|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
Βήλ και Δράκων ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς ᾿Αστυάγης προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ, καὶ παρέλαβε Κῦρος ὁ Πέρσης τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. καὶ ἦν Δανιὴλ συμβιωτὴς τοῦ βασιλέως καὶ ἔνδοξος ὑπὲρ πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ.
|
данїи'лъ же бы'сть вели'къ преD люDми эT дн~е того и^ потомъ”
|
|
3
|
2
|
|
καὶ ἦν εἴδωλον τοῖς Βαβυλωνίοις, ᾧ ὄνομα Βήλ, καὶ ἐδαπανῶντο εἰς αὐτὸν ἑκάστης ἡμέρας σεμιδάλεως ἀρτάβαι δώδεκα καὶ πρόβατα τεσσαράκοντα καὶ οἴνου μετρηταὶ ἕξ.
|
И бя'ше данїилъ жи'ꙁненикъ съ цр~емъ сла'венᲆ паче дрђг# е^го`.
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐσέβετο αὐτὸν καὶ ἐπορεύετο καθ' ἑκάστην ἡμέραν προσκυνεῖν αὐτῷ· Δανιὴλ δὲ προσεκύνει τῷ Θεῷ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· διατί οὐ προσκυνεῖς τῷ Βήλ;
|
и^ бя'ше кђмиръ вављлоняноM е^мђже и^мя ви'лъ. і^ и^ꙁдавахђ е^мђ на кыиждо дн~ь крђп# пшени'ченъ а^лтавасᲆ в~і, ѓ^ве'цъ м~, вина` мњръ ѕ~.
|
|
5
|
4
|
|
ὁ δὲ εἶπεν· ὅτι οὐ σέβομαι εἴδωλα χειροποίητα, ἀλλὰ τὸν ζῶντα Θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ ἔχοντα πάσης σαρκὸς κυριείαν.
|
и^ цр~ь чтяше и&, и^ хождаше по вся` дн~и клAнятися е^мђ. данїилъ же кланя'шеся б~ђ свое^мђ. и^ рече е^мђ цр~ь, почᲄо не покланя'ешися ви'лђ.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· οὐ δοκεῖ σοι Βὴλ εἶναι ζῶν θεός; ἢ οὐχ ὁρᾷς ὅσα ἐσθίει καὶ πίνει καθ' ἑκάστην ἡμέραν;
|
сеи же рече, не покланя'юся кђми'ромᲆ рђка'ма сътворе'номъ, н^о жи'вђ б~ђ сътвор#шемђ нб~о и^ землю, и^ владђщемђ всњми”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ εἶπε Δανιὴλ γελάσας· μὴ πλανῶ, βασιλεῦ· οὗτος γὰρ ἔσωθεν μέν ἐστι πηλὸς ἔξωθεν δὲ χαλκὸς καὶ οὐ βέβρωκεν οὐδὲ πέπωκε πώποτε.
|
и^ рече цр~ь, не мнитъ л^и ти ся ви'лъ жи'въ сы'и бо'гъ. и^л^и не ви'диши коли'ко ја%сть и^ пїетᲆ на вся` дн~и.
|
|
8
|
7
|
|
θυμωθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσε τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ εἴπητέ μοι τίς ὁ κατέσθων τὴν δαπάνην ταύτην,
|
и^ рече данїилъ посмњя'вся, не прельщаися цр~ю. то'и внђтръё%дђ каl е^сть, а^ внњё%дђ мњдь, и^ нњсть ја%лъ н^и пи'лъ никогда'же.
|
|
9
|
8
|
|
ἀποθανεῖσθε. ἐὰν δὲ δείξητε ὅτι Βὴλ κατεσθίει αὐτά, Δανιὴλ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐβλασφήμησεν εἰς τὸν Βήλ. καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ· γινέσθω κατὰ τὸ ρῆμά σου.
|
и^ раꙁ#гнњвався цр~ь, приꙁва жер#ца е^го. и^ рече и^мъ, а^ще л^и не повњсте м^и кт^о ја%сть бра'шно с^е, т^о ё%мрете.
