|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
Ο δὲ Φιλοπάτωρ μαθὼν παρὰ τῶν ἀνακομισθέντων τὴν γενομένην τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κρατουμένων τόπων ἀφαίρεσιν ὑπὸ ᾿Αντιόχου παραγγείλας ταῖς πάσαις δυνάμεσι πεζικαῖς τε καὶ ἱππικαῖς αὐτοῦ καὶ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αρσινόην συμπαραλαβών, ἐξώρμησε μέχρι τῶν κατὰ Ραφίαν τόπων, ὅπου παρεμβεβλήκεισαν οἱ περὶ ᾿Αντίοχον.
|
Филопатор же внегда ёвњдеv эT възвращ#шихся бы'вшее эTня'тїе дръжи'мыX эT него мњстъ а^нтїѓ'хомъ, и^ заповњда` всњмъ во'емъ своиM пњшцемъ и^ кон#никомъ събра'тися. взя'т# же и^ сестрђ` свою а^рсино'ю, і^ и^зы'иде въско'рњ до рафїискихъ мњстъ. и^дњже ѓ^полчи'шася во'и и^же эT а^нтїѓ'ха”
|
|
2
|
2
|
|
Θεόδοτος δέ τις ἐκπληρῶσαι τὴν ἐπιβουλὴν διανοηθείς, παραλαβὼν τῶν προϋποτεταγμένων αὐτῷ ὅπλων Πτολεμαϊκῶν τὰ κράτιστα, διεκομίσθη νύκτωρ ἐπὶ τὴν τοῦ Πτολεμαίου σκηνὴν ὡς μόνος κτεῖναι αὐτὸν καὶ ἐν τούτῳ διαλῦσαι τὸν πόλεμον.
|
Џеѓ^до'тъ же нњкто и^сполнити преда'тельсᲄво ё^мы'сли, поја%тъ преDврђчен#ныя е^мђ крњпча'ишїя ѓ^рђжники, и^ прїиде но'щїю къ птоломњ'евђ станђ. ја%ко да самъ ё^бїетъ е^го, и^ в си'цевыхъ разрешиT бра'нь”
|
|
3
|
3
|
|
τοῦτον δὲ διαγαγὼν Δοσίθεος ὁ Δριμύλου λεγόμενος, τὸ γένος ᾿Ιουδαῖος, ὕστερον δὲ μεταβαλὼν τὰ νόμιμα καὶ τῶν πατρίων δογμάτων ἀπηλλοτριωμένος, ἄσημόν τινα κατέκλινεν ἐν τῇ σκηνῇ, ὃν συνέβη κομίσασθαι τὴν ἐκείνου κόλασιν.
|
Но^ сего и^зведе` досиџе'и нарица'емыи сн~ъ дрими'ловъ, и^же бњше эT ро'да і^ё^де'иска” ПослњдQе и^ꙁмњни ꙁако'ны эTч~ескїя, и^ догмаT и^хъ эTчюжди'ся. и^ в него мњсто неꙁна'ема нњ'коего заключи` въ ста'не томъ. е^мђже слђчи'ся поDја%ти ѓ^наh болњꙁньнђю смр~ть”
|
|
4
|
4
|
|
γενομένης δὲ καρτερᾶς μάχης καὶ τῶν πραγμάτων μᾶλλον ἐρρωμένων τῷ ᾿Αντιόχῳ, ἱκανῶς ἡ ᾿Αρσινόη ἐπιπορευσαμένη τὰς δυνάμεις παρεκάλει, μετὰ οἴκτου καὶ δακρύων τοὺς πλοκάμους λελυμένη, βοηθεῖν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς τέκνοις καὶ γυναιξὶ θαρραλέως, ἐπαγγελλομένη δώσειν νικήσασιν ἑκάστῳ δύο μνᾶς χρυσίου.
|
Съста'вленњ же бы'вши бра'ни и^ во'емъ а^нтиѓ'ховымъ па'че мђжа'ющимся” А$рсино'а же беспреста'ни проходя'щи вои, съ ё^миле'нїемъ и^ слеꙁа'ми плете'нїе влsа разрњши'вши моли` помощи` себњ мђжестве'нне, и^ ча'да и^ же'ны своя свободи'ти. ксемђ же ѓ^бњща` да'ти побњди'вшимъ комђждо дв^њ мна'сњ зла'та”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ οὕτω συνέβη τοὺς ἀντιπάλους ἐν χειρονομίαις διαφθαρῆναι, πολλοὺς δὲ καὶ δορυαλώτους συλληφθῆναι.
