|
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ’
|
Третїе мак#каве'искїе
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
Ο δὲ Φιλοπάτωρ μαθὼν παρὰ τῶν ἀνακομισθέντων τὴν γενομένην τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κρατουμένων τόπων ἀφαίρεσιν ὑπὸ ᾿Αντιόχου παραγγείλας ταῖς πάσαις δυνάμεσι πεζικαῖς τε καὶ ἱππικαῖς αὐτοῦ καὶ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αρσινόην συμπαραλαβών, ἐξώρμησε μέχρι τῶν κατὰ Ραφίαν τόπων, ὅπου παρεμβεβλήκεισαν οἱ περὶ ᾿Αντίοχον.
|
Филопатор же внегда ёвњдеv эT възвращ#шихся бы'вшее эTня'тїе дръжи'мыX эT него мњстъ а^нтїѓ'хомъ, и^ заповњда` всњмъ во'емъ своиM пњшцемъ и^ кон#никомъ събра'тися. взя'т# же и^ сестрђ` свою а^рсино'ю, і^ и^зы'иде въско'рњ до рафїискихъ мњстъ. и^дњже ѓ^полчи'шася во'и и^же эT а^нтїѓ'ха”
|
|
2
|
2
|
|
Θεόδοτος δέ τις ἐκπληρῶσαι τὴν ἐπιβουλὴν διανοηθείς, παραλαβὼν τῶν προϋποτεταγμένων αὐτῷ ὅπλων Πτολεμαϊκῶν τὰ κράτιστα, διεκομίσθη νύκτωρ ἐπὶ τὴν τοῦ Πτολεμαίου σκηνὴν ὡς μόνος κτεῖναι αὐτὸν καὶ ἐν τούτῳ διαλῦσαι τὸν πόλεμον.
|
Џеѓ^до'тъ же нњкто и^сполнити преда'тельсᲄво ё^мы'сли, поја%тъ преDврђчен#ныя е^мђ крњпча'ишїя ѓ^рђжники, и^ прїиде но'щїю къ птоломњ'евђ станђ. ја%ко да самъ ё^бїетъ е^го, и^ в си'цевыхъ разрешиT бра'нь”
|
|
3
|
3
|
|
τοῦτον δὲ διαγαγὼν Δοσίθεος ὁ Δριμύλου λεγόμενος, τὸ γένος ᾿Ιουδαῖος, ὕστερον δὲ μεταβαλὼν τὰ νόμιμα καὶ τῶν πατρίων δογμάτων ἀπηλλοτριωμένος, ἄσημόν τινα κατέκλινεν ἐν τῇ σκηνῇ, ὃν συνέβη κομίσασθαι τὴν ἐκείνου κόλασιν.
|
Но^ сего и^зведе` досиџе'и нарица'емыи сн~ъ дрими'ловъ, и^же бњше эT ро'да і^ё^де'иска” ПослњдQе и^ꙁмњни ꙁако'ны эTч~ескїя, и^ догмаT и^хъ эTчюжди'ся. и^ в него мњсто неꙁна'ема нњ'коего заключи` въ ста'не томъ. е^мђже слђчи'ся поDја%ти ѓ^наh болњꙁньнђю смр~ть”
|
|
4
|
4
|
|
γενομένης δὲ καρτερᾶς μάχης καὶ τῶν πραγμάτων μᾶλλον ἐρρωμένων τῷ ᾿Αντιόχῳ, ἱκανῶς ἡ ᾿Αρσινόη ἐπιπορευσαμένη τὰς δυνάμεις παρεκάλει, μετὰ οἴκτου καὶ δακρύων τοὺς πλοκάμους λελυμένη, βοηθεῖν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς τέκνοις καὶ γυναιξὶ θαρραλέως, ἐπαγγελλομένη δώσειν νικήσασιν ἑκάστῳ δύο μνᾶς χρυσίου.
|
Съста'вленњ же бы'вши бра'ни и^ во'емъ а^нтиѓ'ховымъ па'че мђжа'ющимся” А$рсино'а же беспреста'ни проходя'щи вои, съ ё^миле'нїемъ и^ слеꙁа'ми плете'нїе влsа разрњши'вши моли` помощи` себњ мђжестве'нне, и^ ча'да и^ же'ны своя свободи'ти. ксемђ же ѓ^бњща` да'ти побњди'вшимъ комђждо дв^њ мна'сњ зла'та”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ οὕτω συνέβη τοὺς ἀντιπάλους ἐν χειρονομίαις διαφθαρῆναι, πολλοὺς δὲ καὶ δορυαλώτους συλληφθῆναι.
|
И$ та'ко сђпоста'томъ слђчи'ся, рђкосњче'нїемъ побњжде'номъ бы'ти, и^ мно'гимъ копїедръжцемъ ја%тоM бы'ти.
|
|
6
|
6
|
|
κατακρατήσας δὲ τῆς ἐπιβουλῆς ἔκρινε τὰς πλησίον πόλεις ἐπελθὼν παρακαλέσαι.
|
Оу^дръжавши же побњдђ ѕл^о совњтїя, сђди бли'жняя страны` пришеD наё^че'нїемъ ё^тњшити”
|
|
7
|
7
|
|
ποιήσας δὲ τοῦτο καὶ τοῖς τεμένεσι δωρεὰς ἀπονείμας, εὐθαρσεῖς τοὺς ὑποτεταγμένους κατέστησε.
|
сътвор же сїя, и^ хра'мы и^хъ да'ры ё^краси`, и^ дарова, и^ сего ради мђжествены поDрђчныя поста'ви”
|
|
8
|
8
|
|
Τῶν δὲ ᾿Ιουδαίων διαπεμψαμένων πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τῆς γερουσίας καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοὺς ἀσπασομένους αὐτὸν καὶ ξένια κομιοῦντας καὶ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι συγχαρησομένους, συνέβη μᾶλλον αὐτὸν προθυμηθῆναι ὡς τάχιστα πρὸς αὐτοὺς παραγενέσθαι.
|
И$ внегда же ё^слы'шаша і^ё^де'и ѓ^ си'хъ посла'ша эT прозви'теръ, и^ старецъ кᲆ филопато'рђ поꙁдравля'ющиX е^го, и^ дары принося'щиX, и^ ѓ^ слђчившиXся бл~гополђче'нїяхъ съпраща'ющи” слђчися е^мђ паче провожделњти да скорње к нимъ прїидет. е^же и^ бы'сть.
|
|
9
|
9
|
|
διακομισθεὶς δὲ εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ θύσας τῷ μεγίστῳ Θεῷ καὶ χάριτας ἀποδιδοὺς καὶ τῶν ἑξῆς τι τῷ τόπῳ ποιήσας καὶ δὴ παραγενόμενος εἰς τὸν τόπον καὶ τῇ σπουδαιότητι καὶ εὐπρεπείᾳ καταπλαγείς,
|
и^ пришеD въ і^ерsли'мъ, и^ великомђ б~ђ пожре`, и^ блгDти възда`, и^ ја%же лњтъ б^њ мњстђ сътвори`,
|
|
10
|
10
|
|
θαυμάσας δὲ καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ εὐταξίαν, ἐνεθυμήθη βουλεύσασθαι εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν.
|
и^ вшеD вне и^ хђдожествђ и^ бл~голњпїю е^го ё^сђмнися. та'кожDе и^ бл~гочи'нїю храма ё^диви'ся. и^ съ вожделњнїемъ ѕњлным# въсхотњ вни'ти въ ст~ыню.
|
|
11
|
11
|
|
τῶν δὲ εἰπόντων μὴ καθήκειν γίνεσθαι τοῦτο, διὰ τὸ μηδὲ τοῖς ἐκ τοῦ ἔθνους ἐξεῖναι εἰσιέναι, μηδὲ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσιν, ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ προηγουμένῳ πάντων ἀρχιερεῖ, καὶ τούτῳ ἅπαξ κατ’ ἐνιαυτόν, οὐδαμῶς ἠβούλετο πείθεσθαι.
|
ѓ^ни же съпроти'вльшеся е^мђ и^ рњша, ника'коже подоба'етъ бы'ти семђ. ꙁане` ниже эT рода на'шего лњтъ е^сть вни'ти та'мо, ниже всњмъ і^ере'ѓмъ, н^о е^ді'номђ прои^гђменђ, и^ всњхъ а^рхїере'ѓви, и^ сїе е^ді'ною лњта. ѓ^н# же ника'коже вњсхотњ гл~ъ и^хъ послђшати
|
|
12
|
12
|
|
τοῦ τε νόμου παραναγνωσθέντος, οὐδαμῶς ἀπέλιπε προφερόμενος ἑαυτὸν δεῖν εἰσελθεῖν λέγων· καὶ εἰ ἐκεῖνοι ἐστέρηνται ταύτης τῆς τιμῆς, ἐμὲ οὐ δεῖ.
|
к#семђ же и^ ꙁако'нъ прочто'ша е^мђ и^ не ѓ^ста'вися похотњнїя свое^го. н^о гл~аше, подоба'етъ рече вни'ти м^и. а^ще же ѓ^ни лиша'ются си'цевыя че'сти, мнњ же не подоба'етъ рече. и^ въпроша'ше чт^о ради приходя'щемђ е^мђ въ всякъ хра'мъ ни е^ді'нъ възбрани` сђщихъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐπυνθάνετο διὰ τίνα αἰτίαν εἰσερχόμενον αὐτὸν εἰς πᾶν τέμενος οὐθεὶς ἐκώλυσε τῶν παρόντων.
|
Нњкто же непрозори'телно рече ѕл^њ сїе сътворим е^мђ. бы'вшђ же рече'нїю ѓ^ семъ коея ради вины` не подоба'етъ сїе, ѓ^н# же рече ника'коже бђди сего`” Но подоба'етъ м^и вни'ти и^ хотя'щимъ иM и^ не`”
|
|
14
|
14
|
|
καί τις ἀπρονοήτως ἔφη κακῶς αὐτὸ τοῦτο τερατεύεσθαι.
|
І$ереѓ'м же всњми чю'вствы припаDшимъ, и^ моля'щиM вели'каго б~а помощи` и^мъ в настоя'щеи и^хъ нђжди, и^ ё^стремле'нїе ѕл^њ нашеDшее премњнити. и^ внегда во'плю съ слеꙁа'ми хра'мъ наплъниша” Тогда и^же по гра'де ѓ^ста'вшїи ѓ^ семᲆ смђти'шася, і^ и^скочиша вн^њ, беZвњстно сїе полага'юще быти.
|
|
15
|
15
|
|
γενομένου δέ, φησι, τούτου διά τινα αἰτίαν, οὐχὶ πάντως εἰσελεύσεσθαι καὶ θελόντων αὐτῶν καὶ μή;
|
та'кожDе и^ заключе'ныя дњвы въ черто'ꙁеX съ ражда'ющими и^збњгша, и^ пе'пеломъ и^ пра'хомъ гла'вы посы'пахђ” рида'нїя и стена'нїя стогны и^сполниша.
|
|
16
|
16
|
|
τῶν δὲ ἱερέων ἐν ταῖς ἁγίαις ἐσθήσεσι προπεσόντων καὶ δεομένων τοῦ μεγίστου Θεοῦ βοηθεῖν τῇ ἐνεστώσῃ ἀνάγκῃ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ κακῶς ἐπιβαλλομένου μεταθεῖναι κραυγῆς τε μετὰ δακρύων τὸ ἱερὸν ἐμπλησάντων,
|
и^ проё^готова'нныя въ срњтенїе хорђгви` възима'хђ и^ стђды покрыва'хђ. и'нїи же ꙁабы'вши сїя, рыска'нїе бесчи'нно въ' градњ съста'виша.
|
|
17
|
17
|
|
οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπολιπόμενοι ταραχθέντες ἐξεπήδησαν, ἄδηλον τιθέμενοι τὸ γινόμενον.
|
и^ новорожде'ныя младе'нцы, к#оим же и^ матере и^ пита'телницы ѓ^ставля'ющи сњмо и^ ѓ^ва'мо, е^ді'ны по доме'хъ, дрђꙁїи же по ст~ыняхъ безъѓ^бра'ꙁне въ превы'шнїи хра'мъ събира'хђся.
|
|
18
|
18
|
|
αἵ τε κατάκλειστοι παρθένοι ἐν θαλάμοις σὺν ταῖς τεκούσαις ἐξώρμησαν καὶ σποδῷ καὶ κόνει τὰς κεφαλὰς πασάμεναι, γόων τε καὶ στεναγμῶν τὰς πλατείας ἐνεπίμπλων.
|
бњше же разли'чна моли'тва събра'нныхъ въ сїе непреподо'бное начина'нїе е^го”
|
|
19
|
19
|
|
αἱ δὲ καὶ προσαρτίως ἐσταλμέναι τοὺς πρὸς ἀπάντησιν διατεταγμένους παστοὺς καὶ τὴν ἁρμόζουσαν αἰδὼ παραλείπουσαι, δρόμον ἄτακτον ἐν τῇ πόλει συνίσταντο.
|
К си'мъ же и^ гражда'номъ дръзнђвшимᲆ не ѓ^ста'вити е^го съвръше'нне вни'ти т^ђ. е^мђже прои^зволе'нїе свое и^сполнити помышля'ющђ. и^ пригласи'ша въѓ^рђжи'тися комђждо, и^ мђжестве'нне наё^ча'хђ по эTч~ескомъ зако'нњ ё^мрњти. и^ сего ради ве'лїе смяте'нїе сътвори'ша въ граде.
|
|
20
|
20
|
|
τὰ δὲ νεογνὰ τῶν τέκνων, αἵ τε πρὸς τούτοις μητέρες καὶ τιθηνοὶ παραλιποῦσαι ἄλλως καὶ ἄλλως, αἱ μὲν κατ’ οἴκους, αἱ δὲ κατὰ τὰς ἀγυιάς, ἀνεπιστρέπτως εἰς τὸ πανυπέρτατον ἱερὸν ἠθροίζοντο.
|
е^два же эT і^ере'и и^ презви'теръ нњцыи премњни'ша и^хъ на сїе моле'нїе пришеDше ста'ти.
|
|
21
|
21
|
|
ποικίλη δὲ ἦν τῶν εἰς τοῦτο συλλεγομένων ἡ δέησις ἐπὶ τοῖς ἀνοσίως ὑπ’ ἐκείνου κατεγχειρουμένοις.
|
мно'жество же людїи ја%ко и^ пре'жде в си'хъ пребыва'ше моля'щися. і^ и^же ѓ^ цр~и презви'тери мно'го покђша'хђся прегръдыи е^го ё'мъ премᲇни'ти, эT вожделњнїя е^го.
|
|
22
|
22
|
|
σύν τε τούτοις οἱ τῶν πολιτῶν θρασυνθέντες οὐκ ἠνείχοντο τέλεον αὐτοῦ ἐπικειμένου καὶ τὸ τῆς προθέσεως αὐτοῦ ἐκπληροῦν διανοουμένου.
|
ѓ'н# же ё^бо дръзостне всњхъ эTсла`, и^ къ вхожDенїю творя'ше ѓ^пасе'нїе, съврᲆшити непщђя преDрече'ное.
|
|
23
|
23
|
|
φωνήσαντες δὲ τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὰ ὅπλα ποιήσασθαι καὶ θαρραλέως ὑπὲρ τοῦ πατρῴου νόμου τελευτᾶν, ἱκανὴν ἐποίησαν ἐν τῷ τόπῳ τραχύτητα, μόλις δὲ ὑπό τε τῶν γεραιῶν καὶ τῶν πρεσβυτέρων ἀποτραπέντες ἐπὶ τὴν αὐτὴν τῆς δεήσεως ἔστησαν στάσιν.
|
сїя же ё^бо и^же ѓ^ немъ сђщїи зря'хђ. і^ и^змњни'шаs е^же съ нашими призыва'ти вс^я съдръжа'щаго. и^ нашед#шемђ беꙁако'нїю прегръдаго не преда'ти”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὡς ἔμπροσθεν ἐν τούτοις ἀνεστρέφετο δεόμενον.
|
Тогда эT разли'чныхъ гла'совъ, и^ бо'лњꙁни наро'да быs во'пль, и^ непостоя'ненъ кли'чь.
|
|
25
|
25
|
|
οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα πρεσβύτεροι πολλαχῶς ἐπειρῶντο τὸν ἀγέρωχον αὐτοῦ νοῦν ἐξιστάνειν τῆς ἐντεθυμημένης βουλῆς.
|
ја%ко непщева'ти и^мъ, и^же не то'кмо бњше чл~комъ, н^о и^ стњна'мъ, и^ всемђ по'ждђ шђмњнїе” и^ прои^зволя'хђ тогда вс^и ё^н#ше ё^мрњти, неже на мњсто сїе ѓ^скверне'нїе ви'дњти”
|
|
26
|
|
|
θρασυνθεὶς δὲ καὶ πάντα παραπέμψας ἤδη καὶ πρόσβασιν ἐποιεῖτο, τέλος ἐπιθήσειν δοκῶν τῷ προειρημένῳ.
|
|
|
27
|
|
|
ταῦτα οὖν καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ὄντες θεωροῦντες ἐτράπησαν εἰς τὸ σὺν τοῖς ἡμετέροις ἐπικαλεῖσθαι τὸν πᾶν κράτος ἔχοντα τοῖς παροῦσιν ἐπαμῦναι, μὴ παριδόντα τὴν ἄνομον καὶ ὑπερήφανον πρᾶξιν.
|
|
|
28
|
|
|
ἐκ δὲ τῆς πυκνοτάτης τε καὶ ἐμπόνου τῶν ὄχλων συναγομένης κραυγῆς ἀνείκαστός τις ἦν βοή·
|
|
|
29
|
|
|
δοκεῖν γὰρ ἦν μὴ μόνον τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη καὶ τὸ πᾶν ἔδαφος ἠχεῖν, ἅτε δὴ τῶν πάντων τότε θάνατον ἀλλασσομένων ἀντὶ τῆς τοῦ τόπου βεβηλώσεως.
