|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΥΤΗ ἡ βίβλος τῶν προσταγμάτων τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ νόμος ὁ ὑπάρχων εἰς τὸν αἰῶνα· πάντες οἱ κρατοῦντες αὐτὴν εἰς ζωήν, οἱ δὲ καταλείποντες αὐτὴν ἀποθανοῦνται. —
|
Сїя кни'ги ѓ^ ꙁа'повњдехъ бж~їи^хъ, и^ зако'нъ бывааи въ вњкъ. вс^и держа'щеи я& вᲆ жи'тїе, а^ ѓ^ста'вївшеи я& ё^мрђтъ.
|
|
2
|
2
|
|
᾿Επιστρέφου, ᾿Ιακώβ, καὶ ἐπιλαβοῦ αὐτῆς, διόδευσον πρὸς τὴν λάμψιν κατέναντι τοῦ φωτὸς αὐτῆς.
|
ѓ^брати'ся і^а'кове, і^ и^ми'ся по ня`, ходи по просвеще'нїю пря'мо свњтђ е^я`.
|
|
3
|
3
|
|
μὴ δῷς ἑτέρῳ τὴν δόξαν σου καὶ τὰ συμφέροντά σοι ἔθνει ἀλλοτρίῳ.
|
не да'ждь и%номђ сла'вы свое^я, и^ достоя'нїя свое^го странњ чю'жDеи”
|
|
4
|
4
|
|
μακάριοί ἐσμεν ᾿Ισραήλ, ὅτι τὰ ἀρεστὰ τῷ Θεῷ ἡμῖν γνωστά ἐστι. —
|
бл~жени е^смы і^и^л~ю, ја%ко ё^го'дная гв~и съвњстна намъ сђть”
|
|
5
|
5
|
|
Θαρσεῖτε λαός μου, μνημόσυνον ᾿Ισραήλ.
|
Ра'дђитеся лю'дїе мои па'мять і^и^л~ева.
|
|
6
|
6
|
|
ἐπράθητε τοῖς ἔθνεσιν οὐκ εἰς ἀπώλειαν, διὰ δὲ τὸ παροργίσαι ὑμᾶς τὸν Θεὸν παρεδόθητε τοῖς ὑπεναντίοις·
|
продани бы'сте въ страны не на па'гђбђ. н^о и^мже раꙁгнњ'васте б~а, преда'ни бы'сте сђпоста'томъ.
|
|
7
|
7
|
|
παρωξύνατε γὰρ τὸν ποιήσαντα ὑμᾶς θύσαντες δαιμονίοις καὶ οὐ Θεῷ.
|
раꙁгнњ'васте б^о сътво'ршаго ваs б~а вњ'чнаго. тре'бы поло'жше бњсомъ, а^ не б~ђ.
|
|
8
|
8
|
|
ἐπελάθεσθε τὸν τροφεύσαντα ὑμᾶς Θεὸν αἰώνιον, ἐλυπήσατε δὲ καὶ τὴν ἐκθρέψασαν ὑμᾶς ῾Ιερουσαλήμ·
|
ꙁабы'сте б^о г~а пита'ющаго ваs. съжали'сте въскорми'вшемђ ваs і^ерsлимђ.
|
|
9
|
9
|
|
εἶδε γὰρ τὴν ἐπελθοῦσαν ὑμῖν ὀργὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν· ἀκούσατε, οἱ πάροικοι Σιών, ἐπήγαγέ μοι ὁ Θεὸς πένθος μέγα·
|
ви'дњ б^о нашеDшїи вамъ гнњ'въ эT б~а, и^ рече. слы'шите ѓ%крsтнїи сїѓ'ни, наведе б^о м^и г~ь сњтова'нїе вели'ко.
|
|
10
|
10
|
|
εἶδον γὰρ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μου καὶ τῶν θυγατέρων μου, ἣν ἐπήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος.
