|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὡς ἐπαύσατο προσευχομένη, ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς θεραπείας καὶ περιεβάλετο τὴν δόξαν αὐτῆς. 1α καὶ γενηθεῖσα ἐπιφανής, ἐπικαλεσαμένη τῶν πάντων ἐπόπτην Θεὸν καὶ σωτῆρα, παρέλαβε τὰς δύο ἅβρας· καὶ τῇ μὲν μιᾷ ἐπηρείδετο ὡς τρυφερευομένη, ἡ δὲ ἑτέρα ἐπηκολούθει κουφίζουσα τὴν ἔνδυσιν αὐτῆς, 1β καὶ αὐτὴ ἐρυθριῶσα ἀκμῇ κάλλους αὐτῆς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἱλαρὸν ὡς προσφιλές, ἡ δὲ καρδία αὐτῆς ἀπεστενωμένη ἀπὸ τοῦ φόβου. 1γ καὶ εἰσελθοῦσα πάσας τὰς θύρας κατέστη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ πᾶσαν στολὴν τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ ἐνδεδύκει, ὅλος διὰ χρυσοῦ καὶ λίθων πολυτελῶν, καὶ ἦν φοβερὸς σφόδρα. 1δ καὶ ἄρας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πεπυρωμένον δόξῃ ἐν ἀκμῇ θυμοῦ ἔβλεψε, καὶ ἔπεσεν ἡ βασίλισσα καὶ μετέβαλε τὸ χρῶμα αὐτῆς ἐν ἐκλύσει καὶ κατεπέκυψεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς ἅβρας τῆς προπορευομένης. 1ε καὶ μετέβαλεν ὁ Θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως εἰς πραΰτητα, καὶ ἀγωνιάσας ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἀνέλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, μέχρις οὗ κατέστη, καὶ παρεκάλει αὐτὴν λόγοις εἰρηνικοῖς καὶ εἶπεν αὐτῇ· 1ζ τί ἐστιν ᾿Εσθήρ; ἐγὼ ὁ ἀδελφός σου, θάρσει, οὐ μὴ ἀποθάνῃς ὅτι κοινὸν τὸ πρόσταγμα ἡμῶν ἐστι· πρόσελθε.
|
И$ бысть потрехъ дн~ехъ е^гDа преста` моли'тися, съвлечеся съ ри'зъ скорбныхъ, и^ ѓ^блечеся в ри'зы свњтлыа. и^ бысть добро`зрачна призыва'ющи все`виDца б~а и^ сп~сителя” И$ взя` двњ` дв~цњ съ собою` да и^дет# преDзря'щи е^ді'на, дрђга'я же послњдђю^щи да ѓ^блегчаеT ри'зы ея`. и^ сїя и^мђщи мла'дость красоты свое'я, и^ лице ея` ѓ^съсклабля'ющися ја%ко прелюбивњиша, н^о срDце ея` стеня'ше эT стра'ха, и^ прошеDше вс^я двери ста` преD цр~емъ” Цр~ь же седя'ше на прsтолњ црsтва свое^го, ѓ^болченъ въ ри'зы зла'ты съ ка'менїем# мно'гоцњнныM, и^ бя'ше стра'шенъ ѕњло`. и^ възведъ лице свое ѓ^гневиDно, и^ ѕњлною ја%ростїю възрњ. и^ паде цр~ца і^ и^змњни'ся лице ея` съ ѓ^слабленїемъ, и^ преклони'ся на главђ` двцы предъи^дђщеи. і^ и^змњни б~ъ дх~ъ цр~евъ въ смиренїе, и^ потща'вся сни'де съ престола свое^го, и^ въспрїя'тъ ея` любе'зно рђкама свои'ма, дондеже ста` и^ ё^тњши ю& гл~ы мирными” И$ реq е'и чт^оти е^сть е^сџи'ръ, а^зъ е^смь ја%ко бра'тъ твои, дръза'и не ё%мреши, ја%ко ѓ^б#ще повеленїе на'ше е^сть. пристђпи
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἄρας τὴν χρυσῆν ράβδον ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῆς καὶ ἠσπάσατο αὐτὴν καὶ εἶπε· λάλησόν μοι. 2α καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, κύριε, ὡς ἄγγελον Θεοῦ, καὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου ἀπὸ φόβου τῆς δόξης σου, ὅτι θαυμαστὸς εἶ, κύριε, καὶ τὸ πρόσωπόν σου χαρίτων μεστόν. 2β ἐν δὲ τῷ διαλέγεσθαι αὐτὴν ἔπεσεν ἀπὸ ἐκλύσεως αὐτῆς καὶ ὁ βασιλεὺς ἐταράσσετο, καὶ πᾶσα ἡ θεραπεία αὐτοῦ παρεκάλει αὐτήν.
|
и^ взя` зла'тыи жезлъ цр~ь възложи на вы'ю ея`, и^ ѓ^блобыза жезлъ е^сџи'ръ, и^ рече гл~и м^и” И$ реq е^мђ вижђ т^я господи'не мои ја^ко агг~ла бж~їя, и^ смяте'ся срDце мое эT стра'ха сла'вы твое'я, ја%ко ди'венъ е^си господи'не, и^ лице` твое блгDть ве'лїю и%мать” И$ е^гда` бесњ'довати е'и к немђ, паде эT ѓ^слабле'нїя е^я`” И$ цр~ь смяте'ся, и^ вси рабы` е^го ё^тњшахђ е^я”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί θέλεις, ᾿Εσθήρ; καὶ τί σού ἐστι τὸ ἀξίωμα; ἕως τοῦ ἡμίσους τῆς βασιλείας μου, καὶ ἔσται σοι.
