|
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
|
І$еремїа пррoкъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟ ρῆμα τοῦ Θεοῦ, ὃ ἐγένετο ἐπὶ ῾Ιερεμίαν τὸν τοῦ Χελκίου ἐκ τῶν ἱερέων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Αναθὼθ ἐν γῇ Βενιαμείν·
|
Словеса` і^е^ремїи пррoка, сн~а хеlкїева, эT сщ~ен#ник# и^же бышA въ а^наџотњ, в# ꙁемли` венїами'новњ”
|
|
2
|
2
|
|
ὡς ἐγενήθη λόγος τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσία υἱοῦ ᾿Αμὼς βασιλέως ᾿Ιούδα, ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ·
|
И$же бы'сть сло'во гн~е к немђ въ дн~и ѓ^сїя, сн~а а^ммо'ня цр~я і^ё'дина, въ г~і, лњто црsтва е^го”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ Σεδεκία υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα, ἕως τῆς αἰχμαλωσίας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί.
|
И$ бы'сть въ дн~и і^ѓ^а^ки'ма сн~а ѓ^сїина, цр~я і^ё'дина. даy до сконча'нїя а~і лњта, седекїя цр~я і^ё'дина. да'же до преселе'нїя і^ерsлиMскаго. вᲆ мsць, е~”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи”
|
|
5
|
5
|
|
πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε, προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε.
|
Пре'же не'же създаX т^я въ чре'вњ познахъ т^я, и^ пре'же не'же и^зы'идеши эT ма'тери с^и ѓ^ст~иX т^я, и^ пррoка въ ја^зы'ки да'хъ т^я.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν, ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι.
|
и^ реко'хъ, сыи влDко г~и, с^е не вњмъ гл~ати и^же ѓ%трокъ е^смь.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι, ὅτι πρὸς πάντας, οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε, πορεύσῃ, καὶ κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι, λαλήσεις·
|
и^ реq г~ь къ мнњ`, не моѕи` гл~ати и^же ѓ%трокъ е^смь. ја%ко на вся` и^же послю` т^я и^де'ши, и^ вся` е^ли'ка же повелю` тебњ` гл~еши.
|
|
8
|
8
|
|
μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος.
|
не ё^бо'ися эT лица` иX, ја%ко с ᲄобо'ю е^смь да и^ꙁба'влю т^я, рече г~ь.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐξέτεινε Κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου·
|
и^ посла` г~ь рђкђ свою` и^ прикоснђся ё^сто'мъ мои^мъ, и^ рече къ мнњ`. се да'хъ словеса моя` въ ё^ста` твоя`.
|
|
10
|
10
|
|
ἰδοὺ καθέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ ἐπὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν. —
|
и^ се поста'вихъ т^я дне'сь на ја^ꙁы'ки и^ на црsтва. да и^стор#гнеши и^ раꙁори'ши, и^ расточи' ши и^ раз#дрђши'ши, и^ съꙁида'еши и^ насади'ши”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς ῾Ιερεμία; καὶ εἶπε· βακτηρίαν καρυΐνην.
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи, чт^о т^ы ви'диши і^е^ремїа” И$ реко'хъ, же'ꙁлъ бдя'щь а^ꙁъ ви'жђ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· καλῶς ἑώρακας, διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου τοῦ ποιῆσαι αὐτούς.
|
и^ реq г~ь къ мнњ`, бл~го ви'дњлъ е^си, и^же хощђ аZ бдᲇти на словеси мое^мъ да сътворю т^о”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐκ δευτέρου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς; καὶ εἶπα· λέβητα ὑποκαιόμενον, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου βορρᾶ.
|
И$ быs сло'во гн~е ко мнᲇ в#торицею гл~я, чт^о т^ы ви'диши. и^ реко'хъ, горне'ць кипя'щь а^зᲆ ви'жђ, и^ лице е^го эT лица` сњвера.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀπὸ προσώπου βορρᾶ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.
|
и^ рече г~ь къ мнњ`, эT сњвера ја^ви'тся лђка'во на вXсњ ѓ^бита'ющиX на ꙁемли`.
|
|
15
|
15
|
|
διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλῶ πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς ἀπὸ βορρᾶ, λέγει Κύριος, καὶ ἥξουσι καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῶν πυλῶν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα.
|
зане с^е а^ꙁъ съꙁовђ вся` племе'на црsтвъ сњ'верныX, рече г~ь. и^ прїидђтъ и^ поста'витъ е^дінᲆ ко'жDо престо'лъ свои, въ вхо'дњхъ вра'том# і^е^рлsмђ, и^ на всњхъ стњна'хъ е^го ѓ%крестᲆ, и^ на всњхъ гра'дњхъ і^ё'диныхъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν, ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν.
|
и^ въз#гл~ю сђди мои` с ни'ми на вся` лђка'в#ства и^хъ, и^же ѓ^ста'виша м^я. и^ пожро'ша бого'мъ чю'ждим# и^ поклони'шася дњ'ломъ рђ'кђ свое^ю”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος.
|
Ты же препояши чре'сла твоя и^ ста'ни, и^ гл~и к ниM вся`, и^же а^ꙁъ ꙁаповњ'даю тебњ`. не ё^бо'ися эT лица` и^хъ, ни б^о боя'тися тебњ сᲆтворю` лица` и^хъ.
|
|
18
|
18
|
|
ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν, ὀχυρὸν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ καὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς,
|
а^ꙁъ б^о да'хъ т^я дне'сь въ гра'дъ твердъ, и^ въ сто'лпъ желњ'зныи, и^ въ стњны мњ'дяны на все'и ꙁемли` цр~їи і^ё'динъ, нача'л#ницы е^го и^ сщ~енницы, и^ лю'ди ꙁе'мъстїи,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ πολεμήσουσί σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρός σε, διότι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, εἶπε Κύριος.
|
и^ браня'тся на' тя и^ не премо'гђт#. и^же с тобо'ю а^ꙁъ е^смь рече г~ь, да и^ꙁба'влю т^я”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
2
|
1
|
|
ΚΑΙ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐμνήσθην ἐλέους νεότητός σου καὶ ἀγάπης τελειώσεώς σου τοῦ ἐξακολουθῆσαί σε τῷ ἁγίῳ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи. и^ди и^ въꙁопи` въ ё%ши і^ерsлимђ рекђщи, сїа рече г~ь,
|
|
3
|
2
|
|
ἅγιος ᾿Ισραήλ· τῷ Κυρίῳ ἀρχὴ γεννημάτων αὐτοῦ· πάντες οἱ ἔσθοντες αὐτὸν πλημμελήσουσι, κακὰ ἥξει ἐπ’ αὐτούς, φησὶ Κύριος.
|
въспомянXђся е^смь к тебњ ми'лђющи ю%ность твою, и^ любы` ѓ^брђче'нїя твое^го, когда` слњдова'лъ е^си мене` в# пђсты'ни и^же не просњ'ется.
|
|
4
|
3
|
|
ἀκούσατε λόγον Κυρίου, οἶκος ᾿Ιακώβ, καὶ πᾶσα πατριὰ οἴκου ᾿Ισραήλ.
|
ст~ыи і^и^л~ь г~ђ перве'нцы пло'довъ е^го, вси и^же пожираютъ е^го съгрњша'ютъ. зла'я прїидђтъ на ниX, рече г~ь”
|
|
5
|
4
|
|
τάδε λέγει Κύριος· τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα, ὅτι ἀπέστησαν μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν;
|
Оу^слы'шите сло'во гн~е доM і^а'ковль, и^ вси племе'на до'мђ і^и^л~ева”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος ὁ ἀναγαγὼν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὁ καθοδηγήσας ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀπείρῳ καὶ ἀβάτῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ ἀκάρπῳ, ἐν γῇ, ᾗ οὐ διώδευσεν ἐν αὐτῇ ἀνὴρ οὐθὲν καὶ οὐ κατῴκησεν ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου;
|
Сїя рече г~ь, чт^о ѓ^брњто'ша эTц~ы ваши на' мя беꙁако'н#но, и^же ё^далишаs эT мене`, и^ ходи'ша по сђетњ, и^ ѓ^сђети'шася,
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ἤγαγον ὑμᾶς εἰς τὸν Κάρμηλον τοῦ φαγεῖν ὑμᾶς τοὺς καρποὺς αὐτοῦ καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθατε καὶ ἐμιάνατε τὴν γῆν μου καὶ τὴν κληρονομίαν μου ἔθεσθε εἰς βδέλυγμα.
|
и^ не реко'ша гд^њ е^сть г~ь, и^же и^зыити наs сътвори'лъ эT ꙁемля` е^гљ=пеTскїя. и^же преве'лъ наs по пђсты'ни, по ꙁемли` не ѓ^бита'ннои и^ не пђтнњи, по ꙁемли` жа'ж#днњи, и^ ѓ'браꙁомъ смрьтныM, по ꙁемли` по не'и же не и^сходиl мђ'жъ ни ѓ^бита'лъ чл~къ”
|
|
8
|
7
|
|
οἱ ἱερεῖς οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος; καὶ οἱ ἀντεχόμενοι τοῦ νόμου οὐκ ἠπίσταντό με, καὶ οἱ ποιμένες ἠσέβουν εἰς ἐμέ, καὶ οἱ προφῆται ἐπροφήτευον τῇ Βάαλ καὶ ὀπίσω ἀνωφελοῦς ἐπορεύθησαν.
|
И$ въведо'хъ ваs въ ꙁе'млю кармели, да и^зъја^ди'те плоD е^го, и^ бл~гая того. и^ вᲆшеDши ѓ^скверни'ли е^сте` ꙁе'млю мою и^ достоя'нїе мое поста'вили е^сте` в# поноше'нїе.
|
|
9
|
8
|
|
διὰ τοῦτο ἔτι κριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς λέγει Κύριος, καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν ὑμῶν κριθήσομαι.
|
сщ~енницы не реко'ша, гдᲇ е^сть г~ь, и^ держа'щїи ꙁако'нъ не вњдњша м^я. и^ пасты'ри престђпи'ли сђть на' мя, и^ пррoцы пррoчествова'ша въ ваа'ла, і^ и'доломъ послᲇдоваша
|
|
10
|
9
|
|
διότι διέλθετε εἰς νήσους Χεττιεὶμ καὶ ἴδετε, καὶ εἰς Κηδὰρ ἀποστείλατε καὶ νοήσατε σφόδρα, καὶ ἴδετε εἰ γέγονε τοιαῦτα.
|
Сего ра'ди е^ще сђдоM препрю'ся с вами реq г~ь, и^ сᲆ сн~ы ва'шими препрюся`”
|
|
11
|
10
|
|
εἰ ἀλλάξωνται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν· καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί. ὁ δὲ λαός μου ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσονται.
|
Преи^дᲇте въ ѓ^сᲄро'вы хетиM, и^ види'те. и^ в кедаr посли'те, и^ смоᲄри'те велми а^ще сътворено е^сть таковᲇ.
|
|
12
|
11
|
|
ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος.
|
а^ще премњнили ја%зыцы бг~ы своя`, і^ и^стинно тїи не сђть бози” Люdе бо мои` премњниша сла'вђ мою на и%дола”
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου· ἐμὲ ἐγκατέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωῆς, καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους, οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν.
|
Оу^страши'теся нб~са ѓ^ то'м#, и^ вра'та е^го ё^ны'ите вельми, реq г~ь.
|
|
14
|
13
|
|
Μὴ δοῦλός ἐστιν ᾿Ισραὴλ ἢ οἰκογενής ἐστι; διατί εἰς προνομὴν ἐγένετο;
|
дво'е б^о ѕл^о сътвори'ша лю'ди мои, мене` ѓ^ста'виша и^сто'чникъ воды` жи'вы, і^ и^скопа'ша себњ` кладен#ца разоре'ны и^же съдръжа'ти не възмогTђ воды.
|
|
15
|
14
|
|
ἐπ’ αὐτὸν ὠρύοντο λέοντες καὶ ἔδωκαν τὴν φωνὴν αὐτῶν, οἳ ἔταξαν τὴν γῆν αὐτοῦ εἰς ἔρημον, καὶ αἱ πόλεις αὐτοῦ κατεσκάφησαν παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι.
|
е^да` рабъ е^сᲄь і^и^л~ь, и^ли домоча'дець. вскђ'ю сътворенъ е^си въ плњне'нїе,
|
|
16
|
15
|
|
καὶ υἱοὶ Μέμφεως καὶ Τάφνας ἔγνωσάν σε καὶ κατέπαιζόν σου.
|
на не'го рыка'ша льво'ве, и^ възда'ша глаs свои. поста'виша зе'млю е^го въ пђсты'ню, и^ гра'ди е^го съж#же'ни сђть, и^ нњсть и^же ѓ^бита'ютъ въ ни'хъ.
|
|
17
|
16
|
|
οὐχὶ ταῦτα ἐποίησέ σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ; λέγει Κύριος ὁ Θεός σου.
|
сн~ове же меMџе'и, и^ тафне'и, разори'ша тебе` даже до пробо'ра.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ νῦν τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ Αἰγύπτου τοῦ πιεῖν ὕδωρ Γηῶν; καὶ τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ ᾿Ασσυρίων τοῦ πιεῖν ὕδωρ ποταμῶν;
|
е^да` ли не ᲄо сᲆтворе'но е^сть тебᲇ, и^же ѓ^пђсти'лъ е^си г~а б~а твое^го в то вре'мя и^же вожDа'ше т^я по пђти`.
|
|
19
|
18
|
|
παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε· καὶ γνῶθι καὶ ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου· καὶ οὐκ εὐδόκησα ἐπὶ σοί, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου.
|
и^ нн~њ чт^о ᲄебњ`, и^же хо'щеши на пђти` е^гљ=пеTстњмъ, да пїеши во'дђ мђтнђ. и^ чт^о тебњ` с пђтемъ а^сљ=рїискиM, да пїеши во'дђ рњ'чнђю.
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι ἀπ’ αἰῶνος συνέτριψας τὸν ζυγόν σου, διέσπασας τοὺς δεσμούς σου καὶ εἶπας· οὐ δουλεύσω σοι, ἀλλὰ πορεύσομαι ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου κατασκίου, ἐκεῖ διαχυθήσομαι ἐν τῇ πορνείᾳ μου.
|
ѓ^бличаT т^я лђка'в#ства твоя, и^ эTше'ствїе твое запрети'тъ тебњ. вњж'дь и^ ви'дњ ја%же ѕл^о и^ го'рко е^сть эTпђсти'ти тебњ г~а б~а твое^го, и^ не быᲄи страхђ е^го преD тобо'ю, рече г~ь силъ.
|
|
21
|
20
|
|
ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμπελον καρποφόρον πᾶσαν ἀληθινήν· πῶς ἐστράφης εἰς πικρίαν, ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία;
|
эT вњка съкрђши'лъ е^си и%го мое, раздра'л# е^си ё%зы моа, и^ ре'клᲆ е^си, не слђжђ. въ вся'къ б^о хо'лмъ въз#дви'гнђтыи и^ по вся'комђ дре'вђ листвянђ т^ы распростре'ши блђ'дъ.
|
|
22
|
21
|
|
ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν, κεκηλίδωσαι ἐν ταῖς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος.
|
а^зъ же насадиX т^я винограD и^з#бранъ, вся'ко сњмя и%стин#но, како б^о превраще'нъ е^си мнњ` въ стропоTныи виногрDа чюжDїи”
|
|
23
|
22
|
|
πῶς ἐρεῖς· οὐκ ἐμιάνθην καὶ ὀπίσω τῆς Βάαλ οὐκ ἐπορεύθην; ἰδὲ τὰς ὁδούς σου ἐν τῷ πολυανδρίῳ καὶ γνῶθι τί ἐποίησας. ὀψὲ φωνὴ αὐτῆς ὠλόλυξε,
|
А$ще ё^мы'ешися ниᲄромъ, и^ ё^мно'жиши тра'вы бориџовы. поро'чна е^си въ беꙁако'нїи твое^мъ преD мно'ю, рече г~ь б~ъ.
|
|
24
|
23
|
|
τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐπλάτυνεν ἐφ’ ὕδατα ἐρήμου, ἐν ἐπιθυμίαις ψυχῆς αὐτῆς ἐπνευματοφορεῖτο, παρεδόθη· τίς ἐπιστρέψει αὐτήν; πάντες οἱ ζητοῦντες αὐτὴν οὐ κοπιάσουσιν, ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτῆς εὑρήσουσιν αὐτήν.
|
како гл~еши нњсмь поро'чна, по ваа'лђ не ходи'ла е^смь. видњ пђти ᲄвои` въ ё^долњ е^н#нонъ, ви'жDь чт^о сътворила е^си. ходокъ лег#кїи наряжаю^щи
|
|
25
|
24
|
|
ἀπόστρεψον τὸν πόδα σου ἀπὸ ὁδοῦ τραχείας καὶ τὸν φάρυγγά σου ἀπὸ δίψους. ἡ δὲ εἶπεν· ἀνδριοῦμαι· ὅτι ἠγαπήκει ἀλλοτρίους καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἐπορεύετο.
|
пђти` своа`. ѓ^нагръ ѓ^бы'чен# въ пђсты'ни, въжделњ'нїе дш~а свое'я привлеклъ вњтръ люб#ви свое'я. ничто'же ѓ^братитъ е^я. вс^и и^же и^щTђ е^я не ѓ^скђдњютъ, в не'мощехъ ея` ѓ^бря'щTђ ея`.
|
|
26
|
25
|
|
ὡς αἰσχύνη κλέπτου ὅταν ἁλῷ, οὕτως αἰσχυνθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν.
|
въз#дръжи но'гђ твою` эT наго'ты, и^ горта'нь твои эT жа'жDи. и^ рекла е^си, эTчаа'хся н^и вочто'же сътворю. и^ въꙁлю'бихъ и%стин#но чю'ждихъ, и^ по тњхᲆ похожђ.
|
|
27
|
26
|
|
τῷ ξύλῳ εἶπαν, ὅτι πατήρ μου εἶ σύ, καὶ τῷ λίθῳ· σὺ ἐγέννησάς με, καὶ ἔστρεψαν ἐπ’ ἐμὲ νῶτα καὶ οὐ πρόσωπα αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν ἐροῦσιν· ἀνάστα καὶ σῶσον ἡμᾶς.
|
ка'ко постыдњся та'ть е^гда` и^ꙁымаеTся та'ко посты'дни сђть до'мъ і^и^л~евъ тїи, и^ цр~и и^хᲆ нача'лницы и^ сщ~ен#ницы и^ прoрцы иX, рекђщи
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ποῦ εἰσιν οἱ θεοί σου, οὓς ἐποίησας σεαυτῷ; εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσί σε ἐν καιρῷ τῆς κακώσεώς σου; ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν διόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἔθυον τῇ Βάαλ.
|
дре'вђ, эTц~ъ мо'и е^си т^ы, и ка'мени, ты м^я родиl е^си. эTврати'ша эT мене` стопы` а^ не лице. и^ въ время ѓ^слабленїя свое^го рекђтъ, вᲆста'ни і^ и^ꙁба'ви на'съ”
|
|
29
|
28
|
|
ἱνατί λαλεῖτε πρός με; πάντες ὑμεῖς ἠσεβήσατε καὶ πάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος.
|
Гдњ` сђть бо'ѕи твои` ја%же сътвори'лъ е^си тебњ`, да въста'нђтъ і^ и^ꙁба'вят# т^я въ вре'мя ѓ^слабле'нїя твое^го. по число'мъ б^о гра'доM твоиM, бњхђ бо'ѕи твои`, ЭO і^ё'до. что хо'щете съ мно'ю сђдомъ прњти,
|
|
30
|
29
|
|
μάτην ἐπάταξα τὰ τέκνα ὑμῶν, παιδείαν οὐκ ἐδέξασθε· μάχαιρα κατέφαγε τοὺς προφήτας ὑμῶν ὡς λέων ὀλοθρεύων, καὶ οὐκ ἐφοβήθητε.
|
вси ѓ^ста'вили е^сте м^я, реq г~ь.
|
|
31
|
30
|
|
ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· μὴ ἔρημος ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ ἢ γῆ κεχερσωμένη; διατί εἶπεν ὁ λαός μου· οὐ κυριευθησόμεθα καὶ οὐχ ἥξομεν πρός σε ἔτι;
|
сђе'тно б^о бихъ сн~ы ва'ша, накаꙁа'нїя не въспрїя'ша. пожре ме'чь ва'шъ пррoкы ва'ша, ја%ко ле'въ и^ гђби'тель роD ва'ш#.
|
|
32
|
31
|
|
μὴ ἐπιλήσεται νύμφη τὸν κόσμον αὐτῆς καὶ παρθένος τὴν στηθοδεσμίδα αὐτῆς; ὁ δὲ λαός μου ἐπελάθετό μου ἡμέρας, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
|
в#немлите сло'во гн~е, е^да ли е^ді'ненїе сътворе'нъ е^смь і^и^л~ю, и^ли земля` неплоDна. вскђ'ю б^о рече по'лкᲆ мо'и. эTи^до'хоM, и^ не прїидеM эTселе к тебњ`.
|
|
33
|
32
|
|
τί ἔτι καλὸν ἐπιτηδεύσεις ἐν ταῖς ὁδοῖς σου τοῦ ζητῆσαι ἀγάπησιν; οὐχ οὕτως· ἀλλὰ καὶ σὺ ἐπονηρεύσω τοῦ μιᾶναι τὰς ὁδούς σου.
|
е^да ли ꙁабђ'детъ дв~а красотђ свою`, и^ли ѓ^брђ'чница мони'сᲄа пе'рьсїи своиX. лю'дїе бо мои` ꙁабы'ша мене` дн~и беꙁᲆчислени”
|
|
34
|
33
|
|
καὶ ἐν ταῖς χερσί σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχῶν ἀθώων· οὐκ ἐν διορύγμασιν εὗρον αὐτούς, ἀλλ’ ἐπὶ πάσῃ δρυΐ.
|
Чт^о си'лђешися бл~гъ покаꙁа'ти пђть твои, и^ на и^ска'нїе любви, и^же наипаче лђка'въсᲄвъ твоиX наё^чи'ла е^си пђти ᲄвоя`,
|
|
35
|
34
|
|
καὶ εἶπας· ἀθῷός εἰμι, ἀλλὰ ἀποστραφήτω ὁ θυμὸς αὐτοῦ ἀπ’ ἐμοῦ. ἰδοὺ ἐγὼ κρίνομαι πρὸς σὲ ἐν τῷ λέγειν σε· οὐχ ἥμαρτον.
|
и^ въ кри'лXњ твои^хъ ѓ^брњтена е^сть кро'вь дш~ъ ё^богихъ и^ непови'н#ныхъ. не в ро'вXњ ѓ^брњтохъ иX. н^о въ всњхᲆ и^же вы'ше памятова'хъ,
|
|
36
|
35
|
|
τί κατεφρόνησας σφόδρα τοῦ δευτερῶσαι τὰς ὁδούς σου; καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καταισχυνθήσῃ, καθὼς κατῃσχύνθης ἀπὸ ᾿Ασσούρ.
|
и^ рекла е^си. беꙁъ грњха и^ непови'нна а^ꙁъ е^смь, и^ сего ради эTврати'ся ја%рость твоя` эT мене. с^е а^ꙁъ сђдомъ прᲇчю с тобо'ю, сего ради чт^о рекла е^си, не съгрњшиX
|
|
37
|
36
|
|
ὅτι καὶ ἐντεῦθεν ἐξελεύσῃ, καὶ αἱ χεῖρές σου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου· ὅτι ἀπώσατο Κύριος τὴν ἐλπίδα σου, καὶ οὐκ εὐοδωθήσῃ ἐν αὐτῇ.
|
ко'ль гнюсна съᲄворе'на е^си ѕњ'ло эTвраща'ющи пђти` твоя`” И$ эT е^гљ=пта постыди'шиs, ја%ко посᲄыдњна е^си эT а^сђра.
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ γένηται ἀνδρί ἑτέρῳ, μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι; οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη; καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσι πολλοῖς· καὶ ἀνέκαμπτες πρός με; λέγει Κύριος.
|
Въ ѓ^бщеи притчи гл~ется. а^ще эTпђстит# мђжъ женђ` свою`, и^ эTходя'щи эT него въведеT мђжа и%наго, е^да ли ѓ^братиTся к неи ктомђ`. е^да` не поро'чна бђ'детъ и^ сквернена жена` т^а” Тыy съблђди'ла е^си съ любов#ными мно'гими, ѓ^баче ѓ^брати'ся къ мнњ`, рече г~ь, аꙁъ воспрїимTђ т^я.
|
|
2
|
2
|
|
ἆρον τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς εὐθεῖαν καὶ ἰδέ· πῶς οὐχὶ ἐξεφύρθης; ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐτοῖς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου.
|
въз#дви'гни ѓ%чи твои` на ё^правленїе и^ виждᲆ нн~њ гдњ` простерта е^си, на пђтехъ сњдя'щи ждђщихъ ја%ко раZбо'иникъ въ пђсты'ни. и^ ѓ^скверни'ла е^си ꙁе'млю въ любодњя'ниX,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτῇ· ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι, ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας.
|
и^ въ лђкаvствњхъ твои^хъ. сея` ради ве'щи въз#дръжа'ны сђть ка'пля дожDевныа и^ роса` вече'рня, и^ не бы'сᲄь. челоy жены` бляди'вы сътворено е^сть тебњ`, не хотњла е^си постыдњтися” Сего ради въ толи'цњ эTселњ въꙁ#зови м^я эTц~ъ мои,
|
|
4
|
4
|
|
οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου;
|
во'ждь дв~ьства мое^го т^ы е^си.
|
|
5
|
5
|
|
μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ φυλαχθήσεται εἰς νῖκος; ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταῦτα καὶ ἠδυνάσθης.
|
е^да л^и раZгнњ'ваешиs вᲆ вᲇки, и^л^и насто'иши до конца. с^е гл~ала е^си, и^ сътвори'ла е^си зла'я и^ могла е^си”
|
|
6
|
6
|
|
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσίου τοῦ βασιλέως· εἶδες ἃ ἐποίησέ μοι ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐπορεύθησαν ἐπὶ πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, καὶ ἐπόρνευσαν ἐκεῖ.
|
И$ рече г~ь къ мнњ` въ дн~и і^ѓсїя цр~я. е^да` ви'дњлъ е^си и^же сътвори сђпосᲄа'т^а і^и^л~ь. и^детъ сама` себњ` на всякђ горђ` высо'кђ, и^ поD всяко дре'во листвяно, и^ ѓ^блђдъствована е^сть т^ђ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα· πρός με ἀνάστρεψον, καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ εἶδε τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα.
|
і^ е^гда` сᲆтвори` сїа, рекоX ко мнᲇ ѓ^братися, и^ нњсть ѓ^бращена” И$ ви'дњ престђпница сестра ея` і^ё^де'я
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶδον διότι περὶ πάντων ὧν κατελήφθη, ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ κατοικία ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς· καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή.
|
и^же того ради чт^о ѓ^блђжена бы'сть сђпоста'та і^и^л~ева, эTпђстиX ея`, и^ дахъ е'й кни'гђ распђс#тнђю. и^ не ё^боя'ся престђпница і^ё^де'я сесᲄра` ея`, н^о и^де и^ съблђдила е^сть е^ще и^ та`.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτῆς, καὶ ἐμοίχευσε τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον.
|
и^ легостїю блђженїя свое^го ѓ^сквер#ни ꙁемлю, и^ съблђдила е^сть сᲆ ка'менемъ и^ съ древоM,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ ψεύδει.
|
и^ въ всњхъ сиX нњсᲄь ѓ^бращена ко мнњ`, престђпница сестра ея` і^ё^де'я въ всемъ срDцы свое^мъ. н^о въ л#жђ, рече г~ь”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐδικαίωσε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς ἀσυνθέτου ᾿Ιούδα.
|
И$ рече г~ь къ мнњ` ѓ^правдала дш~ђ свою сђпоста'та і^и^л~ь, подо'бїем# престђп'ницы і^ё^де'и.
|
|
12
|
12
|
|
πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρᾶν καὶ ἐρεῖς· ἐπιστράφηθι πρός με, ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и^ди` и^ възъпи` словеса` т^а проти'вђ сњ'вера, и^ рече'ши” ѓ^братиs сђпоста'та і^и^л~ь, рече г~ь. и^ не эTвра'щђ лице` мое` эT ва'съ ја%ко ст~ъ а^з# рече г~ь, и^ не прогнњ'ваюся въ вњкы”
|
|
13
|
13
|
|
πλήν, γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας, λέγει Κύριος.
|
ѓ^ба'че вњжDъ безако'нїе твое, и^же вᲆ г~а б~а твое^го престђпи'ла е^си. и^ расточи'ла е^си пђти твоя` чю'жDим#, поD вся'кымъ дре'вомъ ли'ствянымъ. и^ гла'са мое^го не слы'шала е^си, реq г~ь.
|
|
14
|
14
|
|
ἐπιστράφητε, υἱοὶ ἀφεστηκότες, λέγει Κύριος, διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμῶν καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατριᾶς καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιὼν
|
ѓ^брати'теся сн~ове эTвраща'ющеися рече г~ь. ја%ко аZ мђжъ ва'шъ, и^ поимђ в^ы е^ди'ного эT граD, и^ дв^а эT племене. и^ въведђ` ва'съ въ сїѓ'нъ,
|
|
15
|
15
|
|
καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου, καὶ ποιμανοῦσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ’ ἐπιστήμης.
|
и^ да'мъ ваM пасты'ри по срDцђ мое^мђ, и^ пасђтъ ва'съ раꙁђмомъ и^ ё^че'нїемъ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν, οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι.
|
Є$гдаy ё^множе'ни бђ'дете и^ възрастете` въ ꙁемли` въ дн~и т^њ, рече г~ь. не рекTђ да'лњ, кїѓ'тъ ꙁавњта гн~я. ни в#ꙁы'детъ на срDце, ни въспомянђтся того, ни л^и посњти'тся, ниже бђдетъ да'ле.
|
|
17
|
17
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ Θρόνον Κυρίου, καὶ συναχθήσονται πάντα τὰ ἔθνη εἰς αὐτὴν καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς.
|
въ вре'мя т^о въз#ꙁовTђ і^е^рsли'ма прsтлъ гн~ь, и^ съберTђся к немђ вс^и ја%ꙁы'ци вᲆ и^мя` гн~е, въ і^ерsлиM. и^ не похо'дяT въ строптив#ствњ срDца свое^го ѕлњ'ишаго”
|
|
18
|
18
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτῶν.
|
Въ дн~ехъ тњхъ и^де'тъ доM і^ё'динъ к# до'мђ і^и^л~евђ, и^ прїидTђ в#кђпњ эT земля` сᲇверны, и^ къ земли` ю%же да'хъ эTц~емъ ва'шиM.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐγὼ εἶπα· γένοιτο, Κύριε· ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτήν, κληρονομίαν Θεοῦ παντοκράτορος ἐθνῶν. καὶ εἶπα· πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ’ ἐμοῦ οὐκ ἀποστραφήσεσθε.
|
а%з# же рњхъ, ка'ко положђ т^я въ сн~ове, и^ възDамъ тебњ зе'млю пожелњнїа, достоя'нїа пресвᲇтла вои^н#ствоM ја^зы'ческим#” и^ реко'хъ, эTц~а въꙁ#зове'ши м^я, и^ по мнњ` вни'ти не преста'неши.
|
|
20
|
20
|
|
πλὴν ὡς ἀθετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ, οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος.
|
н^о ка'ко а%ще не по'мнитъ жена` любо'вника свое^го. та'ко не помнњлъ м^я доM і^и^л~евъ, рече г~ь”
|
|
21
|
21
|
|
φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμοῦ καὶ δεήσεως υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠδίκησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, ἐπελάθοντο Θεοῦ ἁγίου αὐτῶν.
|
Глsа в# пђтехъ слы'шанъ е^сть, пла'чъ и^ рыда'нїе сн~овомъ і^и^л~евом#, ја%ко беꙁ#зако'ненъ сътвори'ша пђть сво'и. ꙁабвени сђть г~ђ б~ђ свое^мђ”
|
|
22
|
22
|
|
ἐπιστράφητε, υἱοί, ἐπιστρέφοντες, καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν. ἰδοὺ δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σοι, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶ.
|
Въз#врати'ᲄеся сн~ове эTвраща'ющеися, і^ и^сцњлю эTвраще'нїа ва'ша” Се м^ы и^де'мъ к тебњ, т^ы бо е^си г~ь б~ъ нашъ”
|
|
23
|
23
|
|
ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τῶν ὀρέων, πλὴν διὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἡ σωτηρία τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И$стин#но л#жи'ви бы'ша хоlми, и^ мно'жество гора'мъ. и^стин#но въ г~а б~а на'шего спsнїе і^и^л~ево”
|
|
24
|
24
|
|
ἡ δὲ αἰσχύνη κατηνάλωσε τοὺς μόχθους τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν, τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς μόσχους αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν.
|
Стђдъ и^зъја%л# трђ'дъ эTц~ъ на'шихъ эT ю'ности на'шея. стада и^хъ и^ скоты и^хъ, сн~ве и^хъ и^ дще'ри и^хъ.
|
|
25
|
25
|
|
ἐκοιμήθημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν, καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν, διότι ἔναντι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμάρτομεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
спи'мъ в# постыдњнїи нашемъ, и^ покры'етъ насъ безгла'сїе на'ше. ја%ко г~ђ б~ђ на'шемђ съгрњши'хомъ м^ы и^ эTц~ы на'ши, эT ю'ности нашея да'же до сего дн~е. и^ не слы'шахомᲆ гла'са г~а б~а на'шего”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ ἐπιστραφῇ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, πρός με ἐπιστραφήσεται· καὶ ἐὰν περιέλῃ τὰ βδελύγματα αὐτοῦ ἐκ στόματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου εὐλαβηθῇ
|
Аще въз#врати'шися і^и^л~ь рече г~ь, къ мн^њ ѓ^братиs. а^ще эTи'меши съгрњше'нїя твоя, эT лица` моеh не подви'жешися.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ὀμόσῃ· ζῇ Κύριος μετὰ ἀληθείας ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτῷ ἔθνη καὶ ἐν αὐτῷ αἰνέσουσι τῷ Θεῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
і^ клене'шися, живетъ гь въи'стин#нњ и^ в сђдњ и^ въ пра'вдњ. и^ блsвятъ е^го ја^зы'цы и^ въс#хва'лятъ”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα καὶ μὴ σπείρητε ἐπ’ ἀκάνθαις.
|
Сїя б^о рече г~ь, мђжђ і^ё'динђ и^ ѓ^бита'телю і^ерsли'млю. понови'те себњ поле, и^ не хощи'те сњя'ти на трънїи.
|
|
4
|
4
|
|
περιτμήθητε τῷ Θεῷ ὑμῶν καὶ περιτέμνεσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἐξέλθῃ ὡς πῦρ ὁ θυμός μου καὶ ἐκκαυθήσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων ἀπὸ προσώπου πονηρίας ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν. —
|
ѓ^брњж'теся въ г~а, и^ эTи^мњте препђ'сїя срDцъ ва'шиX мђжи і^ё'дины, и^ ѓ^бита'тели і^ерsли'мђ. не ё'бо и^схо'диT ја%ко ѓ'гнь гнњвъ мои, и^ раꙁгорится. и^ не бђдеT кᲄомђ ё^гаси'ти, ради лђка'в#ствъ помышле'нїи ва'шиX.
|
|
5
|
5
|
|
᾿Αναγγείλατε ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν ῾Ιερουσαλήμ· εἴπατε· σημάνατε ἐπὶ τῆς γῆς σάλπιγγι καὶ κεκράξατε μέγα· εἴπατε· συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις.
|
възвњсти'те въ і^ё^де'и, и^ въ і^ерsли'мњ слыша'нїе сътворите, гл~ите, и^ въспо'ите трђбо'ю на ꙁемли`. възопїите крњпко, и^ рьцњте. съвокђпи'теся и^ вни'демъ въ грады твер#ды,
|
|
6
|
6
|
|
ἀναλαβόντες φεύγετε εἰς Σιών· σπεύσατε, μὴ στῆτε, ὅτι κακὰ ἐγὼ ἐπάγω ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριβὴν μεγάλην.
|
дви'гнеᲄе зна'мя въ сїѓ'нъ” Съкрњпи'теся не хо'щете ста'ти, и^же лђка'во а'з# и^зведђ эT сᲇвера, і^ сътренїе вели'ко”
|
|
7
|
7
|
|
ἀνέβη λέων ἐκ τῆς μάνδρας αὐτοῦ, ἐξολοθρεύων ἔθνη ἐξῆρε καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ τοῦ θεῖναι τὴν γῆν εἰς ἐρήμωσιν, καὶ αἱ πόλεις καθαιρεθήσονται παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτάς.
|
Вꙁы'иде ле'въ эT ло'жа свое^го, и^ хи'щ#никъ люDскїи въз#дви'жеся. и^ꙁше'лъ е^сть эT мњста свое^го да поста'витъ ꙁе'млю твою въ пђсты'ню, и^ гра'ди твои` ѓ^пђстњютъ ѓ^ста'вшеи беꙁъ ѓ^бита'теля”
|
|
8
|
8
|
|
ἐπὶ τούτοις περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε καὶ ἀλαλάξατε, διότι οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς Κυρίου ἀφ’ ὑμῶν.
|
На то'мᲆ препояшиᲄеся врњтищеM, пла'чите и^ рыда'ите, и^же нњсть ѓ^браще'нъ гнњвъ ја%рости гн~я эT васъ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἀπολεῖται ἡ καρδία τοῦ βασιλέως καὶ ἡ καρδία τῶν ἀρχόντων, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐκστήσονται, καὶ οἱ προφῆται θαυμάσονται.
|
И$ бђдетъ въ дн~ь тои рече г~ь, поги'бнеT срDце цр~ево и^ срDца нача'лникомъ, и^ ё^жаснђтся сщ~енницы, и^ пррoцы мыслїю възнесђтся.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἄρα γε ἀπατῶν ἠπάτησας τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἰδοὺ ἥψατο ἡ μάχαιρα ἕως τῆς ψυχῆς αὐτῶν.
|
и^ рекохъ, ѓ'хъ ѓ'хъ ѓ%хъ, г~и бж~е. е^да ѓ^больсти'лъ е^си люди сїа, і^ерsли'ма рекђщи, ми'рᲆ бђдеT вамъ. и^ с^е прїиде мечь да'же до дш~а.
|
|
11
|
11
|
|
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐροῦσι τῷ λαῷ τούτῳ καὶ τῇ ῾Ιερουσαλήμ· πνεῦμα πλανήσεως ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὁδὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου οὐκ εἰς καθαρὸν οὐδ’ εἰς ἅγιον.
|
Въ время т^о речется лю'дем# симъ і^ерsли'мђ, вњтръ горя'щїи по пђтехъ и^же сђть по пђсᲄы'ни пђти` дщери людїи моиX, не к# вњянїю ни къ ѓ^чище'нїю.
|
|
12
|
12
|
|
πνεῦμα πληρώσεως ἥξει μοι· νῦν δὲ ἐγὼ λαλῶ κρίματά μου πρὸς αὐτούς.
|
дх~ъ по'лнъ эT си'хъ прїиде мнњ. и^ нн~њ а^зъ, възъгл~ю сђды мои` с ни'ми.
|
|
13
|
13
|
|
ἰδοὺ ὡς νεφέλη ἀναβήσεται καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ, κουφότεροι ἀετῶν οἱ ἵπποι αὐτοῦ· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι ταλαιπωροῦμεν.
|
с^е ја%ко ѓ'блак# възы'идет#, и^ ја'ко ви'хръ колеса` е^го быстрње ѓ^рло'въ ко'ни е^го” Го'ре наM ја%ко ѓ^пђстњхомъ.
|
|
14
|
14
|
|
ἀπόπλυνε ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἵνα σωθῇς· ἕως πότε ὑπάρχουσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου;
|
ё^мыи эT лђка'въства срDце твое і^ерsлимъ, да сп~сенъ бђдеши. доко'лњ поживђтᲆ в# тебњ помышле'нїя бњдны.
|
|
15
|
15
|
|
διότι φωνὴ ἀγγέλλοντος ἐκ Δὰν ἥξει, καὶ ἀκουσθήσεται πόνος ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ.
|
глаs б^о възвњще'ныи эT да'на, и^ вњдомъ сътворя'ющи и%долъ эT горы` е^фрњмля
|
|
16
|
16
|
|
ἀναμνήσατε ἔθνη, ἰδοὺ ἥκασιν· ἀναγγείλατε ἐν ῾Ιερουσαλήμ, συντροφαὶ ἔρχονται ἐκ γῆς μακρόθεν καὶ ἔδωκαν ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα φωνὴν αὐτῶν.
|
Рцњте ја^ꙁы'комъ, се` слышано еs въ і^ерsли'мњ, сᲄра'жи прїити эT ꙁеMля` да'лняя, и^ да'ти на гра'ды і^ё'дины гла'съ свои”
|
|
17
|
17
|
|
ὡς φυλάσσοντες ἀγρὸν ἐγένοντο ἐπ’ αὐτὴν κύκλῳ, ὅτι ἐμοῦ ἠμέλησας, λέγει Κύριος.
|
ја%ко стра'жи селнїи сътворе'ни сђть нань ѓ'крsтъ, ја%же м^я къ гнњвђ прогнњваша, реq г~ь”
|
|
18
|
18
|
|
αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ κακία σου, ὅτι πικρά, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς καρδίας σου.
|
Пђти` твоя и^ помышле'нїя твоя сътвори'ша тебњ сїя. т^а лђка'ваа твоя ја^же го'рка, и^же прикоснђся срDцђ твое^мђ”
|
|
19
|
19
|
|
τὴν κοιλίαν μου, τὴν κοιλίαν μου ἀλγῶ, καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μου· μαιμάσσει ἡ ψυχή μου, σπαράσσεται ἡ καρδία μου, οὐ σιωπήσομαι, ὅτι φωνὴν σάλπιγγος ἤκουσεν ἡ ψυχή μου, κραυγὴν πολέμου.
|
Чрево мое чрево мое болњ м^я, чю'въства срDца мое^го смђще'ни сђть въ мн^њ. не ё^молчю ја%ко гласъ трђбы` ё^слы'шала дш~а моя во'пль ра'ти.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ταλαιπωρίαν συντριμμὸν ἐπικαλεῖται, ὅτι τεταλαιπώρηκε πᾶσα ἡ γῆ· ἄφνω τεταλαιπώρηκεν ἡ σκηνή, διεσπάσθησαν αἱ δέρρεις μου.
|
сътренїе на сᲆтре'нїе възва'но бысть, ѓ^пђстᲇн#на е^сть вся земля`. ё^стремлен#но и^ ѓ^пђстњн#но жи'лище мое скоро ко'жи мое.
|
|
21
|
21
|
|
ἕως πότε ὄψομαι φεύγοντας ἀκούων φωνὴν σαλπίγγων;
|
и^ доко'лњ зрю` бњжа'ща, слы'шђ гласъ трђбы`.
|
|
22
|
22
|
|
διότι οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ μου ἐμὲ οὐκ ᾔδεισαν, υἱοὶ ἄφρονές εἰσι καὶ οὐ συνετοί· σοφοί εἰσι τοῦ κακοποιῆσαι, τὸ δὲ καλῶς ποιῆσαι οὐκ ἐπέγνωσαν.
|
и^же бђи` лю'ди моя мене не поꙁна'ша. сн~ове беꙁђмни сђть и^ бњсны. мђдры сђть да сᲆтворя'ютъ ѕла'я, бл~гоже твори'ти не позна'ша”
|
|
23
|
23
|
|
ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ οὐθέν, καὶ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οὐκ ἦν τὰ φῶτα αὐτοῦ·
|
ЗрXњ зе'млю, и^ се` праZна бы'сть и^ непотребна. и^ нб~съ, и^ не бњ свњтлость в нихъ.
|
|
24
|
24
|
|
εἶδον τὰ ὄρη, καὶ ἦν τρέμοντα, καὶ πάντας τοὺς βουνοὺς ταρασσομένους·
|
ви'дњхъ го'ры и^ се гиба'хђся, и^ вси` хлъми възмђти'шася.
|
|
25
|
25
|
|
ἐπέβλεψα, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ἄνθρωπος, καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἐπτοεῖτο·
|
възрXњ, и^ се не бњ чл~ка. и^ все летя'щее нб~си эTи'де.
|
|
26
|
26
|
|
εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁ Κάρμηλος ἔρημος, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις ἐμπεπυρισμέναι πυρὶ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, καὶ ἀπὸ προσώπου ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ ἠφανίσθησαν.
|
зрњхъ и^ с^е карме'ль пђстъ, и^ вси гра'ди е^го раꙁоре'ни сђть эT лица гн~я, и^ эT лица` гнњва ја%рости е^го”
|
|
27
|
27
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ἔρημος ἔσται πᾶσα ἡ γῆ, συντέλειαν δὲ οὐ μὴ ποιήσω.
|
Сїа б^о реq г~ь, пђста` бђдетъ вся ꙁемля`, н^о и^стлњнїя не сътворю`.
|
|
28
|
28
|
|
ἐπὶ τούτοις πενθείτω ἡ γῆ, καὶ συσκοτασάτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, διότι ἐλάλησα καὶ οὐ μετανοήσω, ὥρμησα καὶ οὐκ ἀποστρέψω ἀπ’ αὐτῆς.
|
въс#плачеT ꙁемля` и^ поскорбя'тъ нб~са сᲆвы'ше, сего раd и^же гл~алъ е^смь” Помы'слиX, и^ не жалњхъ того, ни эTвраще'нъ е^смь эT него.
|
|
29
|
29
|
|
ἀπὸ φωνῆς ἱππέως καὶ ἐντεταμένου τόξου ἀνεχώρησε πᾶσα ἡ χώρα· εἰσέδυσαν εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰ ἄλση ἐκρύβησαν καὶ ἐπὶ τὰς πέτρας ἀνέβησαν· πᾶσα πόλις ἐγκατελείφθη, οὐ κατοικεῖ ἐν αὐταῖς ἄνθρωπος.
|
эT гла'са ја^здя'щихъ, и^ посыла'ющихъ стрњ'лы бњжитъ всяk гра'дъ, и въшли сђть в# щњли. вси` гра'ди ѓ^ста'влени сђть, и^ не ѓ^битаеT в нихъ чл~къ.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ σὺ τί ποιήσεις, ἐὰν περιβάλῃ κόκκινον καὶ κοσμήσῃ κόσμῳ χρυσῷ, ἐὰν ἐγχρίσῃ στίβι τοὺς ὀφθαλμούς σου; εἰ μάταιον ὡραϊσμός σου· ἀπώσαντό σε οἱ ἐρασταί σου, τὴν ψυχήν σου ζητοῦσιν.
|
ты' же запђстњн#на чт^о сътвори'ши. е^гда ѓ^блече'шися въ багряни'цђ, и^ ё^краше'на бђдеши мони'сты зла'тыми, і^ и^спестри'ши сти'бїеM ѓ%чи твои`, сђетно ё^краша'ешися, ё^ничижи'ша б^о ᲄя любо'вницы ᲄвои`, дш~ђ твою пои'щTђ.
|
|
31
|
31
|
|
ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινούσης ἤκουσα, τοῦ στεναγμοῦ σου ὡς πρωτοτοκούσης, φωνὴ θυγατρὸς Σιών· ἐκλυθήσεται καὶ παρήσει τὰς χεῖρας αὐτῆς· οἴμοι ἐγώ, ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχή μου ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις.
|
гласъ б^о ја%ко родя'щїя слы'шахъ, тњсноты` ја%ко ѓ^тро'чица родя'щи. гласъ дще'ри сїѓ'ня междђ мрђщими, и^ рас#простира'ющи рђцњ свои`. го'ре мнњ и^же ѓ^скђдњ дш~а моя” ё^бїеныхъ ради”
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΕΡΙΔΡΑΜΕΤΕ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ἐὰν εὕρητε ἄνδρα, εἰ ἔστι ποιῶν κρίμα καὶ ζητῶν πίστιν, καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς, λέγει Κύριος.
|
Обыидњте пђти` і^ерsлиMскїа, и^ възри'те, и^ промы'слиᲄе, і^ и^щᲇте на площа'дњхъ е^го. и^ егда` ѓ^бря'щете мђжа творя'ща сђдъ, і^ и'щђща вњры, и^ млsрдъ бђдђ е^мђ. да а'ще па'ки рекђтъ
|
|
2
|
2
|
|
ζῇ Κύριος, λέγουσι· διὰ τοῦτο οὐκ ἐν ψεύδεσιν ὀμνύουσι;
|
живеT г~ь, и^ т^о лжи'во кленђтся”
|
|
3
|
3
|
|
Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς πίστιν· ἐμαστίγωσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἐπόνεσαν, συνετέλεσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἠθέλησαν δέξασθαι παιδείαν· ἐστερέωσαν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὑπὲρ πέτραν καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἐπιστραφῆναι.
|
Ги~ ѓ'чи твои` зря'тъ вњрђ. би'лъ е^си и^хъ, и^ не болњша. съкрђшилᲆ е^си иX, и^ эTринђли вᲆсприя^ти накаꙁа'нїе. ѓ^жести'ша лица` своя выше ка'мени, и^ не хотњша ѓ^брати'тися.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγὼ εἶπα· ἴσως πτωχοί εἰσι, διότι οὐκ ἐδυνάσθησαν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ·
|
а^з же рњхъ, ё%бо ё^боги сђть и^ бђ'и, не вᲇдђщи пђти` гн~я, и^ сђда б~а свое^го.
|
|
5
|
5
|
|
πορεύσομαι πρὸς τοὺς ἁδροὺς καὶ λαλήσω αὐτοῖς, ὅτι αὐτοὶ ἐπέγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ· καὶ ἰδοὺ ὁμοθυμαδὸν συνέτριψαν ζυγόν, διέρρηξαν δεσμούς.
|
и^дђ` бо къ дръжа'внымъ и^ гл~ю и^мъ, тїи б^о позна'ша пђть гн~ь, и^ сђдъ б~а свое^го. и^ се` на'ипаче сїи сᲆкрђши'ша и'го, и^ растерго'ша ё%жи.
|
|
6
|
6
|
|
διὰ τοῦτο ἔπαισεν αὐτοὺς λέων ἐκ τοῦ δρυμοῦ, καὶ λύκος ἕως τῶν οἰκιῶν ὠλόθρευσεν αὐτούς, καὶ πάρδαλις ἐγρηγόρησεν ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν· πάντες οἱ ἐκπορευόμενοι ἀπ’ αὐτῶν θηρευθήσονται, ὅτι ἐπλήθυναν ἀσεβείας αὐτῶν, ἴσχυσαν ἐν ταῖς ἀποστροφαῖς αὐτῶν.
|
сего ра'ди поби'лъ иX ле'въ эT лњса, и^ во'лкъ къ ве'черђ погђби и^хъ. па'рдосъ бдя'щъ на гра'дXњ и^хъ, и^ всякъ же и^сходящ# эT нихᲆ бђдетъ ја^т#, и^же многа сђть престђпленїа и^хъ,
|
|
7
|
7
|
|
ποίᾳ τούτων ἵλεως γένωμαί σοι; οἱ υἱοί σου ἐγκατέλιπόν με καὶ ὤμνυον ἐν τοῖς οὐκ οὖσι θεοῖς· καὶ ἐχόρτασα αὐτοὺς καὶ ἐμοιχῶντο καὶ ἐν οἴκοις πορνῶν κατέλυον.
|
покрњплены сђть эTвращенїя и^хъ. на кое^мъ млsрдъ тебњ быти могђ. сн~ве твои` ѓ^ставиша мя, и^ кленђт#ся в# тњхъ и^же не сђт# боꙁи. насытиX и^хъ и^ съблђдишя, и^ в домњ блђд#нњмъ блђд#стовахђ.
|
|
8
|
8
|
|
ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν, ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζον.
|
кони любов#ницы на жены, и^ ѓ^реве сътворени сђт#. е^динъ кождо к женњ и'скреняго свое^го ржа'ше.
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος. ἢ ἐν ἔθνει τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου;
|
е^да ли на сиX не посњщђ рече г~ь. и^ въ ја^зы'цехъ не м#сти'т ли ся дш~а моя,
|
|
10
|
10
|
|
ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχῶνας αὐτῆς καὶ κατασκάψατε, συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε· ὑπολίπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς, ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσίν.
|
възы'идете на стњны и^хъ, и^ разорите`, и^стлњнїя не сътвори'те. во'ꙁмеᲄе эTра'сли е^го, и^же не сђть гн~и.
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἀθετῶν ἠθέτησεν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος, οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα.
|
престђпле'нїемъ б^о престђпи'лъ е^сᲄь на мя домъ і^и^л~евъ, и^ доM і^ё'динъ, реq г~ь.
|
|
12
|
12
|
|
ἐψεύσατο τῷ Κυρίῳ αὐτῶν καὶ εἶπαν· οὐκ ἔστι ταῦτα· οὐχ ἥξει ἐφ’ ἡμᾶς κακά, καὶ μάχαιραν καὶ λιμὸν οὐκ ὀψόμεθα·
|
эTвръго'шася г~а и^ реко'ша, нњсть тои. ни прїидетъ на наs ѕл^о, ме'ча и^ гла'да не ё%ꙁримъ.
|
|
13
|
13
|
|
οἱ προφῆται ἡμῶν ἦσαν εἰς ἄνεμον, καὶ λόγος Κυρίου οὐχ ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· οὕτως ἔσται αὐτοῖς.
|
пррoки бы'ша на вњтръ гл~али, и^ эTвњтъ не бы'сть в ни'хъ. сїя б^о слђ'чатся тњмъ”
|
|
14
|
14
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀνθ’ ὧν ἐλαλήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο, ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα, καὶ καταφάγεται αὐτούς.
|
Сїя рече г~ь си'лъ. и^же гл~али е^сте` сло'во т^о. с^е а^ꙁъ даю` словеса` моя` въ ё^ста` твоя` въ ѓ%гнь, и^ лю'ди сїя въ дре'ва и^ пожре'тъ и^хъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ’ ὑμᾶς ἔθνος πόρρωθεν, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, ἔθνος οὗ οὐκ ἀκούσει τῆς φωνῆς τῆς γλώσσης αὐτοῦ·
|
Се^ а^ꙁъ наведђ` на ваs ја^зы'ки и^ꙁдале'ча до'ме і^и^л~евъ, рече г~ь. ја^ꙁы'къ си'лныи, ја^ꙁы'къ сᲄарыи, е^го'же ја^ꙁы'ка не ё^вњси ни въꙁраꙁђмњ'еши чт^о гл~ет#.
|
|
16
|
16
|
|
πάντες ἰσχυροὶ καὶ κατέδονται τὸν θερισμὸν ὑμῶν
|
тђ'лъ е^го ја%ко гро'бъ эTвер#стъ, вс^и крњ'пцы. і^ и^ꙁъја^дя'тъ кла'сы твоа`
|
|
17
|
17
|
|
καὶ τοὺς ἄρτους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν καὶ κατέδονται τὰ πρόβατα ὑμῶν καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς συκῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν· καὶ ἀλοήσουσι τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς ὑμῶν, ἐφ’ αἷς ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐταῖς, ἐν ρομφαίᾳ.
|
и^ хлњбъ твои, и^ пожре'тъ сн~овъ твои^хъ и^ дще'рїи твои^хъ. ста'до твое и ско'ты твоя` и^ꙁъја'сть, виногра'дъ твои и^ смо'квы твоя`. и^ съкрђшитъ гра'ды твоя твер#ды, в ниXже т^ы и%маши дръꙁнове'нїе мече'мъ.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου, οὐ μὴ ποιήσω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν.
|
ѓ^ба'че въ дн~ехъ тњ'хъ реq г~ь, не сътворю ваs въ истлњнїе”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔσται ὅταν εἴπητε· τίνος ἕνεκεν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν πάντα ταῦτα; καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀνθ’ ὧν ἐδουλεύσατε θεοῖς ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὕτως δουλεύσετε ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ οὐχ ὑμῶν.
|
да а^ще речете`, почто` сътвори` г~ь б~ъ на'шъ намъ сїя вся`. рече'ши к ни'мъ, ка'ко ѓ^ста'висᲄе м^я, и^ послђжи'сте богоM чю'ждимъ в ꙁемли` ва'шеи. та'ко послђжи'те бого'мъ чю'ждимъ в# ꙁемли` не ва'шеи.
|
|
20
|
20
|
|
ἀναγγείλατε ταῦτα εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα.
|
въꙁвњсти'те сїя до'мђ і^а'ковлю, и^ ё^слы'шанїе сътвори'те въ і^ё'дњ рекђщи”
|
|
21
|
21
|
|
ἀκούσατε δὴ ταῦτα, λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος, ὀφθαλμοὶ αὐτοῖς καὶ οὐ βλέπουσιν, ὦτα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀκούουσι.
|
Слы'ши по'лче бђ'и, и^же не и%маши срDца. и^же и^мњю^ще ѓ%чи не ви'дите, и^ ё%ши и^ не слы'шите”
|
|
22
|
22
|
|
μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε; λέγει Κύριος, ἢ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε; τὸν τάξαντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ, πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό, καὶ ταραχθήσεται καὶ οὐ δυνήσεται, καὶ ἠχήσουσι τὰ κύματα αὐτῆς καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό.
|
Мене б^о не ё^боите ли ся рече г~ь, и^ эT лица` мое^го не раꙁболи'теся. и^же положи'хъ пњсо'къ предњ'лъ мо'ря ꙁа'повњдь вњ'чнђ, и^же не ми'мои^детъ. и^ съдви'гнђтся і^ и^знемо'гђтъ, и^ надмђтся во'лны е^го и^ не пре'идђтъ того.
|
|
23
|
23
|
|
τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος καὶ ἀπειθής, καὶ ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθοσαν·
|
лю'дем же сиM бы'сть срDце невњ'рно и^ жесᲄо'ко, эTи^до'ша и^ поидо'ша.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ οὐκ εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν· φοβηθῶμεν δὴ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν διδόντα ἡμῖν ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον κατὰ καιρὸν πληρώσεως προστάγματος θερισμοῦ καὶ ἐφύλαξεν ἡμῖν.
|
и^ не реко'ша въ срDцы свое^мъ, ё^боимыся г~а б~а на'шего. и^же да'сть намъ до'жDь ра'нъ и^ по'ꙁден# въ вре'мя свое`, и^сполне'нїе лњтнїе жа'твы стрегђщи намъ”
|
|
25
|
25
|
|
αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέκλιναν ταῦτα, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ’ ὑμῶν·
|
Беꙁако'нїя на'ша ё^клони'ша сїа, и^ грњхи` на'ша въз#дръжа'ша бл~го эT наs.
|
|
26
|
26
|
|
ὅτι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς καὶ παγίδας ἔστησαν τοῦ διαφθεῖραι ἄνδρας καὶ συνελαμβάνοσαν.
|
и^же ѓ^брњте'ны сђть в лю'дехъ моиX нечестиви лови'теле, ја%ко пти'чныи лове'ць сњти ставляющи, и^ поножы на ꙁацњпле'нїе мђжемъ.
|
|
27
|
27
|
|
ὡς παγὶς ἐφεσταμένη πλήρης πετεινῶν, οὕτως οἱ οἶκοι αὐτῶν πλήρεις δόλου· διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν·
|
ја%ко пом#ча по'лна пти'ць, та'ко до'мы иX по'лны ле'сти. сего ради въꙁвели'чени сђть и^ ѓ^богаще'ни.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ παρέβησαν κρίσιν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ὀρφανοῦ καὶ κρίσιν χήρας οὐκ ἐκρίνοσαν.
|
ё^ты'ли сђть и^ ё^тол#стњли, и^ ми'мои^до'ша слове'съ мои^хъ ꙁлњише. прю` вдови'цы не сђди'ша, прю` си'ра не ё^пра'виша, и^ сђ'да ё^бо'гиM не сђдиша”
|
|
29
|
29
|
|
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος, ἢ ἐν ἔθνει τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου;
|
Є$да` сихъ ра'ди не посњщђ рече г~ь, и^ли на лю'дехъ таковXњ не м#сти'тся дш~а моя`”
|
|
30
|
30
|
|
ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τῆς γῆς.
|
Оу%жасъ и^ чюдеса сътворе'на сђть на ꙁемли`.
|
|
31
|
31
|
|
οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἄδικα, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπεκρότησαν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ὁ λαός μου ἠγάπησεν οὕτως· καὶ τί ποιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταῦτα;
|
пррoцы пррoчествова'ша л#жђ, и сщ~ен#ницы плеска'хђ рђка'ми свои^ми, и лю'дїе мои въꙁлюби'ша такова. чт^о бо сътво'рится въ послњ'дняя е^го”
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝΙΣΧΥΣΑΤΕ, υἱοὶ Βενιαμίν, ἐκ μέσου τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Θεκουὲ σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμὰ ἄρατε σημεῖον, ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρᾶ, καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται,
|
Оу^тверди'теся сн~ове вениами'нови посредњ і^ерsли'ма, и^ въ каџекђи въстрђбите трђбо'ю, и^ на веџахаремъ въз#дви'гнете хорђговь. ја^же ѕл^о ви'дњно е^сть эT сњвера, и^ сътре'нїе вели'ко. кра'снњи
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου, θύγατερ Σιών.
|
и^ въ стра'нъствњ живђщеи ё^подоби'лъ е^смь дще'рь сїѓ'ня,
|
|
3
|
3
|
|
εἰς αὐτὴν ἥξουσι ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ πήξουσιν ἐπ’ αὐτὴν σκηνὰς κύκλῳ καὶ ποιμανοῦσιν ἕκαστος τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
|
к неи прїидђтъ пасты'рїе и^ стада и^хъ” Оу^глђби'ша в неи ѓ'крsтъ, пасе'тъ е^ді'нъ ко'ждо и^хъ и^же поD рђкђ свое^ю сђть.
|
|
4
|
4
|
|
παρασκευάσασθε ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον, ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν μεσημβρίας· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα, ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας.
|
ѓ^ст~ите нань бра'нь, съвоста'ните и^ възы'идемъ въ полђдни” Го'ре намъ и^же ё^клони'ся дн~ь, и^же должае сътворе'ны сђть сњни вечернїи”
|
|
5
|
5
|
|
ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτῆς.
|
Въста'ните і^ и^зы'идемᲆ в# нощи, и^ расточиM домы` е^го”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτῆς, ἔκχεον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ δύναμιν· ὦ πόλις ψευδής, ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ.
|
И$же сїя рече г~ь сил#. посњцњте дре'во е^го, эTврьꙁите ѓ%крsтъ і^ерsлима тыны`. се` е^сть граD посњще'нїя, вся'ка клевеᲄа` посреди е^го.
|
|
7
|
7
|
|
ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ, οὕτω ψύχει κακία αὐτῆς· ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτῇ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς διαπαντός. πόνῳ καὶ μάστιγι
|
ја%ко стђде'нђ сътвори'тᲆ и^сто'чникъ во'дђ свою, тако стђде'но сътвори` лђка'въство свое” Беꙁако'нїя и^ па'кости слы'шатся в неи, предо мно'ю всегда
|
|
8
|
8
|
|
παιδευθήσῃ ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ, μὴ ποιήσω σε ἄβατον γῆν, ἥτις οὐ κατοικηθήσεται.
|
не'мощь и^ ја%зва” Оу^чи'ся і^ерsлиме да не эTи^детъ дш~а моя эT тебе, да не положђ тя пђсᲄђ ꙁе'млю не ѓ^бита'ннђ”
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· καλαμᾶσθε, καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ.
|
Сїя рече г~ь си'лъ. даже до гро'ꙁда съберђтъ ја%ко вᲆ виногра'дњ ѓ^ста'нки і^и^л~ьски. ѓ^брати` рђкђ твою ја^ко торгатель ко'шницы.
|
|
10
|
10
|
|
πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι, καὶ εἰσακούσεται; ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ οὐ δυνήσονται ἀκούειν· ἰδοὺ τὸ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν, οὐ μὴ βουληθῶσιν αὐτὸ ἀκοῦσαι.
|
комђ въꙁъгл~ю, и^ комђ свњдњтельствђюся да слы'шаT. с^е неѓ^брњꙁаны ё^жеса` иX, и^ слы'шати не мо'гђтъ” Се` сло'во гн~е бы'сть к ни'мъ в# поноше'нїе, и^ не въспрїимTђ того.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς. ἐκχεῶ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα, ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλληφθήσονται, πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερῶν.
|
сего ради ја%рости гн~я и^сполнихся ё^трђди'хся тръпя'щи” И$ꙁлїю на мало'е внњ, и^ на събра'нїе ю%ношъ въкђпњ. мђжъ б^о съ женою ја%тᲆ бђдеT, и^ ста'рецъ съ и^спол#неныM дн~їи.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτῶν εἰς ἑτέρους, ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, ὅτι ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην, λέγει Κύριος.
|
и^ преидђтъ домы` и^хъ къ чю'ждимъ, и^ поля` и^ же'ны та'коже. и^же прострђ рђкђ мою на ѓ^бита'ющиX зе'млю, рече г~ь.
