|
Κεφάλαιο 30
|
Глvа, л~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων·
|
И$ да сътвори'ши м^и ѓ^лта'рь кади'ленъ, џимїя'мђ, эT дре'ва негнїю'ща”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται, καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ.
|
Сътвори'ши и& ла'кти в долготђ`. ла'кти же и^ въ широтђ`, на д~, ё%глы да бђдетъ, двою' же ла'кти въ высотђ`, эT самого да бђдђт# ро'ги е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ καθαρῷ, τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ στρεπτὴν στεφάνην χρυσῆν κύκλῳ.
|
и^ позлати'ши зла'томъ чи'стымъ, ѓ%гнище е^мђ, и^ стњ'нь е^го ѓ%коло и^ ро'ги е^го” И$ да сътвори'ши е^мђ вњне'цъ зла'тъ ѓ%коло, и^ по двњ ѓ%боди зла'та чиста,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς καθαροὺς ποιήσεις ὑπὸ τὴν στρεπτὴν στεφάνην αὐτοῦ, εἰς τὰ δύο κλίτη ποιήσεις ἐν τοῖς δυσὶ πλευροῖς· καὶ ἔσονται ψαλίδες ταῖς σκυτάλαις, ὥστε αἴρειν αὐτὸ ἐν αὐταῖς.
|
да сътвори'ши е^мђ, поD вњнце'мъ е^го ѓ%коло на ѓ^бою` ё%глђ, да сътвори'ши е^мђ, по ѓ^бњма страна'ма, и^ бђ'дђтъ носи'ла и^ ве'рви ја%коже держа'ти и%ма”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ποιήσεις σκυτάλας ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰς χρυσίῳ.
|
И$ да сътвори'ши носи'ла эT древе'съ негнїю'щиX и^ позлати'ши я& зла'томъ,
|
|
6
|
6
|
|
καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν.
|
и^ да положи'ши я& пря'мо завњсњ, ја%же е^сть ё^ киѓ'та свњдњнїя, в ни'хже ја^влю'ся тебњ эTтђ'дђ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ θυμιάσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτόν· τὸ πρωΐ πρωΐ, ὅταν ἐπισκευάζῃ τοὺς λύχνους, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ,
|
И$ да кади'тъ наD ни'мъ а^а^ро'нъ џимїя'момъ сложе'ноM бл~говонномъ ра'но ра'но, е^гда` потворя'етъ свњти'ла кади'ти ё^ него`,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὅταν ἐξάπτῃ ᾿Ααρὼν τοὺς λύχνους ὀψέ, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ· θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς γενεὰς αὐτῶν.
|
е^гда` въжига'етъ а^а^ронъ. свњти'ла с ве'чера, да кадиT ё^ него`, џимїя'мъ всегда` прsно предъ гм~ъ въ ро'ды и^х#”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα ἕτερον, κάρπωμα, θυσίαν· καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ.
|
И$ да не принесе'тся к немђ` џимїя'мъ и%нъ. прино'съ, и^ тре'ба и^ пролива'нїя. да не пролїе'ши нань”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς γενεὰς αὐτῶν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.
|
И$ да ѓ^чи'ститъ ё^ него` а^аро'нъ, ё^ рого'въ е^го е^ді'ною лњтом#, эT кро'ви ѓ^цыще'нїя грњхъ ё^моле'нїя е^ді'ною лњта, ѓ^чи'стити е& въ ро'дъ иX, ст~аа ст~ыхъ е^сть г~ђ”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю рекїи,
|
|
12
|
12
|
|
ἐὰν λάβῃς τὸν συλλογισμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν, καὶ δώσουσιν ἕκαστος λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτοῖς πτῶσις ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν.
|
аще въне'млеши смышле'нїе сн~овъ і^ил~евъ, въ присњще'нїе и^хъ, и^ дадя'тъ ко'ждо и^збавле'нїе за дш~а и^хъ г~ђ, и^ не бђдет# паде'нїе междђ и%ми въ посњще'нїе и^хъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ δώσουσιν ὅσοι ἂν παραπορεύωνται τὴν ἐπίσκεψιν· τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, ὅ ἐστιν κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἅγιον· εἴκοσιν ὀβολοὶ τὸ δίδραχμον, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διδράχμου εἰσφορὰ Κυρίῳ.
|
Се' же е^сть е^ли'ко дадя'тъ и^хъ, е^гда` прихо'дятъ, въ присњще'нїе полъ дидра'гмъ, е^же е^сть дидра'гмђ ст~омђ, к~, ца'тъ полъ дидра'гма да'нь г~ђ,
|
|
14
|
14
|
|
πᾶς ὁ παραπορευόμενος εἰς τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, δώσουσι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ.
|
вся'къ въходя'и въ присњще'нїе эT, к~, лњтъ и^ вы'ш#ше дадђтъ да'нь г~ђ.
|
|
15
|
15
|
|
ὁ πλουτῶν οὐ προσθήσει καὶ ὁ πενόμενος οὐκ ἐλαττονήσει ἀπὸ τοῦ ἡμίσους τοῦ διδράχμου ἐν τῷ διδόναι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
бога'тыи да не приложи'тъ, и^ ни'щїи да не ё^мни'тъ, эT полъ дидра'гмы” Є$гда` даю'тъ да'нь г~ђ эT сн~овъ і^и~левыхы, ё^моле'нїя ѓ^ дш~ахъ ва'шиX,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον τῆς εἰσφορᾶς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ δώσεις αὐτὸ εἰς τὸ κάτεργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
и^ да во'змеши сребро` да'ни эT сн~овъ і^и~левыхъ, даси' же на съдњла'нїе хра'мђ свњде'нїя, и^ да бђдетъ сн~омъ і^и~левымъ па'мять предъ гм~ъ, ё^моле'нїя ѓ^ дш~ахъ вашихъ”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И$ рече г~ь мољ=сїю гл~я,
|
|
18
|
18
|
|
ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν, ὥστε νίπτεσθαι· καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ,
|
сътвори` ё^мываlницђ мњ'дянђ, и^ стоя'ла е'и мњ'дяна, ја^коже ё^мыва'тися” И$ да поста'виши ю& междђ хра'момъ свњдњнїя, и^ ѓ^лтаремъ, и^ да влїе'ши в н^ю во'дђ,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ νίψεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι.