|
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
Ο μὲν οὖν ἀρχιερεὺς Σίμων ἐξεναντίας τοῦ ναοῦ κάμψας τὰ γόνατα καὶ τὰς χεῖρας προτείνας εὐτάκτως, ἐποιήσατο τὴν δέησιν τοιαύτην.
|
Тогда ё^бо а^рхїереи нарица'е^мыи си'монъ, проти'вђ хра'мђ преклони колњна, и^ рђцњ просте'ръ бл~гочиnнотворя'ше мл~твђ сїю”
|
|
2
|
2
|
|
Κύριε Κύριε, βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν καὶ δέσποτα πάσης κτίσεως, ἅγιε ἐν ἁγίοις, μόναρχε, παντοκράτωρ, πρόσχες ἡμῖν καταπονουμένοις ὑπὸ ἀνοσίου καὶ βεβήλου θράσει καὶ σθένει πεφρυαγμένου.
|
Ги~ г~и цр~ю нбsныи, и^ влDко вся'кого ꙁда'нїя. ст~ыи въ ст~ыхъ само нача'лниче, вседръжи'телю, во'нми наM и^з#неможенным#, і^ и^зба'ви эT непреподо'бнаго, и^ сквернаго и^ не'мощїю ѓ^гражде'ннаго, дръзости.
|
|
3
|
3
|
|
σὺ γὰρ ὁ κτίσας τὰ πάντα καὶ τῶν ὅλων ἐπικρατῶν δυνάστης δίκαιος εἶ καὶ τοὺς ὕβρει καὶ ἀγερωχίᾳ πράσσοντάς τι κρίνεις.
|
ты бо създа'выи вс^я, и^ всњхъ съдръжа'и, си'ленъ и^ крњпокъ е^си, и^ кля'твы, и^ гръдости дњ'ющимъ чт^о сђдиши.
|
|
4
|
4
|
|
σὺ τοὺς ἔμπροσθεν ἀδικίαν ποιήσαντας, ἐν οἷς καὶ γίγαντες ἦσαν ρώμῃ καὶ θράσει πεποιθότες, διέφθειρας ἐπαγαγὼν αὐτοῖς ἀμέτρητον ὕδωρ.
|
ты` прежде безако'нїе сътворших#, в них же и^ гиган#ти бы'ша и^ силе и^ мђжествђ ё^пова'вшихъ растли`, наводя` и^мъ беꙁмњрнђю во'дђ.
|
|
5
|
5
|
|
σὺ τοὺς ὑπερηφανίαν ἐργαζομένους Σοδομίτας, διαδήλους ταῖς κακίαις γενομένους, πυρὶ καὶ θείῳ κατέφλεξας, παράδειγμα τοῖς ἐπιγινομένοις καταστήσας.
|
т^ы прегръдая творя'щихъ содо'млянᲆ, и^ въ беꙁвњстныхъ ѕло'бахъ бы'вшиX ѓ^гнемъ и^ жю'пеломъ попали`, ѓ'браZ по нихъ быва'ющимъ ѓ^ста'ви.
|
|
6
|
6
|
|
σὺ τὸν θρασὺν Φαραὼ καταδουλωσάμενον τὸν λαόν σου τὸν ἅγιον ᾿Ισραήλ, ποικίλαις καὶ πολλαῖς δοκιμάσας τιμωρίαις, ἐγνώρισας τὴν σὴν δυναστείαν, ἐφ’ αἷς ἐγνώρισας τὸ μέγα σου κράτος·
|
т^ы сверњпаго фараѓ'на поработи'вша лю'ди твоя ст~ыя і^и^л~я, разли'чными и^ мно'гими и^скђси` мђ'ками. и^ сказа'лъ е^си и^мъ си'лђ твою,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐπιδιώξαντα αὐτὸν σὺν ἅρμασι καὶ ὄχλων πλήθει ἐπέκλυσας βάθει θαλάσσης, τοὺς δὲ ἐμπιστεύσαντας ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας,
|
и^ вᲆ ѓ'нњх# ве'лїю дръжа'вђ твою ја^виl е^си, и^ гоня'ща е^го за люд#ми твои^ми съ колесни'цами и^ наро'дъ мно'жествомъ заключи` въ глђбинњ` мор#стњи. вњрђющихъ же ти^ вся'кого зда'нїя силнњ'ишемђ невре'дны преве'лъ е^си. и^же ви'дњвше дњла твоея рђки`, въсхвали'ша тебе вседръжи'теля.
|
|
8
|
8
|
|
οἳ καὶ συνιδόντες ἔργα σῆς χειρὸς ᾔνεσάν σε τὸν παντοκράτορα.
|
т^ы цр~ю създа'выи непроходи'мђю и^ неи^змњри мђ зе'млю, и^збра'лъ е^си градъ сїи, и^ ѓ^ст~илъ е^си мњсто сїе и'мени твое^мђ ничто'же требђющемђ, и^ просла'вилъ е^си въ ја^вле'нїи великолњпїя съставле'нїе. сътвориy себњ сїе къ сла'вњ вели'це, и^ хвале'нїю и'мени твое^го ст~аго.
|
|
9
|
9
|
|
σύ, βασιλεῦ, κτίσας τὴν ἀπέραντον καὶ ἀμέτρητον γῆν, ἐξελέξω τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἁγιάσας τὸν τόπον τοῦτον εἰς ὄνομά σοι τῷ τῶν ἁπάντων ἀπροσδεεῖ καὶ παρεδόξασας ἐν ἐπιφανείᾳ μεγαλοπρεπεῖ, σύστασιν ποιησάμενος αὐτοῦ πρὸς δόξαν τοῦ μεγάλου καὶ ἐντίμου ὀνόματός σου.
|
и^ ёбо любя` домъ і^и^л~евъ и^звњсти'лъ е^си, ја%ко а^ще бђдетъ вамъ съвраще'нїе, и^ ѓ^бы'иметъ васъ тњснота`, тогда пришеDше въ мњсто сїе помоли'теся, и^ ё^слы'шђ мл~твђ ва'шђ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀγαπῶν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπηγγείλω δὴ ὅτι ἐὰν γένηται ἡμῶν ἀποστροφὴ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς στενοχωρία καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν τόπον τοῦτον δεηθῶμεν, εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως ἡμῶν.
|
и^ ё^бо вњренъ е^си і^ и'стиненъ. понеже мно'гащи ѓ^скорбленомъ бывшимъ эTц~емъ на'шимъ помо'же и^мᲆ т^ы въ нищетњ`, і^ и^зба'вилъ е^си эT вели'кихъ бњдъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ δὴ πιστὸς εἶ καὶ ἀληθινός.
|
мы' же сїя нн~њ ст~ыи цр~ю мно'гихъ ра'ди и^ вели'кихъ нашиX грњховъ страждеM, и^ повинђемся враго'мъ нашимъ, и^ есмы` в не'мощехъ
|
|
12
|
12
|
|
ἐπεὶ δὲ πλεονάκις θλιβέντων τῶν πατέρων ἡμῶν ἐβοήθησας αὐτοῖς ἐν τῇ ταπεινώσει καὶ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐκ μεγάλων κινδύνων,
|
ја%ко въ дн~е ниꙁпаде'нїя” дрᲆзости'выи же и^ скве'рныи се'и начинаеT похђли'ти на земли` възвыше'нное мњсто и'мени твое^мђ ст~омђ.
|
|
13
|
13
|
|
ἰδοὺ δὲ νῦν, ἅγιε βασιλεῦ, διὰ τὰς πολλὰς καὶ μεγάλας ἡμῶν ἁμαρτίας καταπονούμεθα καὶ ὑπετάγημεν τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν καὶ παρείμεθα ἐν ἀδυναμίαις.
|
а^щеy и^ жили'ще твое нб~о нб~си непристђпно чл~комъ е^сть. н^о поне'же бл~говоли'лъ е^си сла'вђ твою в лю'деX твоиX і^и^л~и и^ ѓ^ст~илъ е^си мњсто сїе.
|
|
14
|
14
|
|
ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ καταπτώσει ὁ θρασὺς καὶ βέβηλος οὗτος ἐπιτηδεύει καθυβρίσαι τὸν ἐπὶ τῆς γῆς ἀναδεδειγμένον τῷ ὀνόματι τῆς δόξης σου ἅγιον τόπον.
|
да не ѓ^сђдиши на'съ в нечистотњ` сиX, ниже да погрђꙁи'ши насъ въ сквернњ сихъ. даже не похва'лятся ꙁако'нопрестђпнїи въ дђши и^хъ, м^ы попра'хомъ хра'мъ ст~ыни, ја%коже попираются храмы мер#зостеи, и^хже т^ы ѓ^мраꙁи'лъ е^си”
|
|
15
|
15
|
|
τὸ μὲν γὰρ οἰκητήριόν σου οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ ἀνέφικτος ἀνθρώποις ἐστίν.
|
ѓ^ста'ви грехи наша, и^ разрDђши непра'вости наша, и^ ја^ви млsть твою в ча'съ сїи. скоро да варят# н^ы щедроты` твоя. и^ даи же хва'лы вᲆ ёста` стра'ждђщиX и^ съкрђше'нныхъ дш~ами, сътвори'выи намъ миръ эTсю'дђ”
|
|
16
|
16
|
|
ἀλλ’ ἐπεὶ εὐδοκήσας τὴν δόξαν σου ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραὴλ ἡγίασας τὸν τόπον τοῦτον,
|
Всеви'децъ же, и^ прежде всњхъ ст~ыи въ ст~ых# ё^слы'ша мл~твђ смире'нїя. и^ хђло'ю и^ безстђдїем# вельма въꙁнесеннаго ё^ја^зви`, эTсю'дђ и^ эTѓ'нюдђ горды'ня е^го, ја%коже вњтромъ тро'сть. и^ на пожди ктомђ беꙁъчи'нне лежа'ти ё'дами расла'бленнђ, ниже прогласи'ти могђщи. пра'веднымъ б^о бњше ё^ја^зве'нъ сђдоM.
|
|
17
|
17
|
|
μὴ ἐκδικήσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ τούτων ἀκαθαρσίᾳ, μηδὲ εὐθύνῃς ἡμᾶς ἐν βεβηλώσει, ἵνα μὴ καυχήσωνται οἱ παράνομοι ἐν θυμῷ αὐτῶν, μηδὲ ἀγαλλιάσωνται ἐν ὑπερηφανίᾳ γλώσσης αὐτῶν λέγοντες·
|
эTню'дђже дрђзи е^го и^ тњла стра'жїе внеꙁапђ и^ въско'рњ ви'дњвше ѓ^бъе'мшђю е^го бо'лњзнь. възбоя'шася да не живоᲄа гоньзнет#, въско'рњ е^го и^з#влеко'ша вн^њ, и^бо нашеDшимъ ё^ја^зве'ни стра'хомъ”
|
|
18
|
18
|
|
ἡμεῖς κατεπατήσαμεν τὸν οἶκον τοῦ ἁγιασμοῦ, ὡς καταπατοῦνται οἱ οἶκοι τῶν προσοχθισμάτων.
|
Послњде же прише'дъ в себњ, н^о никакоже в# покаа'нїе прїиде. запрети' же ѓ^ семъ, и^ съ преще'нїемъ го'ркимъ эTи'де.
|
|
19
|
19
|
|
ἀπάλειψον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ διασκέδασον τὰς ἀμπλακίας ἡμῶν καὶ ἐπίφανον τὸ ἔλεός σου κατὰ τὴν ὥραν ταύτην.
|
пришеD же въ е^гљ=петъ зло'бою ѓ^дръжимъ, съ преDрече'нными прича'сники, і^ и'ными всея` пра'вды эTлђчеnными. не то'кмо бесчи'сленными стђдодњя'нїи довля'ше. н^о и^ на толи'ко бестђдїе възы'иде, ја%коже бњдне вњща'нїе въ мњстехъ всњхъ съста'вити. и^ мно'зи дрђзи вꙁира'юще на црsкое похотњнїе, и^ сїи послњдова'ша ѓ'наго зл^охотњнїю.
|
|
20
|
20
|
|
ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ δὸς αἰνέσεις ἐν στόματι τῶν καταπεπτωκότων καὶ συντετριμμένων τὰς ψυχὰς ποιήσας ἡμῖν εἰρήνην.
|
и^ преDста'ви цр~ь нароDнђ на ја%зы'къ і^ё^де'искїи и^здати ненависть. повелњ` на столпњ` въ дворњ` поста'вити и^дола, и^ пригвозди` писа'нїе, е^же ни е^ді'наго не жрђщихъ въ ст~ая и^хъ вни'ти. всњх же пожръшихъ вписа'ти в лю'ди, и^ въ слђже'бныи чи'нъ поста'вити. съпроти'в же гл~ющихъ нђждею ја%вши живота` лиши'ти.
|
|
21
|
21
|
|
᾿Ενταῦθα ὁ πάντων ἐπόπτης Θεὸς καὶ πρὸ πάντων ἅγιος ἐν ἁγίοις εἰσακούσας τῆς ἐνθέσμου λιτανείας, τὸν ὕβρει καὶ θράσει μεγάλως ἐπῃρμένον ἐμάστιξεν αὐτόν,
|
и^сповњда'вших же своя и^мена, наꙁнаменова'ти в тњло кїс#совымъ ли'стомъ въ ѓ^гни` раже'гши. е^же е^сть ꙁна'менїе деѓ^ни'сово, и^ эTлђчи'ти в рабъство.
|
|
22
|
22
|
|
ἔνθεν καὶ ἔνθεν κραδάνας αὐτὸν ὡς κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου, ὥστε κατ’ ἐδάφους ἄπρακτον, ἔτι καὶ τοῖς μέλεσι παραλελυμένον μηδὲ φωνῆσαι δύνασθαι δικαίᾳ περιπεπλεγμένον κρίσει.
|
н^о да не всMњ эTринове'нъ ја%вится поDписа`. а^ще же нњцыи эT нихъ прои^зво'лятъ по назнаменова'нїю возврати'тися къ пожре'нїю, си'хъ ра'вныхъ гражDан#сᲄва а^лећан#дрїискаго сътворю быти.
|
|
23
|
23
|
|
ὅθεν οἵ τε φίλοι καὶ οἱ σωματοφύλακες αὐτοῦ ταχεῖαν καὶ ὀξεῖαν ἰδόντες τὴν καταλαβοῦσαν αὐτὸν εὔθυναν, φοβούμενοι μὴ καὶ τὸ ζῆν ἐκλείπῃ, ταχέως αὐτὸν ἐξείλκυσαν ὑπερβάλλοντι καταπεπληγμένοι φόβῳ.
|
Тњмже ё^бо е^ді'ны бл~гочестїя своя нивъчто'же вмњня'ющи, съ радостїю себе вда'ша. мня'щи себњ великоя нњкоя причасти'тися по'чести эT сђщаго съжи'тїя цр~ьска.
|
|
24
|
24
|
|
ἐν χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀναλεξάμενος ἑαυτὸν οὐδαμῶς εἰς μετάμελον ἦλθεν ἐπιτιμηθείς, μετ’ ἀπειλῆς δὲ πικρᾶς ἀνέλυσε.
|
мно'жаишїи же рода дш~ею ё^крњпи'вшеся не раꙁлђчи'шася бл~гочестїя, н^о сребреники за живо'тъ ѓ^беща'ша въ и^змњне'нїе дати. даже то'кмо и^мена` эT написа'нїи свободя'тъ. въ бл~гоё^пова'нїи же бы'ша помощъ полђчи'ти. а^ эTлђчи'вшихъ же ся эT ниX гнђша'хђся и^ ја%ко ра'тниковъ ро'да свое^го сђди'ша, такожDе и^ ѓ'бщаго съжи'тїя и^ бл~годњя'нїя лишахђ”
|
|
25
|
|
|
Διακομισθεὶς δὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰ τῆς κακίας ἐπαύξων, διὰ δὲ τῶν προαποδεδειγμένων συμποτῶν καὶ ἑταίρων τοῦ παντὸς δικαίου κεχωρισμένων,
|
|
|
26
|
|
|
οὐ μόνον ταῖς ἀναριθμήτοις ἀσελγείαις διηρκέσθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοσοῦτον θράσους προῆλθεν, ὥστε δισφυμίας ἐν τοῖς τόποις συνίστασθαι καὶ πολλοὺς τῶν φίλων ἀτενίζοντας εἰς τὴν τοῦ βασιλέως πρόθεσιν καὶ αὐτοὺς ἕπεσθαι τῇ ἐκείνου θελήσει.
|
|
|
27
|
|
|
προέθετο δὲ δημοσίᾳ κατὰ τοῦ ἔθνους διαδοῦναι ψόγον· καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὴν αὐλὴν πύργου στήλην ἀναστήσας ἐξεκόλαψε γραφήν,
|
|
|
28
|
|
|
μηδένα τῶν μὴ θυόντων εἰς τὰ ἱερὰ αὐτῶν εἰσιέναι, πάντας δὲ τοὺς ᾿Ιουδαίους εἰς λαογραφίαν καὶ οἰκετικὴν διάθεσιν ἀχθῆναι, τοὺς δὲ ἀντιλέγοντας βίᾳ φερομένους τοῦ ζῆν μεταστῆσαι,
|
|
|
29
|
|
|
τούς τε ἀπογραφομένους χαράσσεσθαι καὶ διὰ πυρὸς εἰς τὸ σῶμα παρασήμῳ Διονύσου κισσοφύλλῳ, οὓς καὶ καταχωρίσαι εἰς τὴν προσυνεσταλμένην αὐθεντίαν.
|
|
|
30
|
|
|
ἵνα δὲ μὴ τοῖς πᾶσιν ἀπεχθόμενος φαίνηται, ὑπέγραψεν· ἐὰν δέ τινες ἐξ αὐτῶν προαιρῶνται ἐν τοῖς κατὰ τὰς τελετὰς μεμυημένοις ἀναστρέφεσθαι, τούτους ἰσοπολίτας ᾿Αλεξανδρεῦσιν εἶναι.