|
И$ та'ко сђпоста'томъ слђчи'ся, рђкосњче'нїемъ побњжде'номъ бы'ти, и^ мно'гимъ копїедръжцемъ ја%тоM бы'ти.
|
|
6
|
6
|
|
κατακρατήσας δὲ τῆς ἐπιβουλῆς ἔκρινε τὰς πλησίον πόλεις ἐπελθὼν παρακαλέσαι.
|
Оу^дръжавши же побњдђ ѕл^о совњтїя, сђди бли'жняя страны` пришеD наё^че'нїемъ ё^тњшити”
|
|
7
|
7
|
|
ποιήσας δὲ τοῦτο καὶ τοῖς τεμένεσι δωρεὰς ἀπονείμας, εὐθαρσεῖς τοὺς ὑποτεταγμένους κατέστησε.
|
сътвор же сїя, и^ хра'мы и^хъ да'ры ё^краси`, и^ дарова, и^ сего ради мђжествены поDрђчныя поста'ви”
|
|
8
|
8
|
|
Τῶν δὲ ᾿Ιουδαίων διαπεμψαμένων πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τῆς γερουσίας καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοὺς ἀσπασομένους αὐτὸν καὶ ξένια κομιοῦντας καὶ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι συγχαρησομένους, συνέβη μᾶλλον αὐτὸν προθυμηθῆναι ὡς τάχιστα πρὸς αὐτοὺς παραγενέσθαι.
|
И$ внегда же ё^слы'шаша і^ё^де'и ѓ^ си'хъ посла'ша эT прозви'теръ, и^ старецъ кᲆ филопато'рђ поꙁдравля'ющиX е^го, и^ дары принося'щиX, и^ ѓ^ слђчившиXся бл~гополђче'нїяхъ съпраща'ющи” слђчися е^мђ паче провожделњти да скорње к нимъ прїидет. е^же и^ бы'сть.
|
|
9
|
9
|
|
διακομισθεὶς δὲ εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ θύσας τῷ μεγίστῳ Θεῷ καὶ χάριτας ἀποδιδοὺς καὶ τῶν ἑξῆς τι τῷ τόπῳ ποιήσας καὶ δὴ παραγενόμενος εἰς τὸν τόπον καὶ τῇ σπουδαιότητι καὶ εὐπρεπείᾳ καταπλαγείς,
|
и^ пришеD въ і^ерsли'мъ, и^ великомђ б~ђ пожре`, и^ блгDти възда`, и^ ја%же лњтъ б^њ мњстђ сътвори`,
|
|
10
|
10
|
|
θαυμάσας δὲ καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ εὐταξίαν, ἐνεθυμήθη βουλεύσασθαι εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν.
|
и^ вшеD вне и^ хђдожествђ и^ бл~голњпїю е^го ё^сђмнися. та'кожDе и^ бл~гочи'нїю храма ё^диви'ся. и^ съ вожделњнїемъ ѕњлным# въсхотњ вни'ти въ ст~ыню.
|
|
11
|
11
|
|
τῶν δὲ εἰπόντων μὴ καθήκειν γίνεσθαι τοῦτο, διὰ τὸ μηδὲ τοῖς ἐκ τοῦ ἔθνους ἐξεῖναι εἰσιέναι, μηδὲ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσιν, ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ προηγουμένῳ πάντων ἀρχιερεῖ, καὶ τούτῳ ἅπαξ κατ’ ἐνιαυτόν, οὐδαμῶς ἠβούλετο πείθεσθαι.
|
ѓ^ни же съпроти'вльшеся е^мђ и^ рњша, ника'коже подоба'етъ бы'ти семђ. ꙁане` ниже эT рода на'шего лњтъ е^сть вни'ти та'мо, ниже всњмъ і^ере'ѓмъ, н^о е^ді'номђ прои^гђменђ, и^ всњхъ а^рхїере'ѓви, и^ сїе е^ді'ною лњта. ѓ^н# же ника'коже вњсхотњ гл~ъ и^хъ послђшати
|
|
12
|
12
|
|
τοῦ τε νόμου παραναγνωσθέντος, οὐδαμῶς ἀπέλιπε προφερόμενος ἑαυτὸν δεῖν εἰσελθεῖν λέγων· καὶ εἰ ἐκεῖνοι ἐστέρηνται ταύτης τῆς τιμῆς, ἐμὲ οὐ δεῖ.