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα, ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδῆ.
|
эT меншаh паки даy до бо'лшаго, вси` сребролюбїю ё^чаTся и^ эT прoрка даже до сщ~енн#ика, вси творятъ ле'сть.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἰῶντο σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες· εἰρήνη — εἰρήνη. καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη;
|
и^ цњля'хђ сътре'нїя дщерїи людїи мои^хъ, съ лестїю рекђщи, ми'рᲆ ми'ръ, и^ не бњ ми'ръ.
|
|
15
|
15
|
|
κατῃσχύνθησαν, ὅτι ἐξελίποσαν· καὶ οὐδ’ ὡς καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν. διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς ἀπολοῦνται, εἶπε Κύριος.
|
стђдни сђть и^же поноше'нїе сътвори'ша. чт^о на'ипаче постыдњнїеM непостыдњни, и^ посрами'тися не вњдятъ. сея ради ве'щи падђтъ промежᲆ рђшаю^щихъ, и^ въ время посњще'нїя свое^го раꙁрђшаTся, рече г~ь.
|
|
16
|
16
|
|
τάδε λέγει Κύριος· στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε, καὶ ἐρωτήσατε τρίβους Κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή, καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ, καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐ πορευσόμεθα.
|
сїя рече г~ь, стоите на пђте'хъ и^ ви'дњте, и^ въпроси'те эT стезь дре'внихъ, и^хже бђдетъ пђть бл~гъ. и^ ходи'те по ни'хъ, и^ ѓ^бря'щете прохлажде'нїе дш~амъ вашимъ. и^ реко'ша, не ходи'мъ.
|
|
17
|
17
|
|
καθέστακα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς, ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπαν· οὐκ ἀκουσόμεθα.
|
и^ поста'вихъ на ваs стра'жа. и^ реко'хъ, слы'шите гла'съ трђбы`. и^ реко'ша, не ё^слы'шимъ.
|
|
18
|
18
|
|
διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν.
|
Сего ради слы'шите ја%зы'цы, и^ позна'йте събра'нїе, коли'ко аZ сътворю` иM.
|
|
19
|
19
|
|
ἄκουε, γῆ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν, ὅτι τῶν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο.
|
слы'ши ꙁемля`, се` аZ и^зведђ ѕлая на по'лкъ сїи пло'дъ помышле'нїя иX, и^же слове'съ мои^хъ не послђшаша, и^ ꙁако'нъ мои эTврьгоша.
|
|
20
|
20
|
|
ἱνατί μοι λίβανον ἐκ Σαβὰ φέρετε καὶ κινάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν; τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐκ εἰσὶ δεκτά, καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι.
|
въскђю мнњ кади'ло эT сава приносиᲄе, и^ касїа бл~гимᲆ ѓ^боня'нїеM эT ꙁемля` далняа. всесъж#же'нїа ваша не сђть ё^го'дна, и^ ꙁакла'нїя ва'ша не ё^годи'ша мнᲇ”
|
|
21
|
21
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῷ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται.
|
Сего ради рече г~ь, се а^ꙁъ дамъ на лю'ди сїи раꙁрDђше'нїе, и^ раꙁдрђша'ютъ в нихъ эTц~ы и^ сн~ове вкђпњ сосњдъ, і^ искренїи поги'бнђт#.
|
|
22
|
22
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς·
|
Сїя рече г~ь. се` лю'ди прїидђтъ эT ꙁемля` сњверьски, и^ ја^зы'къ вели'къ въста'нетъ эT конець ꙁемля.
|
|
23
|
23
|
|
τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν, ἰταμός ἐστι καὶ οὐκ ἐλεήσει, φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα, ἐφ’ ἵπποις καὶ ἅρμασι παρατάξεται ὡς πῦρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Σιών.
|
стрњлђ` и^ щи'тъ въсхи'тятᲆ, мђчитель еs и^ не ё^млsрдится. глsа е^го ја%ко мо'ре въꙁшђмиT, и^ на ко'ни възы'идђтᲆ ё^гото'вани ја%ко мђжъ на ѓ^полче'нїе на тя дщи сїѓ'ня.
|
|
24
|
24
|
|
ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν, θλίψις κατέσχεν ἡμᾶς, ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
|
слы'шахомъ слXђ е^го, беꙁъ въздержа'нїя сђть рђцњ на'ши, ско'рбь ѓ^бъя'тъ насъ болњзнїи ја%ко родя'щая.
|
|
25
|
25
|
|
μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε, ὅτι ρομφαία τῶν ἐχθρῶν παροικεῖ κυκλόθεν.
|
не хощњте и^сходи'ти на ни'вы ни и^сходњте на пTђ. ја%ко мечь врага`, и^ страхъ ѓ%крsтъ.
|
|
26
|
26
|
|
θύγατερ λαοῦ μου, περίζωσαι σάκκον, κατάπασσε ἐν σποδῷ, πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ, κοπετὸν οἰκτρόν, ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ’ ὑμᾶς.
|
дще'ро людїи мои^хъ препоя^шися вре'тищемъ, и^ посы'плися пе'пелоM. пла'чᲆ е^ді'нородныи, сътвори` себњ плаче'мъ горкиM. и^же ё^стремле'но прїидетъ запђстњнїе на ва'съ.
|
|
27
|
27
|
|
δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοῖς δεδοκιμασμένοις, καὶ γνώσῃ με ἐν τῷ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν·
|
и^скђси'теля дахъ тебе на люди моя крњпка, и^ вњси і^ и^скђсиши пђти` иX.
|
|
28
|
28
|
|
πάντες ἀνήκοοι, πορευόμενοι σκολιῶς, χαλκὸς καὶ σίδηρος, πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν.
|
вси` тїи нача'лницы ё^кланя'ющїи ходя'щи льсти'во. мњдь и^ желњзо вси` растлњни сђть.
|
|
29
|
29
|
|
ἐξέλιπε φυσητὴρ ἀπὸ πυρός, ἐξέλιπε μόλυβδος· εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ, πονηρία αὐτῶν οὐκ ἐτάκη.
|
ѓ^скђдњ надђтїе на ѓ'гнь, и^стлњ ѓ'лово, в сђетђ` надымаl над#ми'тель, лђка'въства б^о и^хъ не сђть и^стлњни.
|
|
30
|
30
|
|
ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς, ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς Κύριος.
|
сребро эTмњтно ꙁовњте` иX, и^же г~ь эTврьглъ тњхъ”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
2
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ λόγον Κυρίου πᾶσα ᾿Ιουδαία.
|
Сло'во и^же бы'сть къ і^еремїи эT г~а гл~ющи,
|
|
3
|
2
|
|
τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
|
ста'ни въ вра'тњхъ домђ гн~я. и^ проповᲇждь тђ` сло'во т^о, и^ гл~и. Слы'шите сло'во гн~е вс^я і^ё^де'я, входя'щеи по вра'тњхъ сиX, да поклони'теся г~ђ.
|
|
4
|
3
|
|
μὴ πεποίθατε ἐφ’ ἑαυτοῖς ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅτι τὸ παράπαν οὐκ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς λέγοντες· ναὸς Κυρίου, ναὸς Κυρίου ἐστίν.
|
сїя рече г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ” Бл~го твори'те пђти` ваша и^ мышле'нїя ваша, и^ ѓ^бита'ю с ва'ми на мњстњ томъ”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι ἐὰν διορθοῦντες διορθώσητε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ ποιοῦντες ποιήσητε κρίσιν ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ
|
Не хощите надњяᲄися въ словесњхъ лжи'выX рекђщи, хра'мъ гн~ь, хра'мъ гн~ь, хра'мъ гн~ь е^сть”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύσητε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων μὴ πορεύησθε εἰς κακὸν ὑμῖν,
|
ЈА/ко а^ще бл~го речете пђти` ва'ша и^ мышле'нїя ва'ша. а^ще сътворите сђдъ просредњ мђжа і^ и'скреняго е^го,
|
|
7
|
6
|
|
καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐν γῇ, ᾗ ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐξ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος.
|
и^ прише'лца и^ си'ра, и^ вдови'ци не сътвори'те льсти'во. ни кро'вь неповиnнђ и^ꙁлїете в мњстњ семъ, и^ по бо'ѕXњ чюжиX не ходи'те в лђка'вствњ са'ми себњ.
|
|
8
|
7
|
|
εἰ δὲ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅθεν οὐκ ὠφεληθήσεσθε,
|
ѓ^бита'ю с ва'ми в мњстњ се'мъ, въ земли` ю'же да'хъ эTц~ем# вашимъ эT вњка даже и^ до вњка
|
|
9
|
8
|
|
καὶ φονεύετε καὶ μοιχᾶσθε καὶ κλέπτετε καὶ ὀμνύετε ἐπ’ ἀδίκῳ καὶ θυμιᾶτε τῇ Βάαλ καὶ ἐπορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων, ὧν οὐκ οἴδατε, τοῦ κακῶς εἶναι ὑμῖν
|
с^е вы` надњетеся на ся въ словесе'хъ лжи'выхъ, и^же не требњ вамъ”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἤλθετε καὶ ἔστητε ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, καὶ εἴπατε· ἀπεσχήμεθα τοῦ μὴ ποιεῖν πάντα τὰ βδελύγματα ταῦτα,
|
ё^кра'сти, ё^би'ти, блDђствовати кляти'ся лжи'во, жрᲇти ваа^лимђ и^ ходи'ти по боѕњхъ чю'ждихъ и^хже не вњсте”
|
|
11
|
10
|
|
μὴ σπήλαιον λῃστῶν ὁ οἶκός μου, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ ἐκεῖ, ἐνώπιον ὑμῶν; καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἑώρακα, λέγει Κύριος,
|
И$ прїидо'сте и^ ста'сте предо мною в домђ се'м#, в не'мже възва'но е^сть и'мя мое. и^ рекли е^сте и^ꙁба'влени е^смы, сего ра'ди чт^о сътвори'хомъ поноше'нїя т^а.
|
|
12
|
11
|
|
ὅτι πορεύθητε εἰς τὸν τόπον μου τὸν ἐν Σηλώ, οὗ κατεσκήνωσα τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ ἔμπροσθεν, καὶ ἴδετε ἃ ἐποίησα αὐτῷ ἀπὸ προσώπου κακίας λαοῦ μου ᾿Ισραήλ.
|
е^да б^о пеще'ра раꙁбо'иникомъ сътворе'нъ еs до'мъ сїи, в немже въꙁва'но е^сть и%мя мое въ ѓ'чїю вашею. а^ꙁъ е^см# а^ꙁъ е^смь, а^ꙁъ ви'дњхъ, рече г~ь”
|
|
13
|
12
|
|
καὶ νῦν ἀνθ’ ὧν ἐποιήσατε πάντα τὰ ἔργα ταῦτα, καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου, καὶ ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀπεκρίθητε,
|
И$дњте к мњстђ томђ в сило'мъ идеже ѓ^бита'еᲄъ и%мя мое эT нача'ла и^ ви'дите чт^о сътвори'хъ е^мђ лђкаvствъ ра'ди людїи мои^хъ і^и^л~я.
|
|
14
|
13
|
|
τοίνυν κἀγὼ ποιήσω τῷ οἴκῳ τούτῳ, ᾧ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, ἐφ’ ᾧ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τῷ τόπῳ, ᾧ ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καθὼς ἐποίησα τῇ Σηλώ.
|
и^ нн~њ и^же сътвори'ли е^сте вся` дњла сїя, рече г~ь. и^ гл~алъ е^смь къ ва'мъ въ ё'трїи въста'ющи, и^ гл~ющи, и^ не слы'шасте. и^ ꙁва'хъ васᲆ, и^ не эTвњща'сте мнњ.
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ προσώπου μου, καθὼς ἀπέρριψα τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, πᾶν τὸ σπέρμα ᾿Εφραίμ.
|
сътворю` до'мђ семђ в нем#же въꙁва'но е^сть и%мя мое, и^ в немже вы` и%мате дръꙁнове'нїе. и^ мњсто и^же да'хъ ва'мъ и^ эTц~емъ вашимъ, ја%ко сътвори'хъ сило'мђ.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ σύ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξιοῦ τοῦ ἐλεηθῆναι αὐτοὺς καὶ μὴ εὔχου καὶ μὴ προσέλθῃς μοι περὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι.
|
и^ эTврьгђ васъ эT лица` мое^го, ја^ко эTверьгоX всю бра'тїю ва'шђ, все сњмя е^фремово.
|
|
17
|
16
|
|
ἦ οὐχ ὁρᾷς τί αὐτοὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλήμ;
|
ты' же не моли'ся ꙁа лю'ди сїя, ни въспрїими ꙁа нихъ хвалђ и^ мл~твђ, и^ не предъстои^ши мнњ, и^же не ё^слы'шђ т^я.
|
|
18
|
17
|
|
οἱ υἱοὶ αὐτῶν συλλέγουσι ξύλα, καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καίουσι πῦρ, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν τρίβουσι σταῖς τοῦ ποιῆσαι χαυῶνας τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις, ἵνα παροργίσωσί με.
|
е^да ви'диши чт^о сїи творятъ въ градњхъ і^ё'диныхъ, и^ на площа'дњхъ і^ерsлима.
|
|
19
|
18
|
|
μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτούς, ὅπως καταισχυνθῇ τὰ πρόσωπα αὐτῶν;
|
сн~ове събира'ют# дрова`, и^ эTц~ы ꙁажига'ютъ ѓ^гне'мъ, и^ же'ны скропя'тᲆ тђки да сътворятъ хамоны` цр~ци нбsнњи, и^ пожрђтъ богомъ чюжим# и^ мене къ гнњвђ прогнњ'ваютъ. е^да
|
|
20
|
19
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ὀργὴ καὶ θυμός μου χεῖται ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πᾶν ξύλον τοῦ ἀγροῦ αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς, καὶ καυθήσεται καὶ οὐ σβεσθήσεται.
|
мене къ гнњвђ прогнњ'ваютъ, рече г~ь. е^да` не са'ми себњ в# постыдњнїи лица свое^го.
|
|
21
|
20
|
|
τάδε λέγει Κύριος· τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν συναγάγετε μετὰ τῶν θυσιῶν ὑμῶν καὶ φάγετε κρέα.
|
сего ради та'ко рече г~ь се` ја%рость моя и^ прогнњванїе мое събира'ется на мњсто т^о. на мђжи, и^ на скоты, и^ на древо страны, и^ на плоD ꙁе'мныи, и^ въꙁжеже'тся и^ не ё^га'снетъ”
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας·
|
Сїя рече г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ. всесъж#же'нїя ваша преданы жрътвамъ ва'шимъ, і^ и^ꙁъја^ди'те мя'са,
|
|
23
|
22
|
|
ἀλλ’ ἢ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐνετειλάμην αὐτοῖς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν· καὶ πορεύεσθε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς μου, αἷς ἂν ἐντείλωμαι ὑμῖν, ὅπως ἂν εὖ ᾖ ὑμῖν.
|
и^же не гл~алъ е^смь съ эTц~ы ва'шими, и^ не заповњ'дахъ иM въ дн~ь въньже и^ꙁведо'хъ иX эT земля` е^гљ=петъски, эT сло'ва всесъж#же'нїа и^ жрътвамъ.
|
|
24
|
23
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ἐν τοῖς ἐνθυμήμασι τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ἐγενήθησαν εἰς τὰ ὄπισθεν καὶ οὐκ εἰς τὰ ἔμπροσθεν.
|
н^о то'кмо заповњдаX и^мъ рекђщи. ё^слы'шите гла'са мое^го, и^ бђдђ вамъ б~ъ, и^ вы` бђдеᲄе мнњ лю'ди. и^ походи'те въ вся'комᲆ пђти` ја%же повелњхъ вамъ, да бл~го бђдетъ вамъ”
|
|
25
|
24
|
|
ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐξήλθοσαν οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καὶ ἐξαπέστειλα πρὸς ὑμᾶς πάντας τοὺς δούλους μου, τοὺς προφήτας, ἡμέρας καὶ ὄρθρου, καὶ ἀπέστειλα,
|
И$ не слы'шаша ни приклони'ша ё'хо свое. н^о и^до'ша в похотњнїи и стропотъствњ срDца свое^го лђка'ваго, сᲆтворени же сђть въспятъ и^ не на преD,
|
|
26
|
25
|
|
καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν.
|
эT дн~е ја%же и^зошли` сђть эTц~ы и^хъ эT земля` е^гљ=петъскїя даже до дне сего. и^ послаX к ва'мъ всњхъ ра'бъ мои^хъ прoрокъ по дне, въста'ющи ꙁаётра, и^ посыла'ющи.
|
|
28
|
26
|
|
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς τοῦτον τὸν λόγον· τοῦτο τὸ ἔθνος, ὃ οὐκ ἤκουσε τῆς φωνῆς Κυρίου οὐδὲ ἐδέξατο παιδείαν, ἐξέλιπεν ἡ πίστις ἐκ στόματος αὐτῶν. —
|
и^ не ё^слы'шаша м^я, ни приклони'ша ё'хо свое. н^о ѓ^жести'ша вы'ю свою, и^ горши сътвори'ли сђть неже эTц~ы и^хъ”
|
|
29
|
27
|
|
Κεῖραι τὴν κεφαλήν σου καὶ ἀπόρριπτε καὶ ἀνάλαβε ἐπὶ χειλέων θρῆνον, ὅτι ἀπεδοκίμασε Κύριος καὶ ἀπώσατο τὴν γενεὰν τὴν ποιοῦσαν ταῦτα.
|
И$ гл~еши к ниM вся` словеса` сїя, и^ не ё^слышаT т^я. и^ воз#ꙁовеши и^хъ, и^ не эTвњща'ютъ тебњ.
|
|
30
|
28
|
|
ὅτι ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος· ἔταξαν τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτόν, τοῦ μιᾶναι αὐτόν·
|
и^ речеши к нимъ, с^е е^сть ја^зы'къ и^же не послђша гласа г~а б~а свое^го, ни въспрїятъ наказа'нїя. поги'бе вњра, и^ эTя'та е^сть эT ё'стъ и^хъ.
|
|
31
|
29
|
|
καὶ ᾠκοδόμησαν τὸν βωμὸν τοῦ Ταφέθ, ὅς ἐστιν ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννόμ, τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἐν πυρί, ὃ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ οὐ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου.
|
ѓ^стриꙁи` вла'сы твои` и^ эTмещи, и^ въспрїими плаq и^ рыда'нїе, и^же эTвръглъ г~ь и^ ѓ^ста'ви роD ја%росᲄи своея.
|
|
32
|
30
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· Βωμὸς τοῦ Ταφὲθ καὶ φάραγξ υἱοῦ ᾿Εννόμ, ἀλλ’ ἢ Φάραγξ τῶν ἀνῃρημένων, καὶ θάψουσιν ἐν τῷ Ταφὲθ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν τόπον.
|
и^же сътвори'ша сн~ове і^ё'дины лђка'во въ ѓ'чїю моею, рече г~ь” Поста'виша пораже'нїя своя в домђ` в нем же въꙁва'но е^сть и%мя мое, да ѓ^сквернятъ е^го.
|
|
33
|
31
|
|
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τοῦ λαοῦ τούτου εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποσοβῶν.
|
и^ съꙁда'ша высо'кая тофе'џъ, и^же е^сть в долђ` сн~овᲆ е^но'нь. да съжгђтъ сн~ове и^хъ и^ дще'ри свои` ѓ^гне'мъ. и^же не повелXњ ни помы'слихъ въ срDцы мое^мъ”
|
|
34
|
32
|
|
καὶ καταλύσω ἐκ πόλεων ᾿Ιούδα καὶ ἐκ διόδων ῾Ιερουσαλὴμ φωνὴν εὐφραινομένων καὶ φωνὴν χαιρόντων, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται πᾶσα ἡ γῆ.
|
Сего ра'ди с^е дн~їе прїидђтъ, реq г~ь. и^ не речется ктомђ тофеџъ тои до'лъ сн~овъ е^но'нихъ, н^о до'лъ ꙁакла'нїя, и^ погребђтся в# тофеџњ, того ра'ди и^же не бы'сть мњсто”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, ἐξοίσουσι τὰ ὀστᾶ τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἱερέων καὶ τὰ ὀστᾶ προφητῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν κατοικούντων ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ τῶν τάφων αὐτῶν
|
Въ время т^о рече г~ь. и^зве'ргђтъ ко'сти цр~еи і^ё^диныхъ. и^ ко'сти нача'лникоv е^го. и^ ко'сти сщ~енниковъ и^ ко'сти пррoкъ, и^ ко'сти и^же ѓ^бита'ша въ і^ерsлимњ, эT гро'бᲆ и^хъ,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ψύξουσιν αὐτὰ πρὸς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἀστέρας καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, ἃ ἠγάπησαν, καὶ οἷς ἐδούλευσαν καὶ ὧν ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτῶν καὶ ὧν ἀντείχοντο καὶ οἷς προσεκύνησαν αὐτοῖς· οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται, καὶ ἔσονται εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς,
|
и^ прострђтъ и^хъ къ слн~цђ и^ лђнњ и^ къ всњмъ ѕвњꙁда'мъ нбsныM и^хже възлюби'ша. і^ и'мже слђжи'шA и^ вᲆ слњдᲆ и^хъ ходи'ша, і^ и^хже вꙁыска'ша и^ поклонишася” Не соберTђся ни погребђтся, н^о въ гнои` на лицы` земли` бђ'дђтᲆ.
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι εἵλοντο τὸν θάνατον ἢ τὴν ζωήν, καὶ πᾶσι τοῖς καταλοίποις τοῖς καταλειφθεῖσιν ἀπὸ τῆς γενεᾶς ἐκείνης ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐξώσω αὐτοὺς ἐκεῖ. —
|
і^ и^зберђтᲆ на'ипаq смр~ть неже живоT вси` и^же ѓ^ста'ша эT племени сего стропти'ваго въ всXњ мњстехъ и^же ѓ^ста'влени сђть. эT ни'х же и^ꙁвергохъ я& рече г~ь си'лъ.
|
|
4
|
4
|
|
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος· μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται; ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἀναστρέφει;
|
и^ речеши к ни'мъ, сїя рече г~ь, е^да и^же падетъ не въста'неT л^и, и^л^и эTверъшїися не ѓ^брати'тъ л^и ся.
|
|
5
|
5
|
|
διατί ἀπέστρεψεν ὁ λαός μου οὗτος ἀποστροφὴν ἀναιδῆ καὶ κατεκρατήθησαν ἐν τῇ προαιρέσει αὐτῶν καὶ οὐκ ἠθέλησαν τοῦ ἐπιστρέψαι;
|
въскђю б^о эTвраще'нъ е^сть по'лкъ сїи въ і^ерsлимњ эTвраще'нїемъ непокори'вымъ. вꙁя'ша лжђ, и^ не хотᲇша ѓ^брати'тися,
|
|
6
|
6
|
|
ἐνωτίσασθε δὴ καὶ ἀκούσατε· οὐχ οὕτω λαλήσουσιν· οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος μετανοῶν ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ, λέγων· τί ἐποίησα; διέλιπεν ὁ τρέχων ἀπὸ τοῦ δρόμου αὐτοῦ ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμῷ αὐτοῦ.
|
внимахъ и^ послђшахъ, и^ никт^о что` бл~го е^сть гл~етъ, ни е^ді'нъ е^сть и^же дње^тъ покая'нїе на грњсњ` свое^мъ рекђщи, чт^о сътворихъ. вси` ѓ^браще'ни сTђ на тече'нїе свое ја%ко ко'нь съ стремле'нїемъ и^дђщъ на ѓ^полче'нїе.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἡ ἀσίδα ἐν τῷ οὐρανῷ ἔγνω τὸν καιρὸν αὐτῆς, τρυγὼν καὶ χελιδών, ἀγροῦ στρουθία ἐφύλαξαν καιροὺς εἰσόδων ἑαυτῶν, ὁ δὲ λαός μου οὗτος οὐκ ἔγνω τὰ κρίματα Κυρίου.
|
пилю'к# на нб~си позна` вре'мя свое. го'рлица і^ ла'стовица и^ сиконїа сᲆхрани'ша время прише'ствїя свое^го. людїе же мои` не поꙁна'ша сђда гн~я,
|
|
8
|
8
|
|
πῶς ἐρεῖτε· ὅτι σοφοί ἐσμεν ἡμεῖς, καὶ νόμος Κυρίου μεθ’ ἡμῶν ἐστιν; εἰς μάτην ἐγενήθη σχοῖνος ψευδὴς γραμματεῦσιν.
|
ка'ко речете мы` мђ'дры е^смы, и^ ꙁакоn гн~ь с на'ми е^сть. и%стинно лжђ` дњ'лалъ е^сть ё^правле'нїе лжи'во пи'серамъ”
|
|
9
|
9
|
|
ᾐσχύνθησαν σοφοὶ καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν, ὅτι τὸν λόγον Κυρίου ἀπεδοκίμασαν· σοφία τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς;
|
Постыдњни сђть премђдрїи. ё^стра'шени пои^мани сђть, сло'во б^о гн~е эTврьгоша и^ премђдрость ни е^ді'на еs в нихъ.
|
|
10
|
10
|
|
διὰ τοῦτο δώσω τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἑτέροις καὶ τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν τοῖς κληρονόμοις·
|
сего ра'ди дамъ же'ны и^хъ стра'ннымъ, поля` и^хъ преслњдова'телемъ” ЈА/же эT менша да'же до бо'лша, вси ꙁлатолю'бецᲆ послњдђю^тъ эT прoрка даже до сщ~енника, вси` сътворятъ лжђ`”
|
|
13
|
11
|
|
καὶ συνάξουσι τὰ γεννήματα αὐτῶν, λέγει Κύριος, οὐκ ἔστι σταφυλὴ ἐν ταῖς ἀμπέλοις, καὶ οὐκ ἔστι σῦκα ἐν ταῖς συκαῖς, καὶ τὰ φύλλα κατερρύηκεν.
|
І$ и^сцњля'хђ сътре'нїя дще'рїи людїи мои^хъ к постыдњнїю рекђщи, ми'ръ, ми'ръ. е^гда не бы'сть ми'ръ”
|
|
14
|
12
|
|
ἐπὶ τί ἡμεῖς καθήμεθα; συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἀπορριφῶμεν, ὅτι Θεὸς ἀπέρριψεν ἡμᾶς καὶ ἐπότισεν ἡμᾶς ὕδωρ χολῆς, ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον αὐτοῦ.
|
Постыдњни сђть и^же гнђсьство сътвори'ша, ꙁа вся` сїя постыдњнїю не сђть постыдни, и^ срамитися не вњдњша сего ра'ди падђтъ междђ падающиX въ время посњще'нїя свое^го падђтᲆ рече г~ь.
|
|
15
|
13
|
|
συνήχθημεν εἰς εἰρήνην, καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά· εἰς καιρὸν ἰάσεως, καὶ ἰδοὺ σπουδή.
|
събира'ющи съберђ и^хъ реq г~ь, нњсть гроꙁдъ в лоꙁа'хъ, и^ не сTђ смо'кви въ смоко'вницњ, ли'стъ эTпаде, и^ далъ и^же пресᲄђпле'на сђть
|
|
16
|
14
|
|
ἐκ Δὰν ἀκουσόμεθα φωνὴν ὀξύτητος ἵππων αὐτοῦ, ἀπὸ φωνῆς χρεμετισμοῦ ἱππασίας ἵππων αὐτοῦ ἐσείσθη πᾶσα ἡ γῆ· καὶ ἥξει καὶ καταφάγεται τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
|
почт^о сњдимъ. съвокђпитеся и^ вънидеM вᲆ граD ꙁапа'сен#. и^ молчиM т^ђ, и^же г~ь б~ъ нашъ молча'ти сътвориl наs, и^ пити далъ намᲆ во'дђ желчи. съгрњшихомᲆ б^о г~ђ,
|
|
17
|
15
|
|
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω εἰς ὑμᾶς ὄφεις θανατοῦντας, οἷς οὐκ ἔστιν ἐπᾷσαι, καὶ δήξονται ὑμᾶς
|
ждахомъ ми'р# и^ не бњ бл~го. время врачева'нїя. и^ с^е бо'яꙁнь.
|
|
18
|
16
|
|
ἀνίατα μετ’ ὀδύνης καρδίας ὑμῶν ἀπορουμένης.
|
эT да'на слы'шана е^сть рꙁа'нїя ко'неи и^хъ. эT гла'са во'пля побо'рникъ е^го подвигнђта е^сть вся` земля`. и^ прїидо'ша и^ пожро'ша ꙁеMлю і^ и^сполне'нїе ея`. гра'дъ и^ ѓ^бита'ющиX в немъ”
|
|
19
|
17
|
|
ἰδοὺ φωνὴ κραυγῆς θυγατρὸς λαοῦ μου ἀπὸ γῆς μακρόθεν· μὴ Κύριος οὐκ ἔστιν ἐν Σιών; ἢ βασιλεὺς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί παρώργισάν με ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐν ματαίοις ἀλλοτρίοις;
|
И$же с^е а^ꙁъ послю` вамъ змїи и^мже нњсть ꙁаклина'нїя і^ и^з#я^дя'тъ васъ рече г~ь.
|
|
20
|
18
|
|
διῆλθε θέρος, παρῆλθεν ἄμητος, καὶ ἡμεῖς οὐ διεσώθημεν.
|
болњꙁнь моа надъ бо'лњꙁнь, въ мнњ срDце мое пла'чюще.
|
|
21
|
19
|
|
ἐπὶ συντρίμματι θυγατρὸς λαοῦ μου ἐσκοτώθην· ἐν ἀπορίᾳ κατίσχυσάν με ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
|
се` глsа во'пля дще'рїи людїи моихъ, эT земля` далеча. е^да г~ь нњсть в сїѓ'нњ, и^л^и цр~ь е^го нњсть в немъ. въскђ'ю м^я къ гнњвђ подвиго'сте, и^ въ и^звая'ныхъ свои^хъ и^ вᲆ сђетахъ чюжихъ”
|
|
22
|
20
|
|
μὴ ρητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλαάδ, ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαοῦ μου;
|
Про'иде жаTва сконча'но е^сть лњто и^ м^ы сп~сени нњсмы,
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΙΣ δώσει κεφαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου;
|
Кт^о дасть главњ моеи во'дђ и^ ѓ^чи'ма мои^ма и^сточникъ слеꙁъ. и^ пла'чю дн~ь и^ но'щь побїеныхъ дще'ри людїи мои^хъ”
|
|
2
|
2
|
|
τίς δῴη μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ σταθμὸν ἔσχατον καὶ καταλείψω τὸν λαόν μου καὶ ἀπελεύσομαι ἀπ’ αὐτῶν; ὅτι πάντες μοιχῶνται, σύνοδος ἀθετούντων.
|
Кто дасᲄь мене въ ѓ^пђстњнїе ра'ꙁнымъ пђтемъ. и^ ѓ^ста'вль лю'ди моя и^ эTи'дђ эT ниX, и^же вси` ѓ^блђдъствова'ни сђть. и^ мно'жество престђпниковъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐνέτειναν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡς τόξον, ψεῦδος καὶ οὐ πίστις ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐκ κακῶν εἰς κακὰ ἐξήλθοσαν καὶ ἐμὲ οὐκ ἔγνωσαν, φησὶ Κύριος.
|
и^ простро'ша ја^зы'къ свои ја%ко лђкъ лжи` и^ неи'стинны, съкрњпи'шася на ꙁемли`. и^же эT лђка'ва на лђка'въство и^ꙁошли` сђть, и^ мене не поꙁна'ша рече г~ь. е^ді'нъ
|
|
4
|
4
|
|
ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὐτοῦ φυλάξασθε καὶ ἐπ’ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ πεποίθατε, ὅτι πᾶς ἀδελφὸς πτέρνῃ πτερνιεῖ, καὶ πᾶς φίλος δολίως πορεύσεται.
|
кождо же эT и'скреняго свое^го да стреже'тся, и^ вся'комђ бра'тђ свое^мђ да не и'маᲄь дръꙁнове'нїа. и^же вся'къ бра'тъ льстя'щи прельсти'тъ, и^ всякъ дрђгъ льсти'ве наско'читъ.
|
|
5
|
5
|
|
ἕκαστος κατὰ τοῦ φίλου αὐτοῦ καταπαίξεται, ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσι· μεμάθηκεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν λαλεῖν ψευδῆ, ἠδίκησαν καὶ οὐ διέλιπον τοῦ ἐπιστρέψαι.
|
и^ мђжъ бра'та свое^го посмњ'ет#, і^ и'стин#нђ не въꙁгл~ют#. поё^чи'ша б^о ја^ꙁы'къ свои гл~ати лжђ`, да беꙁако'нно дњ'ютъ потрђжAшеся,
|
|
6
|
6
|
|
τόκος ἐπὶ τόκῳ καὶ δόλος ἐπὶ δόλῳ· οὐκ ἤθελον εἰδέναι με, φησὶ Κύριος.
|
ѓ^бита'нїа твоа посредњ льсᲄи вᲆ льсти`, въꙁдержа'шася вњдњти мене, рече г~ь”
|
|
7
|
7
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πυρώσω αὐτοὺς καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὅτι ποιήσω ἀπὸ προσώπου πονηρίας θυγατρὸς λαοῦ μου.
|
Сего раd рече г~ь сиl. се` а^ꙁъ разжегђ` і^ и^скђшђ` иX. что` б^о и'но сътворю` эT лица` дще'ри людїи мои^хъ.
|
|
8
|
8
|
|
βολὶς τιτρώσκουσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν, δόλια τὰ ρήματα τοῦ στόματος αὐτῶν· τῷ πλησίον αὐτοῦ λαλεῖ εἰρηνικὰ καὶ ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὴν ἔχθραν.
|
стрњла` ё^ја^з#вля'юща ја^ꙁыk и^хъ, льстиво гл~алъ е^сть въ ё^стнђ своею. ми'ръ съ прїатели свои^ми гл~етъ, и^ в та'инњ поста'вит# е^мђ лови'тельства.
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι, λέγει Κύριος, ἢ ἐν λαῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου;
|
е^да на сиX не посњщђ, рече г~ь. и^л^и на ја^зы'цXњ таковњхъ не м#сти'тъ л^и ся дш~а моя.
|
|
10
|
10
|
|
᾿Επὶ τὰ ὄρη λάβετε κοπετὸν καὶ ἐπὶ τὰς τρίβους τῆς ἐρήμου θρῆνον, ὅτι ἐξέλιπον παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους· οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως· ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἕως κτηνῶν ἐξέστησαν, ᾤχοντο.
|
на гора'хъ въспрїимђ` пла'чь и^ тђже'нїе, на красотњ пђсты'ни слезе'нїе, ја%ко възжеже'на сђть. сего ради и^же нњсть мђжа преходя'ща, и^ не слы'шаща гла'са владњюща. эT пти'ца нбsныя даже до ско'тъ пресели'шася и^ эTи^до'ша.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ δώσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν θήσομαι, παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι.
|
и^ дамъ і^ерsлимᲆ в хол#мы пᲇска, и^ ложи змїеM, и^ гра'ды і^ё^дины дамъ в# разоре'нїе. тњмже не бђдетъ живяи.
|
|
12
|
12
|
|
τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός, καὶ συνέτω τοῦτο; καὶ ᾧ λόγος στόματος Κυρίου πρὸς αὐτόν, ἀναγγειλάτω ὑμῖν· ἕνεκεν τίνος ἀπώλετο ἡ γῆ, ἀνήφθη ὡς ἔρημος παρὰ τὸ μὴ διοδεύεσθαι αὐτήν;
|
кто е^сть мђжъ премђдрыи, и^же вᲆзразђмњ'етᲆ с^е до негоже сло'во ё^стъ гн~ихъ бђдет# да въꙁвᲇстиT. т^о въскђю поги'бнеT земля`, и^ съжежена е^сть ја^ко пђсᲄы'ня. е^я'же никтоже проходитъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· διὰ τὸ ἐγκαταλιπεῖν αὐτοὺς τὸν νόμον μου, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς μου,
|
Рече г~ь, и^же ѓ^сᲄа'виша ꙁако'нъ мои егоже дахъ иM. и^ не послђшаша гласа мое^го, и^ не походи'ша по немђ.
|
|
14
|
14
|
|
ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ὀπίσω τῶν εἰδώλων, ἃ ἐδίδαξαν αὐτοὺς οἱ πατέρες αὐτῶν·
|
і^ и^до'ша по стропти'въствђ срDца свое^го и^ по ваа^лимђ, чесо наё^чи'шаs эT ѓ^ц~ъ свои^хъ.
|
|
15
|
15
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ἀνάγκας καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς
|
сего ради та'ко рече г~ь силᲆ б~ъ і^и^л~евъ, се а^зъ напита'ю лю'ди сїя пелынемъ, и^ пи'танїе да'мъ и^мᲆ во'дђ жел#чнђю.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς οὐκ ἐγίνωσκον αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ ἐπαποστελῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὴν μάχαιραν ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐν αὐτῇ.
|
и^ расточю и^хъ въ ја^ꙁы'ки, иXже не ꙁна'ша тїи и^ эTц~ы иX. и^ послю` на ниX мечь, дондеже и^стляTся”
|
|
17
|
17
|
|
τάδε λέγει Κύριος· καλέσατε τὰς θρηνούσας καὶ ἐλθέτωσαν, καὶ πρὸς τὰς σοφὰς ἀποστείλατε καὶ φθεγξάσθωσαν
|
Сїа рече г~ь си'лъ, възыщи'те и^ зови'те тђжъбницы да прїидђтъ и^ к нимъ, и^же премђдрени сђть посли'те, и^ по'идђтъ съ тща'нїемъ
|
|
18
|
18
|
|
καὶ λαβέτωσαν ἐφ’ ὑμᾶς θρῆνον, καὶ καταγαγέτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, καὶ τὰ βλέφαρα ὑμῶν ρείτω ὕδωρ.
|
и^ прїемлютъ на на'съ пла'чь. да и^зведђтъ ѓ'чи на'ши сле'зы, и^ вњжди на'ши и^злњютъ во'ды,
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιών· πῶς ἐταλαιπωρήσαμεν, κατῃσχύνθημεν σφόδρα, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν καὶ ἀπερρίψαμεν τὰ σκηνώματα ἡμῶν.
|
ꙁане гла'съ плача слы'шанъ эT сїѓ'на” Ка'ко па'костни бы'хомъ и^ посты'дни ѕњло. и^же ѓ^ста'вихомъ ꙁе'млю, ја%ко и^зве'ржены сђть жили'ща наша.
|
|
20
|
20
|
|
ἀκούσατε δή, γυναῖκες, λόγον Θεοῦ, καὶ δεξάσθω τὰ ὦτα ὑμῶν λόγους στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμῶν οἶκτον καὶ γυνὴ τὸν πλησίον αὐτῆς θρῆνον.
|
тMњже слы'шите же'ны сло'во гн~е, и^ прїе'млите ё^ши'ма вашими ё^че'нїе ё'стᲆ е^го. и^ ё^чи'те дще'ри ва'ши тђже'нїю и^ еді'на ко'ждо и^скренїю свою плачю.
|
|
21
|
21
|
|
ὅτι ἀνέβη θάνατος διὰ τῶν θυρίδων ὑμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὴν γῆν ὑμῶν τοῦ ἐκτρῖψαι νήπια ἔξωθεν καὶ νεανίσκους ἀπὸ τῶν πλατειῶν.
|
и^же възы'иде смр~ть по ѓ^кномъ на'шимъ въшла е^сть в домы` на'ша, погђби'ти ѓ^троча'та наша и^звнђ`, и^ ю'ноша эT пло'щадїи.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τῶν ἀνθρώπων εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τῆς γῆς ὑμῶν καὶ ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζοντος, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων. —
|
гл~и сїя, реq г~ь, и^ падеT мертвечи'на чл~ча ја%ко гнои^ще на лицы страны`, и^ ја%ко сњно за стопа'ми жнђщихъ, и^ нњсть и^же съберетъ,
|
|
23
|
23
|
|
Τάδε λέγει Κύριος· μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ,
|
сїя рече г~ь. да не хва'лится мђдрыи въ мђдрости свое'и, ни да хва'лится крњпкїи крњпостїю своею, и^ да не хва'лится бога'тыи въ бога'т#ствњ свое^мъ.
|
|
24
|
24
|
|
ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνίειν καὶ γινώσκεν ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ποιῶν ἔλεος καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐν τούτοις τὸ θέλημά μου, λέγει Κύριος.
|
н^о ѓ^ семъ да хва'лится хваля'ися, вњдњти и^ ꙁна'ти м^я, и^же а'ꙁъ е^смь г~ь. и^же ᲄворю` млsть и^ сђдъ, и^ пра'вдђ на ꙁемли`. сїя б^о ё^го'дна мнњ, реq г~ь.
|
|
25
|
25
|
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ πάντας περιτετμημένους ἀκροβυστίας αὐτῶν,
|
се дн~їе грядTђ, рече г~ь. и^ посњщђ на всњхъ и^же неѓ^брњꙁанђ и^ ѓ^брњꙁанђ и^мђть пло'ть,
|
|
26
|
26
|
|
ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπὶ ᾿Εδὼμ καὶ ἐπὶ υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ υἱοὺς Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα περικειρόμενον τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα σαρκί, καὶ πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπερίτμητοι καρδίας αὐτῶν.
|
на е^гљ'петъ и^ на і^ё'дђ и^ на е^до'мъ, и^ на сн~ы а^м#мо'ня и^ на моа'ва, и^ на всᲇхъ и^же стри'жени сђть вла'сы, ѓ^бита'ющеи в пђсᲄы'ни ја^ко вси` ја^зы'цы неѓ^брњзани плоᲄїю. весь же до'мъ і^и^л~евъ неѓ^брњꙁаны сђть срDцемъ”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ·
|
Слы'шите сло'во и^же гл~алъ е^сть г~ь на ваs до'ме і^и^л~евᲆ.
|
|
2
|
2
|
|
τάδε λέγει Κύριος· κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἐθνῶν μὴ μανθάνετε καὶ ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ οὐρανοῦ μὴ φοβεῖσθε, ὅτι φοβοῦνται αὐτὰ τοῖς προσώποις αὐτῶν.
|
сїя рече г~ь, по пђти` ја^зыk не моѕи'те ё^чи'тися, и^ эT зна'менїи нбsныхъ не моѕи'те страши'тиs, и%хже стра'шатся ја^ꙁы'цы.
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν μάταια· ξύλον ἐστὶν ἐκ τοῦ δρυμοῦ ἐκκεκομμένον, ἔργον τέκτονος καὶ χώνευμα·
|
понеже законы лю'дїи сђе^тны сђть. дре'во б^о эT лњ'са вы'сњкᲆ дњ'ло рђки ё^модњлника в лаги'рњ,
|
|
4
|
4
|
|
ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ κεκαλλωπισμένα ἐστίν· ἐν σφύραις καὶ ἥλοις ἐστερέωσαν αὐτά,
|
сре'бромъ и^ зла'томъ ё^краси того`, гво'здьми и^ молоты` сложи'лъ да не разориTся.
|
|
5
|
5
|
|
θήσουσιν αὐτά, καὶ οὐ κινηθήσονται· ἀργύριον τορευτόν ἐστιν, οὐ πορεύσονται· ἀργύριον προσβλητὸν ἀπὸ Θαρσὶς ἥξει, χρυσίον Μωφὰζ καὶ χεὶρ χρυσοχόων, ἔργα τεχνιτῶν πάντα· ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐνδύσουσιν αὐτά·
|
вᲆ подо'бїе фини'кђ ско'вана сђть и^ не воꙁ#г~люT. носи'ми но'сяTся, поне'же ходи'ти не возмогђтъ, не хощи'те б^о боа'тися иX, и^же н^и зл^а могђтъ сътвори'ти н^и добра`”
|
|
5
|
6
|
|
αἰρόμενα ἀρθήσονται, ὅτι οὐκ ἐπιβήσονται. μὴ φοβηθῆτε αὐτά, ὅτι οὐ μὴ κακοποιήσωσι, καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς.
|
Нњсть подо'бенъ тебњ г~и. вели'къ е^си т^ы, и^ вели'ко и^мя твое въ крᲇпости.
|
|
11
|
7
|
|
οὕτως ἐρεῖτε αὐτοῖς· θεοί, οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν ἐκ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου.
|
кт^о не ё^бои'тся тебе` ЭO цр~ю ја^ꙁы'комъ. твоа` б^о че'сть, междђ всњхъ премђ'дрыхъ ја^ꙁы'къ, и^ въ всњхъ црsтвњхъ и^хъ, ни е^ді'нᲆ е^сть подо'бенъ тебњ`”
|
|
12
|
8
|
|
Κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ τῇ φρονήσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν,
|
Та'коже беꙁђмни и^ бђ'и и^скђся'тся. ё^че'нїе сђе'тно и^хъ дре'во е^сть.
|
|
13
|
9
|
|
καὶ πλῆθος ὕδατος ἐν οὐρανῷ, καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.
|
сре'бро и^ꙁвито эT тарси'съ прино'сиTся, и^ злато эT ѓ^фи'ръ, дњ'ло ё^модњ'лникᲆ и^ рђки зла'таря. и^ а^ћинџъ, и^ перфи^ра ѓ^дња'нїе и^хъ. дњ'ла ё^модњ'лникъ вс^я сїя.
|
|
14
|
10
|
|
ἐμωράνθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσεν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς·
|
г~ь же б~ъ и%стиненъ е^сть, то'и б~ъ живђщїи, и^ цр~ь вᲇ'чныи. эT прогнњва'нїя е^го съдвигнеTся земля` и^ не сътръпя'тъ ја^ꙁы'цы съгрозенїа е^го.
|
|
15
|
11
|
|
μάταιά ἐστιν, ἔργα ἐμπεπαιγμένα, ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀπολοῦνται.
|
та'ко б^о р#цњте и^мъ, бо'ѕи и^же нб~си и^ земли не сᲆтвори'ша, да и^ꙁги'бнђтъ эT ꙁемля`, и^ эT си'хъ и^же поD нб~сеM сђть.
|
|
16
|
12
|
|
οὐκ ἔστι τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτὸς κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ.
|
творя'и же землю` въ крᲇпосᲄи свое'и, строя'и вселе'ннђю вᲆ премђ'дрости свое'и, и^ мђ дросᲄїю свое'ю простертъ нб~са.
|
|
17
|
13
|
|
Συνήγαγεν ἔξωθεν τὴν ὑπόστασίν σου, κατοικοῦσα ἐν ἐκλεκτοῖς.
|
къ гла'сђ свое^мђ да'сть мно'жество во'дъ на' нб~си, и^ въз#двиѕа'етъ м#глы` эT да'лнњя ꙁемля. блиста'нїя в# дождь сътвори` і^ и^ꙁведе вњтръ эT съкрови'щъ своиX
|
|
18
|
14
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ σκελίζω τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην ἐν θλίψει, ὅπως εὑρεθῇ ἡ πληγή σου·
|
бђи сътворонъ е^сть вся'къ чл~къ эT ё^ма свое^го. постыдњнᲆ е^сть ё^модњлникъ въ вся'коM и^ꙁвая'нїи, ја%ко лжа` е^сть чт^о слїа, и нᲇсть дх~а в ниX.
|
|
19
|
15
|
|
οὐαὶ ἐπὶ συντρίμματί σου, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου, κἀγὼ εἶπα· ὄντως τοῦτο τὸ τραῦμά μου καὶ κατέλαβέ με·
|
сђе'тни сђть и^ дњло смњ'хђ достои'но, въ вре'мя посњщенїя свое^го и^з#ги'нђтъ.
|
|
20
|
16
|
|
ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν, ὤλετο, καὶ πᾶσαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν· οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου οὐκ εἰσίν, οὐκ ἔστιν ἔτι τόπος τῆς σκηνῆς μου, τόπος τῶν δέρρεών μου.
|
нњсть къ симъ подо'бна ча'сть і^а'ковля. и^же б^о въѓ^бразиl вс^я, то'и е^сть, і^и^л~ь жеꙁлъ досᲄоа'нїя е^го” Гь~ си'лъ и^мя того.
|
|
21
|
17
|
|
ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν· διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ νομὴ καὶ διεσκοσπίσθησαν.
|
събери` эT ꙁемля` постыдњнїе твое, и^же ѓ^бита'еши въ ѓ^б#стоа'нїи,
|
|
22
|
18
|
|
φωνὴ ἀκοῆς ἰδοὺ ἔρχεται καὶ σεισμὸς μέγας ἐκ γῆς βορρᾶ τοῦ τάξαι τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθῶν.
|
и^же сїя рече г~ь” Се^ а^ꙁъ далече эTвръгђ ѓ^бита'тели земли` в то` вре'мя, и^ смђщђ и^хъ, та'ко да не ѓ^бря'щђтся.
|
|
23
|
19
|
|
οἶδα, Κύριε, ὅτι οὐχὶ τοῦ ἀνθρώπου ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, οὐδὲ ἀνὴρ πορεύσεται καὶ κατορθώσει πορείαν αὐτοῦ.
|
Го'ре мнњ` въ сокрђшенїи моеM, стропти'ва ја^ꙁва моа`. а^ꙁ# же рњхъ вина` сїя бо'лњзнь моа` е^сᲄь, и^ поношђ ея`.
|
|
24
|
20
|
|
παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς ποιήσῃς.
|
жили'ще мое ѓ^пђстњн#но е^сть, вс^и верви'цы мои` и^ꙁорва'ны сђть. сн~ове мои` и^ꙁыидо'ша эT мене, и^ нњсть иX. нњсть и^же простретъ ктомђ` покроv мои, и^ въꙁDви'гнет# ко'жи мои`.
|
|
25
|
21
|
|
ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεάς, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο, ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐξανήλωσαν αὐτὸν καὶ τὴν νομὴν αὐτοῦ ἠρήμωσαν.
|
и^же бђе' съдња'ша па'стыри, и^ г~а не възыска'ша. сего` ради не воZразђмњша и^ все` ста'до и^хъ расточено е^сᲄь.
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
Сло'во и^же бысть эT г~а къ і^еремїи рекђщи”
|
|
2
|
2
|
|
ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης. καὶ λαλήσεις πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
|
Слы'шиᲄе словеса` ꙁавᲇта сего, и^ гл~ите къ мђж'емъ і^ё'динымъ, и^ къ ѓ^бита'телемъ і^ерsли'м#скимъ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἀκούσεται τῶν λόγων τῆς διαθήκης ταύτης,
|
и^ речеши к ни'мъ” Сїя реq г~ь б~ъ і^и^л~евъ, прокляT мђж'ъ и^же не послђша'етъ завњта сего словеs.
|
|
4
|
4
|
|
ἧς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐκ καμίνου τῆς σιδηρᾶς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσατε πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμῖν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν,
|
и^же ꙁаповњдаX эTц~емъ ва'шимъ въ дн~ь, во'ньже и^зведохъ иX эT ꙁемля` е^гљ=пеTски, эT пещи желњзныа, рекђщи” Оу^слы'шите глаs мои и^ сътвори'те вс^я та`, и^же заповњ'даX ваM. и^ бђдете мнњ` въ лю'ди, и^ а'ꙁъ бђдђ ва'мъ въ б~а.
|
|
5
|
5
|
|
ὅπως στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, τοῦ δοῦναι αὐτοῖς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι καθὼς ἡ ἡμέρα αὕτη. καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα· γένοιτο, Κύριε.
|
да воз#дви'гнђ кля'твђ е^ю%же кляXся эTц~емъ ва'шиX, да'ти ми и^мъ зе'млю лїющђ мле'ко и^ меd, ја%ко е^сть дн~ь сїи” И$ эTвњщахъ и^ рекох#, а^ми'нь г~и”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ποιήσατε αὐτούς.
|
И$ рече г~ь къ мнњ`, въꙁ#гласи` вс^я словеса` сїя въ градXњ і^ё'диныX, и^ внњ` і^ерsли'ма рекђщи” Слы'шиᲄе словеса` ꙁавᲇта сего и^ съᲄвори'те та`,
|
|
8
|
7
|
|
καὶ οὐκ ἐποίησαν.
|
и^же свњдњтельсᲄвђа свњдњтел#ствоваX эTц~ы вашими, въ дн~и в ня'же и^зведоX и^хъ эT ꙁеMля` е^гљ=пеTскїа да'же до дн~е сего`. заё%тра въста'а свᲇдњтельствоваX гл~я” Слы'шите глаs мои
|
|
9
|
8
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· εὑρέθη σύνδεσμος ἐν ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
|
и^ не слы'шаша н^и приклони'шA ё%ха свое^го. н^о и^до'ша е^ді'нъ ко'ждо въ стропоTствњ срDца свое^го ꙁла'го. и^ въꙁведо'хъ на ни'хъ вс^я словеса` ꙁавњта сего, и^же ꙁаповњ'дахъ да сътворяT, и^ не сътвори'ша”
|
|
10
|
9
|
|
ἐπεστράφησαν ἐπὶ τὰς ἀδικίας τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν πρότερον, οἳ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαι τῶν λόγων μου, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ πορεύονται ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ διεσκέδασεν οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
|
И$ рече г~ь къ мнњ`, ѓ^брᲇтена е^сть клятва на мђж'еX і^ё'диныхъ, и^ на ѓ^бита'ющихъ і^ерsли'моM.
|
|
11
|
10
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, ἐξ ὧν οὐ δυνήσονται ἐξελθεῖν ἐξ αὐτῶν, καὶ κεκράξονται πρός με, καὶ οὐκ εἰσακούσομαι αὐτῶν.
|
ѓбрати'лися сђть къ беꙁако'нїю пр'ьвомђ эTц~ъ свои^хъ и^же не хотњша слы'шати словесъ мои^хъ. и^ сїи б^о и^доша по' боѕњхъ чю'жихъ да слђжатъ и^мъ” Ни въчто'же сътвори'ша до'мъ і^и^л~евъ, и^ до'мъ і^ё'динъ завњтъ мои и^же ꙁавњщахъ съ эTц~ы и^хᲆ”
|
|
12
|
11
|
|
καὶ πορεύσονται πόλεις ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κεκράξονται πρὸς τοὺς θεούς, οἷς αὐτοὶ θυμιῶσιν αὐτοῖς, οἳ μὴ σώσουσιν αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν.
|
Сего ра'ди сїя рече г~ь. с^е а^ꙁъ наведђ на ни'хъ зла'а, эT ниX же и^ꙁыити не возмо'гTђ. и^ въꙁопїютъ къ мнњ` и^ не ё^слы'шђ и^хъ”
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν ἐξόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἐτάξατε βωμοὺς θυμιᾶν τῇ Βάαλ.
|
І$ и^дђтъ гра'ды і^ё'дины, и^ ѓ^битатели і^ерsли'мђ. и^ възопїютъ к ни'мъ и%м#же жрђт#, и^ не сп~сђтъ иX въ вре'мя скор#би и^х#.
|
|
14
|
13
|
|
καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτῶν ἐν δεήσει καὶ προσευχῇ, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι ἐν τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ ἐπικαλοῦνταί με, ἐν καιρῷ κακώσεως αὐτῶν.
|
по числђ` б^о градовъ бњхђ бо'ѕи твои` і^ё'до, и^ по числђ` пђтемъ твои^мъ і^ерsли'ме” поста'вилъ е^си ѓ%лтари постыDни, ѓ^лта'ри на пожренїе ваа^лимђ.
|
|
15
|
14
|
|
τί ἡ ἠγαπημένη ἐν τῷ οἴκῳ μου ἐποίησε βδέλυγμα; μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἅγια ἀφελοῦσιν ἀπὸ σοῦ τὰς κακίας σου, ἢ τούτοις διαφεύξῃ;
|
ты` б^о не моѕи моли'тися ꙁа лю'ди с^и, и^ не въспрїими ꙁа нихᲆ хва'лы и^ моли'твы, не ё^слы'шђ б^о во вре'мя во'пля иX къ мнњ`, и^ въ время ѓ^злобленїя и^хъ”
|
|
16
|
15
|
|
ἐλαίαν ὡραίαν, εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου· εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς ἀνήφθη πῦρ ἐπ’ αὐτήν, μεγάλη ἡ θλῖψις ἐπὶ σέ, ἠχρεώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς.
|
Чт^о е^сть и^же въꙁлю'бленыи мо'и въ домђ` мое^мъ сътвори срамоты мно'ги” е^да мя'са ст~ая эTи^мTђ эT тебе` лђлав#ства твои`, в ниX же сла'влена е^си.
|
|
17
|
16
|
|
καὶ Κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιούδα, ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς τοῦ παροργίσαι με ἐν τῷ θυμιᾶν αὐτοὺς τῇ Βάαλ.
|
масли'на со'чна кра'сна плодови'та зра'чна, въꙁва'лъ и^мя твое. къ гла'сђ гл~анїя вели'ка раꙁгорњся ѓ%гнь в не'и, и^ съж#жена сђть плоDная ея`.
|
|
18
|
17
|
|
Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι· τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν.
|
и^ г~ь си'лъ и^же насади тебе, гл~алъ е^сть на' тя ѕл^о ꙁа ꙁла'а до'мђ і^и^л~ева, и^ до'мђ і^ё'дина. и^же сътвори'ша себњ къ прогнᲇва'нїю м^я, жрђщи ваа^лимђ” Тыy
|
|
19
|
18
|
|
ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων· ἐπ’ ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν πονηρὸν λέγοντες· δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ οὐκέτι.
|
г~и покаꙁа'лъ е^си мнњ` и^ поꙁнахъ, т^ы ја^ви'лъ е^си мнњ` хотњнїя.
|
|
20
|
19
|
|
Κύριε κρίνων δίκαια, δοκιμάζων νεφροὺς καὶ καρδίας, ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐξ αὐτῶν, ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὸ δικαίωμά μου.
|
и^ а'ꙁ# ја%ко а%гнецъ кро'ткїи, и^же но'сится къ жрътвњ. и^ не поꙁна'хᲆ и^же помы'слиша на' мя совᲇты, рекђщи. прїидњте в#ложи'мъ дре'во въ хлњбъ е^го, і^ и^стреби'мъ е^го эT ꙁемля живђщих# і^ и^мя е^го да не помянеTся ктомђ`”
|
|
21
|
20
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ᾿Αναθὼθ τοὺς ζητοῦντας τὴν ψυχήν μου, τοὺς λέγοντας· οὐ μὴ προφητεύσεις ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου, εἰ δὲ μή, ἀποθάνῃ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν.
|
Ты' же г~и саваѓ'џъ, и^же сђдиши пра'во, і^ и^спытаа срDца и^ ё^тробы, да ви'жђ м#щенїе твое на нихъ, тебњ` б^о эTкры'хъ прю мою`”
|
|
22
|
21
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτούς· οἱ νεανίσκοι αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν τελευτήσουσιν ἐν λιμῷ,
|
Сего ради сїя рече г~ь къ мђжеM а^наџоџ#скиM, и^же и%щђтъ дш~ђ твою`. и^ рекTђ, не пророчествђ'еши во и^мя гн~е, и^ не ё%мреши въ рђка'хъ на'шихъ”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ ἐγκατάλειμμα οὐκ ἔσται αὐτῶν, ὅτι ἐπάξω κακὰ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ᾿Αναθώθ, ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν.
|
Сего ради сїя рече г~ь си'лъ. се а%зъ посњщђ на ни'хъ, ю%ноша иX ё%мрђтъ мечем# сн~ове ихъ и^ дщери иX ё^мрђтᲆ эT гла'да,
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙΚΑΙΟΣ εἶ, Κύριε, ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ, πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ· τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται, εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα;
|
Пра'веденъ ё^бо т^ы е^си г~и, а^ще прюся с тобо'ю, ѓ^ба'че правеDна въꙁ#гл~ю к тебњ`. въскђю пђть нечести'вым# прибыва'етъ. бл~го е^сть всњмъ и^же престђпа'ютъ и^ беꙁако'нно дњютъ.
|
|
2
|
2
|
|
ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν· ἐτεκνοποιήσαντο καὶ ἐποίησαν καρπόν· ἐγγὺς εἶ σὺ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ πόρρω ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν.
|
насади'лъ е^си и^хъ и^ ко'рень пђстиша, корыстђ'ютъ и^ творятъ плоD. бли'ꙁъ е^си т^ы ё^стъ иX и^ далече эT ё^тробы иX.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ σύ, Κύριε, γινώσκεις με, δεδοκίμακας τὴν καρδίαν μου ἐναντίον σου· ἅγνισον αὐτοὺς εἰς ἡμέραν σφαγῆς αὐτῶν.
|
и^ т^ы г~и вњси м^я видњлъ мя е^си, і^ и^скђсилъ е^си срDце мое` преD тобо'ю. сᲆбери иX ја^ко стадо к# жер#твᲇ, и^ ѓ^ст~и иX въ дн~ь закла'нїя.
|
|
4
|
4
|
|
ἕως πότε πενθήσει ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ χόρτος τοῦ ἀγροῦ ξηρανθήσεται ἀπὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ; ἠφανίσθησαν κτήνη καὶ πετεινά, ὅτι εἶπαν· οὐκ ὄψεται ὁ Θεὸς ὁδοὺς ἡμῶν.
|
доко'лњ стонетъ ꙁемля`, и^ трава` всея` земля` и^съхнет# ра'ди лђка'въства ѓ^бита'ющихъ на не'и. и^стлњно е^сть живо'тно и птица. ја%ко реко'ша, не ё%зритъ послDњнњя на'ша.
|
|
5
|
5
|
|
σοῦ οἱ πόδες τρέχουσι καὶ ἐκλύουσί σε· πῶς παρασκευάσῃ ἐφ’ ἵπποις καὶ ἐν γῇ εἰρήνης σὺ πέποιθας; πῶς ποιήσεις ἐν φρυάγματι τοῦ ᾿Ιορδάνου;
|
а^ще с пњшими текђщи ё^трђди'лъся е^си, ка'ко проти'виᲄися мо'жеши с ко'ньми. е^гда' же вᲆ ꙁемли` ми'рнои беꙁъ боа'ꙁни бђ'деши, чт^о сътвори'ши в# горды'ни і^ѓ^рда'ньскои.
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου, καὶ οὗτοι ἠθέτησάν σε, καὶ αὐτοὶ ἐβόησαν, ἐκ τῶν ὀπίσω σου ἐπισυνήχθησαν· μὴ πιστεύσῃς ἐν αὐτοῖς, ὅτι λαλήσουσι πρός σε καλά. —
|
ја%коже и^ бра'тїя твоа`, и^ до'мъ эTц~а твое^го. и^ е^ще` тїи проти'вᲆ ѓ^полчи'шася тебњ, и^ възопи'ша поD тобо'ю по'лнымъ гла'сомъ” Не вњрђи и^мᲆ е^гда гл~ати бђдђтъ тебњ бл~гая.
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς.
|
ѓ^ста'вилъ е^смь до'мъ мои, ѓ^ста'вихъ достоя'нїе мое, дахъ въꙁлю'бленђю дш~ђ мою в рђкђ врагомъ ея`.
|
|
8
|
8
|
|
ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.
|
бы'сть мнњ достоя'нїе мое ја%ко ле'вᲆ в# дђбра'вњ, да'лъ противъ мене глаs сего ради въꙁненави'дњхъ е^го”
|
|
9
|
9
|
|
μὴ σπήλαιον ὑαίνης ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ἢ σπήλαιον κύκλῳ αὐτῆς; βαδίσατε, συναγάγετε πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ ἐλθέτωσαν τοῦ φαγεῖν αὐτήν.
|
е^да пти'ца раꙁноцвњтна достоя'нїе мое мн^њ, е^да пти'ца и^спестрена вся” Прїидњте събери'теся вси` звњри ꙁемстїи, потецњте на пожрњнїе.
|
|
10
|
10
|
|
ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελῶνά μου, ἐμόλυναν τὴν μερίδα μου, ἔδωκαν τὴν μερίδα τὴν ἐπιθυμητήν μου εἰς ἔρημον ἄβατον,
|
па'сᲄыри мно'ѕи ѓ^тры'ли сђть виногра'дъ мои, потопта'ша ча'сть мою. да'ша ча'сть мою въжDелњннђю в# пђсты'ню запђстњнїя,
|
|
11
|
11
|
|
ἐτέθη εἰς ἀφανισμὸν ἀπωλείας, δι’ ἐμὲ ἀφανισμῷ ἠφανίσθη πᾶσα ἡ γῆ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνὴρ τιθέμενος ἐν καρδίᾳ.
|
поста'виша ея` в растерза'нїе, стена'ла же на' мя. разоре'нїемᲆ разоре'нA е^сть вся ꙁемля`. и^же ни е^ді'нъ е^сть и^же размы'слитъ срDцемъ.
|
|
12
|
12
|
|
ἐπὶ πᾶσαν διεκβολὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἦλθον ταλαιπωροῦντες, ὅτι μάχαιρα τοῦ Κυρίου καταφάγεται ἀπ’ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς, οὐκ ἔστιν εἰρήνη πάσῃ σαρκί.
|
въ всњх# пђте'хъ пђсты'ня. прїидоша вси па'костницы ꙁемля`, и^же мечь гн~ь пожре` эT края земля` даже до кра'и ея`. нњсть ми'ра всеи пло'ти.
|
|
13
|
13
|
|
ἐσπείρατε πυροὺς καὶ ἀκάνθας θερίζετε· οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς· αἰσχύνθητε ἀπὸ καυχήσεως ὑμῶν, ἀπὸ ὀνειδισμοῦ ἔναντι Κυρίου. —
|
посњ'аша пшени'цђ и^ тер#нїе пожа'ша досᲄоя'нїе въспрїаша, и^ не тре'бњ иM. постыди'теся въ пло'дњхъ ва'шихъ ради гнњва ја%росᲄи гн~я”
|
|
14
|
14
|
|
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος περὶ πάντων τῶν γειτόνων τῶν πονηρῶν τῶν ἁπτομένων τῆς κληρονομίας μου, ἧς ἐμέρισα τῷ λαῷ μου ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποσπῶ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἐκβαλῶ ἐκ μέσου αὐτῶν.
|
Сїя рече г~ь ѓ^ всњхъ сосњдехъ мои^хъ стропти'выX, и^же прикаса'ются достоя'нїю и^же раздњлихъ лю'демъ моиM і^и^л~ю. се а^ꙁъ и^сторгнђ и^хъ эT земля` иX, и^ до'мъ і^ё'динъ и^сто'ргнђ эT сре'ды иX
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔσται μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν με αὐτοὺς ἐπιστρέψω καὶ ἐλεήσω αὐτοὺς καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.
|
и^ е^гда и^сто'ргнђ и^хъ, ѓ^бра'щђся и^ ё^млsрдюся иM, і^ и^зведђ и^хъ къ достоя'нїю свое^мђ, и^ мђжа в зе'млю свою.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν μαθόντες μάθωσι τὴν ὁδὸν τοῦ λαοῦ μου, τοῦ ὀμνύειν τῷ ὀνόματί μου, ζῇ Κύριος, καθὼς ἐδίδαξαν τὸν λαόν μου ὀμνύειν τῇ Βάαλ, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου·
|
и^ бђдетъ а^ще ё'чни ё^чаTся пђтемъ людїи мои^хъ, да прися'гнTђ въ и^мя мое, жи'въ г~ь, ја%ко ё^чи'шA людїи мои^хъ клятися въ ваа^лима съꙁиждђтся посредњ людїи моиX.
|
|
17
|
17
|
|
ἐὰν δὲ μὴ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἐξαρῶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἐξάρσει καὶ ἀπωλείᾳ.
|
а^ще ли не послђшаютъ, и^сто'ргнђ людїи тњ'хъ, и^сторга'нїемъ и^ погђбле'нїемъ. рече г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· βάδισον καὶ κτῆσαι σεαυτῷ περίζωμα λινοῦν καὶ περίθου περὶ τὴν ὀσφύν σου, καὶ ἐν ὕδατι οὐ διελεύσεται.
|
Си'це рече г~ь къ мн^њ, и^ди` и^ съдръжи себњ чресленикъ л#ня'ныи, и^ препояши того на чре'слњхъ твои^хъ, и^ в# во'дђ не вно'сиши того.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐκτησάμην τὸ περίζωμα κατὰ τὸν λόγον Κυρίου καὶ περιέθηκα περὶ τὴν ὀσφύν μου.
|
и^ съдръжа'хъ чресленикъ по словеси` гн~ю, и^ положи'хъ ѓ^крsтъ чре'слъ мои^хъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
и^ бы'сть сло'во гн~е къ мн^њ втори'цею рекђщи,
|
|
4
|
4
|
|
λαβὲ τὸ περίζωμα τὸ περὶ τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ κατάκρυψον αὐτὸ ἐκεῖ ἐν τῇ τρυμαλιᾷ τῆς πέτρας.
|
въꙁми` чресленикъ, и^же съдръжа'лъ е^си и^же е^сть ѓ%крsтъ чреслъ твои^хъ. и^ въста'в# и^ди` къ е^фра'тњ, и^ съкры'и того въ рас#сњ'линњ ка'мен#нњ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐπορεύθην καὶ ἔκρυψα αὐτὸ ἐν τῷ Εὐφράτῃ, καθὼς ἐνετείλατό μοι Κύριος.
|
і^ и^до'хᲆ и^ скрыX того въ е^фра'тњ, ја%ко ꙁаповњда мн^њ г~ь”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας πολλὰς καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάστηθι, βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ λαβὲ ἐκεῖθεν τὸ περίζωμα, ὃ ἐνετειλάμην σοι τοῦ κατακρύψαι ἐκεῖ.
|
И$ бы'сᲄь по днехъ мно'ѕXњ, рече г~ь къ мнњ. въста'ни і^ и^ди` къ е^фра'тњ, и^ възми` эTтђдђ чре'слениk е^гоже ꙁаповњдахъ тебњ да съкры'е^ши и& тамо.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐπορεύθην ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ὤρυξα καὶ ἔλαβον τὸ περίζωμα ἐκ τοῦ τόπου, οὗ κατώρυξα αὐτὸ ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ διεφθαρμένον ἦν, ὃ οὐ μὴ χρησθῇ εἰς οὐθέν.
|
і^ и^до'хъ къ е^фра'тњ и^ копа'хъ, и^ вꙁя'хъ чресленикъ эT мњста и^дњже съкры'хъ е^го” И$ с^е и^ꙁгни'лъ чре'сленикъ, та'ко ја%ко ниначто'же бы'ти потребнђ е^мђ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων· τάδε λέγει Κύριος·
|
И$ бысть слово гн~е къ мнњ рекђщи, сїя рече г~ь.
|
|
9
|
9
|
|
οὕτω φθερῶ τὴν ὕβριν ᾿Ιούδα καὶ τὴν ὕβριν ῾Ιερουσαλήμ,
|
та'ко согни'ти сътворю` горды'ню і^ё'динђ, и^ горды'ню і^ерsлі'ма мно'гђ. людїи сихъ стропти'выхъ
|
|
10
|
10
|
|
τὴν πολλὴν ταύτην ὕβριν, τοὺς μὴ βουλομένους ὑπακούειν τῶν λόγων μου καὶ πορευθέντας ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς καὶ τοῦ προσκυνεῖν αὐτοῖς, καὶ ἔσονται ὥσπερ τὸ περίζωμα τοῦτο, ὃ οὐ χρησθήσεται εἰς οὐθέν.
|
и^же не хотя'тъ послђшати словесъ мои^хъ, и^ хо'дятъ въ стропти'въстве срDца свое^го” И$доша же по боѕњхъ чюжихъ, да слђжатъ и^мъ да покланя'ются и^мъ. и^ бђдђтъ ја%ко чресленикъ тои и^же никче'мђ потре'бенъ бњ`.