|
|
|
31
|
|
|
῎Ενιοι μὲν οὖν ἐπὶ πόλεως τὰς τῆς πόλεως εὐσεβείας ἐπιβάθρας στυγοῦντες εὐχερῶς ἑαυτοὺς ἐδίδοσαν ὡς μεγάλης τινὸς κοινωνήσοντες εὐκλείας ἀπὸ τῆς ἐσομένης τῷ βασιλεῖ συναναστροφῆς.
|
|
|
32
|
|
|
οἱ δὲ πλεῖστοι γενναίᾳ ψυχῇ ἐνίσχυσαν καὶ οὐ διέστησαν τῆς εὐσεβείας, τά τε χρήματα περὶ τοῦ ζῆν ἀντικαταλλασσόμενοι ἀδεῶς ἐπειρῶντο ἑαυτοὺς ρύσασθαι ἐκ τῶν ἀπογραφῶν·
|
|
|
33
|
|
|
εὐέλπιδες δὲ καθειστήκεισαν ἀντιλήψεως τεύξεσθαι· καὶ τοὺς ἀποχωροῦντας ἐξ αὐτῶν ἐβδελύσσοντο καὶ ὡς πολεμίους τοῦ ἔθνους ἔκρινον καὶ τῆς κοινῆς συναναστροφῆς καὶ εὐχρηστίας ἐστέρουν.
|
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
Α καὶ μεταλαμβάνων ὁ δυσσεβὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἐχόλησεν, ὥστε οὐ μόνον τοῖς κατ’ ᾿Αλεξάνδρειαν διοργίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν τῇ χώρᾳ βαρυτέρως ἐναντιωθῆναι καὶ προστάξαι σπεύσαντας συναγαγεῖν πάντας ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ χειρίστῳ μόρῳ τοῦ ζῆν μεταστῆσαι.
|
И$ же сраꙁђмњ ꙁлоби'выи цр~ь, и^ в# толи'ко раꙁгнᲇва'нїе прїиде. ја%ко не то'кмо на ја^же въ а^лећан#дрїи гнњвъ сво'и покаꙁа. н^о и^ на и^же вᲆ странњ то'и тя'жце раꙁгнњ'вася и^ съпротивися. повели'телем же потщав#шимся всXњ събра'ти в#кђпђ, и^ гор#ча'ишею смр~тїю живота` лиши'ти”
|
|
2
|
2
|
|
τούτων δὲ οἰκονομουμένων φήμη δυσμενὴς ἐξηχεῖτο κατὰ τοῦ γένους ἀνθρώποις συμφρονοῦσιν εἰς κακοποίησιν, ἀφορμῆς διδομένης εἰς διάθεσιν, ὡς ἂν ἀπὸ τῶν νομίμων αὐτοὺς κωλυόντων.
|
Си'м же бы'вшимъ вњсть бњдна прои^зыиде на роD і^ё^де'искїи. и^ чл~комъ зл^омђдръствђ'ющимъ ѓ'бразъ и^ зда'нъ бы'сть вᲆ ꙁлотворенїа закоn. зане` мня'хђ и^хъ въꙁбраня'ти эT зако'нъ”
|
|
3
|
3
|
|
οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν μὲν πρὸς τοὺς βασιλεῖς εὔνοιαν καὶ πίστιν ἀδιάστροφον ἦσαν διαφυλάσσοντες,
|
Но і^ё^де'и бњхђ съхраня'юще къ цр~емᲆ неразвра'тно бл~горазђмїе и^ вњрђ, чествђ'юще б~а и^ ꙁако'на е^го съдръжа'щеся. бесчи'ныя же эTлђча'хђ эT себе`, е^ја%же ради вины` в нњкои^хъ ја^вля'хђся съпроти'вны” ПравеDных# же бл~годња'нїемъ всњмъ чл~комъ съжи'тїе ё^краша'шеся, и^ бл~говолен#ны эT ни'хъ пребыва'хђ.
|
|
4
|
4
|
|
σεβόμενοι δὲ τὸν Θεὸν καὶ τῷ τούτου νόμῳ πολιτευόμενοι χωρισμὸν ἐποίουν ἐπὶ τῷ κατὰ τὰς τροφάς, δι’ ἣν αἰτίαν ἐνίοις ἀπεχθεῖς ἐφαίνοντο.
|
и^ноплемен#ницы же ника'коже въменяхђ бл~годњанїя и^хъ похва'лнаго въ всXњ, растоя'ни ра'ди въ поклоненїи и^ пи'щи. и^ ё^ничижа'хђ гл~юще, ја%ко сїи чл~цы ниже цр~ю ниже воеM подобно жрътвђ творяT. зл^охитрены же быти нарицахђ, и^ великимъ ве'щемъ съпроти'вны, и^ несътерпи'мымъ ѓ^бъја%ша враждова'нїемъ”
|
|
5
|
5
|
|
τῇ δὲ τῶν δικαίων εὐπραξίᾳ κοσμοῦντες τὴν συναναστροφὴν ἅπασιν ἀνθρώποις εὐδόκιμοι καθειστήκεισαν.
|
Є/л#лини же ничи'мже сђще ѓ^биди'ми эT них# по гра'дњ, ви'дњша смяте'нїе нечаан#но на ни'хъ, и^ съпоможенїя непот#кновена бы'ша иM. н^о помощи` не възмого'ша. мђчи'тел#ско б^о бњше повеле'нїе,
|
|
6
|
6
|
|
τὴν μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους ἐν πᾶσι θρυλουμένην εὐπραξίαν οἱ ἀλλόφυλοι οὐδαμῶς διηριθμήσαντο,
|
и^ ё^теша'хђ нђж'дђ и^мђщихъ и^ преити сїя въскорњ гл~ахђ. не преDста'ти б^о сицевомђ безђмномђ смятенїю вᲆчто`”
|
|
7
|
7
|
|
τὴν δὲ περὶ τῶν προσκυνήσεων καὶ τροφῶν διάστασιν ἐθρύλουν, φάσκοντες μήτε τῷ βασιλεῖ μήτε ταῖς δυνάμεσιν ὁμοσπόνδους τοὺς ἀνθρώπους γενέσθαι, δυσμενεῖς δὲ εἶναι καὶ μέγα τι τοῖς πράγμασιν ἐναντιουμένους· καὶ οὐ τῷ τυχόντι περιῆψαν ψόγῳ.
|
Та'коy и^ нњцїи дрђѕи и^ сосњди съкђп#ствђю^щеи та'и нњ'кїя по'мощи вњрны подаа'хђ съи^стерзати и^хᲆ эTтђдђ. и^ е^ли'ко въꙁмо'жно къ ꙁастђпленїю ѓ^беща'хђ”
|
|
8
|
8
|
|
οἱ δὲ κατὰ τὴν πόλιν ῞Ελληνες οὐδὲν ἠδικημένοι, ταραχὴν ἀπροσδόκητον περὶ τοὺς ἀνθρώπους θεωροῦντες καὶ συνδρομὰς ἀπροσκόπτους γινομένας, βοηθεῖν μὲν οὐκ ἔσθενον, τυραννικὴ γὰρ ἦν ἡ διάθεσις, παρεκάλουν δὲ καὶ δυσφόρως εἶχον καὶ μεταπεσεῖσθαι ταῦτα ὑπελάμβανον·
|
ѓ^н# же ё^бо по настоа'щемђ бл~годеньствїю разгордева'яся, и^ не ꙁря вели'каго б~а дръжа'вы. неп#щђя вы'нђ въ сицевомъ пребы'ти ѕл^осъвњтїи. написа` на' ня посла'нїе”
|
|
9
|
9
|
|
μὴ γὰρ οὕτως παροραθήσεσθαι τηλικοῦτο σύστεμα μηδὲν ἠγνοηκός.
|
Цр~ь п#толомњи филопаторъ сђщимъ въ е^гљ=пте, и^ по мњстахъ страти'гомъ и^ стратила'томъ радоватиs, и^ здрав#ствова'ти. здраvствђ'ю же и^ а'ꙁъ са'мъ и^ ве'щи на'ши.
|
|
10
|
10
|
|
ἤδη δὲ καί τινες γείτονές τε καὶ φίλοι καὶ συμπραγματευόμενοι μυστικῶς τινας ἐπισπώμενοι, πίστεις ἐδίδουν συνασπιεῖν καὶ πᾶν ἐκτενὲς προσοίσεσθαι πρὸς ἀντίληψιν.
|
ѓ^ и'же въ а^сїи бы'вшїя намъ ра'ти ю^же да вњсте и^ в^ы ја^ко бого'въ съпоборенїемъ и^ на'шею си'лою непобњди'ма бы'ша” тњмже м^ы хотя'щи на бл~года'тныи конецъ привести по да'рђ, не нђждею копњи. н^о смиренїем# и^ мно'гимъ чл~колю'бїемъ. и^ ё^строи^ти живђщая въ ё%доли сљ=рїи, и^ финикїи ја%зы'ки.
|
|
11
|
11
|
|
᾿Εκεῖνος μὲν οὖν τῇ κατὰ τὸ παρὸν εὐημερίᾳ γεγαυρωμένος καὶ οὐ καθορῶν τὸ τοῦ μεγίστου Θεοῦ κράτος, ὑπολαμβάνων δὲ διηνεκῶς ἐν τῇ αὐτῇ διαμένειν βουλῇ, ἔγραψε κατ’ αὐτῶν ἐπιστολὴν τήνδε·
|
бл~готвори'ти же ра'достне і^ и'же по гра'дехъ жерцемъ раздњля'ющи и^мъ дары мно'ги” Провожделњхомъ и^ въ і^ерsлиM вни'ти, и почести` хра'мъ сђемђдреныхъ.
|
|
12
|
12
|
|
«Βασιλεὺς Πτολεμαῖος Φιλοπάτωρ τοῖς κατ’ Αἴγυπτον καὶ κατὰ τόπον στρατηγοῖς καὶ στρατιώταις χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι·
|
ѓ^ни' же никогда` хотя'щи преста'ти свое^го неразђмїя. сло'вом# ё^бо прїа'ша на'ше прише'ствїе, дњтелїю же лестне. и^ провожделњвшимъ на'мᲆ внити въ храM и^хъ, и^ лњ'потными, и^ добрњ'ишими да'ры чествова'ти” ѓ^ни' же дре'вними го'рдосᲄьми носи'ми въꙁбрани'ша намъ вни'ти, и^ н^ивочтоже въмњни'ша на'шђ че'сть. и%мже и'мамы къ всњмъ чл~ком# чл~колю'бїе.
|
|
13
|
13
|
|
ἔρρωμαι δὲ καὶ ἐγὼ αὐτὸς καὶ τὰ πράγματα ἡμῶν.
|
и^же і^ и^ꙁвњстно показа'ша к на'мъ злоразђмїе, точїю непщђ'ющи бы'ти са'ми роD бл~гъ, и^ цр~емъ і^ и'хъ добродњ'лателемъ съпротивля'ющеся ничто'же пови'ннаго хотя'ще носи'ти.
|
|
14
|
14
|
|
τῆς εἰς τὴν ᾿Ασίαν γενομένης ἡμῖν ἐπιστρατείας, ἧς ἴστε καὶ αὐτοί, τῇ τῶν θεῶν πρὸς ἡμᾶς ἀπροπτώτῳ συμμαχίᾳ καὶ τῇ ἡμετέρᾳ δὲ ρώμῃ κατὰ λόγον ἐπ’ ἄριστον τέλος ἀχθείσης,
|
мы' же сихъ безђмїемъ ѓ^бъја%ти бы'вше съ побњ'дою възврати'хомся, и^ въ е^гљ=птњ всMњ ја^зы'комъ любочл~чне срњтившимъ ја%коже лњтъ б^њ сътвори'хомъ и^мᲆ.
|
|
15
|
15
|
|
ἡγησάμεθα μὴ βίᾳ δόρατος, ἐπιεικείᾳ δὲ καὶ πολλῇ φιλανθρωπίᾳ τιθηνήσασθαι τὰ κατοικοῦντα Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην ἔθνη εὐ ποιῆσαί τε ἀσμένως.
|
та'ко и^ всњмъ и^же эT ро'да и^хъ сђщимъ непамятозло'бїе сказахом# вы'нђ. ра'ди съпоборенїя и^ древних# несчи'сленыхъ ве'щеи врђченыхъ иM, и^ дер#знђвшихъ съ простостїю. н^о и^змњнити въсхотњхомъ и^хъ эTтђ'дђ, и^ прича'стники гражан#ства а^лећа'ндрїискаго сподоби'ти. та'коy и^ съслђженїя вᲇчнаго жре'чества прїа'ти.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ τοῖς κατὰ πόλεσιν ἱεροῖς ἀπονείμαντες προσόδους πλείστας, προήχθημεν καὶ εἰς τὰ ῾Ιεροσόλυμα ἀναβάντες τιμῆσαι τὸ ἱερὸν τῶν ἀλιτηρίων καὶ μηδέποτε ληγόντων τῆς ἀνοίας.
|
ѓ^ни' же съпроти'вныа прїя'ша ра'змыслы, и^ сърасленымъ ѕл^онра'вїемъ до'брое эTринђша, и^же прsно въ ꙁло'е ё^клоняющеся. не то'кмо эTврати'ша нече'стно гражан#ство, н^о и^ гнђшаюTся словоM и^ дњ'ломъ і^ и'же в ни'хъ малыX к на'мъ нелестне прилежащихъ. и^ по вся'къ ча'съ ча'юще на'съ въско'ре нестро'инымъ жи'тїем# съврати'тися съ и^справленїи.
|
|
17
|
17
|
|
οἱ δὲ λόγῳ μὲν τὴν ἡμετέραν ἀποδεξάμενοι παρουσίαν, τῷ δὲ πράγματι νόθως, προθυμηθέντων ἡμῶν εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν αὐτῶν καὶ τοῖς ἐκπρεπέσι καὶ καλλίστοις ἀναθήμασι τιμῆσαι,
|
тњм#же си'хъ ради ви'нъ и^ дња'нїи по всемђ ѓ%бразђ съпротивля'ются наM. и^ м^ы проразђмњва'ющи да не когда` вни'деT намъ нњ'кая внезапость посеM смятенїе, си'хъ ради нечести'вых# по хреб#тђ предатель” мы' же и^мамы варва'ри во'и.
|
|
18
|
18
|
|
τύφοις φερόμενοι παλαιοτέροις, εἶρξαν ἡμᾶς τῆς εἰσόδου, ἀπολειπόμενοι τῆς ἡμετέρας ἀλκῆς δι’ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους φιλανθρωπίαν.
|
тњм#же ё^бо повелњва'емъ внегда` прїидетъ к ва'мъ посла'нїе сїе, въскорњ въ е^ді'нъ дн~ь назнаменова'нныхъ събра'вши, съ жена'ми, и^ ча'ды хђлне и^ сра'мне посли'те к на'мъ въ ё%захъ желњзныX эT всюдђ ѓ^кова'нныхъ. въ смр~ть досто'инђю и^ страX ѕломысля'щиX. нестрое'нїа раd”
|
|
19
|
19
|
|
τὴν δὲ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς δυσμένειαν ἔκδηλον καθιστάντες, ὡς μονώτατοι τῶν ἐθνῶν βασιλεῦσι καὶ τοῖς ἑαυτῶν εὐεργέταις ὑψαυχενοῦντες, οὐδὲν γνήσιον βούλονται φέρειν.
|
По замђченїю же сиX вᲆ прочее время ё^строиM намъ ве'щи въ бл~гочи'нїе, и^ лђчшиM завᲇщанїеM и^спра'вятся”
|
|
20
|
20
|
|
ἡμεῖς δὲ τῇ τούτων ἀνοίᾳ συμπεριενεχθέντες καὶ μετὰ νίκης διακομισθέντες καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον τοῖς πᾶσιν ἔθνεσι φιλανθρώπως ἀπαντήσαντες καθὼς ἔπρεπεν ἐποιήσαμεν.
|
Но а^ще кт^о съкрыеT нњ'коего і^ё^деа'нина, эT ста'ра да'же до младе'нца с#сђщаго, прелютеишими мђ'ками ё^мђ'ченъ бђдетъ беZ ми'лости.
|
|
21
|
21
|
|
ἐν δὲ τούτοις πρὸς τοὺς ὁμοφύλους αὐτῶν ἀμνησικακίαν ἅπασι γνωρίζοντες, διά τε τὴν συμμαχίαν καὶ τὰ πεπιστευμένα μετὰ ἁπλότητος αὐτοῖς ἀρχῆθεν μύρια πράγματα τολμήσαντες ἐξαλλοιῶσαι, ἐβουλήθημεν καὶ πολιτείας αὐτοὺς ᾿Αλεξανδρέων καταξιῶσαι καὶ μετόχους τῶν ἀεὶ ἱερέων καταστῆσαι.
|
а^ще же и^ꙁвњстиT кт^о хотимое, сїи прїиметъ бога'т#ство въпаDшаго. е^ще же и^ эT цр~ьска сребра` дра'хмъ дв^њ ты'сящи, и^ свобо'дою вњнчаеTся”
|
|
22
|
22
|
|
οἱ δὲ τοὐναντίον ἐκδεχόμενοι καὶ τῇ συμφύτῳ κακοηθείᾳ τὸ καλὸν ἀπωσάμενοι, διηνεκῶς δὲ εἰς τὸ φαῦλον ἐκνεύοντες,
|
Вся'ко же мњсто и^дњже а^ще ѓ^бря'щется крыющи і^ё^де'а пђсто и^ ѓ^гнемъ съж#жено да бђдетъ, и^ всякаго мр~тваго е%стесᲄва, и^ всего неключи'маго прича'стно да бђдетъ вᲆ вњчное врњмя. и^ посла'нїя же ѓ%бразъ си'це напи'санъ бы'сть”
|
|
23
|
|
|
οὐ μόνον ἀπεστρέψαντο τὴν ἀτίμητον πολιτείαν, ἀλλὰ καὶ βδελύσσονται λόγῳ τε καὶ σιγῇ τοὺς ἐν αὐτοῖς ὀλίγους πρὸς ἡμᾶς γνησίως διακειμένους, παρέκαστα ὑφορώμενοι διὰ τῆς δυσκλεεστάτης ἐμβιώσεως διὰ τάχους ἡμᾶς καταστρέψαι τὰ κατορθώματα.
