|
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
|
Е$љhлїстъ маr
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~.
|
|
1
|
1
|
|
Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ θεοῦ.
|
Зача'ло е^љhлїа і^љ~ хв~а, сн~а бж~їа,
|
|
2
|
2
|
|
Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.
|
ја%коже е^сть пи'сано вᲆ пррoцњхъ. с^е а^зъ посыла'ю а^гг~ла мое^го преD лицемъ твои^мъ, и^же оу^гото'виT пђть тво'и преD тобою”
|
|
3
|
3
|
|
Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου· εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.
|
Гласа въпїю'щаго в# пђсты'ни. оу^гото'ваите пђть гн~ь, правы твори'те стеѕя е^го”
|
|
4
|
4
|
|
Ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
|
Бысть і^ѓ^а'ннъ крsтя в# пђсты'ни и^ проповњдая кр~ще'нїе покаа'нїа въ эTпђщенїе грᲇхо'въ.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα, καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
|
и^ и^схождаше к немђ` вс^я і^оу^де'скаа` страна, і^ и^ерsлі'мляне, и^ кр~щахђся вс^и въ і^ѓ^рда'ни рњцњ эT него, и^сповњда'юще грњхы своя`”
|
|
6
|
6
|
|
Ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου, καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.
|
Бњ же і^ѓ^а'ннъ ѓ^блъче'нъ власы вльбђ'жды, и^ по'ясъ оу^смњнъ ѓ^ чреслњхъ его, и^ ја^ды` а^криды и^ меD дивїи.
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἐκήρυσσεν, λέγων, Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.
|
и^ проповњ'даше гл~я. грядетъ крњплїи мене въ слњдъ мене, е^мђ же нњсмь досто'инъ прекло'нся разрњшити ре'мень сапо'гъ его”
|
|
8
|
8
|
|
Ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι· αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
|
а^зъ оу^бо крsтихъ в^ы в# водњ, то'и же крsтиT в^ы дх~омъ ст~ыM”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ἦλθεν Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.
|
И/ бысть въ ѓ^нᲇхъ дн~ехъ, прїиде і^с~ эT назар'ета галиле'икаго. и^ крsти'ся эT і^ѓ^а'нна въ і^е^рда'ни.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος, εἶδεν σχιζομένους τοὺς οὐρανούς, καὶ τὸ πνεῦμα ὡσεὶ περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ’ αὐτόν·
|
и^ а'бїе въсходя эT воды, видњ разводя'щася нб~са, и^ дх~ъ ја%ко го'лђбь сходящъ нань.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν, Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.
|
и^ гласъ бысть с нб~се, т^ы еси сн~ъ мо'и възлю'бленныи, ѓ^ не'мже бл~говолиX”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ εὐθὺς τὸ πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον.
|
И а'бїе дх~ъ и^зведе его в# пђсᲄыню.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων, καὶ οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.
|
и^ бњ т^ђ в# пђсты'ни дн~їи четыридесяте и^скђша'емъ сатаною. и^ б^њ съ звњрми`, и^ а^гг~ли слђжа'хђ е^мђ”
|
|
14
|
14
|
|
Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ,
|
По преда'нїи же і^ѓ^а'нновњ, прїиде і^с~ в# галиле'ю, проповњдаа е^љhлїе црsтвїа бж~їа,
|
|
15
|
15
|
|
καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρός, καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ· μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
|
и^ гл~я” ја^ко и^сплънися вре'мя, и^ прибли'жися црsтвїе бж~їе” пока'итеся, и^ вњ'рђите въ е^љhлїе”
|
|
16
|
16
|
|
Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.
|
Ходя же при мори галиле'истњмъ, видњ` си'мона, и^ а^ндрњ'а, бра'та того си'мона, в#мњта'юща мре'жа в# мо'ре, бњ'ста б^о рыбарњ.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
|
и^ рече и'ма і^с~, прїидњᲄа в# слњ'дъ мене, и^ сътворю ваs бы'ти ловця чл~комъ.
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα αὐτῶν, ἠκολούθησαν αὐτῷ.
|
и^ а^бїе ѓ^ста'вльше мрежя своа`, по немъ и^до'сᲄа”
|
|
19
|
19
|
|
Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν ὀλίγον, εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα.
|
И$ прешедъ ма'ло эTтђ'дђ, оу^зрњ і^а'кова зеведе'ѓ^ва, і^ и^ѓ^а'нна бра'та е^го, и^ т^а в# корабли` стро'яща мре'жя,
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς· καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.
|
і^ а'бїе въꙁва я&. и^ ѓ^ста'вльше эTц~а свое^го ꙁеведеа в# корабли` с нае'мникы, по немъ и^до'ста”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ εἰσπορεύονται εἰς Καπερναούμ· καὶ εὐθέως τοῖς σάββασιν εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγήν, ἐδίδασκεν.
|
и^ внидошя в капернаоу^мъ. і^ а'бїе в сђбо'ты вшDе в со'нмище, оу^чяше.
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ· ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.
|
и^ дивля'хђся ѓ^ оу^че'нїи е^го. б^њ б^о оу^ча и^хъ ја%ко вла'сть и^мы`, и^ не ја%ко кни'жницы”
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξεν,
|
И/ бњ в# со'нмищи и^хъ чл~къ в дђ'сњ нечи'стњ, и^ въꙁва`
|
|
24
|
24
|
|
λέγων, Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ.
|
гл~я. ѓ^ста'ви, чт^о намъ и^ тебњ і^с~е наꙁаряни'не; прише'лъ е^си погђби'ти насъ; вњм т^я кт^о е^си ст~ыи` бж~їи.
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.
|
и^ ꙁапрњти е^мђ і^с~, гл~я. оу^млъчи`, і^ и^ꙁыди и^ꙁ него.
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ κράξαν φωνῇ μεγάλῃ, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.
|
и^ сътрясе` е^го дђхъ нечи'стыи. и^ въꙁъпи` гласомъ великомъ, і^ и^ꙁы'де и^ꙁ него.
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ ἐθαμβήθησαν πάντες, ὥστε συζητεῖν πρὸς ἑαυτούς, λέγοντας, Τί ἐστιν τοῦτο; Τίς ἡ διδαχὴ ἡ καινὴ αὕτη, ὅτι κατ’ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασιν τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
|
и^ оу^жасо'шяся вс^и, ја%ко стяꙁа'тися и^мъ к# себњ гл~ющемъ. чт^о есть с^е; что` оу^ченїе но'вое с^е” ја^ко по ѓ'бласти и^ дђховомъ нечи'стыM вели'тъ, и^ послђшаютъ е^го;
|
|
28
|
28
|
|
Ἐξῆλθεν δὲ ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.
|
і^ и^ꙁы'де слђхъ е^го а%бїе въ всю` странђ галиле'искђ.
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες, ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου, μετὰ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
|
І$ абїе и^ꙁ со'нмища и^сходя'ще, прїидо'шя в# домъ сїмоновъ, и^ а^ндре'ѓвъ, съ і^а'ковомъ і^ и^ѓ^а'нномъ”
|
|
30
|
30
|
|
Ἡ δὲ πενθερὰ Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα, καὶ εὐθέως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς·
|
Те'ща же сі'монова лежа'ше ѓ^гне'мъ жего'ма. і^ а'бїе гл~аша е^мђ ѓ^ не'и.
|
|
31
|
31
|
|
καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτήν, κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς· καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς εὐθέως, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.
|
и^ пристђ'пль възDви'же ю&, е%мь ꙁа рђ'кђ еа`. и^ ѓ^ста'вї ю& ѓ%гнь а%бїе, и^ слђжа'ше и'мъ”
|
|
32
|
32
|
|
Ὀψίας δὲ γενομένης, ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους·
|
По'здњ же бы'вшђ, е^гDа захожа'ше сл~нце. приношахђ к немђ вс^я недђжныя, и^ бњсныа,
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη ἦν πρὸς τὴν θύραν.
|
и^ б^њ весь градъ събрася к# две'ремъ,
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ ἐθεράπευσεν πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλεν, καὶ οὐκ ἤφιεν λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν.
|
І$ и^сцњли` многы злњ страждђщая разли'чными недђ'гы” И$ бњсы мно'гы и^згна`, и^ не ѓ^ставляше гл~ати бњсы, ја%ко вњдяхђ е^го х~а сђща”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθεν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον, κἀκεῖ προσηύχετο.
|
І$ оу^тро но'щи сђщи ѕњло, вᲆставъ и^зы'де, і^ и^де в пђ'сто мњсто, и^ т^ђ мл~твђ дња'ше”
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ κατεδίωξαν αὐτὸν ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ·
|
И$ гна'шя е^го си'монъ, і^ и'же с нимᲆ.
|
|
37
|
37
|
|
καὶ εὑρόντες αὐτὸν λέγουσιν αὐτῷ ὅτι Πάντες σε ζητοῦσιν.
|
и^ ѓ^брњтше е^го гл~ашя е^мђ, ја^ко вс^и тебе и'щђтъ.
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἄγωμεν εἰς τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἵνα καὶ ἐκεῖ κηρύξω· εἰς τοῦτο γὰρ ἐξελήλυθα.
|
и^ гл~а и^мъ. и^демъ в# ближняа ве'си, и^ грады. да и^ т^ђ проповњдае^мъ, на се` б^о и^зыдохъ.
|
|
39
|
39
|
|
Καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλων.
|
и^ бњ проповњ'даа на со'нмищихъ и^хъ, въ все'и галиле'и, и^ бњсы и^згоня”
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρός, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν αὐτόν, καὶ λέγων αὐτῷ ὅτι Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.
|
И$ прїиде к немђ прокаженъ моля е^го, и^ на колњнђ па'даа` преD нимъ, и^ гл~я е^мђ, ја%ко а%ще хо'щеши, мо'жеши мя ѓ^чи'стити”
|
|
41
|
41
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς σπλαγχνισθείς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτῷ, Θέλω, καθαρίσθητι.
|
І$с~ же млsрдовавᲆ, про'стеръ рђ'кђ коснђ е^го, и^ гл~а е^мђ. хощђ`, ѓ^чи'стися.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρίσθη.
|
и^ ре'кшђ е^мђ. а^бїе эTи'де эT него прокаже'нїе, и^ чи'стъ бысть.
|
|
43
|
43
|
|
Καὶ ἐμβριμησάμενος αὐτῷ, εὐθέως ἐξέβαλεν αὐτόν,
|
и^ запрњщъ е^мђ, и^ а^бїе и^згна` е^го.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ λέγει αὐτῷ, Ὅρα μηδενὶ μηδὲν εἴπῃς· ἀλλ’ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ἃ προσέταξεν Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
|
и^ гл~а е^мђ, блюди`, никомђже ничесоже рц^и. н^о шеD покажися і^е^ре'ѓви, и^ принеси за ѓ^чище'нїе твое, ја%же повелњ` мољ=сїи, вᲆ свDњтельство иM”
|
|
45
|
45
|
|
Ὁ δὲ ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν πολλὰ καὶ διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι αὐτὸν δύνασθαι φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν, ἀλλ’ ἔξω ἐν ἐρήμοις τόποις ἦν· καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν πανταχόθεν.
|
ѓ%н же и^зшеD, начя'тъ проповњдати много, и^ проносити сло'во, ја^коже ктомђ не мож#ти е^мђ ја^вњ въ' граD внити, н^о вн^њ в пђстњхъ мњстњхъ б^њ, и^ прихождахђ к немђ эT всю'дђ”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~.
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι’ ἡμερῶν· καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστιν.
|
И вни'де па'ки в# капернаоу^мъ по' дн~ехᲆ, и^ слы'шано бысᲄь, ја^ко в# домђ е^сть.
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
|
і^ а^бїе събра'шяся мно'ѕи, ја%коже ктомђ неvмњщатися ни при две'рехъ. и^ гл~аше иM сло'во”
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτόν, παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.
|
И$ прїидошя к немђ нося'ще расла'блена жи'лами, носи'ма четырми.
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσιν τὸν κράββατον ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
|
и^ не могђщMе прибли'житися к немђ наро'да ради, эTкры'шя покровъ, и^дњже б^њ, и^ прокопавше, свњ'сишя ѓ%дръ, на нем#же расла'бленыи лежа'ше”
|
|
5
|
5
|
|
Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ, Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
|
Видњв же і%сс~ вњрђ и^хъ, гл~а расла'бленомђ. ча'до, эTпђща'юᲄъ ти ся грњси твои`”
|
|
6
|
6
|
|
Ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι, καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,
|
бњхђ же нњцїи эT кни'жникъ, т^ђ сњдя'ще, и^ помышля'юще в# срDцыхъ свои^хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας; Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς, ὁ θεός;
|
чт^о се'и та'ко гл~етъ хђлы; кт^о можетъ ѓ^ставляти грњхы`, то'кмо е^ді'нъ бг~ъ;
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς, Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
|
и^ а^бїе раꙁђмњв# і^с~ дх~омъ свои^мъ, ја%кота'коті'и помышля'ютъ в# себњ`. рече` и^мᲆ: что` сїа помышля'ете в# срDцыхъ вашихъ
|
|
9
|
9
|
|
Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι, καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ περιπάτει;
|
чт^о еs оу^добње рещи расла'бленомђ, эTпђщают# ти ся грњси, и^ли рещи`, вᲆста'ни, и^ възми ѓ%дръ твои, и^ ходи.
|
|
10
|
10
|
|
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας- λέγει τῷ παραλυτικῷ-
|
н^о да оу^вњ'сте, ја^ко власᲄь и'маT сн~ъ члчsкїи на ꙁемли эTпђщати грњхы, гл~а расла'бленомђ.
|
|
11
|
11
|
|
Σοὶ λέγω, ἔγειραι καὶ ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
|
тебњ` гл~ю, вᲆстани и^ въꙁми` ѓ^дръ твой, и^ и^ди` в# домъ твои.
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράββατον, ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων· ὥστε ἐξίστασθαι πάντας, καὶ δοξάζειν τὸν θεόν, λέγοντας ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.
|
и^ въста` а^бїе, и^ вꙁем# ѓ%дръ, и^зы'де преD всњми, ја%ко диви'тися всњмъ, и^ сла'вити б~а, гл~ющемъ. ја^ко николиже ᲄа'ко видњхоM”
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.
|
И$ і^ꙁыде пакы к# мо'рю, и^ весь народъ и^дяше к# немђ, и^ оу^чаше иX”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ παράγων εἶδεν Λευῒ τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.
|
и^ ми'могряды, видњ левїю а^лфе'ѓва, сњдя'ща на мытници, и^ гл~а е^мђ, по мнњ гряди. и^ в#ставъ, в# слњдъ е^го и^де”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
|
И$ бысть възлежа'щђ е^мђ в домђ е^го, и^ мно'ѕи мытаре и^ грњшницы възлежахђ съ і^с~омъ, и^ съ оу^ченикы е^го. бњхђ б^о мно'ѕи, и^ по немъ и^доша”
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει;
|
И$ книжницы и^ фарїсе'е видњвше е^го ја%дђща с мыᲄари и^ грњшникы, гл~ахђ оу^ченикомъ е^го. что` ја^ко с мытари и^ грњшникы ја%сть и^ пїетъ;
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
|
и^ слы'шавъ і^с~, гл~а и%мъ. не требђю^тъ ꙁдра'вїи врача, н^о боля'щїи. не прїидохъ приѕва'ти пра'веDникы, н^о грњшникы на покаа'нїе”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες· καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν;
|
И/ бњхђ оу^чн~цы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'исᲄїи постящеся, и^ прїидошя и^ гл~ашя е^мђ. почто оу^ченицы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'истїи посᲄятся, а^ твои` оу^чн~цы не постя'тся;
|
|
19
|
19
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν, νηστεύειν; Ὅσον χρόνον μεθ’ ἑαυτῶν ἔχουσιν τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν·
|
и^ рече и%мъ і^с~, е^да мо'гђтъ сн~ове бра'чнїи дондеже жениX с ними е^сть, пости'тися; ели'ко вре'мя с# собо'ю и^мђтъ жениха, не мо'гђтъ пости'тися.
|
|
20
|
20
|
|
ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
|
прїидђтъ же дн~їе, е^гда` эTи'мется эT нихъ жениX, и^ тогда` постя'тся в# ты'и дн~и”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.
|
И$ никто'же приложенїа пла'та небᲇлена пришива'етъ к ри'зњ ветсњ. а%ще лиy н^и, во'зметъ конецъ е^го но'вое эT ветхаго, и^ го'рши дира бђ'детъ”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον.
|
И$ никтоже влива'етᲆ вина но'ва в мᲇхы ве'тхы. а^ще ли же н^и, просадитъ вино но'вое мњхы, и^ вино пролие'тся, и^ мњ'си погы'бнђтъ. н^о вино но'во в# мᲇхи новы в#лїа'ти”
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας.
|
И/ бысть мимоходити е^мђ в сђбо'ты сквозњ сњ'анїа, и^ нача'шя оу^ченицы е^го пђть творити, въстръꙁа'юще кла'сы”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, Ἴδε, τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν;
|
І$ фарїсе'е гл~ахђ е^мђ. ви'ждь чт^отворятъ в сђбо'ты, е^же не достоитъ;
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ;
|
и^ то'и гл~аше и%мъ” Нњсте л^и николиже чл^и, чт^о съᲄвори двDъ, е^гда` требованїе и^мњ`, и^ взалка саM, і^ и^же с ни'мъ;
|
|
26
|
26
|
|
Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν;
|
ка'ко вни'де в доM бж~їи, прї а^вїџаа'рњ а'рхїере'и`, и^ хлњбы преDложе'нїа снњсть, и%хже не достоаше ја%сти, токмо і^е^ре'ѓ^мъ, и^ дастъ и^ сђщимъ с нимъ,
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον·
|
и^ гл~аше и^мъ. сђбо'та чл~ка ради бысть, а^ не чл~къ сђбо'ты ради”
|
|
28
|
28
|
|
ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.
|
тњмже г~ь е^сть сн~ъ чл~ческїи и^ сђбо'тњ”
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα.
|
И вни'де па'ки в# со'нмище, и^ б^њ та'мо чл~къ, сђхђ и^мы` рђкђ,
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ τοῖς σάββασιν θεραπεύσει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.
|
и^ назира'хђ е^го, а^ще в# сђботы и^сцњлитъ е^го, да нань въꙁ#гл~ют#.
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἐξηραμμένην ἔχοντι τὴν χεῖρα, Ἔγειραι εἰς τὸ μέσον.
|
и^ гл~а чл~кђ, сђ'хђ и^мђще рђ'кђ, стани посредњ”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἔξεστιν τοῖς σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι; Ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι; Οἱ δὲ ἐσιώπων.
|
и^ гл~а и^мъ. достои^тъ л^и в сђбо'ты добро` тво'рити, и^л^и ꙁл^отвори'ти; дш~ђ спsти, и^ли погђби'ти; ѓ^ни' же млъчяхђ”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ’ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. Καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.
|
И$ възрњ'въ на нихъ съ гнњ'вомъ, скорбя` ѓ^ ѓ^ка'мененїи срᲆдецъ и^хъ. гл~а чл~кђ, простри` рђкђ твою`. и^ про'стре`, и^ оу^тверди'ся рђка е^го цњла ја^ко дрђга'а”
|
|
6
|
6
|
|
Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθέως μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐποίουν κατ’ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.
|
І$ и^ꙁшеDше фарисе'е а^бїе съ и^родиа'ны, съвњтъ творяхђ на'нь, ка'ко е^го погђбятъ”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν· καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησαν αὐτῷ, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας,
|
І$с~ же эTи'де съ оу^чн~кы свои^ми к# мо'рю. и^ мно'гъ народъ, эT галиле'а по немъ и^де, и^ эT і^юде'я,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας, καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ οἱ περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούσαντες ὅσα ἐποίει, ἦλθον πρὸς αὐτόν.
|
и^ эT і^ерsли'ма, и^ эT и^дђме'а, и^ съ ѓ%ного полђ и^ѓ^рда'нњ, и^ эT тљ=ра и^ сидо'на, множество мно'го, слы'шавше е^ли'ка творя'ше, прїи^до'шя к немђ.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν.
|
и^ реq оу^чн~комъ свои^мъ, да корабль бђдетъ оу^ него наро'да ради, да не стђжа'ю^тъ е^мђ.
|
|
10
|
10
|
|
Πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ, ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται, ὅσοι εἶχον μάστιγας.
|
мно'гы б^о и^сцњли, ја^коже напа'дати е^мъ, да е^мђ прикоснђт#ся, е^ли'цы и^мя'хђ ра'ны”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρει, προσέπιπτεν αὐτῷ, καὶ ἔκραζεν, λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ.
|
И$ дђ'си нечистїи е^гда видяхђ е^го, припа'дахђ к# немђ, и^ ꙁва'хђ гл~юще. ја%кот^ы еси сн~ь бж~їи”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν.
|
И$ много прњща'ше и^мъ, да не ја%влена е^го сътворя'тъ”
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος, καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός· καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν.
|
И/ вꙁы'де на горђ, и^ приꙁва` и^хже хоᲄя'ше са'мъ, и^ прїидо'шя к немђ.