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἦσαν ἱερεῖς τοῦ Βὴλ ἑβδομήκοντα ἐκτὸς γυναικῶν καὶ τέκνων. καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς μετὰ Δανιὴλ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βήλ.
|
а^щеy ё^ка'жете ја^ко виl и^з#ја%даеть е&, ё%мретъ данїи'лъ, ја^ко похђли'лъ е^сть ви'ла. и^ рече данїил# цр~ю, бђди по гл~ђ твое^мђ.
|
|
11
|
10
|
|
καὶ εἶπαν οἱ ἱερεῖς τοῦ Βήλ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀποτρέχομεν ἔξω, σὺ δέ, βασιλεῦ, παράθες τὰ βρώματα καὶ τὸν οἶνον κεράσας θὲς καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν καὶ σφράγισον τῷ δακτυλίῳ σου· καὶ ἐλθὼν πρωΐ, ἐὰν μὴ εὕρῃς πάντα βεβρωμένα ὑπὸ τοῦ Βήλ, ἀποθανούμεθα ἢ Δανιὴλ ὁ ψευδόμενος καθ' ἡμῶν.
|
бња'ше же жрець ви'ловъ, о~, кро'мњ же'нъ, и^ дњтїи”
|
|
12
|
11
|
|
αὐτοὶ δὲ κατεφρόνουν, ὅτι πεποιήκεισαν ὑπὸ τὴν τράπεζαν κεκρυμμένην εἴσοδον καὶ δι' αὐτῆς εἰσεπορεύοντο διόλου καὶ ἀνήλουν αὐτά.
|
И прїиде цр~ь съ данїи'ломъ въ хра'мъ виловъ. и^ рњша жерцы ви'ловы, с^е м^ы и^ꙁыдемъ во'нъ. ты же цр~ю поста'ви ја%дь, и^ вино` съчерпа'но, затвори' же двери, и^ знамена'и прьстьнемъ свои^мъ.
|
|
13
|
12
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξήλθοσαν ἐκεῖνοι, καὶ ὁ βασιλεὺς παρέθηκε τὰ βρώματα τῷ Βήλ.
|
и^ пришеD заё%тра, а^ще не ѓ^бря'щеши всего` иꙁъја^дена виломъ, тогда` и^з#мремъ, и^л^и данїи'лъ съл#га'выи на' ны”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐπέταξε Δανιὴλ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ καὶ ἤνεγκαν τέφραν καὶ κατέστρωσαν ὅλον τὸν ναὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως μόνου· καὶ ἐξελθόντες ἔκλεισαν τὴν θύραν καὶ ἐσφραγίσαντο ἐν τῷ δακτυλίῳ τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπῆλθον.
|
Сїи же и^мња'хђ поD трапезою съкровенъ вхоD, и^ вхождахђ тњмъ всегда` і^ и^з#ја%дахђ е&.
|
|
15
|
14
|
|
οἱ δὲ ἱερεῖς ἦλθον τὴν νύκτα κατὰ τὸ ἔθος αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ κατέφαγον πάντα καὶ ἐξέπιον.
|
и^ бысть ја%ко и^зыидоша ѓ^ни`, и цр~ь поста'ви бра'шно ви'лђ. и^ повелњ данїи'лъ ѓ%трокомъ свои^мъ, и^ принесоша пе'пелъ, и^ потрђси'ша весь хра'мъ преD цр~емъ. і^ и^зшед#ша ꙁаключи'ша двери, и^ знамена'ша прьстьнеM цр~евомᲆ и^ эTи^доша.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ὤρθρισεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρωΐ καὶ Δανιὴλ μετ' αὐτοῦ.
|
жерцыy влњз#ше нощїю по ѓ^бы'чаю свое^мђ, и^ жены иX, и^ ча'да иX, і^ и^зъя'ша і^ и^спи'ша вс^е”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· σῷοι αἱ σφραγῖδες, Δανιήλ; ὁ δὲ εἶπε· σῷοι, βασιλεῦ.
