1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
|
Κεφάλαιο 33
|
Глvа, л~г”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· προπορεύου, ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ λέγων· τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν.
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, и^ди` и^ възы'ди эTсю'дђ т^ы, и^ лю'ди твоя`, и^хже и^зведе` эT земля` е^гљ=петъски, на зеMлю е^ю'же кля'хся къ а^враа'мђ, і^ и^саа'кђ, і^ ја%ковђ гл~я сњмени твое^мђ, да'мъ ю&”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἐκβαλεῖ τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον καὶ Χαναναῖον.
|
И$ послю` а^гг~ла мое^го предъ тобо'ю, и^ эTжене'ши ханане'я, а^мморе'я, и^ хетџе'а, и^ ферезе'я, и^ гергесе'я, і^ еве'я, е^вђсе'я.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι· οὐ γὰρ μὴ συναναβῶ μετὰ σοῦ, διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι, ἵνα μὴ ἐξαναλώσω σε ἐν τῇ ὁδῷ.
|
и^ въведђ т^я въ зе'млю текђщ'ђю мле'комъ, и^ ме'домъ. и^ са'м# же не пойдђ` с тобо'ю, ја%ко лю'дїе же'стоковыи% сђть, да не ё^бїю` тебе` на пђти`”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, κατεπένθησεν ἐν πενθικοῖς.
|
Оу^слы'шавше же лю'дїе слово с^е, боя%знено въскорбњша, и^ въстђжи'ша”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπε Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς λαὸς σκληροτράχηλος· ὁρᾶτε, μὴ πληγὴν ἄλλην ἐπάξω ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσω ὑμᾶς. νῦν οὖν ἀφέλεσθε τὰς στολὰς τῶν δοξῶν ὑμῶν καὶ τόν κόσμον, καὶ δείξω σοι ἃ ποιήσω σοι.
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, гл~и сн~омъ і^и~левымъ, в^ы лю'дїе же'стоковы'и блюдњтеся, да не вре'дъ дрђгїи възложђ` на' в^ы, и^ потреблю` в^ы, и^ нн~њ ё^бо съи^мњте ри'зы сла'вы вашея, и^ ё'твари, и^ покажђ` е^же сътворю` тебњ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ περιείλαντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸν κόσμον αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Χωρήβ.
|
І$ эTя%ша сн~ове і^и~левы ё%тварь и^хъ, и^ ри'зы эT горы` хори'ва”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, μακρὰν ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐκλήθη σκηνὴ μαρτυρίου· καὶ ἐγένετο, πᾶς ὁ ζητῶν Κύριον ἐξεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
|
Възе'м# же мољ=сїи, свои' храмъ, потче` и&, вн^њ полка`, и^ пода'лњ эT поlка, и^ прозва'ся храмъ свњдњ'нїя” И$ быs всякъ възыща'и г~а, и^зы'де въ храM и^же вн^њ покла`”
|
|
8
|
8
|
|
ἡνίκα δ᾿ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, εἱστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες ἕκαστος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ κατενοοῦσαν ἀπιόντος Μωυσῆ ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν σκηνήν.
|
Є$гда же и^схожда'ше мољ=сїи эT полка`, стоя'хђ вс^и лю'дїе смотря'ще ко'ждо прDе две'рми храмђ свое^го, и разђмњва'хђ эTходя'щђ мољ=сїю, ја%коже вни'ти е^мђ въ храM” І$
|
|
9
|
9
|
|
ὡς δ᾿ ἂν εἰσῆλθε Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης, καὶ ἵστατο ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἐλάλει Μωυσῇ·
|
ја%ко въхожда'ше мољ=сїи въ хра'мъ, сни`де же сто'лпъ ѓ%блачныи, и^ ста` прDе две'рми храма, и^ гл~а г~ь мољ=сїю”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἑώρα πᾶς ὁ λαὸς τὸν στῦλον τῆς νεφέλης ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς, καὶ στάντες πᾶς ὁ λαὸς προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ.
|
Ви'дяхђ же вс^и лю'дїе, столпъ ѓ%блачныи стоя'щъ прDе две'рми храмђ. и^ ста'вше вс^и лю'дїе поклони'шася ко'ждо с^и, з две'рїи храма свое^го”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον. καὶ ἀπελύετο εἰς τὴν παρεμβολήν, ὁ δὲ θεράπων ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυῆ νέος οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς.