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἐποίησεν δώδεκα, ἵνα ὦσιν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν,
|
и^ сътвори дв^анадесяте, да бђ'дђтъ сᲆ нимъ, и^ да посыла'етъ иX проповњдати,
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔχειν ἐξουσίαν θεραπεύειν τὰς νόσους, καὶ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια·
|
и^ и^мњти власть цњлити недђгы, и^ і^зъгони'ти бњсы”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐπέθηκεν τῷ Σίμωνι ὄνομα Πέτρον·
|
И$ нарече сі'монђ и^мя петръ.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανεργές, ὅ ἐστιν, Υἱοὶ Βροντῆς·
|
и^ і^а'кова ꙁеведеѓ^ва, и^ і^ѓ^а'нна брата і^а'ковля, и^ нарече` и%ма и^мена`, въа^нергесъ, е^же е^сть сн~а гро'мова,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ Ἀνδρέαν, καὶ Φίλιππον, καὶ Βαρθολομαῖον, καὶ Ματθαῖον, καὶ Θωμᾶν, καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἀλφαίου, καὶ Θαδδαῖον, καὶ Σίμωνα τὸν Κανανίτην,
|
и^ а^ндрњ'а, и^ фїли'ппа, и^ варџоломе'а, и^ матџе'а, и^ џомђ, и^ і^а'кова а^лџе'ѓ^ва, и^ џаDде'а, и^ си'мона канани'та,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν. Καὶ ἔρχονται εἰς οἶκον·
|
и^ і^ю'дђ и^скариѓ'тскаго, и^же и^ предастъ е^го”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ συνέρχεται πάλιν ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μήτε ἄρτον φαγεῖν.
|
И/ прїидо'шя в# домъ, и^ събрася пакы народъ, ја^ко не можти и^мъ ни хлњба ја%сти”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν· ἔλεγον γὰρ ὅτι Ἐξέστη.
|
И$ слы'шавше и^же бњхђ оу^ него`, и^ꙁыдо'шя да и^мђтъ е^го. гл~ахђ б^о, ја%ко неи'стовъ е^сть”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
|
И$ кни'жницы и^же эT і^ерsли'ма ниꙁшед#шеи`, гл~ахђ, ја%ко вее^лꙁевђлъ и%мать, и^ ја%ко ѓ^ князи бњсо'встњмъ и^ꙁго'нитъ бњсы”
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ προσκαλεσάμενος αὐτούς, ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν;
|
И$ приꙁвавъ и^хъ, в# при'тчях# гл~аше и^мъ. ка'ко можетъ сатана сатанђ и^ꙁгонити;
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη.
|
и^ а'ще црsтво на ся раꙁдњлится, не мо'жетъ стати црsтвот^о”
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη.
|
И$ а'ще домъ на' ся раздњлится, не мо'жетъ стати доM то'и”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ μεμέρισται, οὐ δύναται σταθῆναι, ἀλλὰ τέλος ἔχει.
|
и^ а'ще сатана въста` на' ся самᲆ, и^ раꙁдњлися, не мо'жетъ ста'ти, н^о конецъ и%мать”
|
|
27
|
27
|
|
Οὐδεὶς δύναται τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ, εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ.
|
Никтоже мо'жетᲆ съсђ'ды крњпкаго в#шеD в доM его расхи'тити, а^ще не пе'рвње крњпкаго свя'жеT, и^ тогда` домъ его расхи'титъ”
|
|
28
|
28
|
|
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τὰ ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, καὶ βλασφημίαι ὅσας ἂν βλασφημήσωσιν·
|
А/ми'нь гл~ю вамъ, ја^ко вс^я эTпђстятся съгрњшенїя сн~омъ члчsкымъ, и^ хђле'нїа е^ли'ка а^ще въсхђ'лятъ”
|
|
29
|
29
|
|
ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ’ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως.
|
А$ иже въсхђ'литъ на' дх~ь ст~ыи, не и%мать эTпђщенїа въ вњкы, н^о пови'ненъ е^сть вᲇ'чномђ сђдђ.
|
|
30
|
30
|
|
Ὅτι ἔλεγον, Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.
|
ꙁане гл~ахђ, дђхъ нечистъ и%мать”
|
|
31
|
31
|
|
Ἔρχονται οὖν οἱ ἀδελφοὶ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἔξω ἑστῶτες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν, φωνοῦντες αὐτόν.
|
Прїидоша оу^бо ма'ти и^ братїя е^го. и^ вн^њ стоа'ще послашя к немђ зовђще е^го”
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ ἐκάθητο ὄχλος περὶ αὐτόν· εἶπον δὲ αὐτῷ, Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ αἱ ἀδελφαί σου ἔξω ζητοῦσίν σε.
|
и^ сњдя'ше нароD ѓ^ немъ рњша же е^мђ. с^е ма'ти твоа` и^ братїя твоя, и^ сестры твоя вн^њ и%щђтъ тебе”
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων, Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ἢ οἱ ἀδελφοί μου;
|
и^ эTвᲇща и^мъ гл~я. кт^о е^сть ма'ти моа` и^ братїя моя`;
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ περιβλεψάμενος κύκλῳ τοὺς περὶ αὐτὸν καθημένους, λέγει, Ἴδε, ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.
|
и^ съгля'давъ ѓ%крестъ себе сњдя'щая, гл~а, с^е ма'ти моа` и^ братїа моя,
|
|
35
|
35
|
|
Ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφή μου καὶ μήτηρ ἐστίν.
|
и^же б^о а%ще сътвори'тъ во'лю бж~їю, се'и братъ мои и^ сестра` моа`, и^ ма'ти м^и е^сть”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава`, д~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. Καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν.
|
И па'кы нача'тъ оу^чити при' мори, и^ събра'ся к немђ нароD многъ, ја%коже самомђ влњꙁшђ в# корабль, сњдњти в# мо'ри, и^ ве'сь нароD при' мори на земли` бя'ше.
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ,
|
и^ оу^чаше и^хъ при'тчями мно'го, и% гл~аше и^мъ въ оу^ченїи своемъ”
|
|
3
|
3
|
|
Ἀκούετε· ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι.
|
Слы'шите. с^е и^зы'де сња'и` сњ'ати”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν, ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό.
|
И$ бысть егда сњаше, ѓ%во паде на пђти`, и^ прїидо'ша пти'ця и^ поꙁоба'шя е&”
|
|
5
|
5
|
|
Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν· καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·
|
дрђгое же паде` на ка'мени, и^дњже не и^мя'ше земля мно'ги, и^ а%бїе прозябе`, зане не и^мя'ше глђбины ꙁемныа.
|
|
6
|
6
|
|
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
|
слн~цђ же въсїа'вшђ, присвя'де, и^ ꙁане не имя'ше корене, и%сше”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι, καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.
|
И$ дрђго'е паде` вᲆ тръннїи, и^ взы'де тр'ънїе, и^ подави е&, и^ плода` не дастᲆ”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν· καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἐν τριάκοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν.
|
И$ дрђго'е паде на ꙁемли` до'брњ, и^ даа'ше плоD, въсходящъ, и^ растђщъ. и^ приплодоваше на, л~, и^ на, ћE, и^ на' сто.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἔλεγεν, Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
|
и^ гл~аше, и^мњ'аи` оу^ши слы'шаᲄи да слы'шитъ”
|
|
10
|
10
|
|
Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.
|
Є/гда же бысть е^ді'нъ, въпроси'шя его и^же бњхђ с нимъ съ ѓ^бњманадесяте, ѓ^ притчи”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω, ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται·
|
И$ гл~аше и^мъ, ваM е^сть дано вњдати та'ины црsтвїя бж~їа, ѓ^нњм же в#нњшнимъ в# прит#чяхъ вс^я быва'ютъ.
|
|
12
|
12
|
|
ἵνα βλέποντες βλέπωσιν, καὶ μὴ ἴδωσιν· καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν, καὶ μὴ συνιῶσιν· μήποτε ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.
|
да ви'дяще ви'дятъ, и^ не оу'ꙁрятъ. и^ слы'шаще слы'шятъ, и^ не раꙁђмњютъ. да не когда ѓ^брятятся, и^ ѓ^ста'вят#ся и^мъ грњси`.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην; Καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;
|
и^ гл~а и^мъ. не вњ'сте ли при'тча сеа`; и^ ка'ко вс^я притчя раꙁђмњ'ете;
|
|
14
|
14
|
|
Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
|
сњ'аи`, сло'во сњ'етъ.
|
|
15
|
15
|
|
Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν, ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
|
сїи же сђть и^же на пђти`, и^дњже сњ'ется сло'во, и^ е^гда` оу^слы'шят#, а%бїе прїидетъ сатана, и^ эTи'метъ сло'во сњ'анное в# срDцихъ и^хъ”
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον, εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,
|
И$ сїи сђть та'кожDе и^же на ка'менныхᲆ сњ'емїи. и^же е^гда оу^слы'шитъ сло'во, а%бїе с ра'достїю прие'млютъ е&,
|
|
17
|
17
|
|
καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθέως σκανδαλίζονται.
|
и^ не и^мђтъ коре'нїа в себњ, н^о време'нни сђть” Таже бы'вши печали, и^л^и гоне'нїю словесе` ради, а%бїе съблажняют#ся”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,
|
А$ сїи сђть и^же в# трᲆнїи сњ'емїи. слы'шащеи` сло'во,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου, καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
|
и^ печали вᲇка сего, и лесть богатьства, и^ ѓ^ про'чихъ похотїи в#ходя'ще, подавляюT слово, и^ беспло'дъно быва'етъ”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον, καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν, ἐν τριάκοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν.
|
и^ сїи сђть и^же на ꙁемли до'брњи сњ'емїи, и^же слы'шятъ сло'во, и^ прїе'млютъ, и^ плоDствђютъ, на, л~, и^ на, ћE, и^ на сто”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;
|
И$ гл~аше и^мъ” е^да свњти'лникъ приходитъ, да поD спђ'дом# положатъ е^го, и^л^и поD ѓ^дромъ; не да ли на свњщницњ положенъ бђдет#;
|
|
22
|
22
|
|
Οὐ γάρ ἐστίν τι κρυπτόν, ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ· οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ.
|
нњсть бота'ино, е^же не ја^ви'тся. ни бысть потае^но, н^о да прїидетъ въ ја^вле'нїе”
|
|
23
|
23
|
|
Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
|
А$ще кто и%мать оу^ши слы'шати, да слы'шитъ”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Βλέπετε τί ἀκούετε. Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν, καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.
|
И/ гл~аше и^мъ, блюдњте чт^о слы'шите. в нюже мњрђ мњ'рите, въꙁмњрится вамъ, и^ приложится вамъ слы'шящым#”
|
|
25
|
25
|
|
Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.
|
И$же б^о а^ще и%мать, дасться е^мђ. а^ и^же не и%мать, и^ е^же и'мать, эTи'мется эT него”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἔλεγεν, Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
|
И$ гл~аше, та'ко е^сть и^ црsтвїе бж~їе, ја%коже чл~къ в#мњта'етъ сњмя в# ꙁем#лю,
|
|
27
|
27
|
|
καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.
|
и^ спитъ, и^ въста'етъ но'щїю и^ дн~їю, и^ сњмя проꙁяба'етъ и^ растетъ, ја^коже не вњсть ѓ'нъ.
|
|
28
|
28
|
|
Αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.
|
в себњ б^о ꙁемля пло'дитъ преже травђ, потоM класъ. таже и^сполняетъ пшени'цђ в# кла'сњ.
|
|
29
|
29
|
|
Ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός, εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.
|
е^гда же съзрњ'етъ плодъ, а%бїе по'слетъ ср'ъпъ, ја%ко наста` жа'тва”
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ ἔλεγεν, Τίνι ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ; Ἢ ἐν ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;
|
И$ гл~аше, чесомђ оу^подо'биM црsтвїе бж~їе; и^ли кое'й притчи приложимъ е&;
|
|
31
|
31
|
|
Ὡς κόκκον σινάπεως, ὅς, ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
|
ја^ко зе'рно горђшично, е^же е^гда всњ'ано бђ'детъ в ꙁемли, мнње всњхъ сњменъ е^сть ꙁемных#,
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει, καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.
|
и^ е^гда` всњано бђ'детъ възрастетъ, и^ бђдетъ бо'ле всњхъ ꙁелїи, и^ сътворит# вњтви ве'лїа, ја%ко мощи поD сњнїю е^го пти'цямъ нбsнымъ вїтати”
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἐδύναντο ἀκούειν·
|
И$ таковњми притчями мно'гами гл~аше иM сло'во, ја%коже можахђ слы'шати”
|
|
34
|
34
|
|
χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς· κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυεν πάντα.
|
Бес при'тча же не гл~аше и^мъ словесе” ѓ^со'б# же оу^чн~комъ свои^мъ скаꙁаа'ше вся”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὀψίας γενομένης, Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.
|
И/ гл~а и^мъ в# то'и дн~ь, вечерђ бывшђ, пре'идемъ на ѓ^нъ полъ.
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον, παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ. Καὶ ἄλλα δὲ πλοιάρια ἦν μετ’ αὐτοῦ.
|
и^ эTпђщ#ше наро'ды, поя'ша е^го, ја%коже бњ в корабли. и^ і'нїи корабли бњхђ с ни'мъ”
|
|
37
|
37
|
|
Καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη· τὰ δὲ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι.
|
И$ бысть бђ'ря вњтрена вели'ка, влъны же влива'хђся в корабль, ја%коже оу^же погрђжатися е^мђ.
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ διεγείρουσιν αὐτόν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;
|
и^ б^њ самъ на кормњ на въꙁглавници, сп^я, и^ въꙁбђди'шя е^го, и^ гл~ашя е^мђ. оу^чи'телю, нерадиши ли ја%ко погиба'ем#;
|
|
39
|
39
|
|
Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ, καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
|
и^ в#ставъ, ꙁапрњти вњтрђ, и^ рече мо'рю, млъчи`, преста'ни. и^ оу^ле'же вњтръ, и^ бысть ти'шина ве'лїа.
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί δειλοί ἐστε οὕτως; Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;
|
и^ рече и^мъ, чтота'ко страшли'ви е^сте; ка'ко не и'мате вњ'рђ;
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;
|
и^ оу^боа'шяся страхомъ ве'лїемъ, и^ гл~ахђ дрђгъ къ дрђгђ, кто оу^бо се'и е^сть, ја%ко и^ вњтръ и^ мо'ре, послђшаюT е^го;
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν.
|
И прїидо'ша на ѓ^нъ полᲆ мо'рю, въ странђ гадари'нскђю”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ἐξελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἀπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ,
|
І$ и^злњз#шђ е^мђ и^с корабля, а%бїе срњте е^го эT гробъ чл~къ, в# дђ'сњ нечи'стњ,
|
|
3
|
3
|
|
ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνήμασιν· καὶ οὔτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτὸν δῆσαι,
|
и^же жили'ще и^мяше въ гробњхъ. и^ ни вери'гами никтоже можа'ше е^го свяꙁа'ти.
|
|
4
|
4
|
|
διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσιν δεδέσθαι, καὶ διεσπᾶσθαι ὑπ’ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις, καὶ τὰς πέδας συντετρίφθαι· καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυεν δαμάσαι·
|
ꙁане е^мђ мно'гажDы пђты и^ ю'жи желњꙁны свя'ꙁанђ сђщђ, и^ растръꙁа'тися эT него ю'жемъ желњꙁномъ и^ пђтоM съкрђша'тися, и^ никтоже можаше е^го оу^мђ'чити.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ διὰ παντός, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ἐν τοῖς μνήμασιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις.
|
и^ вы'нђ нощь и^ дн~ь въ гробњхъ и^ в горахъ б^њ, вопїа и^ тлъкыися ка'менїемъ”
|
|
6
|
6
|
|
Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν, ἔδραμεν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ,
|
Оу^зрњв# же і^с~а и^ꙁдале'че, тече`, и^ поклони'ся е^мђ,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; Ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς.
|
и^ въꙁъпи гл~сомъ ве'лїемъ, рече. что` мнњ и^ тебњ і^с~е сн~е б~а вышняго; ꙁаклина'ю т^я бг~ом#, не мђ'чи мене.
|
|
8
|
8
|
|
Ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ, Ἔξελθε, τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, ἐκ τοῦ ἀνθρώπου.
|
гл~аше б^о е^мђ. и^ꙁыди дђше нечи'сᲄыи эT чл~ка”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί σοι ὄνομα; Καὶ ἀπεκρίθη, λέγων, Λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν.
|
И$ въпрашаше е^го, что` т^и е^сть и^мя; и^ эTвњща гл~я, легеѓ^нъ и'мя мнњ, ја%ко мно'ѕи е^смы,
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας.
|
и^ моли'шя его мно'го, да не по'слетъ иX вн^њ страны”
|
|
11
|
11
|
|
Ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη·
|
Бњ же т^ђ при горᲇ стадо сви'но ве'лїе пасо'мо.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν πάντες οἱ δαίμονες, λέγοντες, Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν.
|
и^ моли'шя е^го вс^и бњ'си гл~юще. посли' н^ы в# свинїа, да в н^я вни'демъ.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς. Καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν δὲ ὡς δισχίλιοι· καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ.
|
и^ повелњ и^мъ а^бїе і^с~” И$ і^ꙁшеDше дђ'си нечи'стїи, в#нидошя в# свинїя. и^ оу^стреми'ся ста'до по' брегђ в# море, бњхђ же ја^ко двᲇ ты'сђщи, и^ оу^топа'хђ в мо'ри.
|
|
14
|
14
|
|
Οἱ δὲ βόσκοντες τοὺς χοίρους ἔφυγον, καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. Καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστιν τὸ γεγονός·
|
пасђщїи же свинїя, бњжашя, и^ въꙁвњсти'шя въ градњ и^ в се'лех#” И$ і^зыдо'ша ви'дњти что е^сть бы'вшее.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσιν τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν Λεγεῶνα· καὶ ἐφοβήθησαν.
|
и^ прїидо'шя къ іс~ови, и^ видњша бњснова'вшагося, сᲇдяща, и^ ѓ^блъче'на, и^ смы'сляща, и^мњвшаго легеѓ^нъ, и^ оу^боа'шяся.
|
|
16
|
16
|
|
Διηγήσαντο δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ, καὶ περὶ τῶν χοίρων.
|
повњдашя же и^мъ видњвшеи`, ка'ко бысть бњсномђ, и^ ѓ^ свинїяхъ”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
|
И$ нача'шя молити его. эTи^ти эT предњ'лъ и^хъ”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον, παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθείς, ἵνα ᾖ μετ’ αὐτοῦ.
|
И$ влњзшђ е^мђ в# корабль, моля'ше е^го бњснова'выися, дабы бы'лъ с нимъ”
|
|
19
|
19
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ κύριος πεποίηκεν, καὶ ἠλέησέν σε.
|
І$с~ же не дастъ е^мђ, н^о рече емђ. и^ди` в доM твои к# твои^мъ, и^ въꙁвњсти и^м#, е^ли'ка т^и г~ь сотвори`, и^ поми'лова т^я”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ἀπῆλθεν καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· καὶ πάντες ἐθαύμαζον.
|
И$ і'де, и^ нача проповњ'дати в# десятигра'дњ, е^ли'ка сътвори е^мђ і^с~, и^ вс^и дивля'хђся”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν, συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν.
|
И$ прешеDшђ і^с~ђ в# корабли па'ки на ѓ^нъ полъ. събрася наро'дъ многъ ѓ^ неM, и^ бњ при' мори”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἰδού, ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτόν, πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ,
|
И$ с^е прїиде е^ді'нъ эT а^рхїсинагогъ, и'менемъ и^а^и'ръ, и^ видњвъ е^го, паде` при ногђ е^го.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλά, λέγων ὅτι Τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει· ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς αὐτῇ τὰς χεῖρας, ὅπως σωθῇ καὶ ζήσεται.
|
и^ моляше е^го много гл~я, ја%ко дщ^и моа` на кончи'нњ е^сть, да пришеD въꙁложи'ши на ню рђ'цњ, ја%ко да сп~се'тся и^ жива бђ'детъ.
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἀπῆλθεν μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.
|
и^ і'де с ни'мъ, И/ по немъ и^дяхђ народи мно'зи, и^ оу^гнњта'хђ е^го”
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ γυνή τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα,
|
И$ жена` нњ'каа сђщи в точе'нїи кро'ве, лTњ дванадесяте,
|
|
26
|
26
|
|
καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν, καὶ δαπανήσασα τὰ παρ’ αὐτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,
|
и^ мно'го пострада'вши эT многъ врачеv, і^ и^зда'вши своя вс^я, и^ ни е^ді'ноа польꙁы ѓ^брњтши, н^о паче в# горше пришеDши,
|
|
27
|
27
|
|
ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
|
слы'шавши ѓ^ і^с~њ, пришеDши в^ наро'дњ съꙁади`, прикоснђся ри'зњ е^го,
|
|
28
|
28
|
|
ἔλεγεν γὰρ ὅτι Κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ ἅψωμαι, σωθήσομαι.
|
гл~аше б^о, ја%ко а^ще прикоснђ'ся ри'замъ е^го, сп~се'на бђ'дђ.
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
|
и^ а'бїе и^з#ся'кнђ и^сточникъ кро'ве еа`. и^ раꙁђмᲇ тњломъ, ја^ко и^сцњлњ эT ра'ны.
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ, ἔλεγεν, Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;
|
и^ а'бїе і^с~, разђмњ` в себњ си'лђ и^зшеDшђю эT него, и^ ѓ^бра'щся в# наро'дњ, гл~аше. кто прикоснђся ри'ѕахᲆ моиX;
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις, Τίς μου ἥψατο;
|
и^ гл~ахђ е^мђ оу^чн~цы е^го. видиши народъ оу^гнњта'ющь т^я, и^ гл~еши кто ся прикоснђ` мн^њ;
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
|
и^ ѓ^бъгля'даше ви'дњти сътворшђю с^е”
|
|
33
|
33
|
|
Ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ’ αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
|
Жена' же оу^боа'вшися и^ трепе'щђщи, вњдящи е^же бысть е'й, прїиде, и^ припаде к немђ, и^ рече е^мђ вс^ю и'стинђ.
|
|
34
|
34
|
|
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, Θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.
|
ѓ%н же рече е'й, дщ^и. вњ'ра твоа сп~се т^я. и^ди` в# ми'ръ, и^ бђ'ди цњла` эT раны твоеа`”
|
|
35
|
35
|
|
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου, λέγοντες ὅτι Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανεν· τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;
|
Є$ще е^мђ гл~ющђ, прїидо'шя эT а^рхїсинаго'га гл~юще, ја%ко дщ^и твоа оу'мре, что` е^ще дви'жеши оу^чи'теля;
|
|
36
|
36
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ, Μὴ φοβοῦ· μόνον πίστευε.
|
і^с~ же а'бїе слы'шавъ сло'во гл~емое, гл~а а^рхїсинаго'гови. не бо'ися, то'кмо вњрђи.
|
|
37
|
37
|
|
Καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα αὐτῷ συνακολουθῆσαι, εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου.
|
и^ не ѓ^ста'ви по себњ ни е^ді'ного и^ти, то'кмо пеTра, и^ і^а'кова, и^ і^ѓ^а'нна брата и^а'ковля”
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον, κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά.
|
И$ прїиде в# домъ а^рхїсинаго'говъ, и^ видњ млъвђ, плачђщеи`ся и^ крича'ще много,
|
|
39
|
39
|
|
Καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς, Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; Τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει.
|
и^ вшеD, гл~а и^мъ. чт^о млъвите, и^ пла'четеся; ѓ^трокови'ца нњ'сть оу^мръла`, н^о спитъ.