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι καθάπερ κολλᾶται τὸ περίζωμα περὶ τὴν ὀσφὺν τοῦ ἀνθρώπου, οὕτως ἐκόλλησα πρὸς ἐμαυτὸν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ πάντα οἶκον ᾿Ιούδα τοῦ γενέσθαι μοι εἰς λαὸν ὀνομαστὸν καὶ εἰς καύχημα καὶ εἰς δόξαν, καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου.
|
ꙁане` ја%ко придрᲆжиTся чресленикъ къ чреслоM мђжа, та'ко съвокђпи'хъ мн^њ весь до'мъ і^и^л~евъ и^ весь до'мᲆ і^ё'динъ, реq г~ь. да бђдTђ мн^њ въ лю'ди и^ въ и^мя и^ въ хвалђ` и^ въ сла'вђ, и^ не послђшаша.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον· πᾶς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου. καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρός σε· μὴ γνόντες οὐ γνωσόμεθα ὅτι πᾶς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου;
|
сего ра'ди речеши к нимъ словеса` сїя, та'ко реq г~ь б~ъ і^и^л~евъ. вся'къ сосђдъ и^сполнится вина`. и^ рекђтъ к тебњ, е^да ли не вњдњхомъ, и^же вся'къ сосђдъ и^сполнится вина`.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πληρῶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν τοὺς καθημένους υἱοὺς τοῦ Δαυὶδ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς προφήτας καὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μεθύσματι
|
и^ рече'ши к нимъ, сїя рече г~ь. с^е а^ꙁъ и^спо'лню сихъ ѓ^бита'телїи земли` сеи, и^ цр~и иже сњдя'тъ эT колњна двд~ва на прsтлњ е^го. и^ сщ~енницы и^ прoрцы и^ всњхъ ѓ^бита'телїи і^ерsлима пїяnствомъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἄνδρα καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς πατέρας αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ. οὐκ ἐπιποθήσω, λέγει Κύριος, καὶ οὐ φείσομαι, καὶ οὐκ οἰκτειρήσω ἀπὸ διαφθορᾶς αὐτῶν.
|
и^сторгнђ и^хъ мђжа эT бра'та е^го, и^ эTц~ы и^ сн~ы в#кђпњ, реq г~ь. не прощђ не ѓ^сла'блю, и^ не ё^млрsдюся, е^же не расторгнђти и^хъ.
|
|
15
|
15
|
|
᾿Ακούσατε, καὶ ἐνωτίσασθε καὶ μὴ ἐπαίρεσθε, ὅτι Κύριος ἐλάλησε.
|
слы'шите ё^ши'ма и^ внемлите, не хощи'те въꙁдви'гнђтися ја%ко г~ь гл~алъ е^сть
|
|
16
|
16
|
|
δότε τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν δόξαν πρὸ τοῦ συσκοτάσαι καὶ πρὸ τοῦ προσκόψαι πόδας ὑμῶν ἐπ’ ὄρη σκοτεινά, καὶ ἀναμενεῖτε εἰς φῶς, καὶ ἐκεῖ σκιὰ θανάτου, καὶ τεθήσονται εἰς σκότος.
|
дади'те г~ђ б~ђ ва'шемђ сла'вђ преже даже не помръкнетъ, и^ преже даже не прет#кнђтся но'ѕњ ваши гора'хъ ра'ныхъ. пожди'те свњта, и^ поло'житъ ю& в сњнь смр~ти и^ въ мра'къ.
|
|
17
|
17
|
|
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε, κεκρυμμένως κλαύσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀπὸ προσώπου ὕβρεως, καὶ κατάξουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, ὅτι συνετρίβη τὸ ποίμνιον Κυρίου.
|
да а'ще того не послђшае^те в# та'инњ. попла'четъ дш~а моа эT лица` гор#дыни, и^ пла'ча восплачеT і^ и^ꙁведетъ ѓ'ко мое слеꙁђ, и^же пои^мано е^сть ста'до гн~е.
|
|
18
|
18
|
|
εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσι· ταπεινώθητε καὶ καθίσατε, ὅτι καθῃρέθη ἀπὸ κεφαλῆς ὑμῶν στέφανος δόξης ὑμῶν.
|
рцы` цр~ю и^ влDцњ, смири'теся и^ ся'дњте на ꙁемли`, ја%ко взя'тся эT главы` ва'шея вњнецъ сла'вы ва'шея.
|
|
19
|
19
|
|
πόλεις αἱ πρὸς νότον συνεκλείσθησαν. καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀνοίγων· ἀπῳκίσθη ᾿Ιούδας, συνετέλεσεν ἀποικίαν τελείαν. —
|
гра'ды ю%жные затво'рени сђть, и^ нњсть и^же ѓ^тво'ритъ. преведенᲆ е^сть весь і^ё'да преселе'нїемъ съвръше'номъ.
|
|
20
|
20
|
|
᾿Ανάλαβε ὀφθαλμούς σου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἴδε τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ βορρᾶ· ποῦ ἐστι τὸ ποίμνιον, ὃ ἐδόθη σοι, πρόβατα δόξης σου;
|
въздви'гнњте ѓ'чи ва'ши и^ ви'дите приходя'щаа эT сњвера. гдњ` ста'до да'ное тебњ, ско'тъ нарочи'тыи твои.
|
|
21
|
21
|
|
τί ἐρεῖς ὅταν ἐπισκέπτωνταί σε; καὶ σὺ ἐδίδαξας αὐτοὺς ἐπὶ σὲ μαθήματα εἰς ἀρχήν· οὐκ ὠδῖνες καθέξουσί σε καθὼς γυναῖκα τίκτουσαν;
|
чт^о речеши е^гда посᲇтиT т^я ты` б^о наё^чи'лъ е^си иX на' тя, и^ наё^чи'лъ на главђ твою. е^да ли не въспрїимђтъ т^я бо'леꙁни ја%ко женђ` родя'щђ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· διατί ἀπήντησέ μοι ταῦτα; διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀδικίας σου ἀνεκαλύφθη τὰ ὀπίσθιά σου παραδειγματισθῆναι τὰς πτέρνας σου.
|
а^ще ли рече'ши въ срDцы твое^мъ, почт^о прїидо'ша ми сїя. ради множествъ беꙁако'нїя твое^го эTкровена е^сть сра'мная твоя, ѓ^сквернены сђть стопы` твоя.
|
|
23
|
23
|
|
εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς δυνήσεσθε εὖ ποιῆσαι μεμαθηκότες τὰ κακά.
|
а^ще можетъ премњни'ти е^фїѓ'плянинъ ко'жђ свою, и^л^и ры'сь пестроты` своа. и^ вы` мо'жете бл~готвори'ти, понеy наё^чи'стеся ѕлђ`.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ διέσπειρα αὐτοὺς ὡς φρύγανα φερόμενα ἀπὸ ἀνέμου εἰς ἔρημον.
|
и^ разрњю и^хъ ја%ко сте'блїе, и^же вњтроM въсхитиTся въ пђсты'ню.
|
|
25
|
25
|
|
οὕτως ὁ κλῆρός σου καὶ μερὶς τοῦ ἀπειθεῖν ὑμᾶς ἐμοί, λέγει Κύριος, ὡς ἐπελάθου μου καὶ ἤλπισας ἐπὶ ψεύδεσι.
|
сїи жре'бїи твои, и^ ча'сть мњры твоеа эT мене, реq г~ь. и^же ꙁабы` м^я и^ надњяся на лжђ`.
|
|
26
|
26
|
|
κἀγὼ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ὀφθήσεται ἡ ἀτιμία σου.
|
тњмже и^ а'ꙁъ ѓ^бнажи'хъ бедры твоа проти'вђ лица твое^го,
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἡ μοιχεία σου καὶ ὁ χρεμετισμός σου καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς πορνείας σου ἐπὶ τῶν βουνῶν, καὶ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἑώρακα τὰ βδελύγματά σου· οὐαί σοι, ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι οὐκ ἐκαθαρίσθης ὀπίσω μου· ἕως τίνος ἔτι;
|
и^ яви'ся срамота` твоя на гораX, и^ на селаX ви'дњх# ме'рꙁости твоа, и^ любодᲇянїа твоа и^ ра'ненїе твое, срамо'тное блђженїа твое^го. го'ре тебњ і^ерsлим#, ја^ко не ѓ^чи'стишися по мнњ` толь бо'рꙁо”
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν περὶ τῆς ἀβροχίας.
|
И бы'сть сло'во гн~е къ і^е^ремїи эT слове'съ сђхо'тныхъ”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΠΕΝΘΗΣΕΝ ἡ ᾿Ιουδαία, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς ἐκενώθησαν καὶ ἐσκοτώθησαν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἡ κραυγὴ τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἀνέβη.
|
стена'ла і^ё^дея и^ врата е^я` раꙁрђши'шася, и^ ѓ^темни'шася на земли`, и^ во'пль і^е^рsлима вꙁы'иде”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτῆς ἀπέστειλαν τοὺς νεωτέρους αὐτῶν ἐφ’ ὕδωρ· ἤλθοσαν ἐπὶ τὰ φρέατα καὶ οὐχ εὕροσαν ὕδωρ καὶ ἀπέστρεψαν τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν κενά.
|
Бо'лшїи посла'ша ме'ншихъ свои^хъ к во'дњ. прїидо'ша к черпа'нїю и^ не ѓ^брњто'ша воды`. и^ эTнесоша па'ки съсђды своя` то'щны” Посты'дни сђть и^ ѓ^ꙁлобле'ни, и^ покры'ша главы` своя`
|
|
4
|
4
|
|
καὶ τὰ ἔργα τῆς γῆς ἐξέλιπεν, ὅτι οὐκ ἦν ὑετός· ᾐσχύνθησαν οἱ γεωργοί, ἐπεκάλυψαν τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
|
ради па'кости ꙁемли`, и^же не прїидеT до'жDь на' ꙁемлю. постыже'ни сђть нивнїи дњ'латели, покры'ша главы` своя`. и^же
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔλαφοι ἐν ἀγρῷ ἔτεκον καὶ ἐγκατέλιπον, ὅτι οὐκ ἦν βοτάνη.
|
и^ е^ле'ница в ни'вњ роди'ся и^ ѓ^ста'вила, и^же не бᲇ трава`.
|
|
6
|
6
|
|
ὄνοι ἄγριοι ἔστησαν ἐπὶ νάπας· εἵλκυσαν ἄνεμον, ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ ἦν χόρτος ἀπὸ λαοῦ ἀδικίας.
|
и^ ѓ^на'гри ста'ша на скалаX, бра'ша вњтръ ја%ко ѕмїеве. ѓ^скђдњша ѓ%чи и^хъ и^же не бњ` трава`. а^ще
|
|
7
|
7
|
|
εἰ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν, Κύριε, ποίησον ἡμῖν ἕνεκέν σου, ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐναντίον σου, ὅτι σοὶ ἡμάρτομεν.
|
беꙁако'нїя на'ша эTвњща'ютъ наM. г~и сътвори ради и^мени твое^го, ја%ко мно'га сђть эTвраще'нїя на'ша, тебњ съгрњши'хом#.
|
|
8
|
8
|
|
ὑπομονὴ ᾿Ισραήλ, Κύριε, καὶ σῴζεις ἐν καιρῷ κακῶν· ἱνατί ἐγενήθης ὡσεὶ πάροικος ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὡς αὐτόχθων ἐκκλίνων εἰς κατάλυμα;
|
пожда'нїе і^и^л~ево. сп~си'телю нашъ въ вре'мя ско'рби, въскђ'ю ја%ко пришле'цъ е^си на ꙁемли`, и^ ја%ко пђтникъ ё^кланя'ющся на жи'тїе”
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἔσῃ ὥσπερ ἄνθρωπος ὑπνῶν ἢ ὡς ἀνὴρ οὐ δυνάμενος σῴζειν; καὶ σὺ ἐν ἡμῖν εἶ, Κύριε, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐφ’ ἡμᾶς· μὴ ἐπιλάθῃ ἡμῶν.
|
Въскђ'ю бы'лъ ја%ко мђж'ᲆ прошле'цъ е^си, и^ крњ'пкыи и^же не мо'жетъ спsти” Ты же в наs е^си г~и, і^ и^мя твое въꙁва'но е^сть на наs, не ѓ^ста'ви наs”
|
|
10
|
10
|
|
οὕτως λέγει Κύριος τῷ λαῷ τούτῳ· ἠγάπησαν κινεῖν πόδας αὐτῶν καὶ οὐκ ἐφείσαντο, καὶ ὁ Θεὸς οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτοῖς· νῦν μνησθήσεται τῆς ἀδικίας αὐτῶν.
|
Сїя рече г~ь лю'демъ сиM, и^же въꙁлюби, поDвиꙁа'ти но'ѕњ свои и^ не покои'шаs, и^ г~ђ не ё^годи'ша. нн~њ въспомяне'тъ беꙁако'нїя и^хъ и^ посњтя'тъ грњхи` и^хъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου εἰς ἀγαθά·
|
И$ рече г~ь къ мнњ`, не хощи молитися ꙁа лю'ди с^и въ бл~го.
|
|
12
|
12
|
|
ὅτι ἐὰν νηστεύσωσιν, οὐκ εἰσακούσομαι τῆς δεήσεως αὐτῶν, καὶ ἐὰν προσενέγκωσιν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας, οὐκ εὐδοκήσω ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ καί ἐν θανάτῳ ἐγὼ συντελέσω αὐτούς.
|
е^гда постя'тся не ё^слы'шђ проше'нїя и^хъ. и^ а'ще принесђт# вс^есᲆж#же'нїа и^ жертвђ, не вᲆспрїимђ и^хъ. ја%ко мечеM и^ гла'домᲆ и^ мо'роM а%зъ и^стлю` и^хъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπα· ὦ Κύριε, ἰδοὺ οἱ προφῆται αὐτῶν προφητεύουσι καὶ λέγουσιν· οὐκ ὄψεσθε μάχαιραν, οὐδὲ λιμὸς ἔσται ἐν ὑμῖν, ὅτι ἀλήθειαν καὶ εἰρήνην δώσω ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
|
И$ реко'хъ, ЭO г~и б~е пррoцы рекђтъ и^мъ, не ё^ꙁрите меча и^ гла'дъ не бђ'детъ вамъ, н^о ми'рᲆ и%стинныи да'сть вамъ на мњстњ семъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ψευδῆ οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς· ὅτι ὁράσεις ψευδεῖς καὶ μαντείας καὶ οἰωνίσματα καὶ προαιρέσεις καρδίας αὐτῶν αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν.
|
И$ рече г~ь къ мнњ`, л#жи'во пррoцы прорица'ютъ въ и^мя мое, не посла'хъ и^хъ, ни заповњ'дахъ и^мъ, ни гл~алъ е^смь к ниM. видњ'нїя л#жи'ва и^ ё^гада'нїе л#сти'во, и^ прел#ще'нїемᲆ срDца свое^го прорица'ютъ вамъ”
|
|
15
|
15
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ψευδῆ, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς, οἳ λέγουσι· μάχαιρα καὶ λιμὸς οὐκ ἔσται ἐπὶ τῆς γῆς ταύτης· ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται καὶ ἐν λιμῷ συντελεσθήσονται οἱ προφῆται
|
Сего ради сїа рече г~ь ѓ^ пррoцњхъ, и^же пррoчествђ'ютъ въ и^мя мое, иXже а^ꙁъ не посла'хъ. рекђще, мечъ и^ гла'дъ не бђ'детъ на ꙁемли` се'и. в ме'чᲆ и^ глаD и^стляTся пррoцы тїи.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ὁ λαός, οἷς αὐτοὶ προφητεύουσιν αὐτοῖς, καὶ ἔσονται ἐρριμμένοι ἐν ταῖς διόδοις ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ τοῦ λιμοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ θάπτων αὐτούς, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν· καὶ ἐκχεῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὰ κακὰ αὐτῶν.
|
и^ лю'деM и^мже пррoчествђ'ютъ бђ'дђтъ и^ꙁвержени на пђте'хъ і^ерsлима, ради гла'да и^ ме'ча. и^ не бђ'детъ и^же погреб#сти и^хъ. тїи и^ же'ны и^хъ, сн~ове и^ дще'ри и^хъ, і^ и^ꙁлњ'ю на нихъ ѕла'я и^хъ.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦτον· καταγάγετε ἐπ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μὴ διαλιπέτωσαν, ὅτι συντρίμματι συνετρίβη θυγάτηρ λαοῦ μου καὶ πληγὴ ὀδυνηρὰ σφόδρα.
|
и^ рече'ши к ни'мъ сло'во сїе, и^ꙁведђтᲆ ѓ%чи мои сле'ꙁы по но'щ# и^ дн~ь, и^ не ё^мо'лкнђтъ, ја%ко сътре'нїемъ вели'киM сътре'на дв~а дще'рь людїи мои^хъ, ја%ꙁвою ѕло'ю ѕњ'ло.
|
|
18
|
18
|
|
ἐὰν ἐξέλθω εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ τραυματίαι μαχαίρας, καὶ ἐὰν εἰσέλθω εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ πόνος λιμοῦ· ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐπορεύθησαν εἰς γῆν, ἣν οὐκ ᾔδεισαν.
|
а^ще и^сходя'щъ бђдђ на ни'вы, с^е ꙁакла'ни мече'мъ. и^ а'ще вни'дђ въ' градъ, с^е просте'рᲄы гла'домъ” Пррoкъ же и^ сщ~енникъ эTи^до'ша в зе'млю, е^я'же не вњдя'хђ.
|
|
19
|
19
|
|
μὴ ἀποδοκιμάζων ἀπεδοκίμασας τὸν ᾿Ιούδαν, καὶ ἀπὸ Σιὼν ἀπέστη ἡ ψυχή σου; ἱνατί ἔπαισας ἡμᾶς, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἴασις; ὑπεμείναμεν εἰς εἰρήνην, καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά· εἰς καιρὸν ἰάσεως, καὶ ἰδοὺ ταραχή.
|
Є$да ли эTме'щђщи эTве'рглъ е^си і^ёдђ, и^ли сїѓ'нᲆ в ме'рꙁость и^мњ дш~а твоа. въскђ'ю б^о поразиl е^си наs, та'ко да ни е^ді'но бђдетъ и^сцњле'нїе” Пожда'хоM мљ=ра, и^ нᲇсть бл~го, и^ вре'мя и^сцњле'нїя, и^ се смђще'нїе”
|
|
20
|
20
|
|
ἔγνωμεν, Κύριε, ἁμαρτήματα ἡμῶν, ἀδικίας πατέρων ἡμῶν, ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον σου.
|
Поꙁна'хомъ г~и нече'стїе на'ше беꙁаконїя эTц~ъ нашиX ја%ко съгрњши'хомъ к тебњ`,
|
|
21
|
21
|
|
κόπασον διὰ τὸ ὄνομά σου, μὴ ἀπολέσῃς θρόνον δόξης σου· μνήσθητι, μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου τὴν μεθ’ ἡμῶν.
|
не да'и наs в# поноше'нїе ради и^мени твое^го, ни сᲆтвори намъ доса'ды. на престо'лъ сла'вы твое^я въспомяни, и^ не раꙁори ꙁавњтъ твои с на'ми.
|
|
22
|
22
|
|
μὴ ἔστιν ἐν εἰδώλοις τῶν ἐθνῶν ὑετίζων; καὶ εἰ ὁ οὐρανὸς δώσει πλησμονὴν αὐτοῦ, οὐχὶ σὺ εἶ αὐτός; καὶ ὑπομενοῦμέν σε, Κύριε, ὅτι σὺ ἐποίησας πάντα ταῦτα.
|
е^да` сђть въ звая'ныхъ ја^зы'ческихᲆ и^же дож#дяT, и^ли нб~са могTђ да'ти ро'сђ, а^ще не т^ы воли'ши. е^да ли не ты е^си г~и б~ъ нашᲆ е^гоже жда'хомъ, ты б^о сътвори'лъ е^си вся сїя”
|
|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου, οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς· ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἐξελθέτωσαν.
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ`” а^ще станђтъ мољ=сїи и^ самои^лъ предо мно'ю, нњсть дш~а моя к лю'демъ симъ” и^ꙁрини` тњ'хъ эT лица мое^го і^ и^ꙁы'идђтъ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ποῦ ἐξελευσόμεθα; καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὅσοι εἰς θάνατον, εἰς θάνατον· καὶ ὅσοι εἰς μάχαιραν, εἰς μάχαιραν· καί ὅσοι εἰς λιμόν, εἰς λιμόν· καὶ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν.
|
А$ще ли рекTђ к тебњ, гдњ и^ꙁы'идемъ. рече'ши к ни'мъ, сїя рече г~ь. и^же къ смр~ти, къ сме'рти. и^же к ме'чю, къ ме'чю. і^ и'же къ гла'дђ, къ гла'дђ. і^ и'же къ плене'нїю, къ плене'нїю.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐκδικήσω ἐπ’ αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη, λέγει Κύριος· τὴν μάχαιραν εἰς σφαγὴν καὶ τοὺς κύνας εἰς διασπασμὸν καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἰς βρῶσιν καὶ εἰς διαφθοράν.
|
и^ посњщђ на тXњ четырми ѓ%браꙁы, рече г~ь. ме'чъ на ꙁакла'нїе, и^ ўы на растерꙁа'нїе, и^ пти'ца нб~си, и ѕвњ'ри ꙁе'мли на пожре'нїя и^ расхище'нїе.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς ἀνάγκας πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς διὰ Μανασσῆ υἱὸν ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα, περὶ πάντων ὧν ἐποίησεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ дамъ и^хъ в# поги'бель всњмъ црsтвомъ зе'мнымъ, раd манасїя сн~а е^ꙁекїина цр~я і^ё'дина всњхъ ради и^же сътвори въ і^ерsлимᲇ.
|
|
5
|
5
|
|
τίς φείσεται ἐπὶ σοί, ῾Ιερουσαλήμ; καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί; ἢ τίς ἀνακάμψει εἰς εἰρήνην σοι;
|
кт^о бо ё^млsрдиTся к тебњ і^ерsлиме, и^ли кт^о поскорби'тъ ꙁа тя, и^ли и^деT к# моле'нїю ꙁа ми'ръ твои.
|
|
6
|
6
|
|
σὺ ἀπεστράφης με, λέγει Κύριος, ὀπίσω πορεύσῃ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου καὶ διαφθερῶ σε, καὶ οὐκέτι ἀνήσω αὐτούς.
|
т^ы ѓ^ста'вилᲆ м^я е^си рече г~ь, и^ въспя'тъ иZшеl е^си. и^ прострђ рђ'кђ мою` на' тя, и^ ё^бїю т^я” Оу^трђдиXся моля'щи.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν διασπορᾷ· ἐν πύλαις λαοῦ μου ἠτεκνώθησαν, ἀπώλεσαν τὸν λαόν μου διὰ τὰς κακίας αὐτῶν.
|
и^ расточю и^хъ вњя'ломъ въ приста'нища ꙁе'м#ская. ё^би'хъ и^ погђби'хᲆ лю'ди моя, и^ та'ко эT пђтїи свои^хъ не сђть ѓ^браще'ни”
|
|
8
|
8
|
|
ἐπληθύνθησαν αἱ χῆραι αὐτῶν ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· ἐπήγαγον ἐπὶ μητέρα νεανίσκους ταλαιπωρίαν ἐν μεσημβρίᾳ, ἐπέρριψα ἐπ’ αὐτὴν ἐξαίφνης τρόμον καὶ σπουδήν.
|
Оу^мно'жени сђть мнњ` вдови'цы е^го паq пњ'ска мор#скаго, и^ приведо'хъ и^мъ на ма'теръ ю%ноша гђби'теля полђден#наго, посла'лъ на гра'ды стремле'нїемъ гро'знымъ.
|
|
9
|
9
|
|
ἐκενώθη ἡ τίκτουσα ἑπτά, ἀπεκάκισεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς, ἐπέδυ ὁ ἥλιος αὐτῇ ἔτι μεσούσης τῆς ἡμέρας, κατῃσχύνθη καὶ ὠνειδίσθη· τοὺς καταλοίπους αὐτῶν εἰς μάχαιραν δώσω ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν.
|
и^ꙁнемогла е^сть и^же роди сеDмᲆ, ѓ^скђдњ дш~а е^я`. ꙁа'иде е^й слн~це е^гда` е^ще` бы'сть дн~ь. постыдњ'на е^сть и^ посрами'ся. и^ про'чїи е^я` в ме'чъ дамъ преD враги` и^хъ, рече г~ь.
|
|
10
|
10
|
|
Οἴμοι ἐγὼ μῆτερ, ὡς τίνα με ἔτεκες; ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον πάσῃ τῇ γῇ· οὔτε ὠφέλησα, οὔτε ὠφέλησέ με οὐδείς· ἡ ἰσχύς μου ἐξέλιπεν ἐν τοῖς καταρωμένοις με.
|
Го'ре мн^њ мт~и моя`, въскђ'ю роди'ла е^си мђж'а смђти'теля, мђж'а раз#враще'на по все'и ꙁемли`. не ꙁая'хъ ни ꙁаятъ ё^ мене` никтоy, вс^и кленђтъ м^я, рече г~ь. е^да` ѓ^ста'нцы твои несђть въ бл~го,
|
|
11
|
11
|
|
γένοιτο, δέσποτα, κατευθυνόντων αὐτῶν, εἰ μὴ παρέστην σοι ἐν καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως αὐτῶν εἰς ἀγαθὰ πρὸς τὸν ἐχθρόν.
|
е^да` не притекђ къ тебњ въ вре'мя ѓ^ꙁлобле'нїя, и^ въ вре'мя скорбњ'нїя на вра'га.
|
|
12
|
12
|
|
εἰ γνωσθήσεται σίδηρος; καὶ περιβόλαιον χαλκοῦν ἡ ἰσχύς σου.
|
е^да` ё^вњща'ется желњ'ꙁо желњ'ꙁђ эT сњв'ера, и^ мњ'дь. бога'тьства твоя`
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τοὺς θησαυρούς σου εἰς προνομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου.
|
и^ сᲆкро'вища твоя` в# растрᲆѕа'нїе да'мъ тђ'не, въ всњ'хъ грњсXњ твои^хъ, и^ въ всњ'хъ предњ'лехъ твои^хъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ καταδουλώσω σε κύκλῳ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ οὐκ ᾔδεις· ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, ἐφ’ ὑμᾶς καυθήσεται.
|
и^ приведђ вра'гъ твои^хъ эT ꙁемля` е^я'же не вњси, и^же ѓ%гнь воZжеже'нъ е^сть въ ја%рости мое'и, на ваs ꙁгори'тъ.
|
|
15
|
15
|
|
Κύριε, μνήσθητί μου καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἀθῴωσόν με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με μὴ εἰς μακροθυμίαν· γνῶθι ὡς ἔλαβον περὶ σοῦ ὀνειδισμὸν
|
т^ы вњси г~и, въспомяни на' мя и^ посњти м^я, и^ ꙁащити м^я эT всњ'хъ гоня'щихъ м^я. не хощи` въ тръпњ'нїе твое въс#прїя'ти м^я, вњси ја%ко тръпњ'хъ ради тебе` поноше'нїе.
|
|
16
|
16
|
|
ὑπὸ τῶν ἀθετούντων τοὺς λόγους σου· συντέλεσον αὐτούς, καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου, ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ’ ἐμοί, Κύριε παντοκράτωρ.
|
ѓ^брњте'ны сTђ словеса` твоя`, и^ поя'хъ и^хъ. и^ бы'сть мн^њ сло'во твое в ра'дость и^ въ весе'лїе срDца мое^го. ја%ко възва'но е^сть и^мя твое на мнњ`, г~и б~е си'лъ.
|
|
17
|
17
|
|
οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων, ἀλλὰ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου· καταμόνας ἐκαθήμην, ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην.
|
не сњдњ'хъ въ со'нмᲇ и^гра'ющихъ, и^ сла'венъ е^смь эT лица` рђ'къ твоихъ. е^ді'нъ сњдя'хъ, ја%ко го'рести и^спо'лнилъ м^я е^си”
|
|
18
|
18
|
|
ἵνα τί οἱ λυποῦντές με κατισχύουσί μου; ἡ πληγή μου στερεά, πόθεν ἰαθήσομαι; γινομένη ἐγενήθη μοι ὡς ὕδωρ ψευδὲς οὐκ ἔχον πίστιν.
|
Въскђ'ю бы'сть бо'лњꙁнь моя` вњ'чна, и^ ја%ꙁва моя` беꙁъ ё^пова'нїя, не хо'щетъ и^сцњли'тися” Бы'сть мн^њ ја%ко лжа` вода'мъ невњ'рнымъ”
|
|
19
|
19
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἐπιστρέψῃς, καὶ ἀποκαταστήσω σε, καὶ πρὸ προσώπου μου στήσῃ· καὶ ἐὰν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπὸ ἀναξίου, ὡς τὸ στόμα μου ἔσῃ· καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ πρὸς σέ, καὶ σὺ οὐκ ἀναστρέψεις πρός αὐτούς.
|
Сего ради сїа рече г~ь, а^ще ѓ^брати'шися ѓ^бращђ т^я, и^ преD лицемъ моиM ста'неши. и^ а'ще эTлђчиши чsтное эT недосто'инаго, ја%ко ё^ста` моя` бђ'деши. ѓ^братяTся тїи к тебњ, и^ т^ы не ѓ^брати'шися к ни'мъ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ δώσω σε τῷ λαῷ τούτῳ ὡς τεῖχος ὀχυρὸν χαλκοῦν, καὶ πολεμήσουσι πρὸς σὲ καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ, διότι μετὰ σοῦ εἰμι τοῦ σῴζειν σε
|
и^ да'мъ т^я лю'демъ симъ въ стњ'нђ мњ'дянђ крњ'пкђ. и^ браня'тъ на' тя, и^ не въꙁмо'гTђ. и^же а^ꙁъ с тобо'ю е^смь да сп~сђ т^я і^ и^ꙁба'влю т^я, реq г~ь.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε ἐκ χειρὸς πονηρῶν καὶ λυτρώσομαί σε ἐκ χειρὸς λοιμῶν.
|
и^ꙁба'влю эT рkђ злњи'шихъ, і^ и^скђплю' т^я эT рђкъ си'лныхъ”
|
|
Κεφάλαιο 16
|
Глvа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ σὺ μὴ λάβῃς γυναῖκα, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ,
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи. не по'имеши женђ`,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ οὐ γεννηθήσεταί σοι υἱὸς οὐδὲ θυγάτηρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
|
и^ не бђ'дђтъ тебњ` сн~ове, и^ дще'ри на мњ'стњ се'мъ.
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος περὶ τῶν υἱῶν καὶ περὶ τῶν θυγατέρων τῶν γεννωμένων ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ περὶ τῶν μητέρων αὐτῶν τῶν τετοκυιῶν αὐτοὺς καὶ περὶ τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν γεγεννηκότων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ·
|
и^же сїя рече г~ь на сн~ы, и^ дще'ри, и^же родяTся на мњ'стњ се'м# и^ на мт~ри иX и^же роди'ша и^хъ, и^ на эTц~ы и^хъ эT и^хже племе'ни сђть роже'ни в# ꙁемли` сеи.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται, οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται· εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἔσονται καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ· ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται καὶ ἐν λιμῷ συντελεσθήσονται.
|
смр~тми многих# не'мощїи и^ꙁъмрђтъ, не ѓ^пла'чюTся и^ не погребђт'ся, въ смяте'нїи на лицы` земли` бђдђтъ. и^ мече'мᲆ и^ гла'доM растляTся, и^ бђдетъ трђ'пїе и^хъ въ ја%дь пти'цамᲆ нбsным#, и^ ѕвњ'ремъ зе'мныM, ја%ко
|
|
5
|
5
|
|
τάδε λέγει Κύριος· μὴ εἰσέλθῃς εἰς θίασον αὐτῶν καὶ μὴ πορευθῇς τοῦ κόψασθαι καὶ μὴ πενθήσῃς αὐτούς, ὅτι ἀφέστακα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ τοῦ λαοῦ τούτου.
|
сїя реq г~ь. не вни'деши в до'мъ пи'рныи, ни ходи'ши къ пла'чю ниже ё^тњши и^хъ. поне'же в#ꙁяхъ ми'ръ мои эT людїи сиX, рече г~ь, ми'лости и^ щедроты.
|
|
6
|
6
|
|
οὐ μὴ κόψονται αὐτοὺς οὐδὲ ἐντομίδας οὐ μὴ ποιήσουσι καὶ οὐ ξυρηθήσονται,
|
и^ ё^мрTђ вели'цыи и^ ма^лїи в ꙁе'мли се'и, не погребTђся ни ѓ^пла'чются. и^ ни ся эTтерзаюT, ниже плњшъ сътвори'ша ради и^хъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ οὐ μὴ κλασθῇ ἄρτος ἐν πένθει αὐτῶν εἰς παράκλησιν ἐπὶ τεθνηκότι, οὐ ποτιοῦσιν αὐτὸν ποτήριον εἰς παράκλησιν ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ αὐτοῦ.
|
и^ не и^ꙁло'мятъ межDђ и^хъ стеня'щиM хлњ'ба къ ё^тњше'нїю на мр~тва, и^ не дадђтъ и^мъ пи'тїя чаши къ ё^тњше'нїю эTц~а свое^го и^ мт~ре.
|
|
8
|
8
|
|
εἰς οἰκίαν πότου οὐκ εἰσελεύσῃ συγκαθίσαι μετ’ αὐτῶν τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν.
|
и^ в доM пи'рныи не вни'деши да сњди'ши с ни'ми и^ ја^си` и^ пїеши.
|
|
9
|
9
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ καταλύω ἐκ τοῦ τόπου τούτου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν φωνὴν χαρᾶς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης.
|
и^же сїя рече г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ” Се^ а^ꙁᲆ эTи^мђ эT мњ'ста сего въ ѓ%чїю ва'шею, и^ въ дн~еX ва'шиX глаs ра'дости и^ глаs весе'лїя, глаs жени'ха и^ глаs невњ'сты.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔσται ὅταν ἀναγγείλῃς τῷ λαῷ τούτῳ ἅπαντα τὰ ρήματα ταῦτα καὶ εἴπωσι πρὸς σέ· διατί ἐλάλησε Κύριος ἐφ’ ἡμᾶς πάντα τὰ κακὰ ταῦτα; τίς ἡ ἀδικία ἡμῶν; καὶ τίς ἡ ἁμαρτία ἡμῶν, ἣν ἡμάρτομεν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
|
и^ е^гда` въꙁвњсᲄи'ши лю'демъ си'мъ вся словеса` сїя, и^ рекђтъ л^и к тебњ`. въскђ'ю гл~алъ е^сть г~ь на наs вся'ко ѕл^о вели'кое т^о. ка'а на'ша беꙁако'нїа, и^ли чт^о грXњ наj и%мже съгрњши'хоM г~ђ б~ђ на'шемђ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπόν με οἱ πατέρες ὑμῶν, λέγει Κύριος, καὶ ᾤχοντο ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων, καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐμὲ ἐγκατέλιπον καὶ τὸν νόμον μου οὐκ ἐφυλάξαντο·
|
Рече'ши к ни'мъ. поне'же ѓ^ста'виша м^я эTц~ы ва'ши, рече г~ь. і^ и^до'ша по бо'ѕњхъ чюжихъ, и^ послђжи'ша и^мъ и^ поклони'шася и^м#. мене же ѓ^ста'виша, и^ зако'нъ мои не съхрани'ша.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ὑμεῖς ἐπονηρεύσασθε ὑπὲρ τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ ἰδοὺ ὑμεῖς πορεύεσθε ἕκαστος ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας ὑμῶν τῆς πονηρᾶς τοῦ μὴ ὑπακούειν μου.
|
н^о и^ в^ы го'рње дњлали е^сте` нежели эTц~ы ва'ши. с^е бо похо'дитъ е^ді'нъ ко'ждо ꙁа ѕла'я срDца свое^го лђка'ваго, да м^я не слы'шитъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν οὐκ ᾔδειτε ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν, καὶ δουλεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, οἳ οὐ δώσουσιν ὑμῖν ἔλεος.
|
и^зри'нђ ваs эT ꙁемля` сея` в ꙁе'млю е^я'же не вњ'сте в^ы, ни эTц~ы ва'ши. и^ слђжи'те та'мо бого'м# чюжиM дн~ь и^ но'щь, и^же не дадђтъ ваM поко'я”
|
|
14
|
14
|
|
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· ζῇ Κύριος ὁ ἀναγαγὼν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου,
|
Сего ради с^е дн~и прїидђтъ рече г~ь. и^ не рече'тся ктомђ`, жи'въ г~ь. и^же и^ꙁве'лъ сн~овъ і^и^л~евъ эT ꙁеMля` е^гљ=пет#ски.
|
|
15
|
15
|
|
ἀλλὰ ζῇ Κύριος, ὃς ἀνήγαγε τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν, οὗ ἐξώσθησαν ἐκεῖ· καί ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν.
|
н^о живе'тъ г~ь и^же и^ꙁвеl сн~овъ і^и^л~евъ эT земля` сњ'верскы, и^ эT всњх'ъ ꙁе'мль эT них же и^ꙁвергохъ и^хъ, и^ приведђ иX в ꙁе'млю и^хъ, юже дахъ эTц~емъ и^хъ”
|
|
16
|
16
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τοὺς ἁλιεῖς τοὺς πολλούς, λέγει Κύριος, καὶ ἁλιεύσουσιν αὐτούς· καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστελῶ τοὺς πολλοὺς θηρευτάς, καὶ θηρεύσουσιν αὐτοὺς ἐπάνω παντὸς ὄρους καὶ ἐπάνω παντὸς βουνοῦ καὶ ἐκ τῶν τρυμαλιῶν τῶν πετρῶν.
|
Се^ а^ꙁъ послю` ры'баря мно'ги, рече г~ь, и^ ло'вятᲆ иX. и^ посемъ послю` и^мъ мно'ги ло'вцы, и^ ло'вятъ иX эT вся'кїя горы, и^ эT вся'кого хо'лма, и^ эT пеще'ръ ка'мен#ных#”
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐκρύβη τὰ ἀδικήματα αὐτῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου.
|
и^же ѓ%чи мои на всњхъ пђте'хъ и^хъ. не сђть съкрове'ни эT лица` мое^го. и^ не бы'сть ё^тае'на безако'нїя иX эT ѓ%чїю мое^ю.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἀνταποδώσω διπλᾶς τὰς κακίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν, ἐφ’ αἷς ἐβεβήλωσαν τὴν γῆν μου ἐν τοῖς θνησιμαίοις τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, ἐν αἷς ἐπλημμέλησαν τὴν κληρονομίαν μου.
|
и^ възда'мъ первње сђгђ'быя безако'нїя и^ грњхи` и^хъ. и^же ѓ^скверни'ша зе'млю мою` въ мр~твечи'нњ и%долы свои^ми, и^ в поноше'нїихъ своиX и^спо'лниша достоя'нїе мое”
|
|
19
|
19
|
|
Κύριε, σὺ ἰσχύς μου καὶ βοήθειά μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ κακῶν· πρὸς σὲ ἔθνη ἥξουσιν ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς καὶ ἐροῦσιν· ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ὠφέλημα.
|
Гь~ крњпосᲄь моя`, и^ ё^тверже'нїе мое и^ прибњжище мое въ дн~ь скорбњ'нїя. к тебњ ја^зы'цы прїидђтъ эT да'лнихъ зе'мль и^ рекђтъ. и%стин#но л#жђ въздержа'ша эTц~ы на'ши сђетно, и^же и^мъ не требе б^њ.
|
|
20
|
20
|
|
εἰ ποιήσει ἑαυτῷ ἄνθρωπος θεούς; καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί.
|
е^да` сътворитъ себњ чл~къ бо'ѕи и^ тїи не сђть бо'ѕи”
|
|
21
|
21
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ δηλώσω αὐτοῖς ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τὴν χεῖρά μου καὶ γνωριῶ αὐτοῖς τὴν δύναμίν μου, καὶ γνώσονται ὅτι ὄνομά μοι Κύριος.
|
Сего ради с^е аZ покажђ и^мъ въ чаs сеи, покажђ` и^мᲆ рђ'кђ мою, и^ си'лђ мою`. и^ поꙁнаюT и^же и^мя мнњ` г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
5
|
1
|
|
ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ὁ ἄνθρωπος, ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον καὶ στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἀπὸ Κυρίου ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ·
|
Грњхъ і^ё'динᲆ пи'санъ е^сть графїею желњ'ꙁною на ка'мени глаDцњ а^дама'нтовњ, и^ꙁ#бразденъ на простра'нъствњ срDца и^хъ, и^ в ро'ꙁњхᲆ ѓ%лтарњ и^хъ.
|
|
6
|
2
|
|
καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθῃ τὰ ἀγαθά, καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἁλμυρᾷ, ἥτις οὐ κατοικεῖται.
|
е^гда` въспомянове'ни бђдђтъ сн~ове иX по ѓ^лтарњхъ своиX, и^ лњ'совъ свои^хъ, древом же ли'ственымъ на гора'хъ вы'шнихъ, жрђще на' поли.
|
|
7
|
3
|
|
καὶ εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, ὃς πέποιθεν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ ἔσται Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ·
|
крњпосᲄи твоя и^ сᲆкро'вища твоя въ растерѕа'нїе да'мᲆ. и^ выш#нњя твоа` грњхъ ра'ди твои^хъ въ всњхъ ко'нцњхъ твои^хъ.
|
|
8
|
4
|
|
καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθηνοῦν παρ’ ὕδατα, καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ρίζαν αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται ὅταν ἔλθῃ καῦμα, καὶ ἔσται ἐπ’ αὐτῷ στελέχη ἀλσώδη, ἐν ἐνιαυτῷ ἀβροχίας οὐ φοβηθήσεται καὶ οὐ διαλείψει ποιῶν καρπόν.
|
и ѓ^ста'нешися са'мъ эT наслњдїя твое^го, ја%же да'хъ тебњ. и^ слђжи'ти т^я сътворю врагомъ твои^мъ въ ꙁемли` е^я'же не вњси. ја%ко ѓ%гнь раꙁ#жеглъ е^си въ ја%росᲄи мое'и, даже въ вњкъ раꙁгори'тся. сїя рече г~ь”
|
|
9
|
5
|
|
βαθεῖα ἡ καρδία παρά πάντα, καὶ ἄνθρωπός ἐστι· καὶ τίς γνώσεται αὐτόν;
|
Прокля'тᲆ чл~къ и^же надњ'ется на чл~ка, и^ положитъ плоd мы'шца свое'я, и^ эT г~а эTи'детъ срDце е^го.
|
|
10
|
6
|
|
ἐγὼ Κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς τοῦ δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ.
|
бђдеT б^о ја%ко ми'рисе въ пђсты'ни, и^ не ё'ꙁритъ е^гда` прїидетъ бл~го. н^о ѓ^бита'етъ въ сђхотњ в# пђсты'ни, в# ꙁемли` го'рцњ и^ неѓ^бита'ющеи.
|
|
11
|
7
|
|
ἐφώνησε πέρδιξ, συνήγαγεν ἃ οὐκ ἔτεκε· ποιῶν πλοῦτον αὐτοῦ οὐ μετὰ κρίσεως, ἐν ἡμίσει ἡμερῶν αὐτοῦ ἐγκαταλείψουσιν αὐτόν, καὶ ἐπ’ ἐσχάτων αὐτοῦ ἔσται ἄφρων.
|
блsве'нъ мђж# и^же надњ'ется на' г~а, и^ бђдетъ г~ь дръзновенїе е^го”
|
|
12
|
8
|
|
θρόνος δόξης ὑψωμένος, ἁγίασμα ἡμῶν,
|
И$ бђдетъ ја^ко дре'во и^же преса'дится на вода'хъ. и^же к# мокротњ поста'витъ коренїе свое`, и^ не ё^бои'тся е^гда` прїидетъ ꙁно'и. и^ бђдетъ ли'стъ е^го зе'ленъ, и^ въ вре'мя сђхо'ты не бђдеT докђчанїа. никогда` преста'нетъ сътвори'ти плоD.
|
|
13
|
9
|
|
ὑπομονὴ ᾿Ισραήλ, Κύριε, πάντες οἱ καταλιπόντες σε καταισχυνθήτωσαν, ἀφεστηκότες ἐπὶ τῆς γῆς γραφήτωσαν, ὅτι ἐγκατέλιπον πηγὴν ζωῆς, τὸν Κύριον.
|
сᲄропти'во срDце чл~кђ, и^ неи^спытанно, кт^о е& поꙁнает#.
|
|
14
|
10
|
|
ἴασαί με, Κύριε, καὶ ἰαθήσομαι· σῶσόν με, καὶ σωθήσομαι· ὅτι καύχημά μου σὺ εἶ.
|
а^зъ г~ь и^спыᲄа'я срDце, і^ и^скђша'яи ё^тро'бы. и^же въꙁдаю комђдQо по пђти е^го, и^ по пло'домъ ѓ^брњтенїя е^го”
|
|
15
|
11
|
|
ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με· ποῦ ἐστιν ὁ λόγος Κυρίου; ἐλθέτω.
|
Ря'бъ ко'рмитъ и^же не породи`. сътвори бога'тьства н^о не въ сђдъ, посредњ дн~їи свои^хъ ѓ^ста'витъ и^хᲆ, и^ въ послњ'докъ свои бђдетᲆ безђмеn.
|
|
16
|
12
|
|
ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα, σὺ ἐπίστῃ· τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου πρὸ προσώπου σού ἐστι.
|
прsтлъ сла'вы высоты` эT нача'ла, мњсто ст~ыня на'шея
|
|
17
|
13
|
|
μὴ γενηθῇς μοι εἰς ἀλλοτρίωσιν φειδόμενός μου ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ.
|
чая'нїе і^и^л~я” Ги~ вс^и и^же т^я ѓ^ста'вятъ постыдя'тся. эTходя'щи эT тебе` в# ꙁемлю препи'шђтся, ја%ко ѓ^сᲄа'виша и^сто'чникъ водаM живђщимъ г~а.
|
|
18
|
14
|
|
καταισχυνθήτωσαν οἱ διώκοντές με, καὶ μὴ καταισχυνθείην ἐγώ· πτοηθείησαν αὐτοί, καὶ μὴ πτοηθείην ἐγώ· ἐπάγαγε ἐπ’ αὐτοὺς ἡμέραν πονηράν, δισσὸν σύντριμμα σύντριψον αὐτούς.
|
и^сцᲇли м^я г~и, і^ и^сцњлю, сп~си м^я, и^ сп~сеn бђдђ. ја%ко хва'ла моа` т^ы е^си”
|
|
19
|
15
|
|
Τάδε λέγει Κύριος· βάδισον καὶ στῆθι ἐν ταῖς πύλαις υἱῶν λαοῦ σου, ἐν αἷς εἰσπορεύονται ἐν αὐταῖς βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἐν αἷς ἐκπορεύονται ἐν αὐταῖς, καὶ ἐν πάσαις ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ
|
Се^ тїи гл~ютъ ко мнњ`, гдњ` е^сть сло'во гн~е да прїидетъ.
|
|
20
|
16
|
|
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς ᾿Ιούδα, καὶ πᾶσα ᾿Ιουδαία καὶ πᾶσα ῾Ιερουσαλήμ, οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις·
|
и^ а'ꙁъ нњсмь смђщенъ тебњ` па'стырю послњдђ'ющи. и дн~ь чл~комъ не пожелњхъ, т^ы вњси, чт^о и^зошло е^сть эT ё'стъ моиX, пря'мо преD тобо'ю бы'сть.
|
|
21
|
17
|
|
τάδε λέγει Κύριος· φυλάσσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ μὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ μὴ ἐκπορεύεσθε ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ
|
не бђ'ди же т^ы мнњ` въ бо'аꙁнь, и^ ё^пова'нїе мое т^ы въ дн~ь ѓ^ꙁлобленїа.
|
|
22
|
18
|
|
καὶ μὴ ἐκφέρετε βαστάγματα ἐξ οἰκιῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· ἁγιάσατε τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, καθὼς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν
|
да посᲄыдяTся и^же м^я го'няT, и^ не постыжђся. ё^страшаTся тїи, и^ не ё^страшђся а%ꙁъ. наведи на' ниX дн~ь ѓ^ꙁлобленїя, и^ съгђ'бымъ сътрясе'нїемъ сътряси и^хъ”
|
|
23
|
19
|
|
καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν τοῦ μὴ ἀκοῦσαί μου καὶ τοῦ μὴ δέξασθαι παιδείαν.
|
Сїя рече г~ь къ мнњ`. и^ди` и^ ста'ни въ вра'тXњ сн~овъ людїи моиX. по ниX же въхо'дятъ цр~їе і^ё'дины, і^ и^сходяT, и^ во всXњ вра'тXњ і^ерsли'ма. и^ речеши к ниM”
|
|
24
|
20
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητέ μου, λέγει Κύριος, τοῦ μὴ εἰσφέρειν βαστάγματα διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν πᾶν ἔργον,
|
Оуслы'шите сло'во гн~е цр~їе і^ё'дины, и^ вся` і^ё^де'я, вс^и же ѓ^битатели і^ерsли'ма, и^же вхо'дите по вра'тњхъ си'хъ”
|
|
25
|
21
|
|
καὶ εἰσελεύσονται διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἅρμασι καὶ ἵπποις αὐτῶν, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ κατοικισθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Сїя рече г~ь. съхрани'те дш~а ва'ша, и^ не хо'щете носити тяготы` въ дн~ь сђбо'ты, н^и вноси'те по вра'тњхъ і^ерsли'ма,
|
|
26
|
22
|
|
καὶ ἥξουσιν ἐκ τῶν πόλεων ᾿Ιούδα καὶ κυκλόθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκ γῆς Βενιαμὶν καὶ ἐκ γῆς πεδινῆς καὶ ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐκ τῆς πρὸς νότον φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας καὶ θυμιάματα καὶ μαναὰ καὶ λίβανον, φέροντες αἴνεσιν εἰς οἶκον Κυρίου.
|
и^ не хо'щите и^ꙁринђти бременъ въ домњхъ ва'шихᲆ въ дн~ь сђбо'тныи, и^ вся'кого дњ'ла не твори'те. ѓ^ст~ите дн~ь сђбо'тныи, ја%коже ꙁаповњ'даX эTц~емъ ва'шиM,
|
|
27
|
23
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, τοῦ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οὐ σβεσθήσεται.
|
и^ не ё^слыша'ша, н^и приклони'ша ё%хо свое, н^о ѓ^жести'ша вы'а своа да не ё^слы'шатъ м^я, и^ не прїе'млютъ накаꙁа'нїя.
|
|
Κεφάλαιο 18
|
Глvа, и~і”
|
|
1
|
1
|
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
Сло'во и^же бы'сть къ і^еремїи эT г~а рекђщи.
|
|
2
|
2
|
|
ἀνάστηθι, καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου.
|
вᲆста'ни и^ вᲆзы'иди в до'м# скђделничїи, і^ т^ђ слы'шиши словеса` моа`.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων·
|
И$ внидохъ въ до'мъ скђде'льничь, и^ с^е то'и творя'ше дњ'ло на колесњ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔπεσε τὸ ἀγγεῖον, ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον, καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι.
|
и^ разваленъ е^сть сосђдᲆ е^гоже то'и творя'ше эT гли'ны рђка'ми свои'ми. и^ ѓ^брати'вся сътвори с того` сосђдъ и%ныи ја%ко ё^гоDно въ ѓ'чїю е^го да сътворитъ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи.
|
|
6
|
6
|
|
εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσί μου.
|
е^да` л^и ја%ко скђде'л#никъ т^о и^ не възмогђ ва'мъ сътвори'ти до'ме і^и^л~евᲆ рече г~ь” Се^ ја%ко бе'рнїе въ рђ'кђ скђде'лничю. та'ко в^ы доме і^и^л~евᲆ, в рђкђ мою`.
|
|
7
|
7
|
|
πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν,
|
ё^сᲄремлено гл~ю на ја^ꙁыки и^ на црsтва. да и^скореню и^ раꙁорю и^ расточю
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν, ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.
|
и&” А$ще покаа'нїе съдњ'ютъ лю'дїе эT лђкаvства свое^го и^же гл~алъ е^сть на' ня, дњ'ю і^ аZ покаа'нїе на лђка'в#ства чт^о помы'слиX да сътворю е^мђ,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι,
|
и^ скоро гл~ю ѓ^ ја^ꙁы'кахъ и^ црsтвахъ да соѕиждђ и^ насаждђ я&,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ποιήσωσι τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν, ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.
|
а^ще л^и сътворяT лђка'во преD ѓ^чи'ма мои'ма. да не ё^слы'шат# гла'са мое^го, покаа'нїе дњ'ю на бл~го чт^о гл~алъ е^смь да сътворю и^мъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ’ ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν· ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ καλλίονα ποιήσατε τά ἐπιτηδεύματα ὑμῶν.
|
нн~њ б^о рцы мђ'жђ і^ё'динђ и^ ѓ^битателю і^ерsли'ма рекђщи” Сїя рече г~ь. с^е а^ꙁъ совњща'ю на ва'съ лђка'во и^ помышлю на ва'съ помышленїе. ѓ^брати'теся е^ді'нъ ко'ждоy эT пђти` свое^го зла'го. і^ и^спра'вите пђти ва'ша и^ мышленїя ва'ша.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπαν· ἀνδριούμεθα, ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστά τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν.
|
и^же реко'шA эTчая'хомся, по помышле'нїихъ б^о на'шихъ и^демъ. и^ е^ді'нъ ко'ждо же строптив#ство срDца свое^го лђка'во да сътвори'мъ”
|
|
13
|
13
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσι· τίς ἤκουσε τοιαῦτα φρικτά, ἃ ἐποίησε σφόδρα παρθένος ᾿Ισραήλ;
|
Сего ради сїя рече г~ь въпроси'те ја^ꙁы'коv, кт^о слы'ша таковђ гроꙁђ и^же сътвори ѕњ'ло дв~а і^и^л~ева.
|
|
14
|
14
|
|
μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου; μὴ ἐκκλινῇ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον;
|
е^да` ѓ^скђдњ'етъ эT ка'мене по'льска снњгᲆ лива'новъ, и^л^и и^стрᲆгнђти могђтъ воды` кипя'щи и^ сᲄђде'ны и^злїя'ющи.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου, εἰς κενὸν ἐθυμίασαν· καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν
|
и^же ꙁабвены е^сть мнњ` лю'ди мои сђе'тво жрђще и^ попира'юще на пђтехъ свои^хъ. и^ на сте'ѕяхъ вњка да въсходя'тъ по ни'хъ пђти` нетре'нњмъ,
|
|
16
|
16
|
|
τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον· πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι’ αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσι τὴν κεφαλὴν αὐτῶν.
|
да бђ'детъ ꙁемля` и^хъ въ ꙁапђстњнїе и^ въ звиѕда'нїе вњ'чное” Вся'къ и^же пре'идеT по не'и почюди'тся, и^ покива'етъ главо'ю свое'ю.
|
|
17
|
17
|
|
ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν, δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν.
|
ја%ко вњтръ горющїи расторгнђ и^хъ преD врагы`. хребетъ а^ не лице покажђ и^мъ въ дн~ь поги'бели и^хъ”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ εἶπαν· δεῦτε καὶ λογισώμεθα ἐπὶ ῾Ιερεμίαν λογισμόν, ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου· δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ.
|
И$ реко'ша прїидњте помы'слимъ на і^еремїю совњтъ, н^и б^о и^ꙁги'нетъ ꙁако'нъ эT сщ~е'нника н^и совњтъ эT премђ'драго. н^и сло'во эT проро'ка прїидњте и^ пораꙁи'мᲆ е^го ја%ꙁы'комъ, и^ не воньмњмъ въ всњхъ словесњхъ е^го”
|
|
19
|
19
|
|
εἰσάκουσόν μου, Κύριε, καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου.
|
Во'ньми г~и кᲆ мнњ и^ слы'ши гла'съ сђпоста'тъ мои^хъ.
|
|
20
|
20
|
|
εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά; ὅτι συνελάλησαν ρήματα κακὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι· μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθά, τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ’ αὐτῶν.
|
е^да въздае'т ли ся ꙁа бл~го ѕл^о иже и^скопа'ша ро'въ дш~и моеи, помяни'ся и^же стоя'хъ преD тобо'ю да въꙁгл~ю ꙁа ни'хъ бл~гая, да ѓ^брящђ гнњвъ твои эT нихъ.
|
|
21
|
21
|
|
διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας· γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι, καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ.
|
сего ра'ди да'и сн~ове иX въ гла'дъ, і^ и^зведи` и^хъ в рђкђ мечю` да бђдђтъ же'ны и^хъ беꙁча'дны и^ вдо'вы, и^ мђжи и^хъ ё^бїются сме'ртїю, ю'ноша и^хъ и^ско'лются мечеM на ра'ти,
|
|
22
|
22
|
|
γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν, ἐπάξεις ἐπ’ αὐτοὺς ληστὰς ἄφνω, ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλληψίν μου, καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ’ ἐμέ.
|
да слышится во'пль эT домо'въ и^хъ” І$ и^ꙁведе'ши на нихъ разбо'иника ё^стремле'но, и^же и^скопа'ша мн^њ ровъ да и^мђтъ м^я, и^ сњти съкры'ша нога'мъ мои^мъ”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ σύ, Κύριε, ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ’ ἐμὲ εἰς θάνατον· μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς· γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου, ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς.
|
Ты' же г~и вњси вс^я совњты и^хъ на' мя въ смр~ть, не и^сцњли'ши безако'нїе и^хъ эT лица` твое^го и^ грњхъ и^хъ да не изгла'дится, да бђдђтъ разᲆдрђше'ни преD тобо'ю. и^ въ время ја%рости твоея съблюди` и^хъ”
|
|
Κεφάλαιο 19
|
Глvа, џ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟΤΕ εἶπε Κύριος πρός με· βάδισον καὶ κτῆσαι βῖκον πεπλασμένον ὀστράκινον καὶ ἄξεις ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἱερέων,
|
Сїя рече г~ь и^ди` и^ возми` сосDђ скђде'лничь ж#же'н#, эT ста'реw людїи и^ эT ста'рецᲆ сщ~енниk”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐξελεύσῃ εἰς τὸ πολυάνδριον υἱῶν τῶν τέκνων αὐτῶν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν προθύρων πύλης τῆς Χαρσείθ, καὶ ἀνάγνωθι ἐκεῖ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἂν λαλήσω πρὸς σέ,
|
і^ и^ди` въ ё^до'лᲆ сн~вᲆ е^н#но'ниX. и^же е^сть близь въсхо'да вра'тъ скђде'лничихъ. и^ проповњдае^ши т^ђ словеса` и^же а^ꙁъ гл~ю к ᲄебњ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακά, ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει τὰ ὦτα αὐτοῦ,
|
и^ речеши, ё^слы'шите сло'во гн~е цр~и і^ё'дины, и^ ѓ^биᲄа'тели і^ерsлимA. сїя рече г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ. се а^ꙁъ наведђ ѓ^ꙁлобле'нїе на мњсто сїе. тако да вся'кᲆ и^же ё^слы'шитᲆ т^о, звђча'тъ ё^ши е^го того ради
|
|
4
|
4
|
|
ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ θεοῖς ἀλλοτρίοις, οἷς οὐκ ᾔδεισαν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ οἱ βασιλεῖς ᾿Ιούδα ἔπλησαν τὸν τόπον τοῦτον αἱμάτων ἀθῴων
|
и^же ѓ^ста'виша м^я и^ чю'же, сътвори'ша мњсто с^е. и^ пожро'ша на не'мъ богоM чюжиM, и^хже не вњдњша ᲄїи и^ эTц~ы и^хъ. и^ цр~їе і^ё'дины, і^ и^спо'лниша мњсто сїе кро'ве непови'нныхъ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ᾠκοδόμησαν ὑψηλὰ τῇ Βάαλ τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πυρί, ἃ οὐκ ἐνετειλάμην οὐδὲ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου.
|
и^ съꙁда'ша вы'шняя ваа^лимђ на согорњнїе сн~овъ своиX ѓ^гнем#, въ всесъж#же'нїе ваа^лимђ и^же не ꙁаповњдахъ. ни гл~алъ е^смь ни вꙁы'иде на срDце мое.
|
|
6
|
6
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐ κληθήσεται τῷ τόπῳ τούτῳ ἔτι Διάπτωσις καὶ Πολυάνδριον υἱοῦ ᾿Εννόμ, ἀλλ’ ἢ Πολυάνδριον τῆς σφαγῆς.
|
Сего ради с^е дн~їе грядђтъ рече г~ь. и^ не възове'тся ктомђ` мњсто сїе тофе'џъ и^ ё^долъ сн~овъ е^нонихъ. н^о ё^долъ ꙁакла'нїя.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ σφάξω τὴν βουλὴν ᾿Ιούδα καὶ τὴν βουλὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ καταβαλῶ αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἐν χερσὶ τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτῶν εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
|
и^ разточю` совњтъ і^ё'дњ, і^ и^ерsлимђ в мњстњ се'мъ. и^ превращђ иX мече'мъ предᲆ враги` иX, и^ в рђкђ и'щђщиX дш~ъ иX” и^ да'мъ пло'ти и^хъ ја%дь пти'цамъ нбsнымъ, и^ звњремъ зе'мныM.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμόν· πᾶς ὁ παραπορευόμενος ἐπ’ αὐτῆς σκυθρωπάσει καὶ συριεῖ ὑπὲρ πάσης τῆς πληγῆς αὐτῆς.
|
и^ поста'влю граD сїи въ ё'жасъ и^ въ звиꙁда'нїе” вся'къ и^же мимои^детъ по немъ почюдиTся, и^ позви'ждетъ по все'и ра'нњ е^го.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τῶν υἱῶν αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων αὐτῶν, καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἔδονται ἐν τῇ περιοχῇ καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ, ᾗ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.
|
и^ напита'ю и^хъ пло'тїю сн~овъ и^хъ и^ плотїю дще'рїи и^хъ, и^ еді'нъ ко'ждо пло'ти дрђга свое^го снњсть въ ѓ^бъстоя'нїи и^ въ тњснотњ`, в не'иже ꙁапрђтъ иX вра'ѕи и^хъ, и^же и'щђтъ дш~а и^хъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ συντρίψεις τὸν βῖκον κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐκπορευομένων μετά σοῦ
|
И$ съкрђши'ши сосђдъ преD ѓ^чи'ма мђжїи и^же и^дђтъ с тобо'ю.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· οὕτως συντρίψω τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον, ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθῆναι ἔτι.
|
и^ рече'ши к ни'мъ, сїя реq г~ь си'лъ” Та'ко сᲆкрђшђ лю'ди сїя и^ гра'дъ сїи, ја%ко съкрђшится сосђдъ скђде'лныи, и^же не мо'жетъ ктомђ въста'витися. и^ в тофе'џъ погребђтся того ради и^же не бђдетъ и%ного мњста на погребе'нїе.
|
|
12
|
12
|
|
οὕτως ποιήσω, λέγει Κύριος, τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν αὐτῷ τοῦ δοθῆναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν.
|
та'ко сътворю` мњстђ семђ рече г~ь, и^ ѓ^бита'телемъ е^го да поста'влю гра'дъ тои ја%ко тофе'џ#
|
|
13
|
13
|
|
καὶ οἶκοι ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἶκοι βασιλέων ᾿Ιούδα ἔσονται καθὼς ὁ τόπος ὁ διαπίπτων ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν ἐν πάσαις ταῖς οἰκίαις, ἐν αἷς ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις. —
|
и^ бђдђтᲆ домы` і^ерsлима и^ домы` цр~їи і^ё'диныхъ. ја%ко мњсто тофеџъ нечи'сто, всњ домы` вᲆ и^хже кро'вњхъ жро'ша всњмъ во'емъ нбsным# и^ приноша'хђ възлїя'нїя бого'мъ чюжи'мъ”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἦλθεν ῾Ιερεμίας ἀπὸ τῆς διαπτώσεως, οὗ ἀπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ἐκεῖ τοῦ προφητεῦσαι, καὶ ἔστη ἐν τῇ αὐλῇ οἴκου Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν·
|
Прїиде же і^еремїя эT тофе'џ#, и^же посла` е^го г~ь къ прoрчествова'нїю, и^ ста` въ дворњ` до'мђ гн~я, и^ рече къ всњмъ лю'демъ.
|
|
15
|
15
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτῆς καὶ ἐπὶ τὰς κώμας αὐτῆς ἅπαντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτήν, ὅτι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν τοῦ μὴ εἰσακούειν τῶν ἐντολῶν μου.
|
сїя рече г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ” Се` а^зъ наведђ на граD се'и, и^ на вся` гра'ды е^го вся` ѕла'я, и^же гл~алъ е^смь на'нь. ја^ко ѓ^жести'ша вы'я своя да не слы'шатъ слове'съ мои^хъ”
|
|
Κεφάλαιο 20
|
Глvа, к~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἤκουσε Πασχὼρ ὁ υἱὸς ᾿Εμμὴρ ὁ ἱερεύς — καὶ οὗτος ἦν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου Κυρίου — τοῦ ῾Ιερεμίου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους.
|
И ё^слы'ша фас#сђръ сн~ъ еMмеr сщ~енник#, и^же поста'вленᲆ бњ` нача'лникъ в домђ` гн~и, і^еремїю прoрчествђ'юща словеса` сїя.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην, ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου τοῦ ὑπερῴου, ὃς ἦν ἐν οἴκῳ Κυρίου.
|
и^ ё^да'ри фас#сђр# і^еремїю пррoка, и^ посᲄа'ви е^го въ кладђ и^же бњ` въ вра'тњхъ венїами'нихъ вы'шнихъ в# домђ гн~я.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐξήγαγε Πασχὼρ τὸν ῾Ιερεμίαν ἐκ τοῦ καταρράκτου, καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ιερεμίας· οὐχὶ Πασχὼρ ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου, ἀλλ’ ἢ Μέτοικον.
|
е^гда' же в зAё'трїи дн~ь бысть, и^зве'де фассrђ і^еремїю эT кла'ды. и^ рече` к немђ і^еремїя, не фас#сђръ възва' г~ь и'мя твое, н^о стра'хъ эTвсю'дђ.
|
|
4
|
4
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου, καὶ πεσοῦνται ἐν μαχαίρᾳ ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται, καὶ σὲ καὶ πάντα ᾿Ιούδαν δώσω εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ μετοικιοῦσιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν ἐν μαχαίραις.
|
и^же сїя рече г~ь, се` а^ꙁъ да'мъ т^я въ страX и^ вси` дрђзи твои`. и^ разрDђша'тся мечемъ вра'гъ свои^хъ, и^ ѓ'чи твои` ё^ꙁрятъ. и^ всю` і^ё^де'ю даM в рђк'ђ цр~я вављ=лон#ска, и^ преведе'тъ и^хъ въ вављ=ло'н#, и^ побїетъ и^хъ мечеM.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ δώσω τὴν πᾶσαν ἰσχὺν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ, καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα.
|
и^ дамъ все и^мњнїе гра'да сего, и^ веs трђдъ е^го. всю' же цњнђ` е^го, и^ вся` скровища црsтва і^ё'дина даM в рђкђ враго'мъ и^хъ. и^ расхитя'тъ и^хъ и^ во'ꙁмђтъ и^ ведђтъ въ вављ=лонъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσίᾳ, καὶ ἐν Βαβυλῶνι ἀποθανῇ καὶ ἐκεῖ ταφήσῃ, σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου, οἷς ἐπροφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ.
|
Ты' же фассђръ, и^ всњ ѓ^бита'тели до'мђ твое^го и^дете въ плᲇне'нїе, и^ вᲆ вављ=лоn прїидеши, и^ та'мо ё'мреши, та'мо же и^ погребе'шися ты` и^ вси` дрђзи твои`, и^мже пррoчествовалъ е^си лжђ`”
|
|
7
|
7
|
|
᾿Ηπάτησάς με, Κύριε, καὶ ἠπατήθην, ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης· ἐγενόμην εἰς γέλωτα, πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος·
|
И$зве'лъ м^я е^си г~и, и^ прельще'нъ е^смь крњплњ'иши мене бы'лъ е^си и^ възмо'глъ е^си. сътворе'нъ е^смь в# посмњхъ весь дн~ь, вси порђга'ются мн^њ, и^же
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι, ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι, ὅτι ἐγενήθη λόγος Κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου.
|
прежде ё^же` гл~ю възъглашаю^ще безако'нїе и^ па'кости възглаша'ю. и^ быs мн^њ сло'во гн~е в# поноше'нїе, и^ в посмXњ весь дн~ь.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπα· οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο ὡς πῦρ καιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀστέοις μου, καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν.
|
и^ рекохъ не въспомянђ е^го ниже гл~ю ктомђ во и^мя е^го” И$ быs въ срDцы мое^мъ ја%ко ѓ'гнь горя'щъ, ꙁатворенъ же в# костехъ мои^хъ и^ ѓ^скђдњхъ носи'ти не тръпя'щи,
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν· ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ, πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ· τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ, εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ ληψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ.
|
слы'шахъ бо досади'тельства мно'гимъ и^ стра'хъ ѓ'крsтъ, погони'те и^ пого'ниM е^го эT всњхъ мђжїи і^ и^же бњхђ ми'рнїи мои`. и^ съхраняющи странђ` мою, а^ще ка'ко прельсти'тся и^ премо'жемъ нань, и^ послњдђ'емъ мще'нїю эT него.
|
|
11
|
11
|
|
ὁ δὲ Κύριος μετ’ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων· διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο· ᾐσχύνθησαν σφόδρα, ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν, αἳ δι’ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται.
|
г~ь же со мно'ю е^сть, ја%ко брани'тель крњпкїи” Сего ра'ди гоня'щеи м^я падђтъ, и^ не'мощни бђдTђ и посᲄыдяTся ѕњло, ја%ко не раꙁђмњшA поноше'нїа вᲇчнаго, и^же никогда` и^з#гла'дится”
|
|
12
|
12
|
|
Κύριε, δοκιμάζων δίκαια, συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας, ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοῖς, ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου. —
|
И$ ты` г~и си'лъ, и^скђси'тель пра'веднаго, и^же и^ вњдаеши ё^тро'бы и^ срDце. молю ти ся да ви'ждђ мще'нїе твое на нихъ” тебњ б^о эTкры'хъ прю мою”
|
|
13
|
13
|
|
῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ, αἰνέσατε αὐτῷ, ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων. —
|
По'ите г~ђ хвалиᲄе г~а, и^же и^зба'ви дш~ђ ё^бо'гаго эT рђкъ лђкавыхъ”
|
|
14
|
14
|
|
᾿Επικατάρατος ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ· ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἔτεκέ με ἡ μήτηρ μου, μὴ ἔστω ἐπευκτή.
|
Проклятъ дн~ь во'ньже родиXся, дн~ь воньже породи м^я мт~и моя, да не бђдетъ блsвенъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ πατρί μου λέγων· ἐτέχθη σοι ἄρσην, εὐφραινόμενος.
|
прокля'тъ мђжъ, и^же възвњсти эTц~ђ мое^мђ, рекђщи. родися тебњ ѓ%трокъ мђжескъ, и^ ја%ко радостїю възвесели е^го.
|
|
16
|
16
|
|
ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις, ἃς κατέστρεψε Κύριος ἐν θυμῷ καὶ οὐ μετεμελήθη· ἀκουσάτω κραυγῆς τῷ πρωΐ καὶ ἀλαλαγμοῦ μεσημβρίας,
|
да бђдетъ чл~къ то'и ја%ко сђть гра'ди ја^же превратиl г~ь, и^ не раска'яся. да слы'шиT вопль заё'тра, и^ рыданїе въ время полђден#ное,
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέ με ἐν μήτρᾳ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήψεως αἰωνίας.
|
и^же мене не ё^биl эT ма'тери с^и. да бы'сть мн^њ мт~и моа гро'бъ, и^ чре'сла е^я` ꙁача'тїе вњчное.
|
|
18
|
18
|
|
ἱνατί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους, καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου;
|
въскђю эT ма'тери с^и и^ꙁше'лъ е^смь, да вижDђ трђдъ и^ болњзни, и^ растляTся въ постыдњнїе дн~и мои`”
|
|
Κεφάλαιο 21
|
Глvа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν, ὅτε ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν Πασχὼρ υἱὸν Μελχίου καὶ Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα λέγων·
|
Сло'во и^же бы'сть эT г~а къ і^еремїи. когда` посла` к немђ цр~ь седекїа, фас#сђра сн~а гоlкїа, и^ софо'нїа сн~а манасїа сщ~е'нника рекђщ'и”
|
|
2
|
2
|
|
ἐπερώτησον περὶ ἡμῶν τὸν Κύριον, ὅτι βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐφέστηκεν ἐφ’ ἡμᾶς, εἰ ποιήσει Κύριος κατὰ πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, καὶ ἀπελεύσεται ἀφ’ ἡμῶν.
|
Въспроси за на г~а, и^же навходоно'соръ цр~ь вављ=ло'ньскїи ѓ^полчи'ся на наs. а^ще ё^бо сътвори'тъ г~ь с на'ми по всњмᲆ чюдесеM свои^мъ, да эTи'детъ эT наs”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ῾Ιερεμίας· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα·
|
И$ рече і^еремїя к ни'мᲆ. та'ко рцњте седекїи, сїя рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ”
|
|
4
|
4
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ μεταστρέψω τὰ ὅπλα τὰ πολεμικά, ἐν οἷς ὑμεῖς πολεμεῖτε ἐν αὐτοῖς πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ἔξωθεν τοῦ τείχους, καὶ συνάξω αὐτοὺς εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως ταύτης
|
Се^ аZ ѓ^бращђ сосђды браnныя, и^же сђть въ рђка'хъ ва'шиX, и%миже в^ы ѓ^полча'етеся на цр~я вављ=ло'ньска и^ и^ халде'иска, и^же ѓ^б#стоя'тъ ва'съ ѓ%крsтъ стњ'нъ. и^ сᲆберђ т^а по'средᲇ гра'да сего`,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ πολεμήσω ἐγὼ ὑμᾶς ἐν χειρὶ ἐκτεταμένῃ καὶ ἐν βραχίονι κραταιῷ μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς μεγάλης
|
и^ поборю а%ꙁъ ваs въ рђкђ просᲄертђ, и^ в# мы'шцђ крњпкђ, и^ въ ја%рости и^ въ гнњвњ вели'цњ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ πατάξω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, τοὺς ἀνθρώπους καί τὰ κτήνη, ἐν θανάτῳ μεγάλῳ, καὶ ἀποθανοῦνται.
|
и^ побїю ѓ^бита'тели гра'да сего, чл~комъ и^ звњремъ гђби'тельство вели'ко да мрђтъ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ μετὰ ταῦτα —οὕτως λέγει Κύριος— δώσω τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ ἀπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς μαχαίρας εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας· οὐ φείσομαι ἐπ’ αὐτοῖς καὶ οὐ μὴ οἰκτειρήσω αὐτούς.
|
И$ посе'мъ рече г~ь, да'мъ седекїа цр~я і^ё'дина и^ рабы` е^го и^ лю'ди е^го і^ иже ѓ^сᲄа'влени сђть въ гра'дњ семᲆ эT гђби'тельства и^ меча и^ гла'доM в# рђ'кђ навходоносо'рђ цр~ю вављ=лоnскђ, и^ в рђкђ врагомъ иX, и^ в рђ'кђ и%щђщиX дш~а иX, и^ побїеT и^хъ ѓ%стрїем# меча`, и^ не ё%кло'нится, ни'же простиT ни'же ё^млрsдитъся.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου·
|
и^ къ лю'демъ си'мъ речеши” Сїя рече г~ь б~ъ, с^е а%ꙁъ даю` преD ва'ми пђть живоTныи и^ пђть смр~тныи.