|
к#семђ же и^ ꙁако'нъ прочто'ша е^мђ и^ не ѓ^ста'вися похотњнїя свое^го. н^о гл~аше, подоба'етъ рече вни'ти м^и. а^ще же ѓ^ни лиша'ются си'цевыя че'сти, мнњ же не подоба'етъ рече. и^ въпроша'ше чт^о ради приходя'щемђ е^мђ въ всякъ хра'мъ ни е^ді'нъ възбрани` сђщихъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐπυνθάνετο διὰ τίνα αἰτίαν εἰσερχόμενον αὐτὸν εἰς πᾶν τέμενος οὐθεὶς ἐκώλυσε τῶν παρόντων.
|
Нњкто же непрозори'телно рече ѕл^њ сїе сътворим е^мђ. бы'вшђ же рече'нїю ѓ^ семъ коея ради вины` не подоба'етъ сїе, ѓ^н# же рече ника'коже бђди сего`” Но подоба'етъ м^и вни'ти и^ хотя'щимъ иM и^ не`”
|
|
14
|
14
|
|
καί τις ἀπρονοήτως ἔφη κακῶς αὐτὸ τοῦτο τερατεύεσθαι.
|
І$ереѓ'м же всњми чю'вствы припаDшимъ, и^ моля'щиM вели'каго б~а помощи` и^мъ в настоя'щеи и^хъ нђжди, и^ ё^стремле'нїе ѕл^њ нашеDшее премњнити. и^ внегда во'плю съ слеꙁа'ми хра'мъ наплъниша” Тогда и^же по гра'де ѓ^ста'вшїи ѓ^ семᲆ смђти'шася, і^ и^скочиша вн^њ, беZвњстно сїе полага'юще быти.
|
|
15
|
15
|
|
γενομένου δέ, φησι, τούτου διά τινα αἰτίαν, οὐχὶ πάντως εἰσελεύσεσθαι καὶ θελόντων αὐτῶν καὶ μή;
|
та'кожDе и^ заключе'ныя дњвы въ черто'ꙁеX съ ражда'ющими и^збњгша, и^ пе'пеломъ и^ пра'хомъ гла'вы посы'пахђ” рида'нїя и стена'нїя стогны и^сполниша.
|
|
16
|
16
|
|
τῶν δὲ ἱερέων ἐν ταῖς ἁγίαις ἐσθήσεσι προπεσόντων καὶ δεομένων τοῦ μεγίστου Θεοῦ βοηθεῖν τῇ ἐνεστώσῃ ἀνάγκῃ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ κακῶς ἐπιβαλλομένου μεταθεῖναι κραυγῆς τε μετὰ δακρύων τὸ ἱερὸν ἐμπλησάντων,
|
и^ проё^готова'нныя въ срњтенїе хорђгви` възима'хђ и^ стђды покрыва'хђ. и'нїи же ꙁабы'вши сїя, рыска'нїе бесчи'нно въ' градњ съста'виша.
|
|
17
|
17
|
|
οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπολιπόμενοι ταραχθέντες ἐξεπήδησαν, ἄδηλον τιθέμενοι τὸ γινόμενον.
|
и^ новорожде'ныя младе'нцы, к#оим же и^ матере и^ пита'телницы ѓ^ставля'ющи сњмо и^ ѓ^ва'мо, е^ді'ны по доме'хъ, дрђꙁїи же по ст~ыняхъ безъѓ^бра'ꙁне въ превы'шнїи хра'мъ събира'хђся.
|
|
18
|
18
|
|
αἵ τε κατάκλειστοι παρθένοι ἐν θαλάμοις σὺν ταῖς τεκούσαις ἐξώρμησαν καὶ σποδῷ καὶ κόνει τὰς κεφαλὰς πασάμεναι, γόων τε καὶ στεναγμῶν τὰς πλατείας ἐνεπίμπλων.
|
бњше же разли'чна моли'тва събра'нныхъ въ сїе непреподо'бное начина'нїе е^го”
|
|
19
|
19
|
|
αἱ δὲ καὶ προσαρτίως ἐσταλμέναι τοὺς πρὸς ἀπάντησιν διατεταγμένους παστοὺς καὶ τὴν ἁρμόζουσαν αἰδὼ παραλείπουσαι, δρόμον ἄτακτον ἐν τῇ πόλει συνίσταντο.
|
К си'мъ же и^ гражда'номъ дръзнђвшимᲆ не ѓ^ста'вити е^го съвръше'нне вни'ти т^ђ. е^мђже прои^зволе'нїе свое и^сполнити помышля'ющђ. и^ пригласи'ша въѓ^рђжи'тися комђждо, и^ мђжестве'нне наё^ча'хђ по эTч~ескомъ зако'нњ ё^мрњти. и^ сего ради ве'лїе смяте'нїе сътвори'ша въ граде.