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. Ὁ δέ, ἐκβαλὼν πάντας, παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον ἀνακείμενον.
|
и^ рђга'хђся е^мђ” ѓ%н же и^ꙁгнавъ вс^я, поя'тъ эTц~а ѓ^троковица и^ мт~ре, и^ і^же бњхђ с нимъ, вни'де и^дњже бњ ѓ^троковица лежащи.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου, λέγει αὐτῇ, Ταλιθά, κοῦμι· ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον, Τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειραι.
|
и^ е^мъ ꙁа' рђкђ ѓ^троковицђ, гл~а е'й, талиџа кђми, е^же е^сть сказа'емо, дв~це тебњ гл~ю, в#ста'ни.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει, ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα· καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ.
|
и^ а'бїе въста дв~ца, и^ хожDаше. б^њ б^о лњтᲆ два^надесяте. и^ оу^жасо'шяся оу^жасомъ ве'лїемъ.
|
|
43
|
43
|
|
Καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο· καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.
|
и^ запрњти и^мъ мно'го, да никтоже оу^вᲇсть сего. и^ рече дати е'й ја%сти”
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ· καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
|
И ізыде эTтђ'дђ, и^ прїиде въ эTч~ьствїе свое, и^ по нем# и^дошя оу^чн~цы е^го”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ γενομένου σαββάτου, ἤρξατο ἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν· καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα; Καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα αὐτῷ, καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνονται;
|
И$ бы'вши сђбо'тњ, начатъ на со'нмищи оу^чиᲄи, и^ мно'ѕи слы'шаще дивля'хђся гл~юще. эTкђ'дђ семђ сїа; и^ что премђ'дрость да'наа е^мђ, и^ си'лы таковы` рђкама е^го быва'ют#;
|
|
3
|
3
|
|
Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς Μαρίας, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; Καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.
|
не се'и л^и е^сть тектонъ, сн~ь мр~їин#. братъ же и^а'ковђ, и^ і^ѓ^сїи, и^ і^оу'дᲇ, и^ си'монђ; и^ не сестры л^и е^го ꙁд^њ сђть в насъ; и^ блажня'хђся ѓ^ немъ”
|
|
4
|
4
|
|
Ἔλεγεν δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς συγγενέσιν καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.
|
Гл~аше же и^мъ і^с~, ја%ко нњсть пррoкъ без# чьсти, то'кмо въ эTч~ьствїи своеM, и^ в# сро'д#ствњ, и^ в домђ своемъ.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας, ἐθεράπευσεν.
|
и^ не можа'ше т^ђ ни е^ді'ноа си'лы сътворити, токмо ма'ло недђж'ныхъ въꙁлоQ рђцњ, и^сцњли`.
|
|
6
|
6
|
|
Καὶ ἐθαύμαζεν διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. Καὶ περιῆγεν τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.
|
и^ дивля'шеся ꙁа невњрствїе ихъ” И$ ѓ^бхожа'ше ве'си ѓ%крsтъ оу^ча”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων.
|
И/ приꙁва` ѓ%бана'десяте, и^ начатъ и^хъ посыла'ти, два^ два^, и^ даа'ше и^мъ власть наD дђхи нечи'стыми”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν αἴρωσιν εἰς ὁδόν, εἰ μὴ ῥάβδον μόνον· μὴ πήραν, μὴ ἄρτον, μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν·
|
И ꙁаповњда и^мъ, да ничесоже во'ꙁмTђ на пђть, то'кмо же'ꙁлъ е^ді'нъ. н^и пи'ры, ни^ хлњб'а, ни^ при поясњ мdњ,
|
|
9
|
9
|
|
ἀλλ’ ὑποδεδεμένους σανδάλια· καὶ μὴ ἐνδύσησθε δύο χιτῶνας.
|
н^о ѓ^бђвени в# санда'лїа, и^ не ѓ^блачи'тися в# двњ ри'зњ”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὅπου ἐὰν εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν, ἐκεῖ μένετε ἕως ἂν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν.
|
И$ гл~аше и^мъ, и^дᲇже а%ще в#ни'дете в домъ, т^ђ пребыва'ите, доnдеже и^ꙁы'деᲄе эTтђ'дђ.
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ὅσοι ἂν μὴ δέξωνται ὑμᾶς, μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν, ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἢ Γομόρροις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.
|
и е^лицы а^ще не прїимђтъ в^ы, ниже послђшаютъ васᲆ, и^сходя'ще эTтђдђ, эTтрясњте прахъ и^же поD ногами ва'шими, въ свњдњтельство иM. а^ми'нь гл~ю вамъ, эTраDнње бђ'детъ содо'момъ и^ гомо'роM в дн~ь сђдныи, неже гра'дђ томђ”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ ἐξελθόντες ἐκήρυσσον ἵνα μετανοήσωσιν·
|
И$ і^зшеDше проповњдахђ да пока'ются.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.
|
и^ бњ'сы мно'гы и^ꙁгоняхђ, и^ ма'ꙁахђ ма'сломᲆ мно'гы недђжны, и^ сцњлњва'хђ”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν ὅτι Ἰωάννης ὁ βαπτίζων ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ.
|
И/ оу^слы'шавъ цр~ь и%родъ, ја%вњ б^о бысть и'мя е^го. и гл~аше, ја%ко і^ѓ^а'ннъ крsтяи` эT мр~твыX в#ъста`, и^ сего раd си'лы дњ'ются ѓ^ немᲆ”
|
|
15
|
15
|
|
Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Ἠλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι Προφήτης ἐστίν, ὡς εἷς τῶν προφητῶν.
|
И$нїи гл~ахђ, ја^ко и^лїа е^сть. и^нїи же гл~ахђ, ја^ко пррoкъ е^сть, и^ли ја%ко е^ді'нъ эT пррoкᲆ”
|
|
16
|
16
|
|
Ἀκούσας δὲ Ἡρῴδης εἶπεν ὅτι Ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν.
|
Слы'шав же и%роD, рече, ја^ко е^гоже а^ꙁ# оу^сњкнђхᲆ і^ѓ^а'нна, то'и е^сть, то'и въста` эT мр~твых#”
|
|
17
|
17
|
|
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν Ἰωάννην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ, διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν.
|
ᲄо'и б^о и'родъ пославъ, ја%тъ і^ѓа'нна, и^ свяꙁа` е^го в темници, и^родїя'ды ради жены фїли'ппа бра'та свое^го, ја%ко ѓ^женися ею`”
|
|
18
|
18
|
|
Ἔλεγεν γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.
|
Гл~аше б^о і^ѓ^а'ннъ и'родови. не достоитъ тебњ и^мњти женђ` фїли'ппа бра'та твое^го”
|
|
19
|
19
|
|
Ἡ δὲ Ἡρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ, καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι· καὶ οὐκ ἠδύνατο·
|
И/родїа же гнњвашеся нань, и^ хотяше е^го оу^бити, и^ не можа'ше.
|
|
20
|
20
|
|
ὁ γὰρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τὸν Ἰωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν· καὶ ἀκούσας αὐτοῦ, πολλὰ ἐποίει, καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουεν.
|
и%роD б^о боа'шеся і^ѓ^а'нна, вњды е^го мђж'а пра'веDна и^ ст~а, и^ съблюда'ше е^го, и^ послђшав# е^го мно'га творяше, и^ в# сла'дость е^го послђшаше.
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας,
|
и^ приклю'чшђся дн~и потребнђ, е^гда и%роD рожDьствђ свое^мђ ве'черю творяше, княѕе'мъ своимъ и^ ты'сђщникомъ, и^ старњ'ишинам# галиле'искамъ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς αὐτῆς τῆς Ἡρῳδιάδος καὶ ὀρχησαμένης, καὶ ἀρεσάσης τῷ Ἡρῴδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις, εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοί·
|
и^ вшеDши дще'ри тоа` и^родїя'ды, и^ пляса'вши, и^ оу^гожDьши и%родови, и^ въꙁлежа'щимъ с ниM. рече цр~ь дв~ци, проси` оу^ мене` е^же а^ще хо'щеши, и^ дамъ т^и.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ ὅτι Ὃ ἐάν με αἰτήσῃς, δώσω σοί, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.
|
и^ кля'тся ей, ја%ко а^ще попро'сиши м^и дамь т^и, и^ до полъ црsтвїа моего,
|
|
24
|
24
|
|
Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα εἶπεν τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τί αἰτήσομαι; Ἡ δὲ εἶπεν, Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
|
ѓ^на же и^зшеDши реq мт~ри свое'й, чесо` прошђ`; ѓ^на же рече, главђ` і^ѓ^а'нна крsтля.
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ εἰσελθοῦσα εὐθέως μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα, ᾐτήσατο, λέγουσα, Θέλω ἵνα μοι δῷς ἐξαυτῆς ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
|
и^ вшеDши а%бїе съ тща'нїемъ к# цр~ю, проси` гл~ющи. хощђ`, да м^и даси` эT него на блю'дњ главђ і^ѓ^а'нна крsтля.
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι.
|
и^ приско'рбенъ бысть цр~ь, кля'твы же раd, и^ ꙁа въꙁлежа'щихъ с нимъ, не въсхотњ эTрещися еа`.
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ εὐθέως ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνεχθῆναι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
|
и^ а'бїе пославъ цр~ь спекђлатора, повелњ принести` главђ его.
|
|
28
|
28
|
|
Ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ ἤνεγκεν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ· καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
|
ѓ'н же шедъ оу^сњкнђ его в темни'ци. и^ принесе` главђ его на блю'дᲇ, и^ дастъ ю& дв~ци, и^ дв~ца дастъ ю& матери свое'й”
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον, καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.
|
И$ слы'шавше оу^чн~цы е^го, прїидо'шя и^ вꙁя'шя трђпъ его, и^ положи'шя его въ гробњ”
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.
|
И/ събра'шяся а^плsи къ і^с~ђ, и^ въꙁвњсти'шя емђ вс^я, и^ ели'ка сотвориша и^ наоу^чи'шя”
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ’ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ ἀναπαύεσθε ὀλίγον. Ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν εὐκαίρουν.
|
И$ рече и^мъ. прїидњте вы сами в пђ'сто мњсто, еді'ни, и^ почїите ма'ло. бᲇхђ б^о приходя'щеи` и^ эTходя'щеи` мно'ѕи, и^ ни ја%сти и^мъ б^њ коли”
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ ἀπῆλθον εἰς ἔρημον τόπον τῷ πλοίῳ κατ’ ἰδίαν.
|
И$ і^до'шя в# пђ'сто мњсто кораблемъ еді'ни.
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας καὶ ἐπέγνωσαν αὐτὸν πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ, καὶ προῆλθον αὐτούς, καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν.
|
и^ видњшя иX и^дђща нароd, и^ поꙁна'шя иX мно'ѕи, и^ пњши эT всњхъ градовъ стицяхђся та'мо. и^ предвари'шя и^хъ, и^ снидо'шася к немђ.
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ ἐξελθὼν εἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα· καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.
|
и і^ꙁшеD, видњ` і^с~ нароD мно'гъ, и^ млsрдова ѓ^ нихъ, ꙁане бњхђ ја^ко ѓ^вця` не и^мђще па'стыря” И начатъ и^хъ оу^чити мно'го”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης, προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγουσιν ὅτι Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή·
|
И$ оу^же часђ многђ бы'вшђ” Пристђ'пльше к# немђ оу^чн~цы его, гл~ашя. ја^ко пђ'сто есть мњсто, и^ чаs оу^же мног#,
|
|
36
|
36
|
|
ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους. Τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.
|
эTпђсти и^хъ, да шеDше въ ѓ^крsтныX се'лехъ и^ ве'сехъ, кђ'пятъ себњ хлњбы. не и^мђтъ б^о чесо ја^сти.
|
|
37
|
37
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν δηναρίων διακοσίων ἄρτους, καὶ δῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν;
|
ѓ^н же эTвњщавъ, рече и^мъ. дади'те и^м# в^ы ја^сти. и^ гл~ашя е^мђ. да шеDше кђ'пимъ двњма стома пњняѕь хлᲇбы, и^ дамы и^мъ ја^сти”
|
|
38
|
38
|
|
Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; Ὑπάγετε καὶ ἴδετε. Καὶ γνόντες λέγουσιν, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας.
|
ѓ%н же рече и^мъ, коли'ко хлњбы и%мате; и^дњте и^ ви'дите. и^ оу^вњдњвше гл~аша, пять хлњ'бъ, и^ двњ рыбњ.
|
|
39
|
39
|
|
Καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.
|
и^ повелᲇ и^мъ посади'ти вся на спо'ды на спо'ды на травњ ꙁеленњ.
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαί, ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα.
|
и^ въꙁлегошя на' лᲇхы на лњхы, по сто и^ по пятьдесяT.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησεν, καὶ κατέκλασεν τοὺς ἄρτους, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παραθῶσιν αὐτοῖς· καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισεν πᾶσιν.
|
и прїемъ пять хлњ'бъ и^ дв^њ ры'бњ, възрњвъ на нб~о, блsви, и^ преломи хлњ'бы, и^ даа'ше оу^чн~комъ свои^м#, да преDлага'ютъ преD ними, и^ ѓ^бњ рыбᲇ раздњли всњмъ.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν·
|
и^ ја%доша вс^и, и^ насы'тишяся.
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἦραν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.
|
и^ вꙁя'шя оу^крђ'хы дванадесяте ко'ша и^сполнь, и^ эT ры'бђ”
|
|
44
|
44
|
|
Καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους πεντακισχίλιοι ἄνδρες.
|
Бя'ше же ја%дшиX хлᲇбы ја%ко пять ты'сящь мђ'жїи”
|
|
45
|
45
|
|
Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον.
|
И/ а'бїе понђди оу^чн~кы своя вни'ти в# кора'бль, и^ вари'ти е^го на ѓ%номъ полђ к# виџсаи^дњ, до'ндеже самъ эTпђсти наро'ды”
|
|
46
|
46
|
|
Καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς, ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.
|
И$ эTрек#ся и^мъ, и%де в# го'рђ помоли'тися”
|
|
47
|
47
|
|
Καὶ ὀψίας γενομένης, ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς.
|
И$ ве'черђ бы'вшђ, б^њ кора'бль посредњ моря, и^ саM е^ді'нъ на ꙁемли`”
|
|
48
|
48
|
|
Καὶ εἶδεν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτούς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελεν παρελθεῖν αὐτούς.
|
И$ видњ и^хъ стра'жђща в# пла'ванїи, бњ б^о вњтръ проти'венᲆ и^мъ. и^ ѓ^ четве'ртњи стражи нощънњи, прїиде к ни'мъ по' морю ходя`. и^ хотя'ше минђти и^хъ.
|
|
49
|
49
|
|
Οἱ δέ, ἰδόντες αὐτὸν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, ἔδοξαν φάντασμα εἶναι, καὶ ἀνέκραξαν·
|
ѓ^ни же видњ'вше е^го ходяща по морю, мнњхђ при'зракъ бы'ти, и^ възъпи'шя.
|
|
50
|
50
|
|
πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον, καὶ ἐταράχθησαν. Καὶ εὐθέως ἐλάλησεν μετ’ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.
|
вс^и б^о е^го ви'дњшя, и^ смђти'шася. и^ а'бїе гл~а с ними. и^ рече и^мъ, дръза'и^те, а^ꙁъ е^смь, не бо'итеся”
|
|
51
|
51
|
|
Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκπερισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο, καὶ ἐθαύμαζον.
|
И$ вᲆни'де к нимъ в кора'бль, и^ оу^ле'же вњтръ. и^ ѕњло и^ꙁли'ха в себњ оу^жаса'хђся и^ дивля'хђся.
|
|
52
|
52
|
|
Οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις· ἦν γὰρ αὐτῶν ἡ καρδία πεπωρωμένη.
|
не разђмњшя б^о ѓ^ хлњбњхъ. бњ` б^о срDце иX ѓ^ка'менено.
|
|
53
|
53
|
|
Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γεννησαρέτ, καὶ προσωρμίσθησαν.
|
и прешеDше, прїидо'шя в ꙁе'млю генисаретъскђ, и^ приста'шя”
|
|
54
|
54
|
|
Καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτόν,
|
И/ і^ꙁшеDшемъ и^мъ и^с корабля`. а%бїе позна'вше е^го,
|
|
55
|
55
|
|
περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν, ὅπου ἤκουον ὅτι ἐκεῖ ἐστιν.
|
ѓ^бте'кше вс^ю странђ т^ђ, нача'шя на ѓ^дрњхъ приносити боля'щая, и^дњже слы'шахђ ја%кот^ђ е^сть.
|
|
56
|
56
|
|
Καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢ πόλεις ἢ ἀγρούς, ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐτίθουν τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται· καὶ ὅσοι ἂν ἥπτοντο αὐτοῦ ἐσῴζοντο.
|
и^ ја%може а%ще вхожDаше в# ве'си, и^л^и въ грады, и^л^и се'ла, на распђтїиX полага'хђ недђж'ныа, и^ моляхђ е^го, да по'не въскри'лїю ри'ꙁы е^го прико'снђт#ся. и^ е^лицы а%ще прикасахђся е^мъ, сп~са'хђся”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι, καί τινες τῶν γραμματέων, ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων·
|
И събрашася к# немђ фарїсе'е, и^ нњ'цїи эT кни'жникъ пришеDшеи` эT і^ерsли'ма.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ κοιναῖς χερσίν, τοῦτ’ ἔστιν ἀνίπτοις, ἐσθίοντας ἄρτους ἐμέμψαντο.
|
и^ видњвше нњ'кыа эT оу^чн~кᲆ е^го нечи'стыми рђками, си^рњчь, не оу^м#ве'нами ја%дђщ'е хлњбы, рђга'хђся.
|
|
3
|
3
|
|
Οἱ γὰρ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, ἐὰν μὴ πυγμῇ νίψωνται τὰς χεῖρας, οὐκ ἐσθίουσιν, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων·
|
фарисе'е б^о и^ вс^и і^юде'е, а^ще не трыюще оу^мыютъ рђкъ, не ја^дятъ, дръжа'ще преданїа старець.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπὸ ἀγορᾶς, ἐὰν μὴ βαπτίσωνται, οὐκ ἐσθίουσιν· καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν ἃ παρέλαβον κρατεῖν, βαπτισμοὺς ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ χαλκίων καὶ κλινῶν.
|
и^ эT трᲆжища а^ще не покђплются, не ја%дятъ. і^ и'на мно'га сђть ја%же прїя'шя дръжати. погрђженїа сткля'ницяM и^ чва'номъ, и^ котломъ и^ ѓ^дро'мъ”
|
|
5
|
5
|
|
Ἔπειτα ἐπερωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς, Διὰ τί οἱ μαθηταί σου οὐ περιπατοῦσιν κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ ἀνίπτοις χερσὶν ἐσθίουσιν τὸν ἄρτον;
|
Пото'мᲆ же въпрашяхђ е^го фарисе'е и^ кни'жницы, почто` оу^чн~цы твои` не хо'дятъ по преда'нїю ста'рецᲆ, н^о не оу^мвенами рђками ја%дятъ хлњбᲆ;
|
|
6
|
6
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Καλῶς προεφήτευσεν Ἠσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς γέγραπται, Οὗτος ὁ λαὸς τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ.
|
ѓ%нже эTвњщавъ, рече и^мъ. ја%ко добрњ пррoчьствова и^са'іа ѓ^ васъ лицемᲇрехъ. ја%коже е^сть пи'сано. сїи людїе оу^стна'ми мя чтђтъ, срDце же и^хъ дале'че эTстои'тᲆ эT мене`.
|
|
7
|
7
|
|
Μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.
|
сђ'е же чтђтъ мя^, оу^чя'ще оу^че'нїа ѕа'повњди члчsкы,
|
|
8
|
8
|
|
Ἀφέντες γὰρ τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ, κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, βαπτισμοὺς ξεστῶν καὶ ποτηρίων· καὶ ἄλλα παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.
|
ѓ^ставл#ьше б^о ꙁа'повDњ бж~їю, дръжите` преда'нїа члчsкаа” Креще'нїа чваномъ, и^ сткляницямъ, и^ і'на подобна такова` мно'га ᲄворите`.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ, ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν τηρήσητε.
|
и^ гл~аше и^мъ, до'брњ эTмњта'ете ꙁа'повDњ бж~їю, да преданїе ва'ше съблюде'те”
|
|
10
|
10
|
|
Μωσῆς γὰρ εἶπεν, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου· καί, Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·
|
Мољ=сїи б^о рече, чти` эTц~а твое^го и^ мт~ре твою. и і'же ꙁлосло'витъ эTц~а и^л^и мт~ре, смр~тїю да оу'мрет#.
|
|
11
|
11
|
|
ὑμεῖς δὲ λέγετε, Ἐὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, Κορβᾶν, ὅ ἐστιν, δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς·
|
вы` же гл~ете, а^ще речетъ чл~къ эTц~ђ и^ли мт~ри, корва'нъ, е^же е^сᲄь да'ръ, и^же а^ще эT мене пл'ьꙁевалъ е^си.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἢ τῇ μητρὶ αὐτοῦ,
|
и^ не ктомђ ѓ^ставля'ете. е^го ничесо'же сътвори'ти эTц~ђ свое^мђ и^ли ма'тери свое'й,
|
|
13
|
13
|
|
ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν ᾗ παρεδώκατε· καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.
|
престђпа'юще сло'во бж~їе преданїе^мъ ва'шимъ, е^же преда'сте. и^ подо'бна такова` мно'га творите`”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ προσκαλεσάμενος πάντα τὸν ὄχλον, ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἀκούετέ μου πάντες, καὶ συνίετε.
|
И$ призвавъ весь наро'дъ, гл~аше и^м#. послђшаите мене вс^и, и^ разђмњите.
|
|
15
|
15
|
|
Οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτόν, ὃ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι· ἀλλὰ τὰ ἐκπορευόμενα ἀπ’ αὐτοῦ, ἐκεῖνά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον.
|
ничесо'же е^сть вн^њоу^дђ чл~ка, входи'мо во'нь, е^же мо'жетъ ѓ^скверъни'ти е^го. н^о и^сходя'щая эT него, т^а сђть скверня'щаа чл~ка.
|
|
16
|
16
|
|
Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
|
а^ще кто и%мать оу^ши слы'шати, да слышиT”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τῆς παραβολῆς.
|
И$ е^гда` вни'де в до'мъ эT наро'да, въпрашяхђ е^го оу^чн~цы е^го ѓ^ при'тчи”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὕτως καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; Οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι,
|
И$ гл~а и^мᲆ, тако ли и^ в^ы неразђ'мливи е^сте; не разђмњ'ете ли, ја%ко вс^е е^же и^ꙁ внђ входи'мое в# чл~ка, не мо'жетъ ѓ^сквернити е^го,
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἐκπορεύεται, καθαρίζον πάντα τὰ βρώματα.
|
ја%ко не вхо'дитᲆ е^мђ в# срDце, н^о въ' чрево, и^ а^федро'номъ и^схо'дитъ, и^стребля'а вс^я бра'шна;
|
|
20
|
20
|
|
Ἔλεγεν δὲ ὅτι Τὸ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον, ἐκεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
|
гл~аше же, ја^ко и^схо'дящее` эT чл~ка, т^о скверни'тъ чл~ка.
|
|
21
|
21
|
|
Ἔσωθεν γάρ, ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι,
|
иꙁъ ю'тръоу^дђ б^о срDца члчsка помышленїя ѕла^ и^схо'дятъ, прелюбодњя'нїа, любодњянїа, оу^бі'иства,
|
|
22
|
22
|
|
κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη·
|
татбы, лихои%мъства, ѓ^би'ды, лђка'в#ствїа, лесть, стђдодњянїа, ѓ%ко лђка'во, хђла`, гръды'ни, беꙁђмьсᲄво.
|
|
23
|
23
|
|
πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται, καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.
|
вс^я сїа ѕла'я и^ꙁъ оу^тръ и^схо'дятъ, и^ скверня'тъ чл~ка”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἀπῆλθεν εἰς τὰ μεθόρια Τύρου καὶ Σιδῶνος. Καὶ εἰσελθὼν εἰς οἰκίαν, οὐδένα ἤθελεν γνῶναι, καὶ οὐκ ἠδυνήθη λαθεῖν.
|
И$ эTтђ'дђ в#ставъ и%де в# предњ'лы тљ=рскы и^ сидо'нскы” И$ вшедъ в до'мъ, никогоже хотя'ше дабы е^го чюлъ, и^ не мо'же оу^таи^тися”
|
|
25
|
25
|
|
Ἀκούσασα γὰρ γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχεν τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ·
|
слы'шавши б^о жена` ѓ^ немъ, е^я'же дщ^и и^мя'ше дђхъ нечи'стъ, прише'дши припаде к# нога'ма е^го”
|
|
26
|
26
|
|
ἦν δὲ ἡ γυνὴ Ἑλληνίς, Συραφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.
|
Жена же б^њ е%ллинска, сљ=рофљ=ни'сса ро'домᲆ” моля'ше е^го, да бњ'са и^жденетъ и^ꙁ дще'ре еа`”
|
|
27
|
27
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γὰρ καλόν ἐστιν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.
|
Іс~ же рече е'й, ѓ^ста'ви, да пр'ьвње насытятся чя'да. нњсть б^о добро эTя'ти хлњба чя'домъ, и^ поврещи` ўомъ”
|
|
28
|
28
|
|
Ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ, Ναί, κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.
|
ѓ^на же эTвњщавши, гл~а емђ, е'й г~и. и^бо и^ ўи` поD трапе'ꙁою ја%дятᲆ эT крђпи'цъ дњте'и”
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτῇ, Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε· ἐξελήλυθεν τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σου.
|
И$ рече е'и`, ѕа сїе сло'во и^ди`, и^ꙁы'де бњсъ и^ꙁ# дще'ре твоеа`”
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς, εὗρεν τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός, καὶ τὴν θυγατέρα βεβλημένην ἐπὶ τῆς κλίνης.
|
И$ шеDши в домъ свои, ѓ^брᲇте бњ'съ и^ꙁшеDшъ, и^ дщере лежа'щђ на ѓ^дрњ”
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος, ἦλθεν πρὸς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως.
|
И/ пакы и^ꙁшеD і^с~ эT предњлъ тљ=рскъ, и сидо'нскъ. прїиде на' море галиле'йско, межDђ предњ'лы декапо'льскы”
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν μογγιλάλον, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα.
|
И$ приведо'ша к# немђ глђ'ха гђгни'ва, и моля'хђ е^го да въꙁложиT нань рђ'кђ.
