|
Κεφάλαιο 18
|
Глава 18
|
|
1
|
1
|
|
Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τῶν Κέδρων, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
|
(Зач. 58) [И] сія́ ре́къ Іису́съ, изы́де со ученики́ Свои́ми на о́нъ по́лъ пото́ка Ке́дрска, идѣ́же бѣ́ вертогра́дъ, въ о́ньже вни́де Са́мъ и ученицы́ Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
ᾜδει δὲ καὶ Ἰούδας, ὁ παραδιδοὺς αὐτόν, τὸν τόπον· ὅτι πολλάκις συνήχθη ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
|
вѣ́дяше же [и] Іу́да предая́й Єго́ мѣ́сто, я́ко мно́жицею собира́шеся Іису́съ ту́ со ученики́ Свои́ми.
|
|
3
|
3
|
|
Ὁ οὖν Ἰούδας, λαβὼν τὴν σπεῖραν, καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων ὑπηρέτας, ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων.
|
Іу́да у́бо пріє́мь спі́ру и от архієре́й и фарісе́й слуги́, пріи́де та́мо со свѣти́лы и свѣща́ми и ору́жіи.
|
|
4
|
4
|
|
Ἰησοῦς οὖν, εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτόν, ἐξελθὼν εἶπεν αὐτοῖς, Τίνα ζητεῖτε;
|
Іису́съ же вѣ́дый вся́ гряду́щая На́нь, изше́дъ рече́ и́мъ: кого́ и́щете?
|
|
5
|
5
|
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι. Εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ’ αὐτῶν.
|
Отвѣща́ша Єму́: Іису́са Назоре́а. Глаго́ла и́мъ Іису́съ: А́зъ є́смь. Стоя́ше же и Іу́да, и́же предая́ше Єго́, съ ни́ми.
|
|
6
|
6
|
|
Ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἔπεσον χαμαί.
|
Єгда́ же рече́ и́мъ: А́зъ є́смь, идо́ша вспя́ть и падо́ша на земли́.
|
|
7
|
7
|
|
Πάλιν οὖν αὐτοὺς ἐπηρώτησεν, Τίνα ζητεῖτε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον.
|
Па́ки у́бо вопроси́ и́хъ [Іису́съ]: кого́ и́щете? Они́ же рѣ́ша: Іису́са Назоре́а.
|
|
8
|
8
|
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν·
|
Отвѣща́ Іису́съ: рѣ́хъ ва́мъ, я́ко А́зъ є́смь: а́ще у́бо Мене́ и́щете, оста́вите си́хъ ити́:
|
|
9
|
9
|
|
ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν ὅτι Οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα.
|
да сбу́дется сло́во, є́же рече́, я́ко и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, не погуби́хъ от ни́хъ ни кого́же.
|
|
10
|
10
|
|
Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν, καὶ ἔπαισεν τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον, καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν. Ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος.
|
Сі́монъ же Пе́тръ, имы́й но́жъ, извлече́ єго́, и уда́ри архієре́ова раба́, и урѣ́за єму́ у́хо десно́є: бѣ́ же и́мя рабу́ Ма́лхъ.
|
|
11
|
11
|
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέν μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;
|
Рече́ у́бо Іису́съ Петро́ви, вонзи́ но́жъ въ но́жницу: ча́шу, ю́же даде́ Мнѣ́ Оте́цъ, не и́мамъ ли пи́ти єя́,
|
|
12
|
12
|
|
Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔδησαν αὐτόν,
|
спі́ра же и ты́сящникъ и слуги́ Іуде́йстіи я́ша Іису́са и связа́ша Єго́,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν πρὸς Ἄνναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου.
|
и ведо́ша Єго́ ко А́ннѣ пе́рвѣє: бѣ́ бо те́сть Каіа́фѣ, и́же бѣ́ архієре́й лѣ́ту тому́:
|
|
14
|
14
|
|
Ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀπολέσθαι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ.
|
бѣ́ же Каіа́фа да́вый совѣ́тъ Іуде́омъ, я́ко у́не є́сть єди́ному человѣ́ку умре́ти за лю́ди.