|
|
20
|
20
|
|
τὰ δὲ νεογνὰ τῶν τέκνων, αἵ τε πρὸς τούτοις μητέρες καὶ τιθηνοὶ παραλιποῦσαι ἄλλως καὶ ἄλλως, αἱ μὲν κατ’ οἴκους, αἱ δὲ κατὰ τὰς ἀγυιάς, ἀνεπιστρέπτως εἰς τὸ πανυπέρτατον ἱερὸν ἠθροίζοντο.
|
е^два же эT і^ере'и и^ презви'теръ нњцыи премњни'ша и^хъ на сїе моле'нїе пришеDше ста'ти.
|
|
21
|
21
|
|
ποικίλη δὲ ἦν τῶν εἰς τοῦτο συλλεγομένων ἡ δέησις ἐπὶ τοῖς ἀνοσίως ὑπ’ ἐκείνου κατεγχειρουμένοις.
|
мно'жество же людїи ја%ко и^ пре'жде в си'хъ пребыва'ше моля'щися. і^ и^же ѓ^ цр~и презви'тери мно'го покђша'хђся прегръдыи е^го ё'мъ премᲇни'ти, эT вожделњнїя е^го.
|
|
22
|
22
|
|
σύν τε τούτοις οἱ τῶν πολιτῶν θρασυνθέντες οὐκ ἠνείχοντο τέλεον αὐτοῦ ἐπικειμένου καὶ τὸ τῆς προθέσεως αὐτοῦ ἐκπληροῦν διανοουμένου.
|
ѓ'н# же ё^бо дръзостне всњхъ эTсла`, и^ къ вхожDенїю творя'ше ѓ^пасе'нїе, съврᲆшити непщђя преDрече'ное.
|
|
23
|
23
|
|
φωνήσαντες δὲ τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὰ ὅπλα ποιήσασθαι καὶ θαρραλέως ὑπὲρ τοῦ πατρῴου νόμου τελευτᾶν, ἱκανὴν ἐποίησαν ἐν τῷ τόπῳ τραχύτητα, μόλις δὲ ὑπό τε τῶν γεραιῶν καὶ τῶν πρεσβυτέρων ἀποτραπέντες ἐπὶ τὴν αὐτὴν τῆς δεήσεως ἔστησαν στάσιν.
|
сїя же ё^бо и^же ѓ^ немъ сђщїи зря'хђ. і^ и^змњни'шаs е^же съ нашими призыва'ти вс^я съдръжа'щаго. и^ нашед#шемђ беꙁако'нїю прегръдаго не преда'ти”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὡς ἔμπροσθεν ἐν τούτοις ἀνεστρέφετο δεόμενον.
|
Тогда эT разли'чныхъ гла'совъ, и^ бо'лњꙁни наро'да быs во'пль, и^ непостоя'ненъ кли'чь.
|
|
25
|
25
|
|
οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα πρεσβύτεροι πολλαχῶς ἐπειρῶντο τὸν ἀγέρωχον αὐτοῦ νοῦν ἐξιστάνειν τῆς ἐντεθυμημένης βουλῆς.
|
ја%ко непщева'ти и^мъ, и^же не то'кмо бњше чл~комъ, н^о и^ стњна'мъ, и^ всемђ по'ждђ шђмњнїе” и^ прои^зволя'хђ тогда вс^и ё^н#ше ё^мрњти, неже на мњсто сїе ѓ^скверне'нїе ви'дњти”
|
|
26
|
|
|
θρασυνθεὶς δὲ καὶ πάντα παραπέμψας ἤδη καὶ πρόσβασιν ἐποιεῖτο, τέλος ἐπιθήσειν δοκῶν τῷ προειρημένῳ.
|
|
|
27
|
|
|
ταῦτα οὖν καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ὄντες θεωροῦντες ἐτράπησαν εἰς τὸ σὺν τοῖς ἡμετέροις ἐπικαλεῖσθαι τὸν πᾶν κράτος ἔχοντα τοῖς παροῦσιν ἐπαμῦναι, μὴ παριδόντα τὴν ἄνομον καὶ ὑπερήφανον πρᾶξιν.
|
|
|
28
|
|
|
ἐκ δὲ τῆς πυκνοτάτης τε καὶ ἐμπόνου τῶν ὄχλων συναγομένης κραυγῆς ἀνείκαστός τις ἦν βοή·
|
|
|
29
|
|
|
δοκεῖν γὰρ ἦν μὴ μόνον τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη καὶ τὸ πᾶν ἔδαφος ἠχεῖν, ἅτε δὴ τῶν πάντων τότε θάνατον ἀλλασσομένων ἀντὶ τῆς τοῦ τόπου βεβηλώσεως.
|
Категорії
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.