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὄχλου κατ’ ἰδίαν, ἔβαλεν τοὺς δακτύλους αὐτοῦ εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ, καὶ πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης αὐτοῦ,
|
и^ пое'мъ е^го эT народа е^ді'ного, вложи` пръ'сты своа` въ оу^ши е^го, и^ плю'нђвᲆ коснђ` е^го въ ја^зы'къ,
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, ἐστέναξεν, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἐφφαθά, ὅ ἐστιν, Διανοίχθητι.
|
и^ възрњвъ на' нб~о, въздохнђ`, и^ гл~а е^мђ, е^ффа'џа. е^же е^сть, раꙁвръꙁися.
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ εὐθέως διηνοίχθησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί· καὶ ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει ὀρθῶς.
|
и^ а'бїе разврьзо'стася слђ'ха е^го, и^ разрњши'ся ю%ꙁа ја^зы'ка е^го, и^ гл~аше пра'во,
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν· ὅσον δὲ αὐτὸς αὐτοῖς διεστέλλετο, μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον.
|
и^ ꙁапрети` и^мъ, да никомђже повњдятъ. е^ли'коже и^мъ то'и ꙁапрњщаше, паче и^зли'ха проповњ'дахђ.
|
|
37
|
37
|
|
Καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Καλῶς πάντα πεποίηκεν· καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν, καὶ τοὺς ἀλάλους λαλεῖν.
|
и^ преи^ꙁли'ха дивля'хђся гл~юще, до'брњ вс^е творитъ, и^ глђхыа твориT слы'шати, и^ нњмы'я гл~ати”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, παμπόλλου ὄχλου ὄντος, καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσιν, προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγει αὐτοῖς,
|
В ты'а дн~и ѕњло мно'гђ наро'дђ сђщђ, и^ не и^мђщимъ чесо` ја%сти, приꙁва'въ і^с~, оу^ченикы своа, гл~а иM.
|
|
2
|
2
|
|
Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι, καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν·
|
млsрдђю ѓ^ наро'дᲇ, ја^ко оу^же тр^и дн~и присњдятъ мн^њ, и^ не и^мђть чесо` ја%сти.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐκλυθήσονται ἐν τῇ ὁδῷ· τινὲς γὰρ αὐτῶν μακρόθεν ἥκουσιν.
|
и^ а'ще эTпђщђ и^хъ не ја^дшя в# до'мы своя, ѓ^слабњютъ на пђти`. мно'ѕи б^о эT нихъ и^здале'че пришли` сђть”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ’ ἐρημίας;
|
И$ эTвњща'ша е^мђ оу^чн~цы е^го. эTкђ'дђ сихъ възможетъ кт^о зд^њ насы'тити хлњба в# пђсты'ни;
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἐπηρώτα αὐτούς, Πόσους ἔχετε ἄρτους; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.
|
и^ въпроси` и^хъ, коли'ко и%мате хлњ'бы; ѓ^ни же рњша, сеDмь.
|
|
6
|
6
|
|
Καὶ παρήγγειλεν τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους, εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἵνα παραθῶσιν· καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ.
|
и^ повелњ наро'дђ въꙁлежти на ꙁемли. и^ прїемъ сеDмь хлᲇбы, хвалђ въꙁдавъ преломи, и^ даа'ше оу^чн~комъ свои^мъ, да преDлага'юT. и^ преDложи'шя преD наро'домъ.
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐλογήσας εἶπεν παραθεῖναι καὶ αὐτά.
|
и^ і^мя'хђ ры'бицъ ма'ло, и^ сїа блsвивъ, рече преDложи'ти и^ тыа`,
|
|
8
|
8
|
|
Ἔφαγον δέ, καὶ ἐχορτάσθησαν· καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας.
|
ја%до'шя же и^ насы'тишяся. и^ вꙁя'шя и^ꙁбы'ткы оу^крXђ, сеDмь ко'шницъ”
|
|
9
|
9
|
|
Ἦσαν δὲ οἱ φαγόντες ὡς τετρακισχίλιοι· καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς.
|
бњхђ же ја%дшеи` ја%ко четы'ри ты'сђщя, и эTпђсти и^хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ εὐθέως ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά.
|
и^ а'бїе влњꙁъ в# кора'бль съ оу^чн~кы свои'ми, прїиде въ страны далманђџа'н#скы”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι, καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ’ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, πειράζοντες αὐτόν.
|
И/ ізыдо'шя фарисе'е, и^ нача'шя стяꙁа'тися с нимъ, и%щђще эT него зна'менїа с# нб~се, и^скђша'юще е^го.
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει, Τί ἡ γενεὰ αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.
|
и^ въꙁдохнђвъ дх~омъ своимъ, гл~а. чесо` родъ се'и ꙁна'менїа и%щетъ; а^ми'нь гл~ю вамъ, а^ще да'сться ро'дђ семђ ꙁна'менїе.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἀφεὶς αὐτούς, ἐμβὰς πάλιν εἰς πλοῖον, ἀπῆλθεν εἰς τὸ πέραν.
|
и^ ѓ^ставль и^хъ, влњꙁъ па'кы в кора'бль, и%де на ѓ^нъ полъ.
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἐπελάθοντο λαβεῖν ἄρτους, καὶ εἰ μὴ ἕνα ἄρτον οὐκ εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ.
|
и^ забы'шя оу^чн~цы е^го вꙁяти хлњ'бы, и^ ра'ꙁвњ е^діного хлњб'а не и^мяхђ с# собо'ю в# корабли.
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς, λέγων, Ὁρᾶτε, βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ τῆς ζύμης Ἡρῴδου.
|
и^ прњщаше и^мъ гл~я. ѕри'те, блюдњтеся эT кваса фарисе'иска, и^ эT кваса и%родова.
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες ὅτι Ἄρτους οὐκ ἔχομεν.
|
и^ помыш#ля'хђ дрђгъ къ дрђгђ гл~юще, ја%ко хлᲇбы не и%мамы.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ γνοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Τί διαλογίζεσθε ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε; Οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ συνίετε; Ἔτι πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν;
|
и^ раꙁђмњвъ і^с~, гл~а и^мъ. что помышля'ете, ја^ко хлњбы не и'мате; не оу& л^и чђе'те, ниже раꙁђмњ'ете; е^ще ли ѓ^ка'менено срDце ваше и%мате;
|
|
18
|
18
|
|
Ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε; Καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε; Καὶ οὐ μνημονεύετε;
|
ѓ%чи и^мђщ'е не ви'дите, и^ оу^ши и^мђще не слы'шите; и не по'мните ли
|
|
19
|
19
|
|
Ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους, πόσους κοφίνους πλήρεις κλασμάτων ἤρατε; Λέγουσιν αὐτῷ, Δώδεκα.
|
е^гда пять хлњбы преломихъ в пять ты'сящь, коли`ко, ко'шь и^спо'лнь оу^крђхъ прїа'сте; гл~ашя е^мђ, дв^ана'десяте”
|
|
20
|
20
|
|
Ὅτε δὲ τοὺς ἑπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ἤρατε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.
|
Є$гда же сеDмь в четы'ри ты'сяща, коли'ко ко'шницъ и^сполненїа оу^крђхъ прїа'сте; ѓ^ни же рњшя, сеDмь”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς οὐ συνίετε;
|
И$ гл~а и^мъ, ка'ко не раꙁђмњ'ете;
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἔρχεται εἰς Βηθσαϊδάν. Καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλόν, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται.
|
И/ прїиде въ виџсаид'ђ, и^ приведо'ша к н#емђ слњ'па. и^ моля'хђ е^го, да е^го ко'снетъ.
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ, ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης· καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἐπηρώτα αὐτὸν εἴ τι βλέπει.
|
и^ ем'ъ ꙁа' рђкђ слњпа'го, и^ꙁведе` е^го вонъ и^ꙁ веси. и^ плю'нђвъ на' ѓ%чи е^го, въꙁложъ рђцњ на`нь, вᲆпрашаше е^го, а^ще чт^о ви'дитъ.
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἀναβλέψας ἔλεγεν, Βλέπω τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι ὡς δένδρα ὁρῶ περιπατοῦντας.
|
и^ възрњвъ, гл~аше. ви'жђ чл~кы ја^ко дре'вїе ходя'ще.
|
|
25
|
25
|
|
Εἶτα πάλιν ἐπέθηκεν τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν αὐτὸν ἀναβλέψαι. Καὶ ἀποκατεστάθη, καὶ ἐνέβλεψεν τηλαυγῶς ἅπαντας.
|
пото'м же пакы възложи рђцњ на' ѓчи е^го, и^ сотвори е^го прозрњти, и^ оу^творися, и^ оу^зрњ свњтло вс^е.
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, λέγων, Μηδὲ εἰς τὴν κώμην εἰσέλθῃς, μηδὲ εἴπῃς τινὶ ἐν τῇ κώμῃ.
|
и^ посла` е^го в доM е^го гл~я. ни^ в ве'сь вниди, ни повњжDь комђ в# ве'си”
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγων αὐτοῖς, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;
|
И/ ізы'де і^с~, и^ оу^чн~цы е^го в# ве'си кесарїа' фили'пповы. и^ на пђти' въпраша'ше оу^чн~кы своа, гл^я и^мъ. кого` м^я гл~ютъ чл~цы бы'ти;
|
|
28
|
28
|
|
Οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν, Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν· καὶ ἄλλοι Ἠλίαν· ἄλλοι δὲ ἕνα τῶν προφητῶν.
|
ѓ^ни же эTвњща'ша. і^ѓ^а'нна крsтля, и^ і^нїи і^лїю, дрђѕїи' же е^ді'ного эT пррoкъ.
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ αὐτὸς λέγει αὐτοῖς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ χριστός.
|
и^ то'и гл~а и^мъ. вы же кого` м^я гл~ете быти; эTвᲇща'в# же пеTръ гл~а е^мђ, т^ы е^си х~с”
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, ἵνα μηδενὶ λέγωσιν περὶ αὐτοῦ.
|
И/ ꙁапрњти и^мъ, да никомђже гл~юT ѓ^ немъ”
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτούς, ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστῆναι·
|
И$ начатъ оу^чи'ти и^хъ, ја%ко подоба'етъ сн~ђ члчsкомђ мно'го пострада'ти, и^ і^скђше'нђ бы'ти эT ста'рецъ, и^ а^рхїере'й, и^ кни'жник#, и^ оу^бїенђ бы'ти, и^ тре'тїи дн~ь въскрsнђти”
|
|
32
|
32
|
|
καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει. Καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾷν αὐτῷ.
|
И$ не ѓ^бинђ'ася сло'во гл~аше. и^ прїемь е^го петръ, начатъ прњтити е^мђ”
|
|
33
|
33
|
|
Ὁ δὲ ἐπιστραφείς, καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, ἐπετίμησεν τῷ Πέτρῳ, λέγων, Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.
|
ѓ%н же ѓ^бра'щься, и^ въз#рњ'въ на оу^чн~кы своя, запрњти петро'ви гл~я. и^ди` ꙁа мно'ю сатана. ја^ко не мы'слиши ја^же сђть бж~їа, н^о ја^же члчsка”
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.
|
И$ приꙁвавъ наро'ды съ оу^ченикы свои'ми, рече и^мъ” И/же хощетъ по мнњ и^ти, да эTвр'ъжется себе`, и^ воꙁметъ крsтъ свои, и^ по мнњ` грядетъ”
|
|
35
|
35
|
|
Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.
|
И$же б^о а^ще хо'щетъ дш~ђ свою спsти, погђбиT ю&” а и^же погђбитъ дш~ђ свою мене ради, і^ е^љhлїа, то'и сп~сетъ ю&”
|
|
36
|
36
|
|
Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
|
Каа` б^о пол#ꙁа чл~кђ, а%ще приѓ^брящетъ ми'ръ весь, и^ эTщети'тъ дш~ђ свою`;
|
|
37
|
37
|
|
Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
|
и^ли что^ дастъ чл~кь и^ꙁмњ'нђ на дш~и свое'й;
|
|
38
|
38
|
|
Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.
|
и^же б^о а^ще постыдится мене`, и^ мои^хъ слове'съ, в ро'дњ' семъ прелюбодњ'инемъ и^ грњшнемъ, и^ сн~ь члчsкїи постыдится е^го, е^гда прїидетъ въ сла'вњ эTц~а свое^го, съ а%гг~лы ст~ыми”
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.
|
И гл~аше и^мъ. а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко сђть нњ'цїи эT здњ стоя'щихъ, и^же не и^мђт# в#кђсити смр~ти, до'ндеже ви'дятъ црsтвїе бж~їе пришедшее в си'лњ”к
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν μόνους. Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν,
|
И/ по шесть дн~їи поя'тъ і^с~ петра`, и^ і^а'кова, и^ і^ѓа'нна, и^ въꙁведе и^хъ на' горђ высокђ ѓ^собь е^ді'ны, и^ преѓ^браꙁи'ся преD ни'ми.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο στίλβοντα, λευκὰ λίαν ὡς χιών, οἷα γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται λευκᾶναι.
|
и^ ри'ꙁы е^го быша блеща'щеся, бњлы ѕњло` ја%ко снњ'гᲆ, ја%цњх же не мо'жетъ бњли'лникь оу^бњлити на ꙁемли`.
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ὤφθη αὐτοῖς Ἠλίας σὺν Μωσῇ, καὶ ἦσαν συλλαλοῦντες τῷ Ἰησοῦ.
|
и^ ја%вися и^мᲆ, и^лїа с мољ=се'ѓмъ. и^ бњ'ста съ і^с~омъ гл~юща”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ, Ῥαββί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, σοὶ μίαν, καὶ Μωσῇ μίαν, καὶ Ἠλίᾳ μίαν.
|
И$ эTвњщавъ петръ, гл~а і^с~ови. ра'вви, добро` е^сть намъ ꙁд^њ быти, и^ сътворимъ кро'вы тр^и, тебᲇ е^ді'нъ, и^ мољ=се'ѓви е^ді'нᲆ, и^ і^лїи е^ді'нъ.
|
|
6
|
6
|
|
Οὐ γὰρ ᾔδει τί λαλήσει· ἦσαν γὰρ ἔκφοβοι.
|
не вњдяше б^о чт^о рещи`, бњхђ б^о пристра'шни.
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς· καὶ ἦλθεν φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε.
|
и^ бысть ѓ^б'лакъ ѓ^сњня'а иX. и^ прїиде глsа и^ꙁъ ѓ%блака, гл~я се'й е^сть сн~ъ мо'и въꙁлю'бленыи, того посл'ђшаите”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι, οὐκέτι οὐδένα εἶδον, ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν.
|
И$ внеꙁа'пђ възрњ'вше, кᲄомђ никогоже видњша, то'кмо і^с~а е^ді'ного с# собою”
|
|
9
|
9
|
|
Καταβαινόντων δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους, διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ διηγήσωνται ἃ εἶδον, εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.
|
сходя'щем же и^мъ с# горы`, ꙁапрњти и^мъ, да никомђже повњдятъ ја%же видњша, то'кмо е^гда сн~ъ члчsкїи и^з мр~твыхъ въскрsнетъ”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ τὸν λόγον ἐκράτησαν πρὸς ἑαυτούς, συζητοῦντες τί ἐστιν τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι.
|
І$ сло'во оу^дръжа'шя в себњ, стязающеся, чт^о е^сть е^же и^з мр~твыхъ въскрsнђт'и”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐπηρώτων αὐτόν, λέγοντες ὅτι Λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;
|
И въпрашя'хђ е^го гл~юще, ја%ко гл~ютъ кни'жницы, ја%ко и^лїи подоба'етᲆ прїити` преже;
|
|
12
|
12
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθείς, εἶπεν αὐτοῖς, Ἠλίας μὲν ἐλθὼν πρῶτον, ἀποκαθιστᾷ πάντα· καὶ πῶς γέγραπται ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πολλὰ πάθῃ καὶ ἐξουδενωθῇ.
|
ѓ%н же эTвњщавъ, рече и^мъ. и^лїа оу^бо пришеD преже, оу^стро'итъ вс^я. и^ како е^сть пи'сано ѓ^ сн~њ члчsтњмᲆ, да мно'го постра'жетъ, и^ оу^ничиженъ бђдетъ.
|
|
13
|
13
|
|
Ἀλλὰ λέγω ὑμῖν ὅτι καὶ Ἠλίας ἐλήλυθεν, καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν, καθὼς γέγραπται ἐπ’ αὐτόν.
|
н^о гл~ю вамъ, ја%ко и^лїа прїиде, и^ сътвори'шя е^мђ е^ли'ка хотњш'я, ја%коже е^сть пи'сано ѓ^ немᲆ”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητάς, εἶδεν ὄχλον πολὺν περὶ αὐτούς, καὶ γραμματεῖς συζητοῦντας αὐτοῖς.
|
И пришеD къ оу^чн~комъ. видњ народъ мно'гъ ѓ^ нихъ, и^ кни'жникы стяза'ющася с ни'ми.
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ εὐθέως πᾶς ὁ ὄχλος ἰδὼν αὐτὸν ἐξεθαμβήθη, καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν.
|
і^ а'бїе весь нароD видњвъ е^го оу^жасе'ся. и^ прирі'щђще цᲇлова'хђ е^го,
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ ἐπηρώτησεν τοὺς γραμματεῖς, Τί συζητεῖτε πρὸς αὐτούς;
|
и^ въпроси` кни'жникы, что` стяꙁа'е^теся к себњ;
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν, Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον.
|
І$ эTвњщавъ е^ді'нъ эT наро'да, рече” оу^чт~лю, приведохъ сн~а мое^го к тебњ, и^мђщь дђхъ нњмъ.
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν· καὶ ἀφρίζει, καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσιν, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.
|
и^ і^дњже коли'ждо им'етъ е^го, разбива'етъ е^го, и^ пњ'ны тњщ'итъ, и^ скрежещетъ зђбы` свои'ми, и^ ѓ^цњпњнњвае^тъ. и^ рњхъ оу^чн~комъ твои^мъ, да и^жDенђтъ е^го, и^ не възмого'шя”
|
|
19
|
19
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει, Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; Φέρετε αὐτὸν πρός με.
|
ѓ%н же эTвњщавъ гл~а е^мђ. эO ро'де невњ'ренъ, доко'лњ в# ваs бђд'ђ; доко'лњ трьплю в^ы; приведњте е^го ко мнᲇ”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδὼν αὐτόν, εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν· καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκυλίετο ἀφρίζων.
|
И приведо'ша е^го к# немђ. и^ видњвъ е^го, а%бїе дђхъ сътрясе` е^го. и^ падᲆ на ꙁемли` валя'шеся, пњны тᲇщ'а”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἐπηρώτησεν τὸν πατέρα αὐτοῦ, Πόσος χρόνος ἐστίν, ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; Ὁ δὲ εἶπεν, Παιδιόθεν.
|
и^ въпроси` эTц~а е^го, коли'ко лTњ е^сть, эTнелиже с^е бысть е^мђ; ѓ%н же рече, и^здњтска.
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς τὸ πῦρ ἔβαλεν καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ’ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν, σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς.
|
и^ мно'гажDы въ ѓ%гнь въве'рже е^го, и^ в# во'ды, да погђбиT е^го. н^о а'ще что мо'жеши, помоꙁи` намъ млsрдовавъ ѓ^ насъ”
|
|
23
|
23
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.
|
І$с~ же рече е^мђ. е^же а^ще чт^о мо'жеши вњ'ровати, вс^я въꙁможна вњрђю^щемђ”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου, μετὰ δακρύων ἔλεγεν, Πιστεύω, κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.
|
І$ а%бїе възъпи эTц~ь ѓ^трочате, съ слеꙁами гл~аше. вњрђю г~и, помоѕи` мое^мђ невњрїю”
|
|
25
|
25
|
|
Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησεν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, λέγων αὐτῷ, Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ, καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν.
|
Видњв же і^с~, ја%ко сри'щется народъ, ꙁапрњти` дђ'хђ нечи'стомђ, гл~я е^мђ. дђше нњм'ыи и^ глђхї'и, а^ꙁъ т^и повелњва'ю, и^ꙁы'ди и^ꙁ него, и^ ктомђ не в#ни'ди в него”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ κράξαν, καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν, ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν.
|
И$ въꙁъпи'въ, и^ мно'го прђжа'вся, и^ꙁы'де” И$ бысть ја%ко мр~твъ, ја%коже мно'ꙁњмъ гл~ати, ја%ко оу^мреT”
|
|
27
|
27
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρός, ἤγειρεν αὐτόν· καὶ ἀνέστη.
|
І$с~ же% е'мъ е^го ꙁа' рђкђ, въꙁDви'же е^го, и^ в#ста`”
|
|
28
|
28
|
|
Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον, οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν ὅτι Ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;
|
И$ вшеDшђ е^мђ в домъ, оу^чн~цы е^го въпрашахђ е^го е^ді'ного, ја%ко м^ы не въꙁмогохомъ и^згна'ти е^го;
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν, εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.
|
и^ рече и^мъ. се'и роD ничи'мже мо'жетъ и^зы'ти, то'кмо мл~твою и^ постоM.