|
|
15
|
15
|
|
Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ ὁ ἄλλος μαθητής. Ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως·
|
По Іису́сѣ же идя́ше Сі́монъ Пе́тръ и другі́й учени́къ: учени́къ же то́й бѣ́ зна́ємь архієре́ови, и вни́де со Іису́сомъ во дво́ръ архієре́овъ:
|
|
16
|
16
|
|
ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. Ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος ὃς ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ εἶπεν τῇ θυρωρῷ, καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον.
|
Пе́тръ же стоя́ше при две́рехъ внѣ́. Изы́де у́бо учени́къ то́й, и́же бѣ́ зна́ємь архієре́ови, и рече́ две́рницѣ, и введе́ Петра́.
|
|
17
|
17
|
|
Λέγει οὖν ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρὸς τῷ Πέτρῳ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; Λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί.
|
Глаго́ла же раба́ две́рница Петро́ви: єда́ и ты́ учени́къ єси́ Человѣ́ка Сего́? Глаго́ла о́нъ: нѣ́смь.
|
|
18
|
18
|
|
Εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψύχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ μετ’ αὐτῶν ὁ Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος.
|
Стоя́ху же раби́ и слуги́ о́гнь сотво́рше, я́ко зима́ бѣ́, и грѣ́яхуся: бѣ́ же съ ни́ми Пе́тръ стоя́ и грѣ́яся.
|
|
19
|
19
|
|
Ὁ οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ.
|
Архієре́й же вопроси́ Іису́са о ученицѣ́хъ Єго́ и о уче́ніи Єго́.
|
|
20
|
20
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν.
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: А́зъ не обину́яся глаго́лахъ мі́ру: А́зъ всегда́ уча́хъ на со́нмищахъ и въ це́ркви, идѣ́же всегда́ Іуде́є сне́млются, и та́й не глаго́лахъ ничесо́же:
|
|
21
|
21
|
|
Τί με ἐπερωτᾷς; Ἐπερώτησον τοὺς ἀκηκοότας, τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε, οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ.
|
что́ Мя вопроша́єши? Вопроси́ слы́шавшихъ, что́ глаго́лахъ и́мъ: се́, сі́и вѣ́дятъ, я́же рѣ́хъ А́зъ.
|
|
22
|
22
|
|
Ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος, εἷς τῶν ὑπηρετῶν παρεστηκὼς ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ, εἰπών, Οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ;
|
Сія́ же ре́кшу Єму́, єди́нъ от предстоя́щихъ слу́гъ уда́ри въ лани́ту Іису́са, ре́къ: та́ко ли отвѣщава́єши архієре́ови?
|
|
23
|
23
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: а́ще злѣ́ глаго́лахъ, свидѣ́телствуй о злѣ́: а́ще ли до́брѣ, что́ Мя біє́ши?
|
|
24
|
24
|
|
Ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ Ἄννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα.
|
Посла́ же Єго́ А́нна свя́зана къ Каіа́фѣ архієре́ови.
|
|
25
|
25
|
|
Ἦν δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος· εἶπον οὖν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; Ἠρνήσατο οὖν ἐκεῖνος, καὶ εἶπεν, Οὐκ εἰμί.
|
Бѣ́ же Сі́монъ Пе́тръ стоя́ и грѣ́яся. Рѣ́ша же єму́: єда́ и ты́ от учени́къ Єго́ єси́? О́нъ [же] отве́ржеся и рече́: нѣ́смь.
|
|
26
|
26
|
|
Λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τὸ ὠτίον, Οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ’ αὐτοῦ;
|
Глаго́ла єди́нъ от ра́бъ архієре́овыхъ, ю́жика сы́й, єму́же Пе́тръ урѣ́за у́хо: не а́зъ ли тя́ ви́дѣхъ въ вертогра́дѣ съ Ни́мъ?
|
|
27
|
27
|
|
Πάλιν οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος, καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
|
Па́ки у́бо Пе́тръ отве́ржеся, и а́біє пѣ́тель возгласи́.
|
|
28
|
28
|
|
Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ πρωΐ, καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, ἵνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ’ ἵνα φάγωσιν τὸ Πάσχα.
|
(Зач. 59) Ведо́ша же Іису́са от Каіа́фы въ прето́ръ. Бѣ́ же у́тро: и ті́и не внидо́ша въ прето́ръ, да не оскверня́тся, но да ядя́тъ па́сху.