|
|
|
24
|
|
|
διὸ καὶ τεκμηρίοις καλῶς πεπεισμένοι, τούτους κατὰ πάντα δυσνοεῖν ἡμῖν τρόπον καὶ προνοούμενοι μήποτε αἰφνιδίου μετέπειτα ταραχῆς ἐνστάσης ἡμῖν τοὺς δυσσεβεῖς τούτους κατὰ νώτου προδότας καὶ βαρβάρους ἔχωμεν πολεμίους
|
|
|
25
|
|
|
προστετάχαμεν ἅμα τῷ προσπεσεῖν τὴν ἐπιστολὴν τήνδε αὐθωρεὶ τοὺς ἐννεμομένους σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετὰ ὕβρεων καὶ σκυλμῶν ἀποστεῖλαι πρὸς ἡμᾶς ἐν δεσμοῖς σιδηροῖς πάντοθεν κατακεκλεισμένους, εἰς ἀνήκεστον καὶ δυσκλεῆ πρέποντα δυσμενέσι φόνον.
|
|
|
26
|
|
|
τούτων γὰρ ὁμοῦ κολασθέντων, διειλήφαμεν εἰς τὸν ἐπίλοιπον χρόνον τελείως ἡμῖν τὰ πράγματα ἐν εὐσταθείᾳ καὶ βελτίστῃ διαθέσει κατασταθήσεσθαι.
|
|
|
27
|
|
|
ὃς δι’ ἂν σκεπάσῃ τινὰ τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπὸ γηραιοῦ μέχρι νηπίου μέχρι τῶν ὑπομαστιδίων, αἰσχίσταις βασάνοις ἀποτυμπανισθήσεται πανοικί.
|
|
|
28
|
|
|
μηνύειν δὲ τὸν βουλόμενον, ἐφ’ ᾧ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐμπίπτοντος ὑπὸ τὴν εὔθυναν λήψεται καὶ ἐκ τοῦ βασιλικοῦ ἀργυρίου δραχμὰς δισχιλίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τεύξεται καὶ στεφανωθήσεται.
|
|
|
29
|
|
|
πᾶς δὲ τόπος, οὗ ἐὰν φωραθῇ τὸ σύνολον σκεπαζόμενος ᾿Ιουδαῖος, ἄβατος καὶ πυριφλεγὴς γινέσθω καὶ πάσῃ θνητῇ φύσει κατὰ πάντα ἄχρηστος φανήσεται εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον».
|
|
|
30
|
|
|
Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐπιστολῆς τύπος οὕτως ἐγέγραπτο.
|
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΑΝΤΗ δέ, ὅπου προσέπιπτε τοῦτο τὸ πρόσταγμα, δημοτελὴς συνίστατο τοῖς ἔθνεσιν εὐωχία μετὰ ἀλαλαγμῶν καὶ χαρᾶς, ὡς ἂν τῆς προκατεσκιρρωμένης αὐτοῖς πάλαι κατὰ διάνοιαν μετὰ παρρησίας συνεκφαινομένης ἀπεχθείας.
|
И$ внегда` прїиде повеленїе сїе въ кђю любо странђ`. тогDа ја^зы'цы нароDне составля'хђ пирова'нїя съ восклица'нїем# и^ ра'достїю. ꙁане` древле ё^готова'шася мы'слїю на ѓ^жесточенїе си'хъ. нн~њ же съ де'рзостїю и^ ја^вленымъ эTриновенїемъ начина'хђ”
|
|
2
|
2
|
|
τοῖς δὲ ᾿Ιουδαίοις ἀνήκεστον πένθος ἦν καὶ πανόδυρτος μετὰ δακρύων βοή, στεναγμοῖς πεπυρωμένης τῆς αὐτῶν πάντοθεν καρδίας, ὀλοφυρομένων τὴν ἀπροσδόκητον ἐξαίφνης ἐπικριθεῖσαν αὐτοῖς ὀλεθρίαν.
|
І$ё^деѓM же бњше несътерпи'мъ плаq, и^ ѕњ'ло рыда'телен# съ слеза'ми во'пля и^ стена'нїемъ. ја^ко ѓ^жести'тися срDцемъ и^хъ эT всю'дђ, вс^е смятенїа ради и^ нечаа'ннаго и^ внезапаго ѓ^сђжDенїя црsка, въ поги'бель”
|
|
3
|
3
|
|
τίς νομὸς ἢ πόλις ἢ τίς τὸ σύνολον οἰκητὸς τόπος ἢ τίνες ἀγυιαὶ κοπετοῦ καὶ γόων ἐπ’ αὐτοῖς οὐκ ἐνεπιπλῶντο;
|
И$ не бы'сᲄь кои за'конъ, и^л^и граD, и^л^и повсю'дђ вселе'нное мњсто, и^же ст~ыхъ плачA и^ рыда'нїя и^хᲆ не и^сполни'ся”
|
|
4
|
4
|
|
οὕτω γὰρ μετὰ πικρίας ἀνοίκτου ψυχῆς ὑπὸ τῶν κατὰ πόλιν στρατηγῶν ὁμοθυμαδὸν ἐξαπεστέλλοντο, ὥστε ἐπὶ ταῖς ἐξάλλοις τιμωρίαις καί τινας τῶν ἐχθρῶν λαμβάνοντας πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν κοινὸν ἔλεον καὶ λογιζομένους τὴν ἄδηλον τοῦ βίου καταστροφήν, δακρύειν αὐτῶν τὴν τρισάθλιον ἐξαποστολήν.
|
Си'це б^о го'ркимъ прилежа'нїемъ дш~и эT страти'говъ и^же по гра'дехъ в#кђпњ посила'хђся кᲆ цр~ю. ја%коже неи^ꙁреченныхъ ради мђче'нїи и^ нњ'кто и^мъ эT вра'гъ и^хъ вꙁима'ющи преD ѓ^чи ѓ^б#щђю млsть, помышля'ющи без#вњстныи и^хъ жи'тїя конецъ. и^ даже когда` і^ и^мъ не слђчи'тся сїе. слезаM трескор#бным# вда'ша себе`.
|
|
5
|
5
|
|
ἤγετο γὰρ γεραιῶν πλῆθος πολιᾷ πεπυκασμένων, τὴν ἐκ τοῦ γήρως νωθρότητα ποδῶν ἐπίκυφον ἀνατροπῆς ὁρμῇ βιαίας ἁπάσης αἰδοῦς ἄνευ πρὸς ὀξεῖαν καταχρωμένων πορείαν.
|
ведя'ше бо ся ста'рець мно'жество седи'нами ё^бњлени, и^ эT ста'рости слячены. ведђщїи же с нђждею бесра'мне на' ня гл~ахђ въско'рњ шествова'ти. ѓ^ниy претыка'ющеся бњжати понђжда'хђся”
|
|
6
|
6
|
|
αἱ δὲ ἄρτι πρὸς βίου κοινωνίαν γαμικὸν ὑπεληλυθυῖαι παστὸν νεάνιδες, ἀντὶ τέρψεως μεταλαβοῦσαι γόους καὶ κόνει τὴν μυροβραχῆ πεφυρμέναι κόμην, ἀκαλύπτως δὲ ἀγόμεναι, θρῆνον ἀνθ’ ὑμεναίων ὁμοθυμαδὸν ἐξῆρχον ὡς ἐσπαραγμέναι σκυλμοῖς ἀλλοεθνέσι·
|
ᲄа'коже и^ посяг#шїи секра'ты къ жи'тїю съѓ^б#щенїа ю%ноты, въ веселїя мњсто и^ ё^тњшенїя прїя'ша пла'чь. и^ пра'хомъ ми'роё^ха'н#ныя вла'сы посы'паша. и^ эTкровены ведо'ми бы'ша, рыда'нїе въ мњсто пњнїи весе'лыхъ вᲆкђпњ начина'хђ. ѓ^бъја%ти б^о бы'ша и^ноја%зы'чныхᲆ мђченїи`, и^ связа'ни нароDне и^ влекоми бы'ша съ нђж'дею даже къ кораблю всаже'нїя”
|
|
7
|
7
|
|
δέσμιαι δὲ δημόσιαι μέχρι τῆς εἰς τὸ πλοῖον ἐμβολῆς εἵλκοντο μετὰ βίας.
|
Та'коже и^ сђпрђги си'хᲆ въ ю'ношескоM во'зрасте ё%жа вᲆ венец# мњсто на шїяX и^мњша, и въ мњсто веселїа и^ младе'нческа похвале'нїа въ про'чїи дн~и бра'ка рыданїемъ провождахђ. зане при нога'хъ ё^же` ви'дяще а%дъ лежа'щь”
|
|
8
|
8
|
|
οἵ τε τούτων συζυγεῖς βρόχοις ἀντὶ στεφέων τοὺς αὐχένας περιπεπλεγμένοι μετὰ ἀκμαίας καὶ νεανικῆς ἡλικίας, ἀντὶ εὐωχίας καὶ νεωτερικῆς ραθυμίας τὰς ἐπιλοίπους τῶν γάμων ἡμέρας ἐν θρήνοις διῆγον, παρὰ πόδας ἤδη τὸν ᾅδην ὁρῶντες κείμενον.
|
Ведени же бы'ша звᲇри'нымъ ѓ%бразомъ въ ё%захъ желњ'зных#, и^ ё'жахъ. и^ е^ді'ни ё^бо ја^рмомъ корабльнымъ пригвождени бы'ша шїями. и^нїи же за но'ги нерастерза'ными пђтами ё^крњплени. е^ще же на'ипаче ча'стыми дщица'ми ѓ^бложени, да'же эTвсю'дђ помрачаTся и^ не ё^ви'дятъ свњта” Веденїе же въ всемъ плове'нїи ја%ко преда'телем# твори'ша.
|
|
9
|
9
|
|
κατήχθησαν δέ θηρίων τρόπον ἀγόμενοι σιδηροδέσμοις ἀνάγκαις, οἱ μὲν τοῖς ζυγοῖς τῶν πλοίων προσηλωμένοι τοὺς τραχήλους, οἱ δὲ τοὺς πόδας ἀρρήκτοις κατησφαλισμένοι πέδαις,
|
сим# же на гл~емњи ладїи веденомъ бы'вшимъ, и^ повеленїю съвершившђся по вожDелњнїю црsкђ. повелњ же и^хъ прDе гра'домъ в# конорысᲄателномъ мњсте поста'вити, просᲄо въ ѓ^б#меренїю. къ ѓ%бразђ всњмᲆ в#ходя'щимъ въ граD, та'коже і^ и^сходя'щимъ въ странђ`, да не зл^омђдръствђ'ютъ, и%мже ни'же во'емъ свои^мъ приѓ^бщи`, ни'же эTнђдь иX сподоби'ти кое^го покро'ва.
|
|
10
|
10
|
|
ἔτι καὶ τῷ καθύπερθε πυκνῷ σανιδώματι διακειμένῳ, ὅπως πάντοθεν ἐσκοτισμένοι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀγωγὴν ἐπιβούλων ἐν παντὶ τῷ κατάπλῳ λαμβάνωσι.
|
ја%коже быs сїе слы'ша цр~ь ја^ко нњ'цїи эT ро'да и^хъ и^з гра'да та'и и^схожда'хђ частње, е^же ё^тњши'ти бра'тїю и^хъ въ нђжди, и^ стра'сти сђщихъ. раз#гнњвася ѕњло`, и^ повелњ съ прилежа'нїеM и^ сим# ѓ%нњхъ ѓ%бразом# сътвори'ти, да не ё'ймђтъ н^и е^ді'ноя же мђ'ки ѓ^нњхъ. ксемђ же написа'ти вся'ко колњно по и^мени, гл~ющи,
|
|
11
|
11
|
|
Τούτων δὲ ἐπὶ τὴν λεγομένην Σχεδίαν ἀχθέντων καὶ τοῦ παράπλου περανθέντος, καθὼς ἦν δεδογματισμένον τῷ βασιλεῖ, προσέταξεν αὐτοὺς ἐν τῷ πρὸ τῆς πόλεως ἱπποδρόμῳ παρεμβαλεῖν ἀπλέτῳ καθεστῶτι περιμέτρῳ καὶ πρὸς παραδειγματισμὸν ἄγαν εὐκαιροτάτῳ καθεστῶτι πᾶσι τοῖς καταπορευομένοις εἰς τὴν πόλιν καὶ τοῖς ἐκ τούτων εἰς τὴν χώραν στελλομένοις πρὸς ἐκδημίαν πρὸς τὸ μηδὲ ταῖς δυνάμεσιν αὐτοῦ κοινωνεῖν, μηδὲ τὸ σύνολον καταξιῶσαι περιβόλων.
|
и^б^о не по преDвъꙁвᲇщен#нои краTко рабо'тњ дњл# тяжча'ишихъ съгрњши'вшимъ сътворю`” но нн~њ но'воповелен#ными совњты съврᲆшене е^ді'наго ча'са всXњ повелњва'ю погђби'ти”
|
|
12
|
12
|
|
ὡς δὲ τοῦτο ἐγενήθη, ἀκούσας τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ὁμοεθνεῖς κρυβῇ ἐκπορευομένους πυκνότερον ἀποδύρεσθαι τὴν ἀκλεᾶ τῶν ἀδελφῶν ταλαιπωρίαν,
|
Бы'сть же ё^бо си'хъ пописа'нїе съ прилᲇжнымᲆ тща'нїемъ, и^ съ при'сно че'стнымъ сњда'нїемъ эT восто'къ сл~нца да'же до за'падъ. и^ не възмого'ша кон#ца сътвори'ти въ дн~ех# четы'редеся'тиX”*
|
|
13
|
13
|
|
διοργισθεὶς προσέταξε καὶ τούτοις ὁμοῦ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπιμελῶς ὡς ἐκείνοις ποιῆσαι μὴ λειπομένοις κατὰ μηδένα τρόπον τῆς ἐκείνων τιμωρίας,
|
Цр~ь же вы'нђ ѕњлне ра'достїю и^сполня'шеся, и^ пи'ръ всњмᲆ и%доломᲆ состави. зане прельщенᲆ б^њ дале'че эT и%стиннаго ра'зђма, и^ скверныма ё^стнама, нњмая и^ не могђщая гл~ати и^мъ, и^л^и дви'гнђтися хваля'ше. вели'комђ же б~ђ неподобная скверны гл~а”
|
|
14
|
14
|
|
ἀπογραφῆναι δὲ πᾶν τὸ φῦλον ἐξ ὀνόματος, οὐκ εἰς τὴν ἔμπροσθε βραχεῖ προδεδηλωμένην τῶν ἔργων κατάπονον λατρείαν, στρεβλωθέντας δὲ ταῖς παρηγγελμέναις αἰκίαις τὸ τέλος ἀφανίσαι μιᾶς ὑπὸ καιρὸν ἡμέρας.
|
По преDреченаго же вре'мени прехожденїю, приноша'хђ книQницы цр~еви и^ꙁвњщенїя е^же ника'коy мощи` пописа'нїе і^ё^де'и сътвори'ти. несъчи'сленаго ради иX мно'жества. занеже ё^бо сђть по и^ныхᲆ странахъ множа'ишїи, і^ и'нымъ же по домохъ състоа'щимся, и%ным же потвердыняхᲆ. ја%ко не возмощи эTнюD всњмᲆ и^же въ е^гљ=птњ страти'гом# сᲆтвори'ти сего”
|
|
15
|
15
|
|
ἐγίνετο μὲν οὖν ἡ τούτων ἀπογραφὴ μετὰ πικρᾶς σπουδῆς καὶ φιλοτίμου προσεδρείας ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν, ἀνήνυτον λαμβάνουσα τὸ τέλος ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα. —
|
Цр~ь же запрети и^мᲆ жесточа'е, мня` дарова'нныX бы'ти иX, и^ сего ради ѓ^стави'вшихᲆ ё^бњщи иM вᲆ тверды'ня. н^о слђчися и^мᲆ извњсте е^го ѓ^ семᲆ ё^вњрити. гл~ющи со ѓ^бъја^вленїемᲆ. и^б^о хартїи ё^же` и^ писа'телнымᲆ тростемъ ѓ^скђдњвати и%миже сᲆвершити сїе”
|
|
16
|
16
|
|
Μεγάλως δὲ καὶ διηνεκῶς ὁ βασιλεὺς χαρᾷ πεπληρωμένος, συμπόσια ἐπὶ πάντων τῶν εἰδώλων συνιστάμενος, πεπλανημένῃ πόρρω τῆς ἀληθείας φρενὶ καὶ βεβήλῳ στόματι, τὰ μέν κωφὰ καὶ μὴ δυνάμενα αὐτοῖς λαλεῖν ἢ ἀρήγειν ἐπαινῶν, εἰς δὲ τὸν μέγιστον Θεὸν τὰ μὴ καθήκοντα λαλῶν.