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας· καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ.
|
и^ эTтђ'дђ и^з#шеDше, и^дя'хђ сквозњ галиле'ю, и^ не хотяше да кто` оу^вњсть.
|
|
31
|
31
|
|
Ἐδίδασκεν γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ ἀποκτανθείς, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
|
оу^чаше б^о оу^чн~кы своя, и гл~аше и^мъ. ја%ко сн~ь члчsкїи пре'данъ бђдетъ в# рђц'њ чл~чьстњ, и^ оу^бїютъ е^го, и^ оу^бїенъ бывъ, в# тре'тїи дн~ь въскрsнетъ.
|
|
32
|
32
|
|
Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα, καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.
|
ѓ^ни же не раꙁђмњва'хђ гл~а, и^ боа'хђся е^го въпросити”
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ ἦλθεν εἰς Καπερναούμ· καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς, Τί ἐν τῇ ὁδῷ πρὸς ἑαυτοὺς διελογίζεσθε;
|
И/ прїиде в капернаоу^мъ, и^ в домђ бывъ, въпраша'ше и^хъ, что на пђти в себњ помышля'сте;
|
|
34
|
34
|
|
Οἱ δὲ ἐσιώπων· πρὸς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ, τίς μείζων.
|
ѓ^ни' же молча'хђ. дрђгъ къ дрђгђ б^о стяꙁа'шася на пђти, кто` е^сть болїи”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ καθίσας ἐφώνησεν τοὺς δώδεκα, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος, καὶ πάντων διάκονος.
|
И$ сᲇд# пригласи` ѓ%бана'десяте, и^ гл~а и^м#” А$ще кто^ хо'щетъ ста'рњи быти, да бђ'детъ всњхъ ме'ншїи, и^ всњмᲆ слђга`”
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ λαβὼν παιδίον, ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτό, εἶπεν αὐτοῖς·
|
И$ прїимъ ѓ^троча, поста'ви е& посредњ и^хъ. и^ ѓ^бьем'ъ е&, рече иM.
|
|
37
|
37
|
|
Ὃς ἐὰν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με.
|
и^же а'ще е^дінотаковыхъ ѓ^троча'тъ прїиметъ въ и^мя мое`, мене прїе'м#летъ. и^ і^же мене прїе'млетъ, не мене` прїе'млеT, н^о посла'вшаго м^я”
|
|
38
|
38
|
|
Ἀπεκρίθη δὲ αὐτῷ Ἰωάννης, λέγων, Διδάσκαλε, εἴδομέν τινα τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, ὃς οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν· καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν.
|
эTвњща же е^мђ і^ѓ^а'ннъ, гл~я” оу^чителю, видњхомъ нњ'коего и%менемъ твои^мъ и^ꙁгоня'ща бњсы, и^же не хо'дитъ по насъ, и^ въꙁбрани'хоM е^мђ, ја%ко не послњдђетъ намъ”
|
|
39
|
39
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Μὴ κωλύετε αὐτόν· οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογῆσαί με.
|
І$с~ же реq, не брани'те е^мђ. никтоже б^о е^сть и^же сътворитъ си'лђ ѓ% и'мени моемᲆ, и^ възмо'жеT в#ско'рњ ꙁло'словити м^я.
|
|
40
|
40
|
|
Ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ’ ὑμῶν ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν.
|
и^же б^о нњсть на в^ы, по васъ е^сть”
|
|
41
|
41
|
|
Ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν ὀνόματί μου, ὅτι χριστοῦ ἐστέ, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ.
|
И$же б^о а^ще напои'тъ в^ы ча'шђ во'дђ вᲆ и^мя мое, ја%ко хв~и е^сте. а^ми'нь гл~ю вамъ, не погђби'тъ мꙁды` своеа`”
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ὃς ἐὰν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον εἰ περίκειται λίθος μυλικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ βέβληται εἰς τὴν θάλασσαν.
|
И/ іже а'ще събла'ꙁнитъ е^ді'ного эT малыхъ сихъ вњ'рђющиX в м^я. добрње е^сть е^мђ паче, а^ще ѓ^блежитъ ка'мень жръ'новныи` ѓ^ вы'и` е^го, и^ в#врьжен# бђ'детъ в мо'ре”
|
|
43
|
43
|
|
Καὶ ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν· καλόν σοι ἐστὶν κυλλὸν εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ τὰς δύο χεῖρας ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,
|
И$ а'ще съблажня'еT т^я рђка твоа`, эTсњци ю&. добрњ т^и есть бњдникђ в# живо'тъ вни'ти, неже ѓ'бњ рђцњ и^мђщђ вни'ти в# гее'ннђ, въ ѓ^гнь неоу^гаса'ющїи,
|
|
44
|
44
|
|
ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
|
и^деже че'рвь и^хъ не оу^мираеT и^ ѓ'гнь не оу^гаса'ет”
|
|
45
|
45
|
|
Καὶ ἐὰν ὁ πούς σου σκανδαλίζῃ σε, ἀπόκοψον αὐτόν· καλόν ἐστίν σοι εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλόν, ἢ τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,
|
И$ а'ще нога твоа` съблажня'ет# т^я, эTсњци` ю&. добрњ т^и е^сть вни'ти в# жївотъ хро'мђ. неже дв^њ ноѕњ и^мђщђ в#верженђ быти в гее'ннђ, въ ѓ'гнь неоу^гаса'ющїи,
|
|
46
|
46
|
|
ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
|
и^деже червь иX не оу^мира'етъ, и^ ѓ%гнь не оу^гаса'етъ”
|
|
47
|
47
|
|
Καὶ ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε, ἔκβαλε αὐτόν· καλόν σοι ἐστὶν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός,
|
И$ а'ще ѓ%котвое съблажня'ет# т^я, и^ст#кни` е&. добрњ т^и е^сть съ е^ді'нњмъ ѓ%коM в#ни'ти в# црsтвїе бж~їе. неже дв^њ ѓ%цњ и^мђщђ в#ве'рженђ быти в# гее'ннђ ѓ%гненђю,
|
|
48
|
48
|
|
ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
|
и^деже червь и^хъ не оу^мира'ет#, и^ ѓ^гнь не оу^гаса'ет#”
|
|
49
|
49
|
|
Πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται, καὶ πᾶσα θυσία ἁλὶ ἁλισθήσεται.
|
Всякъ б^о ѓ^гнеM ѓ^соли'тся. и^ вся'ка жертва со'лїю ѓ^соли'тся.
|
|
50
|
50
|
|
Καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας ἄναλον γένηται, ἐν τίνι αὐτὸ ἀρτύσετε; Ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἅλας, καὶ εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις.
|
добро` соль. а^ще же соль не слана` бђ'детъ, чимъ ѓ^соли'тся; и^мᲇите соль в себњ. и^ ми'ръ и^мњите межDђ собою”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
Κἀκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου· καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν· καί, ὡς εἰώθει, πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς.
|
И эTтђ'дђ в#ставъ, пре'иде въ предњлы и^ю^деискыа, ѓ^б онᲆ полъ и^ѓ^рда'на. и^ снидо'шяся пакы наро'ди к немђ. и^ ја%ко ѓ^бы'чаи и^мњ`, па'кы оу^ча'ше и^хъ”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ προσελθόντες Φαρισαῖοι ἐπηρώτησαν αὐτόν, Εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.
|
И/ пристђ'пльше фарїсе'е, въпроси'шя е^го, а^ще достоитъ мђжђ женђ` пђсти'ти; и^скђшающе е^го”
|
|
3
|
3
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωσῆς;
|
ѓ^нᲆ же эTвњщавъ рече и^мᲆ. что вамъ заповњ'да мољ=сїи;
|
|
4
|
4
|
|
Οἱ δὲ εἶπον, Μωσῆς ἐπέτρεψεν βιβλίον ἀποστασίου γράψαι, καὶ ἀπολῦσαι.
|
ѓ^ни же рњш'я, моисїи повелњ кни'гђ распђстнђю написати, и^ пђстити.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην·
|
и^ эTвᲇщавъ і^с~, рече и^мъ. по жестосрьдїю ва`шемђ написа` вамъ ꙁа'повњдь сїю.
|
|
6
|
6
|
|
ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ θεός.
|
эT ꙁача'ла же съꙁданїа, мђж'а и^ жен'ђ сътвориl я& е^сть б~ъ”
|
|
7
|
7
|
|
Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
|
Сего ради ѓ^ста'витъ чл~кь эTц~а свое^го и^ мт~ре,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο, ἀλλὰ μία σάρξ.
|
и^ прилњпи'т#ся к# женњ свое'й, и^ бђдђтъ ѓ^ба в# плоть е^ді'нђ” Тњмже оу^же нᲇ'ста дв^а, н^о плоть е^ді'на.
|
|
9
|
9
|
|
Ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
|
е^же оу^бо б~ъ съчета, чл~кь да не раꙁлђча'етъ”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ πάλιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπηρώτησαν αὐτόν.
|
И$ в домђ пакы оу^чн~цы е^го ѓ^ семъ въпроси'ша е^го,
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὃς ἐὰν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν·
|
и^ гл~а и^мъ” И/же а^ще пђститъ женђ` свою`, и^ ѓ^женится и^ною, прелюбы` твори'тъ на ню”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐὰν γυνὴ ἀπολύσῃ τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται.
|
И$ а'ще жена` пђститъ м'ђжа, и^ поса'гнетъ ꙁа и^но'го, прелюбы твори'тъ”
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία, ἵνα ἅψηται αὐτῶν· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν.
|
И$ приношя'хђ к# немђ дњти, да ко'снется и^хъ. оу^чн~цы же прњща'хђ принося'щимъ”
|
|
14
|
14
|
|
Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησεν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με· μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.
|
Видњвъ же і^с~, негодова. и^ рече и^мъ, ѓ^ста'вите дњтїи приходити ко мнњ, и^ не брани'те и^мᲆ. тацXњ б^о е^сть црsтвїе бж~їе.
|
|
15
|
15
|
|
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.
|
а^ми'нь гл~ю вамъ. и^же а'ще не прїимеT црsтвїа бж~їа ја%ко ѓтроча`, не и%мать вни'ти в н^е.
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτά, τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτά, εὐλόγει αὐτά.
|
и^ ѓ^бье'мъ и^хъ, възло'жь рђцњ на нихъ блsвяше и^хъ”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδόν, προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
|
И/ і^сходя'щђ е^мђ на пђть, притекъ нњ'кїи и^ покло'нся на колњнђ е^мђ, въпраша'ше е^го. оу^чт~лю бл~гыи, чт^о сотворю`, да животъ вњчныи наслDњствђю;
|
|
18
|
18
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ θεός.
|
і^с~ же рече е^мђ. что м^я гл~еши бл~га; никтоже бл~гъ, то'кмо е^ді'нъ б~ъ.
|
|
19
|
19
|
|
Τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.
|
ꙁаповњди вњси`; не прелюбы сотвори'ши, не оу^б'їи, не оу^кради, не лжесвњ'дњтельствђи, не ѓ^би'ди. чти` эTц~а твое^го и^ мт~ре”
|
|
20
|
20
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.
|
ѓ%н же эTвњщавъ рече е^мђ. оу^чт~лю, сїа вс^я съхранихъ эT ю'ности моеа`”
|
|
21
|
21
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτόν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἕν σοι ὑστερεῖ· ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι, ἄρας τὸν σταυρόν.
|
І$с~ же възрњвъ нань, воꙁлюби` е^го, и^ рече е^мђ. е^ді'ного е^си не докончалᲆ. и^ди, е^ли'ка и%маши прода'ждь, и^ да'ждь ни'щимъ, и^ і^мњти и%маши съкро'вище на нб~си. и^ прїиди` и^ ходи в# слDњ мене` вземъ крестъ”
|
|
22
|
22
|
|
Ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
|
ѓ%н же дряхлъ быв# ѓ^ словеси`, эTи^де скорбя`, бᲇ б^о и^мњ'а стяжанїя мно'га.
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελεύσονται.
|
и^ възрњвъ і^с~. гл~а оу^чн~комъ своимъ” Ка'ко неоу^до'бь и^мђщеи` богатьство в црsтвїе бж~їе вни'дђтъ.
|
|
24
|
24
|
|
Οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς, Τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστιν τοὺς πεποιθότας ἐπὶ χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν.
|
оу^чн~цы же оу^жаса'хђся ѓ^ словесњхъ е^го” І$с~ же па'кы эTвњщавъ гл~а и^мъ. чя'да, ка'ко неоу^до'бь оу^пова'ющимъ на богатьство, в# црsтвїе бж~їе вни'ти.
|
|
25
|
25
|
|
Εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος εἰσελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν.
|
оу^до'бње б^о е^сть вльбђ'дђ сквоꙁњ и^глинњ оу^ши проити`, неже богатђ в# црsтвїе бж~їе вни'ти”
|
|
26
|
26
|
|
Οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες πρὸς ἑαυτούς, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;
|
ѓ^ни же и^ꙁли'ха дивля'хђся, гл~юще к# себњ, т^о кт^о мо'жеT сп~се'нъ бы'ти;
|
|
27
|
27
|
|
Ἐμβλέψας δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει, Παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ’ οὐ παρὰ θεῷ· πάντα γὰρ δυνατά ἐστιν παρὰ τῷ θεῷ.
|
въꙁрњв же на ниX і^с~, гл~а. эT чл~къ невъꙁможно, н^о не эT б~а. вся б^о въꙁможна сђть эT б~а”
|
|
28
|
28
|
|
Ἤρξατο ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.
|
Нача'т же петръ гл~ати е^мђ. се^ м^ы ѓ^ста'вихомъ вс^я, и^ в# слDњ тебе и^до'хомъ”
|
|
29
|
29
|
|
Ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ ἀδελφούς, ἢ ἀδελφάς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγρούς, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου,
|
эTвњщав же і^с~, рече. а^ми'нь гл~ю вамъ. никтоже е^сть и^же ѓ^сᲄа'вилъ е^сть домъ, и^ли братїю, и^ли сестры`, и^ли эTц~а, и^ли мт~ре, и^ли женђ`, и^ли чяда, и^ли се'ла, мене ради, и^ е^љhлїа,
|
|
30
|
30
|
|
ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγρούς, μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.
|
а^ще не прїиметъ стори'цею, нн~њ' въ время с^е, домоv, и^ братїя и^ сестръ, и^ эTц~я и^ мт~ре и^ чядъ, и^ селъ, по и^ꙁгна'нїи. и въ вњкъ гряд'ђщїи животъ вњчныи”
|
|
31
|
31
|
|
Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.
|
Мно'ѕи же бђ'дђт# прьвїи, послDњ'ни, и^ послDњнїи, прь'ви”
|
|
32
|
32
|
|
Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. Καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα, ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν·
|
Бњхђ же на пђти въсходя'ще въ і^е^рлsи'мъ, и^ б^њ варяа и^хъ і^с~. и^ оу^жаса'хђся, и^ в# слDњ и^дђще боа'хђся” И/ пое^мъ па'кы ѓ^банадесяте, начаT и^мъ гл~ати ја%же хотяхђ е^мђ быти.
|
|
33
|
33
|
|
ὅτι Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ, καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν,
|
ја%ко с^е въсхо'димъ въ і^е^рлsи'мъ, и^ сн~ь члчsкїи пре'данъ бђ'детъ а^рхїереѓ^мъ и^ кни'жникомъ, и^ ѓ^сђ'дятъ е^го на смр~ть, и^ предадятъ е^го ја%ѕы'ком#,
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ, καὶ μαστιγώσουσιν αὐτόν, καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
|
и^ порђгаются е^мђ, и^ оу^я'ꙁвятъ е^го, и^ ѓ^плю'ютъ е^го, и^ оу^бїюT е^го. и^ третїи дн~ь въскрsнетъ”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου, λέγοντες, Διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν, ποιήσῃς ἡμῖν.
|
И$ преD ниM прїидо'ста, и^і^а'ковъ и^ і^ѓ^а'нъ, сн~а ꙁеведе'ѓва, гл~юща. оу^чт~лю, хо'щевњ, да е^же а^ще про'сивњ, сътвори'ши на'ма”
|
|
36
|
36
|
|
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;
|
ѓ%н же рече и%ма, чт^о хо'щета да сътворю` ва'ма;
|
|
37
|
37
|
|
Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δὸς ἡμῖν, ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου.
|
ѓ^на же рњ'ста е^мђ. дажDь намъ да е^ді'нъ ѓ^деснђю тебе и^ е^ді'нъ ѓ^шђюю тебе` ся'девњ в# сла'вњ твое'й”
|
|
38
|
38
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;
|
І$с~ же реq и^ма, не вњ'ста чесо про'сита. мо'жета ли пи'ти чашђ ю&же а^ꙁъ пїю, и^ кр~ще'нїеM и'мже а^ꙁъ крsща'юся крsти'тися;
|
|
39
|
39
|
|
Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δυνάμεθα. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε·
|
ѓ^на же рњста е^мђ, мо'жевњ” І$с~ же рече и'ма. чашђ оу^бо ю&же а'ꙁᲆ пїю и^спїе'та. и^ кр~щенїемъ, и'мже а^ꙁъ креща'юся крsти'тася.
|
|
40
|
40
|
|
τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται.
|
а^ е^же сњ'сти ѓ^деснђю' мене, и^ ѓ^шђю'ю, нњсть мн^њ дати, н^о и%мже оу^гото'вано е^сть”
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
|
И слы'шавше де'сять, нача'шя негодовати ѓ^ і^а'ковњ и^ і^ѓ^а'ннᲇ”
|
|
42
|
42
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς, Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
|
І$с~ же призва'въ и^хъ, гл~а и^мъ” Вњ'сте, ја^ко мня'щеи`ся владати ја%ѕы'кы, сᲆѓ^долњва'ютъ и^мъ. и^ вели'цїи и^хъ, ѓ^бладаютъ и'ми”
|
|
43
|
43
|
|
Οὐχ οὕτως δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν· ἀλλ’ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν ἔσται ὑμῶν διάκονος·
|
Не та'коже бђ'деT в# васъ. н^о и^же а^ще хо'щетъ в# васъ вящшїи быти, да бђд'етъ ваM слђга`.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος.
|
и^ і^же а'ще хо'щеT в# васъ быти старњи, да бђ'детъ всњмъ рабъ”
|
|
45
|
45
|
|
Καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.
|
И$бо и^ сн~ъ чл~чь не прїиде да послђж'атъ е^мђ, но да послђж'итъ, и^ дати дш~ђ свою и^ꙁ#бавленїе ꙁа мно'гы”
|
|
46
|
46
|
|
Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰεριχώ· καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰεριχώ, καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ ὄχλου ἱκανοῦ, υἱὸς Τιμαίου Βαρτίμαιος ὁ τυφλὸς ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν.
|
И$ прїидо'шя въ і^е^рїхо'нᲆ. и^ і^сходя'щђ е^мђ эT і^е^рїхо'на, и^ оу^чн~комъ е^го, и^ наро'дђ многђ. сн~ь тимеѓ^въ, варᲄиме'и слњпыи, сњдя'ше при пђти` прося.
|
|
47
|
47
|
|
Καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν, Ὁ υἱὸς Δαυίδ, Ἰησοῦ, ἐλέησόν με.
|
и^ слы'шавъ ја%ко і^с~ назаряни'нъ е^сть, начатъ ꙁва'ти и^ гл~ати. сн~е дввDъ і^с~е поми'лђи м^я.
|
|
48
|
48
|
|
Καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοί, ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαυίδ, ἐλέησόν με.
|
и^ прњщахђ е^мђ мно'ѕи, да оу^млъчи'тъ” ѓ^нᲆ же мно'жае паче ꙁваше, сн~ђ дввDъ, поми'лђи м^я”
|
|
49
|
49
|
|
Καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτὸν φωνηθῆναι· καὶ φωνοῦσιν τὸν τυφλόν, λέγοντες αὐτῷ, Θάρσει· ἔγειραι, φωνεῖ σε.
|
И$ ставъ і^с~, рече е^го въꙁгласи'ти. и^ въꙁ#гласи'шя слњп#ца, гл~юще е^мђ. дръꙁа'й, в#ъстани, ꙁоветь т^я”
|
|
50
|
50
|
|
Ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναστὰς ἦλθεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
|
ѓ%н же эTвр'ьгъ ри'ѕы своя в#ътавъ прїиде къ і^с~ови”
|
|
51
|
51
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί θέλεις ποιήσω σοί; Ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ, Ῥαββουνί, ἵνα ἀναβλέψω.
|
И$ эTвњщавъ гл~а е^мђ і^с~, чт^о хо'щеши да сътворю тебњ; слњпы'и же гл~а е^мђ. оу^чи'телю, да прозрю”
|
|
52
|
52
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. Καὶ εὐθέως ἀνέβλεψεν, καὶ ἠκολούθει τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ ὁδῷ.
|
І$с~ же рече е^мђ. и^ди`, вњра твоа` сп~се т^я. и^ а'бїе зпрорZњ, и^ по і^с~њ и^де в# пђть”
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ὅτε ἐγγίζουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰς Βηθσφαγὴ καὶ Βηθανίαν, πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,
|
И е^гда` прибли'жишяся въ і^е'рлsи'мъ, въ виџсфагі'ю и^ виџанїю к# горњ е^леѓ'ньстњи, посла` дв^а эT оу^чн~къ свои^х#,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν· καὶ εὐθέως εἰσπορευόμενοι εἰς αὐτὴν εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ’ ὃν οὐδεὶς ἀνθρώπων κεκάθικεν· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.
|
и^ гл~а и^мъ. и^дњта в# весь јаже есть прямо ва'ма, и^ а'бїе входя'ща в н^ю, ѓ^бря'щете жрњ'бя привя'ꙁано, на не'же никтоже эT чл~къ всњде, эTрњш#ша е&, приведњта.