|
|
9
|
9
|
|
ὁ καθήμενος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ, καὶ ὁ ἐκπορευόμενος προσχωρῆσαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ζήσεται, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς σκῦλα, καὶ ζήσεται.
|
и^же ѓ^бита'етъ во гра'дᲇ семъ ё%мретъ мечемъ и^ гла'домъ и^ гђби'тельствомъ. и^же и^сходя'щь бђ'детъ и^ прибњжи'тъ къ халдњ'ѓм# и^же ѓ^б#стоя'тъ ва'съ, жи'въ бђдеT. и^ бђдетъ е^мђ дш~а е^го ја%ко плњнъ.
|
|
10
|
10
|
|
διότι ἐστήρικα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά· εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος παραδοθήσεται, καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί.
|
поста'вихъ б^о лице мое` на граD сїи и^ въ зло` и^ не въ бл~го, рече г~ь. въ рђ'кђ цр~я вављ=ло'ньска да'сᲄься, и^ съж#жеT е^го ѓ^гнемъ,
|
|
11
|
11
|
|
ὁ οἶκος βασιλέως ᾿Ιούδα, ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
|
и^ до'мъ цр~я і^ё'дина” Слы'шите сло'во гн~е
|
|
12
|
12
|
|
οἶκος Δαυίδ, τάδε λέγει Κύριος· κρίνατε πρωΐ κρίμα καὶ κατευθύνατε καὶ ἐξέλεσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτόν, ὅπως μὴ ἀναφθῇ ὡς πῦρ ἡ ὀργή μου καὶ καυθήσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων.
|
до'ме двDвъ. реq г~ь, сђди'те заё%тра сђдъ, і^ иꙁба'вите си'лою ё^гнетена эT рђ'кђ клеве'щђщаго. не ё^бо и^зы'детъ ја%рости мое'а ја%ко ѓ%гнь и^ сᲆж#жется, и^ не бђдеT и^же пога'сиT, ради лђка'выхъ мыш#ленїи ва'шихъ.
|
|
13
|
13
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ πρός σε τὸν κατοικοῦντα τὴν κοιλάδα Σόρ, τὴν πεδεινήν, τοὺς λέγοντας· τίς πτοήσει ἡμᾶς; ἢ τίς εἰσελεύσεται πρὸς τὸ κατοικητήριον ἡμῶν;
|
с^е а%ꙁъ к тебњ ѓ^бита'ющђ въ крњпцњ и^ по'лнњ ё^долїи, рече г~ь. и^же гл~ете кт^о побїет# наs, и^ кт^о вни'детъ въ домы` на'ша.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ ἔδεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς.
|
и^ посњщђ на ва'съ по' плоти мышленїи ва'шим#, рече г~ь. и^ въж#гђ ѓ%гнь в лᲇсњ е^го, и^ пожретъ вс^я ѓ%крsтъ е^го”
|
|
Κεφάλαιο 22
|
Глва, к~в”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· πορεύου καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ λαλήσεις ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον
|
Сїя рече г~ь. вни'ди въ до'м# цр~я і^ё'дина, и^ гл~еши ᲄамо сло'во т^о,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐρεῖς· ἄκουε λόγον Κυρίου, βασιλεῦ ᾿Ιούδα ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ ὁ λαός σου καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ταῖς πύλαις ταύταις·
|
и^ речеши. слы'ши сло'во гн~е цр~ю і^ё'дин#, и^же сњди'ши на прsтолњ двд~вњ т^ы и^ раби` твои` и^ лю'ди твоя входя'щеи по две'рехᲆ сиX”
|
|
3
|
3
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ποιεῖτε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρεῖσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβῆτε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
|
Сїя реq г~ь, твори'те сDђ и^ правдђ, і^ и^ꙁба'вите си'лою ё^гнетена эT рђкђ клевеTника. и^ пришелца и^ си'ра и^ вдови'цђ не хощите ѓ^скорби'ти, н^и ё^гнеᲄитебеꙁакоnно и^ кро'вь непови'ннђ не и^ꙁлїете на мњстњ то'мъ”
|
|
4
|
4
|
|
διότι ἐὰν ποιοῦντες ποιήσητε τὸν λόγον τοῦτον, καὶ εἰσελεύσονται ἐν ταῖς πύλαις τοῦ οἴκου τούτου βασιλεῖς καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἁρμάτων καὶ ἵππων, αὐτοὶ καὶ οἱ παῖδες αὐτῶν, καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν·
|
А$ще б^о творя'ще сътворите сло'во т^о, вни'дђтъ по вра'тњхъ до'мђ сего` цр~и сᲇдя'щїи эT ро'дA двDва на прsтлњ е^го. и^ сњда'юще на колесни'ца и^ на коня`, тїи и^ раби` и^ лю'ди и^хъ” И$же
|
|
5
|
5
|
|
ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε τοὺς λόγους τούτους, κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται ὁ οἶκος οὗτος.
|
а^ще не ё^слы'шите словеs сих#, самъ въ себњ закляXся рече г~ь. и^же в# пђсты'ню бђдетᲆ до'мъ сїи”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος κατὰ τοῦ οἴκου βασιλέως ᾿Ιούδα· Γαλαὰδ σύ μοι, ἀρχὴ τοῦ Λιβάνου, ἐὰν μὴ θῶ σε εἰς ἔρημον, πόλεις μὴ κατοικηθησομένας·
|
И$же сїа рече г~ь, на доM цр~я і^ё'дина. галаа'дъ т^ы мнњ` глава лива'ньская а^ще не поста'влю тебе` в# пђсты'ню, въ гра'ды не ѓ^бита'нны,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ὀλοθρεύοντα ἄνδρα καὶ τὸν πέλεκυν αὐτοῦ, καὶ ἐκκόψουσι τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ἐμβαλοῦσιν εἰς τὸ πῦρ.
|
и^ ѓ^сщ~ђ на ᲄя ё^бива'юща мђ'жа и^ ѓ^рђжїе е^го. и^ посњкTђ и^з#бра'нныя ке'дры твоя`, и^ врᲆгђтъ на ѓ%гнь.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ διελεύσονται ἔθνη διὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ ἐρεῖ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· διατί ἐποίησε Κύριος οὕτως τῇ πόλει ταύτῃ τῇ μεγάλῃ;
|
и^ преи^дђтъ ја^зы'цы мно'ѕи по гра'дђ семђ`. и^ речеT е^ді'нъ ко'ждо и^с#кренемђ свое^мђ, въскђ'ю сътвори г~ь та'ко гра'дђ семђ вели'комђ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐροῦσιν· ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς.
|
и^ эTвњща'ютъ. сего ради и^же ѓ^ста'виша ꙁавњтъ г~а б~а свое^го, и^ поклони'шася бо'гомъ чюжDимъ и^ послђжи'ша и^мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Μὴ κλαίετε τὸν τεθνηκότα μηδὲ θρηνεῖτε αὐτόν· κλαύσατε κλαυμῷ τὸν ἐκπορευόμενον, ὅτι οὐκ ἐπιστρέψει ἔτι, οὐδὲ ὄψεται τὴν γῆν πατρίδος αὐτοῦ.
|
не пла'чите мр~тваго ни жа'лите на'нь пла'чемᲆ” пла'чите е^го и^же эTи^детъ, и^же не въз#врати'тся ктомђ`, н^и ё^ви'диT ꙁемля` рожде'нїя свое^го”
|
|
11
|
11
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ Σελλὴμ υἱὸν ᾿Ιωσία τὸν βασιλεύοντα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου· οὐκ ἀναστρέψει ἐκεῖ ἔτι,
|
И$же сїя рече г~ь къ селђмᲆ сн~ђ і^ѓ^сїинђ цр~ю і^ё'динђ, и^же црsтвова за і^ѓ^сїю эTц~а свое^го. і^же и^ꙁшеl е^сть эT мњсᲄа сего`, не вᲆз#вратиTся ктомђ`
|
|
12
|
12
|
|
ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ τόπῳ, οὗ μετῴκισα αὐτόν, ἐκεῖ ἀποθανεῖται καὶ τὴν γῆν ταύτην οὐκ ὄψεται ἔτι. —
|
н^о в мњсᲄо т^о на'ньже преведо'хъ е^го та'мо ё%мреT, и^ землю сїю не ё'ꙁритъ ктомђ`”
|
|
13
|
13
|
|
῏Ω ὁ οἰκοδομῶν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μετὰ δικαιοσύνης καὶ τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ οὐκ ἐν κρίματι, παρὰ τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐργᾶται δωρεὰν καὶ τὸν μισθὸν αὐτοῦ οὐ μὴ ἀποδώσει αὐτῷ.
|
Го'ре и^же съѕида'етъ до'мъ сво'и вᲆ непра'вдњ, и^ го'рницы свои` не въ сђ'дъ. дрђ'га свое^го погнететъ сђе'тно, и зMды не въꙁда'сть е^мђ.
|
|
14
|
14
|
|
ᾠκοδόμησας σεαυτῷ οἶκον σύμμετρον, ὑπερῷα ριπιστὰ διεσταλμένα θυρίσι καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρῳ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτῳ.
|
и^же рече съѕиждђ себњ до'мъ простра'ненъ, и^ го'рницы широ'ки, и^же ѓ^тво'ритъ себњ ѓ^кна`. и^ сътвори сво'ды кедровы, пи'шетъ же черв#цемъ”
|
|
15
|
15
|
|
μὴ βασιλεύσῃς, ὅτι σὺ παροξύνῃ ἐν ῎Αχαζ τῷ πατρί σου; οὐ φάγονται καὶ οὐ πίονται· βέλτιον ἦν σὲ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην.
|
е^да` л^и црsтвђе'ши ја%ко подоби'шиs ке'дрђ. эTц~ъ твои не ја^де л^и и^ не пи'т#, и^ твори сђдъ и^ пра'вдђ, тогда` е^гда` бл~го бњ` е^мђ.
|
|
16
|
16
|
|
οὐκ ἔγνωσαν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ταπεινῷ οὐδὲ κρίσιν πένητος· οὐ τοῦτό ἐστι τὸ μὴ γνῶναί σε ἐμέ, λέγει Κύριος;
|
сђдилъ прю` ё^бо'гаго, и^ требђ'ющаh въ бл~го свое`, не сего л^и раd и^же позна м^я, рече г~ь.
|
|
17
|
17
|
|
ἰδοὺ οὐκ εἰσὶν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή, ἀλλὰ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον τοῦ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδικήματα καὶ εἰς φόνον τοῦ ποιεῖν αὐτά.
|
твои' же ѓ%чи и^ срDце къ скђпости и^ къ кро'ви не повин#нњи и^ꙁлїя'нїю, и^ къ ѓ^клевета'нїю, и^ къ тече'нїю лђка'вым# дњлоM”
|
|
18
|
18
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ υἱὸν ᾿Ιωσία βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐαὶ ἐπὶ τὸν ἄνδρα τοῦτον· οὐ μὴ κόψονται αὐτόν· ὦ ἀδελφέ, οὐδὲ μὴ κλαύσονται αὐτόν· οἴμοι Κύριε.
|
Сего ради сїя реq г~ь, кᲆ і^ѓ^а^кимђ сн~ђ і^ѓ^сїинђ цр~ю і^ё'динђ. не пла'чютъ е^го, го'ре бра'те, и^ го'ре се'стро. не въспоюT е^мђ, го'ре господи'не, и^ го'ре нарочи'те.
|
|
19
|
19
|
|
ταφὴν ὄνου ταφήσεται, συμψηθεὶς ριφήσεται ἐπέκεινα τῆς πύλης ῾Ιερουσαλήμ. —
|
погребе'нїемъ ѓ%слимъ погребе'тся, смра'денъ і^ и^ꙁверженъ вн^њ вра'тъ і^ерsли'ма”
|
|
20
|
20
|
|
᾿Ανάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ κράξον καὶ εἰς τὴν Βασὰν δὸς τὴν φωνήν σου καὶ βόησον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, ὅτι συνετρίβησαν πάντες οἱ ἐρασταί σου.
|
Въꙁы'иди на ливаn и^ вᲆзопїи, і^ въ васанᲆ дажDь глаs тво'и. въꙁопїи кᲆ приходя'щиM, и^же сътрени сђть вс^и любовнїи твои`.
|
|
21
|
21
|
|
ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τῇ παραπτώσει σου, καὶ εἶπας· οὐκ ἀκούσομαι· αὕτη ἡ ὁδός σου ἐκ νεότητός σου, οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς μου.
|
гл~алъ е^смь к тебњ въ ё^множенїи твоеM, реклᲆ е^си не ё^слы'шђ. с^е е^сть пђть твои эT ю'ности твое'я, и^же не послђша гла'са мое^го”
|
|
22
|
22
|
|
πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανεῖ ἄνεμος, καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται· ὅτι τότε αἰσχυνθήσῃ καὶ ἀτιμωθήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν φιλούντων σε.
|
Вс^и па'стыри твои` пасђтъ вњтръ, и^ любо'внїи твои` въ плњненїе по'идђтъ. и^ тогда` посты'дишися и^ посрами'шися эT вся'каго лђка'вᲆства твое^го.
|
|
23
|
23
|
|
κατοικοῦσα ἐν τῷ Λιβάνῳ, ἐννοσσεύουσα ἐν ταῖς κέδροις, καταστενάξεις ἐν τῷ ἐλθεῖν σοι ὀδύνας ὡς τικτούσης.
|
и^же ся'деши въ ливанњх, и^ ё^гнњздишися въ ке'дрњхъ. ка'ко постенал# е^си и^же е^гда` прїидо'ша тебњ бо'лњзни, ја%ко бо'лњзни родя'щїя.
|
|
24
|
24
|
|
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γενόμενος γένηται ᾿Ιεχονίας υἱὸς ᾿Ιωακεὶμ βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου, ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε
|
живђ а^зъ рече г~ь. и^же аще бђдеT и^е^хо'нїа сн~ъ і^ѓ^а^кима цр~я і^ё'дина, прьстеn въ рђкђ деснђ'ю мою`, эTто'лњ и^стоrгнђ е^го.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου, ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων·
|
и^ даM тебе въ рђкђ и%щђщиM дш~ђ твою`, и^ въ рђкђ и%хже т^ы бои'шися лица`. и^ вᲆ рђ'кђ нав#ходоносора цр~я вављ=ло'ньска, и^ въ рђкђ хаlдеѓM.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἀπορρίψω σε καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τεκοῦσάν σε εἰς γῆν, οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐκεῖ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε.
|
и послю т^я и^ мт~рь твою` и^же роди т^я въ ꙁе'млю чю'ждђ, в не'иже рожDе нњсте, тђ же ё%мрете.
|
|
27
|
27
|
|
εἰς δὲ τὴν γῆν, ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν, οὐ μὴ ἀποστρέψωσιν.
|
и^ в# ꙁемлю` в нюже тїи възвDижютъ дш~ђ свою` да воZвратяTся т^ђ, и^ не ѓ^братяTся”
|
|
28
|
28
|
|
ἠτιμώθη ᾿Ιεχονίας ὡς σκεῦος, οὗ οὐκ ἔστι χρεία αὐτοῦ, ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν, ἣν οὐκ ᾔδει.
|
е^да` сосђдъ скђдел#ничь и^ съкрђшенъ мђжъ се'и е^хо'нїя. е^да` сосђдъ беZ вся'кого хотњнїя. въскђю эTрине'ни сђть ᲄо'и и^ сњмя е^го, и^ повержени сђть въ ꙁемлю е^ја%же не ви'дњша.
|
|
29
|
29
|
|
γῆ γῆ ἀκουε λόγον Κυρίου·
|
зе'мле ꙁе'мле, ꙁе'мле слы'ши словеса` гн~я”
|
|
30
|
30
|
|
γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον, ὅτι οὐ μὴ αὐξηθῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἀνὴρ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ ἄρχων ἔτι ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ.
|
Сїя рече г~ь, напиши мђж'а сего` неплоDна мђжа, и^же во' дн~ехъ свои^хъ не преспњва'етъ. ни б^о бђдеT эT сᲇмени е^го мђж# и^же ся'деT на прsтлᲇ двд~вᲇ, и^ влаs и%мыи ктомђ` въ і^ё'дњ”
|
|
Κεφάλαιο 23
|
Глvа, к~г”
|
|
1
|
1
|
|
Ω οἱ ποιμένες οἱ διασκορπίζοντες καὶ ἀπολλύοντες τὰ πρόβατα τῆς νομῆς μου.
|
Горе пасты'ремъ и^же растача'ютъ и^ растерꙁа'юT ста'да паствы мое^я, рече г~ь.
|
|
2
|
2
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ποιμαίνοντας τὸν λαόν μου· ὑμεῖς διεσκορπίσατε τά πρόβατά μου καὶ ἐξώσατε αὐτὰ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθε αὐτά, ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐφ’ ὑμᾶς κατὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν·
|
сего ради сїя рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ къ пасты'рем#, и^же пасђть лю'ди моа. в^ы расточи'ли е^сте` ста'до мое, и^ поверго'сте е&, и^ не посњти'сте е^го. с^е а^ꙁъ посњщђ на ваs лђкав#ство мышле'нїи ва'шиX, рече г~ь.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγὼ εἰσδέξομαι τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ μου ἐπὶ πάσης τῆς γῆς, οὗ ἔξωσα αὐτοὺς ἐκεῖ, καὶ καταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν νομὴν αὐτῶν, καὶ αὐξηθήσονται καὶ πληθυνθήσονται·
|
и^ а'ꙁъ съберђ ѓ^стан#ки ста'да мое^го эT всњ'хъ земль, в ня'же и^ꙁверго'хъ иX та'мо. и^ ѓ^брящђ иX к# селе'нїемᲆ и^хъ, и^ воZрастTђ и^ ё^множатся.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς ποιμένας, οἳ ποιμανοῦσιν αὐτούς, καὶ οὐ φοβηθήσονται ἔτι οὐδὲ πτοηθήσονται, λέγει Κύριος.
|
и^ въꙁдвигнђ наD ни'ми пасты'ря и^ ё^пасђтъ и^хъ. не ё^боя'тся ктомђ` и^ не ё^жаснTђся, и^ ни е^ді'нъ и^щеTся эT числа, рече г~ь”
|
|
5
|
5
|
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἀναστήσω τῷ Δαυὶδ ἀνατολὴν δικαίαν, καὶ βασιλεύσει βασιλεὺς καὶ συνήσει καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς.
|
Се дн~їе грядђтъ рече г~ь. и^ възDви'гнђ двд~ђ сњ'мя пра'веDно, и^ црsтвђет# цр~ь, и^ премђ'дръ бђ'дет#, и^ сътво'риT сђдъ и^ пра'вдђ на земли`.
|
|
6
|
6
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ σωθήσεται ᾿Ιούδας, καὶ ᾿Ισραὴλ κατασκηνώσει πεποιθώς, καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὃ καλέσει αὐτὸν Κύριος ᾿Ιωσεδέκ.
|
вᲆ дн~ехᲆ тXњ сп~сется і^ё'да, і^и^л~ь пребђдетъ в наде'жди. и^ с^е е^сть и^мя и^же воZꙁовTђ е^го г~ь пра'веденъ нашъ”
|
|
9
|
7
|
|
᾿Εν τοῖς προφήταις συνετρίβη ἡ καρδία μου, ἐν ἐμοὶ ἐσαλεύθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἐγενήθην ὡς ἀνὴρ συντετριμμένος καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος ἀπὸ οἴνου ἀπὸ προσώπου Κυρίου καὶ ἀπὸ προσώπου εὐπρεπείας δόξης αὐτοῦ.
|
Сего ради с^е дн~їе прїидђтъ рече г~ь, и^ не рекђт# ктомђ живет# г~ь, и^же и^ꙁве'лъ сн~ы і^и^л~евы эT земля` е^гљ=пет#ски.
|
|
10
|
8
|
|
ὅτι ἀπὸ προσώπου τούτων ἐπένθησεν ἡ γῆ, ἐξηράνθησαν αἱ νομαὶ τῆς ἐρήμου, καὶ ἐγένετο ὁ δρόμος αὐτῶν πονηρὸς καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν οὐχ οὕτως.
|
н^о живе'тъ г~ь и^же и^зведе` и^ преве'лъ сњмя до'мђ і^и^л~ева эT зеMля` сњвер#ски, и^ эT всXњ зе'мль в ня'же и^ꙁверго'хъ и^хъ та'мо ѓ^бита'ютъ в# ꙁемли` свое'и”
|
|
11
|
9
|
|
ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐμολύνθησαν καὶ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἶδον πονηρίας αὐτῶν.
|
Къ проро'комъ, сътре'но е^сть срDце мое въ мнњ`, и^ поᲄрепета'ша вся ко'сти моа. бы'хъ ја%ко мђж'ъ пїя'н#, и^ ја%ко чл~къ е^гоже ѓ^долњ вино`, эT лица` гн~я, и^ эT лица` сло'въ ст~ыхъ е^го.
|
|
12
|
10
|
|
διὰ τοῦτο γενέσθω ἡ ὁδὸς αὐτῶν αὐτοῖς εἰς ὀλίσθημα ἐν γνόφῳ, καὶ ὑποσκελισθήσονται καὶ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ· διότι ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς κακὰ ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν, φησὶ Κύριος.
|
иже блђжDенїеM испоlнена е^сᲄь ꙁемля`. и^ эT лица` прокля'тїя пла'кася ꙁемля`, и^с#ше'на быs по'лная пђсты'ни. бы'сть тече'нїе и^хъ лђка'во, и^ крњ'пости и^хъ не съгла'сны.
|
|
13
|
11
|
|
καὶ ἐν τοῖς προφήταις Σαμαρείας εἶδον ἀνομήματα· ἐπροφήτευσαν διὰ τῆς Βάαλ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ.
|
пррoкъ же и^ сщ~ен#никъ с#кврънены сђть. и^ в домђ` мое^мъ ѓ^брњтоX лђка'въство иX, рече г~ь.
|
|
14
|
12
|
|
καὶ ἐν τοῖς προφήταις ῾Ιερουσαλὴμ ἑώρακα φρικτά, μοιχωμένους καὶ πορευομένους ἐν ψεύδεσι καὶ ἀντιλαμβανομένους χειρῶν πονηρῶν τοῦ μὴ ἀποστραφῆναι ἕκαστον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς· ἐγενήθησάν μοι πάντες ὡς Σόδομα καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν ὥσπερ Γόμορρα.
|
того ради пђть и^хъ бђ'детъ ја%ко по'лзокъ въ тмаX, пот#кнђт# бо ся и^ раꙁDрђшаTся в не'мъ. принесђ б^о на ни'хъ ѕла'я лњто посњще'нїа и^хъ, рече г~ь.
|
|
15
|
13
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ὀδύνην καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ πικρόν, ὅτι ἀπὸ τῶν προφητῶν ῾Ιερουσαλὴμ ἐξῆλθε μολυσμὸς πάσῃ τῇ γῇ.
|
и въ пррoцехъ самарїи видњхъ бђ'иство, и^ пррoчествова'хђ въ ваали'ма, и^ прелща'хђ лю'ди моя` і^и^л~я.
|
|
16
|
14
|
|
οὕτως λέγει Κύριος παντοκράτωρ· μὴ ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν, ὅτι ματαιοῦσιν ἑαυτοῖς ὅρασιν, ἀπὸ καρδίας αὐτῶν λαλοῦσι καὶ οὐκ ἀπὸ στόματος Κυρίου.
|
и^ въ пррoцњх# і^ерsлима ви'дњхᲆ подо'бїе блђдящихъ и^ пђть лжи'въ. и^ съкрњпи'ша рђки стропти'вымъ, да не ѓ^брати'тся е^ді'нъ ко'ждо эT лђка'въства свое^го. и^ бы'ша мн^њ вс^и содо'мляне, и^ ѓ^бита'тели е^го ја%ко гомо'ряне”
|
|
17
|
15
|
|
λέγουσι τοῖς ἀπωθουμένοις τὸν λόγον Κυρίου· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν· καὶ πᾶσι τοῖς πορευομένοις τοῖς θελήμασιν αὐτῶν, παντὶ τῷ πορευομένῳ πλάνῃ καρδίας αὐτοῦ εἶπαν· οὐχ ἥξει ἐπὶ σὲ κακά.
|
Сего раd та'ко рече г~ь си'лъ къ пррoкомъ. с^е а^ꙁᲆ напита'ю иX пелыне'мъ, и^ напою и^хъ же'лчїю. эT пррoковᲆ б^о і^ерsлима и^ꙁошло е^сᲄь скверненїе на всю ꙁе'млю”
|
|
18
|
16
|
|
ὅτι τίς ἔστη ἐν ὑποστήματι Κυρίου καὶ εἶδε τὸν λόγον αὐτοῦ; τίς ἠνωτίσατο καὶ ἤκουσεν;
|
Сїя реq г~ь си'лъ, не хо'щите послђшати слове'съ пррoкъ, иже пррoчествђ'ютъ ваM и^ прельща'ютъ ва'съ. видњ'нїе срDца свое^го гл~ютъ, не эT ё%стъ гн~ихъ.
|
|
19
|
17
|
|
ἰδοὺ σεισμὸς παρὰ Κυρίου καὶ ὀργὴ ἐκπορεύεται εἰς συσσεισμόν, συστρεφομένη ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς ἥξει.
|
рекђтъ симъ и^же хђлятъ м^я, гл~аl е^сть г~ь, ми'ръ бђдетъ вамъ. и^ всMњ и^же хо'дятъ въ строптив#ствњ срDца свое^го реко'ша не прїидеT на наs лђка'во.
|
|
20
|
18
|
|
καὶ οὐκ ἔτι ἀποστρέψει ὁ θυμὸς Κυρίου, ἕως ἂν ποιήσῃ αὐτὸ καὶ ἕως ἂν στήσῃ αὐτὸ ἀπὸ ἐγχειρήματος καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν νοήσουσιν αὐτά.
|
кт^о бо бы'сть в# совњтњ гн~и, и^ ви'дњ и^ слы'ша словеса` е^го, кт^о помы'сли сло'во того и^ слы'ша”
|
|
21
|
19
|
|
οὐκ ἀπέστελλον τοὺς προφήτας, καὶ αὐτοὶ ἔτρεχον· οὐδὲ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ αὐτοὶ ἐπροφήτευον.
|
Се ви'хрᲆ ја%росᲄи гн~я и^ꙁы'идеT, и^ бђ'ря расᲄор#гающаа на главђ` нечести'выхъ прїидетъ.
|
|
22
|
20
|
|
καὶ εἰ ἔστησαν ἐν τῇ ὑποστάσει μου καὶ εἰ ἤκουσαν τῶν λόγων μου, καὶ τὸν λαόν μου ἂν ἀπέστρεφον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν.
|
не въз#врати'тся ја%рость гн~я да'же доко'лњ сътво'ритъ, и^ да'же доко'лњ съверши'тъ помышле'нїе срDца свое^го” въ послDњняя дн~и сᲆразђмњ'сте совTњ е^го.
|
|
23
|
21
|
|
Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρρωθεν.
|
не послаX пррoки, а^ ѓ^ни теча'хђ. не гл~ах# к ниM, и^ тїи пррoчествовахђ.
|
|
24
|
22
|
|
εἰ κρυβήσεταί τις ἐν κρυφαίοις, καὶ ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν; μὴ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ; λέγει Κύριος.
|
а^ще бы ста'ли въ совњтњ мое^мъ, и^ възвњсти'ли словеса` моя` лю'демъ моиM. эTврати'лᲆ быX ё^бо я& эT пђти` иX ꙁла'го, и^ эT помышле'нїи и^хъ стропти'выX”
|
|
25
|
23
|
|
ἤκουσα ἃ λαλοῦσιν οἱ προφῆται, ἃ προφητεύουσιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ψευδῆ λέγοντες· ἠνυπνιασάμην ἐνύπνιον.
|
Є$да` мни'ши ја%ко то'чїю эT блиZка б~ъ а^ꙁъ е^смь рече г~ь, а^ не б~ъ эTдале'ча.
|
|
26
|
24
|
|
ἕως πότε ἔσται ἐν καρδίᾳ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ψευδῆ καὶ ἐν τῷ προφητεύειν αὐτοὺς τὰ θελήματα τῆς καρδίας αὐτῶν;
|
а^ще ё^таи'тся мђж'ъ въ съкрове'ныX, а^ а'ꙁъ не ё^ꙁрю е^го, рече г~ь. е^да` нб~о и^ ꙁе'млю не а^ꙁъ наполня'ю рече г~ь.
|
|
27
|
25
|
|
τῶν λογιζομένων τοῦ ἐπιλαθέσθαι τοῦ νόμου μου ἐν τοῖς ἐνυπνίοις αὐτῶν, ἃ διηγοῦντο ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καθάπερ ἐπελάθοντο οἱ πατέρες αὐτῶν τοῦ ὀνόματός μου ἐν τῇ Βάαλ;
|
слы'шахъ и^же реко'ша пррoцы пррoчествђ'юще въ и^мя мое лжђ`, и рекђще. ви'дњхъ сонъ видњхъ сонъ.
|
|
28
|
26
|
|
ὁ προφήτης, ἐν ᾧ τὸ ἐνύπνιόν ἐστι, διηγησάσθω τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ ἐν ᾧ ὁ λόγος μου πρὸς αὐτόν, διηγησάσθω τὸν λόγον μου ἐπ’ ἀληθείας. τί τὸ ἄχυρον πρὸς τὸν σῖτον; οὕτως οἱ λόγοι μου, λέγει Κύριος.
|
доколњ т^о е^сть въ срDцы пррoковъ прорица'ющихъ лжђ`, и^ пррoчествђ'ющихᲆ лще'нїемъ срDца свое^го, чт^о хотя'ще твори'ти,
|
|
29
|
27
|
|
οὐκ ἰδοὺ οἱ λόγοι μου ὥσπερ πῦρ φλέγον, λέγει Κύριος, καὶ ὡς πέλυξ κόπτων πέτραν;
|
да забђдђтъ люди моя` и^мя мое ради со'нїя и^х#, и^же вњщаюT е^ді'нъ ко'ждо и%с#кренемђ свое^мђ. ја%ко ꙁабы'ша эTц~ы иX и^мени мое^го, ради ваа^ла”
|
|
30
|
28
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ διὰ τοῦτο πρὸς τοὺς προφήτας, λέγει Κύριος ὁ Θεός, τοὺς κλέπτοντας τοὺς λόγους μου ἕκαστον παρὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
|
Пррoкъ и^же и%мать сновидњ'нїе, вњщает# сновидњ'нїе. і^ и'же и%мать слово мое, гл~етъ сло'во мое и%стинно. чт^о плњвелъ къ пшени'цњ рече г~ь.
|
|
31
|
29
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς ἐκβάλλοντας προφητείας γλώσσης καὶ νυστάζοντας νυσταγμὸν ἑαυτῶν.
|
е^да` словеса` моя` не сђть ја%ко ѓ%гнь горя'щїи рече г~ь, и^ ја%ко мла'тъ сътры'ющи ка'мень”
|
|
32
|
30
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς προφητεύοντας ἐνύπνια ψευδῆ καὶ διηγοῦντο αὐτὰ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς πλάνοις αὐτῶν καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ ὠφέλειαν οὐκ ὠφελήσουσι τὸν λαὸν τοῦτον.
|
Сего ради с^е а^ꙁъ къ пррoкомъ рече г~ь, и^же кра'дђт# словеса` моя` е^ді'нъ ко'ждо эT и%скреняго свое^го”
|
|
33
|
31
|
|
καὶ ἐὰν ἐρωτήσωσί σε ὁ λαὸς οὗτος ἢ ἱερεὺς ἢ προφήτης λέγων· τί τὸ λῆμμα Κυρίου; καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐστε τὸ λῆμμα καὶ ράξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος.
|
Се а^ꙁъ къ пррoкоM рече г~ь, и^же въспрїе'млютъ ја%зы'ки своя`, и^ гл~юT реq г~ь.
|
|
34
|
32
|
|
ὁ προφήτης καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ λαός, οἳ ἂν εἴπωσι· λῆμμα Κυρίου, καὶ ἐκδικήσω τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
|
с^е а^зᲆ на пррoки мечта'юща лжђ` реq г~ь. и^же провњща'ша т^а, и^ прельсти'ша лю'ди моя въ лжђ` свою`, и^ в чюдесеX свои^хъ, ја%ко а^ꙁъ не посла'хъ иX, ни ꙁаповњдахъ иM. ѓ^ни же ничтоже ё^пњша лю'демъ симъ реq г~ь.
|
|
35
|
33
|
|
ὅτι οὕτως ἐρεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· τί ἀπεκρίθη Κύριος, καὶ τί ἐλάλησε Κύριος;
|
А$ще бо въспро'сяT по'лкъ то'и, и^ли пррoкъ и^ли сщ~енникъ рекђщи. чт^о е^сть бре'мя гн~е. рече'ши к ни'м#, в^ы е^сте` бре'мя. эTмещђ и%стин#но ваs рече г~ь.
|
|
36
|
34
|
|
καὶ λῆμμα Κυρίου μὴ ὀνομάζετε ἔτι, ὅτι τὸ λῆμμα τῷ ἀνθρώπῳ ἔσται ὁ λόγος αὐτοῦ·
|
и^ пррoкъ и^ сщ~енник#, и^ по'лкъ и^же речеT бре'мя гн~е, посњщђ на мђжа того и^ на до'мᲆ е^го”
|
|
37
|
35
|
|
καὶ διατί ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν;
|
Се гл~ите е^ді'нъ кожDо, къ и%скренемђ и^ къ бра'тђ свое^мђ, чт^о эTвњща г~ь, и^ чт^о гл~алъ е^с г~ь.
|
|
38
|
36
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἀνθ’ ὧν εἴπατε τὸν λόγον τοῦτον· λῆμμα Κυρίου, καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς λέγων· οὐκ ἐρεῖτε· λῆμμα Κυρίου,
|
и^ бремя гн~е ктомђ не помяне'тся. и^же бремя бы'сть е^ді'номђ комђжDо слово е^го. и^ преврати'лъ е^си словеса г~а б~а живаго, г~а си'лᲆ б~а нашеh.
|
|
39
|
37
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω καὶ ράσσω ὑμᾶς καὶ τὴν πόλιν, ἣν ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν,
|
сїа р#цы къ прoркђ, чт^о эTвњща тебᲇ г~ь, и^ чт^о гл~а г~ь.
|
|
40
|
38
|
|
καὶ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς ὀνειδισμὸν αἰώνιον καὶ ἀτιμίαν αἰώνιον, ἥτις οὐκ ἐπιλησθήσεται. —
|
а^ще же речеᲄе бре'мя гн~е, сего ради та'ко рече г~ь, и^же рекли е^сте гл~ъ сеи бремя гн~е. и^ послахъ к вамъ рекђщи, не гл~ите бремя гн~е.
|
|
7
|
39
|
|
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· ζῇ Κύριος, ὃς ἀνήγαγε τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου,
|
сего ради с^е а^зъ возмђ` васъ носящи, и^ ѓ^ста'влю васъ и^ граD ја^же да'хъ вамъ, и^ эTц~емᲆ вашимъ эT лица` мое^го.
|
|
8
|
40
|
|
ἀλλά· ζῇ Κύριος, ὃς συνήγαγε πᾶν τὸ σπέρμα ᾿Ισραὴλ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν, οὗ ἔξωσεν αὐτοὺς ἐκεῖ. καὶ ἀποκατέστησεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν.
|
и^ дамъ в# поноше'нїе вњчное, и^ въ срамотђ` вᲇчнђю, и^же никогда в# ꙁабве'нїе загла'дится”
|
|
Κεφάλαιο 24
|
Глvа, к~д”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΔΕΙΞΕ μοι Κύριος δύο καλάθους σύκων κειμένους κατὰ πρόσωπον ναοῦ Κυρίου μετὰ τὸ ἀποικίσαι Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος τὸν ᾿Ιεχονίαν υἱὸν ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς τεχνίτας καὶ τοὺς δεσμώτας καὶ τοὺς πλουσίους ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα·
|
Покаꙁа мн^њ г~ь, и^ с^е дв^њ ко'шницы полны смоквїи поста'влены преD хра'момъ гн~иM. понеже провелᲆ навходоносо'ръ цр~ь вављ=ло'нъскїи е^хонїю сн~а і^ѓ^а^ки'мова цр~я і^ё'дина и^ нача'лники е^го, и^ злаᲄокђꙁньца и^ ꙁатвори'теля эT і^ерsлима, преведе иX въ вављ=ло'нъ”
|
|
2
|
2
|
|
ὁ κάλαθος ὁ εἷς σύκων χρηστῶν σφόδρα, ὡς τὰ σύκα τὰ πρώϊμα, καὶ ὁ κάλαθος ὁ ἕτερος σύκων πονηρῶν σφόδρα, ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν.
|
Ко'шница е^ді'на смо'кви добры` и^мњ'ющи ѕњло, ја%ко ѓ^бы'чаи смо'квемъ бы'ти прьвыхъ вре'менъ. и^ ко'шница е^ді'на смокви ꙁлы` ѕњло, и^хже ја%сти не можа'хђ того ради и^же бњхђ зли`”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· τί σὺ ὁρᾷς, ῾Ιερεμία; καὶ εἶπα· σύκα· τὰ χρηστὰ χρηστὰ λίαν, καὶ τὰ πονηρὰ πονηρὰ λίαν, ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν.
|
И$ рече г~ь къ мнњ, чт^о ты` ви'диши і^еремїе. и^ рекох# смо'кви. смокви бл~ги, бл~ги ѕњло, и^ ѕлїи ѕли` ѕњло, и^хже ја%сᲄи не можа'хђ, сего ради и^же сђть ѕли`.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бысть слово гн~е къ мн^њ рекђщи,
|
|
5
|
5
|
|
τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὡς τὰ σύκα τὰ χρηστὰ ταῦτα, οὕτως ἐπιγνώσομαι τοὺς ἀποικισθέντας ᾿Ιούδα, οὓς ἐξαπέσταλκα ἐκ τοῦ τόπου τούτου εἰς γῆν Χαλδαίων εἰς ἀγαθά. καὶ στηριῶ τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπ’ αὐτοὺς εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀνοικοδομήσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ καθελῶ καὶ καταφυτεύσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω.
|
сїя рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ. ја%коже смокви сїя бл~ги, та'ко позна'ю преселе'нїе і^ё'дино, иXже послаX эT мњста сего в# землю халдњискђ въ бл~го.
|
|
7
|
6
|
|
καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμέ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐπ’ ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν.
|
и^ поста'влю ѓ'чи мои` на нихъ на ё^тᲇше'нїе, и^ преведђ и^хъ паки в# ꙁе'млю сїю, и^ съзи'ждђ иX и^ не разорю`. и^ насажDђ и^хъ, и^ не и^сторгнђ.
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ὡς τὰ σύκα τὰ πονηρά, ἃ οὐ βρωθήσονται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν, τάδε λέγει Κύριος, οὕτως παραδώσω τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ καὶ τὸ κατάλοιπον ῾Ιερουσαλὴμ τοὺς ὑπολελειμμένους ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Αἰγύπτῳ.
|
и^ дамъ и^м# срDце да ё^вњдятъ м^я ја^ко а^ꙁъ е^смь г~ь” И$ бђдђтъ мн^њ в лю'ди, и^ а^ꙁᲆ бђдђ и^мъ въ б~а. и^же ѓ^братятся къ мн^њ всњмъ срDцемъ свои^мъ”
|
|
9
|
8
|
|
καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς διασκορπισμὸν εἰς πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς, καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς παραβολὴν καὶ εἰς μῖσος καὶ εἰς κατάραν ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἔξωσα αὐτοὺς ἐκεῖ.
|
И ја%коже смо'кви злњиши и^хже ја^сти не можа'хђ, сего ради и^же сђть ѕли` Сїя ре г~ь. та'ко да'мъ седекїю цр~я і^ё'дина, и^ нача'лники е^го, и^ ѓ^ста'вшихъ эT і^ерsлима и^же ѓ^ста'ша въ градњ семъ, і^ и^же ѓ^бита'ют# въ земли` е^гљ=петъстеи”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς τὸν λιμὸν καὶ τὸν θάνατον καὶ τὴν μάχαιραν, ἕως ἂν ἐκλείπωσιν ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς.
|
И$ дамъ и^х# въ востђжанїе и^ ѓ^злобле'нїе, всᲇмъ црsтвомъ ꙁемнымъ въ поноше'нїе и^ въ при'тчю, и^ въ пререка'нїе и^ въ прокля'тїе въ всXњ мњстᲇхъ, эT которыX и^ꙁвергоX и^х#.
|
|
Κεφάλαιο 25
|
Глvа, к~е”
|
|
1
|
1
|
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν ᾿Ιούδα ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τοῦ ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα,
|
Сло'во иже бы'сть къ і^еремїи ѓ^ всњхъ лю'дехъ і^ё'диныX. в лњто четве'ртое и^ѓ^а^кимA сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ё^дина. то е^сть лњто прьвое навходоносора цр~я вављ=лонъска”
|
|
2
|
2
|
|
ὃν ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαὸν ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ λέγων·
|
И$ гл~ал# е^сть і^еремїя прoркъ къ всњмъ лю'деM і^ё'диным#, и^ къ всњмъ ѓ^бита'телеM і^ерsлима рекђщи.
|
|
3
|
3
|
|
ἐν τῷ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ᾿Ιωσία υἱοῦ ᾿Αμὼς βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἴκοσι καὶ τρία ἔτη καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ὀρθρίζων καὶ λέγων
|
эT третїягонадесяте лњта, і^ѓсїа сн~а а^м#мо'ня цр~я і^ё'дина даже до дн~е сего. т^о е^сть третее и^ к~ лњто. бы'сть слово гн~е къмн^њ, и^ гл~ахъ к# ва'мъ эT нощи въста'ющи и^ гл~ющи и^ не слы'шасте.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπέστελλον πρὸς ὑμᾶς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, ὄρθρου ἀποστέλλων, καὶ οὐκ εἰσηκούσατε καὶ οὐ προσέσχετε τοῖς ὠσὶν ὑμῶν,
|
и^ посла` г~ь к# вамъ всњхъ рабъ свои^хᲆ прoркъ въста'ющи заё'тра посыла'ю^щи, і^ не слы'шасте, ни приклонисте ё^шеса` ваша да слы'шиᲄе е^гDа гл~аше,
|
|
5
|
5
|
|
λέγων· ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν, καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, ἀπ’ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος.
|
ѓ^братитеся е^ді'нъ кождо эT пђти` свое^го зла'го, и^ эT злњишихъ помышленїи вашихъ. и^ ѓ^бита'ете в# ꙁемли ю^же г~ь дасть вамъ, и^ эTц~емъ вашимъ эT вњка даже и^ до' вњка.
|
|
6
|
6
|
|
μὴ πορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ τοῦ προσκυνεῖν αὐτοῖς, ὅπως μὴ παροργίζητέ με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν τοῦ κακῶσαι ὑμᾶς·
|
и^ не хощите и^ти` по боѕњхъ чюждихъ е^же слђжи'ти иM, и^ покланя'тися иM ни мене къ гнњвђ прозовњте в# дњлXњ рђкђ ва'шею, и^ не ѓ^злоблю` ваs.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου.
|
и^ не послђшасте мя, рече г~ь. е^же не подвиꙁа'ти м^я къ гнњвђ в# дњлеX рђкђ вашею в лђка'въствњ вашемъ”
|
|
8
|
8
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ οὐκ ἐπιστεύσατε τοῖς λόγοις μου,
|
Того ради сїя рече г~ь си'лъ, иже не послђшасте словесъ мои^хъ.
|
|
9
|
9
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω καὶ λήψομαι τὴν πατριὰν ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἄξω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐξερημώσω αὐτοὺς καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμὸν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν αἰώνιον·
|
с^е а^ꙁъ послю и^ въспрїимђ вся племена сњверьска, реq г~ь. и^ навходоносора цр~я вављ=лоньска раба моего. и^ приведђ и^хъ на ꙁемлю сїю, и^ на ѓ^бита'тели ея, и^ на вся ја^зы'ки и^же ѓ%крsтъ е^го сђть, и^ ё^бїю иX и^ поста'влю и^хъ въ ё%жасъ, и^ въ звиꙁда'нїе и^ въ ꙁапђстњнїе бњчное.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπολῶ ἀπ’ αὐτῶν φωνὴν χαρᾶς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, ὀσμὴν μύρου καὶ φῶς λύχνου.
|
и^ погђблю` эT нихъ гласъ ра'дости, и^ гла'съ веселїя, гла'съ жениха`, и^ глsа невњсты глаs жерновенъ, и^ свTњ свњтилникA.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἀφανισμόν, καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἑβδομήκοντα ἔτη.
|
и^ бђдетъ вся ꙁемля е^го в# ꙁапђстњнїе и^ въ ё%жасъ. и^ послђжатъ вси ја^зы'цы сїи цр~ю вављ=ло'ньскђ, о~ лњтъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐν τῷ πληρωθῆναι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐκδικήσω τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, φησὶ Κύριος, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον·
|
е^гда же и^сполнени бђдђтᲆ о~ лњтъ. посњщђ на цр~я вављ=лоньска, и^ на люди сїи, реq г~ь, беꙁако'нїа и^хъ, и^ на ꙁемлю халдеискђ. и^ положђ т^ђ въ запђстњнїе вњчное,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐπάξω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην πάντας τοὺς λόγους μου, οὓς ἐλάλησα κατ’ αὐτῆς, πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. ῝Α ἐπροφήτευσεν ῾Ιερεμίας ἐπὶ τὰ ἔθνη. (Μασ. ΜΘ´
|
и^ приведђ на' землю т^ђ вся` словеса` моя, и^же гл~алъ е^смь проти'вђ ея, все` и^же пи'сано еs въ кни'ѕњ се'и. и^ е^ли'каже прoрчьствова і^еремїа на вся` ја^зы'ки
|
|
34
|
14
|
|
).
|
и^же слђжи'ша и^мъ, е^гда бњша ја^ꙁы'цы мно'ꙁи, и^ цр~и вели'цы” и^ въꙁда'мъ и^мъ по дњломъ и^хъ, и^ по творе'нїю рђкђ и^хъ”
|
|
14
|
15
|
|
Τὰ Αἰλάμ. — Τάδε λέγει Κύριος· συνετρίβη τὸ τόξον Αἰλάμ, ἀρχὴ δυναστείας αὐτῶν.
|
Є$лико прорече і^еремїя до всXњ страn” Та'ко гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ. възми` ча'шђ вина` несмњше'наго сего эT рђки мое^я. да напои^ши вся` страны` к нимъже а^ꙁъ послю` т^я.
|
|
15
|
16
|
|
καὶ ἐπάξω ἐπὶ Αἰλὰμ τέσσαρας ἀνέμους ἐκ τῶν τεσσάρων ἄκρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν πᾶσι τοῖς ἀνέμοις τούτοις, καὶ οὐκ ἔσται ἔθνος, ὃ οὐχ ἥξει ἐκεῖ, οἱ ἐξωσμένοι Αἰλάμ.
|
і^ и^спїют# і^ и^ꙁблю'ютъ. и^ ѓ^бђя'ютъ эT лица` мечю`, е^гоже а^зъ пђщђ средњ и^х#.
|
|
16
|
17
|
|
καὶ πτοήσω αὐτοὺς ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τῶν ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτῶν καὶ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς κακὰ κατά τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου καὶ ἐπαποστελῶ ὀπίσω αὐτῶν τὴν μάχαιράν μου ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς.
|
И$ взя'хъ ча'шђ эT рђки гн~я, и^ напоиX вся` страны`, к ни'мже посла` мя г~ь.
|
|
17
|
18
|
|
καὶ θήσω τὸν θρόνον μου ἐν Αἰλὰμ καὶ ἐξαποστελῶ ἐκεῖθεν βασιλέα καὶ μεγιστᾶνας.
|
на і^ерsлимъ и^ на гра'ды і^ё'дины, и^ на цр~я е^го и^ на кня'ꙁя е^го. ја%ко положи'ти я& въ ѓ^пђстњнїе, и^ в# непрохожDенїе, и^ въ звиꙁда'нїе.
|
|
18
|
19
|
|
καὶ ἔσται ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰλάμ, λέγει Κύριος. — ᾿Εν ἀρχῇ βασιλεύοντος Σεδεκίου βασιλέως ἐγένετο ὁ λόγος οὗτος περὶ Αἰλάμ.
|
и^ фараѓ'на цр~я е^гљ=пет#ска, и^ дњти е^го, и^ веlмо'жа е^го. и^ вся` лю'ди е^го,
|
|
Κεφάλαιο 26
|
Глvа, к~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΣΤ΄ .)
|
В нача'токъ сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ѓ^а^кима. бы'сть сло'во с^е эT г~а”
|
|
2
|
2
|
|
Τῌ Αἰγύπτῳ ἐπὶ δύναμιν Φαραὼ Νεχαὼ βασιλέως Αἰγύπτου, ὃς ἦν ἐπὶ τῷ ποταμῷ Εὐφράτῃ ἐν Χαρχαμείς, ὃν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος, ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα.
|
Та'ко рече г~ь ста'ни въ дворњ домђ гн~я. и^ проповњси всемђ і^ё'дњ в#ходя'щимъ кла'няᲄися в до'мъ гн~ь вся` словеса` ја%же съчиниX тебњ проповњда'ти и^мъ, не ё^ими словесе`.
|
|
3
|
3
|
|
᾿Αναλάβετε ὅπλα καὶ ἀσπίδας καὶ προσαγάγετε εἰς πόλεμον·
|
негли послђшавше ѓ^братя'тся ко'ждо эT пђти` свое^го зла'го. и^ почїю эT ѕло'бы е^же мы'шлю сътвори'ти иM ѕлыX ради хђдо'жествъ и^хъ.
|
|
4
|
4
|
|
ἐπισάξατε τοὺς ἵππους, ἐπίβητε, οἱ ἱππεῖς, καὶ κατάστητε ἐν ταῖς περικεφαλαίαις ὑμῶν· προβάλετε τά δόρατα καὶ ἐνδύσασθε τοὺς θώρακας ὑμῶν.
|
и^ рече'ши, та'ко рече г~ь. а^ще не послђшае^те мене, ја^коже ходи'ти в# ꙁако'ны моя. ја%же дахъ преD лицемъ ва'шим#
|
|
5
|
5
|
|
τί ὅτι αὐτοὶ πτοοῦνται καὶ ἀποχωροῦσιν εἰς τὰ ὀπίσω; διότι οἱ ἰσχυροὶ αὐτῶν κοπήσονται. φυγῇ ἔφυγον καὶ οὐκ ἀνέστρεψαν περιεχόμενοι κυκλόθεν, λέγει Κύριος.
|
в# послђшанїе словесъ ѓ'трокъ мои^хᲆ прoркъ. ја%же а'ꙁъ посылаю к ваM и^ꙁъ ё'тра, и^ посла'хъ и^ не послђшасте мене.
|
|
6
|
6
|
|
μὴ φευγέτω ὁ κοῦφος, καὶ μὴ ἀνασωζέσθω ὁ ἰσχυρός· ἐπὶ βορρᾶν τὰ παρὰ τὸν Εὐφράτην ἠσθένησαν, πεπτώκασι.
|
и^ дамъ домъ сїи ја%ко и^ силђа^ма. и^ гра'дъ сеи дамъ въ кля'твђ всњмъ страна'мъ всея земля”
|
|
7
|
7
|
|
τίς οὗτος ὡς ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ ὡς ποταμοὶ κυμαίνουσιν ὕδωρ;
|
И$ слы'шаша жръцы и^ лжи` пррoцы, и^ вси` лю'дїе, і^еремїю гл~юща в домђ` гн~и
|
|
8
|
8
|
|
ὕδατα Αἰγύπτου ὡσεὶ ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ εἶπεν· ἀναβήσομαι καὶ κατακαλύψω τὴν γῆν καὶ ἀπολῶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
|
И$ бысть і^еремїи премлъкнђвшђ, все е^ли'ко съчини е^мђ г~ь гл~ати всњм# лю'демъ. и^ я'ша і^ермїю жръцы` и^ лжи пррoци, и^ вси лю'дїе гл~юще, см~ртїю да ё'мрет#.
|
|
9
|
9
|
|
ἐπίβητε ἐπὶ τοὺς ἵππους, παρασκευάσατε τὰ ἅρματα, ἐξέλθατε, οἱ μαχηταὶ Αἰθιόπων καὶ Λίβυες καθωπλισμένοι ὅπλοις· καὶ Λυδοί, ἀνάβητε, ἐντείνατε τόξον.
|
ја%ко прорече и'менемъ гн~имъ гл~я, ја%ко и^ силђа'мъ бђдетъ сеи до'мъ, и^ гра'дъ се'и ѓ^пђстњетъ эT живђщиX. и^ събра'шася вси` лю'дїе на і^еремїю въ домђ гн~и.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν ἡμέρα ἐκδικήσεως τοῦ ἐκδικῆσαι τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ, καὶ καταφάγεται ἡ μάχαιρα Κυρίου καὶ ἐμπλησθήσεται καὶ μεθυσθήσεται ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν, ὅτι θυσία τῷ Κυρίῳ σαβαὼθ ἀπὸ γῆς βορρᾶ ἐπὶ ποταμῷ Εὐφράτῃ.
|
И$ послђшаша кня'ѕи і^ё'дины словеs сихъ, и^ в#ꙁыдоша эT домђ цр~ва в доM гн~ь, и^ сњдоша въ преDдверїи вратъ домђ гн~я.
|
|
11
|
11
|
|
ἀνάβηθι Γαλαὰδ καὶ λάβε ρητίνην τῇ παρθένῳ θυγατρὶ Αἰγύπτου· εἰς κενὸν ἐπλήθυνας ἰάματά σου, ὠφέλεια οὐκ ἔστιν ἐν σοί.
|
и^ рњша жерьцы и^ л#жи` прoрцы кн~ѕеM и^ всMњ людеM гл~ще. сђд# смр~тныи чл~кђ семђ, ја%ко прорече на сеи граD, ја%коже слы'шасᲄе въ ё'ши ва'ши”
|
|
12
|
12
|
|
ἤκουσαν ἔθνη φωνήν σου, καὶ τῆς κραυγῆς σου ἐπλήσθη ἡ γῆ, ὅτι μαχητὴς πρὸς μαχητὴν ἠσθένησαν, ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔπεσαν ἀμφότεροι.
|
И$ рече і^еремїя къ княѕемъ и^ всњмъ лю'демъ гл~я. г~ь посла м^я прорещи на до'мъ сеи, и^ на граD сеи вся` словеса` ја^же слы'шасте.
|
|
13
|
13
|
|
῝Α ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρὶ ῾Ιερεμίου τοῦ ἐλθεῖν Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος τοῦ κόψαι γῆν Αἰγύπτου.
|
и^ нн~њ ё'ньша сътвори'те пђти` ва'ша, и дњлеса` ва'ша, и^ послђшаите гл~а г~а б~а ва'шего. и^ ѓ^ста'вится г~ь эT ѕлоb ю^же гл~а на вы”
|
|
14
|
14
|
|
᾿Αναγγείλατε εἰς Μάγδωλον καὶ παραγγείλατε εἰς Μέμφιν, εἴπατε· ἐπίστηθι καὶ ἑτοίμασον, ὅτι κατέφαγε μάχαιρα τὴν σμίλακά σου.
|
и^ се а'ꙁъ в рђкђ ва'шею, съᲄвори'те ми ја%коже ся строиT ја%коже ё^не вамъ ја%вля'ется.
|
|
15
|
15
|
|
διατί ἔφυγεν ἀπὸ σοῦ ὁ ῏Απις; ὁ μόσχος ὁ ἐκλεκτός σου οὐκ ἔμεινεν, ὅτι Κύριος παρέλυσεν αὐτόν.
|
н^о раꙁђмњ'юще да раꙁђмњ'ете, ја%ко а^ще ё^бїете м^я в^ы, кро'вь непови'ннђ дае^те сами на' ся, и^ на гра'дъ се'и, и^ на живђщая в немъ. ја%ко по и'стиnнᲇ посла мя г~ь гл~ати к# ва'мъ, въ ё'ши ва'ши вся` словеса` с^и.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ τὸ πλῆθός σου ἠσθένησε καὶ ἔπεσε, καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐλάλει· ἀναστῶμεν καὶ ἀναστρέψωμεν πρὸς τὸν λαὸν ἡμῶν εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς.
|
и^ рњша княѕи и^ вси людїе къ жръцемъ, и^ къ всњмъ лжи'мъ прoркомъ. нњсть чл~кђ семђ сђдъ смр~тныи, ја%ко во и^мя г~а нашего гл~а к# намъ”
|
|
17
|
17
|
|
καλέσατε τὸ ὄνομα Φαραὼ Νεχαὼ βασιλέως Αἰγύπτου, Σαών–᾿Εσβί–᾿Εμωήδ.
|
И$ въста'ша мђжи эT ста'рецъ ꙁе'мныхъ, и^ рњша всемђ сᲆбо'рђ люDскомђ гл~ще.
|
|
18
|
18
|
|
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ὡς τὸ ᾿Ιταβύριον ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ὡς ὁ Κάρμηλος ἐν τῇ θαλάσσῃ ἥξει.
|
михе'я мораџи'тъскїи, б^њ въ дн~и і^езекїя цр~я і^ё'дина, и^ рече всњмᲆ лю'демъ і^ё'диномъ гл~я” Та'ко реq г~ь. сїѓ'нъ ја%ко ни'ва раꙁоре'тся, и і^е^рsлимъ ја%ко кђща пђдъска бђдеT, и^ гора ды'мная бђдетъ в лђгъ дђбрав#скь.
|
|
19
|
19
|
|
σκεύη ἀποικισμοῦ ποίησον σεαυτῇ, κατοικοῦσα θύγατερ Αἰγύπτου, ὅτι Μέμφις εἰς ἀφανισμὸν ἔσται καὶ κληθήσεται οὐαὶ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
|
е^да ё^бива'а ё^би и& е^зекїа цр~ь і^ё'динъ, и^ вси` лю'дїе і^ё'дины. не ё^боя'ша ли ся ё^бо г~а, и^ ја%ко моли'шася лицђ гн~ю. и^ ѓ^ста'вися г~ь эT ѕло'бы ја%же гл~алъ б^њ на' ня. и^ мы` сътвори'хомъ ѕло'бы велики на дш~а наша.
|
|
20
|
20
|
|
δάμαλις κεκαλλωπισμένη Αἴγυπτος, ἀπόσπασμα ἀπὸ βορρᾶ ἦλθεν ἐπ’ αὐτήν.
|
и^ бњ чл~къ прорица'я и'менеM гн~имъ, ё'рїя сн~ъ саме'ѓвъ эT кариа^џїари'ма. и^ прорече ѓ^ ꙁемли` се'и, по всњмъ словесе'мъ і^еремїиномъ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ οἱ μισθωτοὶ αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὥσπερ μόσχοι σιτευτοὶ τρεφόμενοι ἐν αὐτῇ, διότι καὶ αὐτοὶ ἀπεστράφησαν καὶ ἔφυγον ὁμοθυμαδόν, οὐκ ἔστησαν, ὅτι ἡμέρα ἀπωλείας ἦλθεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν.
|
И$ слы'ша цр~ь і^ѓа^кимъ, и^ вси кн~ѕи вся словеса`, і^ и^скахђ да и& ё^бїют#. и^ слы'ша ё'рія и^ ё^бояся и^ бњжа`, и^ прїиде въ е^гљ=пеT.
|
|
22
|
22
|
|
φωνὴ ὡς ὄφεως συρίζοντος, ὅτι ἐν ἄμμῳ πορεύονται· ἐν ἀξίναις ἥξουσιν ἐπ’ αὐτὴν ὡς κόπτοντες ξύλα.
|
и^ посла` цр~ь мђжа въ е^гљ=пеT,
|
|
23
|
23
|
|
ἐκκόψουσι τὸν δρυμὸν αὐτῆς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅτι οὐ μὴ εἰκασθῇ, ὅτι πληθύνει ὑπὲρ ἀκρίδα καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἀριθμός.
|
і^ и^зведоша и& эTтђдђ и^ приведоша къ цр~ю, и^ пораꙁи и& мечеM и^ въврьже и& въ гробъ сн~овъ людїи е^го
|
|
24
|
24
|
|
κατῃσχύνθη ἡ θυγάτηρ Αἰγύπτου, παρεδόθη εἰς χεῖρας λαοῦ ἀπὸ βορρᾶ.
|
Раꙁвњ рђка хикама сн~а сафанїина бњ съ і^еремїею, ја%ко не преда'ти е^го в рђцњ людїи е^го, да не ё^бїюT е^го”
|
|
25
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ τὸν ᾿Αμμὼν τὸν υἱὸν αὐτῆς ἐπὶ Φαραώ καὶ ἐπὶ τοὺς πεποιθότας ἐπ’ αὐτῷ.
|
|
|
27
|
|
|
σὺ δὲ μὴ φοβηθῇς, δοῦλός μου ᾿Ιακώβ, μηδὲ πτοηθῇς, ᾿Ισραήλ· διότι ἐγὼ ἰδοὺ σῴζων σε μακρόθεν καὶ τὸ σπέρμα σου ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν, καὶ ἀναστρέψει ᾿Ιακὼβ καὶ ἡσυχάσει καὶ ὑπνώσει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ παρενοχλῶν αὐτόν.
|
|
|
28
|
|
|
μὴ φοβοῦ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, λέγει Κύριος, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι· ἡ ἀπτόητος καὶ τρυφερὰ παρεδόθη· ὅτι ποιήσω ἔθνει συντέλειαν ἐν παντὶ ἔθνει, εἰς οὓς ἔξωσά σε ἐκεῖ, σὲ δὲ οὐ μὴ ποιήσω ἐκλιπεῖν· καὶ παιδεύσω σε εἰς κρίμα καὶ ἀθῷον οὐκ ἀθῳώσω σε.
|
|
|
Κεφάλαιο 27
|
Глvа, к~з”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. Ν΄ .) ΛΟΓΟΣ Κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλῶνα.
|
В начат#ке црsтва і^ѓ^а^ки'ма сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина Бы'сть сло'во сїе къ і^еремїи эT г~а гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
᾿Αναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε, εἴπατε· ἑάλωκε Βαβυλών, κατῃσχύνθη Βῆλος ἡ ἀπτόητος, ἡ τρυφερὰ παρεδόθη Μαρωδάχ.
|
Та'ко рече г~ь, сᲆтвори` себњ ё'зы и^ кла'ды и^ възложи` на вы'ю свою,
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἀνέβη ἐπ’ αὐτὴν ἔθνος ἀπὸ βορρᾶ· οὗτος θήσει τὴν γῆν αὐτῆς εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ ἀπὸ ἀνθρώπου καὶ ἕως κτήνους.
|
и^ да послеши я& къ цр~ю и^дђме'искђ, и^ къ цр~ю моа'в#скомђ, и^ къ цр~ю сн~овъ а^м#мо'нь. и^ къ цр~ю тљ=рьскђ, и^ къ цр~ю сидо'ньскђ, в рђкђ посло'мъ и^хъ, и^дђщиM въ і^ерsлимъ въ срњте'нїе е^мђ къ седекїи цр~ю і^ё'динђ.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἥξουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸ αὐτό· βαδίζοντες καὶ κλαίοντες πορεύσονται τὸν Κύριον Θεὸν αὐτῶν ζητοῦντες.
|
и^ съчини и^мъ къ господемъ и^хъ рещи” Та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, тако р#ците кᲆ господеM свои^мъ.
|
|
5
|
5
|
|
ἕως Σιὼν ἐρωτήσουσι τὴν ὁδόν, ὧδε γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῶν δώσουσι· καὶ ἥξουσι καὶ καταφεύξονται πρὸς Κύριον τὸν Θεόν, διαθήκη γὰρ αἰώνιος οὐκ ἐπιλησθήσεται.
|
а%ꙁъ сътвори'хъ ꙁе'млю и^ чл~ка, и^ скотъ е^же на лицы земли`, крњпостїю своею вели'кою, и^ мы'шцею своею высо'кою. и^ дамъ ю& е^мђже бђдетъ м^и лю'бо преD ѓ^чи'ма мои'ма. тњмже
|
|
6
|
6
|
|
πρόβατα ἀπολωλότα ἐγενήθη ὁ λαός μου, οἱ ποιμένες αὐτῶν ἔξωσαν αὐτούς, ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπεπλάνησαν αὐτούς, ἐξ ὄρους ἐπὶ βουνὸν ᾤχοντο, ἐπελάθοντο κοίτης αὐτῶν.
|
и^ нн~њ а^ꙁъ да'хъ всю` ꙁемлю сїю в рђ'цњ навходоносо'рђ цр~ю вављ=лоnскђ, да е^мђ рабо'таютъ. ктомђ` и^ звњрь пол#скїи да'хъ дњлати е^мђ.
|
|
7
|
7
|
|
πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς ἀνήλισκον αὐτούς, οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν εἶπαν· μὴ ἀνῶμεν αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἥμαρτον τῷ Κυρίῳ νομὴ δικαιοσύνης τῷ συναγαγόντι τοὺς πατέρας αὐτῶν.
|
и^ послђжатъ е^мђ вси` ја^зы'цы, и^ сн~ђ е^го, и^ сн~ђ сн~а е^го. до'ндеже не пришелъ часъ ꙁемли` е^го и^ е^го самого O. и^ послђжатъ е^мђ мно'ѕи народи и^ цр~и вели'цы.
|
|
8
|
8
|
|
ἀπαλλοτριώθητε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀπὸ γῆς Χαλδαίων καὶ ἐξέλθατε καὶ γένεσθε ὥσπερ δράκοντες κατὰ πρόσωπον προβάτων.
|
страна же и^ црsтво и^же а^ще не в#дежђтъ вы'я своея въ яреM цр~я вављло'ньска, мечемᲆ и^ гла'домᲆ посњщђ и^хъ, рече г~ь. дондеже скон#ча'ются в рђцњ` е^го”
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα συναγωγὰς ἐθνῶν ἐκ γῆς βορρᾶ, καὶ παρατάξονται αὐτῇ· ἐκεῖθεν ἁλώσεται, ὡς βολὶς μαχητοῦ συνετοῦ οὐκ ἐπιστρέψει κενή.
|
Вы' же не послђшаите прoркъ свои^хъ, и^ влъхвђю^щихъ вамъ, и^ видящихъ сонїя ва'мъ. ни чарова'нїи вашихъ, ни врачевъ ва'шихъ гл~ющихъ вамъ. не послђжите цр~ю вављ=лонскђ,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔσται ἡ Χαλδαία εἰς προνομήν, πάντες οἱ προνομεύοντες αὐτὴν ἐμπλησθήσονται,
|
ја^ко лжђ прорица'ютъ тїи вамᲆ. ја%коже ё^дали'тися вамъ эT земля вашея и^звер#гли васъ е^же поги'бнђти ваM”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ηὐφραίνεσθε καὶ κατεκαυχᾶσθε διαρπάζοντες τὴν κληρονομίαν μου, διότι ἐσκιρτᾶτε ὡς βοΐδια ἐν βοτάνῃ καὶ ἐκερατίζετε ὡς ταῦροι.
|
страна же ја%же въклонитъ вы'ю свою въ ја^ремъ цр~я вављ=лон#ска, и^ послђжитъ е^мђ. ѓ^ста'влю ю& на ꙁемли` е^го, гл~етъ г~ь. и^ ѓ^ра'ти бђдетъ ю& и^ всели'тся на неи.
|
|
12
|
12
|
|
ᾐσχύνθη ἡ μήτηρ ὑμῶν σφόδρα, ἐνετράπη ἡ τεκοῦσα ὑμᾶς μήτηρ ἐπ’ ἀγαθὰ ἐσχάτη ἐθνῶν ἔρημος.
|
и^ къ седекїи цр~ю і^ё'динђ гл~ахъ по всњмъ словесе'мъ си'мъ гл~я. въклони'те вы'я ва'ша поD и'го цр~я вављ=лоньска, и^ слђжи'те е^мђ и^ людемъ е^го, и^ жи'ви бђдете.
|
|
13
|
13
|
|
ἀπὸ ὀργῆς Κυρίου οὐ κατοικηθήσεται. καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν πᾶσα, καὶ πᾶς ὁ διοδεύων διὰ Βαβυλῶνος σκυθρωπάσει καὶ συριοῦσιν ἐπὶ πᾶσαν τὴν πληγὴν αὐτῆς.
|
почто ё^мира'ете, т^ы и^ лю'дїе твои` мечемъ, и^ гладомъ, и^ мо'ромъ. ја%коже рече г~ь кᲆ страна'мъ, не хотя'щимъ слђжи'ти цр~ю вављ=ло'н#скђ.
|
|
14
|
14
|
|
παρατάξασθε ἐπὶ Βαβυλῶνα κύκλῳ, πάντες τείνοντες τόξον· τοξεύσατε ἐπ’ αὐτήν, μὴ φείσησθε ἐπὶ τοῖς τοξεύμασιν ὑμῶν.
|
не послђшаите словъ пррoковъ гл~щиX вамъ, не послђжи'те цр~ю вављ=лонъскђ,
|
|
15
|
15
|
|
κατακρατήσατε αὐτήν· παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτῆς, ἔπεσαν αἱ ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ κατεσκάφη τὸ τεῖχος αὐτῆς, ὅτι ἐκδίκησις παρὰ Θεοῦ ἐστιν· ἐκδικεῖτε ἐπ’ αὐτήν· καθὼς ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ.
|
ја%ко непра'ведно тїи прори'чюT вамъ” ја^ко не посла'хъ и^хъ рече г~ь. тїи же прорица'ютъ и'мя мое ѓ^ непра'вдњ, ја%коже погђбити в^ы. и^ поги'бнете в^ы, и^ прoрцы ваши прорица'ю^щеи вамъ ѓ^ неправдњ л#жею.
|
|
16
|
16
|
|
ἐξολοθρεύσασθε σπέρμα ἐκ Βαβυλῶνος, κατέχοντα δρέπανον ἐν καιρῷ θερισμοῦ· ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστρέψουσι καὶ ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ φεύξεται.
|
ва'мъ и^ всњмъ лю'демъ симъ, и^ жръцемъ гл~ахъ рекїи. та'ко рече г~ь, не послђшаите словесъ пррoческъ, прорица'ю^щихъ ва'мъ, и^ гл~ющихъ. се` сосђди до'мђ гн~я ѓ^браща'ются эT вављ=лона па'ки нн~њ въско'рњ. ја%ко лоQ пророкђ'ютъ вамъ, сего ради
|
|
17
|
17
|
|
Πρόβατον πλανώμενον ᾿Ισραήλ, λέοντες ἔξωσαν αὐτόν· ὁ πρῶτος ἔφαγεν αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ οὗτος ὕστερον τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ βασιλεὺς Βαβυλῶνος.