|
Сїеy б^њ дњ'ло промышленїя неѓ^сяза'емаго и^ помага'ющаго и^мъ съ нб~си б~а”
|
|
17
|
|
|
μετὰ δὲ τὸ προειρημένον τοῦ χρόνου διάστημα προσηνέγκαντο οἱ γραμματεῖς τῷ βασιλεῖ μηκέτι ἰσχύειν τὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπογραφὴν ποιεῖσθαι διὰ τὴν ἀμέτρητον αὐτῶν πληθύν,
|
|
|
18
|
|
|
καίπερ ὄντων κατὰ τὴν χώραν ἔτι τῶν πλειόνων, τῶν μὲν κατὰ τὰς οἰκίας ἔτι συνεστηκότων, τῶν δὲ καὶ κατὰ τόπον, ὡς ἀδυνάτου καθεστῶτος πᾶσι τοῖς ἐπ’ Αἴγυπτον στρατηγοῖς.
|
|
|
19
|
|
|
ἀπειλήσαντος δὲ αὐτοῖς σκληρότερον ὡς δεδωροκοπημένοις εἰς μηχανὴν τῆς ἐκφυγῆς, συνέβη σαφῶς αὐτὸν περὶ τούτου πεισθῆναι,
|
|
|
20
|
|
|
λεγόντων μετὰ ἀποδείξεως καὶ τὴν χαρτηρίαν ἤδη καὶ τοὺς γραφικοὺς καλάμους, ἐν οἷς ἐχρῶντο, ἐκλελοιπέναι.
|
|
|
21
|
|
|
τοῦτο δὲ ἦν ἐνέργεια τῆς τοῦ βοηθοῦντος τοῖς ᾿Ιουδαίοις ἐξ οὐρανοῦ προνοίας ἀνικήτου.
|
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟΤΕ προσκαλεσάμενος ῞Ερμωνα τὸν πρὸς τῇ τῶν ἐλεφάντων ἐπιμελείᾳ, βαρείᾳ μεμεστωμένος ὀργῇ καὶ χόλῳ κατὰ πᾶν ἀμετάθετος
|
Тогда` цр~ь тяQце и^спол#нися гнњва, и^ крђчи'ны по всемђ` непремњнне, и^ приꙁва` е^рмона сло'номᲆ нача'лника, и^ повелњ вᲆ грядђщїи дн~ь и^зобилне накорми'ти слоны ѓ^броки плода ливан#ска, и^ виномъ несмњшенымъ всњх# напои^ти, и%хже б^њ числомъ, ф~. и^ ѓ^сверњпњвши виноM нещаDно, въвести въ срњтенїе сме'рти і^ё^де'искїя”*
|
|
2
|
2
|
|
ἐκέλευσεν ὑπὸ τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν δαψιλέσι δράκεσι λιβανωτοῦ καὶ οἴνῳ πλείονι ἀκράτῳ ἅπαντας τοὺς ἐλέφαντας ποτίσαι, ὄντας τὸν ἀριθμὸν πεντακοσίους, καὶ ἀγριωθέντας τῇ τοῦ πόματος ἀφθόνῳ χορηγίᾳ εἰσαγαγεῖν πρὸς συνάντησιν τοῦ μόρου τῶν ᾿Ιουδαίων.
|
Сїя же повелњвъ въꙁврати'ся, и^ множа'е дрђговъ въ пирова'нїе сᲆбра`. во'и же ненави'дяще бњша і^ё^де'ѓвᲆ” а^ слононача'лник# повеле'нное прилњжно съвръша'ше.
|
|
3
|
3
|
|
ὁ μὲν τάδε προστάσσων ἐτρέπετο πρὸς τὴν εὐωχίαν, συναγαγὼν τοὺς μάλιστα τῶν φίλων καὶ τῆς στρατιᾶς ἀπεχθῶς ἔχοντας πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους·
|
кси'м же слђги въ вече'ръ досто'ини дњ'ющеся свяꙁа'ша рђцњ стра'сᲄныX, и^ прочїе ё%зъ ѓ^нихъ ё^крњпля'хђ. мня'ще в но'щъ т^ђ прїя'ти и^мъ въкђпњ конечнђю поги'бель.
|
|
4
|
4
|
|
ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὸ προσταγὲν ἀραρότως ῞Ερμων συνετέλει.
|
ѓ^ни' же вся'кого ѓ^сененїя ја%зы'ков# пђсти непщђ'ющеся бы'ти, ради ѓ^бъе%мшїа и^хъ эTвсю'дђ нђжды. призыва'хђ вседръжи'теля г~а, и^ вся'коя си'лы крњпльшаго млsтиваго б~а иX и^ эTц~а непреста'ннымъ гла'сомъ вс^и съ слеза'ми моля'щи, ја%же на ни'хъ совTњ непреподо'бныи и^змњни'ти. і^ и^зба'вити и^хъ эT и^же преD нога'ма ё^готова'нныя смр~ти, съ ѕњлною ча'стїю проја%вленїя.
|
|
5
|
5
|
|
οἵ τε πρὸς τούτοις λειτουργοὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἀξιόντες τὰς τῶν ταλαιπώρων ἐδέσμευον χεῖρας τήν τε λοιπὴν ἐμηχανῶντο περὶ αὐτοὺς ἀσφάλειαν, ἔννυχον δόξαντες ὁμοῦ λήψεσθαι τὸ φῦλον πέρας τῆς ὀλεθρίας.
|
си'хъ ё^бо прилњжна мл~тва възыиде на' нб~о” Є$рмон# же нещаDно слоны напо'и виноM і^ и^сполни всякоя сверњпости, и^ ливан#скими плоды напита`. ра'но въ дворъ прїиде ѓ^ си'х# възвњсти'ти цр~ю”
|
|
6
|
6
|
|
οἱ δὲ πάσης σκέπης ἔρημοι δοκοῦντες εἶναι τοῖς ἔθνεσιν ᾿Ιουδαῖοι διὰ τὴν πάντοθεν περιέχουσαν αὐτοὺς μετὰ δεσμῶν ἀνάγκην,
|
Зда'нїе же бл~гое эT вњ'чнаго времени в но'щи, и^ въ дн~и мни'мое бы'ти. эT дарђ'ющаго всњмъ и%мже а^ще са'мъ въсхо'щетъ. сна` ча'сть посла` въ цр~я,
|
|
7
|
7
|
|
τὸν παντοκράτορα Κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα, ἐλεήμονα Θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα, δυσκαταπαύστῳ βοῇ πάντες μετὰ δακρύων ἐπεκαλέσαντο, δεόμενοι
|
и^ слаDце и^ глђбо'це ё^дръжа'ся в неM дња'нїемъ влDки. и^ повеленїя преDё^ста'вленаго мно'го погрњши. и^ непремњ'нныи е^го совњт# ѕњлне солга`”
|
|
8
|
8
|
|
τὴν κατ᾿ αὐτῶν μεταστρέψαι βουλὴν ἀνοσίαν καὶ ρύσασθαι αὐτοὺς μετὰ μεγαλομεροῦς ἐπιφανείας ἐκ τοῦ παρὰ πόδας ἐν ἑτοίμῳ μόρου.
|
І$ё^де'и же проназнаменова'ннаго вре'мени и^збњжа'ша ст~го б~а и^хъ воспњва'хђ. и^ паки моля'хђ бл~гоизмњнна показа'ти е^го и^ ве'лма немо'щна ја^зы'комъ прегорды'мъ рђкою дръжа'вы свое'я”
|
|
9
|
9
|
|
τούτων μὲν οὖν ἐκτενῶς ἡ λιτανεία ἀνέβαινεν εἰς οὐρανόν.—
|
Преполовя'щи же ся ё^бо деся'томђ ча'сђ і^ и^же къ зва'нїю ё%чине'ныи видя` зва'н#ныхъ събра'вшиXся. тогда` дръзнђ в#ни'де, и^ пристђпль къ цр~ю е^два` въз#дви'же е^го`, и^ покаꙁа` пи'ра врњмя прешеDше ё^же`. і^ и^же ѓ^ сихъ словесеX въспомянђ. е^же цр~ь в# себњ размы'сли. и^ ѓ^бращ#ся въ мњсто, повелњ пришеDшиX в# пирова'нїе кое^гожDо въ свое^мъ мњсте, въсклони'ти.
|
|
10
|
10
|
|
῾Ο δὲ ῞Ερμων τοὺς ἀνηλεεῖς ἐλέφαντας ποτίσας πεπληρωμένους τῆς τοῦ οἴνου πολλῆς χορηγίας καὶ τοῦ λιβάνου μεμεστωμένους, ὄρθροις ἐπὶ τὴν αὐλὴν παρῆν περὶ τούτων προσαγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ.
|
е^гда' же быs сїе в# пирова'нїе вда'ша себе`, и^ в немъ сђщи ѓ' мно'ѕњ че'сти гл~ахђ, е^же чаs въ веселїе поста'вити.
|
|
11
|
11
|
|
τὸ δὲ ἀπ᾿ αἰῶνος χρόνου κτίσμα καλὸν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ χαριζομένου πᾶσιν, οἷς ἂν αὐτὸς θελήσῃ, ὕπνου μέρος ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα,
|
въ мно'ѕе же бесњде бы'вши и^мᲆ, цр~ь е^рмо'на приꙁва`. и^ съ ве'лїем# преще'нїемъ въпрошаше. чт^о ради и^ ко'я вина е^же ѓ^ста'вишася і^ё^де'и в сїи дн~ь жи'ви бы'ти.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἡδίστῳ καὶ βαθεῖ κατεσχέθη τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Δεσπότου, τῆς ἀθέσμου μὲν προθέσεως πολὺ διεσφαλμένος, τοῦ δὲ ἀμεταθέτου λογισμοῦ μεγάλως διεψευσμένος.
|
ѓ%номђ же показа'вшђ и^же но'щїю повеле'нное съвершене сътвори, ксемђ же и^ дрђгоM с#послђшествова'вшиM семђ` бы'ти та'ко. и^ сего ра'ди лю'теише фалари'да сᲆтвори'ша е^го. и^ пригл~а дне'шнемђ снђ` блгDть да и%мђтъ”
|
|
13
|
13
|
|
οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν προσημανθεῖσαν ὥραν διαφυγόντες, τὸν ἅγιον ᾔνουν Θεὸν αὐτῶν καὶ πάλιν ἠξίουν τὸν εὐκατάλλακτον δεῖξαι τῆς μεγαλοσθενοῦς αὐτοῦ χειρὸς κράτος ἔθνεσιν ὑπερηφάνοις.
|
Ты' же непрело'жне вᲆ грядђщїи дн~ь по прьвомђ ё^готђи сло'ны, въ погђбленїе иX.
|
|
14
|
14
|
|
μεσούσης δὲ ἤδη τῆς δεκάτης ὥρας σχεδόν, ὁ πρὸς ταῖς κλήσεσι τεταγμένος, ἀθρόους τοὺς κλητοὺς ἰδών, ἔνυξε προσελθὼν τὸν βασιλέα.
|
сїя же рекшђ цр~ю, любезне вс^и и^ съ ра'достїю прїя'ша, и^ въспњвше въкђпњ, ко'ждо в до'мъ сво'и эTи^до'ша” и^ не проводи'ша в сїе вре'мя но'щное тако. н^о совњща'ша да'же прелю'тњише посмᲇа'нїе нанесTђ стра'стнымъ.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ μόλις διεγείρας ὑπέδειξε τὸν τῆς συμποσίας καιρὸν ἤδη παρατρέχοντα, τὸν περὶ τούτων λόγον ποιούμενος.
|
и^ ё^бо пᲇтлђ воꙁ#гласи'вшђ ё^трьнемђ, и^ ѕвњри ё^готова е^рмо'нъ, въ вели'цњмъ столпњ повапленомъ, і^ и^же по гра'деX мно'жество сᲆбра'шеся, ко ꙁрњнїю мђченїа и^хъ, ча'юще ё%тра съ тща'нїем#”
|
|
16
|
16
|
|
ὃν ὁ βασιλεὺς λογισάμενος καὶ τραπεὶς εἰς τὸν πότον, ἐκέλευσε τοὺς παραγεγονότας εἰς τὴν συμποσίαν ἄντικρυς ἀνακλιθῆναι αὐτοῦ.
|
І$ё^деи же бес#преста'но эT дш~а стеня'щи, мно'го слезнђ мл~твђ съ слаDкимъ пњнїемъ простира'юще рђцњ на' нб~о, моля'хђ вели'каго б~а. па'ки и^мъ помощи` въскорњ”
|
|
17
|
17
|
|
οὗ καὶ γενομένου, παρῄνει εἰς εὐωχίαν δόντας ἑαυτούς, τὸ παρὸν τῆς συμποσίας ἐπιπολὺ γεραιρομένους εἰς εὐφροσύνην καταθέσθαι μέρος.
|
Внегда' же слн~це лђ'ча рас#сњя, и^ цр~ь дрђговъ въспрїя. е^рмо'нъ преDста ꙁва'ше къ и^схо'дђ. покаꙁђя провожделᲇное цр~еM готово бы'ти.
|
|
18
|
18
|
|
ἐπὶ πλεῖον δὲ προβαινούσης τῆς ὁμιλίας, τὸν ῞Ερμωνα μεταπεμψάμενος ὁ βασιλεύς, μετὰ πικρᾶς ἀπειλῆς ἐπυνθάνετο, τίνος ἕνεκεν αἰτίας εἰάθησαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τὴν παροῦσαν ἡμέραν περιβεβιωκότες;
|
ѓ%н же въспрїя'вши е^го ё^страшися зако'нопресᲄђпнаго ради повелњнїя. и^ по всемђ невњдњнїемъ ѓ^дръжи'мъ бы'сть. въпрошAше чт^о ве'щь сїя ю%же въско'рњ е^мђ съверши” Сїе же б^њ дња'нїе всњхъ влDки б~а, и^же проё^готова'ныя на і^ё^де'и мђченїа въ забве'нїе е^мђ в#ложи”
|
|
19
|
19
|
|
τοῦ δὲ ὑποδείξαντος ἐκ νυκτὸς τὸ προσταγὲν ἐπὶ τέλος ἀγηοχέναι καὶ τῶν φίλων αὐτῷ προσμαρτυρησάντων,
|
Є$рмо'н же показова'ше, та'коy и^ вс^и дрђѕи е^го, ѕвњры, и^ во'и ё^готованы цр~ю потвое^мђ непрело'жномђ повеле'нїю,
|
|
20
|
20
|
|
τὴν ὠμότητα χείρονα Φαλάριδος ἐσχηκὼς ἔφη τῷ τῆς σήμερον ὕπνῳ χάριν ἔχειν αὐτούς· ἀνυπερθέτως δὲ εἰς τὴν ἐπιτέλλουσαν ἡμέραν κατὰ τὸ ὅμοιον ἑτοίμασον τοὺς ἐλέφαντας ἐπὶ τὸν τῶν ἀθεμίτων ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν.
|
ѓ%н же гл~ъ ради и^х# и^споlнися тяж#ча'е ја%рости, и^б^о разори` ѓ^ сихᲆ провидњнїе бж~їе вс^е е^го ё^мышленїе” И$ въꙁрњвъ рече съ прещенїемъ.
|
|
21
|
21
|
|
εἰπόντος δὲ τοῦ βασιλέως, ἀσμένως πάντες μετὰ χαρᾶς οἱ παρόντες ὁμοῦ συναινέσαντες, εἰς τὸν ἴδιον οἶκον ἕκαστος ἀνέλυσε.
|
е^лицы роди'тели сђть здњ и^л^и ѓ^трочатъ роди'тели, и^же сверњпымъ и^ дивїимъ ё^готова'ша и^ꙁоби'ленъ ѓ^брокᲆ, вмњсто неѓ^клеветан#ныхъ мнњ` и^ прароди'телемъ мои^мъ, и^ ѓ^бъја^ви'вших# вс^ецњлђю і^ и^ꙁвњстнђю вњрђ вы'нђ. и^б^о а^ще не любви ра'ди съвоспита'телныя, и^ потрребы, живота` ё^бо си'хъ ра'ди ко'и^ждо гоньзнђлᲆ б^ы”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ οὐχ οὕτως εἰς ὕπνον κατεχρήσαντο τὸν χρόνον τῆς νυκτός, ὡς εἰς τὸ παντοίους μηχανᾶσθαι τοῖς ταλαιπώροις δοκοῦσιν ἐμπαιγμούς.—
|
Сице е^рмо'нъ съ нечая'ннымъ, и^ пребњднымъ прещенїемъ эTи^де, и^ зраком#, и^ лицем# иꙁмᲇни'ся” По е^ді'номђ же и^ вс^и дрђѕи събранїи сњтованїемъ ѓ^дръжими бы'вше эTи^доша кождо въ свое беZвременїе”
|
|
23
|
23
|
|
῎Αρτι δὲ ἀλεκτρυὼν ἐκεκράγει ὄρθριος, καὶ τὰ θηρία καθωπλικὼς ὁ ῞Ερμων ἐν τῷ μεγάλῳ περιστύλῳ διεκίνει.
|
І$ё^де'и же ја%же эT цр~я слы'шавше проја^вля'ющаго б~а и^ г~а, и^ и^ цр~я цр~емᲆ хваля'хђ ѓ^ полђченїи по'мощи е^го”
|
|
24
|
24
|
|
τὰ δὲ κατὰ τὴν πόλιν πλήθη συνήθροιστο πρὸς τὴν οἰκτροτάτην θεωρίαν, προσδοκῶντα τὴν πρωΐαν μετὰ σπουδῆς.
|
Поси'х же предани иX цр~ь па'ки състави пи'ръ. и^ моли` дрђгов# въ весе'лїе премњни'тися. е^рмона же призва`, и^ рече съ прещенїемъ, коли'кот^и мнится страсᲄныи ѓ^ сиX повелњти; е^ще` и^ нн~њ ё^готђи сло'ны въ ё'трїе на погђбленїе і^ё^деи'ско”
|
|
25
|
25
|
|
οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι κατὰ τὸν ἀμερῆ ψυχουλκούμενοι χρόνον, πολυδάκρυον ἱκετείαν ἐν μέλεσι γοεροῖς τείνοντες τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδέοντο τοῦ μεγίστου Θεοῦ πάλιν αὐτοῖς βοηθῆσαι συντόμως.