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε ὅτι Ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει· καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστέλλει ὧδε.
|
и^ а'ще кт^о ва'ма речетᲆ, чт^отвори'та с^е; рцњта, ја%ко г~ь требђе'тъ е&, и^ а'бїе по'слетъ е& сњмо”
|
|
4
|
4
|
|
Ἀπῆλθον δὲ καὶ εὗρον πῶλον δεδεμένον πρὸς τὴν θύραν ἔξω ἐπὶ τοῦ ἀμφόδου, καὶ λύουσιν αὐτόν.
|
И$до'ста же, и^ ѓ^брњто'ста жрњбя привя'зано при дверехъ вн^њ на распђтїи. и^ эTрњши'ста е&”
|
|
5
|
5
|
|
Καί τινες τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἔλεγον αὐτοῖς, Τί ποιεῖτε λύοντες τὸν πῶλον;
|
И$ нњцїи эT стоя'щихъ т^ђ, гл~ахђ и^мъ. чт^о дњ'ета эTрњшающа жрњбя;
|
|
6
|
6
|
|
Οἱ δὲ εἶπον αὐτοῖς καθὼς ἐνετείλατο ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἀφῆκαν αὐτούς.
|
ѓ^на же рњста и^мъ, ја%коже заповњ'да и^ма і^с~, и^ ѓ^ста'виша я&”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἤγαγον τὸν πῶλον πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἐπέβαλον αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτῷ.
|
И$ приведо'ста жрњбя къ і^с~ови, и^ възложи'шя на не ри'ѕы своя`, и^ всњ'де на не”
|
|
8
|
8
|
|
Πολλοὶ δὲ τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἔστρωσαν εἰς τὴν ὁδόν· ἄλλοι δὲ στοιβάδας ἔκοπτον ἐκ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον εἰς τὴν ὁδόν.
|
Мно'ѕи же ри'ѕы своя постла'шя по пђти. дрђѕїи же ва'іе рњꙁахђ эT дре'вїа, и^ постила'хђ по пђти”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, λέγοντες, Ὡσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου.
|
И$ предходящеи`, и^ в# слњдъ грядђщеи`, въпїа'хђ, гл~юще. ѓ^са'нна, блsвенъ грядыи` въ и^мя гн~е,
|
|
10
|
10
|
|
Εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι κυρίου τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαυίδ. Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.
|
блsвено грядђщее црsтво въ и^мя гн~е, эTц~а нашего дв~да. ѓ^са'нна в# вы'шънихъ”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ εἰσῆλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἰς τὸ ἱερόν· καὶ περιβλεψάμενος πάντα, ὀψίας ἤδη οὔσης τῆς ὥρας, ἐξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν δώδεκα.
|
І$ вни'де въ і^ерsлимъ і^с~, и^ в# цр~ковъ. и^ съгля'давъ вс^я, поздњ оу^же сђщђ часђ, и^ꙁыде в#ъ виџанїю, съ ѓ^бњмана'десяте”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας, ἐπείνασεν.
|
И$ на оу^трїа и^ꙁшеDшемᲆ и^мъ эT виџанїа, вꙁал#ка.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἰδὼν συκῆν μακρόθεν, ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα εὑρήσει τι ἐν αὐτῇ· καὶ ἐλθὼν ἐπ’ αὐτήν, οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα· οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων.
|
и^ видњвъ смоковницђ и^ꙁдалече и^мђщђ листᲆвїе, прїиде, а^ще оу^бо что ѓ^бря'щеT на неи. и^ пришеD к неи, и^ ничесоже ѓ^брњте, токмо листвїе. не оуO бо^ б^њ вре'мя смоквамъ”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. Καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
|
и^ эTвњщавъ і^с~, рече е'й. да не ктомђ эT тебе въ' вњкы никтоже плода снᲇсть” И$ слы'шахђ оу^чн~цы е^го”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἔρχονται εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ εἰσελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν, καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψεν·
|
И$ пр^їидо'шя пакы въ і^ерлsи'мъ” И вшедъ і^с~ в# цр~ковь, начаT и^ꙁгони'ти продаю'щая и^ кђпђ'ющая в#ъ цр~кви, и^ трапе'ѕы тръжником#, и^ сњдалищя продаю`щихъ го'лђби, и^спроврьже.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ οὐκ ἤφιεν ἵνα τις διενέγκῃ σκεῦος διὰ τοῦ ἱεροῦ.
|
и^ не даа'ше да кт^о мимонесетъ сосђдъ сквоꙁњ цр~ковь”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐδίδασκεν, λέγων αὐτοῖς, Οὐ γέγραπται ὅτι Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν; Ὑμεῖς δὲ ἐποιήσατε αὐτὸν σπήλαιον λῃστῶν.
|
И$ оу^чаше гл~я и^мъ. нњ'сть л^и пи'сано, ја%ко хра'мъ мои, хра'мъ мл~твњ наречется всњмъ ја^ѕыкомъ; вы же сᲆтвори'сте е^го врьте'пъ раꙁбо'иникоM”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἤκουσαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσωσιν· ἐφοβοῦντο γὰρ αὐτόν, ὅτι πᾶς ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
|
И$ слы'шашя кни'жницы і^ а^рхїере'е, и^ и^ска'хђ, како е^го погђбятъ. боя'хђ бо ся е^го. ја^ко весь нароD дивляшеся ѓ^ оу^че'нїи е'го”
|
|
19
|
19
|
|
Καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο, ἐξεπορεύετο ἔξω τῆς πόλεως.
|
И$ ја%ко по'ꙁдњ бысть, и^схожDаше вонъ и^ꙁ града”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ πρωῒ παραπορευόμενοι, εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ῥιζῶν.
|
И оу^тро мимоходя'ще, видњша смоковницђ, и^с#со'хшђ и^с коренїа”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Ῥαββί, ἴδε, ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται.
|
И$ в#спомянђвъ петръ, гл~а е^мђ. ра'вви, ви'ждь смоко'вницђ ю^же проклятъ, оу%сше”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Ἔχετε πίστιν θεοῦ.
|
И$ эTвњщавъ і^с~ гл~а и^мъ”
|
|
23
|
23
|
|
Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ, Ἄρθητι, καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πιστεύσῃ ὅτι ἃ λέγει γίνεται· ἔσται αὐτῷ ὃ ἐὰν εἴπῃ.
|
І$мњ'ите вњрђ бж~їю. а^ми'нь б^о гл~ю вамъ, ја%ко и^же а^ще речетъ горњ се'и, дви'гнися и^ в#ве'рзися в# море, и^ не раꙁ#мы'слитъ в# срDцы свое^мъ, н^о вњрђ и^метъ, ја%ко е^же гл~етᲆ, быва'етъ. бђ'детъ е^мђ е^же а'ще реqтъ”
|
|
24
|
24
|
|
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, Πάντα ὅσα ἂν προσευχόμενοι αἰτῆσθε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε, καὶ ἔσται ὑμῖν.
|
Сего ради гл~ю вамъ, вс^я е^ли'ка а^ще моля'щеся про'сите, вњрђите ја%ко прїе'млете, и^ бђ'детъ вамъ”
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ ὅταν στήκητε προσευχόμενοι, ἀφίετε εἴ τι ἔχετε κατά τινος· ἵνα καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφῇ ὑμῖν τὰ παραπτώματα ὑμῶν.
|
И$ е^гда стоите` моля'щеся, эTпђща'ите а^ще чт^о и%мате на кого, да и^ эTц~ь ва'ш# и^же е^сть на нб~сехъ, эTпђ'ститъ ваM съгрњше'нїя ва'шя”
|
|
26
|
26
|
|
Εἰ δὲ ὑμεῖς οὐκ ἀφίετε, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.
|
Аще ли же в^ы не эTпђщя'ете, ни эTц~ь вашъ и^же е^сть на нб~сехъ, эTпђститъ вамъ съгрњше'нїи вашихъ”
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ, ἔρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι,
|
І$ прїдо'шя паки въ і^ерsли'мᲆ, и^ в# цр~ькви ходя'щђ е^мђ, прїидо'ша к немђ, а^рхїере'е и^ кни'жницы и^ ста'рцы.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; Καὶ τίς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἔδωκεν ἵνα ταῦτα ποιῇς;
|
и^ гл~ашя е^мђ, коею` ѓ%бластїю сїа ᲄвори'ши; и^ кт^от^и ѓ%бласть сїю даст#, да сїа твори'ши;
|
|
29
|
29
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ἐπερωτήσω ὑμᾶς καὶ ἐγὼ ἕνα λόγον, καὶ ἀποκρίθητέ μοι, καὶ ἐρῶ ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
|
і^с~ же эTвњщавъ, рече и^мъ. въпрошђ` в^ы и^ а^ꙁъ сло'во е^ді'но, и^ эTвњщаите м^и, и^ рекђ` вамъ коею` ѓ%бластїю сїа творю`”
|
|
30
|
30
|
|
Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν, ἢ ἐξ ἀνθρώπων; Ἀποκρίθητέ μοι.
|
Кр~ще'нїе і^ѓ^а'нново, с# нб~се ли б^њ, и^ли эT чл~къ; эTвњща'ите м^и”
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ ἐλογίζοντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες, Ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, Διὰ τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;
|
И$ мы'шляхђ к# себᲇ гл~юще. а%ще речемъ, с# нб~се, речеT, почто оу^бо не вњ'ровасте е^мђ;
|
|
32
|
32
|
|
Ἀλλ’ εἴπωμεν, Ἐξ ἀνθρώπων, ἐφοβοῦντο τὸν λαόν· ἅπαντες γὰρ εἶχον τὸν Ἰωάννην, ὅτι ὄντως προφήτης ἦν.
|
н^о а^ще речемъ, эT чл~къ, боя'хђся людїи. вси` б^о и^мњ'ахђ і^ѓ^а'нна ја%ко въи'стинђ пррoкъ б^њ”
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ, Οὐκ οἴδαμεν. Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
|
И эTвњща'вше гл~ашя, не вњмы” И$ эTвњщавъ і^с~, гл~а и^мъ. ни^ а^ꙁъ гл~ю вамъ коею` ѓ%бластїю сїа творю`”
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λέγειν, Ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος, καὶ περιέθηκεν φραγμόν, καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον, καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.
|
И нача'тъ и^мъ в# при'тчяхъ гл~ати. виногра'дъ насади чл~къ, и^ ѓ^гради ѓ^пло'том#, і^ и^скопа` точи'ло, и^ създа` сто'лпъ, и^ предастъ е^готяжа'телемъ, и^ эTи^де.
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος.
|
и^ посла` к тяжа'те лемъ въ' время, раба`, да эT тяжа'тель прїиметъ эT плода виногра'да”
|
|
3
|
3
|
|
Οἱ δὲ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν, καὶ ἀπέστειλαν κενόν.
|
ѓ^ни же еMше е^го, би'ша, и^ посла'шя тощь”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ πάλιν ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν, καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον.
|
И$ пакы посла` к нимъ дрђгїи рабъ, и^ того` ка'менїеM би'вше, проби'шя главђ` е^мђ`, и^ послашя бесче'стенъ.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ πάλιν ἄλλον ἀπέστειλεν· κἀκεῖνον ἀπέκτειναν· καὶ πολλοὺς ἄλλους, τοὺς μὲν δέροντες, τοὺς δὲ ἀποκτένοντες.
|
и^ па'кы и^но'го посла`, и^ того оу^би'ша, и^ мно'гы и%ны, ѓ%вы оу^бо бїюще, ѓ%вы же оу^бива'юще”
|
|
6
|
6
|
|
Ἔτι οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων ἀγαπητὸν αὐτοῦ, ἀπέστειλεν καὶ αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς ἔσχατον, λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.
|
Є$ще оу^бо е^ді'ного сн~а и^мњ възлю'бленнаго свое^го, посла` и^ ᲄого к ниM послDњ гл~я. ја^ко оу^срамя'тся сн~а мое^го”
|
|
7
|
7
|
|
Ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ εἶπον πρὸς ἑαυτοὺς ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία.
|
ѓ^ни же тяжа'теле рњшя к# себњ, ја^ко се'и е^сть наслњдник#, прїидњте оу^бїемъ е^го, и^ на'ше бђдетъ наслDњ'ствїе.
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀπέκτειναν, καὶ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.
|
и^ е'мше е^го оу^би'шя, и^ и^зверъг'ошя вонъ и^з виногра'да”
|
|
9
|
9
|
|
Τί οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; Ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργούς, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.
|
Что оу^бо сътвори'тъ г~ь виногра'да; прїидетъ и^ погђбитъ тяжа'теля, и^ дастъ винограD и^нњмъ”
|
|
10
|
10
|
|
Οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας·
|
н^и писа'нїа ли сего чл^и е^сте; ка'мень, е^гоже не в рядђ сътвори'шя ѕи'жDђщеи`, се'й бысть въ главђ` ю%глђ,
|
|
11
|
11
|
|
παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
|
эT г~а быs с^и, и^ е^сть ди'вна въ ѓ^чїю на'шею”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν· καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.
|
І$ и^ска'хђ е^го ја%ти, и^ оу^боа'шяся наро'да” Раꙁђмњшя б^о, ја^ко к нимъ при'тчю рече. и^ ѓ^ста'вльше е^го эTи^до'шя”
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἀποστέλλουσιν πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρῳδιανῶν, ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσιν λόγῳ.
|
І$ посла'шя к# немђ нњ'кїа эT фарисе'и, и і^родїя'нъ, да е^го ѓ^бльстятъ сло'вомъ.
|
|
14
|
14
|
|
Οἱ δὲ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις. Ἔξεστιν κῆνσον Καίσαρι δοῦναι, ἢ οὔ;
|
ѓ^ни же пришеDше, гл~ашя е^мђ. оу^чт~лю, вњмы ја%ко и'стинен# е^си, и^ не ради'ши ни ѓ^ ко'мже. не зри'ши б^о на лице` чл~комъ, н^о въи'стинђ пђти бж~їю оу^чиши. досто'итъ л^и кинсо'нъ кесареви дати, и^ли н^и; да'мы ли, и^ли не да'мы;
|
|
15
|
15
|
|
Δῶμεν, ἢ μὴ δῶμεν; Ὁ δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὴν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς, Τί με πειράζετε; Φέρετέ μοι δηνάριον, ἵνα ἴδω.
|
ѓ%н же вњды иX лицемњ'рїе, рече и^мъ. что` мя и^скђшя'ете; принесњте м^и пњняꙁь да ви'жDђ.
|
|
16
|
16
|
|
Οἱ δὲ ἤνεγκαν. Καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Καίσαρος.
|
ѓ^ни же принесо'шя. и^ гл~а иM, чїи ѓ%браꙁъ сїи, и^ наDписа'нїе; ѓ^ни' же рњшя е^мђ, кесаре'вᲆ.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ. Καὶ ἐθαύμασαν ἐπ’ αὐτῷ.
|
и^ эTвњщав# і^с~, рече и^мъ. въꙁDади'те кесаре'ва, кесаре'ви, и^ бж~їа бв~и. и^ чюди'шяся ѓ^ немъ”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι· καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν, λέγοντες,
|
И$ прїидо'ша саDдђке'е к нем'ђ, и^же гл~юT въскрsнїю не быти, и^ въпроси'шя е^го гл~юще.
|
|
19
|
19
|
|
Διδάσκαλε, Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι Ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ, καὶ καταλίπῃ γυναῖκα, καὶ τέκνα μὴ ἀφῇ, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
|
оу^чт~лю, мољ=сїи написа` намъ, ја^ко а^ще комђ братъ оу^мреT, и^ ѓ^ста'витъ жен'ђ, а^ чядъ не ѓ^ста'витъ. да по'иметъ братъ е^го женђ е^го, и^ въскрsсиT сњмя бра'тђ свое^мђ.
|
|
20
|
20
|
|
Ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν· καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα·
|
сеDмь бра'тїи б^њ, и^ пе'рвыи поя'тъ женђ, и^ оу^мира'а не ѓ^ста'ви сњмене”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν, καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκεν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως.
|
И$ вторыи поя'тъ ю&, и^ оу^мре, и^ ни то'и ѓ^ста'ви сњмене” И$ тре'тїи такоже.
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἔλαβον αὐτὴν οἱ ἑπτά, καὶ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα. Ἐσχάτη πάντων ἀπέθανεν καὶ ἡ γυνή.
|
и^ поя'шя ю& сеDмь, и^ не ѓ^ста'вишя сњмене. послDњ же всњхъ оу%мре и^ жена.
|
|
23
|
23
|
|
Ἐν τῇ ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσιν, τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή; Οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα.
|
в# въскр~се'нїе оу^бо е^гDа въскрsнTђ, кото'ромђ и^хъ бђдетъ жена`; сеDмь б^о и^мњша ю& женђ`”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ;
|
И$ эTвᲇщавъ і^с~, рече и^мъ. не сего ли ради прелща'етеся, не вњдяще писа'нїя, ни си'лы бж~їа;
|
|
25
|
25
|
|
Ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε γαμίσκονται, ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
|
е^гда б^о и^ꙁ мр~твыхъ въскре'снђтъ, ни же'няTся, ни посага'юT” н^о сђть ја%ко а'гг~ли на нб~сехъ”
|
|
26
|
26
|
|
Περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται, οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωσέως, ἐπὶ τοῦ βάτου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός, λέγων, Ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ;
|
ѓ^ мрътвых же ја^ко въста'ютъ, нњ'сте ли чл^и в кни'гахъ мољ=се'ѓ^вњхъ, при кђпинњ ја%ко рече емђ б~ъ гл~я; а^ꙁъ б~ъ а^враа'мовъ, и^ б~ъ и^саа'ковъ, и^ б~ъ і^а'ковль,
|
|
27
|
27
|
|
Οὐκ ἔστιν ὁ θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ θεὸς ζώντων· ὑμεῖς οὖν πολὺ πλανᾶσθε.
|
нњсть б~ъ мр~твыхъ, н^о б~ъ живыхъ; Вы^ оу^бо мно'ѕи прелща'етеся”
|
|
28
|
28
|
|
Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ἀκούσας αὐτῶν συζητούντων, εἰδὼς ὅτι καλῶς αὐτοῖς ἀπεκρίθη, ἐπηρώτησεν αὐτόν, Ποία ἐστὶν πρώτη πάντων ἐντολή;
|
І$ пристђп'ль е^ді'нъ эT книжникъ, слы'шавъ и^хъ стяза'ющяся, и^ видњвᲆ ја%ко до'брњ эTвњща` и^м#, въпроси` е^го, каа` е^сть пр'ьваа всњхъ ꙁа'повњдїи;
|
|
29
|
29
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη πάντων τῶν ἐντολῶν, Ἄκουε, Ἰσραήλ· κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν, κύριος εἷς ἐστίν·
|
і^с~ же эTвњща е^мђ. ја%ко пр'ьвњиши всXњ ꙁа'повњдїи, слы'ши і^ил~ю. г~ь бг~ъ вашъ, г~ь е^ді'нъ е^сть”
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. Αὕτη πρώτη ἐντολή.
|
И$ възлю'биши г~а б~а твое^го всњмъ срDцемъ твоиM, и^ всею дш~ею` твоею`, и^ всњмъ оу^мо'мᲆ твои^мъ, и^ всею` крњ'постїю твоею`. сїа е^сть пр'ьваа ꙁа'повᲇдь”
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ δευτέρα ὁμοία αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν.
|
И$ втора'а подобна е'й. въꙁлю'биши бли'жняго свое^го ја^ко самъ себе`” Бо'лши сею` и'на ꙁа'повњдь нњсть”
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς, Καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ·
|
И$ рече е^мђ кни'ж#никъ. до'брњ оу^чи'телю въи'стинђ рече, ја%ко е^ді'нъ е^сть б~ъ и^ нњсть иn ра'звњ е^го.
|
|
33
|
33
|
|
καὶ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, καὶ τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν, πλεῖόν ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν.
|
и^ е^же любити е^го всMњ срDцем#, и^ всњмъ ра'ꙁђмомъ, и^ всею дш~ею, и^ всею крњ'постїю. и^ е^же люби'ти бли'жняго ја%ко себе. бо'ле е^сть всњхъ вс^есъжже'нїи и^ жрътвᲆ”
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ, Οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. Καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.
|
І$с~ же видњв#, ја%ко смыслено эTвњща`, рече е^мђ, не дале'че е^си эT црsтвїа бж~їа” И$ никто'же смњ'аше ктомђ е^го въпроси'ти”
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ χριστὸς υἱός ἐστιν Δαυίδ;
|
И эTвњща'въ і^с~, гл~аше, оу^ча` въ цр~ькви” Ка'ко гл~ютъ кни'жницы, ја^ко х~с сн~ь е^сть дввDъ;
|
|
36
|
36
|
|
Αὐτὸς γὰρ Δαυὶδ εἶπεν ἐν πνεύματι ἁγίῳ, Λέγει ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
|
то'и бо^ дв~дъ рече дх~омъ ст~ымъ. гл~а г~ь гв~и мое^мђ, сњди ѓ^деснђю мене`, дондеже положђ врагы` твоя поDножїе нога'ма твои'ма”
|
|
37
|
37
|
|
Αὐτὸς οὖν Δαυὶδ λέγει αὐτὸν κύριον· καὶ πόθεν υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν; Καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως.
|
Са'мъ оу^бо дввDъ гл~етъ е^го г~а, и^ эTкђдђ сн~ь е^мђ е^сть; и^ мно'гъ нароD послђшаше е^го в# сла'дость”
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, Βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων, τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν, καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς,
|
І$ гл~аше и^мъ въ оу^че'нїи свое'мъ. блюдњтеся эT кни'жникъ хотя'щихъ въ ѓ^дњя'нихъ ходити. и^ цњлова'нїа на тр'ъжищыхъ,
|
|
39
|
39
|
|
καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις·
|
и^ пр'еже сњда'нїа на со'нмищыхъ, и^ прьво възлеженїа на вечерXњ,
|
|
40
|
40
|
|
οἱ κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· οὗτοι λήψονται περισσότερον κρίμα.
|
поя^да'юще до'мы в#довицъ, и^ непщеванїемъ далече моля'щеся. сїи прїимђтъ ли'шше ѓ^сђжDенїе”
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ καθίσας ὁ Ἰησοῦς κατέναντι τοῦ γαζοφυλακίου ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον· καὶ πολλοὶ πλούσιοι ἔβαλλον πολλά.
|
И$ сњ'дъ і^с~ пря'мо съкро'вищномђ храни'лищђ, зря'ше ка'ко народъ мещет мњдь въ съкро'вищное храни'лище. и мно'ѕи бога'тїи вмњтахђ многа.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχὴ ἔβαλεν λεπτὰ δύο, ὅ ἐστιν κοδράντης.
|
и^ пришеDши е^ді'на в#дови'ца оу^бо'га, вᲆве'рже лњптњ дв^њ, е^же е^сть кодра'н#тъ”
|
|
43
|
43
|
|
Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγει αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων βέβληκεν τῶν βαλλόντων εἰς τὸ γαζοφυλάκιον·
|
И$ приꙁвавъ оу^чн~кы своя, рече и^мъ. а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко вдови'ца сїа оу^бо'гаа мно'жае всњхᲆ в#ве'рже в#мњта'ющыX вᲆ скро'вищное храни'лище.
|
|
44
|
44
|
|
πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον· αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς.
|
вси` б^о эT и^ꙁбы'тка свое^го в#врьго'шя. сїа' же эT лише'нїа свое^го, вс^я е^ли'ка и^мя'ше в#ве'рже вс^е житїе свое`”
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ, λέγει αὐτῷ εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Διδάσκαλε, ἴδε, ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί.
|
И исходящђ е^мђ эT цр~кве, гл~а е^мђ е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го. оу^чи'телю, ви'жDь каково` каменїе, и^ какова` зда'нїя”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Βλέπεις ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάς; Οὐ μὴ ἀφεθῇ λίθος ἐπὶ λίθῳ, ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ.
|
И$ эTвњща'въ і^с~, рече е^мђ. ви'диши ли сїа вели'ка ꙁданїа; не и%мать ѓ^ста'ти зд^њ ка'мень на ка'мени, и^же не раꙁори'тся”
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ καθημένου αὐτοῦ εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ, ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας,
|
И$ сњдя'щђ е^мђ на горњ е^леѓ'нсᲄњи прямо цр~ькви, въпрашя'хђ е^го е^ді'ного, петръ, і^ и^а'ковъ, і^ и^ѓа'ннъ, и^ а^ндре'я,
|
|
4
|
4
|
|
Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται; Καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ πάντα ταῦτα συντελεῖσθαι;
|
рци` намъ, когда` сїа бђдђтъ; и^ кое бђ'детъ ꙁна'менїе, е^гда` и^мђт# вс^я сїа сконча'тися;
|
|
5
|
5
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς αὐτοῖς ἤρξατο λέγειν, Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
|
і^с~ же эTвњщав# и^мъ, нача'тъ гл~ати. блюдњтеся, да не кто` васъ прельсти'тъ.
|
|
6
|
6
|
|
Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμι· καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν.
|
мно'ѕи б^о прїидђтъ въ и^мя мое` гл~юще, ја^ко а^ꙁъ е^смь, и^ мно'гы прельстя'тъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλος.
|
е^гда же оу^слы'шите брани, и^ слы'шанїа бра'немъ, не оу^жаса'итеся. подоба'етъ б^о быти, н^о не ёO кончи'на.
|
|
8
|
8
|
|
Ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν· καὶ ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ ταραχαί· ἀρχαὶ ὠδίνων ταῦτα.