|
И$ гл~аше г~ь къ мољ=сїю, лицемъ къ лицђ`, ја%коже кт^о въз#г~летъ, дрђгъ къ дрђгђ свое^мђ, и^ посыла'ше и& въ по'лкъ. слђга' же ісsђ сн~ъ на'винъ ю%ноша, не и^схожда'ше и^з# хра'ма”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Κύριον· ἰδοὺ σύ μοι λέγεις· ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον, σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι, ὃν συναποστελεῖς μετ᾿ ἐμοῦ· σὺ δέ μοι εἶπας· οἶδά σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν ἔχεις παρ᾿ ἐμοί.
|
Рече y мољ=сїи къ г~ђ, с^е ты` мн^њ гл~еши, и^зведи` лю'ди сїя, ты' же не повњ'да мн^њ, кого посыла'еши съ мно'ю, тыy мн^њ рече вњ'дя т^я, па'че всњхъ, и^ блгDть и%маши эT мене`,
|
|
13
|
13
|
|
εἰ οὖν εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν γνωστῶς, ἵνα ἴδω σε, ὅπως ἂν ὦ εὑρηκὼς χάριν ἐναντίον σου, καὶ ἵνα γνῶ ὅτι λαός σου τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο.
|
а'ще же ѓ^брњто'хъ блгDть предъ тобо'ю, ја%ви ми ся са'мъ, ја^вњ и^ разђмно да ви'ждђ т^я. ја%коже ѓ^брњто'хъ блгDть предъ тобо'ю да позна'ю, ја%ко лю'дїе твои`, ја%зы'къ сїи”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ λέγει· αὐτὸς προπορεύσομαί σου καὶ καταπαύσω σε.
|
И$ рече е^мђ г~ь, а%зъ самъ пои^дђ` предъ тобо'ю, и^ ё^ста'влю т^я”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ, μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν·
|
Рече же к немђ`, а^ще са'мъ т^ы не и'деши с на'ми, т^о не и^зводи` насъ эTсю'дђ,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ἀληθῶς, ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοί, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου, ἀλλ᾿ ἢ συμπορευομένου σου μεθ᾿ ἡμῶν; καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστι.
|
ка'ко ли ја%вњ бђдетъ и%стинною ја^ко ѓ^брњтоX блгDть предъ тобо'ю, а%зъ и^ лю'дїе твои`. н^о и^ди` т^ы с на'ми, и^ просла'вленъ бђдђ а%зъ и^ лю'дїе твои`, паче всњхъ ја^зы'къ е^ли'ко на земли` е^сть”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον, ὃν εἴρηκας, ποιήσω· εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας.
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, с^е сло'во е^же вњща'хъ тебњ, и^ сътворю`. ѓ^брњ'лъ б^о е^си блгDть предо мно'ю, и^ вњмъ т^я паче всњхъ” Рече
|
|
18
|
18
|
|
καὶ λέγει· ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν,
|
же покажи` м^и славђ твою`”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπεν· ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου καὶ καλέσω τῷ ὀνόματί μου, Κύριος ἐναντίον σου· καὶ ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω.
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, а%зъ и^дђ` предъ тобо'ю съ сла'вою мое^ю, и^ прозовђ` и%мя мое предъ тобо'ю г~ь. и^ поми'лђю, е^го'же а%ще поми'лђю, и^ ё^ще'дрю, е^го'же а%ще ё^ще'дрю”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν· οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου· οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται.
|
И$ рече, не възмо'жеши ви'дњти лица` мое^го. нњсть б^о, а%ще ви'дитъ чл~к# лице` мое, жи'въ быти”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ τόπος παρ᾿ ἐμοί, στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας·
|
И$ рече г~ь с^е мњсто ё^ мене`, и^ ста'неши ё^ ка'мене,
|
|
22
|
22
|
|
ἡνίκα δ᾿ ἂν παρέλθῃ ἡ δόξα μου, καὶ θήσω σε εἰς ὀπὴν τῆς πέτρας καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σέ, ἕως ἂν παρέλθω·
|
е^гда' же прїидетъ сла'ва моя`, и^ поста'влю т^я ё^ пеще'ры ка'менны. и^ покры'ю рђко'ю мое^ю надъ тобо'ю, до'ндеже минђ`.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἀφελῶ τὴν χεῖρα, καὶ τότε ὄψει τὰ ὀπίσω μου, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι.
|
и^ эTи^мђ` рђ'кђ мою. тогда` ё%зриши за'дняа моа`. лицеy мое не ја%ви'тъ ти ся”
|