|
СроDницы же съвоꙁлежа'щїи непостоа'нномђ е^го смы'слђ дивя'щеся, прои^знесо'ша сїя. доколњ ѓ& цр~ю а^ки беслове'сныX наs и^скђша'еши, повелᲇва'я ё^же сиX третее погђби'ти, и^ па'ки ѓ^ вещаX раꙁрDњша'я вᲆ премененїе ја%же тобо'ю повелњнна.
|
|
26
|
26
|
|
οὔπω δὲ ἡλίου βολαὶ κατεσπείροντο, καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς φίλους ἐκδεχομένου, ὁ ῞Ερμων παραστὰς ἐκάλει πρὸς τὴν ἔξοδον, ὑποδεικνύων τὸ πρόθυμον τοῦ βασιλέως ἐν ἑτοίμῳ κεῖσθαι.
|
иXже ради чая'нїя гра'дъ стђжа'етъ. і^ и^спо'лнися ё^же смете'нїя. и^ множицею нђ'дится разыити'ся”
|
|
27
|
27
|
|
τοῦ δὲ ἀποδεξαμένου καὶ καταπλαγέντος ἐπὶ τῇ παρανόμῳ ἐξόδῳ, κατὰ πᾶν ἀγνωσίᾳ κεκρατημένος ἐπυνθάνετο, τί τὸ πρᾶγμα, ἀφ᾿ οὗ τοῦτο αὐτῷ μετὰ σπουδῆς τετέλεσται·
|
Цр~ь же и^спо'лнися беслове'сїя по всемђ ја%ко фалари'дъ. и^ бы'вшимᲆ къ призре'нїю і^ё^де'искђ повелњ` т#щатися. а^ в# своеиy дш~и премњне'нїе нивᲆчто'же в#мени.
|
|
28
|
28
|
|
τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἐνέργεια τοῦ πάντα δεσποτεύοντος Θεοῦ, τῶν πρὶν αὐτῷ μεμηχανημένων λήθην κατὰ διάνοιαν ἐντεθεικότος.
|
и^ съврьше'ною і^ и^звњ'стною кля'твою кля'тся, сихъ неэTло'жно посла'ти въ а'дъ, ногами и^ копы'ты ѕвњреи сверњпыхᲆ съкрђши'ти и^хъ, и^ посеM вое^ва'ти ѓ^гне'мъ на і^ё&дею, и^ гро'бища в не'и сътвори'ти. и^ про'чая ко'пїемъ низложи'ти въскорњ. и^ непроходи'мыи на'ми хра'мъ и^хъ ѓ^гнеM съжещи`. и^ съвръшаю'щихъ та'мо жрътвђ въ вњ'чное время поста'вити”
|
|
29
|
29
|
|
ὁ δὲ ῞Ερμων ὑπεδείκνυε καὶ πάντες οἱ φίλοι τὰ θηρία καὶ τὰς δυνάμεις ἡτοιμάσθαι, βασιλεῦ, κατὰ τὴν σὴν ἐκτενῆ πρόθεσιν.
|
Тогда дрђзи съ ра'достїю эTи^до'ша, и^ сродницы съ вњрою. и^ повелњша во'иномъ стрещи` бл~говре'мен#ныя мњста града.
|
|
30
|
30
|
|
ὁ δὲ ἐπὶ τοῖς ρηθεῖσι πληρωθεὶς βαθεῖ χόλῳ διὰ τὸ περὶ τούτων προνοίᾳ Θεοῦ διασκεδάσθαι πᾶν αὐτοῦ τὸ νόημα, ἐνατενίσας μετὰ ἀπειλῆς εἶπεν·
|
слононачалниk же звњремъ въско'рњ, ја%ко и^ прежде въ поставле'нїе ѓ^бро'къ повелњ` и^зоѓ^би'ленъ эT ливан#скихъ плоD ё^готова'ти, и^ пи'тїе эT вина` несмњшеnнаго. и^хже ё^готова` стра'шне на погђбле'нїе и^хъ. сего же дњлма бесчи'сленни чл~цы и^же эT града в# конорыста'теlное мњсто събра'шася ви'дњти. ѓ^н# же вни'де въ дво'ръ преDлежи'маго ра'ди възбђди'ти цр~я”
|
|
31
|
31
|
|
εἴ σοι γονεῖς παρῆσαν ἢ παίδων γοναί, τήνδε θηρσὶν ἀγρίοις ἐσκεύασα ἂν δαψιλῆ θοῖναν ἀντὶ τῶν ἀνεγκλήτων ἐμοὶ καὶ προγόνοις ἐμοῖς ἀποδεδειγμένων ὁλοσχερῆ βεβαίαν πίστιν ἐξόχως ᾿Ιουδαίων.
|
цр~ь же гнњвомᲆ тя'жцемъ и^спо'лнися съ звњр#ми сверњпыми и^ꙁы'иде, хотя` непремеnнымъ срDцемъ, и^ зњницею ѓ'ка ви'дᲇти бо'лњꙁнь, и^ страсть проназнаменова'нныхъ въ сме'рть болњзнђю.
|
|
32
|
32
|
|
καίπερ εἰ μὴ διὰ τὴν τῆς συντροφίας στοργὴν καὶ τῆς χρείας, τὸ ζῆν ἀντὶ τούτων ἐστερήθης.
|
вънегда же сло'ны и^сходи'ша и^ꙁᲆ ѓ^гра'ды, и^ съпослњдова'ша и^мъ во'и въѓ^рђже'нны. и^ эT мно'гихъ ше'ствїя пра'хъ ви'дњша, и^ тя'жка гласа кли'чь слы'шаша і^ё^де'и. и^ мнњша бы'ти коне'цъ живоᲄа свое^го въ м#гновенїи,
|
|
33
|
33
|
|
οὕτως ὁ ῞Ερμων ἀπροσδόκητον καὶ ἐπικίνδυνον ὑπήνεγκεν ἀπειλὴν καὶ τῇ ὁράσει καὶ τῷ προσώπῳ συνεστάλη.
|
и^ стра'стнаго чая'нїя и^хъ. въ ё^миле'нїе и^ стена'нїе и^ꙁмени'шаs и^ ѓ^блобыꙁа'хђ дрђгъ дрђга съплњта'ющеся сро'дникомъ, и^ на вы'я напада'юще прародителемъ свои^м#. такоже и^ эTц~ы сн~ом# и^ матере ча'доM.
|
|
34
|
34
|
|
ὁ καθεὶς δὲ τῶν φίλων σκυθρωπῶς ὑπεκρέων, τοὺς συνηθροισμένους ἀπέλυσαν ἕκαστον ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἀσχολίαν.
|
но'во же поро'ждьшїи ё^ со'сцъ и^мђще младе'нцы коне'чно здоя'хђ мле'ко.
|
|
35
|
35
|
|
οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι τὰ παρὰ τοῦ βασιλέως ἀκούσαντες, τὸν ἐπιφανῆ Θεὸν καὶ βασιλέα τῶν βασιλέων ᾔνουν καὶ τῆσδε τῆς βοηθείας αὐτοῦ τετευχότες.—
|
въспомянђвши же ё^бо паки преDбы'вшђю и^мъ съ нб~си по'мощь, въско'рњ и^ еді'нодђшне възврᲆгше себе на ню`. и^ младе'нца эTлђчиша эT со'сцъ и^ възᲆпи'ша гласом# велїи'мᲆ ѕњло.
|
|
36
|
36
|
|
Κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς νόμους ὁ βασιλεὺς συστησάμενος πάλιν τὸ συμπόσιον εἰς εὐφροσύνην τραπῆναι παρεκάλει.
|
и^ силнаго всњхъ нача'ша моли'ти, ё^щедри'ти ихъ съ ја^вле'нїемъ, при вратехъ ё^же` стоя'щихъ”
|
|
37
|
|
|
τὸν δὲ ῞Ερμωνα προσκαλεσάμενος μετὰ ἀπειλῆς εἶπε· ποσάκις σοι δεῖ περὶ τούτων αὐτῶν προστάττειν, ἀθλιώτατε;
|
|
|
38
|
|
|
τοὺς ἐλέφαντας ἔτι καὶ νῦν καθόπλισον εἰς τὴν αὔριον ἐπὶ τὸν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν.
|
|
|
39
|
|
|
οἱ δὲ συνανακείμενοι συγγενεῖς τὴν ἄστατον διάνοιαν αὐτοῦ θαυμάζοντες, προεφέροντο τάδε·
|
|
|
40
|
|
|
βασιλεῦ, μέχρι τίνος ὡς ἀλόγους ἡμᾶς διαπειράζεις, προστάσσων ἤδη τρίτον αὐτοὺς ἀφανίσαι καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐκ μεταβολῆς ἀναλύων τὰ σοὶ δεδογμένα;
|
|
|
41
|
|
|
ὧν χάριν ἡ πόλις διὰ τὴν προσδοκίαν ὀχλεῖ καὶ πληθύουσα συστροφαῖς, ἤδη καὶ κινδυνεύει πολλάκις διαρπασθῆναι.
|
|
|
42
|
|
|
ὅθεν ὁ κατὰ πάντα Φάλαρις βασιλεὺς ἐμπληθυνθεὶς ἀλογιστίας καὶ τὰς γινομένας πρὸς ἐπισκοπὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἐν αὐτῷ μεταβολὰς τῆς ψυχῆς παρ᾿ οὐδὲν ἡγούμενος, ἀτελέστατον ἐβεβαίωσεν ὅρκον, ὁρισάμενος τούτους μὲν ἀνυπερθέτως πέμψειν εἰς ᾅδην ἐν γόνασι καὶ ποσὶ θηρίων ᾐκισμένους,
|
|
|
43
|
|
|
ἐπιστρατεύσαντα δὲ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν ἰσόπεδον πυρὶ καὶ δόρατι θήσεσθαι διὰ τάχους καὶ τὸν ἄβατον αὐτῶν ἡμῖν ναὸν πυρὶ πρηνέα ἐν τάχει τῶν συντελούντων ἐκεῖ θυσίας ἔρημον εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον καταστήσειν.
|
|
|
44
|
|
|
τότε περιχαρεῖς ἀναλύσαντες οἱ φίλοι καὶ συγγενεῖς μετὰ πίστεως διέτασσον τὰς δυνάμεις ἐπὶ τοὺς εὐκαιροτάτους τόπους τῆς πόλεως πρὸς τήρησιν.
|
|
|
45
|
|
|
ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὰ θηρία σχεδὸν εἰπεῖν εἰς κατάστημα μανιῶδες ἀγηοχώς, εὐωδεστάτοις πόμασιν οἴνου λελιβανωμένου φοβεραῖς κατεσκευασμένα σκευαῖς,
|
|
|
46
|
|
|
περὶ τὴν ἕω, τῆς πόλεως ἤδη πλήθεσιν ἀναριθμήτοις κατὰ τοῦ ἱπποδρόμου καταμεμεστωμένης, εἰσελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν ἐπὶ τὸ προκείμενον ὤτρυνε τὸν βασιλέα.
|
|
|
47
|
|
|
ὁ δὲ ὀργῇ βαρείᾳ γεμίσας δυσσεβῆ φρένα παντὶ τῷ βάρει σὺν τοῖς θηρίοις ἐξώρμησε, βουλόμενος ἀτρώτῳ καρδίᾳ καὶ κόραις ὀφθαλμῶν θεάσασθαι τὴν ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον τῶν προσεσημαμμένων καταστροφήν.
|
|
|
48
|
|
|
ὡς δὲ τῶν ἐλεφάντων ἐξιόντων περὶ πύλην καὶ τῆς συνεπομένης ἐνόπλου δυνάμεως τῆς τε τοῦ πλήθους πορείας κονιορτὸν ἰδόντες, καὶ βαρυηχῆ θόρυβον ἀκούσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι,
|
|
|
49
|
|
|
ὑστάτην βίου ροπὴν αὐτοῖς ἐκείνην δόξαντες εἶναι τὸ τέλος τῆς ἀθλιωτάτης προσδοκίας, εἰς οἶκτον καὶ γόους τραπέντες κατεφίλουν ἀλλήλους περιπλεκόμενοι τοῖς συγγενέσιν ἐπὶ τοὺς τραχήλους ἐπιπίπτοντες, γονεῖς παισὶ καὶ μητέρες νεάνισιν, ἕτεραι δὲ νεογνὰ πρὸς μαστοὺς ἔχουσαι βρέφη τελευταῖον ἕλκοντα γάλα.
|
|
|
50
|
|
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς ἔμπροσθεν αὐτῶν γεγενημένας ἀντιλήψεις ἐξ οὐρανοῦ συνιδόντες, πρηνεῖς ὁμοθυμαδὸν ρίψαντες ἑαυτοὺς καὶ τὰ νήπια χωρίσαντες τῶν μαστῶν,
|
|
|
51
|
|
|
ἀνεβόησαν φωνῇ μεγάλῃ σφόδρα, τὸν τῆς ἁπάσης δυνάμεως δυνάστην ἱκετεύοντες, οἰκτεῖραι μετ᾿ ἐπιφανείας αὐτοὺς ἤδη πρὸς πύλαις ᾅδου καθεστῶτας.
|
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ δέ τις ἀνὴρ ἐπίσημος τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἱερέων, ἐν πρεσβείῳ τὴν ἡλικίαν ἤδη λελογχὼς καὶ πάσῃ τῇ κατὰ τὸν βίον ἀρετῇ κεκοσμημένος, τοὺς περὶ αὐτὸν καταστείλας πρεσβυτέρους ἐπικαλεῖσθαι τὸν ἅγιον Θεὸν προσηύξατο τάδε·
|
Єлеа^за'ръ же нњкто мђжъ зна'емъ эT і^ере'и страны` тоя`. въ ста'рости ё^же` прешеD во'зрастомъ, и^ всею добродњтелїю въ жи'тїи ё^кра'шенъ, и^же ё^стро'и ѓ'крsтъ себе преꙁвитери призывати ст~аго б~а. такоже и^ сам# моля'шеся си'це. ЭO
|
|
2
|
2
|
|
βασιλεῦ μεγαλοκράτωρ, ὕψιστε, παντοκράτωρ Θεὲ τὴν πᾶσαν διακυβερνῶν ἐν οἰκτιρμοῖς κτίσιν,
|
цр~ю вы'шнїи всекрњпкїи вседръжи'телю бж~е, и^же създа'нїе все` строя'й въ щедрота'хъ. възри` нн~њ на сᲇмя а^враа'мле, и^ на сщ~енаа ча'да і^а'ковля, часть сщ~енђю людїи твоиX бж~е эTч~е. и^же в# земли` чю'ждеи страnствђющђю, и^ бес пра'вды погиба'ю^щђю”
|
|
3
|
3
|
|
ἔπιδε ἐπὶ ῾Αβραὰμ σπέρμα, ἐπὶ ἡγιασμένου τέκνα ᾿Ιακώβ, μερίδος ἡγιασμένης σου λαὸν ἐν ξένῃ γῇ ξένον ἀδίκως ἀπολλύμενον, πάτερ.
|
Ты бо фараѓ'на прьвње въ е^гљ=птњ силнаго, ё^мно'женаго в# колесни'цахъ, и^ възнося'щагося дръзостїю беꙁъ млsти, и^ ја^зы'комъ велерњчђюща съ гръдыми во'и пон#тоM въ ма'ле погђби`. ро'дђ же і^и^л~евђ свᲇтомъ проја^ви` млsть”
|
|
4
|
4
|
|
σὺ Φαραὼ πληθύνοντα ἅρμασι, τὸν πρὶν Αἰγύπτου ταύτης δυνάστην, ἐπαρθέντα ἀνόμῳ θράσει καὶ γλώσσῃ μεγαλορρήμονι, σὺν τῇ ὑπερηφάνῳ στρατιᾷ ποντοβρόχους ἀπώλεσας, φέγγος ἐπιφάνας ἐλέους ᾿Ισραὴλ γένει.
|
Ты` и^ възвели'чившагося сенахери'ма цр~я а^сљ=рїискаго в тя'гости погђби`, съ бесчи'слен#ными во'и, и^же ко'пїемъ поDрђчнђ сътвори` всю зе'млю. и^ низложенъ бысть ст~аго ради гра'да твоеh, хђлна б^о и^ прегръда на'нь гл~а. сътвори'лъ б^о е^си сїя да и^ꙁвњстнђ пока'жеши ја%зы'комъ многою твою дръжа'вђ”
|
|
5
|
5
|
|
σὺ τὸν ἀναριθμήτοις δυνάμεσι γαυρωθέντα Σενναχηρείμ, βαρὺν ᾿Ασσυρίων βασιλέα, δόρατι τὴν πᾶσαν ὑποχείριον ἤδη λαβόντα γῆν καὶ μετεωρισθέντα ἐπὶ τὴν ἁγίαν σου πόλιν, βαρέα λαλοῦντα κόμπῳ καὶ θράσει σύ, Δέσποτα, ἔθραυσας, ἔκδηλον δεικνὺς ἔθνεσι πολλοῖς τὸ σὸν κράτος.
|
Ты` и^ въ вављ=ло'не трїех# ѓ^тро'къ ѓ^гню дш~а на погђбле'нїе, въ е^же не слђжи'ти то'кмо скве'рныM, ѓ^гня` пе'щнаго ѓ^броси'телне и^ꙁба'вилъ е^си даже до вла'съ невреди'мы, пла'мень же весь посла'лъ е^си съпроти'внымъ”
|
|
6
|
6
|
|
σὺ τοὺς κατὰ τὴν Βαβυλωνίαν τρεῖς ἑταίρους, πυρὶ τὴν ψυχὴν αὐθαιρέτως δεδωκότας εἰς τὸ μὴ λατρεῦσαι τοῖς κενοῖς, διάπυρον δροσίσας κάμινον ἐρρύσω μέχρι τριχὸς ἀπημάντους, φλόγα πᾶσιν ἐπιπέμψας τοῖς ὑπεναντίοις.
