τῶν ἀναβαθμῶν καὶ ἐσάλπισαν ἐν κερατίνῃ καὶ εἶπαν· ἐβασίλευσεν ᾿Ιού.
|
И слы́шавше теко́ша спѣ́шно, и взя́ кі́йждо ри́зы своя́, и положи́ша подъ ни́мъ, поне́же на єди́нѣмъ от степе́ній сѣдя́ше, и воструби́ша въ ро́гъ и рѣ́ша: воцари́ся іиу́й.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ συνεστράφη ᾿Ιοὺ υἱὸς ᾿Ιωσαφὰτ υἱοῦ Ναμεσσὶ πρὸς ᾿Ιωρὰμ καὶ ᾿Ιωρὰμ αὐτὸς ἐφύλασσεν ἐν Ρεμμὼθ Γαλαάδ, αὐτὸς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας,
|
И возврати́ся іиу́й сы́нъ Іосафа́та сы́на намессі́єва ко Іора́му. Іора́мъ же са́мъ стрежа́ше въ рамо́ѳѣ Галаа́дстѣмъ и ве́сь Ізра́иль от лица́ азаи́ла царя́ сирі́йска.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Ιωρὰμ ὁ βασιλεὺς ἰατρευθῆναι ἐν ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν πληγῶν, ὧν ἔπαισαν αὐτὸν οἱ Σύριοι ἐν τῷ πολεμεῖν αὐτὸν μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας· καὶ εἶπεν ᾿Ιού· εἰ ἔστι ψυχὴ ὑμῶν μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐξελθέτω ἐκ τῆς πόλεως διαπεφευγὼς τοῦ πορευθῆναι καὶ ἀπαγγεῖλαι ἐν ᾿Ιεζράελ.
|
И возврати́ся Іора́мъ ца́рь цѣли́тися во Ієзрає́ли от я́звъ, и́миже уязви́ша єго́ Си́ряне, єгда́ бра́шеся со азаи́ломъ царе́мъ сирі́йскимъ. И рече́ іиу́й: а́ще є́сть душа́ ва́ша со мно́ю, да не изы́детъ изъ гра́да бѣгле́цъ, ити́ и возвѣсти́ти во Ієзрає́ли.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἵππευσε καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιοὺ καὶ κατέβη εἰς ᾿Ιεζράελ, ὅτι ᾿Ιωρὰμ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐθαραπεύετο ἐν τῷ ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν τοξευμάτων, ὧν κατετόξευσαν αὐτὸν οἱ ᾿Αραμὶν ἐν τῇ Ραμμὰθ ἐν τῷ πολέμῳ μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας, ὅτι αὐτὸς δυνατὸς καὶ ἀνὴρ δυνάμεως, καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα κατέβη ἰδεῖν τὸν ᾿Ιωράμ.
|
И всѣ́де на коня́, и по́йде іиу́й, и сни́де во Ієзрає́ль, я́ко Іора́мъ ца́рь Ізра́илевъ цѣля́шеся во Ієзрає́ли от стрѣля́ній, и́миже устрѣли́ша єго́ Арамі́ны въ рамо́ѳѣ на бра́ни со азаи́ломъ царе́мъ Си́рскимъ, я́ко то́й бѣ́ си́ленъ и му́жъ си́лы, и лежа́ше та́мо. И Охозі́а ца́рь Іу́динъ пріи́де ви́дѣти Іора́ма.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ὁ σκοπὸς ἀνέβη ἐπὶ τὸν πύργον ᾿Ιεζράελ καὶ εἶδε τὸν κονιορτὸν ᾿Ιοὺ ἐν τῷ παραγίνεσθαι αὐτὸν καὶ εἶπε· κονιορτὸν ἐγὼ βλέπω. καὶ εἶπεν ᾿Ιωράμ· λαβὲ ἐπιβάτην καὶ ἀπόστειλον ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ εἰπάτω, εἰ εἰρήνη.
|
И стра́жъ взы́де на сто́лпъ во Ієзрає́ли, и ви́дѣ пра́хъ іиу́євъ, єгда́ ити́ єму́ и рече́: пра́хъ а́зъ ви́жу. И рече́ Іора́мъ: всади́ му́жа на ко́нь и посли́ проти́ву и́мъ, и да рече́тъ: ми́ръ ли?
