Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:
⇄

Глава 4 з 16
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Κεφάλαιο 4
Глава`, д~”
1
1
Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. Καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν.
И па'кы нача'тъ оу^чити при' мори, и^ събра'ся к немђ нароD многъ, ја%коже самомђ влњꙁшђ в# корабль, сњдњти в# мо'ри, и^ ве'сь нароD при' мори на земли` бя'ше.
2
2
Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ,
и^ оу^чаше и^хъ при'тчями мно'го, и% гл~аше и^мъ въ оу^ченїи своемъ”
3
3
Ἀκούετε· ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι.
Слы'шите. с^е и^зы'де сња'и` сњ'ати”
4
4
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν, ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό.
И$ бысть егда сњаше, ѓ%во паде на пђти`, и^ прїидо'ша пти'ця и^ поꙁоба'шя е&”
5
5
Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν· καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·
дрђгое же паде` на ка'мени, и^дњже не и^мя'ше земля мно'ги, и^ а%бїе прозябе`, зане не и^мя'ше глђбины ꙁемныа.
6
6
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
слн~цђ же въсїа'вшђ, присвя'де, и^ ꙁане не имя'ше корене, и%сше”
7
7
Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι, καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.
И$ дрђго'е паде` вᲆ тръннїи, и^ взы'де тр'ънїе, и^ подави е&, и^ плода` не дастᲆ”
8
8
Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν· καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἐν τριάκοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν.
И$ дрђго'е паде на ꙁемли` до'брњ, и^ даа'ше плоD, въсходящъ, и^ растђщъ. и^ приплодоваше на, л~, и^ на, ћE, и^ на' сто.
9
9
Καὶ ἔλεγεν, Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
и^ гл~аше, и^мњ'аи` оу^ши слы'шаᲄи да слы'шитъ”
10
10
Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.
Є/гда же бысть е^ді'нъ, въпроси'шя его и^же бњхђ с нимъ съ ѓ^бњманадесяте, ѓ^ притчи”
11
11
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω, ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται·
И$ гл~аше и^мъ, ваM е^сть дано вњдати та'ины црsтвїя бж~їа, ѓ^нњм же в#нњшнимъ в# прит#чяхъ вс^я быва'ютъ.
12
12
ἵνα βλέποντες βλέπωσιν, καὶ μὴ ἴδωσιν· καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν, καὶ μὴ συνιῶσιν· μήποτε ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.
да ви'дяще ви'дятъ, и^ не оу'ꙁрятъ. и^ слы'шаще слы'шятъ, и^ не раꙁђмњютъ. да не когда ѓ^брятятся, и^ ѓ^ста'вят#ся и^мъ грњси`.
13
13
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην; Καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;
и^ гл~а и^мъ. не вњ'сте ли при'тча сеа`; и^ ка'ко вс^я притчя раꙁђмњ'ете;
14
14
Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
сњ'аи`, сло'во сњ'етъ.
15
15
Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν, ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
сїи же сђть и^же на пђти`, и^дњже сњ'ется сло'во, и^ е^гда` оу^слы'шят#, а%бїе прїидетъ сатана, и^ эTи'метъ сло'во сњ'анное в# срDцихъ и^хъ”
16
16
Καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον, εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,
И$ сїи сђть та'кожDе и^же на ка'менныхᲆ сњ'емїи. и^же е^гда оу^слы'шитъ сло'во, а%бїе с ра'достїю прие'млютъ е&,
17
17
καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθέως σκανδαλίζονται.
и^ не и^мђтъ коре'нїа в себњ, н^о време'нни сђть” Таже бы'вши печали, и^л^и гоне'нїю словесе` ради, а%бїе съблажняют#ся”
18
18
Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,
А$ сїи сђть и^же в# трᲆнїи сњ'емїи. слы'шащеи` сло'во,
19
19
καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου, καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
и^ печали вᲇка сего, и лесть богатьства, и^ ѓ^ про'чихъ похотїи в#ходя'ще, подавляюT слово, и^ беспло'дъно быва'етъ”
20
20
Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον, καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν, ἐν τριάκοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν.
и^ сїи сђть и^же на ꙁемли до'брњи сњ'емїи, и^же слы'шятъ сло'во, и^ прїе'млютъ, и^ плоDствђютъ, на, л~, и^ на, ћE, и^ на сто”
21
21
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;
И$ гл~аше и^мъ” е^да свњти'лникъ приходитъ, да поD спђ'дом# положатъ е^го, и^л^и поD ѓ^дромъ; не да ли на свњщницњ положенъ бђдет#;
22
22
Οὐ γάρ ἐστίν τι κρυπτόν, ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ· οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ.
