|
Κεφάλαιο 32
|
Главa lв
|
|
1
|
1
|
| ΠΡΟΣΕΧΕ οὐρανέ, καὶ λαλήσω, καὶ ἀκουέτω ἡ γῆ ρήματα ἐκ στόματός μου. | Вонми2, нб7о, и3 возглаг0лю, и3 да слhшитъ землS глаг0лы ќстъ мои1хъ, |
|
2
|
2
|
| προσδοκάσθω ὡς ὑετὸς τὸ ἀπόφθεγμά μου, καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ρήματά μου, ὡσεὶ ὄμβρος ἐπ᾿ ἄγνωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον. | да чaетсz ћкw д0ждь вэщaніе моE, и3 да сни1дутъ ћкw росA глаг0ли мои2, ћкw тyча на тр0скотъ и3 ћкw и4ней на сёно: |
|
3
|
3
|
| ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐκάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ Θεῷ ἡμῶν. | ћкw и4мz гDне призвaхъ, дади1те вели1чіе бGу нaшему. |
|
4
|
4
|
| Θεός, ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσεις· Θεὸς πιστός, καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία, δίκαιος καὶ ὅσιος Κύριος. | БGъ, и4стинна дэлA є3гw2, и3 вси2 путіE є3гw2 сyдъ: бGъ вёренъ, и3 нёсть непрaвды въ нeмъ: првdнъ и3 прпdбенъ гDь. |
|
5
|
5
|
| ἡμάρτοσαν οὐκ αὐτῷ τέκνα μωμητά, γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη. | Согрэши1ша, не тогw2 ч†да порHчнаz: р0де стропти1вый и3 развращeнный, |
|
6
|
6
|
| ταῦτα Κυρίῳ ἀνταποδίδοτε; οὕτω λαὸς μωρὸς καὶ οὐχὶ σοφός; οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε καὶ ἐποίησέ σε καὶ ἔπλασέ σε; | сі‰ ли гDеви воздаетE, сjи лю1діе бyіи и3 не мyдри; не сaмъ ли сeй nц7ъ тв0й стzжa тz, и3 сотвори1 тz, и3 создa тz; |
|
7
|
7
|
| μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν· ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσί σοι. | Помzни1те дни6 вBчныz, разумёйте лBта р0да родHвъ: вопроси2 nтцA твоего2, и3 возвэсти1тъ тебЁ, стaрцы тво‰, и3 рекyтъ тебЁ. |
|
8
|
8
|
| ὅτε διεμέριζεν ὁ ῞Υψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς ᾿Αδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ, | Е#гдA раздэлsше вhшній kзhки, ћкw разсёz сhны ґдaмwвы, постaви предёлы kзhкwвъ по числY ѓгGлъ б9іихъ, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐγενήθη μερίς Κυρίου λαὸς αὐτοῦ ᾿Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. | и3 бhсть чaсть гDнz, лю1діе є3гw2 їaкwвъ, ќже наслёдіz є3гw2 ї}ль: |
|
10
|
10
|
| αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐρήμῳ, ἐν δίψει καύματος ἐν γῇ ἀνύδρῳ· ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτὸν καὶ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, | ўдовли2 є3го2 въ пустhни, въ жaжди зн0z въ безв0днэ: њбhде є3го2 и3 наказA є3го2, и3 сохрани2 є3го2 ћкw зёницу џка: |
|
11
|
11
|
| ὡς ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησε, διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶ μεταφρένων αὐτοῦ. | ћкw nрeлъ покры2 гнэздо2 своE, и3 на птенцы2 сво‰ возжелЁ: простeръ крилB свои2 и3 пріsтъ и5хъ, и3 под8sтъ и5хъ на р†му своє1ю. |
|
12
|
12
|
| Κύριος μόνος ἦγεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἦν μετ᾿ αὐτῶν θεὸς ἀλλότριος. | ГDь є3ди1нъ вождaше и5хъ, и3 не бЁ съ ни1ми б0гъ чyждь: |
|
13
|
13
|
| ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς, ἐψώμισεν αὐτοὺς γενήματα ἀγρῶν· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας, | возведE | на си1лу земли2, насhти и5хъ жи6тъ сeлныхъ: ссaша мeдъ и3з8 кaмене и3 є3лeй t твeрда кaмене, |
|
14
|
14
|
| βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων, μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον. | мaсло крaвіе и3 млеко2 џвчее съ тyкомъ ѓгнчимъ и3 џвнимъ сынHвъ ю4нчихъ и3 к0злихъ, съ тyкомъ пшени1чнымъ, и3 кр0вь гр0здову піsху віно2. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔφαγεν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος, ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη· καὶ ἐγκατέλιπε τὸν Θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. | И# kдE їaкwвъ и3 насhтисz, и3 tвeржесz возлю1бленный: ўты2, ўтолстЁ, разширЁ: и3 њстaви бGа сотв0ршаго є3го2, и3 tступи2 t бGа сп7са своегw2. |
|
16
|
16
|
| παρώξυνάν με ἐπ᾿ ἀλλοτρίοις, ἐν βδελύγμασιν αὐτῶν παρεπίκρανάν με· | Прогнёваша мS њ чужди1хъ, и3 въ мeрзостехъ свои1хъ преwгорчи1ша мS. |
|
17
|
17
|
| ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ Θεῷ, θεοῖς, οἷς οὐκ ᾔδεισαν· καινοὶ καὶ πρόσφατοι ἥκασιν, οὓς οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες αὐτῶν. | Пожр0ша бэсовHмъ, ґ не бGу, богHмъ, и4хже не вёдэша: н0ви и3 секрaти [недaвни] пріид0ша, и4хже не вёдэша nтцы2 и4хъ. |
|
18
|
18
|
| Θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες καὶ ἐπελάθου Θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε. | БGа р0ждшаго тS њстaвилъ є3си2 и3 забhлъ є3си2 бGа питaющаго тS. |
|
19
|
19
|
| καὶ εἶδε Κύριος καὶ ἐζήλωσε καὶ παρωξύνθη δι᾿ ὀργὴν υἱῶν αὐτοῦ καὶ θυγατέρων | И# ви1дэ гDь, и3 возревновA, и3 раздражи1сz за гнёвъ сынHвъ и4хъ и3 дщeрей, |
|
20
|
20
|
| καὶ εἶπεν· ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ δείξω τί ἔσται αὐτοῖς ἐπ᾿ ἐσχάτων ἡμερῶν· ὅτι γενεὰ ἐξεστραμμένη ἐστίν, υἱοί, οἷς οὐκ ἔστι πίστις ἐν αὐτοῖς. | и3 речE: tвращY лицE моE t ни1хъ и3 покажY, что2 бyдетъ и5мъ напослёдокъ, ћкw р0дъ развращeнъ є4сть, сhнове, и5мже нёсть вёры въ ни1хъ: |
|
21
|
21
|
| αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ Θεῷ, παρώξυνάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς. | тjи раздражи1ша мS не њ бз7э, прогнёваша мS во јдwлэхъ свои1хъ: и3 ѓзъ раздражY и5хъ не њ kзhцэ, њ kзhцэ же неразyмливэ прогнёваю и5хъ: |
|
22
|
22
|
| ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, καυθήσεται ἕως ᾅδου κάτω, καταφάγεται γῆν καὶ τὰ γενήματα αὐτῆς, φλέξει θεμέλια ὀρέων. | ћкw џгнь возгори1тсz t ћрости моеS, разжжeтсz до ѓда преисп0днzгw, снёстъ зeмлю и3 жи6та є3S, попали1тъ њснов†ніz г0ръ: |
|
23
|
23
|
| συνάξω εἰς αὐτοὺς κακὰ καὶ τὰ βέλη μου συντελέσω εἰς αὐτούς. | соберY на ни1хъ ѕл†z, и3 стрёлы мо‰ скончaю въ ни1хъ: |
|
24
|
24
|
| τηκόμενοι λιμῷ καὶ βρώσει ὀρνέων καὶ ὀπισθότονος ἀνίατος· ὀδόντας θηρίων ἐπαποστελῶ εἰς αὐτοὺς μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ γῆν. | тaюще глaдомъ и3 снёдію пти1цъ, и3 г0рбъ неисцёленъ: зyбы ѕвэрjй послю2 въ нS, съ ћростію пресмыкaющихсz по земли2: |
|
25
|
25
|
| ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα καὶ ἐκ τῶν ταμιείων φόβος· νεανίσκος σὺν παρθένῳ, θηλάζων μετὰ καθεστηκότος πρεσβύτου. | tвнЁ њбезчaдитъ и5хъ мeчь, и3 t хрaмwвъ и4хъ стрaхъ: ю4ноша съ дёвою, ссyщее съ совершeннымъ стaрцемъ. |
|
26
|
26
|
| εἶπα· διασπερῶ αὐτούς, παύσω δὲ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν, | Рёхъ: разсёю и5хъ, ўстaвлю же t человBкъ пaмzть и4хъ: |
|
27
|
27
|
| εἰ μὴ δι᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν, ἵνα μὴ μακροχρονίσωσιν, ἵνα μὴ συνεπιθῶνται οἱ ὑπεναντίοι, μὴ εἴπωσιν· ἡ χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλὴ καὶ οὐχὶ Κύριος ἐποίησε ταῦτα πάντα. | т0кмw за гнёвъ врагHвъ, да не долголётствуютъ, и3 да не налsгутъ супостaти, да не рекyтъ: рукA нaша высокA, и3 не гDь сотвори2 сі‰ вс‰: |