|
не послђшаите и^хъ. н^о слђжи'те цр~ю вављ=лонъскђ да жи'ви бђдете. въскђю поDдава'ете мњсто сїе въ пђсᲄы'ню.
|
|
18
|
18
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ, καθὼς ἐξεδίκησα ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Ασσούρ.
|
а^ще сђть прoрцы, и^ е'сть сло'во гн~е в нихъ, да преста'нђтъ г~ђ вс^едръжи'телю, да не прїидђтъ сосђди ѓ^ста'вшаяся в домђ гн~и, и^ в домђ` цр~я і^ё'дина, и^ въ і^ерsлимњ, до вављ=ло'на”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀποκαταστήσω τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν νομὴν αὐτοῦ, καὶ νεμήσεται ἐν τῷ Καρμήλῳ καὶ ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν τῷ Γαλαὰδ καὶ πλησθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ.
|
Та'ко б^о гл~етъ г~ь вседръжитель къ столпомъ и^ ко ё^мыва'лницы и^ къ поDставкомъ, и^ къ про'чимъ сосђдомъ ѓ^ста'вшиMся в# мњсте сеM,
|
|
20
|
20
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ζητήσουσι τὴν ἀδικίαν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ τὰς ἁμαρτίας ᾿Ιούδα, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῶσιν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοῖς ὑπολελειμμένοις ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος. —
|
и^хже не вꙁя` навходоносо'ръ цр~ь вављ=лонъскїи. е^гда пресели` і^ехонїю сн~а і^ѓ^а^кљ=мова цр~я і^ё'дина и^ꙁъ і^ерsлі'мA въ вављ=лонъ, и^ вси` старњ'ишины і^ё'дины і^ и^ерsлимля”
|
|
21
|
21
|
|
Πικρῶς ἐπίβηθι ἐπ’ αὐτὴν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπ’ αὐτήν· ἐκδίκησον, μάχαιρα, καὶ ἀφάνισον, λέγει Κύριος, καὶ ποίει κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέλλομαί σοι.
|
Та'ко б^о гл~етъ г~ь вседръжитель б~ъ і^ил~ев#, къ сосђдоM ѓ^ста'вшиMся в# домђ` гн~и, и^ въ домђ` і^ё'динњ и^ въ і^ерsлњмњ.
|
|
22
|
22
|
|
φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων.
|
въ вављ=лонъ пренесђтся, и^ та'мо бђдђтъ да'же до дн~е посњще'нїя свое^го гл~етъ г~ь. и^ повелю` принести` я&, и^ въз#врати'ти въ градъ се'и.
|
|
23
|
|
|
πῶς ἐκλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφῦρα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν Βαβυλὼν ἐν ἔθνεσιν;
|
|
|
24
|
|
|
ἐπιθήσονταί σοι, καὶ ἁλώσῃ, ὦ Βαβυλών, καὶ οὐ γνώσῃ· εὑρέθης καὶ ἐλήφθης, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἀντέστης.
|
|
|
25
|
|
|
ἤνοιξε Κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη ὀργῆς αὐτοῦ, ὅτι ἔργον τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἐν γῇ Χαλδαίων,
|
|
|
26
|
|
|
ὅτι ἐληλύθασιν οἱ καιροὶ αὐτῆς. ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτῆς, ἐρευνήσατε αὐτὴν ὡς σπήλαιον καὶ ἐξολοθρεύσατε αὐτήν, μὴ γενέσθω αὐτῆς κατάλειμμα.
|
|
|
27
|
|
|
ἀναξηράνατε αὐτῆς πάντας τοὺς καρπούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς σφαγήν· οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα αὐτῶν καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν.
|
|
|
28
|
|
|
φωνὴ φευγόντων καὶ ἀνασῳζομένων ἐκ γῆς Βαβυλῶνος τοῦ ἀναγγεῖλαι εἰς Σιὼν τὴν ἐκδίκησιν παρὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν.
|
|
|
29
|
|
|
παραγγείλατε ἐπὶ Βαβυλῶνα πολλοῖς, παντὶ ἐντείνοντι τόξον· παρεμβάλλετε ἐπ’ αὐτὴν κυκλόθεν, μὴ ἔστω αὐτοῖς ἀνασῳζόμενος· ἀνταπόδοτε αὐτῇ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς, κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ, ὅτι πρὸς Κύριον ἀντέστη Θεὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
|
|
30
|
|
|
διὰ τοῦτο πεσοῦνται οἱ νεανίσκοι αὐτῆς ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ αὐτῆς ριφήσονται, εἶπε Κύριος.
|
|
|
31
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν, λέγει Κύριος, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα σου καὶ ὁ καιρὸς ἐκδικήσεώς σου·
|
|
|
32
|
|
|
καὶ ἀσθενήσει ἡ ὕβρις σου καὶ πεσεῖται, καὶ οὐδεὶς ἔσται ὁ ἀνιστῶν αὐτήν· καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ καταφάγεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς.
|
|
|
33
|
|
|
Τάδε λέγει Κύριος· καταδεδυνάστευνται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἅμα, πάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτοὺς κατεδυνάστευσαν αὐτούς, ὅτι οὐκ ἠθέλησαν ἐξαποστεῖλαι αὐτούς.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ ὁ λυτρούμενος αὐτοὺς ἰσχυρός, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· κρίσιν κρινεῖ πρὸς τοὺς ἀντιδίκους αὐτοῦ, ὅπως ἐξάρῃ τὴν γῆν, καὶ παροξυνεῖ τοῖς κατοικοῦσι Βαβυλῶνα.
|
|
|
35
|
|
|
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτῆς καὶ ἐπὶ τοὺς συνετοὺς αὐτῆς·
|
|
|
36
|
|
|
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῆς, καὶ παραλυθήσονται· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν·
|
|
|
37
|
|
|
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὸν σύμμεικτον τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ ἔσονται ὡσεὶ γυναῖκες· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῆς, καὶ διασκορπισθήσονται.
|
|
|
38
|
|
|
ἐπὶ τῷ ὕδατι αὐτῆς ἐπεποίθει καὶ καταισχυνθήσονται, ὅτι γῆ τῶν γλυπτῶν ἐστι, καὶ ἐν ταῖς νήσοις, οὗ κατεκαυχῶντο.
|
|
|
39
|
|
|
διὰ τοῦτο κατοικήσουσιν ἰνδάλματα ἐν ταῖς νήσοις, καὶ κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ θυγατέρες σειρήνων· οὐ μὴ κατοικηθῇ οὐκέτι εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
|
40
|
|
|
καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐταῖς, εἶπε Κύριος, οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ παροικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου.
|
|
|
41
|
|
|
ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνος μέγα καὶ βασιλεῖς πολλοὶ ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς,
|
|
|
42
|
|
|
τόξον καὶ ἐγχειρίδιον ἔχοντες· ἰταμός ἐστι καὶ οὐ μὴ ἐλεήσῃ· ἡ φωνὴ αὐτῶν ὡς θάλασσα ἠχήσει, ἐφ’ ἵπποις ἱππάσονται παρεσκευασμένοι, ὥσπερ πῦρ, εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Βαβυλῶνος.
|
|
|
43
|
|
|
ἤκουσε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, καὶ παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ· θλῖψις κατεκράτησεν αὐτοῦ, ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
|
|
|
44
|
|
|
ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχέως ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς καὶ πάντα νεανίσκον ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσω. ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου;
|
|
|
45
|
|
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλὴν Κυρίου, ἣν βεβούλευται ἐπὶ Βαβυλῶνα, καὶ λογισμοὺς αὐτοῦ, οὓς ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους· ἐὰν μὴ διαφθαρῇ τὰ ἀρνία τῶν προβάτων αὐτῶν, ἐὰν μὴ ἀφανισθῇ νομὴ ἀπ’ αὐτῶν.
|
|
|
46
|
|
|
ὅτι ἀπὸ φωνῆς ἁλώσεως Βαβυλῶνος σεισθήσεται ἡ γῆ, καὶ κραυγὴ ἐν ἔθνεσιν ἀκουσθήσεται.
|
|
|
Κεφάλαιο 28
|
Глvа, к~и”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΝΑ΄ .) ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους ἄνεμον καύσωνα διαφθείροντα.
|
И бы'сть в четвертое лњто, црsтвђ'ющђ седекїи цр~ю і^ё^динђ, в# пятыи мsць. Рече м^и а^на'нїя сн~ъ а^зоров# лжи пррoкъ гава ѓ^нит#скїи въ домђ` гн~и, преD ѓ^чима жреческама и^ всњхъ людїи, гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐξαποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα ὑβριστάς, καὶ καθυβρίσουσιν αὐτὴν καὶ λυμανοῦνται τὴν γῆν αὐτῆς· οὐαὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα κυκλόθεν ἐν ἡμέρᾳ κακώσεως αὐτῆς.
|
Та'ко рече г~ь вседержи'тель б~ъ і^и^л~евъ, сᲆкрђшиX ја^ремъ цр~я вављ=лоньска.
|
|
3
|
3
|
|
τεινέτω ὁ τείνων τὸ τόξον αὐτοῦ καὶ περιθέσθω ᾧ ἐστιν ὅπλα αὐτῷ, καὶ μὴ φείσησθε ἐπὶ τοὺς νεανίσκους αὐτῆς καὶ ἀφανίσατε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῆς·
|
е^ще дво'ю лњтђ дн~и, эTвращђ а^ꙁъ в с^е мњсᲄо вс^я сосђды до'мђ гн~я, е^же взя` навходоносорᲆ цр~ь вављ=лоньск# эT мњста сего и^ пренесе и& до вављ=лона.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν γῇ Χαλδαίων καὶ κατακεκεντημένοι ἔξωθεν αὐτῆς.
|
и^ е^хонїю сн~а і^ѓ^а'кимова цр~я і^ё'дина, и^ вс^е и^с#селенїе і^ё'дино в#шеDшее вᲆ вављ=лоn, и^ ѓ^бращђ въ мњсто с^е гл~етъ. и^ съкрђшђ ја^ремъ цр~я вављ=лоньска”
|
|
5
|
5
|
|
διότι οὐκ ἐχήρευσεν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας ἀπὸ Θεοῦ αὐτῶν, ἀπὸ Κυρίου παντοκράτορος, ὅτι ἡ γῆ αὐτῶν ἐπλήσθη ἀδικίας ἀπὸ τῶν ἁγίων ᾿Ισραήλ.
|
И$ рече і^е^ремїя пррoкъ къ а^на'нїи л#же пррoкђ, преD ѓ^чи'ма жре'цᲆ и^ преD ѓ^чи'ма всњхъ людїи стоящиX в домђ` гн~и”
|
|
6
|
6
|
|
φεύγετε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀνασῴζετε ἕκαστος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ μὴ ἀπορριφῆτε ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῆς, ὅτι καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῆς ἐστι παρὰ Κυρίου, ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτῇ.
|
И$ рече і^е^ремїя по истиннњ, та'ко сътво'ритъ г~ь. ё^ста'виT г~ь сло'во твое е^же т^ы проричеши, ја%коже въз#врати'ти съсђды до'мђ гн~я, и^ вся и^с#селе'ныя и^ꙁ# вављ=ло'на в# мњ'сто с^е.
|
|
7
|
7
|
|
ποτήριον χρυσοῦν Βαβυλὼν ἐν χειρὶ Κυρίου μεθύσκον πᾶσαν τὴν γῆν· ἀπὸ τοῦ οἴνου αὐτῆς ἐπίοσαν ἔθνη, διὰ τοῦτο ἐσαλεύθησαν.
|
ѓ^ба'че слы'шите сло'во с^е, е^же аZ гл~ю въ ё^ши ваши, и^ въ ё%ши всњ'хъ людїи.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἄφνω ἔπεσε Βαβυλὼν καὶ συνετρίβη· θρηνεῖτε αὐτήν, λάβετε ρητίνην τῇ διαφθορᾷ αὐτῆς, εἴ πως ἰαθήσεται.
|
пррoцы бы'вшїи пре'жде мене, и^ пре'жде васъ эT вњка, прореко'шася на мно'ѕи земли`, и^ на црsтва вели'ка ѓ^ ра'ти, и^ ѓ^ погђбле'нїи, и^ ѓ^ гла'дњ.
|
|
9
|
9
|
|
ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οὐκ ἰάθη· ἐγκαταλίπωμεν αὐτὴν καὶ ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ, ὅτι ἤγγικεν εἰς οὐρανὸν τὸ κρίμα αὐτῆς, ἐξῇρεν ἕως τῶν ἄστρων.
|
пррoкъ прорекїи миръ. пришеDшђ словђ познаюT пррoка, е^гоже посла` иM г~ь въ вњрђ”
|
|
10
|
10
|
|
ἐξήνεγκε Κύριος τὸ κρίμα αὐτοῦ· δεῦτε καὶ ἀναγγείλωμεν ἐν Σιὼν τὰ ἔργα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
И$ вꙁя` а^на'нїя преD ѓ^чи'ма всњ'хъ людїи кла'ды эT вы'я і^е^ремїи^ны, и^ съкрђши я&.
|
|
11
|
11
|
|
παρασκευάζετε τὰ τοξεύματα, πληροῦτε τὰς φαρέτρας. ἤγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα βασιλέως Μήδων, ὅτι εἰς Βαβυλῶνα ἡ ὀργὴ αὐτοῦ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτήν, ὅτι ἐκδίκησις Κυρίου ἐστίν, ἐκδίκησις λαοῦ αὐτοῦ ἐστιν.
|
и^ рече а^на'нїа преD ѓ^чи'ма всњ'хъ людїи гл~я. си'це рече г~ь. та'ко въско'рњ съкрђшђ ја^реM цр~я вављ=ло'н#ска съ вы'я всXњ стра'нᲆ. и эTи^де і^е^ремїя на пђть свои”
|
|
12
|
12
|
|
ἐπὶ τειχέων Βαβυλῶνος ἄρατε σημεῖον, ἐπιστήσατε φαρέτρας, ἐγείρατε φυλακάς, ἑτοιμάσατε ὅπλα, ὅτι ἐνεχείρησε καὶ ποιήσει Κύριος ἃ ἐλάλησεν ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα,
|
И$ быs сло'во гн~е къ і^е^ремїи, по съкрђше'нїи а^на'нїинњ кла'дъ с вы'я е^го гл~я,
|
|
13
|
13
|
|
κατασκηνοῦντας ἐφ’ ὕδασι πολλοῖς καὶ ἐπὶ πλήθει θησαυρῶν αὐτῆς· ἥκει τὸ πέρας σου ἀληθῶς εἰς τὰ σπλάγχνα σου.
|
и^ди` рцы` къ а^на'нїи гл~я. та'ко рече г~ь кла'ды древя'ныя съкрђши, и^ сътворю в# тњ'хъ мњ'сто кла'ды желњꙁны.
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι ὤμοσε Κύριος κατὰ τοῦ βραχίονος αὐτοῦ· διότι πληρώσω σε ἀνθρώπων ὡσεὶ ἀκρίδων, καὶ φθέγξονται ἐπὶ σὲ οἱ καταβαίνοντες. —
|
ја%ко та'ко рече г~ь, ја^ре'мъ желњ'ꙁенъ въꙁложи'хъ на вы'я всњ'хъ стра'нъ, слђжи'ти навходоносорђ цр~ю вављ=ло'н#скђ, и^ послђ'жатᲆ е^мђ. ктомђ и^ ꙁвњ'ра ꙁе'мныя да'хъ е^мђ.
|
|
15
|
15
|
|
Κύριος ποιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ἑτοιμάζων οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, ἐν τῇ συνέσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν,
|
и^ рече і^е^ремїя пррoкъ къ а^нанїи, нsњ тебе посла'лъ г~ь. ты же сътвори'лъ е^си лю'демъ си'мъ ё^пова'ти непра'вдою.
|
|
16
|
16
|
|
εἰς φωνὴν ἔθετο ἦχος ὕδατος ἐν οὐρανῷ καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.
|
того ради си'це рече г~ь. с^е а^ꙁ# эTпђщђ т^я эT лица` ꙁемли`, в се'мъ лњтњ ё%мреши, ја%ко на г~а б~а гл~а.
|
|
17
|
17
|
|
ἐματαιώθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἀπὸ τῶν γλυπτῶν αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσαν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς·
|
и^ ё^мрњтъ а^на'нїя л#же пррoкъ семъ лњтњ, мsца сеDмаго”
|
|
18
|
|
|
μάταιά ἐστιν, ἔργα μεμωκημένα, ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν ἀπολοῦνται.
|
|
|
19
|
|
|
οὐ τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτός ἐστι κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ. —
|
|
|
20
|
|
|
Διασκορπίζεις σύ μοι σκεύη πολέμου, καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἔθνη καὶ ἐξαρῶ ἐκ σοῦ βασιλεῖς
|
|
|
21
|
|
|
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἵππον καὶ ἐπιβάτην αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἅρματα καὶ ἀναβάτας αὐτῶν
|
|
|
22
|
|
|
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα
|
|
|
23
|
|
|
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ποιμένα καὶ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ γεωργὸν καὶ τὸ γεώργιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἡγεμόνας καὶ στρατηγούς σου.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ ἀνταποδώσω τῇ Βαβυλῶνι καὶ πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Χαλδαίοις πάσας τὰς κακίας αὐτῶν, ἃς ἐποίησαν ἐπὶ Σιὼν κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, λέγει Κύριος.
|
|
|
25
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ πρός σε, τὸ ὄρος τὸ διεφθαρμένον, τὸ διαφθεῖρον πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ κατακυλιῶ σε ἐπὶ τῶν πετρῶν καὶ δώσω σε ὡς ὄρος ἐμπεπυρισμένον·
|
|
|
26
|
|
|
καὶ οὐ μὴ λάβωσιν ἀπὸ σοῦ λίθον εἰς γωνίαν καὶ λίθον εἰς θεμέλιον, ὅτι εἰς ἀφανισμὸν ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος.
|
|
|
27
|
|
|
῎Αρατε σημεῖον ἐπὶ τῆς γῆς, σαλπίσατε ἐν ἔθνεσι σάλπιγγι, ἁγιάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, παραγγείλατε ἐπ’ αὐτὴν βασιλείαις ᾿Αραρὰτ παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῖς ᾿Ασχαναζαίοις, ἐπιστήσατε ἐπ’ αὐτὴν βελοστάσεις, ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἵππον ὡς ἀκρίδων πλῆθος.
|
|
|
28
|
|
|
ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, τὸν βασιλέα τῶν Μήδων καὶ πάσης τῆς γῆς, τοὺς ἡγουμένους αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς στρατηγοὺς αὐτοῦ.
|
|
|
29
|
|
|
ἐσείσθη ἡ γῆ καὶ ἐπόνεσε, διότι ἐξανέστη ἐπὶ Βαβυλῶνα λογισμὸς Κυρίου τοῦ θεῖναι τὴν γῆν Βαβυλῶνος εἰς ἀφανισμὸν καὶ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτήν.
|
|
|
30
|
|
|
ἐξέλιπε μαχητὴς Βαβυλῶνος τοῦ πολεμεῖν, καθήσονται ἐκεῖ ἐν περιοχῇ, ἐθραύσθη ἡ δυναστεία αὐτῶν, ἐγενήθησαν ὡσεὶ γυναῖκες, ἐνεπυρίσθη τὰ σκηνώματα αὐτῆς, συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ αὐτῆς.
|
|
|
31
|
|
|
διώκων εἰς ἀπάντησιν διώκοντος διώξεται καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀπάντησιν ἀναγγέλλοντος τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, ὅτι ἑάλωκεν ἡ πόλις αὐτοῦ,
|
|
|
32
|
|
|
ἀπ’ ἐσχάτου τῶν διαβάσεων αὐτοῦ ἐλήφθησαν, καὶ τὰ συστήματα αὐτῶν ἐνέπρησαν ἐν πυρί, καὶ ἄνδρες αὐτοῦ οἱ πολεμισταὶ ἐξέρχονται.
|
|
|
33
|
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος· οἶκοι βασιλέως Βαβυλῶνος ὡς ἅλων ὥριμος ἁλοηθήσονται· ἔτι μικρὸν καὶ ἥξει ὁ ἄμητος αὐτῆς.
|
|
|
34
|
|
|
κατέφαγέ με, ἐμερίσατό με, κατέλαβέ με σκεῦος λεπτόν, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος· κατέπιέ με ὡς δράκων, ἔπλησε τὴν κοιλίαν αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς τρυφῆς μου ἔξωσέ με·
|
|
|
35
|
|
|
οἱ μόχθοι μου καὶ αἱ ταλαιπωρίαι μου εἰς Βαβυλῶνα. ἐρεῖ κατοικοῦσα Σιών· καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους, ἐρεῖ ῾Ιερουσαλήμ·
|
|
|
36
|
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ κρινῶ τὴν ἀντίδικόν σου καὶ ἐκδικήσω τὴν ἐκδίκησίν σου καὶ ἐρημώσω τὴν θάλασσαν αὐτῆς καὶ ξηρανῶ τὴν πηγὴν αὐτῆς.
|
|
|
37
|
|
|
καὶ ἔσται Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται.
|
|
|
38
|
|
|
ὅτι ἅμα ὡς λέοντες ἐξηγέρθησαν καὶ ὡς σκύμνοι λεόντων.
|
|
|
39
|
|
|
ἐν τῇ θερμασίᾳ αὐτῶν δώσω πότημα αὐτοῖς καὶ μεθύσω αὐτούς, ὅπως καρωθῶσι καὶ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ οὐ μὴ ἐξεγερθῶσι, λέγει Κύριος·
|
|
|
40
|
|
|
καταβιβάσω αὐτοὺς ὡς ἄρνας εἰς σφαγὴν καὶ ὡς κριοὺς μετ’ ἐρίφων.
|
|
|
41
|
|
|
πῶς ἑάλω καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγένετο Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν;
|
|
|
42
|
|
|
ἀνέβη ἐπὶ Βαβυλῶνα ἡ θάλασσα ἐν ἤχῳ κυμάτων αὐτῆς, καὶ κατεκαλύφθη.
|
|
|
43
|
|
|
ἐγενήθησαν αἱ πόλεις αὐτῆς ὡς γῆ ἄνυδρος καὶ ἄβατος, οὐ κατοικήσει ἐν αὐτῇ οὐδὲ εἷς, οὐδὲ μὴ καταλύσει ἐν αὐτῇ υἱὸς ἀνθρώπου.
|
|
|
44
|
|
|
καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐξοίσω ἃ κατέπιεν ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς, καὶ οὐ μὴ συναχθῶσι πρὸς αὐτὴν ἔτι τὰ ἔθνη·
|
|
|
49
|
|
|
καὶ ἐν Βαβυλῶνι πεσοῦνται τραυματίαι πάσης τῆς γῆς.
|
|
|
50
|
|
|
ἀνασῳζόμενοι ἐκ γῆς πορεύεσθε καὶ μὴ ἵστασθε· οἱ μακρόθεν, μνήσθητε τοῦ Κυρίου, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἀναβήτω ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑμῶν.
|
|
|
51
|
|
|
ᾐσχύνθημεν, ὅτι ἠκούσαμεν ὀνειδισμὸν ἡμῶν, κατεκάλυψεν ἀτιμία τὸ πρόσωπον ἡμῶν, εἰσῆλθον ἀλλογενεῖς εἰς τὰ ἅγια ἡμῶν, εἰς οἶκον Κυρίου.
|
|
|
52
|
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῆς, καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτῆς πεσοῦνται τραυματίαι.
|
|
|
53
|
|
|
ὅτι ἐὰν ἀναβῇ Βαβυλὼν ὡς ὁ οὐρανὸς καὶ ὅτι ἐὰν ὀχυρώσῃ τὰ τείχῃ ἰσχύϊ αὐτῆς, παρ’ ἐμοῦ ἥξουσιν ἐξολοθρεύοντες αὐτήν, λέγει Κύριος.
|
|
|
54
|
|
|
φωνὴ κραυγῆς ἐν Βαβυλῶνι, καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων,
|
|
|
55
|
|
|
ὅτι ἐξωλόθρευσε Κύριος τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἀπώλεσεν ἀπ’ αὐτῆς φωνὴν μεγάλην ἠχοῦσαν ὡς ὕδατα πολλά, ἔδωκεν εἰς ὄλεθρον φωνὴν αὐτῆς.
|
|
|
56
|
|
|
ὅτι ἦλθεν ἐπὶ Βαβυλῶνα ταλαιπωρία, ἑάλωσαν οἱ μαχηταὶ αὐτῆς, ἐπτόηται τὸ τόξον αὐτῶν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτοῖς.
|
|
|
57
|
|
|
Κύριος ἀνταποδίδωσιν αὐτῷ τὴν ἀνταπόδοσιν· καὶ μεθύσει μέθῃ τοὺς ἡγεμόνας αὐτῆς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς, λέγει ὁ βασιλεύς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ.
|
|
|
58
|
|
|
τάδε λέγει Κύριος· τεῖχος Βαβυλῶνος ἐπλατύνθη, κατασκαπτόμενον κατασκαφήσεται, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ ἐμπυρισθήσονται, καὶ οὐ κοπιάσουσι λαοὶ εἰς κενόν, καὶ ἔθνη ἐν ἀρχῇ ἐκλείψουσιν.
|
|
|
59
|
|
|
῾Ο λόγος, ὃν ἐνετείλατο Κύριος ῾Ιερεμίᾳ τῷ προφήτῃ εἰπεῖν τῷ Σαραίᾳ υἱῷ Νηρίου, υἱοῦ Μαασαίου, ὅτε ἐπορεύετο παρὰ Σεδεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα εἰς Βαβυλῶνα, ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ Σαραίας ἄρχων δώρων.
|
|
|
60
|
|
|
καὶ ἔγραψεν ῾Ιερεμίας πάντα τὰ κακά, ἃ ἥξει ἐπὶ Βαβυλῶνα, ἐν βιβλίῳ ἑνί, πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ Βαβυλῶνα.
|
|
|
61
|
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς Σαραίαν· ὅταν ἔλθῃς εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ὄψῃ καὶ ἀναγνώσῃ πάντας τοὺς λόγους τούτους
|
|
|
62
|
|
|
καὶ ἐρεῖς· Κύριε Κύριε, σὺ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτὸν καὶ τοῦ μὴ εἶναι ἐν αὐτῷ κατοικοῦντας ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ὅτι ἀφανισμὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται.
|
|
|
63
|
|
|
καὶ ἔσται ὅταν παύσῃ τοῦ ἀναγινώσκειν τὸ βιβλίον τοῦτο, καὶ ἐπιδήσεις ἐπ’ αὐτὸ λίθον καὶ ρίψεις αὐτὸ εἰς μέσον τοῦ Εὐφράτου
|
|
|
64
|
|
|
καὶ ἐρεῖς· οὕτως καταδύσεται Βαβυλὼν καὶ οὐ μὴ ἀναστῇ ἀπὸ προσώπου τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτήν.
|
|
|
Κεφάλαιο 29
|
Глvа, к~џ”
|
|
1
|
1
|
|
᾿Επὶ τοὺς ἀλλοφύλους. (Μασ. ΜΖ΄
|
И сїи словеса` кни'гъ ја%же посла` і^е^ремїя и^ꙁ# і^ерsлима къ ста'рцемъ и^ꙁ#се'лнымъ, и^ къ жерце'мъ и^ л#жи'мъ пррoком# и^ всњмъ людемᲆ е^же пресели навходоносо'ръ и^ꙁ# і^ерsлима до вављ=ло'на.
|
|
1
|
2
|
|
-
|
послњ'ди же шеDшђ і^е^хонїю цр~ю и^ цр~цы, и^ ка'женикомъ. и^ всемђ свободнђ и^ хи'трђ, и^ съвђꙁникђ и^ꙁъ і^ерsлима.
|
|
7
|
3
|
|
) ΤΑΔΕ λέγει Κύριος·
|
в рђ'цњ е^леа'са сн~а сафа'ня, и^ гамарїя сн~а хел#кїина. е^гоже посла` седекїя цр~ь і^ё%динъ къ цр~ю вављ=лон#скђ въ вављ=ло'нъ гл~я”
|
|
2
|
4
|
|
ἰδοὺ ὕδατα ἀναβαίνει ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἔσται εἰς χειμάρρουν κατακλύζοντα καὶ κατακλύσει γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· καὶ κεκράξονται οἱ ἄνθρωποι, καὶ ἀλαλάξουσιν ἅπαντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν.
|
Та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, ѓ^ и^ꙁ#селе'ныхъ ја%же и^ꙁ#сели и^з# і^ерsлима.
|
|
3
|
5
|
|
ἀπὸ φωνῆς ὁρμῆς αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ὁπλῶν τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ ἀπὸ σεισμοῦ τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ, ἤχου τροχῶν αὐτοῦ οὐκ ἐπέστρεψαν πατέρες ἐφ’ υἱοὺς αὐτῶν ἀπὸ ἐκλύσεως χειρῶν αὐτῶν
|
съградите храмины, и^ всели'теся. и^ насади'те ѓ^гра'ды, и^ снњ'сте пло'дъ и^хъ.
|
|
4
|
6
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπερχομένῃ τοῦ ἀπολέσαι πάντας τοὺς ἀλλοφύλους. καὶ ἀφανιῶ τὴν Τύρον καὶ τὴν Σιδῶνα καὶ πάντας τοὺς καταλοίπους τῆς βοηθείας αὐτῶν, ὅτι ἐξολοθρεύσει Κύριος τοὺς καταλοίπους τῶν νήσων.
|
и^ пои^мњте жены, и^ ча'да сътвори'те сн~ы и^ дще'ри. и^ приведњте сн~омъ вашимъ жены, и^ дще'ри ваша дади'те за мђж'а, и^ ё^мно'житеся а^ не ё^ма'лите.
|
|
5
|
7
|
|
ἥκει φαλάκρωμα ἐπὶ Γάζαν, ἀπερρίφη ᾿Ασκάλων καὶ οἱ κατάλοιποι ᾿Ενακίμ.
|
и^ взыска'ите на ми'ръ земли`, на ню'же в^ы и^с#селиX та'мо” и^ моли'те г~а ꙁа ня, ја%ко в ми'ре и^хъ бђ'детъ ми'ръ вам#”
|
|
6
|
8
|
|
ἕως τίνος κόψεις, ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου; ἕως τίνος οὐχ ἡσυχάσεις; ἀποκατάστηθι εἰς τὸν κολεόν σου, ἀνάπαυσαι καὶ ἐπάρθητι.
|
ЈА/ко та'ко рече г~ь. да не препира'ютъ васъ л#жїи пррoцы и^же въ ваs, и^ да не препира'ютᲆ васъ вол#сви ваши. и^ не послђшаите сно'въ свои^хъ ја%же в^ы ви'дите.
|
|
7
|
9
|
|
πῶς ἡσυχάσει; καὶ Κύριος ἐνετείλατο αὐτῇ ἐπὶ τὴν ᾿Ασκάλωνα καὶ ἐπὶ τὰς παραθαλασσίους, ἐπὶ τὰς καταλοίπους, ἐπεγερθῆναι. Τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ (Μασ. ΜΘ´,
|
ја%ко непра'веDнњ тїи прорица'ютъ вамъ въ и^мя мое, а^ не посла'хъ и^хъ”
|
|
7
|
10
|
|
–
|
ЈА/ко та'ко рече г~ь. е^гда` бђ'детъ сконча'ти вављ=ло'нђ, о~ лᲇтъ. посᲇщђ васъ и^ ё^ста'влю словеса` моя` на ваs, ја%коже въꙁврати'ти лю'ди своя` на се` мњ'сто.
|
|
22
|
11
|
|
). Τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἔστιν ἔτι σοφία ἐν Θαιμάν, ἀπώλετο βουλὴ ἐκ συνετῶν, ᾤχετο σοφία αὐτῶν,
|
и^ помы'шлю на вы помышле'нїе ми'ра а^ не ѕл^а, ја%коже да'ти вамъ с^е.
|
|
8
|
12
|
|
ἠπατήθη ὁ τόπος αὐτῶν. βαθύνατε εἰς κάθισιν οἱ κατοικοῦντες ἐν Δαιδάν, ὅτι δύσκολα ἐποίησεν· ἤγαγον ἐπ’ αὐτὸν ἐν χρόνῳ, ᾧ ἐπεσκεψάμην ἐπ’ αὐτόν.
|
и^ помоли'теся къ мнњ` и^ послђшаю ваs.
|
|
9
|
13
|
|
ὅτι τρυγηταὶ ἦλθόν σοι, οἳ οὐ καταλείψουσί σοι κατάλειμμα· ὡς κλέπται ἐν νυκτὶ ἐπιθήσουσι χεῖρα αὐτῶν.
|
и^ взы'щете мене, и^ ѓ^бря'щете м^я. ја%ко и^ е^гда` вꙁы'щете мене` всњмъ срDцемъ,
|
|
10
|
14
|
|
ὅτι ἐγὼ κατέσυρα τὸν ῾Ησαῦ, ἀνεκάλυψα τά κρυπτὰ αὐτῶν, κρυβῆναι οὐ μὴ δύνωνται· ὤλοντο διά χεῖρα ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ γείτονος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν
|
и^ ја^влю'ся ваM гл~етъ г~ь. и^ приведђ па'ки ё%ꙁники ваша, и^ съберђ ваs съ всњ'хъ стра'нъ и^ съ всXњ гра'довъ в няже и^ꙁгнаX васᲆ, гл~етъ г~ь. и^ въꙁврати'тися повелю` вамъ эT гра'дъ до него'же превести ваs повелњ'хъ.
|
|
11
|
15
|
|
ὑπολείπεσθαι ὀρφανόν σου, ἵνα ζήσητε· καὶ ἐγὼ ζήσομαι, καὶ αἱ χῆραι ἐπ’ ἐμὲ πεποίθασιν.
|
поне'же реко'сте, въста'витъ намъ г~ь пррoки въ вављ=ло'нњ”
|
|
12
|
16
|
|
ὅτι τάδε εἶπε Κύριος· οἷς οὐκ ἦν νόμος πιεῖν τὸ ποτήριον, ἔπιον· καὶ σὺ ἀθῳωμένη οὐ μὴ ἀθῳωθῇς, ὅτι πίνων πίεσαι·
|
Та'ко б^о рече г~ь къ цр~ю сњдя'щђ на прsтлњ двд~вњ, и^ къ всњмъ лю'демъ живђщимъ въ гра'дњ тоM, и^ бра'тїямъ вашимъ не и^з#шеDшиM с ва'ми до преселе'нїя”
|
|
13
|
17
|
|
ὅτι κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ὅτι εἰς ἄβατον καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς κατάρασιν ἔσῃ ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτῆς ἔσονται ἔρημοι εἰς αἰῶνα.
|
Та'ко гл~етъ г~ь вседержи'тель. с^е а^ꙁᲆ послю` на' ня ме'чъ, и^ гла'дъ, и^ мо'ръ, и^ положђ я& ја%ко смо'квы хђдыа, и^же не мо'гђт# ја%стися, понеже ѕњ'ло хђ'ды бы'шA”
|
|
14
|
18
|
|
ἀκοὴν ἤκουσα παρὰ Κυρίου, καὶ ἀγγέλους εἰς ἔθνη ἀπέστειλε· συνάχθητε καὶ παραγένεσθε εἰς αὐτήν, ἀνάστητε εἰς πόλεμον.
|
и^ сътрђ я& мече'мᲆ и^ гла'домъ и^ мо'роM, и^ да'мъ я& в# погђбле'нїе всњмъ црsтвїеM ꙁе'мнымъ въ прокля'тїе. и^ в подивле'нїе и^ в# посмњ'хъ и^ в порђга'нїе всMњ странамъ. междђ и^миже и^ꙁвергоX я&,
|
|
15
|
19
|
|
μικρὸν ἔδωκά σε ἐν ἔθνεσιν, εὐκαταφρόνητον ἐν ἀνθρώποις.
|
ꙁане` не послђшаша слове'съ моиX гл~етъ г~ь, ја%же послаX к ни'мъ рабы` мои^ми пррoки в нощи въста'я и^ посыла'я, и^ не послђшасте гл~етъ г~ь. сего ради
|
|
16
|
20
|
|
ἡ παιγνία σου ἐνεχείρησέ σοι, ἰταμία καρδίας σου κατέλυσε τρυμαλιὰς πετρῶν, συνέλαβεν ἰσχὺν βουνοῦ ὑψηλοῦ· ὅτι ὕψωσεν ὥσπερ ἀετὸς νοσσιὰν αὐτοῦ, ἐκεῖθεν καθελῶ σε·
|
вы слы'шите сло'во гн~е все преведе'нїе, е^же в^ы слаX и^з# і^ерsлима въ вављ=ло'нъ”
|
|
17
|
21
|
|
καὶ ἔσται ἡ ᾿Ιδουμαία εἰς ἄβατον, πᾶς ὁ παραπορευόμενος ἐπ’ αὐτὴν συριεῖ.
|
Та'ко гл~етъ г~ь вседержи'тель б~ъ і^и^л~евъ, на а^хиа^в#ва сн~а кђлїева, и^ на седекїю сн~а маа^сїѓ^ва, и^же прорицаюT вамъ вᲆ и^мя мое л#жи'ве. с^е а^зъ даю` я& в рђцњ навходоносо'ра цр~я вављ=ло'н#ска, и^ побіеT я& преD ѓ^чи'ма ва'шима.
|
|
18
|
22
|
|
ὥσπερ κατεστράφη Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ αἱ πάροικοι αὐτῆς, εἶπε Κύριος παντοκράτωρ, οὐ μὴ καθίσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου.
|
и^ въꙁмђтъ эT ни'хъ кля'твђ въ всњхᲆ и^с#се'лницXњ і^ё%динњхъ въ вављ=ло'нњ гл~юще, сътвори ти г~ь, ја%коже седекїи сътвори`, и^ а^хїа^в#вђ. ја%коже и^ждеже цр~ь вављ=лон#скъ въ ѓ^гни,
|
|
19
|
23
|
|
ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἐκ μέσου τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχὺ ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς· καὶ τοὺς νεανίσκους ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσατε, ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου;
|
безако'нїя ради е^же сътвори'ста въ і^ерsлимњ, и^ любодњя'хђ съ жена'ми гража'нъ своиX. и^ сло'во съгл~аша въ и^мя мое л#жи'ве, е^го'же не повелњ'хъ и^мъ. а^ꙁᲆ же е^смь сђдїя и^ по'слђхъ гл~етъ г~ь.
|
|
20
|
24
|
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε βουλὴν Κυρίου, ἣν ἐβουλεύσατο ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν, καὶ λογισμὸν αὐτοῦ, ὃν ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Θαιμάν· ἐὰν μὴ συμψηθῶσι τὰ ἐλάχιστα τῶν προβάτων, ἐὰν μὴ ἀβατωθῇ ἐπ’ αὐτοὺς κατάλυσις αὐτῶν·
|
и^ къ самеи е^лами'тинђ рече'ши”
|
|
21
|
25
|
|
ὅτι ἀπὸ φωνῆς πτώσεως αὐτῶν ἐφοβήθη ἡ γῆ, καὶ κραυγή σου ἐν θαλάσσῃ ἠκούσθη.
|
Та'ко гл~етъ г~ь вседержи'тель б~ъ і^и^л~евъ, сего ради поне'же посла'лъ е^си въ и^мя мое посла'нїя къ всњмъ лю'демъ и^же въ і^ерsлимᲇ. и^ к# софо'нїи сн~ђ маа^сᲇ'ѓвђ жерцђ, и^ къ всњмъ жерцемъ гл~я.
|
|
22
|
26
|
|
ἰδοὺ ὥσπερ ἀετὸς ὄψεται καὶ ἐκτενεῖ τὰς πτέρυγας ἐπ’ ὀχυρώματα αὐτῆς· καὶ ἔσται ἡ καρδία τῶν ἰσχυρῶν τῆς ᾿Ιδουμαίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς καρδία γυναικὸς ὠδινούσης.
|
г~ь да'лъ т^я е^сть жерца` въ мњ'сто и^ѓ^да'е жер#ца. бы'ти приста'вникђ в# домђ гн~и, всемђ чл~кђ прори'чющђ, и^ всемђ чл~кђ неи^стовђ'ющђ, и^ в#даси и& в# ꙁатво'ръ, и^ в# кла'дђ.
|
|
Κεφάλαιο 30
|
Глvа, л~”
|
|
1
|
1
|
|
Τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμὼν (Μασ. ΜΘ´,
|
Сло'во бы'вшее къ і^е^ремїи эT г~а гл~я.
|
|
1
|
2
|
|
–
|
та'ко реq г~ь б~ъ і^и^л~еv. въпиши вся` словеса` въ кни'ги, ја%же въписахъ а^зъ к тебњ.
|
|
5
|
3
|
|
) ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· μὴ υἱοὶ οὐκ εἰσὶν ἐν ᾿Ισραήλ, ἢ παραληψόμενος οὐκ ἔστιν αὐτοῖς; διατί παρέλαβε Μελχὸλ τὴν Γαλαάδ, καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν ἐν πόλεσιν αὐτῶν ἐνοικήσει;
|
ја%ко се дн~їе грядTђ рече г~ь, и^ въз#вращђ и^с#селе'нїе людїи мои^хъ і^и^л~я і^ и^ё'ды, рече г~ь. и^ възвращђ я& на' ꙁемлю ю'же да'хъ эTц~емъ и^хъ, и^ съвладђть е^ю”
|
|
2
|
4
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀκουτιῶ ἐπὶ Ραββὰθ θόρυβον πολέμων, καὶ ἔσονται εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀπώλειαν, καὶ βωμοὶ αὐτῆς ἐν πυρὶ κατακαυθήσονται, καὶ παραλήψεται ᾿Ισραὴλ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ.
|
и^ си словеса ја%же гл~тъ г~ь ѓ^ і^и^л~и и^ ѓ^ і^ё'дњ,
|
|
3
|
5
|
|
ἀλάλαξον ᾿Εσεβών, ὅτι ὤλετο Γαΐ· κεκράξατε θυγατέρες Ραββάθ, περιζώσασθε σάκκους καὶ κόψασθε, ὅτι Μελχὸλ βαδιεῖται ἐν ἀποικίᾳ, οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἅμα.
|
та'ко рече г~ь. гласъ стра'шенъ ё^слы'шите, стра'хъ и^ нњсть мира.
|
|
4
|
6
|
|
τί ἀγαλλιᾶσθε ἐν τοῖς πεδίοις ᾿Ενακείμ, θύγατερ ἰταμίας, ἡ πεποιθυῖα ἐπὶ θησαυροῖς αὐτῆς, ἡ λέγουσα· τίς εἰσελεύσεται ἐπ’ ἐμέ;
|
въпраша'ите и^ ви'дњте, а^ще ся е^сть родилъ мђжескь полъ. и^ ѓ^ стра'сњ и^мже и^мђтъ чресла` и^х# сп~сенїе. и^мже ви'дњхъ всего чл~ка, и^ рђцњ е^го на чреслехъ его, и^з#врати'шася лица въ златени'цђ.
|
|
5
|
7
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ φέρω φόβον ἐπὶ σέ, εἶπε Κύριος, ἀπὸ πάσης τῆς περιοίκου σου, καὶ διασπαρήσεσθε ἕκαστος εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων.
|
ЭO люте ја%ко великъ дн~ь тои, и^ нњсть подо'бна е^мђ. и^ вре'мя тњсно е^сть і^а'ковђ, и^ потомъ сп~сется”
|
|
6
|
8
|
|
Τῇ Κηδὰρ τῇ βασιλίσσῃ τῆς αὐλῆς, ἣν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. (Μασ. ΜΘ´,
|
В то'и дн~ь рече г~ь, съкрђшђ ја^ре'мъ с вы'я и^хᲆ, и^ ё'зы и^хъ растор#гнђ. и^ не послђжатъ тїи ктомђ чюжDимъ,
|
|
28
|
9
|
|
-
|
н^о послђжатъ тїи г~ђ б~ђ свое^мђ. и^ дв~да цр~я въста'влю и^мъ.
|
|
33
|
10
|
|
). Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε ἐπὶ Κηδὰρ καὶ πλήσατε τοὺς υἱοὺς Κεδέμ·
|
сего раd т^ы не бо'ися ра'бе мои і^а'кове гл~етъ г~ь, ни ё^страша'ися і^и^л~ю. ја%ко с^е а^ꙁъ и^ꙁведђ т^я и^з# земли` да'лнея, и^ племя твое иZ ꙁемли плᲇненїя иX” и^ въз#врати'тся па'ки і^а'ковъ и^ почїетъ, и^ всего добра` и^сполнь бђдеT” и^ не бђдетъ ё^страша'яи т^я.
|
|
7
|
11
|
|
σκηνὰς αὐτῶν καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν λήψονται, ἱμάτια αὐτῶν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν καὶ καμήλους αὐτῶν λήψονται ἑαυτοῖς· καὶ καλέσατε ἐπ’ αὐτοὺς ἀπώλειαν κυκλόθεν.
|
ја%ко а^зъ с тобо'ю е^смь гл~етъ г~ь, сп~са'аи т^я. ја%ко сътвори'хъ сконча'нїе въ всњхъ странаX в няже раꙁсњаX т^я. тебе же не сътворю въ сконча'нїе, н^о накажђ т^я в сђдђ, дабы не бы'лъ ви'дњнᲆ себњ невин#ныи. ја^ко
|
|
8
|
12
|
|
φεύγετε λίαν, βαθύνατε εἰς κάθισιν, καθήμενοι ἐν τῇ αὐλῇ, ὅτι ἐβουλεύσατο ἐφ’ ὑμᾶς βασιλεὺς Βαβυλῶνος βουλὴν καὶ ἐλογίσατο ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν.
|
та'ко гл~еT г~ь, неи^сцњлно сᲆкрђше'нїе твое, преѕла` ра'на твоя.
|
|
9
|
13
|
|
ἀνάστηθι καὶ ἀνάβηθι ἐπ’ ἔθνος εὐσταθοῦν, καθήμενον εἰς ἀναψυχήν, οἷς οὐκ εἰσὶ θύραι, οὐ βάλανοι, οὐ μοχλοί, μόνοι καταλύουσι.
|
нњсть сђдїя сђда твое^го на бо'лњзнь и^з#врачева'ся полꙁы нњсть тебњ.
|
|
10
|
14
|
|
καὶ ἔσονται κάμηλοι αὐτῶν εἰς προνομὴν καὶ πλῆθος κτηνῶν αὐτῶν εἰς ἀπώλειαν· καὶ λικμήσω αὐτοὺς παντὶ πνεύματι κεκαρμένους πρὸ προσώπου αὐτῶν, ἐκ παντὸς πέραν αὐτῶν οἴσω τὴν τροπὴν αὐτῶν, εἶπε Κύριος.
|
вси` дрђзи твои` забы'ша т^я. ни въпро'сятъ т^я, ја%ко ја%звою вра'жїею порази'хъ т^я накаꙁа'нїемъ ё^тверженомъ. мно'жества ради непра'вды твоея ё^мно'жишася грњси твои`.
|
|
11
|
15
|
|
καὶ ἔσται ἡ αὐλὴ διατριβὴ στρουθῶν καὶ ἄβατος ἕως αἰῶνος, οὐ μὴ καθίσῃ ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ κατοικήσῃ ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου.
|
чт^о въпїеши ѓ^ сᲆкрђше'нїи свое'мъ. неи^сцᲇлна е^сть бо'лњзнь твоя, мно'жесᲄвA ради непра'вды твоея, и^ тве'рдыхъ ради грњхъ твои^хъ сътвори'хъ т^и сїя вся.
|
|
12
|
16
|
|
Τῇ Δαμασκῷ. (Μασ. ΜΘ´,
|
того ра'ди вси` ја^дђщеи тя` и^зъе^дени бђдђтъ, и^ вси` вра'зи твои` въ плњненїе эTведђтся. и^ погђбля'ющеи т^я погђбятся. и^ бђдђтъ раꙁъграбля'ющеи т^я въ раз#грабле'нїе.
|
|
23
|
17
|
|
–
|
ја%ко ѓ^бяжђ срамъ твои, и^ эT ја%звъ твои^хъ и^з#врачђю т^я рече г~ь. ја%ко и^зверженђ наꙁыва'хђ тя сїѓне, с^е е^сть сеи и^же не имњ възыска'ющаго е^го”
|
|
27
|
18
|
|
). Κατῃσχύνθη ᾿Ημὰθ καὶ ᾿Αρφάδ, ὅτι ἤκουσαν ἀκοὴν πονηράν· ἐξέστησαν, ἐθυμώθησαν, ἀναπαύσασθαι οὐ μὴ δύνωνται.
|
Та'ко гл~еT г~ь, с^е а^ꙁъ възвраще'нїе и^с#селе'нїя і^а'ковля, и^ плњн#ники е^го поми'лђю. и^ въз#гради'тся граD въ высотђ` свою и^ хра'мъ по чинђ` е^го ё^твердится.
|
|
13
|
19
|
|
ἐξελύθη Δαμασκός, ἀπεστράφη εἰς φυγήν, τρόμος ἐπελάβετο αὐτῆς.
|
і^ изыидђтъ и^ꙁ него поющеи, глаs и^гра'ющихъ. и^ ё^мно'жђ я&, и^ не ё^малњ'ютъ.
|
|
14
|
20
|
|
πῶς οὐχὶ ἐγκατέλιπε πόλιν ἐμήν; κώμην ἠγάπησαν·
|
и^ вни'дђтъ сн~ове и^хъ ја%ко и^ прежде, и^ свњдњнїя и^хъ преD лицемъ мои^мъ и^спра'вятся. и^ посњщђ на вся` стђжа'ющая и^мъ.
|
|
15
|
21
|
|
διὰ τοῦτο πεσοῦνται νεανίσκοι ἐν πλατείαις σου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου πεσοῦνται, φησὶ Κύριος·
|
и^ бђдетъ крњплњ'иши е^го на' ня, и^ княѕь е^го и^ꙁ него и^ꙁы'идетъ. и^ съберђ я& и^ ѓ^братяTся къ мн^њ. кто' бо е^сть тои и^же приложитъ срDце свое ѓ^брати'тися къ мн^њ рече г~ь”
|
|
16
|
22
|
|
καὶ καύσω πῦρ ἐν τείχει Δαμασκοῦ, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα υἱοῦ ῎Αδερ.
|
И$ бђдете м^и в люди, и^ а'зъ ва'мъ бђдђ въ б~а.
|
|
Κεφάλαιο 31
|
Глvа, л~а”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΗ´) Τῇ Μωάβ. ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· οὐαὶ ἐπὶ Ναβαῦ, ὅτι ὤλετο· ἐλήφθη Καριαθαίμ, ᾐσχύνθη ᾿Αμὰθ καὶ ἡττήθη.
|
Вᲆ то'и часъ рече г~ь, бђдђ вᲆ б~ъ родђ і^и^л~евђ, и^ тїи бђдђтъ м^и в люди,
|
|
2
|
2
|
|
οὐκ ἔστιν ἔτι ἰατρεία Μωάβ, γαυρίαμα ἐν ᾿Εσεβών· ἐλογίσαντο ἐπ’ αὐτὴν κακά· ἐκόψαμεν αὐτὴν ἀπὸ ἔθνους, καὶ παῦσιν παύσεται, ὄπισθέν σου βαδιεῖται μάχαιρα.
|
та'ко реq г~ь. ѓ^брњто'хъ то'плъ въ пђсты'ни съ и^зги'бшими эT меча`. и^дњте и^ не потреби'те і^и^л~я
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι φωνὴ κεκραγότων ἐξ ᾿Ωρωναίμ, ὄλεθρος καὶ σύντριμμα μέγα·
|
г~ь и^здалеча ја^виTся е^мђ, и^ любо'вїю вњчною въꙁлюби'хъ т^я. ᲄого дњля въвлеко'хъ т^я въ щедроты.
|
|
4
|
4
|
|
συνετρίβη Μωάβ, ἀναγγείλατε εἰς Ζογόρα,
|
ја%ко въз#граждђ тя, и^ възградиTся дв~а і^и^л~ева. возмеши тљ=мпа'ны своа, і^ и^ꙁы'идеши съ собо'роM и^гра'ющиX.
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἐπλήσθη ᾿Αλὼθ ἐν κλαυθμῷ, ἀναβήσεται κλαίων ἐν ὁδῷ ᾿Ωρωναίμ, κραυγὴν συντρίμματος ἠκούσατε·
|
е^ще наса'дите виногра'ды в# горњ` самарїистеи, насажа'юще наса'дите” и^ доnдеже чаs не прїидеT не бђдTђ вина` сᲆбираᲄи и^ похва'лите
|
|
6
|
6
|
|
φεύγετε καὶ σώσατε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ ἔσεσθε ὥσπερ ὄνος ἄγριος ἐν ἐρήμῳ.
|
ја%ко е^сть дн~ь въꙁда'нїа, эTвњщава'ющихъ въ гора'хъ е^фрњмовыхъ” Въста'ните, и^ вꙁыидњте въ сїѓ'нъ къ гв~и б~ђ на'шемђ.
|
|
7
|
7
|
|
ἐπειδὴ ἐπεποίθεις ἐν ὀχυρώμασί σου, καὶ σὺ συλληφθήσῃ· καὶ ἐξελεύσεται Χαμὼς ἐν ἀποικίᾳ καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἅμα.
|
ја%ко та'ко рече г~ь і^а'ковђ, възвесели'теся и^ въс#кликнњте на главђ страn. слы'шано сътвори'те и^ похвали'те. р#цњте сп~се г~ь лю'ди своя ѓ^ста'нокъ і^и^л~я.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἥξει ὄλεθρος ἐπὶ πᾶσαν πόλιν, καὶ πόλις οὐ μὴ σωθῇ, καὶ ἀπολεῖται ὁ αὐλών, καὶ ἐξολοθρευθήσεται ἡ πεδινή, καθὼς εἶπε Κύριος.
|
с^е а^ꙁъ ведђ я& эT сњ'вера, и^ съберђ я& эT конца` ꙁемли`. межDђ и^ми же бђ'дђтъ слњ'пи и^ хро'ми, тяго'тна и^ ража'ющая в#кђпњ, наро'дъ вели'къ въꙁвраща'ющихся сњ'мо.
|
|
9
|
9
|
|
δότε σημεῖα τῇ Μωάβ, ὅτι ἁφῇ ἀναφθήσεται, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτῆς εἰς ἄβατον ἔσονται· πόθεν ἔνοικος αὐτῇ;
|
съ пла'чеM прїидђтъ, и съ ё^тњше'нїемъ и^зведђ я&. и^ преведђ я& чресъ прђ'ды во'дъ по пђти` пра'вђ, и^ не ꙁаблђ'дятъ по немђ. ја%ко а^ꙁъ бXњ і^и^л~еви въ эTц~ъ, и^ е^фрњмъ первенецᲆ м^и е^сть”
|
|
10
|
10
|
|
ἐπικατάρατος ὁ ποιῶν τὰ ἔργα Κυρίου ἀμελῶς, ἐξαίρων μάχαιραν αὐτοῦ ἀφ’ αἵματος.
|
Слы'шите страны сло'во гн~е, и^ съвњсти'те въ ѓ%стровњхъ да'лнихъ. и^ рцњте, раꙁвњя'выи і^и^л~я събере'тъ и& и^ снабди'тъ и&, ја%ко па'стыръ ста'до свое.
|
|
11
|
11
|
|
ἀνεπαύσατο Μωὰβ ἐκ παιδαρίου καὶ πεποιθὼς ἦν ἐπὶ τῇ δόξῃ αὐτοῦ, οὐκ ἐνέχεεν ἐξ ἀγγείου εἰς ἀγγεῖον καὶ εἰς ἀποικισμὸν οὐκ ᾤχετο· διὰ τοῦτο ἔστη γεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ ὀσμὴ αὐτοῦ οὐκ ἐξέλιπε.
|
ја%ко и^ꙁба'ви г~ь і^а'кова, і^ и^ꙁяT и& эT рђки силнњ'ишь е^го.
|
|
12
|
12
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι αὐτοῦ ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστελῶ αὐτῷ κλίνοντας, καὶ κλινοῦσιν αὐτὸν καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ λεπτυνοῦσι καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ συγκόψουσι.
|
и^ прїидђтъ и^ въꙁвеселя'тся в# горњ сїѓ'нъ, и^ прїидђтъ къ бл~готамъ гн~им#, на ꙁеMля` пшени'ци и^ вина`, и^ пло'да и^ ско'та, и^ ѓ^вецъ. и^ бђ'детъ дш~а и^хъ ја%ко и^ дре'во плоDно, и^ не въꙁа'лчютъ потоM.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ καταισχυνθήσεται Μωὰβ ἀπὸ Χαμώς, ὥσπερ κατῃσχύνθη οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Βαιθὴλ ἐλπίδος αὐτῶν πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς.
|
тогда` въꙁдра'дђются дв~ца в# собо'рњ ю%ноTстњ, и^ стра'цы въꙁра'дђюTся” и^ ѓ^бращђ желю и^хъ на ра'дость, и^ сътворю и^хъ весе'лы.
|
|
14
|
14
|
|
πῶς ἐρεῖτε· ἰσχυροί ἐσμεν καὶ ἄνθρωπος ἰσχύων εἰς τὰ πολεμικά;
|
въꙁвели'чю и^ ё^пою дш~ђ жре'ческђ сн~овъ левїи^нъ, и^ лю'дїе мои бл~готъ мои^хъ насытяTся”
|
|
15
|
15
|
|
ὤλετο Μωὰβ πόλις αὐτοῦ, καὶ ἐκλεκτοὶ νεανίσκοι αὐτοῦ κατέβησαν εἰς σφαγήν·
|
Та'ко рече г~ь. глsа в ра'мњ слы'шанъ бы'сть плаq и^ рыда'нїе и^ во'пль. рахи'ль пла'чющися ѓ^ сн~охъ своиX, и^ не хотя'ше ё^тњши'тися ја%ко нsњ и^хъ”
|
|
16
|
16
|
|
ἐγγὺς ἡμέρα Μωὰβ ἐλθεῖν, καὶ πονηρία αὐτοῦ ταχεῖα σφόδρα.
|
Та'ко рече г~ь, да почїетъ гла'съ твои эT пла'ча, и^ ѓ^чи твои эT сле'ꙁъ, ја%ко е^сть м#зда дњлесе'мъ твои^м#, гл~етъ г~ь. и^ въꙁвратяTся эT ꙁемля` вра'жїя.
|
|
17
|
17
|
|
κινήσατε αὐτῷ, πάντες κυκλόθεν αὐτοῦ, πάντες εἰδότες ὄνομα αὐτοῦ· εἴπατε· πῶς συνετρίβη βακτηρία εὐκλεής, ράβδος μεγαλώματος;
|
и^ е^сть наде'жDа послњднимъ твои^м#, гл~етъ г~ь. и^ навратя'тся сн~ове твои до своиX страn,
|
|
18
|
18
|
|
κατάβηθι ἀπὸ δόξης καὶ κάθισον ἐν ὑγρασίᾳ, καθημένη Δαιβών· ἐκτριβήσεται, ὅτι ὤλετο Μωάβ, ἀνέβη εἰς σὲ λυμαινόμενος ὀχύρωμά σου.
|
слы'ша слы'шахъ е^фрњма преселе'на. накаꙁа'лъ мя е^си г~и, и^ не наста'виXся а^ꙁъ. ја%ко и^ телецъ не наё^чи'хся. ѓ^брати мя и^ ѓ^бращђся, ја%ко т^ы г~ь б~ъ мои.
|
|
19
|
19
|
|
ἐφ’ ὁδοῦ στῆθι καὶ ἔπιδε, καθημένη ἐν ᾿Αροήρ, καὶ ἐρώτησον φεύγοντα καὶ σῳζόμενον καὶ εἰπόν· τί ἐγένετο;
|
ја%ко послњжDе плњне'нїя мое^го покая'хся, и^ послњжде раꙁђмњ'нїя въстенахъ. въ дн~ь срамле'нїи сказа'хъ тебњ, ја%ко прїя'хъ ё^кори'знђ эT ю'носᲄи мое^я.
|
|
20
|
20
|
|
κατῃσχύνθη Μωάβ, ὅτι συνετρίβη· ὀλόλυξον καὶ κέκραξον, ἀνάγγειλον ἐν ᾿Αρνών, ὅτι ὤλετο Μωάβ·
|
сн~ъ любе'ꙁеn мн^њ е^фрњмъ, ѓ^тро'ча пита'яся. ја%ко е^лма же словеса` моя в немъ, па'мятїю помянђ и&, того ра'ди потща'хся к немђ. ми'лђя поми'лђю и& рече г~ь”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ κρίσις ἔρχεται εἰς τὴν γῆν Μεισὼρ ἐπὶ Χελὼν καὶ Ρεφὰς καὶ Μωφὰθ
|
Поста'вися самъ сїѓ'не, сътвори мђче'нїе. напра'ви срDце свое на пђть пра'въ, и^мже и^де. въꙁврати'ся дв~це і^и^л~ева, ѓ^брати'ся въ гра'ды своя желњ'ющи.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐπὶ Δαιβὼν καὶ ἐπὶ Ναβαῦ καὶ ἐπ’ οἶκον Δαιβλαθαὶμ
|
доко'лњ эTвраща'ешися дщи нечистова'на. ја%ко създа г~ь сп~съ въ насажDенїе но'во, в не'мже сп~сенїи ѓ^бита'ютъ чл~цы”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐπὶ Καριαθαὶμ καὶ ἐπ’ οἶκον Γαιμὼλ καὶ ἐπ’ οἶκον Μαὼν
|
Та'ко рече г~ь, е^ще рекђтъ сло'во въ жидов#стеи и^ въ гра'дњхъ е^я`, е^гда` ѓ^бращђ и^с#селе'нїе е^го. блsви т^я г~ь лњпото пра'вды, горо ст~ая.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐπὶ Καριὼθ καὶ ἐπὶ Βοσὸρ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Μωὰβ τὰς πόρρω καὶ τὰς ἐγγύς.
|
и^ живђщеи въ і^ё^де'и, и^ въ всњхъ градXњ е^я` вкђпᲇ, тяжа'теле и^ пасты'ри.
|
|
25
|
25
|
|
κατεάχθη κέρας Μωάβ, καὶ τὸ ἐπίχειρον αὐτοῦ συνετρίβη.
|
ја%ко ё^поиX вся'кђ дш~ђ жа'ждђщђ, и^ вся'кђ дш~ђ а%лчющђ насытихъ.
|
|
26
|
26
|
|
μεθύσατε αὐτόν, ὅτι ἐπὶ Κύριον ἐμεγαλύνθη· καὶ ἐπικρούσει Μωὰβ ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς γέλωτα καὶ αὐτός.
|
того ради въста'хъ и^ ви'дњхъ, и^ соn ми сла'докъ бы'сть”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ εἰ μὴ εἰς γελοιασμὸν ἦν σοι ᾿Ισραήλ; ἢ ἐν κλοπαῖς σου εὑρέθη, ὅτι ἐπολέμεις αὐτόν;
|
Се^ дн~їе грядTђ гл~етъ г~ь, и^ всњ'ю і^и^л~я і^ и^ё'дђ племя` чл~че, и^ племя` ско'тїе”
|
|
28
|
28
|
|
κατέλιπον τὰς πόλεις καὶ ᾤκησαν ἐν πέτραις οἱ κατοικοῦντες Μωάβ, ἐγενήθησαν ὥσπερ περιστεραί νοσσεύουσαι ἐν πέτραις στόματι βοθύνου.
|
и^ бђдеT ја%коже бдњ'хъ на' ня потреби'ти и^ заꙁли'ти. та'коже ё^бђждђся до ниX съгражDати и^ насажDати, рече г~ь”
|
|
29
|
29
|
|
ἤκουσα ὕβριν Μωάβ, ὕβρισε λίαν ὕβριν αὐτοῦ καὶ ὑπερηφανίαν αὐτοῦ, καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ.
|
В ты дн~и не рекђтъ ктомђ, эTц~ы ја^до'ша ки'село, а^ ꙁђ'бы дњтемъ ѓѓ^ско'минишася.
|
|
30
|
30
|
|
ἐγὼ δὲ ἔγνων ἔργα αὐτοῦ· οὐχὶ τὸ ἱκανὸν αὐτοῦ, οὐχ οὕτως ἐποίησε.
|
н^о ко'ждо свои^мъ грњхомъ ё%мретъ. и^ ја%д#шемђ ки'село ѓ^ѓ^скоминя'тся ꙁђ'бы е^го”
|
|
31
|
31
|
|
διὰ τοῦτο ἐπὶ Μωὰβ ὀλολύζετε πάντοθεν, βοήσατε ἐπ’ ἄνδρας κειράδας αὐχμοῦ·
|
Се дн~їе грядђтъ гл~етъ г~ь, и^ ꙁавњщаю до'мђ і^и^л~евђ и^ до'мђ і^ё'динђ ꙁавњтъ нов#,
|
|
32
|
32
|
|
ὡς κλαυθμὸν ᾿Ιαζὴρ ἀποκλαύσομαί σοι, ἄμπελος Σεβημά, κλήματά σου διῆλθε θάλασσαν, ᾿Ιαζὴρ ἥψαντο· ἐπὶ ὀπώραν σου, ἐπὶ τρυγηταῖς σου ὄλεθρος ἐπέπεσε.
|
не по ꙁавњтђ и^же ꙁавњща'хъ эTц~емъ и^х#, въ дн~ь во'ньже появшђ ми ꙁа' рђкђ и^хъ, и^ възвести` я& эT ꙁемля` е^гљ=пет#ски. ја%ко тїи не пребы'ша в# ꙁавњтњ мое^мъ, и^ а'ꙁъ не брего'хъ и^хъ гл~етъ г~ь.
|
|
33
|
33
|
|
συνεψήθη χαρμοσύνη καὶ εὐφροσύνη ἐκ τῆς Μωαβίτιδος καὶ οἶνος ἦν ἐπὶ ληνοῖς σου· πρωΐ οὐκ ἐπάτησαν οὐδὲ δείλης, οὐκ ἐποίησαν αἰδάδ.
|
ја%ко с^е завњтъ и^же ꙁавњщаю до'мђ і^и^л~вђ по' дн~ехъ тњхъ гл~етъ г~ь. даю ꙁако'ны моя въ ё%мы и^хъ, и^ на срDцыхᲆ и^хъ напишђ я&. и^ бђдђ и^мъ въ б~ъ и^ тїи бђдђтъ ми в лю'ди.
|
|
34
|
34
|
|
ἀπὸ κραυγῆς ᾿Εσεβὼν ἕως ᾿Ελεαλὴ αἱ πόλεις αὐτῶν ἔδωκαν φωνὴν αὐτῶν, ἀπὸ Ζογὸρ ἕως ᾿Ωρωναὶμ καὶ ᾿Αγλάθ–Σαλισία, ὅτι καὶ τὸ ὕδωρ Νεβρεὶν εἰς κατάκαυμα ἔσται.
|
и^ не наё^ча'тъ ко'ждо бли'жняго свое^го, ни кожDо бра'та свое^го гл~я, поꙁна'и г~а. ја%ко вс^и поꙁна'ютъ м^я эT мала'го иX до вели'каго. ја%ко млsтивъ бђдђ непра'вдамъ и^хъ, и^ грњхи и^хъ не помянђ ктомђ”
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ἀπολῶ τὸν Μωάβ, φησὶ Κύριος, ἀναβαίνοντα ἐπὶ τὸν βωμὸν καὶ θυμιῶντα θεοῖς αὐτοῦ.
|
А$ще въꙁнесе'тся нб~о на высотђ реq г~ь, и^ а'ще смириTся по'ждь ꙁемля` ни'ꙁђ, и^ а'ꙁъ не эTвергђ ро'да і^и^л~ева, ѓ^ всеM е^же съᲄвори реq г~ь”
|
|
36
|
36
|
|
διὰ τοῦτο καρδία μου, Μωάβ, ὥσπερ αὐλοὶ βομβήσουσι, καρδία μου ἐπ’ ἀνθρώπους κειράδας ὥσπερ αὐλὸς βομβήσει· διὰ τοῦτο ἃ περιεποιήσατο, ἀπώλετο ἀπὸ ἀνθρώπου.
|
Та'ко рече г~ь, да'выи слн~це въ свњтᲆ дн~и, мsць и^ ѕвњзды на свTњ нощи. и^ во'пль на мори, и^ въꙁшђмњша во'лны е^го. г~ь вседержи'тель и^мя е^мђ.
|
|
37
|
37
|
|
πᾶσαν κεφαλὴν ἐν παντὶ τόπῳ ξυρηθήσονται, καὶ πᾶς πώγων ξυρηθήσεται, καὶ πᾶσαι χεῖρες κόψονται, καὶ ἐπὶ πάσης ὀσφύος σάκκος.
|
а^ще премо'л#кнђтъ сїи сђди эT лица` мое^го рече г~ь, т^о и^ ро'дъ і^и^л~евъ премол#кнетъ бы'ти стра'нњ преD лицемᲆ мои^мъ вся дн~и”
|
|
38
|
38
|
|
καὶ ἐπὶ πάντων τῶν δωμάτων Μωὰβ καὶ ἐπὶ ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ὅτι συνέτριψα τὸν Μωάβ, φησὶ Κύριος, ὡς ἀγγεῖον, οὗ οὐκ ἔστι χρεία αὐτοῦ.
|
Се^ дн~їе грядђтᲆ рече г~ь, и^ съгради'тся градъ гв~и эT сђна а^намеи^л#ля до враT ё^го'лныX”
|
|
39
|
39
|
|
πῶς κατήλλαξε; πῶς ἔστρεψε νῶτον Μωάβ; ᾐσχύνθη καὶ ἐγένετο Μωὰβ εἰς γέλωτα καὶ ἐγκότημα πᾶσι τοῖς κύκλῳ αὐτῆς.
|
і^ и^ꙁы'идетъ раꙁмњре'нїе е^го проти'вђ и^мъ до моги'лъ гари'въ,
|
|
40
|
40
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος·
|
и^ ѓ^бы'имеTся ѓ%крsтъ и^збо'рными камы'ки, и^ ве'сь а^с#саримо'џ#, до водоте'чи нахал# смрњчнаго, до ё%го'лныхъ вра'тъ ко'ньскиX въсто'чное ѓ^сщ~енїе гв~и. и^ ктомђ не посњче'тъ, и^ не потреби'тся ктомђ въ вњ'ки”
|
|
41
|
|
|
ἐλήφθη ᾿Ακκαριώθ, καὶ τὰ ὀχυρώματα συνελήφθη·
|
|
|
42
|
|
|
καὶ ἀπολεῖται Μωὰβ ἀπὸ ὄχλου, ὅτι ἐπὶ τὸν Κύριον ἐμεγαλύνθη.
|
|
|
43
|
|
|
παγὶς καὶ φόβος καὶ βόθυνος ἐπὶ σοί, καθήμενος Μωάβ·
|
|
|
44
|
|
|
ὁ φεύγων ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, καὶ ὁ ἀναβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου συλληφθήσεται ἐν τῇ παγίδι, ὅτι ἐπάξω ταῦτα ἐπὶ Μωὰβ ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῆς.
