1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 20
|
Глава́ к҃
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΥ ἔτους οὗ εἰσῆλθεν Τανάθαν εἰς ῎Αζωτον, ἡνίκα ἀπεστάλη ὑπὸ ᾿Αρνᾶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων καὶ ἐπολέμησε τὴν ῎Αζωτον καὶ ἔλαβεν αὐτήν, | Въ лѣ́то, въ не́же вни́де танаѳа́нъ во а҆зѡ́тъ, є҆гда̀ по́сланъ бы́сть ѿ а҆рны̀, царѧ̀ а҆ссѷрі́йскагѡ, и҆ воева̀ на а҆зѡ́тъ и҆ взѧ̀ є҆го̀, |
|
2
|
2
|
| τότε ἐλάλησε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς λέγων· πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου· καὶ ποίησον οὕτως πορευόμενος γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος. | тогда̀ речѐ гдⷭ҇ь ко и҆са́їи сы́нꙋ а҆мѡ́совꙋ, гл҃ѧ: и҆дѝ и҆ све́рзи вре́тище со чре́слъ свои́хъ, и҆ санда̑лїѧ твоѧ̑ и҆ззꙋ́й съ но́гъ твои́хъ, и҆ сотворѝ си́це, ходѧ̀ на́гъ и҆ бо́съ. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπε Κύριος· ὃν τρόπον πεπόρευται ὁ παῖς μου ῾Ησαΐας γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρία ἔτη, τρία ἔτη ἔσται εἰς σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́коже ходи́лъ ра́бъ мо́й и҆са́їа на́гъ и҆ бо́съ трѝ лѣ̑та, трѝ лѣ̑та бꙋ́дꙋтъ зна́мєнїѧ и҆ чꙋдеса̀ є҆гѵ́птѧнѡмъ и҆ є҆ѳїо́плѧнѡмъ: |
|
4
|
4
|
| ὅτι οὕτως ἄξει βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων, νεανίσκους καὶ πρεσβύτας, γυμνοὺς καὶ ἀνυποδέτους, ἀνακεκαλυμμένους τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου. | ꙗ҆́кѡ та́кожде ѿведе́тъ ца́рь а҆ссѷрі́йскъ плѣ́нъ є҆гѵ́петскъ и҆ є҆ѳїо́пскъ, ю҆́ношы и҆ ста́рцы, на́ги и҆ бо́сы, ѿкровє́ны во стыдѣ́нїе є҆гѵ́птꙋ. |
|
5
|
5
|
| καὶ αἰσχυνθήσονται ἡττηθέντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖς Αἰθίοψιν, ἐφ᾿ οἷς ἦσαν πεποιθότες οἱ Αἰγύπτιοι, ἦσαν γὰρ αὐτοῖς δόξα. | И҆ постыдѧ́тсѧ побѣжде́ни є҆гѵ́птѧне ѡ҆ є҆ѳїо́плѧнѣхъ, на ни́хже оу҆пова́хꙋ є҆гѵ́птѧне, бѧ́хꙋ бо и҆̀мъ сла́ва. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἦμεν πεποιθότες τοῦ φυγεῖν εἰς αὐτοὺς εἰς βοήθειαν, οἳ οὐκ ἠδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέως ᾿Ασσυρίων· καὶ πῶς ἡμεῖς σωθησόμεθα; | И҆ рекꙋ́тъ живꙋ́щїи на ѻ҆́стровѣ се́мъ въ де́нь ѻ҆́ный: сѐ, мы̀ бѣ́хомъ оу҆пова́юще бѣжа́ти къ ни̑мъ на по́мощь, и҆́же не мого́ша спасти́сѧ ѿ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска, и҆ ка́кѡ мы̀ спасе́мсѧ; |