|
в#ста'нетъ б^о ја%ѕыкъ на ја^ѕыкъ, и^ црsтво на црsтво, и^ бђ'дђтъ трђси по мњ'ста, и^ бђ'дђтъ гла'ди и^ мяте'жи. нача'ло болњѕнемъ с^и”
|
|
9
|
9
|
|
Βλέπετε δὲ ὑμεῖς ἑαυτούς· παραδώσουσιν γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ εἰς συναγωγὰς δαρήσεσθε, καὶ ἐπὶ ἡγεμόνων καὶ βασιλέων σταθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
|
Блюдњте же ся в^ы сами. предадя'т# б^о в^ы в со'нмищя, и^ на съборищихъ бїени бђдете. и^ преD воево'дами и^ цр~и ведени бђ'дете мене ради, въ свDњтельство и^мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ εἰς πάντα τὰ ἔθνη δεῖ πρῶτον κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον.
|
и^ въ всњхъ ја%ѕы'цехъ подоба'етъ прежDе проповњдатися е^љhлїю”
|
|
11
|
11
|
|
Ὅταν δὲ ἀγάγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες, μὴ προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε, μηδὲ μελετᾶτε· ἀλλ’ ὃ ἐὰν δοθῇ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, τοῦτο λαλεῖτε· οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον.
|
е^гда же поведђтъ в^ы предаю'ще, не пре'же пецњтеся, чт^о въз#гл~ете. ни пооу^ча'итеся. н^о е^же а^ще дасться вамᲆ в# то'и часъ, с^е гл~ите. не вы` б^о бђ'дете гл~ющеи', н^о дх~ъ ст~ыи”
|
|
12
|
12
|
|
Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον, καὶ πατὴρ τέκνον· καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς, καὶ θανατώσουσιν αὐτούς.
|
Предасть же браT бра'та на смр~ть, и^ эTц~ь чядо. и^ в#ста'нђт# чяда на роди'теля, и^ оу^бїютъ и^х#”
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
|
и^ бђ'дете ненавидими всњми и'мени мое'го ради” претръпњвыи же до конца, се'и сп~сенъ бђ'детъ”
|
|
14
|
14
|
|
Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὼς ὅπου οὐ δεῖ- ὁ ἀναγινώσκων νοείτω- τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη·
|
Є/гда же оу^зрите мерꙁость запђстᲇнїа, реченнђю данїи'ломъ пррoкомъ, стоя'щђ и^дњже не подоба етъ, чтыи` да разђмњ'етъ” Тогда` сђщїи въ і^юдеи, да бњжятъ на' горы,
|
|
15
|
15
|
|
ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω εἰς τὴν οἰκίαν, μηδὲ εἰσελθέτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ·
|
і^ и'же на кровњ, да не сла'ꙁитъ в# домъ, ни да вни'детъ вꙁя'ти чесо эT домђ свое^го.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ὁ εἰς τὸν ἀγρὸν ὢν μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω, ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ.
|
и^ и'же на селњ` сыи, да не въꙁ#врати'тся в#спять, вꙁяти ри'ꙁђ свою”
|
|
17
|
17
|
|
Οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
|
горе же непраꙁDнымъ и^ доя'щиM в тыи` дн~и”
|
|
18
|
18
|
|
Προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος.
|
Моли'те же ся, да не бђ'детъ бњжьство ваше ꙁимњ”
|
|
19
|
19
|
|
Ἔσονται γὰρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλίψις, οἵα οὐ γέγονεν τοιαύτη ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως ἧς ἔκτισεν ὁ θεὸς ἕως τοῦ νῦν, καὶ οὐ μὴ γένηται.
|
Бђдђтъ б^о дн~їе тїи ско'рбь, ја%кова не бысть ᲄакова эT нача'ла съꙁда'нїю, е^же съꙁда б~ъ до нн~њ, и^ не бђ'детъ”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ εἰ μὴ κύριος ἐκολόβωσεν τὰς ἡμέρας, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, οὓς ἐξελέξατο, ἐκολόβωσεν τὰς ἡμέρας.
|
И$ а^ще не бы` г~ь прекратилъ дн~їи, не бы` оу^бо спsлася всяка плоть” н^о и^з#бранныX ради и^хже и^ꙁ#бра`, прекратиT дн~и”
|
|
21
|
21
|
|
Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Ἰδού, ὧδε ὁ χριστός, ἢ Ἰδού, ἐκεῖ, μὴ πιστεύετε.
|
И тогда а^ще кто речетъ вамъ. с^е здњ х~с, и^ли с^е ѓ%нде, не и^мњт'е вњры”
|
|
22
|
22
|
|
Ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσιν σημεῖα καὶ τέρατα, πρὸς τὸ ἀποπλανᾷν, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
|
в#ста'нђтъ б^о лже христи, и^ лже пррoцы, и^ дадђтъ ѕна'менїя и^ чюдеса, къ е^же прельсти'ти а^ще възмо'жно і^ и^ꙁбра'нныа.
|
|
23
|
23
|
|
Ὑμεῖς δὲ βλέπετε· ἰδού, προείρηκα ὑμῖν πάντα.
|
вы же блюдњтеся, с^е прежDе рњхъ вамъ вс^я”
|
|
24
|
24
|
|
Ἀλλ’ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, μετὰ τὴν θλίψιν ἐκείνην, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς,
|
Но в ты'и дн~и по скорби то'й, сл~нце поме'р#кнетᲆ, и^ лђна` не дасть свњта свое^го.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔσονται ἐκπίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται.
|
и^ ѕвњꙁды бђ'дђтъ с# нб~се спа'дающе, и^ си'лы ја%же на нб~сехъ подви'жђтся”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης.
|
И$ тогда` оу^ѕряT сн~а члчsкаго грядђща на ѓ'блацњхъ съ си'лою и^ сла'вою многою.
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ’ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ.
|
и^ тогда по'слетъ а^гг~лы своа`, и^ съберетъ и^ꙁ#бра'нныя своя эT четы'рехъ вњтръ, эT конца ꙁемли` до конца нб~ђ.
|
|
28
|
28
|
|
Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν· ὅταν αὐτῆς ἤδη ὁ κλάδος ἁπαλὸς γένηται, καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν·
|
эT смоковница же наоу^читеся при'тчи. е^гда оу^же вњтвїе еа` бђ'детъ мла'до, і^ и^зраща'е^тъ листвїе, вњдите ја%ко блиꙁь е^сть жатва.
|
|
29
|
29
|
|
οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ταῦτα ἴδητε γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.
|
та'ко и в^ы е^гда сїа ви'дите быва'юща, вњ'дите ја^ко блиꙁᲆ е^сть при дверехъ.
|
|
30
|
30
|
|
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, μέχρι οὗ πάντα ταῦτα γένηται.
|
а^ми'нь гл~ю вамᲆ, ја%ко не и'мать преити` родъ се'й, до'н#деже вс^я сїа бђдђтъ”
|
|
31
|
31
|
|
Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν.
|
Нб~о и^ ꙁемля пре'идетъ, словеса же моя не пре'идђтъ”
|
|
32
|
32
|
|
Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἢ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν οὐρανῷ, οὐδὲ ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ.
|
ѓ^ дн~и же томъ и^л^и ѓ^ часњ, никтоже вњсть, ни а'гг~ели и^же сђть на нб~сехъ, ни сн~ъ, то'кмо эTц~ь.
|
|
33
|
33
|
|
Βλέπετε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν.
|
блюдњте, бди'те, и^ моли'теся. не вњсте б^о когда вре'мя бђдетъ”
|
|
34
|
34
|
|
Ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν, καὶ ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ.
|
ја%коже чл~къ эTходя, ѓ^ставль домъ сво'и, и^ вдавъ рабомъ своиM власть, и^ комђжDо дњло свое`, и^ вратарю повелњ, да бди'тъ”
|
|
35
|
35
|
|
Γρηγορεῖτε οὖν· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται, ὀψέ, ἢ μεσονυκτίου, ἢ ἀλεκτοροφωνίας, ἢ πρωΐ·
|
бди'те оу^бо, не вњ'сте б^о когда г~ь до'мђ прїидетъ, вечеръ, и^ли полђ'нощи, и^ли в пятлоглаше'нїе, и^ли оу%тро,
|
|
36
|
36
|
|
μὴ ἐλθὼν ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας.
|
да не пришеD в#неꙁапђ, ѓ^брящет# в^ы спящя.
|
|
37
|
37
|
|
Ἃ δὲ ὑμῖν λέγω πᾶσιν λέγω, Γρηγορεῖτε.
|
а^ ја%же вамъ гл~ю, всњмъ гл~ю, бди'те”
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
Ἦν δὲ τὸ Πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας· καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν.
|
Бњ же па'сха и^ ѓ^прњсноцы по двою дн~їю” И$ і^ска'хђ а^рхїере'е и^ кни'жницы, ка'ко е^го лестїю е%м#ше оу^бїютъ.
|
|
2
|
2
|
|
Ἔλεγον δέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτε θόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ.
|
гл~ахђ же, н^о не в# праꙁDник#, е^да како млъва бђдетъ людъска”
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ, ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ, ἦλθεν γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς· καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβαστρον, κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς.
|
І$ сђщђ е^мђ въ виџанїи, в домђ си'мона прокаженаго, въꙁлежащђ е^мђ” Пр#їиде жена` и^мђщи а^лава'стръ мљ=ра нар#днаго пистикїа мно'гоцњнны. и^ съкрђши а^лава'стръ, възливаше е^мђ на главђ”
|
|
4
|
4
|
|
Ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς, καὶ λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν;
|
Бњхђ же нњцїи негодђ'юще в# себњ, и^ гл~юще. въ что` ги'бель сїа мљ=рнаа бысть;
|
|
5
|
5
|
|
Ἠδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων, καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς. Καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ.
|
можа'ше бо с^е продано` бы'ти вя'ще трїи сотъ пњняѕь, и^ да'тися ни'щимъ. и^ прњща'хђ е'й”
|
|
6
|
6
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; Καλὸν ἔργον εἰργάσατο ἐν ἐμοί.
|
І$с~ же рече, ѓ^ста'вите еа`, что` е'й трђды` даете`; добро` дњло съдњла ѓ^ мнњ.
|
|
7
|
7
|
|
Πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοὺς εὖ ποιῆσαι· ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
|
всегда б^о ни'щая и%мате с# собою, и^ е^гда хо'щеᲄе, мо'жете и^мъ добротворити. мене же не всегда и%мате.
|
|
8
|
8
|
|
Ὃ ἔσχεν αὕτη ἐποίησεν· προέλαβεν μυρίσαι μου τὸ σῶμα εἰς τὸν ἐνταφιασμόν.
|
е^же и^мњ сїа, сътвори`. преDвари пома'ꙁати м^и тᲇло на погребе'нїе”
|
|
9
|
9
|
|
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.
|
А$ми'нь гл~ю вамᲆ. и^деже а^ще проповњсться е^љhлїе с^е въ всемъ ми'рњ, и^ е^же сътвори' сїа, гл~ано бђ'детъ в# па'мять еа`”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵνα παραδῷ αὐτὸν αὐτοῖς.
|
И$ іоу'да и^скарїѓ'т#скїи е^ді'нъ эT ѓ^боюна'десяте, и%де къ а^рхїер'еѓмᲆ да предасть е^го и^мᲆ”
|
|
11
|
11
|
|
Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι, καὶ ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.
|
Э$ни же слы'шавше вᲆзра'довашася, и^ ѓ^бњща'шя е^мђ сре'бреникы дати, и^ и^ска'ше ка'ко е^го в# подо'бно вре'мя предастᲆ”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα;
|
И$ в# пр'ъвы дн~ь ѓ^прњ'снокъ, е^гда па'схђ жря'хђ, гл~аша е%мђ оу^чн~цы е^го” Гд^њ хо'щеши, шеDше оу^гото'вае^мᲆ да ја%си па'схђ;
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ,
|
и^ посла` дв^а эT оу^чн~къ своиX, и^ гл~а и^мъ. и^дњта въ' граD, и^ сря'щеT в^ы чл~къ в# скђделницњ во'дђ нося, по немъ и^дњта.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ὅπου ἐὰν εἰσέλθῃ, εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ ὅτι Ὁ διδάσκαλος λέγει, Ποῦ ἐστιν τὸ κατάλυμα, ὅπου τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω;
|
и^ и^дњже а'ще вни'деT, рцњта господи'нђ до'мђ, ја%ко оу^чт~ль гл~етъ, гдњ е^сть вита'лница, и^деже пасхђ съ оу^чн~кы мои'ми снњм'ъ;
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον· ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν.
|
и^ то'и ва'ма пока'жетъ го'рницђ ве'лїю по'стланђ гото'вђ. т^ђ оу^гото'ваиᲄа намъ”
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
|
І$ и^зыдоста оу^чн~ка е^го, и^ прїдо'ста въ' градъ, и^ ѓ^брњто'ста ја%коже рече и'ма. и^ оу^гото'васта па'схђ”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα.
|
И$ вече'рђ бывшђ, прїиде съ ѓ^бњманадесяте”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ’ ἐμοῦ.
|
и^ възлежа'щемъ и#мъ и^ ја%дђщ'емъ, рече і^с~, а^ми'нь гл~ю вамъ, ја^ко е^ді'нъ эT васъ предастъ м^я ја%дыи` съ мною”
|
|
19
|
19
|
|
Οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι, καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς καθ’ εἷς, Μήτι ἐγώ; Καὶ ἄλλος, Μήτι ἐγώ;
|
ѓ^ни же нача'шя скорбњти, и^ гл~ати е^мђ е^ді'нъ по е^ді'номђ. е^да а^зъ; и^ дрђги'и, е^да а^ꙁъ;
|
|
20
|
20
|
|
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ ἐμβαπτόμενος μετ’ ἐμοῦ εἰς τὸ τρυβλίον.
|
ѓ%н же эTвњщавъ, рече иM. е^ді'нъ эT ѓ^боюнадесяте, ѓ^мочеи` со мною в соли'ло.
|
|
21
|
21
|
|
Ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.
|
сн~ъ оу^бо члчsкыи и'деT ја%коже е^сть пи'сано ѓ^ немъ. горе же чл~кђ томђ, и^мже сн~ъ члчsкыи предасться. добрње бы'ло бы^ е^мђ, а^ще не бы` родилъся чл~къ то'и”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν, λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον, εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ εἶπεν, Λάβετε, φάγετε· τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου.
|
И$ ја%дђщ'емᲆ и^мъ, прїе'мъ і^с~ хлњбъ, и^ блsвивъ преломи`, и^ дастъ и^мъ, рече, прїимњте ја^ди'те. с^е еs тњл'о мое”
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον, εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες.
|
И$ прїимъ ча'шђ, хвалђ въздавъ, дастъ и^мъ. и^ пи'ша эT неа` вс^и.
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ αἷμά μου, τὸ τῆς καινῆς διαθήκης, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον.
|
и^ реq и^мъ. с^е е^сть кро'въ моа` но'ваго ꙁавњта, за мно'гы и^злива'ема”
|
|
25
|
25
|
|
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ.
|
А$ми'нь же гл~ю вамъ, ја^ко ктомђ не и^мамъ пи'ти эT плода ло'знаго до' дн~е того, е^гда е& пїю но'во в# црsтвїи бж~їи”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
|
и^ въспњ'вше и^зыдо'шя в горђ е^леѓ'нскђю”
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ· ὅτι γέγραπται, Πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα.
|
И гл~а и^мъ і^с~, ја%ко вс^и съблазнитеся ѓ^ мнњ в но'щъ сїю. пи'сано бо е^сть, поражђ па'стыря, и^ разы'дђтся ѓ^вца.
|
|
28
|
28
|
|
Ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με, προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
но потомᲆ е^гда въскрsнђ варя'ю в^ы в# галиле'и`”
|
|
29
|
29
|
|
Ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ, Καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ.
|
Петръ же рече е^мђ. и^ а^ще вс^и събла'зняTся, н^о не а'ꙁъ”
|
|
30
|
30
|
|
Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω σοι ὅτι σὺ σήμερον ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με.
|
И$ гл~а е^мђ і^с~, а^ми'нь гл~ю тебњ, ја^кот^ы днsе в нощъ сїю, прежде даже втори'цею пњтель не въз#гласиT, тр^и кра'ты эTвр'ьжешися мене`.
|
|
31
|
31
|
|
Ὁ δὲ ἐκπερισσοῦ ἔλεγεν μᾶλλον, Ἐάν με δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσωμαι. Ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
|
ѓ^н же мно'жае гл~аше паче. а^ще м^и е^сть с тобою оу^мрети, не эTвр'ьгђся тебе. тако же и^ вс^и гл~ахђ”
|
|
32
|
32
|
|
Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Καθίσατε ὧδε, ἕως προσεύξωμαι.
|
И$ прїид^оша в# весь, е^йже и^мя геџсїманїи” И$ гл~а оу^чн~коM свои'мъ. сњди'те здњ до'ндеже помолюся”
|
|
33
|
33
|
|
Καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην μεθ’ ἑαυτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.
|
и^ поя'тъ петра, і^ и^а'кова, и^ і^ѓ^а'нна с# собою. и^ начатъ оу^жаса'тися и^ тђжи'ти.
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε.
|
и^ гл~а и^мъ, приско'рбна е^сть дш~а моа до смр~ти. бђд'њте зд^њ и^ бди'те.
|
|
35
|
35
|
|
Καὶ προσελθὼν μικρόν, ἔπεσεν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστιν, παρέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ ὥρα.
|
и^ прешедъ ма'ло, паде на земли, и^ моля'шеся, да а'ще възможно е^сть, да ми'мои^дет# эT него часъ”
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ ἔλεγεν, Ἀββᾶ, ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι. Παρένεγκε τὸ ποτήριον ἀπ’ ἐμοῦ τοῦτο· ἀλλ’ οὐ τί ἐγὼ θέλω, ἀλλὰ τί σύ.
|
и^ гл~аше, а%вва эTч~е, вс^я възмо'жна тебњ, ми'монеси` эT мене чашђ сїю. н^о не е^же а^зъ хощђ, н^о е^же т^ы.
|
|
37
|
37
|
|
Καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ, Σίμων, καθεύδεις; Οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι;
|
и^ прїиде и^ ѓ^брњте иX спя'ща. и^ гл~а петрови, си'моне спи'ши ли; не въꙁможе е^ді'ного часа побдњти;
|
|
38
|
38
|
|
Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
|
бди'те и^ моли'теся, да не вни'дете в# напасть” дх~ъ бо бо'дръ, пло'ть же немощна”
|
|
39
|
39
|
|
Καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.
|
И$ па'кы шеD помоли'ся, тоже сло'во рекъ.
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ ὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν βεβαρημένοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τί αὐτῷ ἀποκριθῶσιν.
|
и^ въз#вра'щся, ѓ^брњте и^хъ па'кы спя'щя” Бњхђ б^о ѓ^чеса' и^мъ тя'готна. и^ не и^мња'хђ что бышя эTвᲇщали е^мђ”
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον, καὶ λέγει αὐτοῖς, Καθεύδετε λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε. Ἀπέχει· ἦλθεν ἡ ὥρα. Ἰδού, παραδίδοται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν.
|
И$ прїиде трети'цею, и^ гл~а и^мᲆ. спи'те про'чее и^ почиваиᲄе. приспњ к'онеw, прїиде часъ. с^е преда'ется сн~ъ чл~ческїи в# рђкы грњшникомъ.
|
|
42
|
42
|
|
Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν. Ἰδού, ὁ παραδιδούς με ἤγγικεν.
|
в#ста'нњте и'демъ, с^е предааи` м^я прибли'жися”
|
|
43
|
43
|
|
Καὶ εὐθέως, ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, παραγίνεται Ἰούδας, εἷς ὢν τῶν δώδεκα, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων.
|
И/ абїе е^ще е^мђ гл~ющђ, прїиде і^оу'да е^ді'нъ сыи эT ѓ^боюна'десяте, и^ с ниM нароD многъ, съ ѓ^рђжїемъ и^ дреко'льми, эT а^рхїере'и и^ кни'жникъ и^ ста'рецъ”
|
|
44
|
44
|
|
Δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν, καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς.
|
да'сть же предааи` е^го ꙁна'менїе и^мъ, гл~я. е^гоже а^ще лобжђ, то'и е^сть, и^мњте е^го, и^ ведњте е^го съхра'нно”
|
|
45
|
45
|
|
Καὶ ἐλθών, εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει αὐτῷ, Ῥαββί, ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
|
И$ пришеD, а^бїе пристђ'пль к немђ гл~а е^мђ. ра'вви ра'вви, и^ ѓ^блобыза е^го”
|
|
46
|
46
|
|
Οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
|
ѓ^ни' же възложи'ша рђцᲇ свои` на'нь и^ ја%ша е^го”
|
|
47
|
47
|
|
Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισεν τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.
|
Є$ді'н же нњкᲄо эT стоя'щихъ и^звлекъ ножъ, оу^да'ри раба` а^рхїере'ѓва, и^ оу^рњз'а е^мђ оу^хо”
|
|
48
|
48
|
|
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με;
|
И$ эTвњща'въ і^с~, рече и^мъ. ја%ко на разбо'иника ли и^зыдосте съ ѓ^рђжїемъ и^ дреколми ја%ти м^я;
|
|
49
|
49
|
|
Καθ’ ἡμέραν ἤμην πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με· ἀλλ’ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί.
|
по вся` дн~и бњхъ при васъ в# цр~кви оу^ча`, и^ не я'сте мене. н^о да сбђдђтся писа'нїа.
|
|
50
|
50
|
|
Καὶ ἀφέντες αὐτὸν πάντες ἔφυγον.
|
и^ ѓ^ста'вльше е^го, вс^и бњжа'шя”
|
|
51
|
51
|
|
Καὶ εἷς τις νεανίσκος ἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ. Καὶ κρατοῦσιν αὐτὸν οἱ νεανίσκοι·
|
И$ е^ді'нъ нњ'кто ю%ноша и'де по не'мъ, ѓ^дњ'ан# в# плаща'ницђ по' нагђ, и^ я'ша того ю'ношђ”
|
|
52
|
52
|
|
ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ’ αὐτῶν.
|
ѓ^н же ѓ^ста'вль плащаницђ, нагъ бњжа` эT них#.
|
|
53
|
53
|
|
Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα· καὶ συνέρχονται αὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς.
|
И ведошя і^с~а къ а^рхїере'ѓмᲆ. и^ снидошася к немђ вс^и а^рхїере'е, и^ кни'жницы и^ старцы”
|
|
54
|
54
|
|
Καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως· καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς.
|
И$ петръ и^здале'че вᲆ слњдъ е^го и^де до внђтръ въ дво'рᲆ а^рхїе^ре'ѓвъ, и^ б^њ сњдя съ слђгами и^ грњяся при свњщи”
|
|
55
|
55
|
|
Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν, εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχ εὕρισκον.
|
А$рхїере'е же и^ весь со'нмъ, и^ска'хђ на і^с~а свњдительства, да оу^мрьᲄвятъ е^го, и^ не ѓ^брњтахђ.
|
|
56
|
56
|
|
Πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν.
|
мноѕи б^о лжесвDњтельсᲄвовахђ нань, и^ равна свDњтельствїа не бᲇхђ”
|
|
57
|
57
|
|
Καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ, λέγοντες
|
И$ нњцїи в#ста'вше лже свњдњтельствовахђ нань, гл~юще.
|
|
58
|
58
|
|
ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω.
|
ја%ко м^ы слы'шахоM е^го гл~юща, ја%ко а^зъ разорю` цр~ков# сїю рђкотворе'нђю, и^ трими дн~ьми и%нђ нерђкотворе'нђ съзи'ждђ,
|
|
59
|
59
|
|
Καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν.