|
28
|
28
|
| ὅτι ἔθνος ἀπολωλεκὸς βουλήν ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη. | ћкw kзhкъ погуби1вый совётъ є4сть, и3 нёсть въ ни1хъ худ0жества, не смhслиша разумёти: |
|
29
|
29
|
| οὐκ ἐφρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον. | сі‰ вс‰ да пріи1мутъ во грzдyщее лёто. |
|
30
|
30
|
| πῶς διώξεται εἷς χιλίους καὶ δύο μετακινήσουσι μυριάδας, εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἀπέδοτο αὐτοὺς καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτούς; | Кaкw поженeтъ є3ди1нъ тhсzщы, и3 двA дви1гнета тмы6, ѓще не бGъ tдадE и5хъ, и3 гDь предадE и5хъ; |
|
31
|
31
|
| ὅτι οὐκ εἰσὶν ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν οἱ θεοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡμῶν ἀνόητοι. | Не сyть бо б0зи и4хъ, ћкw бGъ нaшъ: врази1 же нaши неразyмливи. |
|
32
|
32
|
| ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας· ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτοῖς· | T віногрaдwвъ бо сод0мскихъ віногрaдъ и4хъ, и3 розгA и4хъ t гом0рры: гр0здъ и4хъ гр0здъ жeлчи, гр0здъ г0рести и4хъ: |
|
33
|
33
|
| θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος. | ћрость ѕміє1въ віно2 и4хъ, и3 ћрость ѓспідwвъ неисцёльна. |
|
34
|
34
|
| οὐκ ἰδοὺ ταῦτα συνῆκται παρ᾿ ἐμοὶ καὶ ἐσφράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου; | Не сі‰ ли вс‰ собрaшасz ў менє2 и3 запечатлёшасz въ сокр0вищахъ мои1хъ; |
|
35
|
35
|
| ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω, ἐν καιρῷ, ὅταν σφαλῇ ὁ ποῦς αὐτῶν, ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα ἀπωλείας αὐτοῖς, καὶ πάρεστιν ἕτοιμα ὑμῖν. | Въ дeнь tмщeніz воздaмъ, во врeмz є3гдA соблазни1тсz ногA и4хъ: ћкw бли1з8 дeнь поги1бели и4хъ, и3 предстоsтъ готHваz вaмъ: |
|
36
|
36
|
| ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται· εἶδε γὰρ παραλελυμένους αὐτοὺς καὶ ἐκλελοιπότας ἐν ἐπαγωγῇ καὶ παρειμένους. | ћкw суди1ти и4мать гDь лю1демъ свои6мъ, и3 њ рабёхъ свои1хъ ўмолeнъ бyдетъ: ви1дэ бо и5хъ разслaблєнны и3 и3стazвшz во врeмz и3 и3знем0гшz. |
|
37
|
37
|
| καὶ εἶπε Κύριος· ποῦ εἰσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, ἐφ᾿ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ᾿ αὐτοῖς; | И# речE гDь: гдЁ сyть б0зи и4хъ, на ни1хже ўповaша, |
|
38
|
38
|
| ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν καὶ γενηθήτωσαν ὑμῖν σκεπασταί. | и4хже тyкъ жeртвъ и4хъ kдsсте, и3 піsсте віно2 трeбъ и4хъ; да воскрeснутъ и3 пом0гутъ вaмъ, и3 бyдутъ вaмъ покрови1тєли. |
|
39
|
39
|
| ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου. | Ви1дите, ви1дите, ћкw ѓзъ є4смь, и3 нёсть бGъ рaзвэ менє2: ѓзъ ўбію2 и3 жи1ти сотворю2: поражY и3 ѓзъ и3сцэлю2, и3 нёсть и4же и4зметъ t рукY моє1ю: |
|
40
|
40
|
| ὅτι ἀρῶ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου καὶ ἐρῶ· ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα, | ћкw воздви1гну на нб7о рyку мою2, и3 кленyсz десни1цею моeю, и3 рекY: живY ѓзъ во вёки: |
|
41
|
41
|
| ὅτι παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται κρίματος ἡ χείρ μου, καὶ ἀποδώσω δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσί με ἀνταποδώσω· | ћкw поwстрю2 ћкоже м0лнію мeчь м0й, и3 пріи1метъ сyдъ рукA моS, и3 воздaмъ мeсть врагHмъ и3 ненави1дzщымъ мS воздaмъ: |
|
42
|
42
|