|
И$ ё^рани` цр~ь заё%тра и^ данїилъ с ни'мъ.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνοῖξαι τὰς θύρας, ἐπιβλέψας ἐπὶ τὴν τράπεζαν ὁ βασιλεὺς ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ· μέγας εἶ, Βήλ, καὶ οὐκ ἔστι παρὰ σοὶ δόλος οὐδὲ εἷς.
|
и^ рече цр~ь, цњ'ла л^и сђть зна'менїа данїиле. се'и же реq цњла цр~ю.
|
|
19
|
18
|
|
καὶ ἐγέλασε Δανιὴλ καὶ ἐκράτησε τὸν βασιλέα τοῦ μὴ εἰσελθεῖν αὐτὸν ἔσω καὶ εἶπεν· ἰδὲ δὴ τὸ ἔδαφος καὶ γνῶθι τίνος τὰ ἴχνη ταῦτα.
|
и^ эTвръꙁоша две'ри, и^ возрњ цр~ь на трапезђ, и^ въꙁᲆпи гла'соM вели'ком#, вели'къ е^си ви'ле, и^ нњсᲄь льсти въ тебњ` н^и е^ді'ноя же.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ὁρῶ τὰ ἴχνη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων.
|
и^ посмњя'ся данїилъ. и^ ё^дръжа цр~я ја%ко не вни'ти е^мђ внђтръ. и^ рече ви'ждъ ё^бо, и^ разђмњи чїя сђтъ стопы сїя.
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ὀργισθεὶς ὁ βασιλεὺς τότε συνέλαβε τοὺς ἱερεῖς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ ἔδειξαν αὐτῷ τὰς κρυπτὰς θύρας, δι' ὧν εἰσεπορεύοντο καὶ ἐδαπάνων τὰ ἐπὶ τῆς τραπέζης.
|
и^ рече цр~ь, ви'ждђ стопы` мђж'ескы, и^ жен#скы, и^ дњтъскы.
|
|
22
|
21
|
|
καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς καὶ ἔδωκε τὸν Βὴλ ἔκδοτον τῷ Δανιήλ, καὶ κατέστρεψεν αὐτὸν καὶ τὸ ἱερὸν αὐτοῦ.
|
и^ раꙁ#гнњвався цр~ь. ја%тъ тогда` жер#ца, и^ жены и^хъ, и^ дњти и^хъ, и^ показа'ша е^мђ съкровен#ныа две'ри и%миy входя'ще и^зъја^дахђ ја%же на трапеѕњ.
|
|
23
|
22
|
|
Καὶ ἦν δράκων μέγας, καὶ ἐσέβοντο αὐτὸν οἱ Βαβυλώνιοι.
|
и^ꙁби я& цр~ь, и^ дастъ ви'ла данїилђ, и^ разби и& и^ храM е^го разори`”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιήλ· μὴ καὶ τοῦτον ἐρεῖς ὅτι χαλκοῦς ἐστιν; ἰδοὺ ζῇ καὶ ἐσθίει καὶ πίνει· οὐ δύνασαι εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτος θεὸς ζῶν, καὶ προσκύνησον αὐτῷ.
|
И$ бᲇаше ѕмїи вели'кїи въ мњсте тоM и^ чтяхђ и& вављ=лоняне,
|
|
25
|
24
|
|
καὶ εἶπε Δανιήλ· Κυρίῳ τῷ Θεῷ μου προσκυνήσω, ὅτι οὗτός ἐστι Θεὸς ζῶν·
|
и^ рече цр~ь данїилђ, е^да` и^ семђ реqши ја%ко мњдь е^стᲆ, се'и жи'въ е^стᲆ и^ ја%сть и^ пїеT, не мо'жеши рещи ја%ко нњсть се'и бо'гᲆ жи'въ, поклони' же ся е^мђ.