|
и^ ни та'ко равно б^њ свDњтельство иX”
|
|
60
|
60
|
|
Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς μέσον ἐπηρώτησεν τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; Τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;
|
и^ въстаv а^рхїере'и посредњ, въпроси` і^с~а гл~я. не эTвњщава'еши л^и ничесоже, чт^о сїи на тя свњдњтельствђютъ;
|
|
61
|
61
|
|
Ὁ δὲ ἐσιώπα, καὶ οὐδὲν ἀπεκρίνατο. Πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτόν, καὶ λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ;
|
ѓ^н же млъча'ше, и^ ничесоже эTвᲇщава'ше” пакы а^рхїере'и въпроси` е^го, и^ гл~а е^мђ. ты ли е^си х~с, сн~ь блsве'наго;
|
|
62
|
62
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐγώ εἰμι. Καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως, καὶ ἐρχόμενον μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ.
|
і^с~ же реq, а^зъ е^смь. и^ оу%зрите сн~а чкчsкаго ѓ^деснђ'ю сњдяща си'лы, и^ грядђщ'а съ ѓ^блакы нбsными”
|
|
63
|
63
|
|
Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;
|
А$рхїерей же расᲄръѕа ри'зы своя гл~я, что` е^ще требђемъ свDњтелїи;
|
|
64
|
64
|
|
Ἠκούσατε τῆς βλασφημίας. Τί ὑμῖν φαίνεται; Οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν εἶναι ἔνοχον θανάτου.
|
слы'шясте хђлђ. чт^о вам ся мнитъ; ѓ^ни же вс^и ѓ^сђди'шя е^го, быти пови'нна смр~ти”
|
|
65
|
65
|
|
Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ, καὶ περικαλύπτειν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ κολαφίζειν αὐτόν, καὶ λέγειν αὐτῷ, Προφήτευσον. Καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔβαλλον.
|
И$ нача'шя нњ'цїи плювати на'нь, и^ прикрывати лице` е^го, и^ мђ'чити е^го, и^ гл~ати е^мђ, прорци`, и^ слђгы` по лани'тома е^го бїа'хђ”
|
|
66
|
66
|
|
Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου ἐν τῇ αὐλῇ κάτω, ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως,
|
И$ сђщђ петрови вᲆ дворњ низђ, прїиде е^ді'на эT рабы'нь а^рхїере'ѓвњхъ,
|
|
67
|
67
|
|
καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον, ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει, Καὶ σὺ μετὰ τοῦ Ναζαρηνοῦ Ἰησοῦ ἦσθα.
|
и^ видњвши петра грњющася, възрњ'вши нань гл~а. и^ т^ы с# назаряниноM і^с~омъ б^њ;
|
|
68
|
68
|
|
Ὁ δὲ ἠρνήσατο, λέγων, Οὐκ οἶδα, οὐδὲ ἐπίσταμαι τί σὺ λέγεις. Καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον· καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
|
ѓ^н же эTвр'ьжеся гл~я. не вњ'дњ ни свMњ чт^от^ы гл~еши. і^ и^зы'де вон'ъ на преDдво'рїе, и^ а^лекто'ръ въз#гласи`.
|
|
69
|
69
|
|
Καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν πάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖς παρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστίν.
|
и^ рабы'ни ви'дњвши е^го па'ки, начатъ гл~ати преDстоя'щимъ, ја%ко се'и эT ниX е^сть.
|
|
70
|
70
|
|
Ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. Καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ, καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.
|
ѓ^н же па'кы эTмњта'шеся. и^ по ма'лњ пакы стоя'щїи` гл~ахђ пеᲄро'ви, въис'тинђ эT нихъ е^си. иб^о галиле'анинъ е^си, и^ бесњда твоа` подо'бится”
|
|
71
|
71
|
|
Ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύναι ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε.
|
ѓ^н же начатъ роти'тися и^ кляти'ся, ја%ко не вњм'ъ чл~ка сего`, е^гоже в^ы гл~ете.
|
|
72
|
72
|
|
Καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. Καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ῥῆμα ὃ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δίς, ἀπαρνήσῃ με τρίς. Καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιεν.
|
и^ второ'е алекто'ръ въз#гласи`” И$ помянђв# петръ гл~ъ е^же рече е^мђ і^с~, ја%ко преже даже пњтель не въз#гласитъ два краты, эTврьжешися мене тр^и кра'ты. и^ наченъ пла'кашеся”
|
|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і.
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ εὐθέως ἐπὶ τὸ πρωῒ συμβούλιον ποιήσαντες οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων, καὶ ὅλον τὸ συνέδριον, δήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ.
|
И а'бїе на оу^трїа, съвњтъ сᲆтворишя а^рхїере'е съ ста'ръцы и^ кни'жникы, и^ весь со'нмъ, свяꙁа'вше і^с~а ведоша, и^ преда'ша е^го пилаᲄђ”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ Πιλάτος, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Σὺ λέγεις.
|
и^ въпроси` е^го пилатъ, т^ы ли е^си цр~ь і^оу^д'еискъ; ѓ%н же эTвњщавъ рече е^мђ, т^ы гл~еши”
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ κατηγόρουν αὐτοῦ οἱ ἀρχιερεῖς πολλά·
|
И$ гл~ахђ нань а^ръхїере'е мно'го”
|
|
4
|
4
|
|
ὁ δὲ Πιλάτος πάλιν ἐπηρώτησεν αὐτόν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; Ἴδε, πόσα σου καταμαρτυροῦσιν.
|
Пилат же па'кы въпроси е^го гл~я, не эTвњщава'еши ли ничесоже; ви'жDь коли'ко на тя свњдњтельствђютъ;
|
|
5
|
5
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκέτι οὐδὲν ἀπεκρίθη, ὥστε θαυμάζειν τὸν Πιλάτον.
|
і^с~ же ктомђ ничесоже эTвњща`, ја^ко диви'тися пила'тђ”
|
|
6
|
6
|
|
Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον, ὅνπερ ᾐτοῦντο.
|
На вся'къ же пра'ꙁ#дникъ эTпђща'ше иM е^ді'наго свя'зна, е^гоже проша'хђ”
|
|
7
|
7
|
|
Ἦν δὲ ὁ λεγόμενος Βαραββᾶς μετὰ τῶν συστασιαστῶν δεδεμένος, οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον πεποιήκεισαν.
|
Бњ же нарица'емыи` вара'в#ва с ко'вникы свои'ми связанъ, и^же в# кровњ оу^би'йство сътвори'ша”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἀναβοήσας ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι καθὼς ἀεὶ ἐποίει αὐτοῖς.
|
И$ въꙁъпи'въ народъ, начатъ проси'ти ја%коже всегда творяше и^мъ”
|
|
9
|
9
|
|
Ὁ δὲ Πιλάτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς, λέγων, Θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;
|
Пилат же эTвњща и^мъ, гл~я. хо'щете ли пђщђ вамъ цр~я і^юде'йска;
|
|
10
|
10
|
|
Ἐγίνωσκεν γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παραδεδώκεισαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς.
|
вњдяше б^о ја%ко ꙁа'висти ра'ди преда'ша е^го а^рхїере'е”
|
|
11
|
11
|
|
Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς ἀνέσεισαν τὸν ὄχλον ἵνα μᾶλλον τὸν Βαραββᾶν ἀπολύσῃ αὐτοῖς.
|
Архие^ре'е же поманђша наро'дђ, да паче вара'в#вђ пђ'ститъ иM”
|
|
12
|
12
|
|
Ὁ δὲ Πιλάτος ἀποκριθεὶς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς, Τί οὖν θέλετε ποιήσω ὃν λέγετε βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;
|
ПилаT же эTвњщавъ пакы рече и^мъ. что' оу^бо хо'щете сътворю, е^гоже гл~ете цр~я і^юде'иска;
|
|
13
|
13
|
|
Οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν.
|
ѓ^ни' же пакы въꙁ#пи'шя гл~юще, пропни' е^го”
|
|
14
|
14
|
|
Ὁ δὲ Πιλάτος ἔλεγεν αὐτοῖς, Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν; Οἱ δὲ περισσοτέρως ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν.
|
пила'т же гл~аше и^мъ. что` б^о зл^о сътвори`; ѓ^ни' же и^зли'ха въпїа'хђ, пропни' е^го”
|
|
15
|
15
|
|
Ὁ δὲ Πιλάτος βουλόμενος τῷ ὄχλῳ τὸ ἱκανὸν ποιῆσαι, ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν· καὶ παρέδωκεν τὸν Ἰησοῦν φραγελλώσας ἵνα σταυρωθῇ.
|
Пила'т же хотя наро'дђ хотњнїе сътворити, пђсти` и^мъ вара'в#вђ, и^ предасть і^с~а би'въ, да про'пнђтъ е^го”
|
|
16
|
16
|
|
Οἱ δὲ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτὸν ἔσω τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστιν πραιτώριον, καὶ συγκαλοῦσιν ὅλην τὴν σπεῖραν.
|
Во'и^ни же ведо'шя е^го в#нђтрь двора, еже еs преторъ и^ съꙁва'шя вс^ю спи'рђ,
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐνδύουσιν αὐτὸν πορφύραν, καὶ περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον,
|
и^ ѓ^блеко'ша е^го в# прњпрђ'дђ, и^ въꙁложи'шя нань съпле'тше тръ'новъ вњнец#.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἤρξαντο ἀσπάζεσθαι αὐτόν, Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων·
|
и^ нача'шя цњловати е^го, и^ гл~ати, радђися цр~ю і^ю^де'искыи.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλάμῳ, καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα προσεκύνουν αὐτῷ.
|
и^ бїа'хђ е^го по главњ тростью, и^ плюва'хђ нань, и^ прегибаю'ще колᲇна покланя'хђся е^мђ”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν πορφύραν, καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια τὰ ἴδια, καὶ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν.
|
и^ е^гда порђга'шася е^мђ, съвлеко'шя с него препрђ'дђ, и^ ѓ^блеко'шя е^го в ри'зы своя. и^ і^ꙁведо'ша е^го да про'пнђтъ е^го”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἀγγαρεύουσιν παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ’ ἀγροῦ, τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ῥούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.
|
и^ ꙁадњша ми'моходя'щђ нњк'ое^мђ си'монђ кљ=рине'ю, грядђщђ с# села`, эTц~ђ а^лећандровђ и^ рђџовђ, да во'ꙁметъ крsтъ е^го”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ φέρουσιν αὐτὸν ἐπὶ Γολγοθᾶ τόπον, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Κρανίου Τόπος.
|
І$ приведо'шя е^го на голго'џђ мњсто, еже е^сть скаꙁа'емо ло'бное мњ'сто.
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον· ὁ δὲ οὐκ ἔλαβεν.
|
и^ даа'хђ е^мђ пити, е^сми'рнисмено вино. ѓ%н же не прїа'тъ”
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ σταυρώσαντες αὐτόν, διαμερίζονται τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, βάλλοντες κλῆρον ἐπ’ αὐτά, τίς τί ἄρῃ.
|
и^ распе'ншеи`. е^го, раꙁдњли'шя ри'ѕы его, мњта'юще жDрњбїа ѓ^ ня кто` чт^о во'змет#”
|
|
25
|
25
|
|
Ἦν δὲ ὥρα τρίτη, καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.
|
Бњ же часъ третїи, и^ пропя'ша его”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἦν ἡ ἐπιγραφὴ τῆς αἰτίας αὐτοῦ ἐπιγεγραμμένη, Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.
|
И$ б^њ написанїе вины его напи'сано. цр~ь і^юде'искъ”
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ σὺν αὐτῷ σταυροῦσιν δύο λῃστάς, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ.
|
И$ с нимъ распяшя дв^а раꙁбо'иника, е^дїного ѓ^деснђю, и^ е^дїного ѓ^шђюю е^го”
|
|
28
|
28
|
|
Καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα, Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη.
|
И$ збысться писа'нїе, е^же гл~етъ. и^ съ беꙁакон#ными в#мњнися”
|
|
29
|
29
|
|
Καὶ οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν, κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ λέγοντες, Οὐά, ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν,
|
И$ мимоходя'щеи` хђляхђ его покыва'юще глава'ми своими, и^ гл~юще. оу%а`. раꙁаря'аи` цр~ковь, и^ треми дн~ьми съзида'а,
|
|
30
|
30
|
|
σῶσον σεαυτόν, καὶ κατάβα ἀπὸ τοῦ σταυροῦ.
|
сп~си'ся самъ, и^ сни'ди съ крsта”
|
|
31
|
31
|
|
Ὁμοίως καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον, Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι.
|
Такоже и^ а^рхїере'е рђга'ющеся дрђгъ къ' дрђгђ съ книжники гл~ахђ и%ны сп~се`, себе не мо'жетъ спsти.
|
|
32
|
32
|
|
Ὁ χριστὸς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ. Καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.
|
х~с, цр~ь і^и^л~евъ, да сни'детъ нн~њ съ креста, да ви'димъ, и^ вњрђ и^меM е^мђ” И$ пропятая с ниM понашя'ста емђ”
|
|
33
|
33
|
|
Γενομένης δὲ ὥρας ἕκτης, σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.
|
Бы'вшђ же часђ шестомђ, тма` бысть по все'и ꙁемли` до часа' девя'таго.
|
|
34
|
34
|
|
Καὶ τῇ ὥρᾳ τῇ ἐνάτῃ ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων, Ἐλωΐ, Ἐλωΐ, λιμὰ σαβαχθανί; Ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον, Ὁ θεός μου, ὁ θεός μου, εἰς τί με ἐγκατέλιπες;
|
и^ в часъ девя'тыи, въꙁ#пи і^с~ гла'сом# ве'лїемъ, гл~я, е^лои, е^лои, лима саваXџа'ни; е^же е^сть скаꙁа'емо. б~е бж~е мои, въ что` м^я ѓ^ста'ви;
|
|
35
|
35
|
|
Καί τινες τῶν παρεστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον, Ἰδού, Ἠλίαν φωνεῖ.
|
и^ нњцїи эT стоя'щихъ слы'шавше гл~ахђ, с^е и^лїю гласитъ”
|
|
36
|
36
|
|
Δραμὼν δὲ εἷς, καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους, περιθείς τε καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν, λέγων, Ἄφετε, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν.
|
Тек же е^дїнъ, и^ наполнивъ гђ'бђ ѓ^цта, и^ въꙁложь на трость, напаа'ше е^го гл~я. ѓ^сᲄа'вите, да ви'димъ, а^ще прїидетъ и^лїа сняти е^го”
|
|
37
|
37
|
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην ἐξέπνευσεν.
|
і^с~ же пђщь гласъ ве'лїи, и^зд#ше”
|
|
38
|
38
|
|
Καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω.
|
и^ ꙁавњса цр~ко'внаа` раZдра'ся на' двое, свыше до ни'же”
|
|
39
|
39
|
|
Ἰδὼν δὲ ὁ κεντυρίων ὁ παρεστηκὼς ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ ὅτι οὕτως κράξας ἐξέπνευσεν, εἶπεν, Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἦν θεοῦ.
|
Видњв же сътникъ стоа` пря'мо емђ, ја%кота'ко въꙁ#пивъ и%зд#ше. рече, вᲆи'стинђ чл~къ се'й сн~ъ б^њ бж~їи”
|
|
40
|
40
|
|
Ἦσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, ἐν αἷς ἦν καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ μήτηρ, καὶ Σαλώμη,
|
Бњхђ же и^ жены, и^ꙁдале'че ѕря'ще, въ них же б^њ ма'рїа магдалы'ни, и^ ма'рїа і^а'кова ма'лаго, и^ і^ѓ^сїи мт~и, и^ саломїи.
|
|
41
|
41
|
|
αἳ καί, ὅτε ἦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, ἠκολούθουν αὐτῷ, καὶ διηκόνουν αὐτῷ, καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἱ συναναβᾶσαι αὐτῷ εἰς Ἱεροσόλυμα.
|
ја^же и^ е^гда б^њ в# галиле'и, хожDахђ по неM и^ слђжа'хђ е^мђ, і^ и'ны мно'гыа, ја%же взыдо'шя с нимъ въ і^е^рлsи'мᲆ”
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν Παρασκευή, ὅ ἐστιν προσάββατον,
|
И$ оу^же по'здњ бы'вшђ, понеже б^њ пятокъ, е^же е^сть к# сђбо'тњ”
|
|
43
|
43
|
|
ἦλθεν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ· τολμήσας εἰσῆλθεν πρὸς Πιλάτον, καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
|
Прїиде і^ѓ'сифъ, и^же эT а^римаџе'а. бл~гоѓ^бразенъ съвњтникъ. и^же и^ то'и б^њ ча'а црsтвїа бж~їа. дръзнђвᲆ в#ни'де к# пилатђ, и^ проси` тњло і^с~ово.
|
|
44
|
44
|
|
Ὁ δὲ Πιλάτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκεν· καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα, ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανεν.
|
пилат же дивися, а^ще оу^же оу%мре” и^ призвавъ со'тника въпроси` е^го, а^ще оу^же оу%мре.
|
|
45
|
45
|
|
Καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος, ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ.
|
и^ оу^вњдњвъ эT сотᲆника, дасть тњло і^ѓ'сифови”
|
|
46
|
46
|
|
Καὶ ἀγοράσας σινδόνα, καὶ καθελὼν αὐτόν, ἐνείλησεν τῇ σινδόνι, καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας· καὶ προσεκύλισεν λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου.
|
И$ кђпи'въ плащани'цђ, и^ снемъ е^го ѓ^бвиT плащани'цею, и^ вложи е^го въ' гробъ, и^же б^њ и^ꙁсњченъ эT ка'мене” И$ привали ка'мень нDа двери гро'бђ”
|
|
47
|
47
|
|
Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
|
ма'рїя же магдалыни и^ ма'рїа и^ѓ^сі'ева, зря'ста гдњ е^го полагахђ”
|
|
Κεφάλαιο 16
|
Глvа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου, Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα, ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν.
|
И минђвши сђбо'тњ, ма'рїя магдалы'ни, и^ марїа і^а'ковля, и^ саломи, кђпи'шя а^рома'ты, да пришеDше пома'жђтъ і^с~а”
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου.
|
И$ ѕњло ꙁаоу%тра въ е^ді'нђ эT сђбо'тъ, прїидо'ша на' гробъ въсїа'вшђ сл~нцђ,
|
|
3
|
3
|
|
Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς, Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;
|
и^ гл~ахђ к# себњ. кт^о эTвалитъ намъ ка'мень эT дверїи гро'ба;
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα.
|
и^ възрњвше видњша ја%ко эTваленъ бњ ка'мень. б`њ б^о ве'лїи ѕњло”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον, εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν· καὶ ἐξεθαμβήθησαν.
|
И$ влњзше въ' гробъ, видњша ю'ношђ сњдя'ща в десныхъ, ѓ^дњ'анъ въ ѓ^де'жDђ бњ'лђ, и^ оу^жасо'шася”
|
|
6
|
6
|
|
Ὁ δὲ λέγει αὐταῖς, Μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε, ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.
|
ѓ%н же гл~а и^мъ, не оу^жаса'итеся. і^с~а и%щеᲄе наꙁаряни'на, пропята'го” Въста`, нњсть зд^њ. с^е мњ'сто и^дњже положи'ша е^го.
|
|
7
|
7
|
|
Ἀλλ’ ὑπάγετε, εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι Προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν.
|
н^о и^дњте, рцњте оу^чн~коM е^го и^ петрови, ја%ко варяеT в^ы в# галиле'и`. та'мо е^го ви'диᲄе, ја%коже рече ваM”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχεν δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις· καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον, ἐφοβοῦντο γάρ.
|
и^ꙁ#шеDше, бњжа'ша эT гроба. и^мяше же иX тре'пеT и^ оу'жаs, и^ никомђже ничесо'же рњша, боя'хђ бо ся”
|
|
9
|
9
|
|
Ἀναστὰς δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ, ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια.
|
Въскр~съ же і^с~ ꙁаоу'тра в# первђю сђбо'тђ, ја^вися прежDе мр~їи магдалы'ни, иꙁ неа'же и^ꙁ#гна сеDмь бњсовъ”
|
|
10
|
10
|
|
Ἐκείνη πορευθεῖσα ἀπήγγειλεν τοῖς μετ’ αὐτοῦ γενομένοις, πενθοῦσιν καὶ κλαίουσιν.
|
ѓ^наже шеDши въꙁвњсти` с нимᲆ бы'вшимъ, пла'чющимся и^ рыда'ющимᲆ”
|
|
11
|
11
|
|
Κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ’ αὐτῆς ἠπίστησαν.
|
И$ ѓ^ни слы'шавше ја^ко жи'въ е^сть, и^ видњнъ бысть эT неа`, не ја%шя вњры”
|
|
12
|
12
|
|
Μετὰ δὲ ταῦτα δυσὶν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ, πορευομένοις εἰς ἀγρόν.
|
По сих же двњма эT нихъ грядђщема, ја^ви'ся и^нњмъ ѓ%браꙁомъ, идђщема на село`.
|
|
13
|
13
|
|
Κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς· οὐδὲ ἐκείνοις ἐπίστευσαν.
|
и^ т^а шедъша въꙁвњсти'та про'чимъ, и^ ни тњма вᲇры ја%шя”
|
|
14
|
14
|
|
Ὕστερον ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκα ἐφανερώθη, καὶ ὠνείδισεν τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ σκληροκαρδίαν, ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτὸν ἐγηγερμένον οὐκ ἐπίστευσαν.
|
Послњди же вᲆзлежа'щиM и^мъ, е^ді'номђнадесяте. ја^ви'ся, и^ поноси` невњ'рьствїю и'хъ и^ жестосрᲆдїю, ја%ко видњвшиM его въста'вша, не ја%шя вњ'ры”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα, κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει.
|
И$ рече и^мъ. шеDше в# ми'ръ весь, проповᲇдите е^љhлїе все'и тва'ри.
|
|
16
|
16
|
|
Ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται· ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται.
|
и^же вњрђ и^метᲆ и^ крsтиTся, сп~се'нъ бђ'детъ. а^ и^же не и^метъ вњрђ, ѓ^сђже'нъ бђдетъ”
|
|
17
|
17
|
|
Σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασιν ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσιν· γλώσσαις λαλήσουσιν καιναῖς·
|
зна'менїа же вњ'ровавшимъ сїа послњ'дђютᲆ” И/менемъ мои'мъ бњ'сы и^жDенђтъ. ја^ѕы'кы възгл~ютъ но'вы.
|
|
18
|
18
|
|
ὄφεις ἀροῦσιν· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψῃ· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσιν, καὶ καλῶς ἕξουσιν.
|
змїя` во'ꙁмђтъ. а%ще и^ чт^о смр~тно и^спїюᲄъ, не врњди'тъ и^хъ. на недђж'ныа рђ'кы възложатъ, и^ здра'ви бђдђтъ”
|
|
19
|
19
|
|
Ὁ μὲν οὖν κύριος, μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς, ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ.
|
ГEь же оу^бо по гл~анїи его к нимъ, възнесеся на' нб~о, и^ сњде ѓ^деснђ'ю б~а”
|
|
20
|
20
|
|
Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ κυρίου συνεργοῦντος, καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν.
|
ѓ^ни' же и^зшеDше, проповњ'дашя всю'дђ. г~ђ поспњшествђю'щђ, и^ сло'во оу^тверъжа'ющђ послDњствђющими зна'менми, а^ми'нь”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.