|
Ты` данїила за'вистїю дїаволею въвръжена в ро'въ на снњде'нїе льво'мъ звњремъ сверњпымъ, на свњтъ и^зве'лъ е^си здра'ва. и^ і^ѓ'нђ эT чре'ва кљ'та мор#скаго храни'теля въ глђбинњ` та'емаго неща'дне, всMњ свои^мъ показа'лъ е^си.
|
|
7
|
7
|
|
σὺ τὸν διαβολαῖς φθόνου λέουσι κατὰ γῆς ριφέντα θηρσὶ βορὰν Δανιὴλ εἰς φῶς ἀνήγαγες ἀσινῆ,
|
и^ н~нњ ѓ& эTч~е не ты ли е%си всњ'хъ млsтивыи присети'тель; въскорњ ја^вися сђщимъ эT ро'да і^и^л~ьска. і^ и^ꙁба'ви эT ја^ꙁы'къ хђлныхъ, и^ ѓ^скверне'ныхъ”
|
|
8
|
8
|
|
τόν τε βυθοτρεφοῦς ἐν γαστρὶ κήτους ᾿Ιωνᾶν τηκόμενον ἀφειδῶς ἀπήμαντον πᾶσιν οἰκείοις ἀνέδειξας, πάτερ.
|
А$щеy нечестїемъ ѓ^бъја%то е^сть въ преселе'нїю жи'тїе на'ше. т^ы и^ꙁба'вивыи насъ эT рђкђ вра'гъ си'хъ. ја%ко прои^ꙁво'лиши влDко погђби. то'кмо
|
|
9
|
9
|
|
καὶ νῦν μίσυβρι, πολυέλεε, τῶν ὅλων σκεπαστά, τὸ τάχος ἐπιφάνηθι τοῖς ἀπὸ ᾿Ισραὴλ γένους, ὑπὸ δὲ ἐβδελυγμένων ἀνόμων ἐθνῶν ὑβριζομένοις.
|
да не сђ'етныхъ сђемђдрїи блsвятъ ѓ^ погђбле'нїи въꙁлю'бленныX, гл~щи, ниже б~ъ и^хъ и^ꙁба'ви и^хъ. тњмже
|
|
10
|
10
|
|
εἰ δὲ ἀσεβείαις κατὰ τὴν ἀποικίαν ὁ βίος ἡμῶν ἐνέσχηται, ρυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ ἐχθρῶν χειρός, ὡς προαιρῇ, Δέσποτα, ἀπόλεσον ἡμᾶς μόρῳ.
|
т^ы и^же вся'кђ крњпость и^ силђ и^мᲇя'й превњчныи вся'ческихъ, нн~њ при'зри
|
|
11
|
11
|
|
μὴ τοῖς ματαίοις οἱ ματαιόφρονες εὐλογησάτωσαν ἐπὶ τῇ τῶν ἠγαπημένων σου ἀπωλείᾳ λέγοντες· οὐδὲ ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς.
|
и^ поми'лђи насъ въ хђле'нїи беꙁако'нныхъ безсловесне преда'тель ѓ'браꙁы живота` лиша'емыхъ.
|
|
12
|
12
|
|
σὺ δὲ ὁ πᾶσαν ἀλκὴν καὶ δυναστείαν ἔχων ἅπασαν, αἰώνιε, νῦν ἔπιδε· ἐλέησον ἡμᾶς τοὺς καθ᾿ ὕβριν ἀνόμων ἀλόγιστον ἐκ τοῦ ζῆν μεθιστανομένους ἐν ἐπιβούλων τρόπῳ.
|
да ё^дивятся нн~њ ја%ꙁы'цы несчи'сленои крњпости твоеи. и^ си'лњ твое'и ю'же и^маши ѓ^ сп~сенїи ро'да і^а'ковля. н~нњ б^от^я
|
|
13
|
13
|
|
πτηξάτω δὲ ἔθνη σὴν δύναμιν ἀνίκητον σήμερον, ἔντιμε, δύναμιν ἔχων ἐπί σωτηρίᾳ ᾿Ιακὼβ γένους.
|
мо'литъ вс^е мно'жество младе'нецъ, и^ роди'тели и^хъ съ слеза'ми. покажи нн~њ ја%ко с на'ми е^си г~и. и^ не эTврати` лица` твое^го эT наs.
|
|
14
|
14
|
|
ἱκετεύει σε τὸ πᾶν πλῆθος τῶν νηπίων καὶ οἱ τούτων γονεῖς μετὰ δακρύων.
|
н^о ја%коже реклъ е^си, ниже въ земли` врагъ, своя` преꙁри'ши, сїе нн~њ съвръши г~и.
|
|
15
|
15
|
|
δειχθήτω πᾶσιν ἔθνεσιν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν εἶ, Κύριε, καὶ οὐκ ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ καθὼς εἶπας ὅτι οὐδ᾿ ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν ὄντων ὑπερεῖδες αὐτούς, οὕτως ἐπιτέλεσον, Κύριε.
|
е^леа^ꙁа'рђ же конча'ющђ ё^же` мл~твђ сїю” Цр~ь же съ ꙁвњ'рми и^ ве'лїею силою во'и прибли'жилъся еs къ и^подро'мђ.
|
|
16
|
16
|
|
Τοῦ δὲ ᾿Ελεαζάρου λήγοντος ἄρτι τῆς προσευχῆς, ὁ βασιλεὺς σὺν τοῖς θηρίοις καὶ παντὶ τῷ τῆς δυνάμεως φρυάγματι κατὰ τὸν ἱππόδρομον παρῆγε.
|
ви'дњвши же і^ё^де'и вельма въ нб~о въꙁъпи'ша, ја%коже и^ прилежа'щимъ бра'ꙁдамъ растръꙁа'тися. и^ не ё^дръжи'мъ пла'чь сътвори'ша всњмъ во'емъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ θεωρήσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι μέγα εἰς οὐρανὸν ἀνέκραξαν, ὥστε καὶ τοὺς παρακειμένους αὐλῶνας συνηχήσαντας ἀκατάσχετον οἰμωγὴν ποιῆσαι παντὶ τῷ στρατοπέδῳ.
|
Тогда` велесла'вныи вседръжитель, и'стинныи б~ъ јави ст~ое свое` лице. и^ эTврьꙁе две'ри нбsныя, и^ꙁ ниX же ја^вишася дв^а лњпа и^ стра'шна а^гг~ла, и^ снидо'ша ја^вле'не всњмъ. ра'ꙁвњ і^ё^де'ѓ^мъ.
|
|
18
|
18
|
|
τότε ὀ μεγαλόδοξος παντοκράτωρ καὶ ἀληθινὸς Θεός, ἐπιφάνας τὸ ἅγιον αὐτοῦ πρόσωπον, ἠνέῳξε τὰς οὐρανίους πύλας, ἐξ ὧν δεδοξασμένοι δύο φοβεροειδεῖς ἄγγελοι κατέβησαν φανεροὶ πᾶσι, πλὴν τοῖς ᾿Ιουδαίοις,
|
и^же съпроти'въ ста'ша и^ си'лђ сђпоста'тъ и^сполниша смяᲄе'нїя, и^ ё'жаса. и^ нерастерꙁаными пђты свя'ꙁаша неподви'жне. та'коy и^ тњло цр~ьское. и^ дръꙁость е^го и^же тя'жкимъ гнњвомъ ѓ^бъя'та бњ` раꙁреши'ся.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀντέστησαν καὶ τὴν δύναμιν τῶν ὑπεναντίων ἐπλήρωσαν ταραχῆς καὶ δειλίας καὶ ἀκινήτοις ἔδησαν πέδαις.
|
звњри же на послњдђ'ющая въѓ^рђже'ныя во'и ѓ^брати'шаs и^ попира'хђ и^хъ, и^ погђбля'хђ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ὑπόφρικον καὶ τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα ἐγενήθη καὶ λήθη τὸ θράσος αὐτοῦ τὸ βαρύθυμον ἔλαβε.
|
и^ внеза'пђ ѓ^брати'ся гнњвъ цр~ьскїи въ ё^миле'нїе, и^ слеꙁя'ше преDё^гото'ваныхъ ра'ди и^мъ мђче'нїи.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀπέστρεψαν τὰ θηρία ἐπὶ τὰς συνεπομένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ κατεπάτουν αὐτὰς καὶ ὠλόθρευον.
|
слы'ша б^о во'пль, и^ ви'дњ въскорњ погиба'ю^щихъ, прослеꙁи`, и^ съ гнњвомъ дрђгомъ преща'ше, гл~я,
|
|
22
|
22
|
|
καὶ μετεστράφη τοῦ βασιλέως ἡ ὀργὴ εἰς οἶκτον καὶ δάκρυα ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν αὐτῷ μεμηχανευμένων.
|
вы` прецрsтвђ'ете, и^ мђчи'тельско прехо'дите подо'бїе, и^ поси'хъ мене ва'шего бл~года'теля низлагаете, и^ дђхъ премени'ти ловя'ще. ја%же неполеꙁнA црsтвђ сътвори'ти.
|
|
23
|
23
|
|
ἀκούσας γὰρ τῆς κραυγῆς καὶ συνιδῶν πρηνεῖς ἅπαντας εἰς τὴν ἀπώλειαν, δακρύσας μετὰ ὀργῆς τοῖς φίλοις διηπειλεῖτο λέγων·
|
і^ и^же к на'мъ дръжа'внихъ въ вњре страны` твердыня. эT до'мђ эTлђчи'вши кое^гождо бесловесне здњ` събра'сте.
|
|
24
|
24
|
|
παραβασιλεύετε καὶ τυράννους ὑπερβεβήκατε ὠμότητι καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν ὑμῶν εὐεργέτην ἐπιχειρεῖτε τῆς ἀρχῆς ἤδη καὶ τοῦ πνεύματος μεθιστᾶν, λάθρα μηχανώμενοι τὰ μὴ συμ‘φεροντα τῇ βασιλείᾳ.
|
кто же и^ныи ра'ꙁвње ваs си'це неподо'бными ѓ^бъя'тъ ја%ꙁвами. и^же и^ꙁ нача'ла бл~гораꙁђмїе к на'мъ покаꙁђ'ющиX, и^ по всемђ разня'щихъ эT всњхъ ја%зыk и^ эT ꙁлњ'ишихъ чл~къ мно'жицею поDја%ша бњды.
|
|
25
|
25
|
|
τίς τοὺς κρατήσαντας ἡμῶν ἐν πίστει τὰ τῆς χώρας ὀχυρώματα, τῆς οἰκίας ἀποστήσας ἕκαστον ἀλόγως ἤθροισεν ἐνθάδε;
|
тњмже рᲇша'щи раѕрᲇши'те непра'ведныя ё'ꙁы, и^ вᲆ своа и^хъ съ ми'ромъ посли'те” Но противле'нїя дњлма свое^го е^же к ним#, примири'теся прежде съ ни'ми. и^ тогда по'слете свобо'дны сн~ы вседрᲆжи'теля бг~а жива'го на нб~си. и^же эT начала роди'телеи нашихъ да'же до нн~њ непрет#кнове'нно въ сла'вњ бл~го стоа'нїя съдръжитъ вещи на'ши.
|
|
26
|
26
|
|
τίς τοὺς ἐξ ἀρχῆς εὐνοίᾳ πρὸς ἡμᾶς κατὰ πάντα διαφέροντας πάντων ἐθνῶν καὶ τοὺς χειρίστους πλεονάκις ἀνθρώπων ἐπιδεδεγμένους κινδύνους, οὕτως ἀθέσμοις περιέβαλεν αἰκίαις;
|
рекшђ же ё^бо е^мђ сїя, і^ё^деи` въско'рњ раꙁрњше'ни бы'ша. и^ вънегда и^збњго'ша сме'рти, ст~аго б~а и^хъ блsвяхђ”
|
|
27
|
27
|
|
λύσατε, ἐκλύσατε ἄδικα δεσμά· εἰς τὰ ἴδια μετ᾿ εἰρήνης ἐξαποστείλατε, τὰ προπεπραγμένα παραιτησάμενοι.
|
Посемъ цр~ь въ' градъ въꙁврати'ся, и^ приꙁва и^же наD росхо'ды старњ'ишаго, и^ повелњ дая'ти вино`, и^ про'чая къ пирова'нїю потре'бная, і^ё^де'ѓмъ на дн~їи з~. по повелᲇнїю же се'мъ сђди и^мъ та'може в# веселїи дн~ь спsнїа провожDати, в неMже мњсте мнњша поги'бель вꙁя'ти”
|
|
28
|
28
|
|
ἀπολύσατε τοὺς υἱοὺς τοῦ παντοκράτορος ἐπουρανίου Θεοῦ ζῶντος, ὃς ἀφ᾿ ἡμετέρων μέχρι τοῦ νῦν προγόνων ἀπαραπόδιστον μετὰ δόξης εὐστάθειαν παρέχει τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν.
|
Тогда` и^же прьвње въ поноше'нїи бы'ша бли'зъ а%да. на'ипаче же эT сосњд# въ порђга'нїи ꙁа го'ркђю и^ бњ'дно подъе%млемђю сме'рть. нн~њ же пирова'нїе сп~сенїя свое^го съста'виша, и^ мњсто ё^готова'нное въ паде'нїе гробъ и^хъ, въ весе'лїе сњда'нїя раздњли'ша,
|
|
29
|
29
|
|
ὁ μὲν οὖν ταῦτα ἔλεξεν· οἱ δὲ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ λυθέντες τὸν ἅγιον σωτῆρα Θεὸν αὐτῶν εὐλόγουν, ἄρτι τὸν θάνατον ἐκπεφευγότες.
|
и ѓ^ста'виша рыда'нїе, и^ сњтова'нїе вс^е смятенїя эTвръго'ша, и^ въспрїе'м#ши пњсни эTч~ескимъ гла'сомъ хвали'ша чюдотворца б~а и^ сп~са и^хъ.
|
|
30
|
30
|
|
Εἶτα ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν ἀπαλλαγείς, τὸν ἐπὶ τῶν προσόδων προσκαλεσάμενος, ἐκέλευσεν οἴνους τε καὶ τὰ λοιπὰ πρὸς εὐωχίαν ἐπιτήδεια τοῖς ᾿Ιουδαίοις χορηγεῖν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, κρίνας αὐτοὺς ἐν ᾧ τόπῳ ἔδοξαν τὸν ὄλεθρον ἀναλαμβάνειν, ἐν τούτῳ ἐν εὐφροσύνῃ πάσῃ σωτήρια ἄγειν.
|
и^ цр~ь же състави ради и^хъ порова'нїе ѕелное. и^ беZпреста'ни въꙁира'ше на нб~о и^сповњда'ше вели'колᲇпне дръжа'вђ е^го, бы'вшаго ради пресла'внаго сп~сенїя”
|
|
31
|
31
|
|
τότε οἱ πρὶν ἐπονείδιστοι καὶ πλησίον τοῦ ᾅδου, μᾶλλον δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῷ βεβηκότες, ἀντὶ πικροῦ καὶ δυσαιάκτου μόρου, κώθωνα σωτήριον συστησάμενοι, τὸν εἰς πτῶσιν αὐτοῖς καὶ τάφον ἡτοιμασμένον τόπον κλισίαις κατεμέρισαν πλήρεις χαρμονῆς.
|
Полага'вшїи же і^ё^де'и прьвње въ погибель ѓ^слоја^ди'телных# пти'ць, та'кожDе и^ съ радостїю пописа'вшїи. срамото'ю ѓ^бъја%ти бы'вше стеня'хђ. ви'дᲇша б^о ѓ^гнедыха'тел#нђю и^хъ дръзость нестро'ине ё^га'шенђ”
|
|
32
|
32
|
|
καταλήξαντες δὲ θρήνου πανόδυρτον μέλος ἀνέλαβον ᾠδὴν πάτριον, τὸν σωτῆρα καὶ τερατοποιὸν αἰνοῦντες Θεόν· οἰμωγήν τε πᾶσαν καὶ κωκυτὸν ἀπωσάμενοι χοροὺς συνίσταντο εὐφροσύνης εἰρηνικῆς σημεῖον.
|
І$ё^де'и же ја%ко преDрекохомъ състави'ша свобо'ды веселїя, и^ съ блsве'нїемъ въ и^сповњда'нїи смире'нне и^ ўа'лмехъ провожда'хђ.
|
|
33
|
33
|
|
ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς περὶ τούτων συμπόσιον βαρὺ συναγαγών, ἀδιαλείπτως εἰς οὐρανὸν ἀνθωμολογεῖτο μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ τῇ παραδόξῳ γενηθείσῃ αὐτῷ σωτηρίᾳ.
|
И$ посе'мъ ё^ста'виша ѓ^бщїи наро'къ, въ все` преселе'нїе и^хъ въ ро'ды. е^же предъреченыа дн~и празнDова'ти вᲆ весе'лїи, не пи'тїя ради, и^ ја^денїя, н^о сп~се'нїя ра'ди бы'вшаго и^мъ эT бг~а”
|
|
34
|
34
|
|
οἵ τε πρὶν εἰς ὄλεθρον καὶ οἰωνοβρώτους αὐτοὺς ἔσεσθαι τιθέμενοι, μετὰ χαρᾶς ἀπογραψάμενοι κατεστέναξαν, αἰσχύνην ἐφ᾿ ἑαυτοῖς περιβαλλόμενοι καὶ τὴν πυρίπνουν τόλμαν ἀκλεῶς ἐσβεσμένοι.