|
|
|
Κεφάλαιο 32
|
Глvа, л~в”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΚΕ´,
|
Сло'во бы'вшее къ і^е^ремїи эT г~а гл~я, в# деся'тое лњто седекїи цр~я і^ё'дина. т^о лњто ѓ%смоенадесяте, нав#ходоносо'рђ цр~ю вављ=лоньскђ.
|
|
15
|
2
|
|
-
|
си'ла же цр~я вављ=лоньска ѓ^строжи ѓ^ і^ерsли'мњ. і^еремїа же стрегомᲆ бяше въ дворњ темни'чнемъ, ја^же е^сть въ дворњ цр~я і^ё'дина.
|
|
38
|
3
|
|
) ῞Οσα ἐπροφήτευσεν ῾Ιερεμίας ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· λαβὲ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ ἀκράτου τούτου ἐκ χειρός μου καὶ ποτιεῖς πάντα τὰ ἔθνη, πρὸς ἃ ἐγὼ ἀποστέλλω σε πρὸς αὐτούς,
|
в не'иже затвори и& седекїа цр~ь, гл~я, почто т^ы прорица'еши, гл~я, та'ко реq г~ь, с^е а%ꙁъ даю се'и граD въ рђцᲇ цр~я вављ=леньска, и^ во'зметъ и&.
|
|
2
|
4
|
|
καὶ πίονται καὶ ἐξεμοῦνται καὶ ἐκμανήσονται ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας, ἧς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον αὐτῶν.
|
и^ седекїя цр~ь і^ё'динъ не ё^цњлњетъ эT рђкђ хал#дњискђ. ја%ко преда'нїеM предаsся въ рђцњ цр~я вављ=лоньска. и^ съгл~ет# ё^сты` свои'ми къ ё^стомъ е^го, и^ и^ ѓ'чи е^мђ ѓ%чи е^го ё%ꙁрита.
|
|
3
|
5
|
|
καὶ ἔλαβον τὸ ποτήριον ἐκ χειρὸς Κυρίου καὶ ἐπότισα τὰ ἔθνη, πρὸς ἃ ἀπέστειλέ με Κύριος ἐπ’ αὐτά,
|
и^ въ вављ=лонъ вни'деT седекїя, и^ т^ђ ся'деT до'ндеже посњщђ е^го, гл~ет# г~ь. а^ще y ли вое^ва'ти бђ'дете на халдњи, ничесоже ё^спњете”
|
|
4
|
6
|
|
τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα καὶ βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἄρχοντας αὐτοῦ τοῦ θεῖναι αὐτὰς εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς συριγμὸν
|
И$ рече і^еремїя, бы'сть сло'во гн~е ко мнњ` гл~я.
|
|
5
|
7
|
|
καὶ τὸν Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ
|
с^е а^намеи'лᲆ сн~ъ сало'мль бра'та эTц~а твоеh и%детъ к тебњ, гл~я. прикђпи село` мое е^же въ е^наџо'џњ, ја%ко тебњ сђдъ прїя'ти въ приᲄяжа'нїе е^же кђпити е&
|
|
6
|
8
|
|
καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς συμμείκτους καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς ἀλλοφύλων, τὴν ᾿Ασκάλωνα καὶ τὴν Γάζαν καὶ τὴν ᾿Ακκάρων καὶ τὸ ἐπίλοιπον ᾿Αζώτου
|
и^ прїиде къ мнњ` а^намеи'лᲆ сн~ъ сало'мль браᲄа эTц~а мое^го, по словеси` гн~ю въ дворᲆ темниqныи, и^ реq м^и. прикђпи себњ` село` мое е^же въ е^наџо'џњ в# ꙁемли венїаминњ. ја%ко тебњ сђдъ прикђпити, ты б^о старњи. и^ раꙁђмњхъ ја%ко сло'во гн~е е^сть.
|
|
7
|
9
|
|
καὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ τὴν Μωαβῖτιν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν
|
и^ прикђпихъ село` а^намеи'ле сн~а бра'та эTц~а мое^го эT а^наџо'џа. и^ поста'вихᲆ е^мђ сеDмьна'десять си'кль сребра`,
|
|
8
|
10
|
|
καὶ βασιλεῖς Τύρου καὶ βασιλεῖς Σιδῶνος καὶ βασιλεῖς τοὺς ἐν τῷ πέραν τῆς θαλάσσης
|
и^ въписа'хъ в# кни'ги и^ ꙁнаменахъ, и^ поста'вихъ по'слђхи, и^ поста'вихъ сребро` въ превњсняхъ.
|
|
9
|
11
|
|
καὶ τὴν Δαιδὰν καὶ τὴν Θαιμὰν καὶ τὴν Ρῶς καὶ πᾶν περικεκαρμένον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ
|
и^ взяX книги скђпленїя, почᲄеныа и^ ꙁна'менаныа и^ въпрошанїя и^ эTвњта, и^ во'ля прида'нїя, и^ кни'гђ эTве'рꙁенђ.
|
|
10
|
12
|
|
καὶ πάντας τοὺς συμμείκτους τοὺς καταλύοντας ἐν τῇ ἐρήμῳ
|
и^ да'хъ кни'ги кђпленїя варђхови сн~ђ нирїинђ сн~а маа'геѓ^ва, преD ѓ^чи'ма а^намеи'ля сн~ђ бра'та эTц~а мое^го. и^ преD ѓ^чима стоа'щихъ по'слђх#, и^ въписа'вшихъ въ кни'ги скђпленїя. и^ преD ѓ^чима всᲇхъ жидо'въ, сњдя'щиX въ дворњ темни'чномъ.
|
|
11
|
13
|
|
καὶ πάντας βασιλεῖς Αἰλὰμ καὶ πάντας βασιλεῖς Περσῶν
|
и^ сᲆчинихъ варђхђ преD ѓ^чима и^хъ гл~я”
|
|
12
|
14
|
|
καὶ πάντας βασιλεῖς ἀπὸ ἀπηλιώτου τοὺς πόρρω καὶ τοὺς ἐγγύς, ἕκαστον πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ πάσας βασιλείας τὰς ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
|
Тако рече г~ь вседержи'тель, возми` кни'ги сїя скђпленыя почтеныя, и^ въложи я& въ сосђдъ гли'нянъ, да пребђдђтъ дн~и множа'иша.
|
|
13
|
15
|
|
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· πίετε καὶ μεθύσθητε καὶ ἐξεμέσετε καὶ πεσεῖσθε καὶ οὐ μὴ ἀναστῆτε ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας, ἧς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον ὑμῶν.
|
ја%ко та'ко реq г^ь” Є$ще притя'жђтся хра'ми и^ села и^ виногра'ды на се'и ꙁемли”
|
|
14
|
16
|
|
καὶ ἔσται ὅταν μὴ βούλωνται δέξασθαι τὸ ποτήριον ἐκ τῆς χειρός σου ὥστε πιεῖν, καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· πιόντες πίεσθε·
|
И$ молиXся къ гв~и по да'нїи кни'гъ прикђпленїя варђхђ сн~ђ нирїинђ гл~я.
|
|
15
|
17
|
|
ὅτι ἐν πόλει, ἐν ᾗ ὠνομάσθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτήν, ἐγὼ ἄρχομαι κακῶσαι, καὶ ὑμεῖς καθάρσει οὐ μὴ καθαρισθῆτε, ὅτι μάχαιραν ἐγὼ καλῶ ἐπὶ πάντας τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς.
|
ѓ^ сђщїи г~и г~и, т^ы сътвори нб~о и^ ꙁеMлю крњпостњю твое'ю вели'кою, и^ мы'ш#цею твое'ю высо'кою. не потаи'тся эT тебе ничтоже,
|
|
16
|
18
|
|
καὶ σὺ προφητεύσεις ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐρεῖς· Κύριος ἀφ’ ὑψηλοῦ χρηματιεῖ, ἀπὸ τοῦ ἁγίου αὐτοῦ δώσει φωνὴν αὐτοῦ, λόγον χρηματιεῖ ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ, καὶ αἰδὰδ ὥσπερ τρυγῶντες ἀποκριθήσονται· καὶ ἐπὶ καθημένους τὴν γῆν ἥκει ὄλεθρος
|
творя'и млsть вᲆ тысђща. и^ эTда'яи грᲇхи эTч~а в нњдрA чаD и^хъ с ни'ми, б~ъ великїи и^ крњпкїи
|
|
17
|
19
|
|
ἐπὶ μέρος τῆς γῆς, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ ἐν τοῖς ἔθνεσι, κρίνεται αὐτὸς πρὸς πᾶσαν σάρκα, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐδόθησαν εἰς μάχαιραν, λέγει Κύριος.
|
б~ъ вели'ка совњта и^ си'ленъ дњлесы, б~ъ вели'къ и^ вседръжи'тель, вели'ко и^мененᲆ г~ь. ѓ%чи твои` на пђтеX сн~в# чл~чь, да'ти комђждо по пђти е^го.
|
|
18
|
20
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ κακὰ ἔρχεται ἀπὸ ἔθνους ἐπὶ ἔθνος, καὶ λαῖλαψ μεγάλη ἐκπορεύεται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς.
|
и^же сътвори` зна'менїя и^ чюдеса въ земли е^гљ=петъстњ до сего дн~е. и^ въ і^и^л~и и^ въ лю'дехъ. и^ сътвори` и^мя себњ` ја^ко сїи дн~ь.
|
|
19
|
21
|
|
καὶ ἔσονται τραυματίαι ὑπὸ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ Κυρίου, ἐκ μέρους τῆς γῆς, καὶ ἕως εἰς μέρος τῆς γῆς· οὐ μὴ κατορυγῶσιν, εἰς κόπρια ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἔσονται.
|
і^ и^зведе лю'ди своя` і^и^л~я и^ꙁ# ꙁемля е^гљ=петъски зна'менїи и^ чюдесы, рђкою крᲇ'пкою и^ мы'шцею высо'кою, и^ видњнїи вели'кими.
|
|
20
|
22
|
|
ἀλαλάξατε, ποιμένες, καὶ κεκράξατε· καὶ κόπτεσθε οἱ κριοὶ τῶν προβάτων, ὅτι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι ὑμῶν εἰς σφαγήν, καὶ πεσεῖσθε ὥσπερ οἱ κριοὶ οἱ ἐκλεκτοί·
|
и^ дасть и^мъ сїю зе'млю, кипящђю мле'комъ и^ ме'дом#, е^ю'же кляTся эTц~емъ иX”
|
|
21
|
23
|
|
καὶ ἀπολεῖται φυγὴ ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ σωτηρία ἀπὸ τῶν κριῶν τῶν προβάτων.
|
и^ внидо'ша и^ прїя'ша ю&. и^ не послђша'ша гла'са твое^го и^ въ ꙁаповњ'дехъ твоиX не ходи'ша. все` е^же ꙁаповеда` иM не сътвори'ша, и^ сътвори'ша събы'тися семђ всемђ
|
|
22
|
24
|
|
φωνὴ κραυγῆς τῶν ποιμένων καὶ ἀλαλαγμὸς τῶν προβάτων καὶ τῶν κριῶν, ὅτι ὠλόθρευσε Κύριος τὰ βοσκήματα αὐτῶν,
|
Се наро'дъ и^деT на се'и гра'дъ вꙁяти е^го. и^ гра'дъ вда'нъ е^сть в рђцњ хаlдеистњ, и^ в рђцњ вою'ющимъ нань эT лица` мечю и^ гла'дђ и^ морђ. ја%коже гл~а та'ко и^ быs”
|
|
23
|
25
|
|
καὶ παύσεται τὰ κατάλοιπα τῆς εἰρήνης ἀπὸ προσώπου ὀργῆς θυμοῦ μου.
|
А$ ты` ко мнњ гл~еши, притяжи себњ село сребро'мъ. и^ вписа'хᲆ в# книги и^ ꙁнаменаX, и^ послђшествовахъ послђхи, градъ же предаsся в рђцњ халдеистᲇ”
|
|
24
|
26
|
|
ἐγκατέλιπεν ὥσπερ λέων κατάλειμμα αὐτοῦ, ὅτι ἐγενήθη ἡ γῆ αὐτῶν εἰς ἄβατον ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας τῆς μεγάλης.
|
И$ бысть сло'во гн~е къ мнњ гл~я.
|
|
Κεφάλαιο 33
|
Глvа, л~г”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΚΣΤ´) ΕΝ ἀρχῇ βασιλέως ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία ἐγενήθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Κυρίου·
|
И бы'сть сло'во гн~е къ і^еремїи второе, то'и же бя'ше е^ще` свя'ꙁанъ въ ро'вᲇ темничнеM гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· στῆθι ἐν αὐλῇ οἴκου Κυρίου καὶ χρηματιεῖς ἅπασι τοῖς ᾿Ιουδαίοις καὶ πᾶσι τοῖς ἐρχομένοις προσκυνεῖν ἐν οἴκῳ Κυρίου ἅπαντας τοὺς λόγους, οὓς συνέταξά σοι χρηματίσαι αὐτοῖς, μὴ ἀφέλῃς ρῆμα·
|
Та'ко рече г~ь, творя'и зе'млю, и^ простира'я ю& јако и^спра'вити ю&, г~ь и^мя е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
ἴσως ἀκούσονται καὶ ἀποστραφήσονται ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ παύσομαι ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ λογίζομαι τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς ἕνεκεν τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν.
|
възопїи къ мнњ` и^ эTвњща'ю ти, и^ совњстђю тебњ вели'ко и^ крњп#ко, е^гоже нњси раꙁђмњлъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ πορεύεσθαι ἐν τοῖς νομίμοις μου, οἷς ἔδωκα κατὰ πρόσωπον ὑμῶν,
|
ја%ко та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ ѓ^ домохъ гра'да сего, и^ ѓ^ хра'мњхъ цр~я і^ё'дина, растерзаныхъ на ѓ^стро'гᲆ и^ на ꙁабра'ла.
|
|
5
|
5
|
|
εἰσακούειν τῶν λόγων τῶν παίδων μου τῶν προφητῶν, οὓς ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς ὄρθρου, καὶ ἀπέστειλα καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου,
|
ја^коy проти'витися къ халдњ'емъ, и^ наполни'ти и& мр~твъ чл~къ, ја%же побиX въ гнњ'вњ мое^м#, и^ въ ја%рости мое'и. и^ эTвратиX лице свое эT ниX, ѓ^ всXњ ѕлобаX и^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ δώσω τὸν οἶκον τοῦτον ὥσπερ Σηλὼ καὶ τὴν πόλιν δώσω εἰς κατάραν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι πάσης τῆς γῆς.
|
Се а%зъ наведђ на ня срастенїе, і^ и^сцњленїеM иZврачюю я&. и^ ја^влю и^мъ послђшати і^ и^зврачю'ю я&, и^ сътворю и^мъ ми'ръ и^ вњрђ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἤκουσαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς τοῦ ῾Ιερεμίου λαλοῦντος τοὺς λόγους τούτους ἐν οἴκῳ Κυρίου.
|
и^ ѓ^бращђ и^с#селе'нїе і^ё'дино, і^ и^с#селенїе і^ерsли'мле, и^ съгражDђ я& ја%ко и^ прежDе.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο ῾Ιερεμίου παυσαμένου λαλοῦντος πάντα, ἃ συνέταξε Κύριος αὐτῷ λαλῆσαι παντὶ τῷ λαῷ, καὶ συνελάβοσαν αὐτὸν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς λέγων· θανάτῳ ἀποθανῇ,
|
и^ ѓ^чищђ я& эT всњхъ непра'вдъ и^хъ ја%же съгрњши'ша ми. и^ млsтивъ бђдђ всMњ непра'вдамᲆ иX, и^миже эTсᲄђпи'ша эT мене, и^ погордњша мно'ю.
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι ἐπροφήτευσας τῷ ὀνόματι Κυρίου λέγων· ὥσπερ Σηλὼ ἔσται ὁ οἶκος οὗτος καὶ ἡ πόλις αὕτη ἐρημωθήσεται ἀπὸ κατοικούντων· καὶ ἐξεκκλησιάσθη πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ ῾Ιερεμίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου. —
|
и^ бђдет# въ веселїе и^ въ хва'лђ, и^ въ величїе всњмъ лю'демъ земля`. ја%же ё^слы'шатъ вс^я бл~готы, ја%же а^ꙁᲆ творю. и^ ё^бояTся и^ разгнњваюTся ѓ^ всXњ бл~готаX, и^ ѓ^ всеM мире, и^же аZ творю иM”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ἤκουσαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ιούδα τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἀνέβησαν ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως εἰς οἶκον Κυρίου καὶ ἐκάθισαν ἐν προθύροις πύλης Κυρίου τῆς καινῆς.
|
Та'ко рече г~ь, е^ще ё^слы'шится в семъ мњсте, е^мђже в^ы гл~ете, пђсто е^сть эT чл~къ и^ эT скота въ гра'дњхъ і^ё'динњхᲆ, и^ внњ і^ерsли'ма ѓ^пђстњвшихъ, понеже нњсть чл~ка н^и скота.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τῷ λαῷ· κρίσις θανάτου τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ, ὅτι ἐπροφήτευσε κατὰ τῆς πόλεως ταύτης, καθὼς ἠκούσατε ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν.
|
гла'съ веселїя, и^ гла'съ ра'дости. глаs женя'щагося, и^ гла'съ невњстенъ” гла'съ гл~ющиX и^сповњда'итеся гв~и вседръжи'телю ја^ко бл~гъ г~ь, ја%ко в# вњкъ млsть е^го. и^ принесђтъ да'ры похваленїя въ доM гн~ь, ја%ко въꙁвращђ вс^е и^с#селе'нїе земля тоя` по пе'рьвомђ, рече г~ь”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τῷ λαῷ λέγων· Κύριος ἀπέστειλέ με προφητεῦσαι ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἠκούσατε.
|
Та'ко гл~етъ г~ь си'лъ, е^ще` бђдетъ на се'мъ мњстњ пђстњмъ, и%мже нњсть чл~ка н^и скота`, въ всXњ градXњ е^го ѓ^бителницъ, пастXђ поставля'ю^щь па'ствы, а^
|
|
13
|
13
|
|
καὶ νῦν βελτίους ποιήσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, καὶ παύσεται Κύριος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς.
|
въ градXњ горныX, и^ въ градXњ по'льскиX, и^ въ градXњ наге'въ, и^ въ ꙁемли` венїаминњ, и^ въ ѓ^крsтъныхъ і^ерsли'ма, и^ въ гра'дњхъ і^ё'динњхъ, е^ще` поидђтъ ѓ%вца къ рђцњ чтђщаго, гл~ет г~ь”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐν χερσὶν ὑμῶν· ποιήσατέ μοι ὡς συμφέρει καὶ ὡς βέλτιον ὑμῖν.
|
Се дн~їе грядTђ рече г~ь, и^ въсᲄавлю сло'во бл~го, е^же гл~ахъ къ домђ і^и^л~евђ, и^ къ до'мђ і^ё^динђ.
|
|
15
|
15
|
|
ἀλλ’ ἢ γνόντες γνώσεσθε ὅτι, εἰ ἀναιρεῖτέ με, αἷμα ἀθῷον δίδοτε ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐν ἀληθείᾳ ἀπέσταλκέ με Κύριος πρὸς ὑμᾶς λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους.
|
въ тњхъ дн~ехъ и^ въ то'и чаs, с#плоди'тися повелю двDвђ пло'дђ пра'веDнђ, и^ сътворитъ сђдъ и^ пра'вдђ на земли`.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας· οὐκ ἔστι τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ κρίσις θανάτου, ὅτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς.
|
въ тњхъ дн~ехъ спасенъ бђ'етъ і^ё'да, і^и^л~ь пребђдеT вᲆ наде'жди. и^ с^е е^сᲄь и^мя, и%мже нарекђтъ и&, г~ь пра'ведныи на'шᲆ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀνέστησαν ἄνδρες τῶν πρεσβυτέρων τῆς γῆς καὶ εἶπαν πάσῃ τῇ συναγωγῇ τοῦ λαοῦ·
|
Та'ко б^о рече г~ь, не погибнеT эT дв~да мђжᲆ сњдя'и на прsтлᲇ до'мђ і^и^л~ева.
|
|
18
|
18
|
|
Μιχαίας ὁ Μωραθίτης ἦν ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ εἶπε παντὶ τῷ λαῷ ᾿Ιούδα· οὕτως εἶπε Κύριος· Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἄβατον ἔσται καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου εἰς ἄλσος δρυμοῦ.
|
и^ эT жрецъ и^ эT левљ=товъ не поги'бнет# мђжъ эT лица мое^го, приносяи всесоQженїе и^ ѓ^сщ~ен#ная, и^ побњдная приношенїя по вся` дн~и”
|
|
19
|
19
|
|
μὴ ἀνελὼν ἀνεῖλεν αὐτὸν ᾿Εζεκίας καὶ πᾶς ᾿Ιούδα; οὐχ ὅτι ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον καὶ ὅτι ἐδεήθησαν τοῦ προσώπου Κυρίου, καὶ ἐπαύσατο Κύριος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐπ’ αὐτούς; καὶ ἡμεῖς ἐποιήσαμεν κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχὰς ἡμῶν.
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ і^еремїи гл~я.
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ἄνθρωπος ἦν προφητεύων τῷ ὀνόματι Κυρίου, Οὐρίας υἱὸς Σαμαίου ἐκ Καριαθιαρίμ, καὶ ἐπροφήτευσε περὶ τῆς γῆς ταύτης κατὰ πάντας τοὺς λόγους ῾Ιερεμίου.
|
та'ко гл~етъ г~ь, мо'жетъ л^и прерђшитися завњтъ мо'и съ дн~емъ, и^ ꙁавњт# мо'и съ нощїю, е^же не бы'ти дн~ю и^ но'щи въ ча'съ свои.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωακεὶμ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἐζήτουν ἀποκτεῖναι αὐτόν· καὶ ἤκουσεν Οὐρίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς Αἴγυπτον.
|
и^ ꙁавњтъ мо'и бђдет# мощи` прерђшитися съ дв~домᲆ рабоM мои^м#, е^же не бы'ти эT него` сн~ђ цр~ьствђ'ющђ на прsтлњ е^го, и^ левљ=ти и^ сщ~ен#ници раби` мои`.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ἄνδρας εἰς Αἴγυπτον,
|
ја%коже сочᲄены бы'ти не могђтъ ѕвњзды нбsныя, н^и и^ꙁмњренъ бы'ти пњсок# мор#скїи. та'ко ё^мно'жђ сњмя раба` мое^го дв~да, и^ левљ=ты слђже'бники моа`”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐξηγάγοσαν αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ εἰσηγάγοσαν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τὸ μνῆμα υἱῶν λαοῦ αὐτοῦ.
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
|
24
|
24
|
|
πλὴν χεὶρ ᾿Αχεικὰμ υἱοῦ Σαφὰν ἦν μετὰ ῾Ιερεμίου τοῦ μὴ παραδοῦναι αὐτὸν εἰς χεῖρας τοῦ λαοῦ τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτόν.
|
е^да` не ви'дњлъ е^си чт^о рекоша лю'дїе сїи гл~юще. дв^а наро'да иXже и^ꙁволи г~ь завержены сђть, и^ люDми мои'ми погор#дњша. сего ради ја%ко да не бђдеT ктомђ нароD преD ними”
|
|
Κεφάλαιο 34
|
Глvа, л~д”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΚΖ´,
|
Сло'во е^же бы'сть къ і^еремїи эT г~а, е^гда навходоносо'ръ цр~ь вављ=лоньскь, и^ вс^и во'и е^го, и^ вся` земля` вла'сти е^го, и^ вс^и лю'дїе вое^ва'хђ на і^ерsли'ма, и^ на вся` гра'ды і^ё'дины, гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
–
|
Та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, и^ди къ седекїи цр~ю і^ё'динђ, и^ речеши е^мђ. тако рече г~ь, преда'нїемᲆ преда'сться се'и граD в рђцњ цр~я вављ=лоньска, и^ во'змеT и& и^ пож#жеT и& ѓ^гнеM.
|
|
22
|
3
|
|
).
|
и^ т^ы не ё^цњлње^ши эT рђкђ е^го, и^ ја^тїеM и%мешися, и^ в рђцњ е^го даси'ся и^ ѓ'чи твои` ѓ%чи е^го ё%ꙁрита, и^ ё^сᲄа твоа съ ё^сты е^го съгл~ютъ, и^ въ вављ=лонᲆ вни'деши.
|
|
2
|
4
|
|
ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· ποίησον σεαυτῷ δεσμοὺς καὶ κλοιοὺς καὶ περίθου περὶ τὸν τράχηλόν σου·
|
н^о ѓ^баче слы'ши сло'во гн~е седекїя цр~ю і^ё'динъ” Та'ко рече г~ь к тебњ`, не ё%мреши эT меча`, н^о въ ми'ре ё%мреши.
|
|
3
|
5
|
|
καὶ ἀποστελεῖς αὐτοὺς πρὸς βασιλέα ᾿Ιδουμαίας καὶ πρὸς βασιλέα Μωὰβ καὶ πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ πρὸς τὸν βασιλέα Τύρου καὶ πρὸς βασιλέα Σιδῶνος ἐν χερσὶν ἀγγέλων αὐτῶν τῶν ἐρχομένων εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα.
|
и^ ја%коже ся сђть пла'кали эTц~ъ твои^х# црsтвова'вшиX прежDе тебе, пла'чюTся и^ тебе. ЭO г~и, и^ лю'тᲇ г~и. и^ вᲆспла'чются и^ тебе, ја%ко сло'во съгл~ахъ рече г~ь”
|
|
4
|
6
|
|
καὶ συντάξεις αὐτοῖς πρὸς τοὺς κυρίους αὐτῶν εἰπεῖν· οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς τοὺς κυρίους ὑμῶν·
|
И$ гл~а і^еремїа пррoкъ къ седекїи цр~ю і^ё'динђ, вс^я словеса` с^и въ і^ерsли'мњ.
|
|
5
|
7
|
|
ὅτι ἐγὼ ἐποίησα τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ μου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ ἐπιχείρῳ μου τῷ ὑψηλῷ καὶ δώσω αὐτὴν ᾧ ἐὰν δόξῃ ἐν ὀφθαλμοῖς μου.
|
и^ си'ла цр~я вављ=лоньска вое^ва на і^ерsли'ма, и^ на гра'ды і^ё'дины нерасы'паныя, лахиs, и^ а'ѕика. ја%ко т^а ѓ^ста'ста во' градњхъ і^ё'динњхъ, гра'ды тве'рды”
|
|
6
|
8
|
|
ἔδωκα τὴν γῆν τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος δουλεύειν αὐτῷ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἐργάζεσθαι αὐτῷ.
|
Сло'во бы'вшее къ і^еремїи эT г~а, по сконча'нїи цр~я седекїя завњтъ къ лю'демъ и^же въ і^ерsли'мњ. ја%ко поꙁва'ти эTпђщенїе,
|
|
8
|
9
|
|
καὶ τὸ ἔθνος καὶ ἡ βασιλεία, ὅσοι ἐὰν μὴ ἐμβάλωσι τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος, ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐπισκέψομαι αὐτούς, εἶπε Κύριος, ἕως ἐκλίπωσιν ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
|
ја%коже и^спђстити комђждо рабъ свои^хъ и^ рабђ` свою`, жидови'на и^ жидовыню сво'бодь, ја%коже не рабо'тати мђжђ і^и^л~я.
|
|
9
|
10
|
|
καὶ ὑμεῖς μὴ ἀκούετε τῶν ψευδοπροφητῶν ὑμῶν καὶ τῶν μαντευομένων ὑμῖν καὶ τῶν ἐνυπνιαζομένων ὑμῖν καὶ τῶν οἰωνισμάτων ὑμῶν καὶ τῶν φαρμακῶν ὑμῶν τῶν λεγόντων· οὐ μὴ ἐργάσησθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος,
|
и^ ѓ^брати'шася вс^я вельмо'жа и^ вс^и лю'дїе въстђпи'вшеи въ завњтъ, ја%коже пђстити комђждо ра'бъ свои, и^ комђждо рабђ` свою свобоD, и^ ктомђ е^же не владњти и%ми. сего ради послђшаша и^ пђстиша,
|
|
10
|
11
|
|
ὅτι ψευδῆ αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν πρὸς τὸ μακρῦναι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ὑμῶν.
|
и^ ѓ^брати'шася воспять. и^ въꙁдръжа'ша па'ки рабы и^ рабы'ня своя, и%хже пђстиша свобоD, и^ вꙁя'ша въ рабы` и^ рабы'ня”
|
|
11
|
12
|
|
καὶ τὸ ἔθνος, ὃ ἐὰν εἰσαγάγῃ τὸν τράχηλον αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ἐργάσηται αὐτῷ, καὶ καταλείψω αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ, καὶ ἐργᾶται αὐτῷ καὶ ἐνοικήσει ἐν αὐτῇ. —
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ і^еремїи эT г~а гл~я.
|
|
12
|
13
|
|
Καὶ πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα ἐλάλησα κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων· εἰσαγάγετε τὸν τράχηλον ὑμῶν
|
та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, а%зъ ꙁавњщаX завњтъ эTц~емъ ва'шиM, въ дн~ь вон#же и^ꙁба'вихъ я& эT земля е^гљ=петьски и^з до'мђ рабо'тна, гл~я.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν·
|
ја^ко скон#чае^тся, ѕ~ лњтъ, да пђсти'ши бра'та свое^го жидови'на, и^же продан# е^сть тебњ. и^ да дњ'лаеT т^и, ѕ~ лTњ, и^ да пђстиши свобоD эT себе” и^ не послђша'ша мене эTц~ы ва'ши, н^и приклони'ша ё%ха свое^го.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς, φησὶ Κύριος, καὶ προφητεύουσι τῷ ὀνόματί μου ἐπ’ ἀδίκῳ πρὸς τὸ ἀπολέσαι ὑμᾶς, καὶ ἀπολεῖσθε ὑμεῖς καὶ οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ προφητεύοντες ὑμῖν ἐπ’ ἀδίκῳ ψευδῆ.
|
и^ ѓ^братисᲄеся в^ы дне'сь, съᲄвори'ти пра'вая преD ѓ^чима мои'ма, ја%коже поꙁвати комђждо проще'нїе бли'жнемђ свое^мђ. и^ сконча'ша ꙁавњтᲆ преD лицемъ моиM въ домђ, и^дњже наречеся и^мя мое` в неM.
|
|
16
|
16
|
|
ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ τούτῳ καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἐλάλησα λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ἀκούετε τῶν λόγων τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ὑμῖν λεγόντων· ἰδοὺ σκεύη οἴκου Κυρίου ἐπιστρέψει ἐκ Βαβυλῶνος, ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν,
|
и^ эTврати'стеся и^ ѓ^сквернисте ꙁавTњ мо'и, ја^коy ѓ^брати'ти комђQдо ра'бъ свои и^ рабђ свою`, ја%же бњсте и^спђстили свобоD дш~ђ иX. покори'сте я& ја%коже бы'ти ва'мъ въ рабы` и^ въ рабы'ня”
|
|
17
|
17
|
|
οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς.
|
Того ради си'це реq г~ь, в^ы не послђшасте мене` поꙁвати проще'нїа ко'ждо бра'тђ свое^мђ, и^ ко'ждо бли'жнемђ свое^мђ. с^е а%зъ ꙁовђ проще'нїе ва'мъ на ме'чъ, и^ на смр~ть и^ на глаD. и^ да'мъ в^ы на раZсыпа'нїе всMњ црsтвомъ зе'мнымъ,
|
|
18
|
18
|
|
εἰ προφῆταί εἰσι καὶ εἰ ἔστι λόγος Κυρίου ἐν αὐτοῖς, ἀπαντησάτωσάν μοι·
|
и^ да'мъ мђжа престђпи'вшая ꙁавњтъ мо'и, и^ не храня'щая слове'съ завњта мое^го, к ниM же и^зво'лиша преD лицемъ моиM. те'льца е^же сђть раз#сњкли на двњ` сᲄранњ`, и^ ході'ша межDђ разDњ'леными е^го.
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καὶ τῶν ἐπιλοίπων σκευῶν,
|
кня'ѕи і^ё'дины, и^ кн~ѕи і^ерsли'мли, и^ вельмо'жя и^ жерцы, и^ вс^и люd ꙁемли, ходя'щая межDђ раꙁдњленыM те'льцемъ.
|
|
20
|
20
|
|
ὧν οὐκ ἔλαβε βασιλεὺς Βαβυλῶνος, ὅτε ἀπῴκισε τὸν ᾿Ιεχονίαν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ,
|
и^ да'мъ я& въ рђки врагоM и^хъ, и въ рђки и%щђщихъ дш~ђ иX. и бђдђтъ ᲄрђпи иX ја%дь птицамъ нбsныM и^ ѕвњремъ зе'мнымъ”
|
|
22
|
21
|
|
εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσεται, λέγει Κύριος.
|
Седекїю же цр~я жидов#ска, и^ кня'ѕя е^го, да'мъ в рђцњ врагомъ и^хъ, и^ в рђкђ стрегђщихъ дш~и и^хъ. и^ въ рђкђ во'иска цр~я вављ=лоньска, эTбњгающиX эT ниX.
|
|
Κεφάλαιο 35
|
Глvа, л~е”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΚΗ´) ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει Σεδεκία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν μηνὶ τῷ πέμπτῳ εἶπέ μοι ᾿Ανανίας υἱὸς ᾿Αζὼρ ὁ ψευδοπροφήτης ἀπὸ Γαβαὼν ἐν οἴκῳ Κυρίου κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἱερέων καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ λέγων·
|
Сло'во бы'вшее къ і^еремїи эT г~а, въ дн~и і^ѓ^а'кима сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина, гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· συνέτριψα τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος·
|
И$ди въ до'мъ раха'винъ и^ въꙁови я&, и^ ведї я& въ до'мъ гн~ь въ е^ді'нъ эT дво'ровъ, и^ напои'ши я& виномъ.
|
|
3
|
3
|
|
ἔτι δύο ἔτη ἡμερῶν καὶ ἐγὼ ἀποστρέψω εἰς τὸν τόπον τοῦτον τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου
|
и^ приведо'хъ е^зонїю сн~а і^еремїина, сн~а хавасїина и^ бра'тїю е^го, и^ сн~ы е^го, и ве'сь дом# раха'винъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ᾿Ιεχονίαν καὶ τὴν ἀποικίαν ᾿Ιούδα, ὅτι συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος.
|
и^ въведохъ я& въ до'мъ гн~ь, въ хра'мъ и^мњнїя сн~овъ а^нанїинъ, сн~а годо'лїина чл~ка бж~їя. и^же е^сть близᲆ до'мђ кня'жа, вы'ше до'мђ маа^сеѓ'ва, сн~а сеело'мля стрегђщаго дво'ръ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς ᾿Ανανίαν κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἱερέων τῶν ἑστηκότων ἐν οἴκῳ Κυρίου.
|
и^ поста'вихъ преD ни'ми кор#чагъ вина и^ ча'ша, и^ рекохъ пїите”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας· ἀληθῶς, οὕτως ποιήσαι Κύριος, στήσαι τὸν λόγον σου, ὃν σὺ προφητεύεις, τοῦ ἐπιστρέψαι τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου καὶ πᾶσαν τὴν ἀποικίαν ἐκ Βαβυλῶνος εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
|
И$ реко'ша не пїемъ вина, ја%ко і^ѓ^надавъ сн~ъ рах'авль эTц~ъ наj ꙁаповњ'да намъ рекїи. не пїите вина` в^ы, и^ сн~ове ва'ши до' вњка.
|
|
7
|
7
|
|
πλὴν ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐγὼ λέγω εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ·
|
и^ храминъ не съградите`, и^ сњмене не сᲇите, и^ виногра'дᲆ да не бђдетъ ваM. н^о въ кђщахъ да живете вс^я дн~и живота` ва'шего. да живете дн~и мно'ги на' ꙁемли, на неиже ходи'те в^ы”
|
|
8
|
8
|
|
οἱ προφῆται οἱ γεγονότες πρότεροί μου καὶ πρότεροι ὑμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἐπροφήτευσαν ἐπὶ γῆς πολλῆς καὶ ἐπὶ βασιλείας μεγάλας εἰς πόλεμον·
|
и^ послђшахомъ словесе і^ѓ^нада'вля эTц~а на'шего. ја%коже не пи'ти вина вся` дн~и живота на'шего, м^ы и^ же'ны на'ша, и^ сн~ове на'ши, и^ дще'ри на'ша.
|
|
9
|
9
|
|
ὁ προφήτης ὁ προφητεύσας εἰς εἰρήνην, ἐλθόντος τοῦ λόγου γνώσονται τὸν προφήτην, ὃν ἀπέστειλεν αὐτοῖς Κύριος ἐν πίστει.
|
ја%коже не съгражDати храминъ жи'ти та'мо. винограда же и^ нивы и^ сњмене не бы'сть на'мъ,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Ανανίας ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς τοῦ λαοῦ τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ τοῦ τραχήλου ῾Ιερεμίου καὶ συνέτριψεν αὐτούς·
|
и^ жихомъ въ кђщахъ. и^ послђша'хоM и^ сътворихомъ по всемђ е^ли'ко ꙁаповњда на'мъ і^ѓ^а^нада'въ эTц~ъ на'шᲆ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ανανίας κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς τοῦ λαοῦ λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· οὕτως συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος ἀπὸ τραχήλων πάντων τῶν ἐθνῶν. καὶ ᾤχετο ῾Ιερεμίας εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. —
|
И$ быs е^гда` прїиде навходоносо'ръ цр~ь вављ=лоньскїи на' ꙁемлю на'шђ, и^ рекохомъ, в#шеDше да вни'демъ въ і^ерsлиM эT лица` халдњ'иска, и^ эT лица си'лы сљ=р#ски, и^ всели'хомся т^ђ”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν μετὰ τὸ συντρίψαι ᾿Ανανίαν τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ λέγων·
|
И$ бы'сᲄь сло'во гн~е къ і^еремїи гл~я.
|
|
13
|
13
|
|
βάδιζε καὶ εἶπον πρὸς ᾿Ανανίαν λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· κλοιοὺς ξυλίνους συνέτριψας, καὶ ποιήσω ἀντ’ αὐτῶν κλοιοὺς σιδηροῦς,
|
та'ко гл~еT г~ь, и^ди` и^ рцы чл~кђ і^ё'динђ, и^ живђщимъ въ і^ерsли'мњ. е^да` не воспрїмете л^и наказа'нїа послђшати слове'съ мои^хъ.
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ζυγὸν σιδηροῦν ἔθηκα ἐπὶ τὸν τράχηλον πάντων τῶν ἐθνῶν ἐργάζεσθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος.
|
ё^ста'виша сло'во сн~ве і^ѓ^а^нада'вли сн~а рахаvля, е^же заповњда сн~омъ свои^мъ, ја%коже не пи'ти вина` и^ не пи'ша. а%ꙁ же гл~ахъ к# ва'м# ꙁаё%тра и^ вечеръ, и^ не послђшаста мене.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ ᾿Ανανίᾳ· οὐκ ἀπέσταλκέ σε Κύριος, καὶ πεποιθέναι ἐποίησας τὸν λαὸν τοῦτον ἐπ’ ἀδίκῳ.
|
и^ посылахъ к ваM рабы` своя` прoрки, гл~я” ѓбрати'теся ко'ждо эT пђти` свое^го ꙁла'го, и^ ё%н#ша сътвори'те дњ'ла своя, и^ не ходи'те въ слDњ бо'говъ и%нњхъ ја%ко слђжи'ти и^мъ. и^ вселю васъ на' ꙁемлю ю^же да'хъ ва'мъ и^ эTц~емъ ва'шимъ, и^ не приклони'сте ё^шїю свое'ю и^ не послђша'сте”
|
|
16
|
16
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω σε ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, τούτῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἀποθανῇ.
|
И$ ё^ста'виша сн~ове і^ѓ^а^нада'вли сн~а раха'вля за'повњдь эTц~а свое^го, е^же ꙁаповњ'да и^мъ. а^ лю'дїе мои` не послђшаша мене`.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ.
|
Сего ра'ди си'це рече г~ь. се а^ꙁъ наведђ на і^ё^дђ, и^ на вся` живђщаа въ і^ерsли'мᲇ вс^е зло`, е^же съгл~ах# на' ня. того раd и^же гл~ахъ к ниM, и не послђша'ша. възыва'хᲆ я&, и^ не эTвњща'ша м^и.
|
|
Κεφάλαιο 36
|
Глvа, л~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΚΘ´) ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι τῆς βίβλου, οὓς ἀπέστειλεν ῾Ιερεμίας ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἀποικίας καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας, ἐπιστολὴν εἰς Βαβυλῶνα τῇ ἀποικίᾳ καὶ πρὸς ἅπαντα τὸν λαόν,
|
И бы'сть вᲆ лњто д~ е і^ѓ^а^кимле, сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина. бы'сть сло'во гн~е къ і^еремїи гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
ὕστερον ἐξελθόντος ᾿Ιεχονίου τοῦ βασιλέως καὶ τῆς βασιλίσσης καὶ τῶν εὐνούχων καὶ παντὸς ἐλευθέρου καὶ δεσμώτου καὶ τεχνίτου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ,
|
Воꙁми` себњ` рого'ꙁъ кни'жныи, и^ въпиши вонь вс^я словеса` ја%же съгл~ахъ к тебњ, на і^и^л~я и^ на і^ё'дђ, и^ на вся` страны`, эT негоже дн~е гл~авшђ м^и к тебњ`. эT дн~и і^ѓ^сїи цр~я і^ё'дина и^ до сего дн~е.
|
|
3
|
3
|
|
ἐν χειρὶ ᾿Ελεασὰ υἱοῦ Σαφὰν καὶ Γαμαρίου υἱοῦ Χελκίου, ὃν ἀπέστειλε Σεδεκίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα λέγων·
|
негли` ё^слы'шитъ доM і^ё'доv вс^е ѕло`, е^же а^ꙁъ мы'шлю сътвори'ти и^мъ. да ся ѓ^братя'тъ эT пђти` свое^го ꙁла'го, и^ млsтивъ бђдђ непра'вдамъ и^хъ и^ грњхомъ иX”
|
|
4
|
4
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὴν ἀποικίαν, ἣν ἀπῴκισα ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ·
|
И$ воꙁва` і^еремїа варђха сн~а нирїина, и вписа` варђхъ эT ё'стъ і^еремїинъ вс^я словеса` гн~я ја%же съгл~а к немђ, в рогоZ кни'жныи.
|
|
5
|
5
|
|
οἰκοδομήσατε οἴκους καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε παραδείσους καὶ φάγετε τοὺς καρποὺς αὐτῶν
|
и^ заповњда і^еремїя варђхђ гл~я. мене` стрегTђ и^ не могђ вни'ти въ доM гн~ь.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ λάβετε γυναῖκας καὶ τεκνοποιήσατε υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ λάβετε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν δότε ἀνδράσι καὶ πληθύνεσθε καὶ μὴ σμικρυνθῆτε·
|
н^о вни'ди т^ы и^ почти` в рого'зњ сеM, в не'мже написаl е^си эT ё'сᲄъ моиX словеса` гн~я, вᲆ ё%ши люDстњ в домђ` гн~и въ дн~ь а^л#ка'нїя. и^ въ ё%ши всемђ до'мђ і^ё'динђ приходя'щиM эT граD свои^х#, да почтеши иM.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ζητήσατε εἰς εἰρήνην τῆς γῆς, εἰς ἣν ἀπῴκισα ὑμᾶς ἐκεῖ, καὶ προσεύξασθε περὶ αὐτῶν πρὸς Κύριον, ὅτι ἐν εἰρήνῃ αὐτῆς ἔσται εἰρήνη ὑμῖν.
|
е^гда падетъ моли'тва и^хъ преD лицеM гн~имъ, и^ ѓ^братяTся эT пђти и^хъ ꙁла'го” ЈА/ко вели'ка ја%росᲄь и^ гнњвъ гн~ь, и^же съгл~а на лю'ди сїа.
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμᾶς οἱ ψευδοπροφῆται οἱ ἐν ὑμῖν, καὶ μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμᾶς οἱ μάντεις ὑμῶν, καὶ μὴ ἀκούετε εἰς τὰ ἐνύπνια ὑμῶν, ἃ ὑμεῖς ἐνυπνιάζεσθε,
|
и^ сътвори` варђхъ сн~ъ ни'рїинъ, по всемђ` е^ли'ко ꙁаповњда е^мђ і^еремїя пррoк#, почте въ кни'гахъ словеса` гн~я въ домђ` гн~и”
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, καὶ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς.
|
И$ бы'сть вᲆ пятое лњто і^ѓ^аки'ма цр~я і^ё'дина, в# девя'тыи мsць. ꙁаповњ'даша а^л#ка'нїе преD лицемъ гн~имъ всњмъ лю'демъ въ і^ерsли'мњ, и^ всемђ` мно'жествђ, е^же сни'деся эT граD і^ё'динъ въ і^рsли'мъ.
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ὅταν μέλλῃ πληροῦσθαι Βαβυλῶνι ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκέψομαι ὑμᾶς καὶ ἐπιστήσω τοὺς λόγους μου ἐφ’ ὑμᾶς τοῦ ἀποστρέψαι τὸν λαὸν ὑμῶν εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
|
и^ почита'ше варђхъ въ кни'ѕњ словеса` і^еремїина въ домђ` гн~и, в# домђ гамарїевњ сн~а сафа'ня кни'гъчїя, въ дво'рњ вы'шнеM въ преDверїи враT до'мђ гн~я но'ваго, въ ё%ши всњхъ лю'дїи”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ λογιοῦμαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμὸν εἰρήνης καὶ οὐ κακὰ τοῦ δοῦναι ὑμῖν ταῦτα.
|
И$ слы'ша михе'я сн~ъ гамарїевъ сн~а сафа'ня, вс^я словеса` гн~я эT кни'гъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ προσεύξασθε πρός με, καὶ εἰσακούσομαι ὑμῶν·
|
и^ сни'де въ до'мъ цр~евъ, и^ въ до'мъ кни'жника. и^ с^е тђ вси` кня'ѕи сњдя'хђ, е^лиса'ма книг#чїи, и^ далеа сн~ъ семелїевᲆ, і^ѓ^а^наџа'н# сн~ъ а^хороv и^ гамарїя сн~ъ сафа'нь, и^ седекїа сн~ъ а^нанїи'нъ, и^ вс^и кня'ѕи.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐκζητήσατέ με, καὶ εὑρήσετέ με, ὅτι ζητήσετέ με ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν,
|
и^ съвњсти иM михе'я вс^я словеса`, ја%же слы'ша чтђща варђха въ ё%ши лю'демъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐπιφανοῦμαι ὑμῖν.
|
И$ посла'ша вс^и кня'ѕи къ варђхђ сн~ђ ни'рїинђ, і^ё^де'ина сн~а наџанїина, сн~а семелїина, сн~а хђсїина, гл~юще. кни'ги ја%же почита'е^ши въ ё%ши лю'демъ, возми я& въ рђ'кђ свою и^ прїиди. и^ вꙁя` варђхъ сн~ъ нирїинъ кни'ги в рђкђ своею, и^ сни'де к ниM”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι εἴπατε· κατέστησεν ἡμῖν Κύριος προφήτας ἐν Βαβυλῶνι,
|
и^ реко'ша е^мђ, паки почти` въ ё^ши наши. и^ почте варXђ въ ё%ши и^х#.
|
|
21
|
16
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ ᾿Αχιὰβ καὶ ἐπὶ Σεδεκίαν· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι αὐτοὺς εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ πατάξει αὐτοὺς κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν.
|
и^ быs ја^ко слы'шаша вс^я словеса`, совњщашаs ко'ждо кᲆ бли'жнемђ свое^мђ, и^ рњша варђхђ. въꙁвᲇстя'ще въꙁвњстиM цр~ю вся словеса` с^и”
|
|
22
|
17
|
|
καὶ λήψονται ἀπ’ αὐτῶν κατάραν ἐν πάσῃ τῇ ἀποικίᾳ ᾿Ιούδα ἐν Βαβυλῶνι λέγοντες· ποιήσαι σε Κύριος, ὡς Σεδεκίαν ἐποίησε καὶ ὡς ᾿Αχιάβ, οὓς ἀπετηγάνισε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν πυρί,
|
и^ вᲆпрашаша варђха гл~юще, эTкђдђ е^си въписаl вс^я словеса с^и.
|
|
23
|
18
|
|
δι’ ἣν ἐποίησαν ἀνομίαν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐμοιχῶντο τὰς γυναῖκας τῶν πολιτῶν αὐτῶν καὶ λόγον ἐχρημάτισαν ἐν τῷ ὀνόματί μου, ὃν οὐ συνέταξα αὐτοῖς, καὶ ἐγὼ μάρτυς, φησὶ Κύριος.
|
и^ реq варXђ эT ё'стъ і^еремїинъ. и^сповњ'да м^и вс^я словеса` с^и, а%ꙁ же писа'хъ въ кни'ги”
|
|
24
|
19
|
|
καὶ πρὸς Σαμαίαν τὸν Νελαμίτην ἐρεῖς·
|
И$ реко'ша кня'ѕи варђхђ, шеD съкры'ися т^ы і^ и^еремїа, и^ чл~къ да не ё^вњсть гдњ` в^ы е^ста.
|
|
25
|
20
|
|
οὐκ ἀπέστειλά σε τῷ ὀνόματί μου. καὶ πρὸς Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα εἰπέ·
|
и^ внидо'ша къ цр~ю въ дворъ. кни'гиy в#даша снабдњти в# домђ` е^лисама'ни книг#чїа. и^ совњсти'ша цр~ю вс^я словеса`.
|
|
26
|
21
|
|
Κύριος ἔδωκέ σε ἱερέα ἀντὶ ᾿Ιωδαὲ τοῦ ἱερέως γενέσθαι ἐπιστάτην ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντὶ ἀνθρώπῳ προφητεύοντι καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ μαινομένῳ, καὶ δώσεις αὐτὸν εἰς τὸ ἀπόκλεισμα καὶ εἰς τὸν καταράκτην.
|
и^ посла` цр~ь і^ё^де'ина в#ꙁяти кни'ги. и^ взя я& эT домђ` е^лисама'ня. и^ почте і^ё^де'инъ въ ё'ши цр~евы, и^ въ ё%ши всњхъ кня'ѕь стоащихъ ё^ цр~я.
|
|
27
|
22
|
|
καὶ νῦν διατί συνελοιδορήσατε ῾Ιερεμίαν τὸν ἐξ ᾿Αναθὼθ τὸν προφητεύσαντα ὑμῖν;
|
цр~ь же сњдя'ше въ храмњ зи'мнMњ, въ девя'тыи мsць. и^ поста'влено б^њ преD ни'мъ ѓ%гнище со ѓ%гнемᲆ”
|
|
28
|
23
|
|
οὐ διὰ τοῦτο ἀπέστειλε πρὸς ὑμᾶς εἰς Βαβυλῶνα λέγων· μακράν ἐστιν, οἰκοδομήσατε οἰκίας καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε κήπους καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν; —
|
И$ быs чтђщђ і^ё^де'инђ, тре'тїи рядъ и четвертыи, раꙁ#дробї я& бри'твою книг#чїя, и^ въꙁмета'ше на ѓ^гненое ѓ%гнище. до'ндеже сконча'ся ве'сь рого'ꙁъ на ѓ%гненомъ ѓ%гнищи”
|
|
29
|
24
|
|
Καὶ ἀνέγνω Σοφονίας τὸ βιβλίον εἰς τὰ ὦτα ῾Ιερεμίου.
|
И$ не ё^жасо'шася и^ не растер#ꙁаша риꙁъ свои^хъ, цр~ь и^ вс^и ѓ%троцы е^го слы'шавшїи вс^я словеса` с^и.
|
|
30
|
25
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
е^н#наџан# же и^ далеа, и^ гамарїа', и^ годолїа, гл~аша цр~ю, ја%коже не сожещи рого'за. и^ не послђша и^хᲆ”
|
|
31
|
26
|
|
ἀπόστειλον πρὸς τὴν ἀποικίαν λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ Σαμαίαν τὸν Νελαμίτην· ἐπειδὴ ἐπροφήτευσεν ὑμῖν Σαμαίας, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτόν, καὶ πεποιθέναι ἐποίησεν ὑμᾶς ἐπ’ ἀδίκοις,
|
И$ повелњ цр~ь і^е^ремеи'лю сн~ђ а^мале'ховђ, і^ сарае^ви сн~ђ е%ꙁрилевђ, и^ селемїю сн~ђ а^вда'евђ. да и^ꙁымђт# варђ'ха книг#чїя, і^ и^еремїю пррoка. н^о съкры я& г~ь”
|
|
32
|
27
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπὶ Σαμαίαν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν μέσῳ ὑμῶν τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθά, ἃ ἐγὼ ποιήσω ὑμῖν, οὐκ ὄψονται.
|
И$ бысᲄь сло'во гн~е къ і^еремїи потомъ ја%ко сож#же цр~ь рого'ꙁъ, и^ вс^я словеса` ја%же въписа` варђхъ эT ё'стъ і^еремїинъ гл~я.
|
|
Κεφάλαιο 37
|
Глvа, л~з”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. Λ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου εἰπεῖν·
|
И црsтвова седекїя сн~ъ і^ѓ^сїиn въ і^ехонїи мњсто сн~а і^ѓ^а^ки'мова, е^гоже поста'ви нанав#ходоносоръ цр~ь вављ=лонᲆскїи, црsтвоваᲄи вᲆ і^ё^де'и.
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· γράψον πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐχρημάτισα πρός σε, ἐπὶ βιβλίου.
|
и^ не послђша тои ни ѓ'троцы е^го, ни лю'дїе земля` словесъ гн~ь, ја%же гл~а в рђцњ і^еремїинњ”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν λαοῦ μου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, εἶπε Κύριος, καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς. —
|
И$ посла` цр~ь седекїя і^ѓ^а^хас#са сн~а сел#мїина, и^ софо'нїя сн~а мас#сеа жрьца, къ і^еремїи пррoкђ, гл~я, моли` ꙁа ны къ гв~и.
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα.
|
І$еремїя же про'сᲄъ проиде средъ гра'дA не въведо'ша б^о е^го въ храмъ темни'чныи.
|
|
5
|
5
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴν φόβου ἀκούσεσθε· φόβος, καὶ οὐκ ἔστιν είρήνη.
|
и^ си'ла фараѓ'ня и^ꙁыиде и^ꙁᲆ е^гљ=пта. и^ слы'шавше халде'и ѓ^бле'гшен і^ерsлимъ слђхᲆ и^хъ, эTстђпи'ша эT і^ерsлима”
|
|
6
|
6
|
|
ἐρωτήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔτεκεν ἄρσεν, καὶ περὶ φόβου, ἐν ᾧ καθέξουσιν ὀσφὺν καὶ σωτηρίαν· διότι ἑώρακα πάντα ἄνθρωπον καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, ἐστράφησαν πρόσωπα, εἰς ἴκτερον ἐγενήθη.
|
И бысть слово гн~е къ і^еремїи гл~я.
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ οὐκ ἔστιν τοιαύτη, καὶ χρόνος στενός ἐστι τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπὸ τούτου σωθήσεται.
|
та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, та'ко р#цњте цр~ю і^ё'динђ посла'вшемђ ва'съ къ мнњ въпроси'ти мя. с^е си'ла фараѓ'ня и^ꙁшеDшїа вамъ на пощъ, ѓ^братя'тся па'ки до ꙁемля е^гљпет#ски.
|
|
8
|
8
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἶπε Κύριος, συντρίψω τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτῶν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διαρρήξω, καὶ οὐκ ἐργῶνται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτρίοις·
|
и^ въз#вратя'тся халде'и, и^ вою'ютъ на градᲆ се'и и^ во'ꙁмђтъ и& и^ пожгђтъ и& ѓ^гнем#.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐργῶνται τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ τὸν Δαυὶδ βασιλέα αὐτῶν ἀναστήσω αὐτοῖς. —
|
ја%ко та'ко рче г~ь, не прелща'иᲄе дш~ь свои^хъ гл~юще, эTходя'ще эTи'дђтᲆ эT насъ хал#деи, ја%ко не эTи'дђт#.
|
|
12
|
10
|
|
Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνέστησα σύντριμμα, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου·
|
и^ а'ще побїете всю си'лђ халдњискђ, воюющихъ на вы. и^ ѓ^ста'нђтᲆ нᲇціи ја^ꙁвени кождо на мњсте свое^мъ, и^ въста'вше пож#гђтъ градъ ѓ^гнеM”
|
|
13
|
11
|
|
οὐκ ἔστι κρίνων κρίσιν σου, εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης, ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστι.
|
И$ бысть ја^ко вꙁыиде си'ла хал#деиска эT і^ерsлима, эT лица си'лы фараѓ'ня.
|
|
14
|
12
|
|
πάντες οἱ φίλοι σου ἐπελάθοντό σου, οὐ μὴ ἐπερωτήσωσιν· ὅτι πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, παιδείαν στερεάν· ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν σου ἐπλήθυναν αἱ ἁμαρτίαι σου.
|
и^ꙁы'иде і^еремїя и^ꙁъ і^ерsлима, и^ти` в ꙁемлю венїами'ню. и^ раздᲇли та'мо и^мњнїе преD гражDа'ны.
|
|
16
|
13
|
|
διὰ τοῦτο πάντες οἱ ἔσθοντές σε βρωθήσονται, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου κρέας αὐτῶν πᾶν ἔδονται· ἐπὶ πλῆθος ἀδικιῶν σου ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου, ἐποίησαν ταῦτά σοι· καὶ ἔσονται οἱ διαφοροῦντές σε εἰς διαφόρημα, καὶ πάντας τοὺς προνομεύσαντάς σε δώσω εἰς προνομήν.
|
ја%коже бы'ти е^мђ та'мо въ вра'техъ венїаминXњ. и^ бысᲄь въ среди людїи т^ђ чл~къ, ё' него же ѓ^бита` і^а^рђїа сн~ъ селемїин# сн~а а^нанїина. и^ взя` і^е^ремїю гл~я, къ халдеемъ ты` бњжи'ши.
|
|
17
|
14
|
|
ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σου, ἀπὸ πληγῆς ὀδυνηρᾶς ἰατρεύσω σε, φησὶ Κύριος, ὅτι ᾿Εσπαρμένη ἐκλήθης· θήρευμα ὑμῶν ἐστιν, ὅτι ζητῶν οὐκ ἔστιν αὐτήν.
|
и^ рече і^еремїа, лжа`, н^и, не кᲆ хаlдїемъ аZ бњжђ, и^ не послђша е^го. и^ вꙁя` и^а^рђїа і^еремїю, и^ приведе и& къ кн~ѕеM”
|
|
18
|
15
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ ἐλεήσω· καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις ἐπὶ τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ ὁ ναὸς κατὰ τὸ κρίμα αὐτοῦ καθεδεῖται.
|
и^ раꙁгнњвашася кн~ѕи на і^еремїю и^ би'ша и&, и^ посла'ша и& в# домъ і^ѓ^наџа'нь кни'гочїя, ја%ко того съᲄвори'шA наD хра'момъ темни'чнымᲆ.
|
|
19
|
16
|
|
καὶ ἐξελεύσονται ἀπ’ αὐτῶν ᾄδοντες καὶ φωνὴ παιζόντων· καὶ πλεονάσω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ἐλαττωθῶσι.
|
и^ прїиде і^еремїя въ хра'мъ ровныи и^ в# херреT, и^ сњде т^ђ дн~и мно'ги”
|
|
20
|
17
|
|
καὶ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς τὸ πρότερον, καὶ τὰ μαρτύρια αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν μου ὀρθωθήσεται· καὶ ἐπισκέψομαι τοὺς θλίβοντας αὐτούς.
|
И$ посла седекїя и^ приꙁва и&, и^ въпраша и& цр~ь ѓ^таи, а^ще е^сть сло'во эT г~а. и^ рече е^мђ, е^сть. и^ рече, в рђцњ цр~я вављлонска предаси'ся.
|
|
21
|
18
|
|
καὶ ἔσονται ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐπ’ αὐτούς, καὶ ὁ ἄρχων αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται· καὶ συνάξω αὐτούς, καὶ ἀποστρέψουσι πρός με, ὅτι τίς ἐστιν οὗτος, ὃς ἔδωκε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀποστρέψαι πρός με; φησὶ Κύριος.
|
и^ рече і^еремїя цр~ю, чимъ преѓ^бидихъ т^я и^ ѓ'троки твоя и^ люди сїя, ја^ко ты` вдае'ши м^я въ хра'мъ темни'чныи.
|
|
23
|
19
|
|
ὅτι ὀργὴ Κυρίου ἐξῆλθε θυμώδης, ἐξῆλθεν ὀργὴ στρεφομένη, ἐπ’ ἀσεβεῖς ἥξει.
|
т^о гдњ сђть пррoци ва'ши прорица'вшеи вамъ и^ гл~ющеи, ја%ко не прїидеT цр~ь вављлонъскъ на васъ и^ на зе'млю сїю.
|
|
24
|
20
|
|
οὐ μὴ ἀποστραφῇ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου, ἕως ποιήσῃ καὶ ἕως καταστήσῃ ἐγχείρημα καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν γνώσεσθε αὐτά.
|
нн~њ же послђшаи молю ти ся г~и мои цр~ю, да падетᲆ млsть твоа преD лицемъ мои^мъ. и^ не посыла'и мя паки до до'мђ и^ѓ^наџа'ня книгочїя да не ё^мрђ ᲄа'мо.
|
|
Κεφάλαιο 38
|
Глvа, л~и”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΑ´) ΕΝ τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ, εἶπε Κύριος, ἔσομαι εἰς Θεὸν τῷ γένει ᾿Ισραήλ, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.
|
И слы'ша сафотеи сн~ъ наџаn и^ годолїя сн~ъ наа^схо'ровъ, і и^ѓ^а^ха'лъ сн~ъ селмїинъ, и^ фас#сђръ сн~ъ мелхїевъ, словеса` ја%же і^еремїя гл~а къ всњмъ лю'деM гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· εὗρον θερμὸν ἐν ἐρήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ· βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν ᾿Ισραήλ.
|
Та'ко реq г~ь, сњдя'и въ градњ семъ ёмретᲆ мечеM и^ гла'домъ и^ моромъ. и^сходя'и же къ хал#дњемъ, живи'тся. и^ бђдет# дш~а е^го на ѓ^брњте'нїе и^ живи'тся.
|
|
3
|
3
|
|
Κύριος πόρρωθεν ὤφθη αὐτῷ· ἀγάπησιν αἰώνιον ἠγάπησά σε, διὰ τοῦτο εἵλκυσά σε εἰς οἰκτείρημα.
|
ја^ко та'ко рече г~ь. преда'нїемъ предасться гра'дъ се'и в рђцњ си'лы цр~я халдеиска, и^ во'ꙁметъ и&”
|
|
4
|
4
|
|
ἔτι οἰκοδομήσω σε, καὶ οἰκοδομηθήσῃ, παρθένος ᾿Ισραήλ· ἔτι λήψῃ τύμπανόν σου καὶ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς παιζόντων.
|
И$ реко'ша цр~ю, да ё'мретъ чл~къ тои. ја%ко сеи раслабля'етъ рђцњ мђжїи боря'щихъ ѓ^ста'вшихъ въ градњ, и^ рђцњ всњхъ людїи, гл~я к нимъ по словесемъ си'мъ. ја%ко чл~къ сеи не проповњдаетъ лю'демъ мира, н^о ѕл^о.
|
|
5
|
5
|
|
ἔτι φυτεύσατε ἀμπελῶνας ἐν ὄρεσι Σαμαρείας, φυτεύσατε καὶ αἰνέσατε.
|
и^ рече цр~ь седекїя, се` тои в рђкђ ва'шею, ја%ко не можа'ше цр~ь проти'вђ и^мъ.
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι ἐστὶν ἡμέρα κλήσεως ἀπολογουμένων ἐν ὄρεσιν ᾿Εφραίμ· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε εἰς Σιὼν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν.
|
и^ вꙁя'ша і^еремїю, и^ въвергоша и& въ ровъ мелхїинъ сн~а а^мале'хова, и^же бяше въ дворњ` теMничнемъ и^ въвњсиша и& ю'жи в ровᲆ, в ровњ же не бя'ше воды` н^о ти'на, и^ бя'ше в# ти'нњ і^еремїя”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ· εὐφράνθητε καὶ χρεμετίσατε ἐπὶ κεφαλὴν ἐθνῶν· ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ αἰνέσατε· εἴπατε· ἔσωσε Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И$ слы'ша а^в#демелеX мђринъ, и^ то'иже бњше въ дворњ` цр~еви, ја^ко въверго'ша і^еремїю в ровъ. цр~ь же в# тои ча'съ сњдя'ше въ вра' техъ венїами'нњхъ.
|
|
8
|
8
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω αὐτοὺς ἀπὸ βορρᾶ καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς ἐν ἑορτῇ φασέκ· καὶ τεκνοποιήσει ὄχλον πολύν, καὶ ἀποστρέψουσιν ὧδε.
|
і^ и^зы'иде а^в#демеле'хъ эT домђ цр~ева, и^ рече къ цр~ю гл~я. г~и мои цр~ю ѕл^о
|
|
9
|
9
|
|
ἐν κλαυθμῷ ἐξῆλθον, καὶ ἐν παρακλήσει ἀνάξω αὐτοὺς αὐλίζων ἐπὶ διώρυγας ὑδάτων ἐν ὁδῷ ὀρθῇ, καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς πατέρα, καὶ ᾿Εφραὶμ πρωτότοκός μού ἐστιν.
|
сътвори, ја%ко ё^би'ти повелњ чл~ка сего эT лица` гладђ, ја^ко нњсть хлњба въ гра'дњ к#семђ.
|
|
10
|
10
|
|
᾿Ακούσατε λόγους Κυρίου, ἔθνη, καὶ ἀναγγείλατε εἰς νήσους τὰς μακρόθεν· εἴπατε· ὁ λικμήσας τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ συνάξει αὐτὸν καὶ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βόσκων ποίμνιον αὐτοῦ.
|
и^ повелњ цр~ь а^в#демелехђ гл~я, пои^ми` съ собо'ю эTсю'дђ придесять мђжь, і^ и^ꙁ#влеци і^еремїю и^ꙁ рова да не ё'мретᲆ.