|
|
29
|
29
|
|
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πιλάτος πρὸς αὐτούς, καὶ εἶπεν, Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου;
|
Изы́де же Піла́тъ къ ни́мъ во́нъ и рече́: ку́ю рѣ́чь прино́сите на Человѣ́ка Сего́?
|
|
30
|
30
|
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακοποιός, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν.
|
Отвѣща́ша и рѣ́ша єму́: а́ще не бы́ [бы́лъ] Се́й злодѣ́й, не бы́хомъ пре́дали Єго́ тебѣ́.
|
|
31
|
31
|
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν. Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα·
|
Рече́ же и́мъ Піла́тъ: поими́те Єго́ вы́ и по зако́ну ва́шему суди́те Єму́. Рѣ́ша же єму́ Іуде́є: на́мъ не досто́итъ уби́ти ни кого́же:
|
|
32
|
32
|
|
ἵνα ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ, ὃν εἶπεν, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνῄσκειν.
|
да сло́во Іису́сово сбу́дется, є́же рече́, назна́менуя, ко́єю сме́ртію хотя́ше умре́ти.
|
|
33
|
33
|
|
Εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν ὁ Πιλάτος, καὶ ἐφώνησεν τὸν Ἰησοῦν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;
|
Вни́де у́бо па́ки Піла́тъ въ прето́ръ, и пригласи́ Іису́са, и рече́ Єму́: Ты́ ли єси́ Ца́рь Іуде́йскъ?
|
|
34
|
34
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀφ’ ἑαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις, ἢ ἄλλοι σοι εἶπον περὶ ἐμοῦ;
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: о себѣ́ ли ты́ сіє́ глаго́леши, или́ ині́и тебѣ́ реко́ша о Мнѣ́?
|
|
35
|
35
|
|
Ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Μήτι ἐγὼ Ἰουδαῖός εἰμι; Τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας;
|
Отвѣща́ Піла́тъ: єда́ а́зъ Жидови́нъ є́смь? Ро́дъ Тво́й и архієре́є преда́ша Тя́ мнѣ́: что́ єси́ сотвори́лъ?
|
|
36
|
36
|
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν.
|
Отвѣща́ Іису́съ: Ца́рство Моє́ нѣ́сть от мі́ра сего́: а́ще от мі́ра сего́ бы́ло бы Ца́рство Моє́, слуги́ Мои́ [у́бо] подвиза́лися бы́ша, да не пре́данъ бы́хъ бы́лъ Іуде́омъ: ны́нѣ же Ца́рство Моє́ нѣ́сть отсю́ду.
|
|
37
|
37
|
|
Εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Σὺ λέγεις, ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ. Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι, καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς.
|
Рече́ же Єму́ Піла́тъ: у́бо Ца́рь ли єси́ Ты́? Отвѣща́ Іису́съ: ты́ глаго́леши, я́ко Ца́рь є́смь А́зъ: А́зъ на сіє́ роди́хся и на сіє́ пріидо́хъ въ мі́ръ, да свидѣ́телствую и́стину: [и] вся́къ, и́же є́сть от и́стины, послу́шаєтъ гла́са Моєго́.
|
|
38
|
38
|
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Τί ἐστιν ἀλήθεια; Καὶ τοῦτο εἰπών, πάλιν ἐξῆλθεν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ.
|
Глаго́ла Єму́ Піла́тъ: что́ є́сть и́стина? И сіє́ ре́къ, па́ки изы́де ко Іуде́омъ, и глаго́ла и́мъ: а́зъ ни єди́ныя вины́ обрѣта́ю въ Не́мъ:
|
|
39
|
39
|
|
Ἔστιν δὲ συνήθεια ὑμῖν, ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ Πάσχα· βούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;
|
є́сть же обы́чай ва́мъ, да єди́наго ва́мъ отпущу́ на Па́сху: хо́щете ли у́бо, [да] отпущу́ ва́мъ Царя́ Іуде́йска?
|
|
40
|
40
|
|
Ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες, λέγοντες, Μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν· ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.
|
Возопи́ша же па́ки вси́, глаго́люще: не Сего́, но Вара́вву. Бѣ́ же Вара́вва разбо́йникъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.