|
ви'дњхъ б^о людїи мои^хъ плњне'нїе сн~въ мои^хъ и^ дще'рь, е^же наведе и^мъ вњ'чныи”
|
|
11
|
11
|
|
ἔθρεψα γὰρ αὐτοὺς μετ᾿ εὐφροσύνης, ἐξαπέστειλα δὲ μετὰ κλαυθμοῦ καὶ πένθους.
|
корми'хъ б^о я& съ веселїемъ, и^спђсти'хъ же я& съ пла'чемъ.
|
|
12
|
12
|
|
μηδεὶς ἐπιχαιρέτω μοι τῇ χήρᾳ καὶ καταλειφθείσῃ ὑπὸ πολλῶν· ἠρημώθην διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν τέκνων μου, διότι ἐξέκλιναν ἐκ νόμου Θεοῦ,
|
никтоже да ся не ра'дђетъ ѓ^ мнњ` вдови'цы, и^ ѓ^ста'вленђ эT мно'гъ. ѓ^пђстњхъ грњ'хъ ради ча'дъ мои^хъ. понеже с#клони'шася эT ꙁако'на бж~їя.
|
|
13
|
13
|
|
δικαιώματα δὲ αὐτοῦ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ ἐπορεύθησαν ὁδοῖς ἐντολῶν Θεοῦ, οὐδὲ τρίβους παιδείας ἐν δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπέβησαν.
|
и^ ѓ^правда'нїи е^го не поꙁна'ша, и^ не ходи'ша въ пђть ꙁа'повњдеи бж~їихъ, и^ ни стеѕя'ми накаꙁа'нїя въи%стинђ пра'вдою не настђпи'ша.
|
|
14
|
14
|
|
ἐλθέτωσαν αἱ πάροικοι Σιών, καὶ μνήσθητε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μου καὶ θυγατέρων, ἣν ἐπήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος·
|
да прїидTђ ѓ%крsтнїи сїѓ'ни, и^ помянњте плњне'нїе сн~овъ мои^хъ и^ дще'рїи, е^же наведе и^мъ вњ'чныи”
|
|
15
|
15
|
|
ἐπήγαγε γὰρ ἐπ᾿ αὐτοὺς ἔθνος μακρόθεν, ἔθνος ἀναιδὲς καὶ ἀλλόγλωσσον, οἳ οὐκ ᾐσχύνθησαν πρεσβύτην οὐδὲ παιδίον ἠλέησαν
|
Приведе б^о на' ня странђ и^ꙁдале'ча. странђ беꙁ# сра'ма, і^ и'ноја^ꙁы'чнђ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἀπήγαγον τοὺς ἀγαπητοὺς τῆς χήρας καὶ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τὴν μόνην ἠρήμωσαν.
|
и^же не срами'шася ста'рца, ни поми'ловаша ѓ^троча'те. и^ эTведо'ша любе'ꙁныя вдови'ца, и^ эT дще'ръ е^ді'нъ ꙁапђстњхъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐγὼ δὲ τί δυνατὴ βοηθῆσαι ὑμῖν;
|
А$з# же ка'ко мо'щенъ помощи вамъ.
|
|
18
|
18
|
|
ὁ γὰρ ἐπαγαγὼν τὰ κακὰ ὑμῖν ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ὑμῶν.
|
наведы'и б^о вамъ ѕл^о, иꙁба'витъ ваs эT рђ'къ вра'гъ вашихъ”
|
|
19
|
19
|
|
βαδίζετε, τέκνα, βαδίζετε, ἐγὼ γὰρ κατελήφθην ἔρημος·
|
И$дњте ча'да и^дњте, а^ꙁъ б^о ѓ^стаX пђстъ.
|
|
20
|
20
|
|
ἐξεδυσάμην τὴν στολὴν τῆς εἰρήνης, ἐνεδυσάμην δὲ σάκκον τῆς δεήσεώς μου, κεκράξομαι πρὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου. —
|
съвлеко'хъ ри'ꙁы ми'рныя, ѓ^блекоX же ся въ ја^ри'гъ моле'нїя мое^го, и^ въꙁопїю къ вњ'чномђ въ дн~и моя”
|
|
21
|
21
|
|
Θαρρεῖτε, τέκνα, βοήσατε πρὸς τὸ Θεόν, καὶ ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ δυναστείας, ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν.