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἐλυτρώσατο Κύριος τὸν ᾿Ιακώβ, ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ.
|
и^ поя'ть а^в#демеле'хъ мђжа, и^ прїиде въ дом# цр~ев поDзем#ныи. и^ взя` эTтђдђ ветхи по'рты, и^ ветха ё'жа, и^ въверже я& къ і^еремїи в ровъ. и^ рече к немђ,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἥξουσι καὶ εὐφρανθήσονται ἐν τῷ ὄρει Σιών· καὶ ἥξουσιν ἐπ’ ἀγαθὰ Κυρίου, ἐπὶ γῆν σίτου καὶ οἴνου καὶ καρπῶν καὶ κτηνῶν καὶ προβάτων, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτῶν ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπον. καὶ οὐ πεινάσουσιν ἔτι.
|
положи` сїя поD ё'жи. и^ сътвори і^еремїя сице.
|
|
13
|
13
|
|
τότε χαρήσονται παρθένοι ἐν συναγωγῇ νεανίσκων, καὶ πρεσβύται χαρήσονται, καὶ στρέψω τὸ πένθος αὐτῶν εἰς χαρμονὴν καὶ ποιήσω αὐτοὺς εὐφραινομένους.
|
і^ и^звлеко'ша и& ё'жи, і^ и^зя'ша и& эT ро'ва. и^ сњде і^еремїя въ дворњ` темни'чнемъ”
|
|
14
|
14
|
|
μεγαλυνῶ καὶ μεθύσω τὴν ψυχὴν τῶν ἱερέων υἱῶν Λευί, καὶ ὁ λαός μου τῶν ἀγαθῶν μου ἐμπλησθήσεται.
|
И$ посла` цр~ь и^ въꙁва` к# себњ і^еремїю в домъ а^саласїиль, и^же в# домђ гн~и. и^ рече е^мђ цр~ь, въпраша'ю тя словесе е^дїного, и^ не ё^таи` эT ммене словесе`.
|
|
15
|
15
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ· Ραχὴλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελε παύσασθαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς, ὅτι οὐκ εἰσίν.
|
и^ рече і^еремїя цр~ю, а^ще повњмъ т^и, т^о не смр~тїю л^и ё^мори'ши мя. и^ а^ще съвњща'ю ти, т^о не послђшаеши мене.
|
|
16
|
16
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· διαλειπέτω ἡ φωνή σου ἀπὸ κλαυθμοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀπὸ δακρύων σου, ὅτι ἔστι μισθὸς τοῖς σοῖς ἔργοις, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐκ γῆς ἐχθρῶν,
|
и^ кля'ся е^мђ цр~ь гл~я, жи'въ г~ь, и^же сътвори` намъ дш~ђ сїю ја%ко не ё^бїю тя. ни предамъ в рђцњ чл~къ сихъ стрегђщихᲆ т^я, на смр~ть.
|
|
17
|
17
|
|
μόνιμον τοῖς σοῖς τέκνοις.
|
и^ рече і^ремїя тако рече г~ь. а^ще и^ꙁыидыи и^зы'идеши кᲆ вое^во'дамъ цр~я вављ=лон#ска, жива` бђдетъ дш~а твоя. и^ гра'дъ сеи не пожже'тся ѓ^гнемъ, и^ жи'въ бђдеши т^ы, и^ до'мъ тво'и.
|
|
18
|
18
|
|
ἀκοὴν ἤκουσα ᾿Εφραὶμ ὀδυρομένου· ἐπαίδευσάς με καὶ ἐπαιδεύθην ἐγώ· ὥσπερ μόσχος οὐκ ἐδιδάχθην· ἐπίστρεψόν με, καὶ ἐπιστρέψω, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου.
|
а^ще л^и не и^ꙁы'идеши къ княѕемъ цр~я вављ=лонъска, преда'сться гра'дъ сеи в рђцњ халде'истњ. и^ пожгђтъ и& ѓ^гнемъ, и^ ты` не ё^цњлњ'еши”
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι ὕστερον αἰχμαλωσίας μου μετενόησα καὶ ὕστερον τοῦ γνῶναί με ἐστέναξα ἐφ’ ἡμέρας αἰσχύνης καὶ ὑπέδειξά σοι, ὅτι ἔλαβον ὀνειδισμὸν ἐκ νεότητός μου.
|
И$ рече цр~ь і^еремїи, а^ꙁъ слово и'маM эT жидо'въ бњжа'вшихъ въ хал#дея, не преда'ти м^я в рђцњ и^хъ, и^ кляли' ми ся сђть.
|
|
20
|
20
|
|
υἱὸς ἀγαπητὸς ᾿Εφραὶμ ἐμοί, παιδίον ἐντρυφῶν, ὅτι ἀνθ’ ὧν οἱ λόγοι μου ἐν αὐτῷ, μνείᾳ μνησθήσομαι αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσα ἐπ’ αὐτῷ, ἐλεῶν ἐλεήσω αὐτόν, φησὶ Κύριος.
|
и^ рече і^еремїя, не предадя'тъ тебе. послђшаи ё^бо словесе гн~я е^же а^ꙁъ гл~ю тебњ, и^ ё'не ти бђдетъ, и^ жива` бђдетъ дш~а твоя.
|
|
21
|
21
|
|
Στῆσον σεαυτὴν Σιών, ποίησον τιμωρίαν, δὸς καρδίαν σου εἰς τοὺς ὤμους· ὁδὸν ᾗ ἐπορεύθης ἀποστράφηθι, παρθένος ᾿Ισραήλ, ἀποστράφηθι εἰς τὰς πόλεις σου πενθοῦσα.
|
и^ а'ще не хо'щеши т^ы и^ꙁыити`. се` слово е^же скаꙁа мн^њ г~ь
|
|
22
|
22
|
|
ἕως πότε ἀποστρέψεις, θυγάτηρ ἠτιμωμένη; ὅτι ἔκτισε Κύριος σωτηρίαν εἰς καταφύτευσιν καινήν, ἐν σωτηρίᾳ περιελεύσονται ἄνθρωποι.
|
и^ се вся` же'ны ѓ^ста'вленыя в# домђ цр~я і^ё'дина, и^зведђтся къ кня'ѕемъ цр~я вављ=лоnска. тїи же гл~хђ, прельсти'ша т^я, и^ премогоша т^я мђжи ми'рницы твои`. и^ вᲆзмогTђ преlще'нїемъ но'ѕњ свои` эTврати'ти эT тебе.
|
|
23
|
23
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἐροῦσι τὸν λόγον τοῦτον ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσιν αὐτοῦ, ὅταν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ· εὐλογημένος Κύριος ἐπὶ δίκαιον ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ
|
и^ же'ны твоя и^ ча'да твоя и^зведђтъ къ хал#дњемъ, и^ ты` не ё^цњлњ'еши. ја%ко рђко'ю и^мешися цр~я вављ=лонъска, и^ гра'дъ сеи пож#же'тся”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐνοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ ἅμα γεωργῷ, καὶ ἀρθήσεται ἐν ποιμνίῳ.
|
И$ реq е^мђ цр~ь, чл~къ да не ё^вњсть словесᲆ сиX, да не ё'мреши т^ы.
|
|
25
|
25
|
|
ὅτι ἐμέθυσα πᾶσαν ψυχὴν διψῶσαν καὶ πᾶσαν ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησα.
|
и^ а^ще слы'шаT кн~ѕи ја%ко гл~аX с тобо'ю. и^ прїидTђ и^ рекђтъ т^и, чт^о гл~а к тебњ цр~ь, повњжDь наM и^ не ё^таи эT на'сᲆ и^ не ё^бїеM тебе. и^ что гл~а к тебњ цр~ь
|
|
26
|
26
|
|
διὰ τοῦτο ἐξηγέρθην καὶ εἶδον, καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδύς μοι ἐγενήθη.
|
да речеши иM, помещђ а^ꙁъ ми'лованїе мое преD лицемъ цр~евомъ, ја^ко да не въз#вратитъ мене в# до'мъ і^ѓ^а^наџа'нь ё^мрњти та'мо”
|
|
27
|
27
|
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ σπερῶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν σπέρμα ἀνθρώπου καὶ σπέρμα κτήνους.
|
И$ прїидо'ша вси` кня'зи къ і^еремїи, и^ въпраша'ша и&. и^ повњда` и^мъ по всњм# словесемъ си'мъ, ја%же ꙁаповњда е^мђ цр~ь. и^ ё^мол#кнђша ја%ко нsњ слы'шано сло'во гн~е.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἔσται ὥσπερ ἐγρηγόρουν ἐπ’ αὐτοὺς καθαιρεῖν καὶ κακοῦν, οὕτως γρηγορήσω ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν, φησὶ Κύριος.
|
и^ сњде і^еремїя въ дворњ` темни'чнеM, дондеже в#ꙁя'ша і^ерsлиM”
|
|
29
|
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐ μὴ εἴπωσιν· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα, καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ᾑμωδίασαν.
|
|
|
30
|
|
|
ἀλλ’ ἢ ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται, καὶ τοῦ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτοῦ.
|
|
|
31
|
|
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα διαθήκην καινήν,
|
|
|
32
|
|
|
οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶ Κύριος.
|
|
|
33
|
|
|
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη μου, ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, φησὶ Κύριος· διδοὺς δώσω νόμους εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν γράψω αὐτούς· καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ λέγων· γνῶθι τὸν Κύριον· ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. —
|
|
|
35
|
|
|
᾿Εὰν ὑψωθῇ ὁ οὐρανὸς εἰς τὸ μετέωρον, φησὶ Κύριος, καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ τὸ ἔδαφος τῆς γῆς κάτω, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀποδοκιμῶ τὸ γένος ᾿Ισραήλ, φησὶ Κύριος, περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν.
|
|
|
36
|
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ δοὺς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέρας, σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς φῶς τῆς νυκτός, καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐβόμβησε τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ·
|
|
|
37
|
|
|
ἐὰν παύσωνται οἱ νόμοι οὗτοι ἀπὸ προσώπου μου, φησὶ Κύριος, καὶ τὸ γένος ᾿Ισραὴλ παύσεται γενέσθαι ἔθνος κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
|
38
|
|
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πύργου ᾿Αναμεὴλ ἕως πύλης τῆς γωνίας·
|
|
|
39
|
|
|
καὶ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτρησις αὐτῆς ἀπέναντι αὐτῶν ἕως βουνῶν Γαρὴβ καὶ περικυκλωθήσεται κύκλῳ ἐξ ἐκλεκτῶν λίθων·
|
|
|
40
|
|
|
καὶ πάντες ᾿Ασαρημὼθ ἕως Ναχὰλ Κέδρων, ἕως γωνίας πύλης ἵππων ἀνατολῆς ἁγίασμα τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ἐκλίπῃ καὶ οὐ μὴ καθαιρεθῇ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
|
|
Κεφάλαιο 39
|
Глvа, л~џ”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΒ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ δεκάτῳ βασιλεῖ Σεδεκίᾳ, οὗτος ἐνιαυτὸς ὀκτωκαιδέκατος τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος·
|
И бы'сть въ девя'тое лњто седекїя цр~я і^ё'дина, въ мsць і~. прїиде нав#ходоносо'ръ цр~ь вављ=лон#скъ, и^ вся` си'ла его на і^ерsлимъ, и^ вое^вахђ на'нь.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐχαράκωσεν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ῾Ιερεμίας ἐφυλάσσετο ἐν αὐλῇ τῆς φυλακῆς, ἥ ἐστιν ἐν οἴκῳ βασιλέως,
|
и^ въ пер#военадесяте лњто седекїя, въ мsць четвер#тыи пятыи дн~ь мsца расы'пася градъ.
|
|
3
|
3
|
|
ἐν ᾗ κατέκλεισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας λέγων· διατί σὺ προφητεύεις λέγων; οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὴν πόλιν ταύτην ἐν χερσὶ βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λήψεται αὐτήν,
|
и^ в#нидо'ша вси` кн~ѕи цр~я вављлоnска, и^ сидњша въ вра'техъ среднихъ. ни'ргелъ, сараса'ръ, самага'дъ, и^ навђхаса'ръ, и^ навђсари'съ, и^ нагаrга'съ, и^ насеръ, равама'гъ, и^ про'чая вое^во'ды цр~я вављлонъска”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ Σεδεκίας οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς τῶν Χαλδαίων, ὅτι παραδόσει παραδοθήσεται εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λαλήσει στόμα αὐτοῦ πρὸς στόμα αὐτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται,
|
И$ е^гда я& ё^зрњ седекїя цр~ь і^ё'динъ, и^ всњ мђжи рат#нїи и^ꙁбњгоша. і^ и^зыидо'ша в нощи эT града по пђти` загра'ды цр~евы, и^ скво'зњ вра'та е^же бњ междђ двою стњнъ, і и^зыидо'ша в# пђть пђсты'ни.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἰσελεύσεται Σεδεκίας εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἐκεῖ καθιεῖται.
|
и^ гна'ша я& во'инъство хал#дњиско, и^ постиго'шA седекїю на' поли пђсты'ни е^рихо'нъ, и^ е^м#ше приведо'ша к# навходоносо'рови цр~ю вављло'нъскђ до ревлата. е^же е^сть в# ꙁемли` е^ма'џъ, и^ рече к немђ сђды.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ λόγος Κυρίου ἐγενήθη πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
и^ поби'лъ цр~ь вављ=лонъскїи сн~ы седекїины в ревла'тњ преD ѓ^чи'ма е^го. и^ вся вельмо'жа і^ё'дины поби` цр~ь вављ=лонъскїи.
|
|
7
|
7
|
|
ἰδοὺ ᾿Αναμεὴλ υἱὸς Σαλὼμ ἀδελφοῦ πατρός σου ἔρχεται πρὸς σὲ λέγων· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν ᾿Αναθώθ, ὅτι σοὶ κρίσις παραλαβεῖν εἰς κτῆσιν.
|
ѓ'чи же седекїи иꙁя'тъ, и^ ѓ^кова` е^го пђты, и^ти` въ вављ=лонъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἦλθε πρός με ᾿Αναμεὴλ υἱὸς Σαλώμ, ἀδελφοῦ πατρός μου, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς φυλακῆς καὶ εἶπε· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν γῇ Βενιαμὶν τὸν ἐν ᾿Αναθώθ, ὅτι σοὶ κρίμα κτήσασθαι αὐτόν, καὶ σὺ πρεσβύτερος. καὶ ἔγνων ὅτι λόγος Κυρίου ἐστί,
|
дом# же цр~евъ, и^ домы` всњхъ людїи пож#гоша халде'и ѓ^гнеM и^ стњнђ і^ерsлимъскђ преврати'ша”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐκτησάμην τὸν ἀγρὸν ᾿Αναμεὴλ υἱοῦ ἀδελφοῦ πατρός μου καὶ ἔστησα αὐτῷ ἑπτὰ σίκλους καὶ δέκα ἀργυρίου·
|
и^ ѓ^ста'нокъ людїи ѓ^ста'вшихъ въ градњ, и^ ё^бњг#шая и^же ё^теко'ша к немђ, і^ и^ꙁбы'токъ людїи ѓ^ста'вших#, пресели навђꙁарда'нъ вое^во'дA во'инъ до вављ=лона,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔγραψα εἰς βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ διεμαρτυράμην μάρτυρας καὶ ἔστησα τὸ ἀργύριον ἐν ζυγῷ.
|
и^ эT людїи ё^богихъ ничто'же не и^мђщихъ, не плњни` навђзарда'нъ вое^во'да во'инъ в# земли` і^ё'динњ. и^ даде и^мъ виногра'ды и^ рве'ники в то'и дн~ь”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως τὸ ἐσφραγισμένον καὶ τὸ ἀνεγνωσμένον
|
И$ ꙁаповеда` нав#ходоносо'ръ цр~ь вављ=лонъскїи ѓ^ і^еремїи прoрцњ, навђꙁарда'нови вое^во'дњ во'и, и^ рече.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔδωκα αὐτὸ τῷ Βαροὺχ υἱῷ Νηρίου υἱῷ Μαασαίου κατ’ ὀφθαλμοὺς ᾿Αναμεὴλ υἱοῦ ἀδελφοῦ πατρός μου καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνδρῶν τῶν παρεστηκότων καὶ γραφόντων ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς κτήσεως καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ᾿Ιουδαίων τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.
|
воꙁми` е^го и^ положи` нань ѓ'чи твоа, и^ ничто'же е^мђ не сътвори` ѕл^а, н^о ја%коже въсхо'щеT та'ко сътвори е^мђ. сего ра'ди
|
|
13
|
13
|
|
καὶ συνέταξα τῷ Βαροὺχ κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν λέγων·
|
посла` навђꙁарда'нъ вое^во'да во'инъства, а^на'вђ, и^ сес#вана, и^ рав#саке'са, и^ ниrге'ла, и^ насера, и^ равама'га, и^ про'чая вое^во'ды цр~я вављ=лонъска.
|
|
14
|
14
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· λάβε τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως τοῦτο καὶ τὸ βιβλίον τὸ ἀνεγνωσμένον καὶ θήσεις αὐτὸ εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον, ἵνα διαμείνῃ ἡμέρας πλείους.
|
и^ посла'ша, и^ пояша і^еремїю эT двора` темни'чнаго. и^ да'ша и& къ годолїи сн~ђ а^хика'мовђ сн~а сафа'ня, і и^ꙁведо'ша и& и^ сњде средњ людїи”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι κτηθήσονται ἀγροὶ καὶ οἰκίαι καὶ ἀμπελῶνες ἐν τῇ γῇ ταύτῃ. —
|
И$ къ і^еремїи быs слово гн~е, въ дворњ темни'чнемъ гл~я,
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ προσευξάμην πρὸς Κύριον μετὰ τὸ δοῦναί με τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου λέγων·
|
и^ди` и^ рцы къ а^в#демеле'хђ мђринђ, гл~я. та'ко рече г~ь б~ъ іи^л~евъ. се` а^ꙁᲆ приношђ словеса` моа на градъ сеи, на ѕло` а^ не на бл~го. и^ бђдђ преD лицемъ твои^мъ в# тои дн~ь
|
|
17
|
17
|
|
ᾦ Κύριε, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ καὶ τῷ μετεώρῳ, οὐ μὴ ἀποκρυβῇ ἀπὸ σοῦ οὐθέν,
|
і и^ꙁба'влю т^я в# тои дн~ь. и^ не дамъ тебе в рђцњ чл~къ, иXже т^ы бои'шися эT лица` и^хъ.
|
|
18
|
18
|
|
ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας καὶ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων εἰς κόλπους τέκνων αὐτῶν μετ’ αὐτούς, ὁ Θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρός,
|
ја%ко и^збавля'я сп~сђ т^я, и^ мечемъ не паде'ши. и^ бђдеT дш~а твоя на ѓ^брњте'нїе, ја%ко ё^пова` къ мн^њ, рече г~ь”
|
|
19
|
|
|
Κύριος μεγάλης βουλῆς καὶ δυνατὸς τοῖς ἔργοις, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ παντοκράτωρ καὶ μεγαλώνυμος Κύριος· οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ·
|
|
|
20
|
|
|
ὃς ἐποίησας σημεῖα καὶ τέρατα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν τοῖς γηγενέσι· καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα, ὡς ἡμέρα αὕτη
|
|
|
21
|
|
|
καὶ ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ
|
|
|
22
|
|
|
καὶ ἐν ὁράμασι μεγάλοις· καὶ ἔδωκας αὐτοῖς τὴν γῆν ταύτην, ἣν ὤμοσας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι.
|
|
|
23
|
|
|
καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἐλάβοσαν αὐτὴν καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς σου καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί σου οὐκ ἐπορεύθησαν· ἅπαντα, ἃ ἐνετείλω αὐτοῖς οὐκ ἐποίησαν· καὶ ἐποίησας συμβῆναι αὐτοῖς πάντα τὰ κακὰ ταῦτα.
|
|
|
24
|
|
|
ἰδοὺ ὄχλος ἥκει εἰς τὴν πόλιν ταύτην συλλαβεῖν αὐτήν, καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χεῖρας Χαλδαίων τῶν πολεμούντων αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ τοῦ λιμοῦ· ὡς ἐλάλησας, οὕτως ἐγένετο.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ σὺ λέγεις πρός με· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρὸν ἀργυρίου· καὶ ἔγραψα βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ ἐπεμαρτυράμην μάρτυρας· καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χεῖρας Χαλδαίων.
|
|
|
26
|
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
|
|
27
|
|
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς πάσης σαρκός, μὴ ἀπ’ ἐμοῦ κρυβήσεταί τι;
|
|
|
28
|
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· δοθεῖσα παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λήψεται αὐτήν,
|
|
|
29
|
|
|
καὶ ἥξουσιν οἱ Χαλδαῖοι πολεμοῦντες ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ καύσουσι τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρὶ καὶ κατακαύσουσι τὰς οἰκίας, ἐν αἷς ἐθυμιῶσαν ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν τῇ Βάαλ καὶ ἔσπευδον σπονδὰς θεοῖς ἑτέροις πρὸς τὸ παραπικράναι με.
|
|
|
30
|
|
|
ὅτι ἦσαν οἱ υἰοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα μόνοι ποιοῦντες τὸ πονηρὸν κατ’ ὀφθαλμούς μου ἐκ νεότητος αὐτῶν.
|
|
|
31
|
|
|
ὅτι ἐπὶ τὴν ὀργήν μου καὶ ἐπὶ τὸν θυμόν μου ἦν ἡ πόλις αὕτη, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ᾠκοδόμησαν αὐτὴν καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ἀπαλλάξαι αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μου,
|
|
|
32
|
|
|
διὰ πάσας τὰς πονηρίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, ὧν ἐποίησαν πικράναι με αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ,
|
|
|
33
|
|
|
καὶ ἀπέστρεψαν πρός με νῶτον καὶ οὐ πρόσωπον· καὶ ἐδίδαξα αὐτοὺς ὄρθρου, καὶ ἐδίδαξα, καὶ οὐκ ἤκουσαν ἔτι λαβεῖν παιδείαν.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ ἔθηκαν τὰ μιάσματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, ἐν ἀκαθαρσίαις αὐτῶν,
|
|
|
35
|
|
|
καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς βωμοὺς τῇ Βάαλ τοὺς ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννὸμ τοῦ ἀναφέρειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τῷ Μολὸχ βασιλεῖ, ἃ οὐ συνέταξα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀνέβη ἐπὶ καρδίαν μου, τοῦ ποιῆσαι τὸ βδέλυγμα τοῦτο πρὸς τὸ ἐφαμαρτεῖν τὸν ᾿Ιούδαν. —
|
|
|
36
|
|
|
Καὶ νῦν οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὴν πόλιν, ἣν σὺ λέγεις· παραδοθήσεται εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν ἀποστολῇ.
|
|
|
37
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ συνάγω αὐτοὺς ἐκ πάσης τῆς γῆς, οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐκεῖ ἐν ὀργῇ μου καὶ τῷ θυμῷ μου καὶ ἐν παροξυσμῷ μεγάλῳ, καὶ ἐπιστρέψω αὐτούς εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ καθιῶ αὐτοὺς πεποιθότας,
|
|
|
38
|
|
|
καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
|
|
|
39
|
|
|
καὶ δώσω αὐτοῖς ὁδὸν ἑτέραν καὶ καρδίαν ἑτέραν φοβηθῆναί με πάσας τὰς ἡμέρας καὶ εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῶν μετ’ αὐτούς.
|
|
|
40
|
|
|
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην αἰωνίαν, ἣν οὐ μὴ ἀποστρέψω ὄπισθεν αὐτῶν· καὶ τὸν φόβον μου δώσω εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν πρὸς τὸ μὴ ἀποστῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἐμοῦ.
|
|
|
41
|
|
|
καὶ ἐπισκέψομαι τοῦ ἀγαθῶσαι αὐτοὺς καὶ φυτεύσω αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ἐν πίστει καὶ ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ ἐν πάσῃ ψυχῇ.
|
|
|
42
|
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καθὰ ἐπήγαγον ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον πάντα τὰ κακὰ τὰ μεγάλα ταῦτα, οὕτως ἐγὼ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς πάντα τὰ ἀγαθά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτούς.
|
|
|
43
|
|
|
καὶ κτηθήσονται ἔτι ἀγροὶ ἐν τῇ γῇ, ᾗ σὺ λέγεις· ἄβατός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτήνους καὶ παρεδόθησαν εἰς χεῖρας Χαλδαίων.
|
|
|
44
|
|
|
καὶ κτήσονται ἀγροὺς ἐν ἀργυρίῳ, καὶ γράψεις βιβλίον καὶ σφραγιῇ καὶ διαμαρτυρῇ μάρτυρας ἐν γῇ Βενιαμὶν καὶ κύκλῳ τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσι τοῦ ὄρους καὶ ἐν πόλεσι τῆς Σεφηλὰ καὶ ἐν πόλεσι τῆς Ναγέβ, ὅτι ἀποστρέψω τὰς ἀποικίας αὐτῶν.
|
|
|
Κεφάλαιο 40
|
Глvа, м~”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΓ´) ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν δεύτερον, καὶ αὐτὸς ἦν ἔτι δεδεμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς λέγων·
|
Сло'во бывшее къ і^еремїи эT г~а послњжде попђще'нїи навђꙁарда'нњ а^рхимахи'ра. е^гда в#зя` е^го свяꙁанаго пђты эT сре'ды всXњ шеDшиX эT і^ерsли'ма и^ эT і^ё'ды, и^ ведени бы'шA до вављ=лона.
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ποιῶν γῆν καὶ πλάσσων αὐτὴν τοῦ ἀνορθῶσαι αὐτήν, Κύριος ὄνομα αὐτῷ·
|
и^ поя и& а^рхимахиръ, и^ рече е^мђ. г~ь б~ъ твои съгл~алъ е^сть ѕл^о на се мњсто,
|
|
3
|
3
|
|
κέκραξον πρός με, καὶ ἀποκριθήσομαί σοι καὶ ἀπαγγελῶ σοι μεγάλα καὶ ἰσχυρά, ἃ οὐκ ἔγνως αὐτά.
|
и^ приведе. и^ сътвори г~ь ја%коже рече, ꙁане` сᲆгрᲇшисте е^мђ, и^ не послђшасте словеs е^го, и^ бысть вамъ гл~ъ сеи”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ περὶ οἴκων τῆς πόλεως ταύτης καὶ περὶ οἴκων βασιλέως ᾿Ιούδα τῶν καθῃρημένων εἰς χάρακας καὶ προμαχῶνας
|
Сего ради нн~њ се разрњши'хъ т^я днесь эT ё'ꙁъ ја^же на рђкђ твое'ю. а^ще т^и е^сть добро прїити со мно'ю въ вављлоn пои^ди`, и^ положђ ѓ'чи свои` на тя. а^ще ли же н^и, ѓ^ста'ни здњ. и^ се` вся земля` преD лицемъ твои^мъ е^сᲄь чт^о и^ꙁволиши. идњже въсхо'щеши и^ти`, та'мо и^ди`, а^ со мно'ю не и^ди`.
|
|
5
|
5
|
|
τοῦ μάχεσθαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ πληρῶσαι αὐτὴν τῶν νεκρῶν τῶν ἀνθρώπων, οὓς ἐπάταξα ἐν ὀργῇ μου καὶ ἐν θυμῷ μου, καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ’ αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν πονηριῶν αὐτῶν·
|
но пребыва'и ё^ годолїя сн~а а^хика'мова сн~а сафа'ня. е^гоже поста'ви цр~ь вављлонъскъ в# ꙁемли` і^ё'динњ, и^ живи` с нимъ среди людїи. всњми бл~готами преD ѓ^чи'ма твои'ма ја%коy ходи'ти, и^ ходи” И$ даде` е^мђ а^рхимахи'рᲆ пи'щђ и^ да'ры, и^ пђсᲄи и&
|
|
6
|
6
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάγω αὐτῇ συνούλωσιν καὶ ἴαμα καὶ φανερώσω αὐτοῖς εἰσακούειν καὶ ἰατρεύσω αὐτὴν καὶ ποιήσω αὐτοῖς εἰρήνην καὶ πίστιν.
|
и^ прїиде і^еремїя къ годолїи сн~ђ и^а^хи'камовђ въ масифаT, и^ сњде средњ людїи ѓ^ста'вшихъ на земли`”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιούδα καὶ τὴν ἀποικίαν ᾿Ισραὴλ καὶ οἰκοδομήσω αὐτοὺς καθὼς τὸ πρότερον.
|
И$ егда ё^слы'шаша вое^во'ды си'лы, ја%же на селњ тїи и^ си'лы и^хъ. ја%ко поста'вилъ е^сть цр~ь вављлон#скїи годолїю сн~а а^хи'камова властели'на наD землею, и^ ја%ко предаде` е^мђ мђжи и^ же'ны и^ дњти, и^ эT ё^богихъ зеMли, и^же не преве'дени быша до вављ=ло'на.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ καθαριῶ αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσάν μοι, καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ὧν ἥμαρτόν μοι καὶ ἀπέστησαν ἀπ’ ἐμοῦ.
|
прїидо'ша къ годолїи въ масифаT, и^смаи^лъ сн~ъ наџанїинъ, и^ѓ^а^на'нᲆ сн~ъ карїевъ, и^ сареа^съ сн~ъ џанее^меџовъ, и^ сн~ове ѓ'џи, и^же бњша с# неџофа'џы, и^ ехонїя сн~ъ маᲄа'џы тїи и^ мђжи и^хъ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔσται εἰς εὐφροσύνην καὶ αἴνεσιν καὶ εἰς μεγαλειότητα παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς, οἵτινες ἀκούσονται πάντα τὰ ἀγαθά, ἃ ἐγὼ ποιήσω, καὶ φοβηθήσονται καὶ πικρανθήσονται περὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ περὶ πάσης τῆς εἰρήνης, ἧς ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς. —
|
и^ кля'ся и^мъ годолїя, и^ дрђгомъ и^хъ гл~я. не ё^бо'итеся эT лица ѓ'трокъ халде'искъ. н^о вселитеся на ꙁемли`, и^ слђжи'те цр~ю вављ=лонъскђ, и^ ё'не вамъ бђдетъ.
|
|
10
|
10
|
|
Οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἀκουσθήσεται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ ὑμεῖς λέγετε· ἔρημός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν, ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ, ταῖς ἠρημωμέναις παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτήνη,
|
и^ се а^ꙁъ сњжђ вᲆ масифа'џњ ста'ти противђ лицђ халде'искђ и^же а^ще прїидђтъ на васъ. вы' же сᲆберњте вино` и^ ѓ'вощь и^ сᲆберњте ма'сло, и^ вълїите въ сосђды своя. и^ всели'теся въ гра'ды ја%же ё^дръжа'сте.
|
|
11
|
11
|
|
φωνὴ εὐφροσύνης καὶ φωνὴ χαρμοσύνης, φωνὴ νυμφίου καὶ φωνὴ νύμφης, φωνὴ λεγόντων· ἐξομολογεῖσθε Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι χρηστὸς Κύριος, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ· καὶ εἰσοίσουσι δῶρα εἰς οἶκον Κυρίου, ὅτι ἀποστρέψω πᾶσαν τὴν ἀποικίαν τῆς γῆς ἐκείνης κατὰ τὸ πρότερον, εἶπε Κύριος·
|
и^ вси` жи'дове и^же в ꙁемли` моа'вли, и^ въ сн~њхъ аMмо'нихъ, і^ и^же въ и^дђме'и, і^ иже въ всеи земли`. слы'шавше ја%ко да'лъ е^сть цр~ь вављ=ло'нъскъ ѓ^ста'нокъ въ і^ё'дњ. і^ ја%ко поста'вилъ е^сть наD ни'ми годолїю сн~а а^хикамова сн~а сафа'нова.
|
|
12
|
12
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος τῶν δυνάμεων· ἔτι ἔσται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ τῷ ἐρήμῳ παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καταλύματα ποιμένων κοιταζόντων πρόβατα·
|
и^ прїидоша вси` жи'дове со всXњ мњстъ до нихже бњхђ ё^бњгли. и^ прїидо'шA к# годолїи в# ꙁемлю і^ё'динђ в# масифаT и^ събра'ша вино` и^ ѓ'вощь мно'го ѕњло и^ масло”
|
|
13
|
13
|
|
ἐν πόλεσι τῆς ὀρεινῆς καὶ ἐν πόλεσι τῆς Σεφηλὰ καὶ ἐν πόλεσι τῆς Ναγὲβ καὶ ἐν γῇ Βενιαμὶν καὶ ἐν ταῖς κύκλῳ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα ἔτι παρελεύσεται πρόβατα ἐπὶ χεῖρα ἀριθμοῦντος, εἶπε Κύριος.
|
І$ѓ^а^ннан# же сн~ъ карїевъ и^ вся вое^во'ды си'лы ја%же на селњхъ, прїидо'ша к# годолїи в# масифа'тъ,
|
|
Κεφάλαιο 41
|
Глvа, м~а”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΔ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου (καὶ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶν τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἀρχῆς αὐτοῦ ἐπολέμουν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα) λέγων·
|
И бы'сть въ седмыи мsць, прїиде и^сма'илъ сн~ъ наџанїи^нъ, сн~а е^леа^са'ня эT родA цр~я, и^ вельмо'жи цр~евы, и^ десять мђжь с нимъ кᲆ годолїи въ масифа'џъ. и^ ја%до'ша т^ђ в#кђпњ хлњбъ.
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· βάδισον πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί·
|
и^ въста` и^сма'илъ, и^ десять мђжь и^же с нимъ, и^ поби'ша годолїю, е^гоже поста'ви цр~ь вављлонъскъ наD ꙁемле'ю,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ συλλήψει συλληφθήσῃ καὶ εἰς χεῖρας αὐτοῦ δοθήσῃ, καὶ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ μετὰ τοῦ στόματός σου λαλήσει, καὶ εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσῃ.
|
и^ вся` жидовы и^же бњша с ни'мъ в# масифа'џњ и^ вся` хал#деа и^же ся ѓ^брњто'ша т^ђ, и^ мђжїи вои^н#ныхъ побилъ е^сть и^сма'илъ”
|
|
4
|
4
|
|
ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ ᾿Ιούδα· οὕτως λέγει Κύριος·
|
И$ бы'сть въ вторы'и дн~ь по ё^бїенїи годолїевњ, и^ чл~къ не ё^вњдᲇ
|
|
5
|
5
|
|
ἐν εἰρήνῃ ἀποθανῇ, καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου, κλαύσονται καὶ σέ, οὐαὶ Κύριε, καὶ ἕως ᾅδου κόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶπε Κύριος.
|
прїидоша мђжи эT сихеMма, и^ эT салиMма, и^ эT самарїа п~ мђжь, ѓ^бръсе'нами глава'ми, и^ растерꙁа'нами ри'зами пла'чющеся, и^ требђ и^ џимїамъ в рђкђ ихъ, ја%коже в#нести` въ до'мъ гн~ь”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
І$ и^ꙁы'иде проти'вђ иM и^сма'илъ, тїи же и^дя'хђ и^ пла'кахђся. и^ егда срњте'ся с ни'ми рече к нимъ вни'дите к# годолїю.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐπολέμει ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἐπὶ Λαχὶς καὶ ἐπὶ ᾿Αζηκά, ὅτι αὗται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα πόλεις ὀχυραί.
|
и^ быs въшеDшимъ и^мъ среди гра'да, и^з#сњче я& и^сма'илъ ё^ кла'дязя тои и^ мђжи и^же бњша с нимъ”
|
|
8
|
8
|
|
῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν,
|
І$ ѓ^брᲇтеся десять мђжїи тђ`, и^ рњша и^сма'илђ, не ё^бїи насъ, ја%ко сђть намъ и^мњнїя на ни'вахъ, пшени'цA и^ ја^чмене и^ медо'ве и^ масла. и^ минђ и& не ё^би и^хъ средњ бра'тїя и^хъ.
|
|
9
|
9
|
|
τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα·
|
и^ кладяꙁь же во'ньже вᲆве'рже исма'илъ вся` ја%же и^зби`, с^е кла'дязь вели'къ еs и^же сътвори цр~ь а'с#са эT лица` ваа'са цр~я і^и^л~ева, се'и наполни и^сма'илъ ја^ѕвеныхъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν
|
и^ ѓ^брати` и^сма'илъ вс^я лю'ди ѓ^ста'вшая въ масифа'џњ, и^ дщеры цр~евы и^ вся` лю'ди ѓ^ста'вшаа въ масифа'џњ, ја%же б^њ порђчи'лъ а^рхимахи'ръ годолїи сн~ђ а^хикамовђ. и^ поя и^сма'илъ сн~а наџаня и^ эTи'де на ѓ^нђ странђ сн~овъ а^м#мо'нь
|
|
11
|
11
|
|
αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
|
И$ слы'ша с^е и^ѓ^а^н#на'нъ сн~ъ карїев#, и вся` вое^во'ды си'лы ја%же с ни'мъ, все` ѕл^о е^же сътвори и^сма'илъ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
и^ приведоша вся во'я своя, і^ и^дя'хђ вое^ва'ти нань. и^ ѓ^брњтоша и& на водњ` мно'ѕњ в# гаваѓ'нњ.
|
|
13
|
13
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων·
|
и^ бысть е^гда ви'дњша вси` лю'дїе, и^же со и^сма'илеM, і^ѓ^а^нна'на сн~а карїева, и^ вся` вое^во'ды си'лы и^же бы'ша с ним#, ра'довахђся.
|
|
14
|
14
|
|
ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν.
|
и^ ѓ^брати'шаs вси` лю'дїе, и^хже пои^ма` и^сма'илъ в# масифа'џи. и въꙁврати'вшеся эTи'де къ и^ѓ^а^нна'нђ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ.
|
и^сма'и^л# же ё^цњлњ со ѓ^смїю мђжъ эT лицA і^ѓ^а^ннанђ, і^ и^де къ сн~омъ а^м#мо'неM”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
|
И$ поя і^ѓ^а^ннаn вое^воды, и^ си'лы ја%же с ни'м#, и^ вся` ѓ^ставшая лю'ди, иXже па'ки приведоша эT и^сма'ила сн~а наџа'ня съ масифа'џа. е^гда же ё^би годолїя сн~а а^хика'мова, мђжа сиlны на ра'ти, и^ же'ны и^ ѓ^стан#ки и^ каженики, ја%же ѓ^брати эT гаваѓ'на.
|
|
17
|
17
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς.
|
і^ идоша и сњдоша на ꙁемли вароха'вњ хамааMля, ја%же кᲆ виџлеѓ'мђ. ја%коy ити и^ в#нити въ е^гљ=пет#, эT лица` хаlдњиска. ја%ко ё^боя'шася эT лица` и^х#,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ,
|
ја%ко ё^би и^смаи'лъ годолїю, е^гоже поста'ви цр~ь вављ=ло'нъскь на ꙁемли` і^ё'динњ”
|
|
19
|
|
|
τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν,
|
|
|
20
|
|
|
καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
|
|
|
21
|
|
|
καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ’ αὐτῶν.
|
|
|
22
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ’ αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων.
|
|
|
8
|
|
|
῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν,
|
|
|
9
|
|
|
τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα·
|
|
|
10
|
|
|
καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν
|
|
|
11
|
|
|
αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
|
|
|
12
|
|
|
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
|
|
13
|
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων·
|
|
|
14
|
|
|
ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.
|
|
|
17
|
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς.
|
|
|
18
|
|
|
καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ,
|
|
|
19
|
|
|
τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν,
|
|
|
20
|
|
|
καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
|
|
|
21
|
|
|
καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ’ αὐτῶν.
|
|
|
22
|
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ’ αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων.
|
|
|
Κεφάλαιο 42
|
Глvа, м~в”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΕ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου ἐν ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα λέγων·
|
И прїидо'ша вся` вое^во'ды си'лы, и^ѓ^а^н#на'нъ, і^ и^е^ꙁонїа сн~ъ масее^въ, и^ вс^и лю'дїе ма'лъ и^ вели'къ,
|
|
2
|
2
|
|
βάδισον εἰς οἶκον ᾿Αρχαβεὶν καὶ ἄξεις αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου, εἰς μίαν τῶν αὐλῶν, καὶ ποτιεῖς αὐτοὺς οἶνον.
|
къ і^е^ремїи пррoкђ, и^ реко'ша е^мђ. да паде'тъ мл~тва на'ша преD лицемъ твои^мъ, и^ моли'ся ѓ^ насъ къ гв~и б~ђ твое^мђ ѓ^ ѓ^ста'вшиX сихъ, ја%ко ѓ^ста` ма'ло насъ эT многъ, ја%коже и^ ѓ'чи твои ви'дятъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐξήγαγον τὸν ᾿Ιεζονίαν υἱὸν ῾Ιερεμίου υἱοῦ Χαβασὶν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν οἰκίαν ᾿Αρχαβεὶν
|
и^ да въꙁвњститъ наM г~ь б~ъ твои пђть, по немђже по'идемъ, и^ сло'во е^же сътворимъ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου εἰς τὸ παστοφόριον υἱῶν ᾿Ανανίου, υἱοῦ Γοδολίου ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐγγὺς τοῦ οἴκου τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπάνω τοῦ οἴκου Μαασαίου υἱοῦ Σελώμ, τοῦ φυλάσσοντος τὴν αὐλήν,
|
И$ рече и^мъ і^е^ремїа пррoкъ, слы'шахъ. с^е а^ꙁъ молю'ся гв~и б~ђ нашемђ, и^ по словесе'мъ вашимъ бђ'детъ. сло'во е^же эTвњща'етъ г~ь, повњмъ вамъ, и^ не потаю` эT ваs словесе`”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔδωκα κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κεράμιον οἴνου καὶ ποτήρια καὶ εἶπα· πίετε οἶνον.
|
Тїи же реко'ша і^е^ремїи. бђ'ди г~ь в наs по'слђхъ правди'въ и^ вњренъ, ја%ко по всемђ сло'вђ е^же а^ще по'слетъ г~ь к на'мъ, та'ко сътво'риM,
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπαν· οὐ μὴ πίωμεν οἶνον, ὅτι ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Ρηχὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἐνετείλατο ἡμῖν λέγων· οὐ μὴ πίετε οἶνον, ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἕως αἰῶνος.
|
любо добро` любо ѕл^о, гла'са г~а на'шего к немђже м^ы посыла'емъ т^я, послђшаемъ. да ё%не намъ бђ'детъ ја%ко послђшаеM гла'са г~а б~а нашего”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ οἰκίας οὐ μὴ οἰκοδομήσητε καὶ σπέρμα οὐ μὴ σπείρητε, καὶ ἀμπελὼν οὐκ ἔσται ὑμῖν, ὅτι ἐν σκηναῖς οἰκήσετε πάσας τὰς ἡμέρας ὑμῶν, ὅπως ἂν ζήσητε ἡμέρας πολλὰς ἐπὶ τῆς γῆς, ἐφ’ ἧς διατρίβετε ὑμεῖς ἐπ’ αὐτῆς.
|
И$ е^гда` сконча'ся і~ дн~їи. бысᲄь сло'во гн~е къ і^е^ремїи.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς ᾿Ιωναδὰβ τοῦ πατρὸς ἡμῶν πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἶνον πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν, ἡμεῖς καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ οἱ υἱοὶ ἡμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν,
|
и^ приꙁва` и^ѓ^а^ннана, и^ вое^во'ды си'лы, и^же с ни'мъ бы'ша, и^ вся лю'ди эT ма'ла и^ до вели'ка,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ πρὸς τὸ μὴ οἰκοδομεῖν οἰκίας τοῦ κατοικεῖν ἐκεῖ, καὶ ἀμπελὼν καὶ ἀγρὸς καὶ σπέρμα οὐκ ἐγένετο ἡμῖν,
|
и^ реq и^мъ. та'ко рече г~ь, к немђже посыла'сте м^я да прострђ мл~твы ваша преD нимъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ᾠκήσαμεν ἐν σκηναῖς καὶ ἠκούσαμεν καὶ ἐποιήσαμεν κατὰ πάντα, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν ᾿Ιωναδὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν.
|
а^ще сњдя'ще сњди'те на ꙁемли се'и, т^о въз#гражDђ ваs, а^ не раꙁорю. и^ насажDђ ваs, а^ не посњкђ. ја%ко почи'хъ ѓ^ ꙁлобахъ ја%же сътвориX вамъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐγενήθη ὅτε ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ εἴπαμεν· εἰσέλθατε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν ᾿Ασσυρίων, καὶ ᾠκοῦμεν ἐκεῖ.
|
не бо'итеся эT лица` цр~я вављ=лон#ска, е^го'же в^ы бои^теся эT лица` е^мђ. не бо'итеся рече г~ь, ја%ко а^зъ с ва'ми е^смь, ја^коже и^ꙁбавля'ти ваs, и^ спsти ваs эT рђки` е^го.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
и^ да'мъ вамъ млsть, и^ поми'лђю ваs, и^ ѓ^бращђ ваs на ꙁемля` ва'ша.
|
|
13
|
13
|
|
οὕτως λέγει Κύριος· πορεύου καὶ εἰπὸν ἀνθρώπῳ ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ μὴ λάβητε παιδείαν τοῦ ἀκούειν τοὺς λόγους μου;
|
и^ а'ще гл~ете в^ы не ся'демъ на ꙁемли` сеи, ја%коже слы'шати глаs г~а б~а на'шеh,
|
|
14
|
14
|
|
ἔστησαν ρῆμα υἱοὶ ᾿Ιωναδάβ, υἱοῦ Ρηχάβ, ὃ ἐνετείλατο τοῖς τέκνοις αὐτοῦ πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἴνον, καὶ οὐκ ἐπίοσαν· καὶ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ὄρθρου, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
|
гл~юще, никогда`. н^о въ зе'млю е^гљ=пет#скђ да вни'дем#, и^ не ё^зримъ ра'ти, и^ гла'сђ трђбнаго не ё^слы'шимъ, и^ ѓ^ хлᲇбехъ не въꙁ#а^лчемъ, и^ та'мо вселиMся”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας λέγων· ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ βελτίω ποιήσατε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ οὐ πορεύσεσθε ὀπίσω θεῶν ἑτέρων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν· καὶ οὐκ ἐκλίνατε τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ οὐκ εἰσηκούσατε.
|
Того ради слы'шите сло'во гн~е ѓ^ста'вшїи і^ё'дини” Та'ко рече г~ь вседержи'тель б~ъ і^и^л~евъ. а^ще вы дасте лице` ваше вни'ти въ е^гљпеT, и^ вни'дете та'мо жи'ти.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔστησαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὁ δὲ λαὸς οὗτος οὐκ ἤκουσέ μου.
|
и^ бђ'детъ ме'чъ е^го'же в^ы бои^те'ся эT лица` е^го ѓ^брящетъ в^ы въ е^гљ=п#тњ. и^ глDа ѓ^ не'мже в^ы сло'во и%мате эT лица` е^мђ, пости'гнетъ в^ы въ слњ'дъ ваs въ е^гљ=птњ, і^ и^ꙁъмре'те в^ы та'мо.
|
|
17
|
17
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πάντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτούς.
|
и^ бђ'дђт# вс^и мђжи, и^ вс^и и^ноплеме'н#ницы положи'вшеи лице` свое на' ꙁеMлю е^гљ=пет#скђ жи'ти та'мо, ѓ^скђдњюT гла'домъ и^ мече'мъ. и^ бђ'детъ эT ниX ни е^ді'нъ сп~саемъ эT ꙁло'бы, ја%же а^ꙁ# наведђ на' ня”
|
|
18
|
18
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἐπειδὴ ἤκουσαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν ποιεῖν καθότι ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν,
|
ЈА/ко та'ко рече г~ь. ја%коже въскапа` ја%рость моя на живђщая въ і^ерsлимᲇ. та'коже въска'плеT и^ на ваs ја%рость моя, въꙁ#шеDшимъ вамъ въ е^гљ=петъ. и^ бђ'дете в# непроходи'мая, и^ повин#ни въ кляTвђ, и^ въ ё^кори'ꙁнђ, и^ не ё%зрите к#семђ мњ'ста сего”
|
|
19
|
19
|
|
οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἀνὴρ τῶν υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ παρεστηκὼς κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς.
|
Сло'во гн~е на ваs ѓ^ста'вшая і^ё'ды, не входи'те въ е^гљ=пеT. и^ нн~њ видяще ви'дите,
|
|
Κεφάλαιο 43
|
Глvа, м~г”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΣΤ´) ΕΝ τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И бы'сть ја%ко преста` і^е^ремїа гл~я к лю'демъ вся словеса` гн~я, ја%же посла` г~ь к ни'м#”
|
|
2
|
2
|
|
λάβε σεαυτῷ χαρτίον βιβλίου καὶ γράψον ἐπ’ αὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἀφ’ ἧς ἡμέρας λαλήσαντός μου πρὸς σέ, ἀφ’ ἡμερῶν ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης·
|
И$ рече а^ꙁарїя сн~ъ и^ѓ^се'ев#, і^ѓ^а^н#на'нъ сн~ъ карїевъ, и^ вс^и мђжи преꙁори'вїи, кᲆ і^е^ремїи гл~юще, л#жеши. не посла` т^я к на'мъ г~ь рещи, не въходи'те въ е^гљ=петъ жи'ти тамо.
|
|
3
|
3
|
|
ἴσως ἀκούσεται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἃ ἐγὼ λογίζομαι ποιῆσαι αὐτοῖς, ἵνα ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν.
|
но варђхъ сн~ъ нирїин# сважа'етъ т^я с на'ми, да наs в#даси в рђцњ халде'истњ ё^мори'ти наs, и^ превести наs повелњ въ вављ=ло'нъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐκάλεσεν ῾Ιερεμίας τὸν Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, καὶ ἔγραψεν ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἐχρημάτισε πρὸς αὐτόν, εἰς χαρτίον βιβλίου.
|
и^ не послђша ѓ^а^н#на'нъ, и^ вся вое^во'ды си'лы, и^ вс^и лю'дїе не послђшаша гла'са гн~я жи'ти на земли` і^ё'динᲇ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐνετείλατο ῾Ιερεμίας τῷ Βαροὺχ λέγων· ἐγὼ φυλάσσομαι, οὐ μὴ δύνωμαι εἰσελθεῖν εἰς οἶκον Κυρίου.
|
и^ поя` і^ѓ^а^н#на'нъ, и^ вся вое^во'ды си'лы вся` ѓ^ста'вшаа і^ё'дины ѓ^браще'ныа жи'ти на ꙁемли` і^ё'динњ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἀναγνώσῃ ἐν τῷ χαρτίῳ τούτῳ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ νηστείας, καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς ᾿Ιούδα τῶν ἐρχομένων ἐκ πόλεων αὐτῶν ἀναγνώσῃ αὐτοῖς·
|
мђж'а си'лныя и^ же'ны и^ младе'нца, и^ дще'ри цр~я, и^ дш~а ја%же ѓ^ста'ви навђзар#да'нъ воево'да си'лы, съ годо'лїеM сн~оM а^хика'мовымъ сн~а сафа'нова, і^е^ремїю пррoка, и^ варђха сн~а нирїи^на,
|
|
7
|
7
|
|
ἴσως πεσεῖται ἔλεος αὐτῶν κατὰ πρόσωπον Κυρίου, καὶ ἀποστρέψουσιν ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, ὅτι μέγας ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ Κυρίου, ἣν ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον.
|
и^ внидо'ша въ е^гљпетъ, ја%ко не послђшаша гла'са гн~я, и^ в#нидо'ша в# тафна'съ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐποίησε Βαροὺχ κατὰ πάντα, ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ ῾Ιερεμίας, τοῦ ἀναγνῶναι ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους Κυρίου ἐν οἴκῳ Κυρίου.
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ і^е^ремїи в# тафна'сњ гл~я.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀγδόῳ τῷ βασιλεῖ ᾿Ιωακεὶμ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἐνάτῳ, ἐξεκκλησίασαν νηστείαν κατὰ πρόσωπον Κυρίου πᾶς ὁ λαὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα.
|
въꙁми` себњ ка'менїе вели'ко, и^ съкры'и е& преD вра'ты до'мђ фараѓ'ня в# тафнасњ, преD ѓ^чи'ма мђж'ъ і^ё'динъ. и^ рече'ши к ни'мъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀνεγίνωσκε Βαροὺχ ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους ῾Ιερεμίου ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν οἴκῳ Γαμαρίου, υἱοῦ Σαφὰν τοῦ γραμματέως, ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐπάνω ἐν προθύροις πύλης τοῦ οἴκου Κυρίου τῆς καινῆς καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ.
|
Та'ко гл~етъ г~ь, с^е а^ꙁъ послю`, и^ приведђ навходоносо'ра цр~я вављ=ло'нска раба` мое^го. и^ поста'виT сто'лъ на ка'мени семъ, е^же съкрыl е^си, и^ въз#дви'гнетъ ѓ^рђж'їе свое на' ня.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἤκουσε Μιχαίας υἱὸς Γαμαρίου υἱοῦ Σαφὰν ἅπαντας τοὺς λόγους Κυρίου ἐκ τοῦ βιβλίου·
|
и^ вни'детъ и^ пораꙁиT в# ꙁе'млю е^гљ=петъскђ. ја%же на смр~ть т^о на смр~ть, и^ ја%же на и^с#селе'нїе т^о на и^с#селе'нїе, а^ ја%же поD ме'чъ т^о поD ме'чъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ κατέβη εἰς οἰκίαν τοῦ βασιλέως, εἰς τὸν οἶκον τοῦ γραμματέως, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκάθηντο, ᾿Ελισαμὰ ὁ γραμματεὺς καὶ Δαλαίας υἱὸς Σελεμίου καὶ ᾿Ελνάθαν υἱὸς ᾿Ακχοβὼρ καὶ Γαμαρίας υἱὸς Σαφὰν καὶ Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ανανίου καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες,
|
и^ пож#же'тъ ѓ^гне'мъ до'мы бого'въ и^хъ, и^ пожже'тъ я& і^ и^с#селиT я&. и^ покры'ется ꙁемля` е^гљпеTска, ја%коже покрыва'ется пастђхъ ри'ꙁою своею. і^ и^ꙁы'иде эTтђ'дђ с ми'ромъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς Μιχαίας πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἤκουσεν ἀναγινώσκοντος Βαροὺχ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ.
|
и^ съкрђши'тъ столпы слн~чна гра'да и^же въ е^н#но'нњ, и^ до'мы и^хъ пож#жеT ѓ^гне'мъ”
|
|
14
|
|
|
καὶ ἀπέστειλαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου τὸν ᾿Ιουδὶν υἱὸν Ναθανίου, υἱοῦ Σελεμίου, υἱοῦ Χουσί, λέγοντες· τὸ χαρτίον, ἐν ᾧ σὺ ἀναγινώσκεις ἐν αὐτῷ ἐν ὠσὶ τοῦ λαοῦ, λάβε αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ἧκε· καὶ ἔλαβε Βαροὺχ τὸ χαρτίον καὶ κατέβη πρὸς αὐτούς.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ· πάλιν ἀνάγνωθι εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν· καὶ ἀνέγνω Βαρούχ.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους, συνεβουλεύσαντο ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ εἶπον· ἀναγγέλλοντες ἀναγγείλωμεν τῷ βασιλεῖ ἅπαντας τοὺς λόγους τούτους.
|
|
|
17
|
|
|
καὶ τὸν Βαροὺχ ἠρώτησαν λέγοντες· πόθεν ἔγραψας πάντας τοὺς λόγους τούτους;
|
|
|
18
|
|
|
καὶ εἶπε Βαρούχ· ἀπὸ στόματος αὐτοῦ ἀνήγγειλέ μοι ῾Ιερεμίας πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἔγραφον ἐν βιβλίῳ.
|
|
|
19
|
|
|
καὶ εἶπον τῷ Βαρούχ· βάδισον καὶ κατακρύβηθι σὺ καὶ ῾Ιερεμίας· ἄνθρωπος μὴ γνώτω ποῦ ὑμεῖς.
|
|
|
20
|
|
|
καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλήν, καὶ τὸ χαρτίον ἔδωκαν φυλάσσειν ἐν οἴκῳ ᾿Ελισαμά, καὶ ἀνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ πάντας τοὺς λόγους τούτους.
|
|
|
21
|
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Ιουδὶν λαβεῖν τὸ χαρτίον, καὶ ἔλαβεν αὐτὸ ἐξ οἴκου ᾿Ελισαμά· καὶ ἀνέγνω ᾿Ιουδὶν εἰς τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὰ ὦτα πάντων τῶν ἀρχόντων τῶν ἑστηκότων περὶ τὸν βασιλέα.
|
|
|
22
|
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν οἴκῳ χειμερινῷ καὶ ἐσχάρα πυρὸς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ.
|
|
|
23
|
|
|
καὶ ἐγενήθη ἀναγινώσκοντος ᾿Ιουδὶν τρεῖς σελίδας καὶ τέσσαρας, ἀπέτεμεν αὐτὰς τῷ ξυρῷ τοῦ γραμματέως καὶ ἔρριπτεν εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας, ἕως ἐξέλιπε πᾶς ὁ χάρτης εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ οὐκ ἐζήτησαν καὶ οὐ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ οἱ ἀκούοντες πάντας τοὺς λόγους τούτους.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ ᾿Ελνάθαν καὶ Γοθολίας καὶ Γαμαρίας ὑπέθεντο τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸ μὴ κατακαῦσαι τὸ χαρτίον.
|
|
|
26
|
|
|
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ῾Ιερεμεὴλ υἱῷ τοῦ βασιλέως καὶ τῷ Σαραίᾳ υἱῷ ᾿Εσριὴλ συλλαβεῖν τὸν Βαροὺχ καὶ τὸν ῾Ιερεμίαν· καὶ κατεκρύβησαν.
|
|
|
27
|
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν μετὰ τὸ κατακαῦσαι τὸν βασιλέα τὸ χαρτίον, πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἔγραψε Βαροὺχ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου λέγων·
|
|
|
28
|
|
|
πάλιν λάβε σὺ χαρτίον ἕτερον καὶ γράψον πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὄντας ἐπὶ τοῦ χαρτίου, οὓς κατέκαυσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωακείμ.
|
|
|
29
|
|
|
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· σὺ κατέκαυσας τὸ χαρτίον τοῦτο λέγων· διατί ἔγραψας ἐπ’ αὐτῷ λέγων· εἰσπορευόμενος εἰσπορεύσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἐξολοθρεύσει τὴν γῆν ταύτην, καὶ ἐκλείψει ἐπ’ αὐτῆς ἄνθρωπος καὶ κτήνη;
|
|
|
30
|
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐκ ἔσται αὐτῷ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, καὶ τὸ θνησιμαῖον αὐτοῦ ἔσται ἐρριμμένον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ ἐν τῷ παγετῷ τῆς νυκτός·
|
|
|
31
|
|
|
καὶ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ οὐκ ἤκουσαν.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ ἔλαβε Βαροὺχ χαρτίον ἕτερον καὶ ἔγραψεν ἐπ’ αὐτῷ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἅπαντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, οὓς κατέκαυσεν ᾿Ιωακείμ· καὶ ἔτι προσετέθησαν αὐτῷ λόγοι πλείονες ὡς οὗτοι.
|
|
|
Κεφάλαιο 44
|
Глvа м~д”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΖ´) ΚΑΙ ἐβασίλευσε Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ιωσία ἀντὶ ᾿Ιωακείμ, ὃν ἐβασίλευσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεύειν τοῦ ᾿Ιούδα·
|
Сло'во быvшее къ і^е^ремїи эT г~а, и^ къ всњмъ жи'довомъ сђщиM въ ꙁемли` е^гљ=петъстњ, и^ сњдя'щимъ въ магда'лњ, и^ в# тафна'сњ, и^ в# меMфи'сњ и^ в# ꙁемли` паџђстᲇ, гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσαν αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ῾Ιερεμίου.
|
Та'ко гл~еT г~ь б~ъ і^и^л~евъ, в^ы ви'дњсте вс^е ѕло` е^же наведоX на і^ерsлимъ, и^ на гра'ды і^ё'дины. и^ с^е пђсти сђть эT живђщихъ
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν ᾿Ιωάχαλ υἱὸν Σελεμίου καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· πρόσευξαι δὴ περὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον.
|
эT лица` зло'бы иX ю%же сътвори'ша. раз#гнњ'ваша м^я ходя'ще кади'ти бого'мъ чюжDимъ и^хже не ви'дњсте”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ῾Ιερεμίας ἦλθε καὶ διῆλθε διὰ μέσου τῆς πόλεως, καὶ οὐκ ἔδωκαν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τῆς φυλακῆς.
|
и^ посла'хъ к# ва'мъ ѓ%троки своя пррoки в но'щи ꙁаё%тра, и^ послаX я& гл~я. не сътвори'те дњтели ѓ^скверне'нїа сего, е^гоже вᲆꙁненавидXњ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ δύναμις Φαραὼ ἐξῆλθεν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἤκουσαν οἱ Χαλδαῖοι τὴν ἀκοὴν αὐτῶν καὶ ἀνέβησαν ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ не послђшаша мене, ни приклони'ша ё%ха свое^го ѓ^браᲄи'тися эT ꙁло'бъ свои^хъ, ја%коже не кади'ти бого'мъ и%нњмъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
и^ въскапа` ја%рость моя`, и^ гнњ'въ мои раз#горњ'ся въ вра'тXњ і^ё'динњхъ, и^ вн^њё%дњ і^ерsлима. и^ бы'ша въ ѓ^пђстњ'нїе, и^ в# непроходи'мђю до сего дн~е”
|
|
7
|
7
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· οὕτως ἐρεῖς πρὸς βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν ἀποστείλαντα πρὸς σὲ τοῦ ἐκζητῆσαί με· ἰδοὺ δύναμις Φαραὼ ἡ ἐξελθοῦσα ὑμῖν εἰς βοήθειαν ἀποστρέψουσιν εἰς γῆν Αἰγύπτου,
|
И$ нн~њ си'це рече г~ь вседержи'тель, въскђ'ю в^ы твори'те ѕл^о на дш~а своя, і^ и^сс#њщи ваs мђж'а и^ же'ны, и^ младе'нець с#сђщь эT среды і^ё'дины. ја%коже не ѓ^ста'ти ваs ни е^ді'номђже,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ οἱ Χαλδαῖοι, καὶ πολεμήσουσιν ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ συλλήψονται αὐτὴν καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί.
|
раз#гнњ'вати м^я в# дњ'лњхъ рђ'кђ ва'шею, и^ кади'ти бого'мъ и%нњмъ в# ꙁемли` е^гљ=пеTстњ в ню'же прїидо'сте жи'ти та'мо. да и^сс#њче'ни бђдете, и^ в# прокля'тїе да бђ'дете, и^ на ё^кори'знђ въ всњхъ стра'нахъ ꙁемя`.
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ὑπολάβητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν λέγοντες· ἀποτρέχοντες ἀπελεύσονται ἀφ’ ἡμῶν οἱ Χαλδαῖοι, ὅτι οὐ μὴ ἀπέλθωσι·
|
е^да` забы'сте ꙁло'бъ эTц~ь вашихъ, и^ ꙁло'бъ цр~еи і^ё'дин#, и зло'бъ же'нъ и^хъ. и^ злоб# вашихъ, и^ зло'бъ же'нъ вашиX. ја%же сътвори'ша в# ꙁемли` і^ё'динњ, и^ вн^њё%дњ і^ерsлима.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐὰν πατάξητε πᾶσαν δύναμιν τῶν Χαλδαίων τοὺς πολεμοῦντας ὑμᾶς, καὶ καταλειφθῶσί τινες ἐκκεκεντημένοι ἕκαστος ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ, οὗτοι ἀναστήσονται καὶ καύσουσι τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρί.
|
и^ не ѓ^ста'стеся до сего дн~е. и^ не держа'сте повеле'нїи мои^хъ, ја%же да'хъ преD ѓ^чи'ма эTц~ь вашихъ”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἀνέβη ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως Φαραώ,
|
Того ради та'ко гл~тъ г~ь, с^е а^ꙁъ приста'влю лице свое ва'мъ къ ꙁло'мђ, и^ погђблю вся лю'ди і^ё'дины.
|
|
12
|
12
|
|
ἐξῆλθεν ῾Ιερεμίας ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ πορευθῆναι εἰς γῆν Βενιαμὶν τοῦ ἀγοράσαι ἐκεῖθεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ.
|
и^ прїимђ ѓ^ста'нокъ і^ё'динᲆ ѓ^ни' же поста'виша лица` своя, е^же вни'ти в# зе'млю е^гљ=пеTскђ, и^ жи'ти та'мо. и^ ꙁагла'дятся вс^њ в# земли` е^гљ=пет#стњ, и^ падђтъ мече'мъ, и^ гла'домъ ѓ^скђдњ'ютъ, эT ма'ла же и^ до вели'ка. и^ бђ'дђтъ на ё^кори'ꙁнђ и^ в па'гђбђ, и^ въ прокля'тїе.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐγένετο αὐτὸς ἐν πύλῃ Βενιαμίν, καὶ ἐκεῖ ἄνθρωπος, παρ’ ᾧ κατέλυε, Σαρουΐα υἱὸς Σελεμίου, υἱοῦ ᾿Ανανίου, καὶ συνέλαβε τὸν ῾Ιερεμίαν λέγων· πρὸς τοὺς Χαλδαίους σὺ φεύγεις;
|
и^ посњщђ сњдя'щихъ в# ꙁемли` е^гљ=пеTстњ, ја%коже посњти'хъ на і^ерsлим#, мечеM, и^ гла'домъ, и^ смр~тїю.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε· ψεῦδος, οὐκ εἰς τοὺς Χαλδαίους ἐγὼ φεύγω. καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτοῦ καὶ συνέλαβε Σαρουΐα τὸν ῾Ιερεμίαν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄρχοντας.
|
и^ не бђ'детъ ё^цњлњ'вша ни е^ді'наго же эT ѓ^став#шихъ і^ё'диныX, ѓ^бита'вшихъ въ ꙁемли` е^гљпет#стњ, ја%коже възврати'тися на' землю і^ё'динђ. е^и'же тїи ся надњ'ютъ дш~ами свои^ми, ја%коже въꙁ#врати'тися та'мо. не воZвратя'тся та'мо, ни ё^цњлњюT.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπικράνθησαν οἱ ἄρχοντες ἐπὶ ῾Ιερεμίαν καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἀπέστειλαν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν τοῦ γραμματέως, ὅτι ταύτην ἐποίησαν εἰς οἰκίαν φυλακῆς.
|
И$ эTвњща'ша і^е^ремїи вс^њ мђжи раꙁђмњвшеи, ја%ко кадя'тъ же'ны и^хъ бого'мъ и%нымъ. и^ вся` же'ны съборъ вели'къ, и^ всњ лю'дїе сњдя'щеи въ ꙁемли` е^гљпет#стњ, въ ꙁемли` паџор#стњ, гл~юще.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἦλθεν ῾Ιερεμίας εἰς οἰκίαν τοῦ λάκκου καὶ εἰς τὴν χερὲθ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ ἡμέρας πολλάς·
|
сло'во е^же гл~а к намъ въ и^мя гн~е, не послђшаемъ тебе`.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀπέστειλε Σεδεκίας καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν, καὶ ἠρώτα αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κρυφαίως εἰπεῖν, εἰ ἔστιν ὁ λόγος παρὰ Κυρίου, καὶ εἶπεν· ἔστιν· εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος παραδοθήσῃ.
|
ја%ко творя'ще сътво'римъ вс^е сло'во е^же и^ꙁы'идетъ и^ꙁ# ё%стъ на'шиX. кади'ти цр~цы нбsнеи, и^ воZлива'ти е'и въꙁлива'нїя, ја%коже сътвори'хомъ м^ы и^ эTц~ы наши, цр~и наши и^ кн~ѕи наши, въ гра'дњхъ і^ё'диныхъ, и^ внњё'дњ і^ерлsима. и^ насыти'хомся хлњ'бъ, и^ бл~го намъ бы'сть, и^ ѕл^а не ви'дњхомъ”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ βασιλεῖ· τί ἠδίκησά σε καὶ τοὺς παῖδάς σου καὶ τὸν λαὸν τοῦτον, ὅτι σὺ δίδως με εἰς οἰκίαν φυλακῆς;
|
И$ ја^ко преста'хомъ кади'ти цр~цы нбsнњи, и^ въꙁлива'ти въꙁлїя'нїя. ѓ^скђдњ'хомъ хлњ'бы вс^и м^ы, и^ мече'мъ и^ гладомъ скон#ча'хомся.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ποῦ εἰσιν οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ προφητεύσαντες ὑμῖν λέγοντες· ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην;
|
и^ а'ще кадимъ м^ы цр~цы нбsнњи, и^ въꙁлїя'хомъ е'и въꙁлїя'нїа. е^гда` беꙁ мђж'ъ нашихъ сътвори'хомъ е'и ѓ^прњ'сноки, и^ въꙁлїя'хоM е'и въꙁлїя'нїя”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ νῦν, κύριε βασιλεῦ, πεσέτω τὸ ἔλεός μου κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ τί ἀποστρέφεις με εἰς οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν τοῦ γραμματέως καὶ οὐ μὴ ἀποθάνω ἐκεῖ;
|
И$ рече і^е^ремїя всњм# лю'демъ си'лнымъ, и^ всњмъ женаM, и^ всњмъ лю'демъ эTвњща'вшимъ словеса`, гл~я.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ συνέταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐνεβάλοσαν αὐτὸν εἰς οἰκίαν τῆς φυλακῆς καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ἄρτον ἕνα τῆς ἡμέρας ἔξωθεν οὗ πέσσουσιν, ἕως ἐξέλιπον οἱ ἄρτοι ἐκ τῆς πόλεως. καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.
|
не каже'нїе л^и ё^бо, е^же кади'те въ гра'дᲇхъ і^ё'динњхъ, и^ внњё%дњ і^ерsллима, в^ы и^ эTц~ы ваши, цр~и ваши и^ кн~ѕи ваши, и^ лю'дїе ꙁемля`. помянђ г~ь и^ въꙁы'иде на срDце е^го.
|
|
Κεφάλαιο 45
|
Глава, м~е”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΗ´) ΚΑΙ ἤκουσε Σαφατίας υἱὸς Μάθαν καὶ Γοδολίας υἱὸς Πασχὼρ καὶ ᾿Ιωάχαλ υἱὸς Σελεμίου τοὺς λόγους, οὓς ῾Ιερεμίας ἐλάλει ἐπὶ τὸν λαὸν λέγων·
|
Сло'во е^же гл~а і^е^ремїа пррoкъ къ варђ'хђ сн~ђ нирїе^вђ, е^гда` в#писа` словеса с^и въ кни'ги, эT ё%стъ і^е^ремїи^нъ. въ четве'ртое лњто і^ѓ^а^ки'мово сн~а и^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина гл~я”
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· ὁ κατοικῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, καὶ ὁ ἐκπορευόμενος πρὸς τοὺς Χαλδαίους ζήσεται, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς εὕρημα, καὶ ζήσεται.
|
Та'ко гл~етъ г~ь вседержи'теl ѓ^ тебњ варђше.