| μεθύσω τὰ βέλη μου ἀφ᾿ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου φάγεται κρέα, ἀφ᾿ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἀπὸ κεφαλῆς ἀρχόντων ἐχθρῶν. | ўпою2 стрёлы мо‰ t кр0ве, и3 мeчь м0й снёстъ мzсA t кр0ве ћзвеныхъ и3 плэнeніz, t глaвъ кнzзeй kзhческихъ. |
|
43
|
43
|
| εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ Θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ Κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | Возвесели1тесz, нб7сA, кyпнw съ ни1мъ, и3 да покл0нzтсz є3мY вси2 ѓгGли б9іи: возвесели1тесz, kзhцы, съ людьми2 є3гw2, и3 да ўкрэпsтсz є3мY вси2 сhнове б9іи: ћкw кр0вь сынHвъ свои1хъ tмщaетъ и3 tмсти1тъ, и3 воздaстъ мeсть врагHмъ и3 ненави1дzщымъ є3го2 воздaстъ: и3 њчcтитъ гDь зeмлю людjй свои1хъ. |
|
44
|
44
|
| Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή. | И# написA мwmсeй пёснь сію2 въ т0й дeнь, и3 научи2 є4й сhны ї}лєвы: и3 вни1де мwmсeй къ лю1демъ и3 глаг0ла вс‰ словесA зак0на сегw2 во ќшы лю1демъ, сaмъ и3 їисyсъ наvи1нъ. |
|
45
|
45
|
| καὶ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν παντὶ ᾿Ισραήλ. | И# скончA мwmсeй глаг0лz словесA сі‰ вс‰ всемY ї}лю, |
|
46
|
46
|
| καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· προσέχετε τῇ καρδίᾳ ἐπὶ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐγὼ διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον, ἃ ἐντελεῖσθε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου· | и3 речE къ ни6мъ: внемли1те сeрдцемъ вaшимъ вс‰ словесA сі‰, ±же ѓзъ засвидётелствую вaмъ днeсь, ±же да заповёсте сынHмъ вaшымъ, храни1ти и3 твори1ти вс‰ словесA зак0на сегw2, |
|
47
|
47
|
| ὅτι οὐχὶ λόγος κενὸς οὗτος ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἡ ζωὴ ὑμῶν, καὶ ἕνεκεν τοῦ λόγου τούτου μακροημερεύσετε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν. | ћкw не тщeтно сл0во сіE вaмъ, занE сіS жи1знь вaша, и3 рaди сл0ва сегw2 дHлги дни6 бyдете на земли2, на ню1же вы2 прех0дите їoрдaнъ тaмw наслёдити ю5. |
|
48
|
48
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ λέγων· | И# речE гDь къ мwmсeю въ дeнь сeй, гlz: |
|
49
|
49
|
| ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος τὸ ᾿Αβαρὶμ τοῦτο, ὄρος Ναβαῦ, ὅ ἐστιν ἐν γῇ Μωὰβ κατὰ πρόσωπον ῾Ιεριχώ, καὶ ἰδὲ τὴν γῆν Χαναάν, ἣν ἐγὼ δίδωμι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, εἰς κατάσχεσιν, | взhди на г0ру ґварjмъ, сіS горA навavъ, ћже є4сть въ земли2 мwaвли прsмw їеріхHну, и3 ви1ждь зeмлю ханаaню, ю4же ѓзъ даю2 сынHмъ ї}лєвымъ во њбдержaніе: |
|
50
|
50
|
| καὶ τελεύτα ἐν τῷ ὄρει, εἰς ὃ ἀναβαίνεις ἐκεῖ, καὶ προστέθητι πρὸς τὸν λαόν σου, ὃν τρόπον ἀπέθανεν ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου ἐν ῍Ωρ τῷ ὄρει, καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ, | и3 скончaйсz тaмw на горЁ, на ню1же восх0диши, и3 приложи1сz къ лю1демъ твои6мъ, ћкоже ќмре ґарHнъ брaтъ тв0й на горЁ w4ръ и3 приложи1сz къ лю1демъ свои6мъ: |
|
51
|
51
|
| ὅτι ἠπειθήσατε τῷ ρήματί μου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀντιλογίας Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν, διότι οὐχ ἡγιάσατέ με ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· | понeже не покори1стесz словеси2 моемY въ сынёхъ ї}левыхъ ў воды2 пререкaніz кaдисъ въ пустhни сjнъ, понeже не њсвzти1сте менE въ сынёхъ ї}левыхъ: |
|
52
|
52
|
| ὅτι ἀπέναντι ὄψῃ τὴν γῆν καὶ ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσῃ. | ћкw прsмw ќзриши зeмлю, и3 тaмw не вни1деши, ю4же даю2 сынHмъ ї}лєвымъ. |
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