|
Радђитеся ча'да, и^ въꙁопїите къ б~ђ, і^ и^ꙁба'витъ ваs эT наси'лїя рђки вра'жїя.
|
|
22
|
22
|
|
ἐγὼ γὰρ ἤλπισα ἐπὶ τῷ αἰωνίῳ τὴν σωτηρίαν ὑμῶν, καὶ ἦλθέ μοι χαρὰ παρὰ τοῦ ἁγίου ἐπὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ, ἣ ἥξει ὑμῖν ἐν τάχει παρὰ τοῦ αἰωνίου σωτῆρος ὑμῶν.
|
а^ꙁъ б^о и^спе'рва надњя'хся къ вњ'чномђ ѓ^ сп~сенїи вашемъ, и^ прїиде м^и ра'дость эT ст~го въ помилова'нїе. прїидетъ вамъ въ ско'рњ эT вњчнаго сп~са на'шего.
|
|
23
|
23
|
|
ἐξέπεμψα γὰρ ὑμᾶς μετὰ κλαυθμοῦ καὶ πένθους, ἀποδώσει δέ μοι ὁ Θεὸς ὑμᾶς μετὰ χαρμοσύνης καὶ εὐφροσύνης εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и^спђстиX б^о в^ы съ а^лка'нїемъ и^ пла'чемъ, эTда'сть же м^и б~ъ ваs съ ра'достїю и^ весе'лїемъ въ вњкъ”
|
|
24
|
24
|
|
ὥσπερ γὰρ νῦν ἑωράκασιν αἱ πάροικοι Σιὼν τὴν ὑμετέραν αἰχμαλωσίαν, οὕτως ὄψονται ἐν τάχει τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ὑμῶν σωτηρίαν, ἣ ἐπελεύσεται ὑμῖν μετὰ δόξης μεγάλης καὶ λαμπρότητος τοῦ αἰωνίου.
|
ЈА/коже б^о нн~њ ви'дњша сосњди сїѓ'ни ва'ше плњненїе эT бг~а, та'кожде же ё%зрятъ въско'рњ сп~се'нїе ва'ше въ бѕ~њ. ја%же наведетъ ва'мъ съ сла'вою вели'кою, и^ съ ѓ^сщ~е'нїемъ въ вњ'чнаго”
|
|
25
|
25
|
|
τέκνα, μακροθυμήσατε τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐπελθοῦσαν ὑμῖν ὀργήν· κατεδίωξέ σε ὁ ἐχθρός σου, καὶ ὄψει αὐτοῦ τὴν ἀπώλειαν ἐν τάχει καὶ ἐπὶ τραχήλους αὐτῶν ἐπιβήσῃ.
|
Ча'да тръпи'те эT бг~а нашеDшїи ва'мъ гнњ'въ. гони` б^о тя вра'гъ тво'и, и^ ё'ꙁриши па'гђбђ е^го въскорњ, и^ на выю е^го въстђпи'ши”
|
|
26
|
26
|
|
οἱ τρυφεροί μου ἐπορεύθησαν ὁδοὺς τραχείας, ἤρθησαν ὡς ποίμνιον ἡρπασμένον ὑπὸ ἐχθρῶν. —
|
Младїи мои` ходи'ша въ пђти жестоки, въсхити'шася ја%ко и^ ста'до въсхище'но враги`”
|
|
27
|
27
|
|
Θαρσήσατε τέκνα καὶ βοήσατε πρὸς τὸν Θεόν, ἔσται γὰρ ὑμῶν ὑπὸ τοῦ ἐπάγοντος μνεία.
|
Радђитеся ча'да, въꙁопїите къ б~ђ. бђдетᲆ б^о ваM эT навеDшаго па'мять.