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐπορεύθη ἐπιβάτης ἵππου εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν καὶ εἶπε· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς, εἰ εἰρήνη. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί σοι καὶ εἰρήνη; ἐπίστρεφε εἰς τὰ ὀπίσω μου. καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων· ἦλθεν ὁ ἄγγελος ἕως αὐτῶν καὶ οὐκ ἀνέστρεψε.
|
И и́де вса́дникъ ко́нный на срѣ́теніє єму́ и рече́: та́ко глаго́летъ ца́рь: ми́ръ ли? И рече́ іиу́й: что́ тебѣ́ и ми́ру? обрати́ся вслѣ́дъ мене́. И возвѣсти́ стра́жъ, глаго́ля: пріи́де по́сланный до ни́хъ и не возврати́ся.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ἐπιβάτην ἵππου δεύτερον, καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· εἰ εἰρήνη. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί σοι καὶ εἰρήνη; ἐπιστρέφου εἰς τὰ ὀπίσω μου.
|
И посла́ вса́дника ко́ннаго втора́го, и пріи́де къ нему́ и рече́: та́ко рече́ ца́рь: ми́ръ ли? И рече́ іиу́й: что́ тебѣ́ и ми́ру? возврати́ся вслѣ́дъ мене́.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων· ἦλθεν ἕως αὐτῶν καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ ὁ ἄγων ἦγε τὸν ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσί, ὅτι ἐν παραλλαγῇ ἐγένετο.
|
И возвѣсти́ стра́жъ, глаго́ля: пріи́де до ни́хъ и не возврати́ся: и во́ждь ведя́ше іиу́а сы́на намессі́ина, я́ко въ премѣ́нѣ бы́сть.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωράμ· ζεῦξον· καὶ ἔζευξεν ἅρμα. καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωρὰμ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα, ἀνὴρ ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀπαντὴν ᾿Ιοὺ καὶ εὗρον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου.
|
И рече́ Іора́мъ: впрязи́те. И впряго́ша колесни́цу: и изы́де Іора́мъ ца́рь Ізра́илевъ и Охозі́а ца́рь Іу́динъ, кі́йждо на колесни́цѣ своє́й, и изыдо́ста на срѣ́теніє іиу́а, и обрѣто́ста єго́ на ча́сти навуѳе́а Ієзраилі́тина.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ᾿Ιωρὰμ τὸν ᾿Ιού, καὶ εἶπεν· εἰ εἰρήνη ᾿Ιού; καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί εἰρήνη; ἔτι αἱ πορνεῖαι ᾿Ιεζάβελ τῆς μητρός σου καὶ τὰ φάρμακα αὐτῆς τὰ πολλά.
|
И бы́сть я́ко уви́дѣ Іора́мъ іиу́а, и рече́ ми́ръ ли, іиу́є? И рече́ іиу́й что́ тебѣ́ и ми́ру? єще́ блуды́ Ієзаве́ли ма́тери твоєя́, и ча́рове єя́ мно́гія.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωρὰμ τὰς χεῖρας αὐτοῦ τοῦ φυγεῖν καὶ εἶπε πρὸς ᾿Οχοζίαν· δόλος, ᾿Οχοζία.
|
И обрати́ Іора́мъ ру́ки своя́ и бѣжа́, и рече́ ко Охозі́и: ле́сть, Охозі́є.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἔπλησεν ᾿Ιοὺ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ τόξῳ καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Ιωρὰμ ἀνὰ μέσον τῶν βραχιόνων αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε τὸ βέλος αὐτοῦ διὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ.
|
И наляче́ іиу́й руко́ю своє́ю лу́къ и устрѣли́ Іора́ма посредѣ́ плещу́ єго́, и изы́де стрѣла́ сквозѣ́ се́рдце єго́: и преклони́ся на колѣ́на своя́.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ εἶπε πρὸς Βαδεκὰρ τὸν τριστάτην αὐτοῦ· ρῖψον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι ἀγροῦ Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου· ὅτι μνημονεύω, ἐγὼ καὶ σὺ ἐπιβεβηκότες ἐπὶ ζεύγη ὀπίσω ᾿Αχαὰβ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ Κύριος ἔλαβεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ λῆμμα τοῦτο λέγων·
|
И рече́ іиу́й къ вадека́ру тріста́ту своєму́: возми́ и ве́рзи єго́ на ча́сти села́ навуѳе́а Ієзраилі́тина, я́ко по́мню, а́зъ и ты́ всѣ́дшіи на колесни́цы идо́хомъ вслѣ́дъ Ахаа́ва отца́ єго́, и Госпо́дь рече́ о не́мъ прро́чество сіє́, глаго́ля:
|
|
26
|
26
|
|
εἰ μὴ τὰ αἵματα Ναβουθαὶ καὶ τὰ αἵματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἶδον ἐχθές, φησὶ Κύριος, καὶ ἀνταποδώσω αὐτῷ ἐν τῇ μερίδι ταύτῃ, φησὶ Κύριος· καὶ νῦν ἄρας δὴ ρῖψον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου.
|
не ви́дѣхъ ли кро́ве навуѳе́євы и кро́ве сыно́въ єго́ вчера́, рече́ Госпо́дь? и возда́мъ єму́ на ча́сти се́й, рече́ Госпо́дь: и ны́нѣ у́бо взе́мъ пове́рзи єго́ на ча́сти се́й по глаго́лу Госпо́дню.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα εἶδε καὶ ἔφυγεν ὁδὸν Βαιθαγγάν, καὶ ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ᾿Ιοὺ καὶ εἶπε· καί γε αὐτόν· καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν πρὸς τῷ ἅρματι ἐν τῷ ἀναβαίνειν Γαΐ, ἥ ἐστιν ᾿Ιεβλαάμ, καὶ ἔφυγεν εἰς Μαγεδδὼ καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
|
И Охозі́а ца́рь Іу́динъ ви́дѣ, и побѣже́ путе́мъ веѳга́нъ и гна́ по не́мъ іиу́й и рече́: и сего́ [не и́мамъ оста́вити]. И порази́ єго́ на колесни́цѣ єгда́ идя́ше въ га́й, и́же є́сть Ієвлаа́мъ и убѣжа́ въ Магеддо́нъ, и у́мре та́мо.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἅρμα καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ.