нњсть бота'ино, е^же не ја^ви'тся. ни бысть потае^но, н^о да прїидетъ въ ја^вле'нїе”
23
23
Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
А$ще кто и%мать оу^ши слы'шати, да слы'шитъ”
24
24
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Βλέπετε τί ἀκούετε. Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν, καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.
И/ гл~аше и^мъ, блюдњте чт^о слы'шите. в нюже мњрђ мњ'рите, въꙁмњрится вамъ, и^ приложится вамъ слы'шящым#”
25
25
Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.
И$же б^о а^ще и%мать, дасться е^мђ. а^ и^же не и%мать, и^ е^же и'мать, эTи'мется эT него”
26
26
Καὶ ἔλεγεν, Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
И$ гл~аше, та'ко е^сть и^ црsтвїе бж~їе, ја%коже чл~къ в#мњта'етъ сњмя в# ꙁем#лю,
27
27
καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.
и^ спитъ, и^ въста'етъ но'щїю и^ дн~їю, и^ сњмя проꙁяба'етъ и^ растетъ, ја^коже не вњсть ѓ'нъ.
28
28
Αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.
в себњ б^о ꙁемля пло'дитъ преже травђ, потоM класъ. таже и^сполняетъ пшени'цђ в# кла'сњ.
29
29
Ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός, εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.
е^гда же съзрњ'етъ плодъ, а%бїе по'слетъ ср'ъпъ, ја%ко наста` жа'тва”
30
30
Καὶ ἔλεγεν, Τίνι ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ; Ἢ ἐν ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;
И$ гл~аше, чесомђ оу^подо'биM црsтвїе бж~їе; и^ли кое'й притчи приложимъ е&;
31
31
Ὡς κόκκον σινάπεως, ὅς, ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
ја^ко зе'рно горђшично, е^же е^гда всњ'ано бђ'детъ в ꙁемли, мнње всњхъ сњменъ е^сть ꙁемных#,
32
32
καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει, καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.
и^ е^гда` всњано бђ'детъ възрастетъ, и^ бђдетъ бо'ле всњхъ ꙁелїи, и^ сътворит# вњтви ве'лїа, ја%ко мощи поD сњнїю е^го пти'цямъ нбsнымъ вїтати”
33
33
Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἐδύναντο ἀκούειν·
И$ таковњми притчями мно'гами гл~аше иM сло'во, ја%коже можахђ слы'шати”
34
34
χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς· κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυεν πάντα.
Бес при'тча же не гл~аше и^мъ словесе” ѓ^со'б# же оу^чн~комъ свои^мъ скаꙁаа'ше вся”
35
35
Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὀψίας γενομένης, Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.
И/ гл~а и^мъ в# то'и дн~ь, вечерђ бывшђ, пре'идемъ на ѓ^нъ полъ.
36
36
Καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον, παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ. Καὶ ἄλλα δὲ πλοιάρια ἦν μετ’ αὐτοῦ.
и^ эTпђщ#ше наро'ды, поя'ша е^го, ја%коже бњ в корабли. и^ і'нїи корабли бњхђ с ни'мъ”
37
37
Καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη· τὰ δὲ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι.
И$ бысть бђ'ря вњтрена вели'ка, влъны же влива'хђся в корабль, ја%коже оу^же погрђжатися е^мђ.
38
38
Καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ διεγείρουσιν αὐτόν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;
и^ б^њ самъ на кормњ на въꙁглавници, сп^я, и^ въꙁбђди'шя е^го, и^ гл~ашя е^мђ. оу^чи'телю, нерадиши ли ја%ко погиба'ем#;
39
39
Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ, καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
и^ в#ставъ, ꙁапрњти вњтрђ, и^ рече мо'рю, млъчи`, преста'ни. и^ оу^ле'же вњтръ, и^ бысть ти'шина ве'лїа.
40
40
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί δειλοί ἐστε οὕτως; Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;
и^ рече и^мъ, чтота'ко страшли'ви е^сте; ка'ко не и'мате вњ'рђ;
41
41
Καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;
и^ оу^боа'шяся страхомъ ве'лїемъ, и^ гл~ахђ дрђгъ къ дрђгђ, кто оу^бо се'и е^сть, ја%ко и^ вњтръ и^ мо'ре, послђшаюT е^го;

Глава 4 з 16
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.