|
Посе'м же прїидоша къ цр~ю просящи эTпђщенїа въ своя` иX”
|
|
35
|
35
|
|
οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι, καθὼς προειρήκαμεν, συστησάμενοι τὸν προειρημένον χορόν, μετ᾿ εὐωχίας ἐν ἐξομολογήσεσιν ἱλαραῖς καὶ ψαλμοῖς διῆγον,
|
А$ пописа'нїа же ја%же бы'ша на ниX эT пя'таго и^ к~ го дн~е мsца па'хона, да'же до четвер#таго`надесяте дн~е мsца е^пи'фа” Въ дн~ех# же четыридесятиX съставиша и^мъ поги'бель. и^ эT пя'таго дн~е мsца е^пи'фа да'же до сеDмаго, въ тњх# трїех# дн~ехъ в ни'х же пресла'вне ја^ви млsть свою всњхъ силнњ'ишђю е^ю'же и^збави и^хъ безъвредныX въкђпњ.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ κοινὸν ὁρισάμενοι περὶ τούτων θεσμὸν ἐπὶ πᾶσαν τὴν παροικίαν αὐτῶν εἰς γενεάς, τὰς προειρημένας ἡμέρας ἄγειν ἔστησαν εὐφροσύνους, οὐ πότου χάριν καὶ λιχνείας, σωτηρίας δὲ τῆς διὰ Θεὸν γενομένης αὐτοῖς.
|
бл~говременїе же полђчи'ша въ всемъ эT цр~я да'же до четверта'гона'десять дн~е тогоже мsца. воньже и^доша моли'ти цр~я ѓ^ эTрњшенїи и^хъ”
|
|
37
|
37
|
|
ἐνέτυχον δὲ τῷ βασιλεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν εἰς τὰ ἴδια αἰτούμενοι.
|
похвали' же и^хъ цр~ь, и^ написа` и^мъ поDписа'телно посла'нїе къ страти'гомᲆ и^же по гра'дехъ вели'кодђшне прилежа'нїе и^мњти ѓ^ всемъ ро'де і^ё^де'искомъ”
|
|
38
|
|
|
ἀπογράφονται δὲ αὐτοὺς ἀπὸ πέμπτης καὶ εἰκάδος τοῦ Παχὼν ἕως τῆς τετάρτης τοῦ ᾿Επιφί, ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, συνίστανται δὲ αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν ἀπὸ πέμπτης τοῦ ᾿Επιφὶ ἕως ἑβδόμης, ἡμέραις τρισίν,
|
|
|
39
|
|
|
ἐν αἷς καὶ μεγαλοδόξως ἐπιφάνας τὸ ἔλεος αὐτοῦ ὁ τῶν ὅλων δυνάστης ἀπταίστους αὐτοὺς ἐρρύσατο ὁμοθυμαδόν.
|
|
|
40
|
|
|
εὐωχοῦντο δὲ πάνθ᾿ ὑπὸ τοῦ βασιλέως χορηγούμενοι μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης, ἐν ᾗ καὶ τὴν ἐντυχίαν ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν.
|
|
|
41
|
|
|
συναινέσας τε αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ἔγραψεν αὐτοῖς τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς κατὰ πόλιν στρατηγοὺς μεγαλοψύχως τὴν ἐκτενίαν ἔχουσαν.
|
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
«ΒΑΣΙΛΕΥΣ Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ τοῖς κατ᾿ Αἴγυπτον στρατηγοῖς καὶ πᾶσι τοῖς τεταγμένοις ἐπὶ πραγμάτων χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι·
|
Цр~ь е^гљ=пет#скїи п#толомњи филопа'торъ. сђщимъ въ црsтвїи мое^мᲆ страти'гом# и^ во'емъ, и^ всњмъ в#чиненыM наD ве'щьми на'шими радоватися и^ здравъствова'ти. здра'въствђ'емъ же и^ м^ы, и^ ча'да на'ша. и^ внегда` и^спра'вльшђ намъ вели'комђ б~ђ ве'щи ја%коже предърњхомъ” Тогда`
|
|
2
|
2
|
|
ἐρρώμεθα δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, κατευθύναντος ἡμῖν τοῦ μεγάλου Θεοῦ τὰ πράγματα καθὼς προαιρούμεθα.
|
нњ'цїи дрђѕи на'ши злонра'вїеM свои^мъ ча'стње нам# прилага'ющеся поё^сти'ша насъ въ сїе, е^же б^ы эT црsтвїя на'шего сᲆбра'ти всњхъ і^ё'деѓ'въ въ е^ді'но мњсто. и^ эTстђпниk мђченїи ё^мђ'чити иX,
|
|
3
|
3
|
|
τῶν φίλων τινές, κακοηθείᾳ πυκνότερον ἡμῖν παρακείμενοι, συνέπεισαν ἡμᾶς εἰς τὸ τοὺς ὑπὸ τὴν βασιλείαν ᾿Ιουδαίους συναθροίσαντας σύστημα κολάσασθαι ξενιζούσαις ἀποστατῶν τιμωρίαις,
|
пронося'щи на'мъ гл~ы и^же нико'гдаже въ бл~го стоа'нїи црsтва на'шего ве'щи бђдTђ а^ще не съвръши'тся сїе. зане же и%мђть сїи къ всњмъ чл~комъ несъжи'тїе.
|
|
4
|
4
|
|
προσφερόμενοι μήποτε εὐσταθήσειν τὰ πράγματα ἡμῶν, δι᾿ ἣν ἔχουσιν οὗτοι πρὸς πάντα τὰ ἔθνη δυσμένειαν, μέχρις ἂν συντελεσθῇ τοῦτο.
|
и^же и^ свя'занныхъ и^хъ приведо'ша к# намъ съ ё^кориꙁною ја^ко плњн#никовᲆ” па'че же ја%ко преда'теле'и безъ вся'кого разсђжденїя і^ и^спыта'нїя хотњша и^хъ ё^би'ти. сверепњ'имимъ подобїемᲆ паче зако'на скљ=фска воѓ^рђжены”
|
|
5
|
5
|
|
οἳ καὶ δεσμίους καταγαγόντες αὐτοὺς μετὰ σκυλμῶν ὡς ἀνδράποδα, μᾶλλον δὲ ὡς ἐπιβούλους, ἄνευ πάσης ἀνακρίσεως καὶ ἐξετάσεως ἐπεχείρησαν ἀνελεῖν, νόμου Σκυθῶν ἀγριωτέραν ἐμπεπορπημένοι ὠμότητα.
|
Мы' же ё^бо иM ѓ^ сиX жесᲄоча'е запрети'хоM, ꙁане и%мамы къ всњмъ чл~коM смиреномђдрїе, и^ е^два` животъ и^мъ дарова'хомъ” и^б^о и^ нбsнаго б~а позна'хом# крњ'посᲄь, ꙁастђпа'ющђю і^ё^де'а, и^ ја%ко эTц~а за сн~ы вы'нђ съпобор#ствђ'ющђ” ксемђ же и^ любовь юже и%мђть к намъ и^ꙁвњстнђ размы'слихомᲆ, та'кожDе и^ къ прароди'телемъ на'шимъ бл~горазђмїе неразвра'тно, и^ си'хъ ра'ди ви'нъ пра'ведне эTпђсти'хомъ вся'ко съпротивленїе по е^мђже л^и ѓ%бразђ.
|
|
6
|
6
|
|
ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τούτοις σκληρότερον διαπειλησάμενοι, καθ᾿ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπιείκειαν, μόγις τὸ ζῆν αὐτοῖς χαρισάμενοι καὶ τὸν ἐπουράνιον Θεὸν ἐγνωκότες ἀσφαλῶς ὑπερησπικότα τῶν ᾿Ιουδαίων, ὡς πατέρα ὑπὲρ υἱῶν διαπαντὸς ὑπερμαχοῦντα,
|
и^ повелњхомъ комђждо въ своя` и^хъ сђщества въꙁврати'тися, и^дњже а^ще сђть. ники'мъ же ѓ%бразомъ эTнђдь н^и е^ді'наго иX не ё^тщета'юще. ни'же понося'щи ѓ^ бы'вшихъ свезани и^хъ надъ и^ми`.
|
|
7
|
7
|
|
τήν τε τοῦ φίλου ἣν ἔχουσι πρὸς ἡμᾶς βεβαίαν καὶ τοὺς προγόνους ἡμῶν εὔνοιαν ἀναλογισάμενοι, δικαίως ἀπολελύκαμεν πάσης καθ᾿ ὁντινοῦν αἰτίας τρόπον
|
зна'емо б^о да' есть вамъ ја%ко а^ще чт^о ѕл^о ё^хитримъ по си'хъ на нихъ, и^л^и лђкаво, и^л^и в чемъ ѓ^скорбимъ и^хъ. т^о разгнњваемъ не чл~ка н^о всњхъ си'лъ влDкђ и^ б~а вы'шняго. и^же намъ вы'нђ эTм#ститъ ѓ^ вещехъ сихъ по всемђ` неи^ꙁбњжне. съ сиM и^мњите здра'вїе”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ προστετάχαμεν ἑκάστῳ πάντας εἰς τὰ ἴδια ἐπιστρέφειν, ἐν παντὶ τόπῳ μηθενὸς αὐτοὺς τὸ σύνολον καταβλάπτοντος, μήτε ὀνειδίζειν περὶ τῶν γεγενημένων παρὰ λόγον.
|
Взя'вши же і^ё^де'и эT цр~я посла'нїе не тща'шася въскорњ эTи^ти. н^о примоли'ша цр~я даже сђщїи эT рода и^хъ полђчатъ и^ми до'лжное мђченїе, и^же ст~го б~а и^ зако'нъ е^го во'лне эTстђпи'ша,
|
|
9
|
9
|
|
γινώσκετε γὰρ ὅτι κατὰ τούτων, ἐάν τι κακοτεχνήσωμεν πονηρὸν ἢ ἐπιλυπήσωμεν αὐτοὺς τὸ σύνολον, οὐκ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν πάσης δεσπόζοντα δυνάμεως Θεὸν ὕψιστον ἀντικείμενον ἡμῖν ἐπ᾿ ἐκδικήσει τῶν πραγμάτων κατὰ πᾶν ἀφεύκτως διὰ παντὸς ἕξομεν. ἔρρωσθε».
|
пригл~аша б^о цр~ю ја%ко чрева ра'ди свое^го бжsтвеная преда'нїя престђпи'ша, т^о ниже цр~ьскимъ повеле'нїемъ бл~гораꙁђмни бђдђтъ.
|
|
10
|
10
|
|
Λαβόντες δὲ τὴν ἐπιστολὴν ταύτην οὐκ ἐσπούδασαν εὐθέως γενέσθαι περὶ τὴν ἄφοδον, ἀλλὰ τὸν βασιλέα προσηξίωσαν τοὺς ἐκ τοῦ γένους τῶν ᾿Ιουδαίων τὸν ἅγιον Θεὸν αὐθαιρέτως παραβεβηκότας καὶ τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον τυχεῖν δι᾿ αὐτῶν τῆς ὀφειλομένης κολάσεως,
|
ѓ^н# же пои%стиннњ сїя гл~а та'ко бы'ти, и^ похваливъ даде и^мъ вла'сть сїю е^же ја%ти всњхъ престђпникъ зако'на бж~їя, по всњхъ мњстњхъ црsтвїя е^го, съ дръзостїю безъ вся'коя цр~ьскїя вла'сти и^ съꙁренїа, ё^би'ти і^ и^скорени'ти и^хъ”
|
|
11
|
11
|
|
προφερόμενοι τοὺς γαστρὸς ἕνεκεν τὰ θεῖα παραβεβηκότας προστάγματα μηδέποτε εὐνοήσειν μηδὲ τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν.
|
Тогда` і^ё^де'и бл~годари'ша цр~ю ја%ко подо'ба бњше, і^ере'и же и^хъ ѓ^ сихъ и^ вс^е мно'жество вкђпњ воZгласи'ша а^л#лилђі^а`, и^ съ ра'достїю эTи^до'ша”
|
|
12
|
12
|
|
ὁ δὲ τἀληθὲς αὐτοὺς λέγειν παραδεξάμενος καὶ συναινέσας ἔδωκεν αὐτοῖς ἄδειαν πάντων, ὅπως τοὺς παραβεβηκότας τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἐξολοθρεύσωσι κατὰ πάντα τὸν ὑπὸ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τόπον μετὰ παρρησίας ἄνευ πάσης βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπισκέψεως.
|
Си'це же приклю'чшагося престђпника мђча'хђ и^же бњше эT ро'да и^хъ, и^ ѓ'бразᲆ подава'хђ и%нњмъ,
|
|
13
|
13
|
|
τότε κατευφημήσαντες αὐτόν, ὡς πρέπον ἦν, οἱ τούτων ἱερεῖς καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἐπιφωνήσαντες τὸ ἀλληλούϊα, μετὰ χαρᾶς ἀνέλυσαν.
|
и^ въ мђченїи тоM ё^би'ша дн~и ѓ%наго бо'леи триста мђжїи. ё^бива'ющи же и^хъ бл~гоё^мне веселя'хђся”
|
|
14
|
14
|
|
τότε τὸν ἐμπεσόντα τῶν μεμιασμένων ὁμοεθνῆ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκολάζοντο καὶ μετὰ παραδειγματισμῶν ἀνῄρουν.
|
А$ и'же да'же до сме'рти съ гм~ъ бм~ъ пребы'ша, полђчи'вши съвръшенђю свобо'дђ вњнча'ша себе эT разли'чных# цвњтъ сплет#ше вњн#цы. и^ эTи^доша эT гра'да съ веселїем#, и^ въс#клица'нїемъ, въ хваленїиX, и^ вс^е бл~гогла'сныхъ пњнїихъ бл~годаря'ще б~а эTц~ь, и^ сп~са і^и^л~ева”
|
|
15
|
15
|
|
ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἀνεῖλον ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους ἄνδρας καὶ ἤγαγον εὐφροσύνην μετὰ χαρᾶς τοὺς βεβήλους χειρωσάμενοι.
|
ПришеDше же въ мњсто п#толомаи^дђ нарица'емое родофорон#ское, в немже ѓ^жида'хђ иX корабли мно'ѕи. и^ по ѓ^бщемъ и^хъ совњте,
|
|
16
|
16
|
|
αὐτοὶ δὲ οἱ μέχρι θανάτου τὸν Θεὸν ἐσχηκότες, παντελῆ σωτηρίας ἀπόλαυσιν εἰληφότες, ἀνέζευξαν ἐκ τῆς πόλεως παντοίοις εὐωδεστάτοις ἄνθεσι κατεστεμμένοι μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ βοῆς, ἐν αἴνοις καὶ παμμελέσιν ὕμνοις εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν αἰωνίῳ σωτῆρι τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
и^ т^ђ сᲆтвори'ша пирᲆ спsнїя на дн~и сеDмь” Цр~ь б^о дарова кое^мђждо и^хъ потреб#ная на пђти да'же до жили'ща и^хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Παραγενηθέντες δὲ εἰς Πτολεμαΐδα τὴν ὀνομαζομένην διὰ τὴν τοῦ τόπου ἰδιότητα ροδοφόρον, ἐν ᾗ προσέμεινεν αὐτούς ὁ στόλος κατὰ κοινὴν αὐτῶν βουλὴν ἡμέρας ἑπτά,
|
|
|
18
|
18
|
|
ἐκεῖ ἐποίησαν πότον σωτήριον, τοῦ βασιλέως χορηγήσαντος αὐτοῖς εὐψύχως τὰ πρὸς τὴν ἄφιξιν πάντα ἑκάστῳ ἕως εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν.
|
сђщи же свобо'дни эTи^доша е^ді'ни земле'ю, дрђѕїи же мо'ремъ, и^нїи же рњко'ю цр~ьскимъ повеле'нїемъ ко'ждо въ своя` с^и. и^ ё^дръжа'ша вла'сть наD вра'ги бо'льшђю неже прежде сла'вою, и^ стра'хоM, та'кожDе и^ сђщества кое^гождо ё^целњша.*
|
|
19
|
19
|
|
καταχθέντες δὲ μετ᾿ εἰρήνης ἐν ταῖς πρεπούσαις ἐξομολογήσεσιν, ὡσαύτως κἀκεῖ ἔστησαν καὶ ταύτας ἄγειν τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὸν τῆς παροικίας αὐτῶν χρόνον εὐφροσύνους.
|
въспрїяша б^о эT пописа'нїи ко'ждо. а^ще же кт^о и^мᲇ что` эT и^мњнїи и^хъ стра'хомъ ве'лии^мъ эTдая'хђ и^м#. величїа же ра'ди и^ силы бж~їя ю%же сътвори` ѓ^ сп~сенїю и^х#,
|
|
20
|
20
|
|
ἃς καὶ ἀνιερώσαντες ἐν στήλῃ κατὰ τὸν συμποσίας τόπον προσευχῆς καθιδρύσαντες, ἀνέλυσαν ἀσινεῖς, ἐλεύθεροι, ὑπερχαρεῖς, διά τε γῆς καὶ θαλάσσης καὶ ποταμοῦ ἀνασωζόμενοι τῇ τοῦ βασιλέως ἐπιταγῇ, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν
|
бл~гословля'хђ е^го въ вњчное врњмя ѓ^ і^ил~и”
|
|
21
|
|
|
καὶ πλείστην ἢ ἔμπροσθεν ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἐξουσίαν ἐσχηκότες μετὰ δόξης καὶ φόβου, τὸ σύνολον ὑπὸ μηδενὸς διασεισθέντες τῶν ὑπαρχόντων.
|
|
|
22
|
|
|
καὶ πάντα τὰ ἑαυτῶν πάντες ἐκομίσαντο ἐξ ἀπογραφῆς, ὥστε τούς ἔχοντάς τι μετὰ φόβου μεγίστου ἀποδοῦναι αὐτοῖς, τὰ μεγαλεῖα τοῦ μεγίστου Θεοῦ ποιήσαντος τελείως ἐπὶ σωτηρίᾳ αὐτῶν.
|
|
|
23
|
|
|
εὐλογητὸς ὁ ρύστης ᾿Ισραὴλ εἰς τοὺς ἀεὶ χρόνους. ᾿Αμήν.
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.