|
И возложи́ша єго́ о́троцы єго́ на колесни́цу и везо́ша єго́ во Ієрусали́мъ, и погребо́ша єго́ во гро́бѣ єго́ во гра́дѣ даві́довѣ.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἐν ἔτει ἑνδεκάτῳ ᾿Ιωρὰμ βασιλέως ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας ἐπὶ ᾿Ιούδαν.
|
И въ первоєна́десять лѣ́то Іора́ма царя́ Ізра́илева воцари́ся Охозі́а надъ Іу́дою.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἦλθεν ᾿Ιοὺ ἐπὶ ᾿Ιεζράελ· καὶ ᾿Ιεζάβελ ἤκουσε καὶ ἐστιμίσατο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς καὶ ἠγάθυνε τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ διέκυψε διὰ τῆς θυρίδος.
|
И пріи́де іиу́й во Ієзрає́ль [гра́дъ]. Ієзаве́ль же услы́ша, и нама́за лице́ своє́ и украси́ главу́ свою́, и прини́че окно́мъ.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ᾿Ιοὺ εἰσεπορεύετο ἐν τῇ πόλει καὶ εἶπεν· εἰ εἰρήνη, Ζαμβρὶ ὁ φονευτὴς τοῦ κυρίου αὐτοῦ;
|
И іиу́й вхожда́ше во гра́дъ и рече́: ми́ръ ли замврі́ю, убі́йцѣ господи́на своєго́?
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἐπῆρε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν θυρίδα καὶ εἶδεν αὐτὴν καὶ εἶπε· τί εἶ σύ; κατάβηθι μετ᾿ ἐμοῦ. καὶ κατέκυψαν πρὸς αὐτὸν δύο εὐνοῦχοι·
|
И воззрѣ́ лице́мъ свои́мъ на окно́ и ви́дѣ ю́ и рече́: кто́ ты́ єси́? сни́ди ко мнѣ́. И преклони́стася къ нему́ два́ скопца́.
|
|
33
|
33
|
|
καὶ εἶπε· κυλίσατε αὐτήν, καὶ ἐκύλισαν αὐτήν, καὶ ἐρραντίσθη τοῦ αἵματος αὐτῆς πρὸς τὸν τοῖχον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους, καὶ συνεπάτησαν αὐτήν.
|
И рече́ іиу́й: све́рзита ю́. И сверго́ста ю́, и окропи́шася кро́вію єя́ стѣ́ны и ко́ни, и попра́ша ю́.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ εἶπεν· ἐπισκέψασθε δὴ τὴν κατηραμένην ταύτην καὶ θάψατε αὐτήν, ὅτι θυγάτηρ βασιλέως ἐστί.
|
И вни́де іиу́й, и яде́ и пи́, и рече́: осмотри́те ны́нѣ прокля́тую сію́, и погреби́те ю́, я́ко дще́рь царе́ва є́сть.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ἐπορεύθησαν θάψαι αὐτὴν καὶ οὐχ εὗρον ἐν αὐτῇ ἄλλο τι ἢ τὸ κρανίον καὶ οἱ πόδες καὶ τὰ ἴχνη τῶν χειρῶν.
|
И идо́ша погребсти́ ю́, и не обрѣто́ша от нея́ ничто́ и́но, то́кмо ло́бъ и но́ги и дла́ни ру́къ.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ, καὶ εἶπε· λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Ηλιοὺ τοῦ Θεσβίτου λέγων· ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ καταφάγονται οἱ κύνες τὰς σάρκας ᾿Ιεζάβελ,
|
И возврати́шася и возвѣсти́ша єму́. И рече́: сло́во Госпо́дне, є́же глаго́ла руко́ю раба́ своєго́ иліи́ Ѳесві́тянина, глаго́ля: въ ча́сти Ієзрає́ля снѣдя́тъ пси́ пло́ть Ієзаве́лину:
|
|
37
|
37
|
|
καὶ ἔσται τὸ θνησιμαῖον ᾿Ιεζάβελ ὡς κοπρία ἐπὶ προσώπου τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ, ὥστε μὴ εἰπεῖν αὐτοὺς ᾿Ιεζάβελ.
|
и бу́детъ тру́пъ Ієзаве́линъ а́ки гно́й на лицы́ села́ въ ча́сти Ієзрає́ля, я́ко не рещи́ и́мъ: сія́ є́сть Ієзаве́ль.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.