|
Κεφάλαιο 61
|
Глава́ ѯ҃а
|
|
1
|
1
|
| ΠΝΕΥΜΑ Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με· εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμένους τὴν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, | Дх҃ъ гдⷭ҇ень на мнѣ̀, є҆гѡ́же ра́ди пома́за мѧ̀, бл҃говѣсти́ти ни́щымъ посла́ мѧ, и҆сцѣли́ти сокрꙋшє́нныѧ се́рдцемъ, проповѣ́дати плѣ́нникѡмъ ѿпꙋще́нїе и҆ слѣпы̑мъ прозрѣ́нїе, |
|
2
|
2
|
| καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ Θεῷ ἡμῶν, παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθοῦντας, | нарещѝ лѣ́то гдⷭ҇не прїѧ́тно и҆ де́нь воздаѧ́нїѧ, оу҆тѣ́шити всѧ̑ пла́чꙋщыѧ, |
|
3
|
3
|
| δοθῆναι τοῖς πενθοῦσι Σιὼν δόξαν ἀντὶ σποδοῦ, ἄλειμμα εὐφροσύνης τοῖς πενθοῦσι, καταστολὴν δόξης ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας· καὶ κληθήσονται γενεαὶ δικαιοσύνης, φύτευμα Κυρίου εἰς δόξαν. | да́ти пла́чꙋщымъ сїѡ́на сла́вꙋ вмѣ́стѡ пе́пела, пома́занїе весе́лїѧ пла́чꙋщымъ, оу҆краше́нїе сла́вы вмѣ́стѡ дꙋ́ха оу҆ны́нїѧ: и҆ нарекꙋ́тсѧ ро́дове пра́вды, насажде́нїе гдⷭ҇не во сла́вꙋ. |
|
4
|
4
|
| καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίας, ἐξηρημωμένας πρότερον ἐξαναστήσουσι· καὶ καινιοῦσι πόλεις ἐρήμους ἐξηρωμένας εἰς γενεάς. | И҆ сози́ждꙋтъ пꙋсты̑ни вѣ̑чныѧ, запꙋстѣ́вшыѧ пре́жде воздви́гнꙋтъ: и҆ ѡ҆бновѧ́тъ гра́ды пꙋсты̑ѧ, ѡ҆пꙋстошє́нныѧ въ ро́ды. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἥξουσι ἀλλογενεῖς ποιμαίνοντες τὰ πρόβατά σου, καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρες καὶ ἀμπελουργοί. | И҆ прїи́дꙋтъ и҆норо́днїи, пасꙋ́щїи ѻ҆́вцы твоѧ̑, и҆ и҆ноплемє́нницы ѡ҆ра́телїе и҆ вїногра́дарїе ва́ши: |
|
6
|
6
|
| ὑμεῖς δὲ ἱερεῖς Κυρίου κληθήσεσθε, λειτουργοὶ Θεοῦ· ἰσχὺν ἐθνῶν κατέδεσθε καὶ ἐν τῷ πλούτῳ αὐτῶν θαυμασθήσεσθε. [ἀντὶ τῆς αἰσχύνης ὑμῶν τῆς διπλῆς καὶ ἀντὶ τῆς ἐντροπῆς ἀγαλλιάσεται ἡ μερὶς αὐτῶν]. | вы́ же свѧще́нницы гдⷭ҇ни нарече́тесѧ, слꙋжи́телїе бг҃а ва́шегѡ, рече́тсѧ ва́мъ: крѣ́пость ꙗ҆зы̑къ снѣ́сте и҆ въ бога́тствѣ и҆́хъ чꙋ́дни бꙋ́дете. |
|
7
|
7
|
| οὕτως ἐκ δευτέρας κληρονομήσουσι τὴν γῆν, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν. | Си́це зе́млю свою̀ втори́цею наслѣ́дѧтъ, и҆ весе́лїе вѣ́чное над̾ главо́ю и҆́хъ. |
|
8
|
8
|
| ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας· καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοις καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖς. | А҆́зъ бо є҆́смь гдⷭ҇ь любѧ́й пра́вдꙋ и҆ ненави́дѧй граблє́нїѧ ѿ непра́вды: и҆ да́мъ трꙋ́дъ и҆́хъ пра́ведникѡмъ и҆ завѣ́тъ вѣ́ченъ завѣща́ю и҆̀мъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν λαῶν· πᾶς ὁ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπιγνώσεται αὐτούς, ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ | И҆ позна́етсѧ во ꙗ҆зы́цѣхъ сѣ́мѧ и҆́хъ, и҆ внꙋ́цы и҆́хъ посредѣ̀ люді́й: всѧ́къ ви́дѧй ѧ҆̀ позна́етъ ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ сі́и сꙋ́ть сѣ́мѧ блгⷭ҇ве́но ѿ бг҃а, и҆ ра́достїю возра́дꙋютсѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ. |
|
10
|
10
|
| καὶ εὐφροσύνῃ εὐφρανθήσονται ἐπὶ Κύριον. —᾿Αγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης, ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ. | Да возра́дꙋетсѧ дꙋша̀ моѧ̀ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ: ѡ҆блече́ бо мѧ̀ въ ри́зꙋ спⷭ҇нїѧ и҆ ѻ҆де́ждею весе́лїѧ (ѡ҆дѣ́ѧ мѧ̀): ꙗ҆́кѡ на жениха̀ возложѝ на мѧ̀ вѣне́цъ, и҆ ꙗ҆́кѡ невѣ́стꙋ оу҆краси́ мѧ красото́ю. |
|
11
|
11
|
| καὶ ὡς γῆ αὔξουσα τὸ ἄνθος αὐτῆς καὶ ὡς κῆπος τὰ σπέρματα αὐτοῦ, οὕτως ἀνατελεῖ Κύριος δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν. | И҆ ꙗ҆́кѡ землѧ̀ растѧ́щаѧ цвѣ́тъ сво́й, и҆ ꙗ҆́кѡ вертогра́дъ сѣ́мена своѧ̑ прозѧба́етъ: та́кѡ возрасти́тъ гдⷭ҇ь гдⷭ҇ь пра́вдꙋ и҆ весе́лїе пред̾ всѣ́ми ꙗ҆зы̑ки. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.