|
И$ рече цр~ь, чт^о хо'щеши е^сџиръ, и^ чт^о проше'нїе твое, бђдеT т^и да'же и^ до по'лђ црsтва мое^го”
|
|
4
|
4
|
|
εἶπε δὲ ᾿Εσθήρ· ἡμέρα μου ἐπίσημος σήμερόν ἐστι· εἰ οὖν δοκεῖ τῷ βασιλεῖ, ἐλθάτω καὶ αὐτὸς καὶ ᾿Αμὰν εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω σήμερον.
|
И$ рече е^сџи'рь дн~ь мое^го празнова'нїя, а^ще ё^бо го'дњ е^сть да прїидеши цр~ю съ а^ма'номъ на пи'ръ, е^же творю` дне'сь”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· κατασπεύσατε ᾿Αμάν, ὅπως ποιήσωμεν τὸν λόγον ᾿Εσθήρ· καὶ παραγίνονται ἀμφότεροι εἰς τὴν δοχήν, ἣν εἶπεν ᾿Εσθήρ.
|
И$ рече цр~ь ё^борзи'те и^ти` по а^ма'на, да сътво'римъ сло'во е^сџи'рино” И$ прїидо'ста ѓ%ба на пи'ръ е^же сътвори е^сџи'рь”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν δὲ τῷ πότῳ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εσθήρ· τί ἐστι βασίλισσα ᾿Εσθήρ; καὶ ἔσται ὅσα ἀξιοῖς.
|
На пирђ же реq цр~ь къ е^сџи'ри чт^оти е^сть е^сџи'рь цр~це, и^ чт^о е^сть мы'сль проше'нїя твое^го. дамъ т^и и^ до по'лђ црsтва мое^го, и^ сътво'римъ тебњ е^лико хо'щеши”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπε· τὸ αἴτημά μου καὶ τὸ ἀξίωμα·
|
И$ реq е^сџи'рь проше'нїе мое и мы'сль моя`,
|
|
8
|
8
|
|
εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἐλθάτω ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Αμὰν ἔτι τὴν αὔριον εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω αὐτοῖς, καὶ αὔριον ποιήσω τὰ αὐτά.
|
а^ще ѓ^брњто'хъ блгDть преD цр~емъ. да прїидетъ цр~ь и^ а^ма'нъ заё%тра на пи'ръ, е^гоже сътворю` па'ки има”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ ᾿Αμὰν ἀπὸ τοῦ βασιλέως ὑπερχαρὴς εὐφραινόμενος· ἐν δὲ τῷ ἰδεῖν ᾿Αμὰν Μαρδοχαῖον τὸν ᾿Ιουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ ἐθυμώθη σφόδρα
|
И$зы'иде а^ма'нъ эT цр~я ѕњ'ло ра'достен# и веселъ” Ви'дњв же мардохея і^ё^деяни'на на дворњ цр~евњ не подвигнђвшася, и^ не кла'няющася преD ниM и^ въз#ја^ри'ся ѕњ'ло,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἰσελθὼν εἰς τὰ ἴδια ἐκάλεσε τοὺς φίλους καὶ Ζωσάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
|
и^ прїиде въ домъ свои. посла` и^ призва` дрђги своя`, и^ зосарђ женђ` свою.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ὑπέδειξεν αὐτοῖς τὸν πλοῦτον αὐτοῦ καὶ τὴν δόξαν, ἣν ὁ βασιλεὺς αὐτῷ περιέθηκε, καὶ ὡς ἐποίησεν αὐτὸν πρωτεύειν καὶ ἡγεῖσθαι τῆς βασιλείας.
|
и^ показа и%ма богатьство свое, и^ сла'вђ е^ю'же възвели'чи е^го цр~ь. и^ ја%ко сотвори е^го пе'рвомђ бы'ти ё^ него, и^ правити црsтвїе”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αμάν· οὐ κέκληκεν ἡ βασίλισσα μετὰ τοῦ βασιλέως οὐδένα εἰς τὴν δοχὴν ἀλλ᾿ ἢ ἐμέ, καὶ εἰς τὴν αὔριον κέκλημαι·
|
И$ рече а^ма'нъ, не зва` цр~ца ни е^ді'наго на пи'ръ съ цр~емъ н^ото'чїю мене, и^ па'ки наё%трїя възва м^я.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ταῦτά μοι οὐκ ἀρέσκει, ὅταν ἴδω Μαρδοχαῖον τὸν ᾿Ιουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ.
|
н^о сїя нњ'сть м^и ё^гоDна, е^гда` ви'жђ мардое'хя і^ё^деяни'на сњдя'ща на дворњ цр~евњ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζωσάρα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ φίλοι· κοπήτω σοι ξύλον πηχῶν πεντήκοντα, ὄρθρου δὲ εἰπὸν τῷ βασιλεῖ καὶ κρεμασθήτω Μαρδοχαῖος ἐπὶ τοῦ ξύλου· σὺ δὲ εἴσελθε εἰς τὴ δοχὴν σὺν τῷ βασιλεῖ καὶ εὐφραίνου. καὶ ἤρεσε τὸ ρῆμα τῷ ᾿Αμάν, καὶ ἡτοιμάσθη τὸ ξύλον.
|
И$ рече е^мђ зосара жена` е^го и^ дрђ'зи е^го, пригото'ви дре'во лакоT н~, и^ заё%тра рече'ши цр~еви да повњсится мардохе'и на не'мъ. ты же въни'ди съ цр~емъ на пи'ръ и^ весели'ся” И$ го'дњ бысть е^мђ гл~ъ се'и, и^ пригото'ви дре'во”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.