|
|
26
|
25
|
|
σὺ δέ, βασιλεῦ, δός μοι ἐξουσίαν, καὶ ἀποκτενῶ τὸν δράκοντα ἄνευ μαχαίρας καὶ ράβδου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· δίδωμί σοι.
|
и^ рече данїилъ, г~ђ б~ђ мое^мђ поклоню'ся, ја%ко то'и е^сть б~ъ жи'въ.
|
|
27
|
26
|
|
καὶ ἔλαβεν ὁ Δανιὴλ πίσσαν καὶ στέαρ καὶ τρίχας καὶ ἥψησεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἐποίησε μάζας καὶ ἔδωκεν εἰς τὸ στόμα τοῦ δράκοντος, καὶ φαγὼν διερράγη ὁ δράκων. καὶ εἶπεν· ἴδετε τά σεβάσματα ὑμῶν.
|
ты' же цр~ю да'ждь м^и вла'сть, и^ ё^бїю змїя беZ меча и^ безъ жеꙁла`, и^ рече цр~ь, даю т^и и&”
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσαν οἱ Βαβυλώνιοι, ἠγανάκτησαν λίαν καὶ συνεστράφησαν ἐπὶ τὸν βασιλέα καὶ εἶπαν· ᾿Ιουδαῖος γέγονεν ὁ βασιλεύς· τὸν Βὴλ κατέσπασε καὶ τὸν δράκοντα ἀπέκτεινε καὶ τοὺς ἱερεῖς κατέσφαξε.
|
И$ взя` данїилъ смолђ и^ сњрђ и^ во'лнђ, и^ въꙁвари вᲆкђпь. и^ сᲆтвори'въ гомо'лю, въвръже въ ё^ста` ѕмїю, і^ и^зъја%дъ расњдеся ѕмїи. и^ рече данїилъ, с^е чествова'нїя ва'ша.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ εἶπαν ἐλθόντες πρὸς τὸν βασιλέα· παράδος ἡμῖν τὸν Δανιήλ· εἰ δὲ μή, ἀποκτενοῦμέν σε καὶ τὸν οἶκόν σου.
|
и^ бысть ја^ко ё^слы'шаша вављ=лоняне стђжиша с^и ѕњло, и^ ѓ^браᲄишася на цр~я, и^ рњша, жидови'нъ бы'сть цр~ь. ви'ла расы'па, и^ ѕмїя ё^би`, и^ жерца и^с#сњче.
|
|
30
|
29
|
|
καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺς ὅτι ἐπείγουσιν αὐτὸν σφόδρα, καὶ ἀναγκασθεὶς ὁ βασιλεὺς παρέδωκεν αὐτοῖς τὸν Δανιήλ.
|
и^ рњша пришеDше къ цр~ю, предаждь на'мъ данїила, а^ще ли н^и т^о ё^бїем# т^я и^ доM твои.
|
|
31
|
30
|
|
οἱ δὲ ἔβαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων, καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας ἕξ.
|
и^ ви'дњвъ цр~ь ја%ко т#ща'тъ иM ѕњло, и^ нђжденъ бы'въ предасть данїила”
|
|
32
|
31
|
|
ἦσαν δὲ ἐν τῷ λάκκῳ ἑπτὰ λέοντες, καὶ ἐδίδοτο αὐτοῖς τὴν ἡμέραν δύο σώματα καὶ δύο πρόβατα· τότε δὲ οὐκ ἐδόθη αὐτοῖς, ἵνα καταφάγωσι τὸν Δανιήλ.
|
сїи же въвръго'ша и& в ровъ лев#скь, и^ бњ т^ђ дн~ъ ѕ~.