|
|
28
|
28
|
|
ὥσπερ γὰρ ἐγένετο ἡ διάνοια ὑμῶν εἰς τὸ πλανηθῆναι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, δεκαπλασιάσατε ἐπιστραφέντες ζητῆσαι αὐτόν.
|
ЈА/коже б^о бы'сть ё'мъ ва'шъ прельститися вамъ эT бг~а, десятижDы сђгђби'те ѓ^брати'вшеся, в#ꙁы'щите е^го.
|
|
29
|
29
|
|
ὁ γὰρ ἐπαγαγὼν ὑμῖν τὰ κακὰ ἐπάξει ὑμῖν τὴν αἰώνιον εὐφροσύνην μετὰ τῆς σωτηρίας ὑμῶν. —
|
наведы'и б^о ва'мъ ѕл^о, наведеT ва'м вњ'чное веселїе сп~сенїемъ ва'шимъ”
|
|
30
|
30
|
|
Θάρσει ῾Ιερουσαλήμ, παρακαλέσει σε ὁ ὀνομάσας σε.
|
Радђ'ися і^ерsли'ме, ё^тњшитъ т^я нарекїи тебе. грњшнїи погы'бнђтъ ꙁаꙁлившеи тебе`,
|
|
31
|
31
|
|
δείλαιοι οἱ σὲ κακώσαντες καὶ ἐπιχαρέντες τῇ σῇ πτώσει,
|
и^ ѓ^брадова'вшеися паденїю твое^мђ, м#щенїе бђдетъ наD ними.
|
|
32
|
32
|
|
δείλαιαι αἱ πόλεις, αἷς ἐδούλευσαν τὰ τέκνα σου, δειλαία ἡ δεξαμένη τοὺς υἱούς σου.
|
грњшни гради и%мже порабо'таша ча'да твоа, грњшна прїи^мшїа сн~ы твоа.
|
|
33
|
33
|
|
ὥσπερ γὰρ ἐχάρη ἐπὶ τῇ σῇ πτώσει καὶ εὐφράνθη ἐπὶ τῷ πτώματί σου, οὕτως λυπηθήσεται ἐπὶ τῇ ἑαυτῆς ἐρημίᾳ.
|
ја%коже б^о ся ѓ^брадова твое^мђ паде'нїю, та'кожде же попечется свои^мъ ѓ^пђстњнїемᲆ.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ περιελῶ αὐτῆς τὸ ἀγαλλίαμα τῆς πολυοχλίας καὶ τὸ ἀγαυρίαμα αὐτῆς ἔσται εἰς πένθος.
|
а^ плњниTся веселїе мно'го на рождьства ея`, и^ вели'чїе е^я бђдеT вᲆ ры'данїе,
|
|
35
|
35
|
|
πῦρ γὰρ ἐπελεύσεται αὐτῇ παρὰ τοῦ αἰωνίου εἰς ἡμέρας μακράς, καὶ κατοικηθήσεται ὑπὸ δαιμονίων τὸν πλείονα χρόνον. —
|
ѓ%гнь б^о наи^деT на' ня эT вqњнаго въ дн~и многи. и^ населиTся бᲇсы въ мно'го вре'мя.
|
|
36
|
36
|
|
Περίβλεψον πρὸς ἀνατολάς, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἴδε τὴν εὐφροσύνην τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ σοι ἐρχομένην.
|
погляда'и на востоk і^ерsли'ме, и^ ви'ждь веселїе градђщее тебњ эT бг~а”
|
|
37
|
37
|
|
ἰδοὺ ἔρχονται οἱ υἱοί σου, οὓς ἐξαπέστειλας, ἔρχονται συνηγμένοι ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν τῷ ρήματι τοῦ ἁγίου χαίροντες τῇ τοῦ Θεοῦ δόξῃ.
|
Се и^дђтᲆ сн~ве твои` ја%же и^спђсти, грядђтъ събра'ни эT востока до за'падђ. словесемъ ст~го ра'дђющеся сла'вою бж~їею”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.