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· παραδιδομένη παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας δυνάμεως βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτήν.
|
ја%ко ре'клъ е^си, ЭO лю'тњ мн^њ ЭO лю'тњ мн^њ, ја%ко приложи г~ь трђ'дъ на трDђ мои. ё^споX съ стена'нїемъ, поко'я не ѓ^брњтоX” Та'ко
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπαν τῷ βασιλεῖ· ἀναιρεθήτω δὴ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὅτι αὐτὸς ἐκλύει τὰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων τῶν πολεμούντων τῶν καταλειπομένων ἐν τῇ πόλει καὶ τὰς χεῖρας παντὸς τοῦ λαοῦ λαλῶν πρὸς αὐτοὺς κατὰ τοὺς λόγους τούτους· ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ χρησμολογεῖ εἰρήνην τῷ λαῷ τούτῳ, ἀλλ’ ἢ πονηρά.
|
р#цы е^мђ, си'це гл~етъ г~ь. с^е азъ ја^же аZ съгради'хᲆ, а^ꙁъ раꙁорю” и^ ја%же а^ꙁъ насади'хъ, а^ꙁъ посњкђ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἰδοὺ αὐτὸς ἐν χερσὶν ὑμῶν· ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτούς.
|
ты же себњ просиши вели'ка, не проси. ја%ко с^е а^ꙁъ наведђ на вся'кђ плоᲄь гл~етъ г~ь. и^ дамъ дш~ђ твою на сп~се'нїе въ все'мъ мњ'стњ, а%може а^ще и^деши та'мо”
|
|
6
|
|
|
καὶ ἔρριψαν αὐτὸν εἰς λάκκον Μελχίου υἱοῦ τοῦ βασιλέως, ὃς ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ ἐχάλασαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον, καὶ ἐν τῷ λάκκῳ οὐκ ἦν ὕδωρ ἀλλ’ ἢ βόρβορος, καὶ ἦν ἐν τῷ βορβόρῳ. —
|
|
|
7
|
|
|
Καὶ ἤκουσεν ᾿Αβδεμέλεχ ὁ Αἰθίοψ, καὶ αὐτὸς ἐν οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως, ὅτι ἔδωκαν ῾Ιερεμίαν εἰς τὸν λάκκον· καὶ ὁ βασιλεὺς ἦν ἐν τῇ πύλῃ Βενιαμίν,
|
|
|
8
|
|
|
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν·
|
|
|
9
|
|
|
ἐπονηρεύσω ἃ ἐποίησας τοῦ ἀποκτεῖναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἀπὸ προσώπου τοῦ λιμοῦ, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἔτι ἄρτοι ἐν τῇ πόλει.
|
|
|
10
|
|
|
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Αβδεμέλεχ λέγων· λάβε εἰς τὰς χεῖράς σου ἐντεῦθεν τριάκοντα ἀνθρώπους καὶ ἀνάγαγε αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ.
|
|
|
11
|
|
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Αβδεμέλεχ τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ βασιλέως τὴν ὑπόγαιον καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν παλαιὰ ράκη καὶ παλαιὰ σχοινία καὶ ἔρριψεν αὐτὰ πρὸς ῾Ιερεμίαν εἰς τὸν λάκκον
|
|
|
12
|
|
|
καὶ εἶπε· ταῦτα θὲς ὑποκάτω τῶν σχοινίων, καὶ ἐποίησεν ῾Ιερεμίας οὕτως.
|
|
|
13
|
|
|
καὶ εἵλκυσαν αὐτὸν τοῖς σχοινίοις καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου· καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς. —
|
|
|
14
|
|
|
Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν εἰς οἰκίαν ᾿Ασελεισὴ τὴν ἐν οἴκῳ Κυρίου· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἐρωτήσω σε λόγον, καὶ μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ βασιλεῖ· ἐὰν ἀναγγείλω σοι, οὐχὶ θανάτῳ με θανατώσεις; καὶ ἐὰν συμβουλεύσω σοι, οὐ μὴ ἀκούσῃς μου.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς λέγων· ζῇ Κύριος, ὃς ἐποίησεν ἡμῖν τὴν ψυχὴν ταύτην, εἰ ἀποκτενῶ σε καὶ εἰ δώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων τούτων.
|
|
|
17
|
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ιερεμίας· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν ἐξελθὼν ἐξέλθῃς πρὸς ἡγεμόνας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου, καὶ ἡ πόλις αὕτη οὐ μὴ κατακαυθῇ ἐν πυρί, καὶ ζήσῃ σὺ καὶ ἡ οἰκία σου.
|
|
|
18
|
|
|
καὶ ἐὰν μὴ ἐξέλθῃς, δοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων, καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί, καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς.
|
|
|
19
|
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ ῾Ιερεμίᾳ· ἐγὼ λόγον ἔχω τῶν ᾿Ιουδαίων τῶν πεφευγότων πρὸς τοὺς Χαλδαίους, μὴ δώσειν με εἰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ καταμωκήσονταί μου.
|
|
|
20
|
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας· οὐ μὴ παραδῶσί σε· ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐγὼ λέγω πρός σε, καὶ βέλτιον ἔσται σοι, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου.
|
|
|
21
|
|
|
καὶ εἰ μὴ θέλεις σὺ ἐξελθεῖν, οὗτος ὁ λόγος, ὃν ἔδειξέ μοι Κύριος·
|
|
|
22
|
|
|
καὶ ἰδοὺ πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ καταλειφθεῖσαι ἐν οἰκίᾳ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐξήγοντο πρὸς ἄρχοντας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ αὗται ἔλεγον· ἠπάτησάν σε καὶ δυνήσονταί σοι ἄνδρες εἰρηνικοί σου καὶ καταλύσουσιν ἐν ὀλισθήμασι πόδα σου, ἀπέστρεψαν ἀπὸ σοῦ.
|
|
|
23
|
|
|
καὶ τὰς γυναῖκάς σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐξάξουσι πρὸς τοὺς Χαλδαίους, καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς, ὅτι ἐν χειρὶ βασιλέως Βαβυλῶνος συλληφθήσῃ, καὶ ἡ πόλις αὕτη κατακαυθήσεται.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἄνθρωπος μὴ γνώτω ἐκ τῶν λόγων τούτων, καὶ σὺ οὐ μὴ ἀποθάνῃς.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ ἐὰν οἱ ἄρχοντες ἀκούσωσιν ὅτι ἐλάλησά σοι καὶ ἔλθωσι πρὸς σὲ καὶ εἴπωσί σοι· ἀνάγγειλον ἡμῖν, τί ἐλάλησέ σοι ὁ βασιλεύς, μὴ κρύψῃς ἀφ’ ἡμῶν, καὶ οὐ μὴ ἀνέλωμέν σε, καὶ τί ἐλάλησε πρός σε ὁ βασιλεύς;
|
|
|
26
|
|
|
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ρίπτω ἐγὼ τὸ ἔλεός μου κατ’ ὀφθαλμοὺς τοῦ βασιλέως πρὸς τὸ μὴ ἀποστρέψαι με εἰς οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν ἀποθανεῖν με ἐκεῖ.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ ἤλθοσαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς ῾Ιερεμίαν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ βασιλεύς· καὶ ἀπεσιώπησαν, ὅτι οὐκ ἠκούσθη ὁ λόγος Κυρίου.
|
|
|
28
|
|
|
καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς ἕως χρόνου οὗ συνελήφθη ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
|
Κεφάλαιο 46
|
Глvа, м~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΛΘ´) ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τοῦ Σεδεκία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ παρεγένετο Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκουν αὐτήν.
|
Сло'во е^же бы'сть къ і^е^ремїи пррoкђ эT г~а проти'вђ наро'доM
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει τοῦ Σεδεκία, ἐν τῷ μηνὶ τῷ τετάρτῳ, ἐνάτῃ τοῦ μηνός, ἐρράγη ἡ πόλις.
|
къ е^гљ=птђ, проти'вђ си'лы фараѓ'на нехаѓ& цр~я е^гљ=пеTска, и^же бы'сть наD рњко'ю е^љфра'тъ в# картами'съ. е^гоже поби навходоносо'ръ цр~ь вављ=ло'нскїи в лњте четве'ртемъ и^ѓ^а^ки'ма сн~а і^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἰσῆλθον πάντες οἱ ἡγούμενοι βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ἐκάθισαν ἐν πύλῃ τῇ μέσῃ Ναργαλασὰρ καὶ Σαμαγὼθ καὶ Ναβουσαχὰρ καὶ Ναβουσαρεῖς καὶ Ναγαργασνασὲρ Ραβαμὰγ καὶ οἱ κατάλοιποι ἡγεμόνες βασιλέως Βαβυλῶνος·
|
ё^готовите ѓ^рђ'жїе и^ щи'тъ, і^ и^дњте на бра'нь.
|
|
14
|
4
|
|
καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἔλαβον τὸν ῾Ιερεμίαν ἐξ αὐλῆς τῆς φυλακῆς καὶ ἔδωκαν αὐτὸν πρὸς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικὰμ υἱοῦ Σαφάν· καὶ ἐξήγαγον αὐτόν, καὶ ἐκάθισεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ. —
|
въпряжи'те коня, и^ посади'те всаDники. сто'ите въ шле'мехъ, ё^ста'вите копїя, и^ ѓ^блечњтеся въ бро'ня.
|
|
15
|
5
|
|
Καὶ πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς λέγων·
|
и^ что` ё^бо ви'дњхъ страшли'вы и^ хреп#ты ѓ^браща'ющася, крњп'кїя и^хъ и^ꙁби'ты. побњго'ша ско'ро, не ꙁря'ще въспя'ть. эTвсю'дђ стра'хъ гл~етъ г~ь.
|
|
16
|
6
|
|
πορεύου καὶ εἰπὲ πρὸς ᾿Αβδεμέλεχ τὸν Αἰθίοπα· οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω τοὺς λόγους μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά,
|
не ё^тече'тъ ско'рыи, ниже въꙁмо'жетъ и^ꙁба'витися крњ'пкїи. на по'лъ нощъ блиZ рњки` е^љ=фра'тъ побњжDени сђть и^ падо'ша”
|
|
17
|
7
|
|
καὶ σώσω σε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ οὐ μὴ δώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων, ὧν σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν,
|
Кт^о е^сть то'и и^же ја%ко рњка` въсходитъ, и^ ја%ко пото'цы въꙁDви'жђтся во'лны е^го.
|
|
18
|
8
|
|
ὅτι σώζων σώσω σε, καὶ ἐν ρομφαίᾳ οὐ μὴ πέσῃς. καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου εἰς εὕρημα, ὅτι ἐπεποίθεις ἐπ’ ἐμοί, φησὶ Κύριος.
|
е^гљ=петъ по подо'бїю рњки` въсхо'дитъ, и^ ја%ко рњка` въсколњ'блются во'лны е^го. и^ рече в#зы'иди и^ покры'и ꙁе'млю, погђби граD и^ живђщая е^го.
|
|
Κεφάλαιο 47
|
Глvа, м~з”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. Μ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ὕστερον μετὰ τὸ ἀποστεῖλαι αὐτὸν Ναβουζαρδὰν τὸν ἀρχιμάγειρον τὸν ἐκ Δαμὰν ἐν τῷ λαβεῖν αὐτὸν ἐν χειροπέδαις, ἐν μέσῳ ἀποικίας ᾿Ιούδα τῶν ἠγμένων εἰς Βαβυλῶνα.
|
Сло'во гн~е е^же бы'сть къ і^е^ремїи пррoкђ на и%ноплемен#ниk, пре'же нежели поби` фараѓ'нᲆ гаꙁа'мъ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ὁ ἀρχιμάγειρος καὶ εἶπεν αὐτῷ· Κύριος ὁ Θεός σου ἐλάλησε τὰ κακὰ ταῦτα ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον,
|
Та'ко гл~еT г~ь. се воды възыидђтъ эT полђнощи, и^ бђ'дђтъ ја%ко пото'къ волнђющїи. и^ покры'ют# зе'млю, и^ ја%же на неи. гра'дъ, и^ живђщая в не'мъ” Та'ко гл~еT г~ь. се воды възыидђтъ эT полђнощи, и^ бђ'дђтъ ја%ко пото'къ волнђющїи. и^ покры'ют# ꙁе'млю, и^ ја%же на неи. гра'дъ, и^ живђщая в не'мъ” Въꙁопїютъ лю'дїе, и^ въспла'чђтся вси живђщеи на земли`,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐποίησε Κύριος, ὅτι ἡμάρτετε αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
|
эT шђ'ма го'рдости въѓ^рђже'ныX, и^ во'инъ е^го эT грњмњнїя колесни'ць е^го и^ мно'жества ко'лъ е^го. не ѓ^гледа'хђся эTц~ы на сн~ы, ѓ^пђсти'вши рђцы
|
|
4
|
4
|
|
ἰδοὺ ἔλυσά σε ἀπὸ τῶν χειροπέδων τῶν ἐπὶ τὰς χεῖράς σου· εἰ καλὸν ἐναντίον σου ἐλθεῖν μετ’ ἐμοῦ εἰς Βαβυλῶνα, ἧκε, καὶ θήσω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπὶ σέ·
|
прише'ствїя ради дн~е, во'ньже поги'бнђтъ вси и^ноплеме'нницы. и^ раꙁме'щеTся тљръ и^ сидо'нъ, съ всњ'ми про'чими помощники свои^ми. ја%ко и^сплени'лᲆ е^сть г~ь палести'ны, ѓ^стан#ки ѓ^строва кападокїиска.
|
|
5
|
5
|
|
εἰ δὲ μή, ἀπότρεχε καὶ ἀνάστρεψον πρὸς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικάμ, υἱοῦ Σαφάν, ὃν κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν γῇ ᾿Ιούδα, καὶ οἴκησον μετ’ αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ ἐν γῇ ᾿Ιούδα· εἰς ἅπαντα τὰ ἀγαθὰ ἐν ὀφθαλμοῖς σου τοῦ πορευθῆναι ἐκεῖ, καὶ πορεύου. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ ἀρχιμάγειρος δῶρα καὶ ἀπέστειλεν αὐτόν.
|
прїиде плњш# на гаꙁђ, ё^молче а^скало'нъ, и^ ѓ^ста'н#ки ё^до'лїя и^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἦλθε πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ καὶ ἐκάθισεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τοῦ καταλειφθέντος ἐν τῇ γῇ. —
|
И$ доко'лњ сњщи бђ'деши ЭO мечю бж~їи, и^ доко'лњ не ё^покои^шися. вни'ди в ножны своя, почїи и^ помолчи.
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως τῆς ἐν ἀγρῷ αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὸν Γοδολίαν ἐν τῇ γῇ καὶ παρακατέθετο αὐτῷ ἄνδρας καὶ γυναῖκας αὐτῶν, οὓς οὐκ ἀπῴκισεν εἰς Βαβυλῶνα.
|
ка'ко ё^покоиTся поне'же г~ь ꙁаповњ'да е^мђ на а^скало'на, и^ на сђщая ꙁа моремъ вла'сти е^го, и^ т^ђ съречеся с ни'мъ”
|
|
8
|
|
|
καὶ ἦλθε πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ ᾿Ισμαὴλ υἱὸς Ναθανίου καὶ ᾿Ιωνὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ Σαραίας υἱὸς Θαναεμὲθ καὶ υἱοὶ ᾿Ιωφὲ τοῦ Νετωφαθὶ καὶ ᾿Εζονίας υἱὸς τοῦ Μωχαθί, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν.
|
|
|
9
|
|
|
καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς Γοδολίας καὶ τοῖς ἀνδράσιν αὐτῶν λέγων· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου τῶν παίδων τῶν Χαλδαίων· κατοικήσατε ἐν τῇ γῇ καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ βέλτιον ἔσται ὑμῖν.
|
|
|
10
|
|
|
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ κάθημαι ἐναντίον ὑμῶν εἰς Μασσηφὰ στῆναι κατὰ πρόσωπον τῶν Χαλδαίων, οἳ ἂν ἔλθωσιν ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ ὑμεῖς συνάγετε οἶνον καὶ ὀπώραν καὶ ἔλαιον καὶ βάλετε εἰς τὰ ἀγγεῖα ὑμῶν καὶ οἰκήσατε ἐν ταῖς πόλεσιν, αἷς κατεκρατήσατε.
|
|
|
11
|
|
|
καὶ πάντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι οἱ ἐν γῇ Μωὰβ καὶ ἐν υἱοῖς ᾿Αμμὼν καὶ οἱ ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ καὶ οἱ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ἤκουσαν ὅτι ἔδωκε βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατάλειμμα τῷ ᾿Ιούδᾳ, καὶ ὅτι κατέστησεν ἐπ’ αὐτοὺς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικάμ.
|
|
|
12
|
|
|
καὶ ἦλθον πρὸς Γοδολίαν εἰς γῆν ᾿Ιούδα εἰς Μασσηφὰ καὶ συνήγαγον οἶνον καὶ ὀπώραν πολλὴν σφόδρα καὶ ἔλαιον. —
|
|
|
13
|
|
|
Καὶ ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως, οἱ ἐν τοῖς ἀγροῖς, ἦλθον πρὸς τὸν Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ
|
|
|
14
|
|
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἰ γνώσει γινώσκεις ὅτι Βελεισσὰ βασιλεὺς υἱὸς υἱῶν ᾿Αμμὼν ἀπέστειλε πρὸς σὲ τὸν ᾿Ισμαὴλ πατάξαι σου ψυχήν; καὶ οὐκ ἐπίστευσεν αὐτοῖς Γοδολίας.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωανὰν τῷ Γοδολίᾳ κρυφαίως ἐν Μασσηφᾷ· πορεύσομαι δὴ καὶ πατάξω τὸν ᾿Ισμαὴλ καὶ μηθεὶς γνώτω, μὴ πατάξῃ σου ψυχὴν καὶ διασπαρῇ πᾶς ᾿Ιούδα οἱ συνηγμένοι πρὸς σὲ καὶ ἀπολοῦνται οἱ κατάλοιποι ᾿Ιούδα.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ εἶπε Γοδολίας πρὸς ᾿Ιωανάν· μὴ ποιήσῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, ὅτι ψευδῆ σὺ λέγεις περὶ ᾿Ισμαήλ.
|
|
|
Κεφάλαιο 48
|
Глvа, м~и”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΑ´) ΚΑΙ ἐγένετο τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἦλθεν ᾿Ισμαὴλ υἰὸς Ναθανίου υἱοῦ ᾿Ελεασὰ ἀπὸ γένους τοῦ βασιλέως καὶ δέκα ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφά, καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἄρτον ἅμα.
|
О моа'ви, та'ко рече г~ь вседержи'тель б~ъ і^и^л~евъ. ЭO лютњ на ва'мђ, ја%ко погђбле'но е^сть и^ посрамле'но. вꙁя'ся карїаџїа^римъ. посрами'ся силнњ и^ ё^жасе'ся.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀνέστη ᾿Ισμαὴλ καὶ οἱ δέκα ἄνδρες, οἳ ἦσαν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξαν τὸν Γοδολίαν, ὃν κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τῆς γῆς,
|
нњсть ктомђ весе'лїе въ моа'вњ. проти'вђ е^сево'нђ мы'слиша ѕл^о. прїидњте и^ потреби'мъ я& эT ја%ꙁы'къ. сего ради молча ё^таи^шися, и^ по'идетъ затобо'ю ме'чь.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς ὄντας μετ’ αὐτοῦ ἐν Μασσηφᾷ καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους τοὺς εὑρεθέντας ἐκεῖ. —
|
глsа во'пля съ ѓ^рона'иM погђбле'нїе и^ сътре'нїе вели'ко.
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ πατάξαντος αὐτοῦ τὸν Γοδολίαν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἔγνω,
|
сътре'ся моа'въ, въꙁвњсти'те во'пль малы'мъ е^го.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἤλθοσαν ἄνδρες ἀπὸ Συχὲμ καὶ ἀπὸ Σαλὴμ καὶ ἀπὸ Σαμαρείας, ὀγδοήκοντα ἄνδρες, ἐξυρημένοι πώγωνας καὶ διερρηγμένοι τὰ ἱμάτια καὶ κοπτόμενοι, καὶ μαναὰ καὶ λίβανος ἐν χερσὶν αὐτῶν τοῦ εἰσενεγκεῖν εἰς οἶκον Κυρίου.
|
ја%ко по въз#ше'ствїи лђи'џъ пла'ча възы'иде пла'чъ, ја%ко на и^стђпованїи ѓ^ронаи^мᲆ вра'ꙁи рыда'нїе сътре'нїя слы'шали сђть.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν αὐτοῖς ᾿Ισμαήλ· αὐτοὶ ἐπορεύοντο καὶ ἔκλαιον, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰσέλθετε πρὸς Γοδολίαν.
|
бњжи'те съблюди'те дш~а ваша, и^ бђ'дете ја%ко ди'вїа бы'ль въ пђсты'ни.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγένετο εἰσελθόντων αὐτῶν εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως, ἔσφαξεν αὐτοὺς εἰς τὸ φρέαρ.
|
сего б^о ради ја%ко и^мњ'лъ е^си наде'ждђ въ ѓ^гра'дахъ твои^хъ и^ въ сокро'вищиX твои^хъ, т^ы ё^бо ја%тъ бђ'деши. и^ по'идетъ хамо'съ въ преселе'нїе, сщ~ен#ники е^го и^ кн~ѕи е^го въкђ'пњ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ δέκα ἄνδρες εὑρέθησαν ἐκεῖ καὶ εἶπαν τῷ ᾿Ισμαήλ· μὴ ἀνέλῃς ἡμᾶς, ὅτι εἰσὶν ἡμῖν θησαυροὶ ἐν ἀγρῷ, πυροὶ καὶ κριθαί, μέλι καὶ ἔλαιον· καὶ παρῆλθε καὶ οὐκ ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν.
|
и^ прїидетъ хи'щникъ въ вся'къ граD, и^ не и^ꙁба'вится ни е^ді'нъ гра'дᲆ. и^ поги'бнђтъ ё^до'лїя, и^ погђ'бятся по'ля, ја%ко ре'клъ е^сть г~ь.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ τὸ φρέαρ, εἰς ὃ ἔρριψεν ἐκεῖ ᾿Ισμαὴλ πάντας, οὓς ἐπάταξε, φρέαρ μέγα τοῦτό ἐστιν, ὃ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασὰ ἀπὸ προσώπου Βαασὰ βασιλέως ᾿Ισραήλ· τοῦτο ἐνέπλησεν ᾿Ισμαὴλ τραυματιῶν.
|
да'ите цвњтъ моа'вђ, ја%ко эTцвњтетъ” и^ гра'ди е^го бђ'дђтъ пђсты и^ без# живђщихъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Ισμαὴλ πάντα τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα εἰς Μασσηφὰ καὶ τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως, ἃς παρακατέθετο ὁ ἀρχιμάγειρος τῷ Γοδολίᾳ υἱῷ ᾿Αχεικάμ, καὶ ᾤχετο εἰς τὸ πέραν υἱῶν ᾿Αμμών. —
|
прокля'тъ чл~къ творя'и дњло гн~е съ небреже'нїем#, прокляT же въꙁбраня'яи мечђ свое^мђ эT кро'ве.
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἤκουσεν ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ πάντα τὰ κακά, ἃ ἐποίησεν ᾿Ισμαήλ,
|
плоDныи моа'въ б^њ эT мла'дости свое^я, и^ почи` въ квасни'цахъ свои^хъ, ниже прели'ся эT сосђ'да въ сосђдъ, ни пресели'ся. сего ради бы'сть сла'дость е^го в не'м#, и^ во'ня е^го нњ'сть премᲇне'на”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἤγαγον ἅπαν τὸ στρατόπεδον αὐτῶν καὶ ᾤχοντο πολεμεῖν αὐτὸν καὶ εὗρον αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος πολλοῦ ἐν Γαβαών.
|
Сего раd се дн~їе грядђтъ гл~ет# г~ь. и^ послю` е^мђ ꙁряди'теля, и^ простира'теля ла'гвицъ е^го. и^ просᲄрђ и& и^ съсђ'ды е^го и^змњ'рю, и^ ла'гвици е^го съкрђшђ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐγένετο ὅτε εἶδε πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετὰ ᾿Ισμαὴλ τὸν ᾿Ιωανὰν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως τῆς μετ’ αὐτοῦ,
|
и^ посрами'тся моа'въ эT хамо'съ, ја^коже посрамле'нъ е^сть домъ і^и^л~евъ эT веџиl, в неMже и^мяхђ надежDђ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀνέστρεψαν πρὸς ᾿Ιωανάν.
|
ка'ко гл~ете, си'лни е^смы и^ мђ'жи крњ'пцы в# бою.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ᾿Ισμαὴλ ἐσώθη σὺν ὀκτὼ ἀνθρώποις καὶ ᾤχετο πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμών. —
|
погђби'ся моа'въ, въ гра'ды е^го вънидо'ша, і^ и^збра'нїи ю%ноши е^го снидо'ша поD мечь. гл~етъ цр~ь, г~ь вседержитель и^мя еh.
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ πάντας τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ, οὓς ἀπέστρεψεν ἀπὸ ᾿Ισμαήλ, δυνατοὺς ἄνδρας ἐν πολέμῳ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ λοιπὰ καὶ τοὺς εὐνούχους, οὓς ἀπέστρεψαν ἀπὸ Γαβαών,
|
блиZ е^сть поги'бель моа'вля, да прїидетъ, и^ ѕл^о е^го ско'ро прїидеT ѕњ'ло.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ᾤχοντο καὶ ἐκάθισαν ἐν Γαβηρώθ — Χαμαὰμ τῇ πρὸς Βηθλεὲμ τοῦ πορευθῆναι εἰς Αἴγυπτον
|
ё^тњша'ите и& вси и^же ѓ%крsтъ е^го, и^ вси вњ'дящеи и^мя е^го. рците, ка'ко съкрђши'ся же'злъ крњ'пости лоза сла'вна.
|
|
18
|
18
|
|
ἀπὸ προσώπου τῶν Χαλδαίων, ὅτι ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι ἐπάταξεν ᾿Ισμαὴλ τὸν Γοδολίαν, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῇ γῇ.
|
сни'ди эT сла'вы и^ ся'ди въ а^л#ка'нїи жили'ща дще'ри диво'нь, ја^ко погђби'тель моа'в#скїи вᲆꙁы'идеT к тебњ, раꙁрђшиT ѓ^грады твоя”
|
|
Κεφάλαιο 49
|
Глvа, м~џ”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΒ´) ΚΑΙ προσῆλθον πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Ιωανὰν καὶ ᾿Αζαρίας υἱὸς Μαασαίου καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου
|
Рцы' же сн~омъ а^м#мо'нимъ. тако гл~етъ г~ь, е^да не сTђ сн~ове і^и^л~еви, и^л^и наслњдника нњсть е^мђ. почт^о ё^бо прїа наслњдїе мелхом# га'дъ, и^ лю'дїе е^го въ гра'дњхъ е^го живя'хђ.
|
|
2
|
2
|
|
πρὸς ῾Ιερεμίαν τὸν προφήτην καὶ εἶπαν αὐτῷ· πεσέτω δὴ τὸ ἔλεος ἡμῶν κατὰ πρόσωπόν σου καὶ πρόσευξαι πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου περὶ τῶν καταλοίπων τούτων, ὅτι κατελείφθημεν ὀλίγοι ἀπὸ πολλῶν, καθὼς οἱ ὀφθαλμοί σου βλέπουσι·
|
сего ра'ди с^е дн~їе грядђт# гл~етъ г~ь, и^ ѓ^глашђ на рав#ватъ сн~овъ а^м#мо'нь ра'тныи ꙁвђкъ. и^ бђдетᲆ въ праX раꙁме'тано, и^ дще'ри е^го ѓ^гне'мъ ꙁаж#же'ны бђдђтъ. и^ въспрїиметъ і^и^л~ь вла'сть свою гл~етъ г~ь.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀναγγειλάτω ἡμῖν Κύριος ὁ Θεός σου τὴν ὁδόν, ᾗ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ, καὶ λόγον ὃν ποιήσομεν.
|
възопїи е^сево'нъ, ја%ко погђби'ся га'и. въпїите дще'ри равваџ#ски, препояши'теся вре'тищемъ, рыда'ите и^ бњга'ите по ꙁабра'лахъ. ја%ко мелхомъ въ плњнъ эTведется, сщ~ен#ницы и^ кня'ѕи е^го въкђпњ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ῾Ιερεμίας· ἤκουσα, ἰδοὺ ἐγὼ προσεύξομαι ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν κατὰ τοὺς λόγους ὑμῶν· καὶ ἔσται, ὁ λόγος, ὃν ἂν ἀποκριθήσεται Κύριος ὁ Θεός, ἀναγγελῶ ὑμῖν, οὐ μὴ κρύψω ἀφ’ ὑμῶν ρῆμα.
|
чт^о хва'лишися въ ё^до'лїяхъ, снїиде ё^до'лїе твое дщи прекра'сна, ё^повающїя бога'т#ствоM свои^мъ, гл~я, кт^о прїидеT на' мя
|
|
5
|
5
|
|
καὶ αὐτοὶ εἶπαν τῷ ῾Ιερεμίᾳ· ἔστω Κύριος ἐν ἡμῖν εἰς μάρτυρα δίκαιον καὶ πιστόν, εἰ μὴ κατὰ πάντα τὸν λόγον, ὃν ἐὰν ἀποστείλῃ Κύριος πρὸς ἡμᾶς, οὕτως ποιήσωμεν·
|
Се а^ꙁъ приведђ` на' тя страX, гл~еT г~ь вседръжи'тель, эT всњхъ сђщихъ ѓ%крsтъ тебе. и^ расњ'етеся вси эT лица` ва'шего, и^ ниже бђдетъ събира'юща бњжа`.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν κακόν, τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, οὗ ἡμεῖς ἀποστέλλομέν σε πρὸς αὐτόν, ἀκουσόμεθα, ἵνα βέλτιον ἡμῖν γένηται, ὅτι ἀκουσόμεθα τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. —
|
и^ посемъ въꙁращђ плњнники сн~овъ а^м#мо'нь” Гл~етъ г~ь
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἐγενήθη μεθ’ ἡμέρας δέκα ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν.
|
къ и^дђмеи. та'ко гл~етъ г~ь вседръжи'тель, е^гда нњсть к#семђ мђдрости въ џема'нњ. поги'бе совњтъ эT сн~овъ, и^ непотре'бна е^сть мђдроs иX
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Ιωανὰν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ πάντα τὸν λαὸν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου
|
бњжи'те и^ лица эTвраща'иᲄе снидите во а'дъ живђщеи деда'нъ. зане поги'бель и^са'влю приведоX на'нь, ча'съ посњще'нїя е^го.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος·
|
а^ще бы ѓ^бъи^ма'тели вина` пришли` на' тя, ё'бо не ѓ^ста'вили бы ни греꙁна`. а^ще ли же та'тїе бы` в нощи пришли похиᲄи'ли бы т^о, что` довлњ и^мъ.
|
|
10
|
10
|
|
ἐὰν καθίσαντες καθίσητε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, οἰκοδομήσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ καθελῶ καὶ φυτεύσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω, ὅτι ἀναπέπαυμαι ἐπὶ τοῖς κακοῖς, οἷς ἐποίησα ὑμῖν.
|
но а^ꙁъ ја^ви'хъ и^са'ва, эTкры'хъ та'иная е^го, и^ не въꙁможетъ ё^таи'тися. погђблено е^сть сњмя е^го, и^ бра'тїя е^го, и^ сосњди е^го,
|
|
11
|
11
|
|
μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως Βαβυλῶνος, οὗ ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, μὴ φοβηθῆτε, φησὶ Κύριος, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαι ὑμᾶς καὶ σῴζειν ὑμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ·
|
и^ не бђдетъ” ѓ^ста'ви си'роты твоя, а^ꙁ же и^мъ повелю` жи'вомъ бы'ти, и^ вдови'цы твоя на мя ё^пова'ти бђдђтъ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ δώσω ὑμῖν ἔλεος καὶ ἐλεήσω ὑμᾶς καὶ ἐπιστρέψω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
|
Та'ко б^о гл~етъ г~ь, с^е и^мже не было сђдђ, да пїютъ ча'шђ, пїюще и^спїютъ. ты же ја%ко непови'нныи ѓ^ста'неши. не бђдеши непови'нен#, н^о пїя и^спїеши.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἰ λέγετε ὑμεῖς· οὐ μὴ καθίσωμεν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ πρὸς τὸ μὴ ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου,
|
собо'ю б^о кляхся гл~етъ г~ь, ја%ко въ пђсты'ню и^ въ порђга'нїе, и^ въ посмњхъ и^ въ прокля'тїе бђдетъ во'зра, и^ вся гра'ды е^го бђдTђ въ пђсты'ню вњчнђю”
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι εἰς γῆν Αἰγύπτου εἰσελευσόμεθα καὶ οὐ μὴ ἴδωμεν πόλεμον καὶ φωνὴν σάλπιγγος οὐ μὴ ἀκούσωμεν καὶ ἐν ἄρτοις οὐ μὴ πεινάσωμεν καὶ ἐκεῖ οἰκήσομεν,
|
СлXђ слы'шахъ эT г~а, и^ посолъ во ја%ꙁы'ки посланъ е^сть. съберᲇтеся і^ и^дњте противђ е^мђ, и^ въста'неM на ѓ^плъче'нїе. ја%ко
|
|
15
|
15
|
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν ὑμεῖς δῶτε τὸ πρόσωπον ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ εἰσέλθητε ἐκεῖ κατοικεῖν,
|
с^е мала да'хъ т^я въ сᲄранахъ, и^ порђга'нымъ среди людїи”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔσται, ἡ ρομφαία, ἣν ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτῆς, εὑρήσει ὑμᾶς ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ ὁ λιμός, οὗ ὑμεῖς λόγον ἔχετε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καταλήψεται ὑμᾶς ὀπίσω ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε.
|
Противле'нїе твое прельсти' тя, и го'рдость срDца твое^го. живя'и в# пещерахъ камен#нахъ, и^ похити'ти ё^крњпля'ешися верхђ хо'лма. е^гда въꙁнесеши ја%ко ѓ^ре'лъ гнњздо свое, эTто'лњ све'ргђ т^я, гл~етъ г~ь.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ πάντες οἱ ἀλλογενεῖς, οἱ θέντες τὸ πρόσωπον αὐτῶν εἰς γῆν Αἰγύπτου ἐνοικεῖν ἐκεῖ, ἐκλείψουσιν ἐν τῇ ρομφαίᾳ καὶ ἐν τῷ λιμῷ, καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν οὐθεὶς σῳζόμενος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτούς.
|
и^ бђдетъ и^дђмея пђста`. всякъ ходя'и чреꙁъ ню` подиви'тся, и^ въꙁъгл~етъ наD всякими ја%звами е^я.
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καθὼς ἔσταξεν ὁ θυμός μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ, οὕτως στάξει ὁ θυμός μου ἐφ’ ὑμᾶς εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἔσεσθε εἰς ἄβατον καὶ ὑποχείριοι καὶ εἰς ἀρὰν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ οὐ μὴ ἴδητε οὐκέτι τὸν τόπον τοῦτον,
|
ја%коже превраще'на е^сть содо'ма и^ гомо'ра, и^ сосњды е^я, гл~еT г~ь. не поживетъ та'мо мђжъ, ниже пребђдетъ в# неи сн~ъ чл~чь.
|
|
19
|
19
|
|
ἃ ἐλάλησε Κύριος ἐφ’ ὑμᾶς τοὺς καταλοίπους ᾿Ιούδα· μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον. καὶ νῦν γνόντες γνώσεσθε
|
с^е ја%ко ле'въ и^ꙁыиде съ преꙁо'ръства і^ѓ^рда'ня эT красоты си'лны, ја%ко скорњ повњмъ е^мђ бњжа'ти к неи. и^ кт^о бђдетъ тако и^ꙁбраn, е^гоже посᲄа'влю наD нею. кто бо подо'бенъ мнњ, и^ кт^о постои^тъ предо мною. кто' же е^сть сеи па'стыръ, и^же съпроти'виTся лицђ мое^мђ”
|
|
20
|
20
|
|
ὅτι ἐπονηρεύσασθε ἐν ψυχαῖς ὑμῶν ἀποστείλαντές με λέγοντες· πρόσευξαι περὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον, καὶ κατὰ πάντα, ἃ ἐὰν λαλήσῃ σοι Κύριος, ποιήσομεν.
|
Сего ради слы'шите совTњ гн~ь, и^же совњща на е^до'ма. и^ мышле'нїе е^го, е^же помы'сли ѓ^ живђщихъ въ џема'нъ. не свергђ л^и и^хъ мала эT ста'да, и^ не раꙁмещђ ли с ни'ми жили'ща и^хъ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, ἧς ἀπέστειλέ με πρὸς ὑμᾶς.
|
эT гла'са паде'нїа и^хъ потрясеся земля`, во'пль на' мори чрьмнемъ слы'шася гла'са и^хъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ νῦν ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψετε ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ὑμεῖς βούλεσθε εἰσελθεῖν κατοικεῖν ἐκεῖ.
|
Се` ја%ко ѓ^ре'лъ въꙁы'идетъ и^ възлетиT, и^ простреT кры'лњ свои` наD во'зрђ. и^ бђдетᲆ срDце си'лныхъ и^дђме'искиX в# тои дн~ь, ја%ко срDце жены` родя'щїа”
|
|
Κεφάλαιο 50
|
Глvа, н~”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΓ´) ΚΑΙ ἐγενήθη ὡς ἐπαύσατο ῾Ιερεμίας λέγων πρὸς τὸν λαὸν πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἀπέστειλεν αὐτὸν Κύριος πρὸς αὐτούς, πάντας τοὺς λόγους τούτους,
|
Сло'во е^же реq г~ь ѓ^ вављ=ло'нњ, и^ ѓ^ земли` халдњисᲄеи, і^еремїеM пррoкоM”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αζαρίας υἱὸς Μαασαίου καὶ ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ εἴπαντες τῷ ῾Ιερεμίᾳ λέγοντες· ψεύδη, οὐκ ἀπέστειλέ σε Κύριος πρὸς ἡμᾶς λέγων· μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον οἰκεῖν ἐκεῖ,
|
Възвњсти'те въ ја^ꙁы'цњхъ и^ ѓ^гласи'те” въꙁдви'гнњте ꙁна'менїе, възопїиᲄе и^ не сᲆкрива'ите, рцњте. взя'ся вављ=ло'нъ посрами'ся вее^ль, побᲇди'ся мародахъ, посрами'шася и^ꙁвая'нїя е^го, победи'шася кђми'ры и^хъ.
|
|
3
|
3
|
|
ἀλλ’ ἢ Βαροὺχ υἱὸς Νηρίου συμβάλλει σε πρὸς ἡμᾶς, ἵνα δῷς ἡμᾶς εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων τοῦ θανατῶσαι ἡμᾶς καὶ ἀποικισθῆναι ἡμᾶς εἰς Βαβυλῶνα.
|
ја%ко прїиде на ня ја^ꙁы'къ эT полђнощи, тои поло'житъ ꙁе'млю е^го въ пђсты'ню, и^ не бђдетъ живя'и в немъ эT чл~ка даже и^ до скота`. и^ воZдви'гнђшася и^ эTи^до'ша”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς φωνῆς Κυρίου κατοικῆσαι ἐν γῇ ᾿Ιούδα.
|
Въ ты` дн~и и^ въ то'и чаs, гл~етъ г~ь. прїидTђ сн~ове і^и^л~еви тїи и^ сн~ове і^ё'дины въкђпњ, ходя'ще и^ пла'чюще поспᲇша'тъ, и^ г~а б~а свое^го въꙁы'щђт#.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως πάντας τοὺς καταλοίπους ᾿Ιούδα, τοὺς ἀποστρέψαντας κατοικεῖν ἐν τῇ γῇ,
|
въ сїѓ'нъ въспытаюT стеѕњ, та'мо ѓ^брати'вши лица своя`. прїидђтъ и^ прило'жатся къ г~ђ ѓ^бњща'нїемъ вњчномъ, ја%ко ни е^ді'нњмъ ꙁаб#венїемъ не сотре'тся.
|
|
6
|
6
|
|
τοὺς δυνατοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ νήπια, καὶ τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως καὶ τὰς ψυχάς, ἃς κατέλιπε Ναβουζαρδὰν μετὰ Γοδολίου υἱοῦ ᾿Αχεικάμ, καὶ ῾Ιερεμίαν τὸν προφήτην καὶ Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου
|
ѓ'вца поги'бшая бы'ша лю'дїе мои`. па'стыри и^хъ съврати'ша иX, и^ сътвори'ша я& кры'тися по гораX, съ горы` на хо'лмᲆ ходи'ша,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον, ὅτι οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου· καὶ εἰσῆλθον εἰς Τάφνας.
|
забы'ша поко'я свое^го. вся'къ ѓ^брњты'и я& ја^де` иX, и^ вра'ѕи и^хъ реко'ша, не съгрњшихомъ. сего раd ꙁане` сᲆгрњшиша г~ђ лњпотњ пра'вды, наде'жDи эTц~ъ и^хъ г~ђ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐν Τάφνας λέγων·
|
эTи^дњте эT сре'ды вављ=лона, и^ эT ꙁеMля` халде'и и^ꙁыидњте, и^ бђдете ја%ко ко'злища преD ѓ^вца'ми.
|
|
9
|
9
|
|
λαβὲ σεαυτῷ λίθους μεγάλους καὶ κατάκρυψον αὐτοὺς ἐν προθύροις, ἐν πύλῃ τῆς οἰκίας Φαραὼ ἐν Τάφνας, κατ’ ὀφθαλμοὺς ἀνδρῶν ᾿Ιούδα
|
ја^ко с^е а^ꙁъ въста'влю и^ приведђ въ вављ=лонъ събо'ръ ја^ꙁы'ковъ велїихъ эT земля` полђнощны, и^ ё^гото'вятся нань, и^ потомъ во'змется. стрњла` е^го ја%ко мђжа си'лъна вражде'бника, не въꙁврати'тся па'ки пра'ꙁдна.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω καὶ ἄξω Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ θήσει αὐτοῦ τὸν θρόνον ἐπάνω τῶν λίθων τούτων, ὧν κατέκρυψας, καὶ ἀρεῖ τὰ ὅπλα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτοὺς
|
и^ бђдетъ земля` халдњиска въ раз#грабле'нїе, вс^и гђби'тели е^я напо'лняTся, гл~етъ г~ь.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἰσελεύσεται καὶ πατάξει γῆν Αἰγύπτου, οὓς εἰς θάνατον, εἰς θάνατον, καὶ οὓς εἰς ἀποικισμόν, εἰς ἀποικισμόν, καὶ οὓς εἰς ρομφαίαν, εἰς ρομφαίαν.
|
зане` весели'стеся и^ велерњчева'сте расхища'юще наслњдїе мое. и^злїясте бо ся ја%ко телцы на травђ`, и^ рыка'сте ја%ко во'лъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ καύσει πῦρ ἐν οἰκίαις τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ ἐμπυριεῖ αὐτὰς καὶ ἀποικιεῖ αὐτοὺς καὶ φθειριεῖ γῆν Αἰγύπτου, ὥσπερ φθειρίζει ποιμὴν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ ἐξελεύσεται ἐν εἰρήνῃ,
|
порђга'на е^сть ма'ти ва'ша ѕњло, и^ ё^подоби'ся пра'хђ роди'вшїя васъ. се послњдняя бђдетъ въ ја^зы'цехъ, и^ пђста` и^ непрохо'дна и^ сђха`
|
|
13
|
13
|
|
καὶ συντρίψει τοὺς στύλους ῾Ηλιουπόλεως, τοὺς ἐν ῎Ων, καὶ τὰς οἰκίας αὐτῶν κατακαύσει ἐν πυρί.
|
эT гнњва гн~я, не поживђтъ в неи, н^о ѓ^брати'тся вся` въ пђсты'ню. вся'къ ходя'и сквоꙁњ вављ=ло'нъ, подивиTся и^ поꙁви'ждетъ ѓ^ всеи ја%звњ е^го.
|
|
Κεφάλαιο 51
|
Глvа, н~а”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. ΜΔ´, ΜΕ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν ἅπασι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς κατοικοῦσιν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ τοῖς καθημένοις ἐν Μαγδώλῳ καὶ ἐν Τάφνας καὶ ἐν γῇ Παθούρης λέγων·
|
Та'ко гл~етъ г~ь. се а^ꙁъ въздви'гнђ на вављ=ло'нъ, и^ на живђщая в нем#, на възDви'гшихᲆ срDце свое на' мя, ја%ко вњтръ гђби'телныи.
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἑωράκατε πάντα τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ ἰδού εἰσιν ἔρημοι ἀπὸ ἐνοίκων
|
и^ послю` въ вављ=ло'нъ вњя, и^ въꙁвњю иM, і^ и^стлю ꙁе'млю е^го” поне'же прїиде на'нь эTвсю'дђ въ дн~ь поги'бели е^го”
|
|
3
|
3
|
|
ἀπὸ προσώπου πονηρίας αὐτῶν, ἧς ἐποίησαν παραπικρᾶναί με πορευθέντες θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις, οἷς οὐκ ἔγνωτε.
|
Не наляца'и наляца'яи лkђ свои, и^ не въходи` въ бро'ня ѓболче'ны. не пощади'те ю%ноша е^го, побїите все во'инъство е^го.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας ὄρθρου καὶ ἀπέστειλα λέγων· μὴ ποιήσητε τὸ πρᾶγμα τῆς μολύνσεως ταύτης, ἧς ἐμίσησα.
|
и^ падђтъ и^ꙁбїе'нїи въ ꙁемли` халдњ'истеи, и^ ја^зве'нїи въ сᲄранахъ и^хъ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτῶν πρὸς τὸ μὴ θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις.
|
поне'же не бњ` ѓ^вдов#ствова іи^л~ь і^ и^ё'да эT б~а свое^го г~а вседрᲆжи'теля, н^о земля` и^хъ напо'лнися грњха`, эT ст~го і^и^л~ева.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔσταξεν ἡ ὀργή μου καὶ ὁ θυμός μου καὶ ἐξεκαύθη ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐγενήθησαν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
|
бњжите эT среды вављло'на, и^ сп~си кождо дш~ђ свою. не молчи'те ѓ^ непра'вдњ е^го, ꙁане` мще'нїе е^сᲄь эT г~а, мꙁDђ тои въꙁда'сть е^мђ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ νῦν οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· ἱνατί ὑμεῖς ποιεῖτε κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχαῖς ὑμῶν ἐκκόψαι ὑμῶν ἄνθρωπον καὶ γυναῖκα, νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐκ μέσου ᾿Ιούδα πρὸς τὸ μὴ καταλειφθῆναι ὑμῶν μηδένα,
|
ча'ша ꙁла'та е^сть вављло'нъ в рђцњ гн~и, напая'а вс^ю ꙁе'млю. эT вина` е^го пи'ша вс^и ја^ꙁы'цы, сего ради потрясо'шася.
|
|
8
|
8
|
|
παραπικρᾶναί με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, εἰς ἣν ἤλθατε κατοικεῖν ἐκεῖ, ἵνα ἐκκοπῆτε καὶ ἵνα γένησθε εἰς κατάραν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τῆς γῆς;
|
внеꙁа'пђ паде` вављло'нъ и^ съкрђши'ся. пла'чите по не'мъ. въꙁмњте ма'сти къ бо'лњꙁни е^го, да и^сцњли'тся”
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἐπιλέλησθε ὑμεῖς τῶν κακῶν τῶν πατέρων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ τῶν κακῶν τῶν ἀρχόντων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν γυναικῶν ὑμῶν, ὧν ἐποίησαν ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ;
|
врачева'хомъ вављло'нъ и^ не и^сцелњ” ѓ^ста'вимъ и& і^ и^дњмъ ко'жDо вᲆ ꙁе'млю свою. вᲆꙁы'иде б^о къ нб~си сђ'дъ е^го, и^ въꙁDви'жеся къ ѓ^блакомъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ οὐκ ἐπαύσαντο ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐκ ἀντείχοντο τῶν προσταγμάτων μου, ὣν ἔδωκα κατὰ πρόσωπον τῶν πατέρων αὐτῶν.
|
и^ꙁнесе г~ь пра'вды наша. прїидњте въꙁвᲇсти'мъ вᲆ сїѓ'нњ дњ'ло г~а б~а на'шего.
|
|
11
|
11
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐφίστημι τὸ πρόσωπόν μου
|
наѓ^стрњте стрњ'лы, и^ напо'лните тђ'лы” Въꙁбђди г~ь дх~ъ цр~еи меDскихъ, и^ проти'вђ вављло'нђ мы'сль е^го, да погђ'бит# и&. поне'же мще'нїе гн~е е^сть мще'нїе до'мђ е^го.
|
|
12
|
12
|
|
τοῦ ἀπολέσαι πάντας τοὺς καταλοίπους τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψουσιν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς ἀπώλειαν καὶ εἰς κατάραν.
|
на стњнаX вављло'н#скихъ въꙁDви'гнњте ꙁна'менїе, ё^ставите стра'жа, въꙁDви'гнњте сᲄра'жђ, ё^гото'вите зало'ги. ја%ко ё^мы'сли г~ь и^ съᲄвори, ја%же рече на живђщая въ вављло'нњ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ὡς ἐπεσκεψάμην ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ,
|
живы'и наD вода'ми мно'гами, бога'тъ въ сокро'вищехъ. прїиде коне'цъ твои чаs пресњче'нїя твое^го”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ οὐκ ἔσται σεσωσμένος οὐθεὶς τῶν ἐπιλοίπων ᾿Ιούδα τῶν παροικούντων ἐν γῇ Αἰγύπτῳ τοῦ ἐπιστρέψαι εἰς γῆν ᾿Ιούδα, ἐφ’ ἣν αὐτοὶ ἐλπίζουσι ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν τοῦ ἐπιστρέψαι ἐκεῖ· οὐ μὴ ἐπιστρέψωσιν ἀλλ’ ἢ ἀνασεσωσμένοι.
|
Кля'ся г~ь вседержи'тель дш~ею свое^ю, ја%ко напоlню тебе` люDми ја%ко мши'цею, и^ въспоеTся наD тобо'ю пњснь”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ῾Ιερεμίᾳ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ γνόντες ὅτι θυμιῶσιν αἱ γυναῖκες αὐτῶν θεοῖς ἑτέροις καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες, συναγωγὴ μεγάλη, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν Παθουρῇ, λέγοντες·
|
Сътвори'выи ꙁе'млю в си'лњ свое'и, и^ ё^стро'ивыи вселе'нђю въ мђ'дрости свое'и, и^ раꙁђмњ'нїемъ свои^мъ проп#ныи нб~са”
|
|
16
|
16
|
|
ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησας πρὸς ἡμᾶς τῷ ὀνόματι Κυρίου, οὐκ ἀκούσομέν σου,
|
е^гда` ѓ%нъ да'сть глаs, ё^мно'жатся во'ды на нб~си. въꙁDвиꙁа'яи ѓ%блаки эT коне'ць ꙁемля`, мо'лнїю в# до'ждь сътвори, и^ꙁводя` вњтрь эT сокро'вищь своиX”
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι ποιοῦντες ποιήσομεν πάντα τὸν λόγον, ὃς ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς, καθὰ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ἡμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπλήσθημεν ἄρτων καὶ ἐγενόμεθα χρηστοὶ καὶ κακὰ οὐκ εἴδομεν·
|
ѓ^бђя` вся'къ чл~къ эT раꙁђма, посрами'ся вся'къ слїя'тель въ и^ꙁвая'нїи е^го. ја%ко ло'жъ е^сть слїа'нїе е^го, и^ нњсᲄь дх~а в ниX,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ὡς διελίπομεν θυμιῶντες τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ, ἠλαττώθημεν πάντες καὶ ἐν ρομαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐξελίπομεν.
|
сђетни сђть дњ'ла и^ смњхђ досто'ини, вᲆ ча'съ посњще'нїя свое^го поги'бнђтъ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ὅτι ἡμεῖς θυμιῶμεν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς, μὴ ἄνευ τῶν ἀνδρῶν ἡμῶν ἐποιήσαμεν αὐτῇ χαυῶνας καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς;—
|
не ја%ко сїе ча'сть і^а'ковля, н^о сътвори'выи всяческая то'и е^сть, а^ і^и^л~ь же'ꙁлъ достоя'нїя е^го, г~ь вседержи'тель и^мя е^го.
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας ἀντὶ τῷ λαῷ, τοῖς δυνατοῖς καὶ ταῖς γυναιξὶ καὶ παντὶ τῷ λαῷ, τοῖς ἀποκριθεῖσιν αὐτῷ λόγους, λέγων·
|
съкрђши'ши сими съсђ'ды бра'н#ныа. и^ а'ꙁъ съкрђшђ въ тебњ ја^ꙁы'ки, и^ погђблю в# тебᲇ црsтвїа,
|
|
21
|
21
|
|
οὐχὶ τοῦ θυμιάματος, οὗ ἐθυμιάσατε ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ὑμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς, ἐμνήσθη Κύριος, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ;
|
і^ и^ꙁбїю в# тебњ коня и^ всаDники е^го. і^ и^ꙁбїю в# тебњ колесни'цђ, и^ всњда'ющаго на ню.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ οὐκ ἠδύνατο Κύριος ἔτι φέρειν ἀπὸ προσώπου πονηρίας πραγμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν βδελυγμάτων ὑμῶν, ὧν ἐποιήσατε· καὶ ἐγενήθη ἡ γῆ ὑμῶν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀρὰν ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ,
|
і^ и^збїю в# тебњ мђж'а и^ женђ`. і^ и^збїю в# тебњ сᲄа'ра и^ ѓ'трока. і^ и^ꙁбїю в# тебњ ю%ношђ и^ дв~ђ,
|
|
23
|
23
|
|
ἀπὸ προσώπου, ὧν ἐθυμιᾶτε καὶ ὧν ἡμάρτετε τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς μαρτυρίοις αὐτοῦ οὐκ ἐπορεύθητε, καὶ ἐπελάβετο ὑμῶν τὰ κακὰ ταῦτα.
|
і^ и^збїю в# тебњ па'стыря и^ ста'да е^го. і^ и^ꙁбїю в тебᲇ ѓ^рю'ща и^ рабо'тна скота е^го, і^ и^збїю в# тебњ вое^во'дђ и^ прави'теля.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ λαῷ καὶ ταῖς γυναιξίν· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
|
и^ въꙁда'мъ вављло'нђ, и^ всњмᲆ жи'телем# халдњ'искимъ все ѕл^о, е^же сътвори'ша въ сїѓ'нњ преD лицемъ вашим#, гл~етъ г~ь”
|
|
25
|
25
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς γυναῖκες τῷ στόματι ὑμῶν ἐλαλήσατε καὶ ταῖς χερσὶν ὑμῶν ἐπληρώσατε λέγουσαι· ποιοῦσαι ποιήσομεν τὰς ὁμολογίας ἡμῶν, ἃς ὡμολογήσαμεν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς· ἐμμείνασαι ἐνεμείνατε ταῖς ὁμολογίαις ὑμῶν καὶ ποιοῦσαι ἐποιήσατε.
|
Се^ а^зъ на' тя го'ро смерᲄоно'сна, гл~етъ г~ь, порђша'яи всю зе'млю. и^ прострђ рђ'кђ мою на' тя, і^ и^ꙁвер#гђ т^я эT ка'мени, и^ да'мъ т^я въ горђ съж#же'нїа.
|
|
26
|
26
|
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, πᾶς ᾿Ιούδα οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ· ἰδοὺ ὤμοσα τῷ ὀνόματί μου τῷ μεγάλῳ, εἶπε Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι ὄνομά μου ἐν τῷ στόματι παντὸς ᾿Ιούδα εἰπεῖν· ζῇ Κύριος Κύριος, ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ.
|
не въꙁмђ эT тебе ка'мень въ ё%гол#, и^ ка'мень вᲆ ѓ^снова'нїе, н^о потреби'шися въ вњ'ки, гл~еT гь.
|
|
27
|
27
|
|
ὅτι ἐγὼ ἐγρήγορα ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ κακῶσαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀγαθῶσαι, καὶ ἐκλείψουσι πᾶς ᾿Ιούδα, οἱ κατοικοῦντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, ἕως ἂν ἐκλίπωσι.
|
въꙁDви'гнњте ꙁна'менїе на зеMли`, въстрђби'те трђбо'ю въ ја^ꙁыцXњ. пост~ите наD ни'мъ ја^ꙁы'ки, въꙁвњсти'те на'нь цр~еи а^рараT, и^мен#нїи, и^ а^стенесъ, въчти'те на'нь во'и, приведњте коня ја%ко мши'ца съ жа'лы.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ οἱ σεσωσμένοι ἀπὸ ρομφαίας ἐπιστρέψουσιν εἰς γῆν ᾿Ιούδα ὀλίγοι ἀριθμῷ, καὶ γνώσονται οἱ κατάλοιποι ᾿Ιούδα οἱ καταστάντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ κατοικῆσαι ἐκεῖ, λόγος τίνος ἐμμενεῖ.
|
пост~ите ја^ꙁы'ки на'нь, цр~и меDски, и^ вое^во'дъ е^го, и^ всњхъ прави'телеи е^го, и^ вся крњ'пкїа земля` е^го”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ τοῦτο τὸ σημεῖον ὑμῖν ὅτι ἐπισκέψομαι ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς εἰς πονηρά·
|
И$ потрясе'тся ꙁемля` и^ смђтиTся. зане` въста` на вављ=ло'нъ мышле'нїе гн~е, да положитъ зе'млю вављ=ло'нъскђ пђстђ и^ ненаселе'нђ.
|
|
30
|
30
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὸν Οὐαφρῆ βασιλέα Αἰγύπτου εἰς χεῖρας ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρας ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καθὰ ἔδωκα τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα εἰς χεῖρας Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ ζητοῦντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. (Μασ. ΜΕ´
|
преста'ша крњ'пцњи вављ=ло'на эT бо'ю, живя'хђ на поса'дехъ, поги'бе хра'брость иX, и^ бы'ша ја%ко же'ны. ꙁаж#же'ны сђть станы е^го, сътре'ны ꙁаво'ры е^го.
|
|
1
|
31
|
|
-
|
бњжа'и въ пђть текђща пости'же. и^ посолъ стрњте посла`, да въꙁвњстиT цр~ю вављ=лонъскђ, ја%ко вꙁя'ся грDа е^го
|
|
5
|
32
|
|
).
|
эT кон#ца да'же до конца, и^ броды ꙁасᲄа'влени сђть, и^ е^ꙁе'ра ꙁаж#же'на ѓ^гнеM, и^ мђж'и воинъстїи смђще'ни сђть”
|
|
31
|
33
|
|
῾Ο λόγος ὃν ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας ὁ προφήτης πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, ὅτε ἔγραφε τοὺς λόγους τούτους ἐν τῷ βιβλίῳ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱῷ ᾿Ιωσία, βασιλέως ᾿Ιούδα.
|
Та'ко б^о гл~етъ г~ь вседръжи'тель б~ъ іи^л~евъ. дщ^и вављ=ло'ня ја^ко гђмно ча'съ млаченїя е^го, е^ще ма'ло и^ прїидеT ча'съ жаTвы е^го.
|
|
32
|
34
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ σοί, Βαρούχ·
|
снњде м^я и^ пожре м^я навходоносорь цр~ь вављ=лоньскь, сътвори м^я ја%ко сосђдъ пра'ꙁденъ, пожре м^я ја%ко ѕмїи, наполни чре'во свое тон#костїю мое'ю, і^ и^з#блева м^я. неправDа на' мя,
|
|
33
|
35
|
|
ὅτι εἶπας· οἴμοι οἴμοι, ὅτι προσέθηκε Κύριος κόπον ἐπὶ πόνον μοι, ἐκοιμήθην ἐν στεναγμοῖς, ἀνάπαυσιν οὐχ εὗρον,
|
и^ пло'ть моя` на вављ=лонъ, гл~етъ живы'и въ сїѓ'нњ. и^ кро'вь моа на живђщая въ халдњеX, рече і^ерsлиM”
|
|
34
|
36
|
|
εἰπὸν αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ οὓς ἐγὼ ᾠκοδόμησα, ἐγὼ καθαιρῷ, καὶ οὓς ἐγὼ ἐφύτευσα, ἐγὼ ἐκτίλλω.
|
Сего раd тако гл~еT г~ь, с^е аZ сђ'дити бђдђ прю твою`, и^ эTм#щђ м#щенїе твое, и^ пђсто съᲄворю` море е^го, и^с#сђшђ пото'ки е^го.
|
|
35
|
37
|
|
καὶ σὺ ζητήσεις σεαυτῷ μεγάλα; μὴ ζητήσῃς, ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω κακὰ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, λέγει Κύριος. καὶ δώσω τὴν ψυχήν σου εἰς εὕρημα ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν βαδίσῃς ἐκεῖ.
|
и^ бђдетъ вављ=лонᲆ въ' гробы жили'ще ѕмїеM” чю'до и^ поꙁвиꙁда'нїе, сего ра'ди да не бђдетᲆ живђща.
|
|
Κεφάλαιο 52
|
Глvа, н~в”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΝΤΟΣ εἰκοστοῦ καὶ ἑνὸς ἔτους Σεδεκίου ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αμειτάαλ, θυγάτηρ ῾Ιερεμίου, ἐκ Λοβενά.
|
Сђщђ дв^ђдесяти и^ е^дїномђ лњтђ. бы'сть седекїя внегда` нача` црsтвова'ти. и^ црsтвова въ і^ерsли'мњ, а~і лњтъ” И$мя мт~ри е^го а^мита'ль, дщ^и і^еремїина эT ло'вна.
|
|
4
|
2
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἐν μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ περιεχαράκωσαν αὐτὴν καὶ περιῳκοδόμησαν αὐτὴν τετραπέδοις λίθοις κύκλῳ.
|
и^ се'и твори зла'я преD ѓ^чи'ма гн~има по всемђ` е^же творяше і^ѓ^а'кимъ”
|
|
5
|
3
|
|
καὶ ἦλθεν ἡ πόλις εἰς συνοχὴν ἕως ἑνδεκάτου ἔτους τῷ βασιλεῖ Σεδεκίᾳ·
|
ЈА/ко ја%рость гн~я бы'сть на і^ерsли'мъ и^ на і^ё'дђ, даже і^ эTвр'ьже иX эT лица свое^го. и^ эTстђпи седекїя эT цр~я вављ=лоньска”
|
|
6
|
4
|
|
ἐν τῇ ἐνάτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐστερεώθη ὁ λιμὸς ἐν τῇ πόλει, καὶ οὐκ ἦσαν ἄρτοι τῷ λαῷ τῆς γῆς.
|
И$ бы'сть въ девя'тое лњто црsтва е^го, вᲆ деся'тыи мsць въ десятыи дн~ь мsца” Прїиде навходоно'соръ цр~ь вављ=лоньскь, и^ вся` сила е^го на і^ерsли'мъ. и^ ѓ^блего'ша и&, и^ сътвори'ша ѓ%крsтъ е^го ѓ^строгъ”
|
|
7
|
5
|
|
καὶ διεκόπη ἡ πόλις, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἐξῆλθον νυκτὸς κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἀναμέσον τοῦ τείχους καὶ τοῦ προτειχίσματος, ὃ ἦν κατὰ τὸν κῆπον τοῦ βασιλέως, καὶ οἱ Χαλδαῖοι ἐπὶ τῆς πόλεως κύκλῳ. καὶ ἐπορεύθησαν ὁδὸν τὴν εἰς ῎Αραβα,
|
И$ бы'сть въ ѓ^бляженїи гра'дъ даже до е^ді'нагонадесяте лњта црsтва седекїина.
|
|
8
|
6
|
|
καὶ κατεδίωξεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ὀπίσω τοῦ βασιλέως καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἐν τῷ πέραν ῾Ιεριχώ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ διεσπάρησαν ἀπ’ αὐτοῦ.
|
мsца же четвертаго въ џ~ дн~ь, ё^тверди'ся глаD въ гра'дњ, и^ не бња'ше хлњба лю'демъ ꙁемля`.
|
|
9
|
7
|
|
καὶ συνέλαβον τὸν βασιλέα καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ μετὰ κρίσεως.
|
и^ просњко'ша граD, и^ вс^и мђжи вои^нъстїи и^ꙁыдо'ша но'щїю пђтемъ враT и^же е^сть межDђ двњма стњна'ми, ја%же бња'ше ё^ ѓ^гра'ды цр~евы. хал#дњи же добыва'хђ граD ѓ%крsтъ лежа'ще. и^ эTи^до'ша пђтемъ во а^рава,
|
|
10
|
8
|
|
καὶ ἔσφαξε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τοὺς υἱοὺς Σεδεκίου κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα ἔσφαξεν ἐν Δεβλαθά.
|
и^ гна` сила халдњ'иска въ слDњ цр~я. и^ постиже и& ѓ^бонђ сᲄранђ` і^ерихона, и^ вси` ѓ^троцы е^го расыпа'шеся эT него`.
|
|
11
|
9
|
|
καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου ἐξετύφλωσε καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις, καὶ ἤγαγεν αὐτὸν βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔδωκεν αὐτὸν εἰς οἰκίαν μύλωνος ἕως ἡμέρας ἧς ἀπέθανε.
|
и^ ја%ша цр~я, и^ приведо'ша
|
|
12
|
10
|
|
καὶ ἐν μηνὶ πέμπτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος ὁ ἑστηκὼς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλήμ,
|
и& къ цр~ю вављ=ло'ньскђ до ревла'та
|
|
13
|
11
|
|
καὶ ἐνέπρησε τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πάσας τὰς οἰκίας τῆς πόλεως, καὶ πᾶσαν οἰκίαν μεγάλην ἐνέπρησεν ἐν πυρί.
|
ѓ%чи же седекїи и^ꙁлђпи и^ связа и& ё%ꙁами. и^ приведе и& цр~ь вављ=лонъскъ въ вављ=лонъ. и^ вдаs и& въ граD же'рнъвар#скь, до дн~е во'ньже ё%мре”
|
|
14
|
12
|
|
καὶ πᾶν τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ καθεῖλεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων, ἡ μετὰ τοῦ ἀρχιμαγείρου.
|
Въ десятыи же дн~ь пя'таго мsца. лњто т^о девя'тоенадесятъ навходоносо'рђ цр~ю вављ=ло'ньскђ. прїиде навђꙁарданъ а^рхимахиръ, и^же стои'тъ преD лицемъ цр~ю вављ=лоnскђ, въ і^ерsли'мъ.
|
|
16
|
13
|
|
καὶ τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ κατέλιπεν ὁ ἀρχιμάγειρος εἰς ἀμπελουργοὺς καὶ εἰς γεωργούς.
|
и^ пож#же храM гн~ь и^ до'мъ цр~евъ, и^ вс^я до'мы гражDа'ньски, и^ вся'къ хра'мъ вели'къ съж#же ѓ^гнемъ.
|
|
17
|
14
|
|
καὶ τοὺς στύλους τοὺς χαλκοῦς τοὺς ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὰς βάσεις καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν τὴν ἐν οἴκῳ Κυρίου συνέτριψαν οἱ Χαλδαῖοι καὶ ἔλαβον τὸν χαλκὸν αὐτῶν καὶ ἀπήνεγκαν εἰς Βαβυλῶνα.
|
и^ всякђ стњ'нђ і^ерsли'млю ѓ%крsтъ разори си'ла халде'иска, и^же бња'ше съ а^рхимахироM.
|
|
18
|
15
|
|
καὶ τὴν στεφάνην καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰς κρεάγρας καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ χαλκᾶ, ἐν οἷς ἐλειτούργουν ἐν αὐτοῖς,
|
ѓ^ста'нок# же людїи и^же ѓ^ста'ша въ і^ерsли'мњ, і^ и^ꙁбњг#шихъ и^же ё^бњжа'ша къ цр~ю вављ=лоньскђ, і^ и'ныхъ людїи ꙁаведе навђзарда'нъ вое^во'да въ вављ=лонъ.
|
|
19
|
16
|
|
καὶ τὰ σαφφὼθ καὶ τὰ μασμαρὼθ καὶ τοὺς ὑποχυτῆρας καὶ τὰς λυχνίας καὶ τὰς θυΐσκας καὶ τοὺς κυάθους, ἃ ἦν χρυσᾶ χρυσᾶ καὶ ἃ ἦν ἀργυρᾶ ἀργυρᾶ, ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος.
|
толи'ко ѓ^ста'ви лю'дїи ё^бо'гихъ и^ рабо'тныхъ, дњлателе'и виногра'да и^ ра'таевъ”
|
|
20
|
17
|
|
καὶ οἱ στῦλοι δύο καὶ ἡ θάλασσα μία καὶ οἱ μόσχοι δώδεκα χαλκοῖ ὑποκάτω τῆς θαλάσσης, ἃ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν εἰς οἶκον Κυρίου· οὐκ ἦν σταθμὸς τοῦ χαλκοῦ αὐτῶν.
|
Столпы же мњдя'ныа и^же въ хра'мњ гн~и, и^ стпени, и^ мо'ре мњ'дяное е^же в# хра'мњ гн~и, съкрђши'ша халде'и” и^ взя'ша мњдь и^хъ, и^ эTнесо'ша въ вављ=лоn, и^ но'ги и^ поDпоры,
|
|
21
|
18
|
|
καὶ οἱ στῦλοι, τριακονταπέντε πηχῶν· ὕψος τοῦ στύλου τοῦ ἑνός, καὶ σπαρτίον δώδεκα πήχεων περιεκύκλου αὐτόν, καὶ τὸ πάχος αὐτοῦ δακτύλων τεσσάρων κύκλῳ,
|
и^ ѓ'боды и^ чаша, и^ рожны и^ вс^я сосђды мњ'дяныя, в ни'хъже слђжа'хђ.
|
|
22
|
19
|
|
καὶ γεῖσος ἐπ’ αὐτοῖς χαλκοῦν, καὶ πέντε πήχεων τὸ μῆκος ὑπεροχὴ τοῦ γείσους τοῦ ἑνός, καὶ δίκτυον καὶ ρόαι ἐπὶ τοῦ γείσους κύκλῳ, τὰ πάντα χαλκᾶ· καὶ κατὰ ταῦτα τῷ στύλῳ τῷ δευτέρῳ, ὀκτὼ ρόαι τῷ πήχει τοῖς δώδεκα πήχεσι.
|
и^ ѓ^паница, и^ пњсньница і^ и^ꙁлива'ла и^ свњти'ла, и^ кади'лница и^ ча'ша. е^же б^њ ꙁла'то и^ сребрено, вꙁя` а^рхимахи'ръ.
|
|
23
|
20
|
|
καὶ ἦσαν αἱ ρόαι ἐνενηκονταὲξ τὸ ἓν μέρος, καὶ ἦσαν αἱ πᾶσαι ρόαι ἑκατὸν ἐπὶ τοῦ δικτύου κύκλῳ.
|
столпа дв^а и^ мо'ре е^ді'но. и^ телецъ, в~і, мњдянᲆ, поD моремъ, ја%же сᲆтвори цр~ь соло'моn въ хра'мњ гн~и. не бњ` мњры мњ'ди сосђдъ тњхъ.
|
|
24
|
21
|
|
καὶ ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος τὸν ἱερέα τὸν πρῶτον καὶ τὸν ἱερέα τὸν δευτεροῦντα καὶ τοὺς τρεῖς τοὺς φυλάττοντας τὴν ὁδὸν
|
столпъ же ё^бо е^диn ко'ждо и~і, лакти б^њ высота`. вервь же, в~і лакти ѓ%крsтъ е^го ѓ^б#держаше. тол#стота' же четы'рь перьстъ ѓ%крsтъ, внђтръ же пра'ꙁденъ б^њ,
|
|
25
|
22
|
|
καὶ εὐνοῦχον ἕνα, ὃς ἦν ἐπιστάτης τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν, καὶ ἑπτὰ ἄνδρας ὀνομαστοὺς τοὺς ἐν προσώπῳ τοῦ βασιλέως, τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν γραμματέα τῶν δυνάμεων, τὸν γραμματεύοντα τῷ λαῷ τῆς γῆς, καὶ ἑξήκοντα ἀνθρώπους ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, τοὺς εὑρεθέντας ἐν μέσῳ τῆς πόλεως·
|
и^ глава` на не'ю мњ'дяна, е~ ла'котᲆ высота` главы` ко'ждо вс^е мњ'дяно. Та'кождеy и^ второ'мђ столпђ. и^ мрежA зла'та, н~ пђг#ъвъ на вњн#ци ѓ%крsтᲆ вс^е бњяше мњдяно” Та'кожDе бы'сть и^ вторыи сто'лпъ.
|
|
26
|
23
|
|
καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος τοῦ βασιλέως καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά,
|
и^ бњя'ше пђг#въ ч~ и^ ѕ~, е^ді'на страна. и^ бњше всњхъ пђг#въ мре'жныX ѓ%крsтъ, р~”
|
|
27
|
24
|
|
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν Δεβλαθά, ἐν γῇ Αἰμάθ.
|
И$ вꙁя` а^рхимахи'ръ саре'ю жеръца старњишаго, и жерца софо'нїя вто'раго, и^ тр^и набдя'щая пђть.
|
|
31
|
25
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ καὶ ἑβδόμῳ ἔτει, ἀποικισθέντος τοῦ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, ἐν τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, ἔλαβεν Οὐλαιμαραδὰχ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῷ ἐνιαυτῷ, ᾧ ἐβασίλευσε, τὴν κεφαλὴν ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἐξ οἰκίας, ἧς ἐφυλάσσετο·
|
и^ эT гра'да поя` каже'ника е^ді'наго, иy б^њ приста'вникъ мђжь во'инъскиX. и^ сеDмь мђжь нарочитыхъ, и^же ся ѓ^брњтоша преD лицемъ цр~ю вᲆ градњ, и^ кни'гъчїя си'лныхъ, и^ ё^ча'щаго кни'гам#, и^ лю'ди и^ ꙁемля`, и^ ћE мQђ эT лю'дїи ꙁемля` и^же ся ѓ^брњто'ша среди гра'да.
|
|
32
|
26
|
|
καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ χρηστὰ καὶ ἔδωκε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνω τῶν βασιλέων τῶν μετ’ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι·
|
и^ поя` я& навђзардаn архимахи'ръ, и^ приведе я& къ цр~ю вављ=лоньскђ до ревла'та.
|
|
33
|
27
|
|
καὶ ἤλλαξε τὴν στολὴν τῆς φυλακῆς αὐτοῦ καὶ ἤσθιεν ἄρτον διὰ παντὸς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἔζησε.
|
і^ и^ꙁби я& цр~ь вављ=лоньскъ в# ревла'тњ въ ꙁемли` и^и^џамлњ. и^ пренесе'нъ е^сть і^ё'да эT ꙁемля` своа”
|
|
34
|
28
|
|
καὶ ἡ σύνταξις αὐτῷ ἐδίδοτο διὰ παντὸς παρὰ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος ἐξ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἕως ἡμέρας, ἧς ἀπέθανεν.
|
Си е^сть лю'дїе иXже пресели` навходоносорᲆ в сеDмое лњто. жидовъ Wг~, и^ к~ и^ г~.
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.