|
и^ ё^мыва'етъ а^аронъ, и^ сн~ове е^го, рђ'ки свои`, и^ но'ги,
|
|
20
|
20
|
|
ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν· ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν κα’Ι ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ,
|
е^гда` хо'дятъ въ хра'мъ свњдњнїя, да ся ѓ^мыва'ютъ водо'ю, и^ не ё%мрђтъ” И$ли е^гда` прихо'дят# къ ѓ^лтарю` слђжи'ти, и^ прино'сятъ требы г~ђ,
|
|
21
|
21
|
|
νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι· ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον, αὐτῷ καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν.
|
ё^мы'ют# рђцњ и^ но'ѕњ водо'ю. е^гда вхо'дятъ въ хра'мъ свњдњ'нїя да не ё%мрђтъ, и^ да бђдетъ е^мђ с^е въ зако'нъ вњчныи, и^ сн~омъ е^го въ ро'ды и^хъ по не'м#”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
|
|
23
|
23
|
|
καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα
|
ты' же възми` воня`, цвњта ми'рра и^збра'нна, пять соT си'клеv и^ цыномонђ бл~гово'нна полъ сего`, с~, и^ н~, мя'ты бл~гово'нны, с~
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν
|
н~ и^ ере'ѓ, пять соT си'клевъ. ст~го ма'сла древяна'го и%н#
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται.
|
сътвори'ши с^е и^еле'и пома'занїе ст~ђ воню`, хи'трости варя'щаго воня` и^ еле'и, ст~ое
|
|
26
|
26
|
|
καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου
|
пома'занїе бђдетъ” И$ да пома'жеши эT него хра'мъ свњдњнїя, и^ кїѓ'тъ свњдњ'нїя,
|
|
27
|
27
|
|
καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος
|
и^ вс^я е^го съсђды и^ свњщникъ и^ вс^я съсђды е^го, и^ ѓ^лтарь кади'лныи,
|
|
28
|
28
|
|
καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ
|
и^ ѓ^лта'рь в^сесъжеже'нїя и^ вс^я е^го съсђды, и^ трапе'зђ и^ вс^я е^я` съсђды, и^ ё^мыва'лницђ и^ вс^я стоя'ла е^я`”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἁγιάσεις αὐτά, καὶ ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται.
|
І$ ѓст~иши и^ бђдђтъ ст~ая ст~ыхъ, и^ вся'къ прикоснђвыися, ѓ^ст~ится”
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι.
|
А$аро'на же и^ сн~ы е^го пома'жеши, и^ ѓ^ст~иши я&, жрњти мн^њ”
|
|
31
|
31
|
|
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις λέγων· ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
|
И$ сн~омъ і^и~левымъ да гл~еши рекїи. е^ле'и ма'сть пома'занїя ст~го да бђдеть с^е вамъ, въ ро'ды ва'ша.
|
|
32
|
32
|
|
ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστι καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν.
|
пло'ть чл~ка да ся непома'жетъ и^мъ, и^ по ѓ%бразђ сего`, да не сътвори'те сами себњ и^но'го сице. ст~о е^сть, и^ ст~о бђдеT ваM” А/ще
|
|
33
|
33
|
|
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
Иже кт^о си'це сътвори'тъ, и^ли а^ще кт^о да'стъ эT сего`, и^ноплеме'нникђ да потребиTся эT людїи своиX”
|
|
34
|
34
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἡδυσμοῦ καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἔσται·
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, възми` себњ воня`, ста'кти, и^ ѓ^ни'ха, и^ халва'нђ, бл~гово'нна и^ бњла, и^ џимїя'мъ ч'истый. все` т^о в ра'внђ мњрђ да бђдTе
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ποιήσουσιν ἐν αὐτῷ θυμίαμα, μυρεψικὸν ἔργον μυρεψοῦ, μεμιγμένον, καθαρόν, ἔργον ἅγιον.
|
и^ да сътвори'ши џимия'мъ, во'нно дњло варя'щаго воня`, смњше'но дњло чи'сто и^ ст~о,
|
|
36
|
36
|
|
καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτὸν καὶ θήσεις ἀπέναντι τῶν μαρτυρίων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν.
|
и^ съдроби'ши то'нко эT сего`, и^ положи'ши пря'мо свњдњнїю, въ хра'мњ свњдњ'нїя эTнђ'дђже ја%влю'ся тебњ, эTтђдђ ст~ая ст~ыхъ и^ бђдетъ вамъ џимїя'мъ се'й”
|
|
37
|
37
|
|
θυμίαμα κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς· ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ·
|
По сложе'нїю же семђ`, да не сътвори'те себњ са'ми, въ ѓ^сщ~енїе б^о да бђдетъ вамъ г~ђ. а%ще
|
|
38
|
38
|
|
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
Иже кт^о сътвори'тъ си'це ѓ^бонева'ти эT него`, поги'бнетъ дш~а т^а эT людїи свои^хъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.