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἦν ᾿Αμβακοὺμ ὁ προφήτης ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ, καὶ αὐτὸς ἥψησεν ἕψεμα καὶ ἐνέθρυψεν ἄρτους εἰς σκάφην καὶ ἐπορεύετο εἰς τὸ πεδίον ἀπενέγκαι τοῖς θερισταῖς.
|
бя'шеy в ровњ з~, ле'въ, и^ дая'хђ и^мъ дв^њ телесњ на' дн~ь, и двњ же ѓ^вцы`. тогда же не да'ша и^мъ, да и^зъја^дя'тᲆ данїила”
|
|
34
|
33
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος Κυρίου τῷ ᾿Αμβακούμ· ἀπένεγκε τὸ ἄριστον, ὃ ἔχεις, εἰς Βαβυλῶνα τῷ Δανιὴλ εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων.
|
А$в#вакђм# же пррoкᲆ бя'ше на жидов#стњи, то'иже свариv варенїе и^ въдробив# хлњбы в нощ#вы, и^дяше на' поле донести жа'телемъ.
|
|
35
|
34
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αμβακούμ· Κύριε, Βαβυλῶνα οὐχ ἑώρακα καὶ τὸν λάκκον οὐ γινώσκω.
|
и^ рече а^гг~лᲆ гн~ь а^в#вакђмђ, донесᲄи ѓ^бњд# и^же и%мать въ вављ=лонъ данїилђ, в ровъ лев#скь.
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἐπελάβετο ὁ ἄγγελος Κυρίου τῆς κορυφῆς αὐτοῦ καὶ βαστάσας τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔθηκεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα ἐπάνω τοῦ λάκκου ἐν τῷ ροίζῳ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ.
|
и^ рече а^в#ва'кђм#, г~и вављ=лона не вњде.
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἐβόησεν ᾿Αμβακοὺμ λέγων· Δανιὴλ Δανιήλ, λαβὲ τὸ ἄριστον, ὃ ἀπέστειλέ σοι ὁ Θεός.
|
и^ ја%тъ и& а^гг~лъ гн~ь ꙁа ве'рхᲆ е^го, и^ дрᲆжа за вла'сы главы е^го, и^ поста'ви и& въ вављ=лонњ врᲆхђ р#ва шђмомъ дх~а е^го.
|
|
38
|
37
|
|
καὶ εἶπε Δανιήλ· ἐμνήσθης γάρ μου, ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἀγαπῶντάς σε.
|
и^ въꙁъпи ав#вакђмъ гл~я, данїиле данїи'ле, возми' ѓ^бњдъ и^же посла` тебњ б~ъ.
|
|
39
|
38
|
|
καὶ ἀναστὰς Δανιὴλ ἔφαγεν· ὁ δὲ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἀποκατέστησε τὸν ᾿Αμβακοὺμ παραχρῆμα εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
|
и^ рече данїилъ, помянђлъ б^о мя еs б~ъ, и^ нњси ѓ^ста'вилъ любя'щихъ т^я”
|
|
40
|
39
|
|
ὁ δέ βασιλεὺς ἦλθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ πενθῆσαι τὸν Δανιήλ· καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ ἐνέβλεψε, καὶ ἰδοὺ Δανιὴλ καθήμενος.
|
И$ въстаv данїилъ и^ ја%сть. а^гг~лъ же бж~їи поста'ви а^в#вакђма внеꙁапђ на мњстњ е^го”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ ἀναβοήσας φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· μέγας εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ Δανιήλ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν σοῦ.
|
Цр~ь же прїиде в сеDмы'и дн~ь желњти данїила, и^ прїиде наD ро'въ, и^ въꙁрњ, и^ с^е данїиl седя.
|
|
42
|
41
|
|
καὶ ἀνέσπασεν αὐτόν, τοὺς δὲ αἰτίους τῆς ἀπωλείας αὐτοῦ ἐνέβαλεν εἰς τὸν λάκκον, καὶ κατεβρώθησαν παραχρῆμα ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
и^ въꙁᲆпи цр~ь гла'сомъ вели'комъ, и^ рече, великъ е^си г~и б~е данїиловᲆ, и^ нњсть и%наго раꙁ#вњ тебе,
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.